آداب و رسوم مصر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hamidian در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۳

2026-01-31T10:53:23Z

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.
-احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص269-271.</ref>
+احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور [[ازدواج در مصر|ازدواج]] در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا [[ازدواج در مصر|ازواج‌های زودهنگام]] بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از [[ازدواج در مصر|ازدواج]] با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله [[ازدواج در مصر|ازدواج]] پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص11.</ref>
 == نیز نگاه کنید به ==
-* [[مصر]]
+== کتابشناسی ==
-* [[فرهنگ عمومی در مصر]]
+<references />
-== کتابشناسی ==
+== منبع اصلی ==

Hamidian: /* کتابشناسی */

2024-02-20T19:00:58Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۰
خط ۲:		خط ۲:
	هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.		هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

	احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص269-271.</ref>		احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص269-271.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۲

2024-02-16T15:42:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.		هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

	احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص269-271.</ref>		احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص269-271.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷

2024-02-14T12:07:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۲:		خط ۲:
	هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.		هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

	احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). ~~جامع~~ فرهنگ ~~و ملل~~ مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ ص269-271.</ref>		احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص269-271.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2024-02-10T17:51:07Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۷:		خط ۷:
	* [[مصر]]		* [[مصر]]
	* [[فرهنگ عمومی در مصر]]		* [[فرهنگ عمومی در مصر]]
			* [[آداب و رسوم روسیه]]
			* [[آداب و رسوم کانادا]]
			* [[آداب و رسوم کوبا]]
			*[[آداب و رسوم لبنان]]
			*[[آداب و رسوم تونس]]
			*[[آداب و رسوم افغانستان]]
			*[[آداب و رسوم عامیانه ی مردم چین]]
			*[[آداب و روسوم جشن سال نو در ژاپن]]
			*[[آداب و رسوم سنگال]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2024-02-09T10:39:06Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:ازدواج در مصر.png\|بندانگشتی\|ازدواج در مصر]]		[[پرونده:ازدواج در مصر.png\|بندانگشتی\|ازدواج در مصر]]
	هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی ~~جامعه~~ [[مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.		هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی [[جامعه مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

	احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص19.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص269-271.</ref>

			احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص19.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص269-271.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [~~http://wiki.icro.ir/%D9%85%D8%B5%D8%B1~~ مصر]		* [[مصر]]
	* [[فرهنگ عمومی در مصر]]		* [[فرهنگ عمومی در مصر]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۰

2024-01-06T17:30:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی جامعه [[مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.		هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی جامعه [[مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

	احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص19.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص269-271.</ref>		احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص19.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص269-271.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸

2023-12-22T11:38:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	هر چند بسیاری از آداب و ~~سنتهای~~ فرهنگی جامعه [[مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این ~~سنتها~~ و ~~ارزشها~~ به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.		[[پرونده:ازدواج در مصر.png\|بندانگشتی\|ازدواج در مصر]]
			هر چند بسیاری از آداب و سنت‌های فرهنگی جامعه [[مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنت‌ها و ارزش‌ها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

	احترام به ~~سنتها~~ و ~~ارزشهای~~ خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید ~~خانوادههاست~~. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی ~~نمیتواند~~ منفک از روابط خانوادگی باشد و یا ~~سنتها~~ و آداب و رسوم را نفی کند. (موسوعة مصر الحدیثة ~~، 1997، 9:9~~) در گذشته نه چندان دور ازدواج در ~~خانوادههای~~ سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ~~ازواجهای~~ زودهنگام بسیار معمول بود. ~~سنتهای~~ آن روزگار به دختر و پسر اجازه ~~نمیداد~~ که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین ~~میکردند~~ (~~همان:11~~). از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا ~~جامعهای~~ کشاورزی است، ~~ازدواجها~~ معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام ~~میشد~~ و لذا ~~خانوادهها میتوانستند~~ مهریه را بپردازند و ~~هزینههای~~ مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ~~ازدواجهایی هزینهها~~ کاهش ~~مییافت~~ و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود (~~همان:12~~). روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ~~ارزشها~~ و ~~سنتهای~~ مزبور را به تدریج تضعیف و ~~وابستگیهای~~ خانوادگی کاهش یافت و امروز ~~خانوادهی~~ بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار ~~نمیرود~~. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش ~~هزینههای~~ مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ~~ارزشها~~ و ~~سنتهای~~ خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت ~~میکند~~. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان ~~خانوادههای~~ سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین ~~هزینههای~~ آنان ~~میدانند؛~~ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند (~~همان~~:~~19)~~.		احترام به سنت‌ها و ارزش‌های خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانواده‌هاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمی‌تواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنت‌ها و آداب و رسوم را نفی کند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص9.</ref> در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانواده‌های سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواج‌های زودهنگام بسیار معمول بود. سنت‌های آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمی‌داد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین می‌کردند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص11.</ref> از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعه‌ای کشاورزی است، ازدواج‌ها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام می‌شد و لذا خانواده‌ها می‌توانستند مهریه را بپردازند و هزینه‌های مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواج‌هایی هزینه‌ها کاهش می‌یافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص12.</ref> روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزش‌ها و سنت‌های مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگی‌های خانوادگی کاهش یافت و امروز خانواده‌ی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمی‌رود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینه‌های مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزش‌ها و سنت‌‎های خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت می‌کند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانواده‌های سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینه‌های آنان می‌دانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص19.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص269-271.</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [http://wiki.icro.ir/%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر]
			* [[فرهنگ عمومی در مصر]]

			== کتابشناسی ==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «هر چند بسیاری از آداب و سنتهای فرهنگی جامعه مصر در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنتها و ارزشها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد. احترام به سنتها و ارزشهای خانوادگی به عنوان عامل تح...» ایجاد کرد

2023-11-22T17:52:46Z

صفحه‌ای تازه حاوی «هر چند بسیاری از آداب و سنتهای فرهنگی جامعه مصر در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنتها و ارزشها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد. احترام به سنتها و ارزشهای خانوادگی به عنوان عامل تح...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

هر چند بسیاری از آداب و سنتهای فرهنگی جامعه [[مصر]] در پی تحولات سیاسی اجتماعی دو قرن اخیر بسیار کمرنگ شده است؛ برخی از این سنتها و ارزشها به ویژه در مناطق روستایی همچنان کم و بیش وجود دارد.

احترام به سنتها و ارزشهای خانوادگی به عنوان عامل تحکیم و استمرار، به ویژه در مناطق روستایی و شهرهای کوچک همچنان مورد تأکید خانوادههاست. یک فرد مصری در هر جایگاه اجتماعی و یا اقتصادی نمیتواند منفک از روابط خانوادگی باشد و یا سنتها و آداب و رسوم را نفی کند. (موسوعة مصر الحدیثة ، 1997، 9:9) در گذشته نه چندان دور ازدواج در خانوادههای سنتی شاخص رسیدن به کمال مردانگی و یا زنانگی و با ملاحظات اجتماعی، دینی و اقتصادی همراه بود و لذا ازواجهای زودهنگام بسیار معمول بود. سنتهای آن روزگار به دختر و پسر اجازه نمیداد که پیش از ازدواج با یکدیگر ملاقات کنند؛ زیرا مسئله ازدواج پیش از آنکه به زوجین مربوط باشد به دو خانواده ارتباط دارد؛ لذا دختر و پسر بایستی به انتخاب و تصمیم خانواده تمکین میکردند (همان:11). از آنجا که [[جامعه مصر]] عمدتا جامعهای کشاورزی است، ازدواجها معمولا پس از فروش محصول پنبه انجام میشد و لذا خانوادهها میتوانستند مهریه را بپردازند و هزینههای مسکن و لوازم زندگی زوجین را فراهم کنند. در آن زمان، ازدواج دختر با پسرعمو معمول بود و در چنین ازدواجهایی هزینهها کاهش مییافت و به مفهوم حفظ میراث خانوادگی و انسجام داخلی بود. فرزندآوری و تعداد فرزندان به ویژه فرزندان پسر، مایه مباهات و شاخص منزلت اجتماعی خانواده بود (همان:12). روند تحولاتی که از قرن نوزدهم آغاز و در اوایل قرن بیستم آثار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را نشان داد مجموعه ارزشها و سنتهای مزبور را به تدریج تضعیف و وابستگیهای خانوادگی کاهش یافت و امروز خانوادهی بزرگ، دیگر به عنوان یک واحد حیات جمعی و اقتصادی اجتماعی به شمار نمیرود. بدینسان مقوله ازدواج هم از یک مسئله خانوادگی به یک موضوع دوجانبه میان دختر و پسر تبدیل شد و سن ازدواج هم به دلیل افزایش هزینههای مربوطه بالا رفت. علیرغم این تحولات، برخی از ارزشها و سنتهای خانوادگی هر چند کمرنگ، در برابر آن مقاومت میکند. روابط احترام آمیز میان فرزندان و بزرگان خانواده به ویژه در میان خانوادههای سنتی یا روستایی همچنان برقرار و فرزندان هنوز هم خود را موظف به تبعیت از پدران دانسته و پدران نیز خود را مسئول تربیت و تأمین هزینههای آنان میدانند؛ زنان نیز نسبت به همسران خود مراتب احترام را رعایت کرده و تبعیت از آنان را پذیرایند (همان:19).