آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۲

2025-11-17T18:42:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۲
خط ۱:		خط ۱:

	طبیعت اشرافی ~~شده ی~~ ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیله ای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشه ~~ای،~~ ادبیات و ~~عبارت های~~ ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاوره ای استفاده کنند.		طبیعت اشرافی شده‌ی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیله ای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشه ای، ادبیات و عبارت‌های ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاوره ای استفاده کنند.

	در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#~~%20ftn1~~\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار ~~مجله ی~~ اخبار محلی اَن خویی کرد تا ~~اندیشه ها~~ و ~~ایده های~~ تازه را به صورت عمومی و به ~~زبان~~ ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال ~~اندیشه ی~~ قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.		در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین# ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله‌ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه‌ها و ایده‌های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه‌ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.
	[[پرونده:4182213.jpg\|بندانگشتی\|رمان کلاسیک «رویای عمارت سرخ» نوشته چائوشوئه چین]]		[[پرونده:4182213.jpg\|بندانگشتی\|رمان کلاسیک «رویای عمارت سرخ» نوشته چائوشوئه [[چین]]، قابل بازیابی از: https://www.mehrnews.com/news/5514193/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DA%86%DB%8C%D9%86]]
	~~تئوری های~~ [[ادبیات چینی\|ادبیات]] و [[هنر در چین\|هنر]] به ~~صورت~~ وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون ~~تئوری های~~ مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از ~~واژه ها~~ و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری ~~واژه ها~~ و کلمات ~~ساده ی~~ محاوره ~~ای~~ و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.		تئوری‌های [[ادبیات چینی\|ادبیات]] و [[هنر در چین\|هنر]] به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری‌های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژه‌ها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژه‌ها و کلمات ساده‌ی محاوره ای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.

	برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و ~~کلاسیک های~~ ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهم ~~ترین~~ اثر او ''تاریخ مختصر داستان ~~سرایی'' ''~~چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک [[چین]] را از نگاه ~~تئوری های~~ فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار ~~پیشروانه ی~~ او در ~~زمینه ی~~ رمان، نمایشنامه نویسی، و [[شعر در ادبیات چینی\|شعر]] شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.		برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیک‌های ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهم ترین اثر او تاریخ مختصر داستان سرایی چینی است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک [[چین]] را از نگاه تئوری‌های فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانه‌ی او در زمینه‌ی رمان، نمایشنامه نویسی، و [[شعر در ادبیات چینی\|شعر]] شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی رؤیای عمارت سرخ است.

	آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس [[فرهنگ سنتی نوشیدن چای در چین\|فرهنگ سنتی]] به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ~~ترجمه ی رمان های~~ خارجی توسط افرادی همچون لین ~~شو~~ (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ ~~روحیه ی~~ ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند ~~سازی های~~ خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.		آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس [[فرهنگ سنتی نوشیدن چای در چین\|فرهنگ سنتی]] به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمه‌ی رمان‌های خارجی توسط افرادی همچون لین شو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیه‌ی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازی‌های خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.

	در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی]] و سمت و سوی ~~توسعه ی~~ آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کرده ~~اند~~. پس از جنگ جهانی اول، نا ~~آرامی های~~ اجتماعی و استقرار ~~اندیشه های~~ هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و ~~آن ها~~ را از خواب غفلت بیدار کرد<ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref><ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی ،جلد اول ص1108</big></sub></ref>.		در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی]] و سمت و سوی توسعه‌ی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کرده اند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامی‌های اجتماعی و استقرار اندیشه‌های هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آن‌ها را از خواب غفلت بیدار کرد<ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]

	* [[زبان و ادبیات چینی]]		== کتابشناسی ==
	* [[ادبیات باستان در چین]]		<references />

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== منبع اصلی ==
			<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:ادبیات]]

Samiei در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۵

2023-12-20T16:45:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۵
خط ۴:		خط ۴:
	در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.		در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.
	[[پرونده:4182213.jpg\|بندانگشتی\|رمان کلاسیک «رویای عمارت سرخ» نوشته چائوشوئه چین]]		[[پرونده:4182213.jpg\|بندانگشتی\|رمان کلاسیک «رویای عمارت سرخ» نوشته چائوشوئه چین]]
	تئوری های ادبیات و هنر به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژه ها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژه ها و کلمات ساده ی محاوره ای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.		تئوری های [[ادبیات چینی\|ادبیات]] و [[هنر در چین\|هنر]] به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژه ها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژه ها و کلمات ساده ی محاوره ای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.

	برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیک های ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهم ترین اثر او ''تاریخ مختصر داستان سرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک [[چین]] را از نگاه تئوری های فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانه ی او در زمینه ی رمان، نمایشنامه نویسی، و شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.		برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیک های ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهم ترین اثر او ''تاریخ مختصر داستان سرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک [[چین]] را از نگاه تئوری های فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانه ی او در زمینه ی رمان، نمایشنامه نویسی، و [[شعر در ادبیات چینی\|شعر]] شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.

	آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمه ی رمان های خارجی توسط افرادی همچون لین شو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیه ی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازی های خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات فرهنگ سنتی [[چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.		آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس [[فرهنگ سنتی نوشیدن چای در چین\|فرهنگ سنتی]] به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمه ی رمان های خارجی توسط افرادی همچون لین شو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیه ی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازی های خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.

	در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعه ی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کرده اند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامی های اجتماعی و استقرار اندیشه های هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آن ها را از خواب غفلت بیدار کرد. <ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref><ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی ~~جلد~~ اول ص1108</big></sub></ref>		در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی]] و سمت و سوی توسعه ی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کرده اند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامی های اجتماعی و استقرار اندیشه های هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آن ها را از خواب غفلت بیدار کرد<ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref><ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی ،جلد اول ص1108</big></sub></ref>.

	نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[زبان و ادبیات چینی]]
			* [[ادبیات باستان در چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei: /* کتابشناسی */

2023-11-14T17:45:27Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۳:		خط ۳:

	در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.		در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.
			[[پرونده:4182213.jpg\|بندانگشتی\|رمان کلاسیک «رویای عمارت سرخ» نوشته چائوشوئه چین]]
	تئوری های ادبیات و هنر به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژه ها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژه ها و کلمات ساده ی محاوره ای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.		تئوری های ادبیات و هنر به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژه ها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژه ها و کلمات ساده ی محاوره ای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.

Samiei در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۳

2023-11-14T17:43:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~=== ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' ===~~
	طبیعت اشرافی شده ی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیله ای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشه ای، ادبیات و عبارت های ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاوره ای استفاده کنند. در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.

	~~تئوری های~~ ادبیات و هنر به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها [[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در ~~چین#%20edn1\|(پیش از آغاز این چنبش، خط چینی به سبک کلاسیک و~~ از ~~بالا به پایین~~ و ~~راست به چپ با استفاده از واژهها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف~~ بود ~~نوشته میشد، ولی یکی ار دستاوردهای~~ این ~~جنبش،~~ اصلاح ~~سبک نوشتاری از عمودی~~ به ~~افقی~~ و ~~از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژهها و کلمات سادهی محاورهای و عامیانه بود~~ که به ~~شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.]]) بحث و گفتگو کردند.~~ برای ~~نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)،~~ نویسنده و ~~متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیک های ادبی [[چین]] ارایه کرد~~. ~~مهم ترین اثر او ''تاریخ مختصر داستان سرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)،~~ که ~~او هم صاحب نظری نوگرا بود،~~ ادبیات ~~کلاسیک [[چین]] را از نگاه تئوری~~ های ~~فلسفی، زیبایی شناختی،~~ و ~~ادبیات~~ و ~~هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانه ی او در زمینه ی رمان، نمایشنامه نویسی،~~ و ~~شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است~~.		طبیعت اشرافی شده ی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیله ای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشه ای، ادبیات و عبارت های ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاوره ای استفاده کنند.

	آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمه ی رمان های خارجی توسط افرادی همچون لینشو (~~Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی~~ [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیه ی ~~ملی~~ و ~~همگامی با خصوصیات زمانی~~ را ~~داشته~~ و ~~از توانایی سازگار کردن خود~~ با ~~تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازی های خارجی برخوردار بوده است~~. ~~دلیل ادامه دار بودن آن~~ در ~~طولانی مدت و پایداری حیات~~ فرهنگ ~~سنتی [[چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات~~ و ~~تنظیم و بازیافت خویش بوده است~~.		در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.

	در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعه ی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت ~~کردهاند~~. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامی های اجتماعی و استقرار اندیشه های هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آن ها را از خواب غفلت بیدار کرد. <ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref>.<ref><sub>~~سابقی محمدعلی~~(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1108</sub></ref>		تئوری های ادبیات و هنر به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها (پیش از آغاز این چنبش، [[خط چینی]] به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژه ها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته می شد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژه ها و کلمات ساده ی محاوره ای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.) بحث و گفتگو کردند.

			برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیک های ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهم ترین اثر او ''تاریخ مختصر داستان سرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک [[چین]] را از نگاه تئوری های فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانه ی او در زمینه ی رمان، نمایشنامه نویسی، و شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.

			آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمه ی رمان های خارجی توسط افرادی همچون لین شو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیه ی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازی های خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات فرهنگ سنتی [[چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.

			در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعه ی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کرده اند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامی های اجتماعی و استقرار اندیشه های هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آن ها را از خواب غفلت بیدار کرد. <ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref><ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1108</big></sub></ref>

			نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۷

2023-11-12T15:57:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	=== ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' ===		=== ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' ===
	طبیعت اشرافی ~~شدهی~~ ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به ~~وسیلهای~~ برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، ~~کلیشهای،~~ ادبیات و ~~عبارتهای~~ ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و ~~محاورهای~~ استفاده کنند. در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار ~~مجلهی~~ اخبار محلی اَن خویی کرد تا ~~اندیشهها~~ و ~~ایدههای~~ تازه را ~~بهصورت~~ عمومی و ~~بهزبان~~ ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال ~~اندیشهی~~ قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.		طبیعت اشرافی شده ی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیله ای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشه ای، ادبیات و عبارت های ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاوره ای استفاده کنند. در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجله ی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشه ها و ایده های تازه را به صورت عمومی و به زبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشه ی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.

	~~تئوریهای~~ ادبیات و هنر ~~بهصورت~~ وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون ~~تئوریهای~~ مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها [[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20edn1\|(پیش از آغاز این چنبش، خط چینی به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژهها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته میشد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژهها و کلمات سادهی محاورهای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.]]) بحث و گفتگو کردند. برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و ~~کلاسیکهای~~ ادبی [[چین]] ارایه کرد. ~~مهمترین~~ اثر او ''تاریخ مختصر ~~داستانسرایی~~'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک چین را از نگاه ~~تئوریهای~~ فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار ~~پیشروانهی~~ او در ~~زمینهی~~ رمان، نمایشنامه نویسی، و شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.		تئوری های ادبیات و هنر به صورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوری های مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها [[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20edn1\|(پیش از آغاز این چنبش، خط چینی به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژهها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته میشد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژهها و کلمات سادهی محاورهای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.]]) بحث و گفتگو کردند. برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیک های ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهم ترین اثر او ''تاریخ مختصر داستان سرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک [[چین]] را از نگاه تئوری های فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانه ی او در زمینه ی رمان، نمایشنامه نویسی، و شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.

	آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ~~ترجمهی رمانهای~~ خارجی توسط افرادی همچون لینشو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی چین که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ ~~روحیهی~~ ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند ~~سازیهای~~ خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات فرهنگ سنتی ~~چین،~~ مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.		آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمه ی رمان های خارجی توسط افرادی همچون لینشو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی [[چین]] که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیه ی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازی های خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات فرهنگ سنتی [[چین]]، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.

	در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه چین بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی ~~توسعهی~~ آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کردهاند. پس از جنگ جهانی اول، نا ~~آرامیهای~~ اجتماعی و استقرار ~~اندیشههای~~ هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و ~~آنها~~ را از خواب غفلت بیدار کرد. (~~Zhang Qizhi,~~ 2007).<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1108</sub></ref>		در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه [[چین]] بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعه ی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کردهاند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامی های اجتماعی و استقرار اندیشه های هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آن ها را از خواب غفلت بیدار کرد. <ref>-Zhang، Qizhi .(2007). Traditional Chinese Culture. Beijing Foreign Languages Press.</ref>.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1108</sub></ref>

	==== کتابشناسی ====		== کتابشناسی ==

Jafari در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۲

2023-10-30T12:12:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
			=== ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' ===
			طبیعت اشرافی شدهی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیلهای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشهای، ادبیات و عبارتهای ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاورهای استفاده کنند. در سال1904میلادی، چِن دوشیو (Chen Duxiu[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1\|)]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجلهی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشهها و ایدههای تازه را بهصورت عمومی و بهزبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشهی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.

	~~== ''~~آغاز بومی سازی ادبیات مردمی~~'' ==~~		تئوریهای ادبیات و هنر بهصورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوریهای مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها [[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20edn1\|(پیش از آغاز این چنبش، خط چینی به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژهها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته میشد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژهها و کلمات سادهی محاورهای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.]]) بحث و گفتگو کردند. برای نمونه، لو شون (Lu Xun) (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیکهای ادبی [[چین]] ارایه کرد. مهمترین اثر او ''تاریخ مختصر داستانسرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک چین را از نگاه تئوریهای فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانهی او در زمینهی رمان، نمایشنامه نویسی، و شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.
	~~طبیعت اشرافی شدهی ادبیات سنتی و کلاسیک~~ در ~~گذشته، آن را~~ از ~~دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در~~ این ~~دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات~~ به ~~روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده~~ و ~~بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود~~ به ~~وسیلهای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم~~ و ~~شادمانی مردم عادی هم هست. برخی~~ از ~~نویسندگان پیشنهاد کردند~~ که ~~خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان~~ از ~~نثر تصنعی، کلیشهای، ادبیات~~ و ~~عبارتهای ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها~~ از ~~زبان عامیانه~~ و ~~اصطلاحات محلی~~ و محاورهای ~~استفاده کنند~~. ~~در سال1904میلادی، چِن دوشیو~~[[~~آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در~~ چین~~#%20ftn1\|[1]~~]]، ~~دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجلهی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشهها~~ و ~~ایدههای تازه را بهصورت عمومی~~ و ~~بهزبان ساده منتشر سازد~~. ~~این~~ کار ~~با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه~~ در ~~ادبیات محدود نشد؛~~ در ~~تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشهی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود~~.

	~~تئوریهای ادبیات~~ و ~~هنر بهصورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوریهای مهم~~ و ~~مختلف اجتماعی،~~ و ~~روش نوشتن آنها[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20edn1\|[i]]] بحث~~ و ~~گفتگو کردند~~. ~~برای نمونه، لو شون[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn2\|[2]]]~~ (~~1936-1881میلادی~~)~~، نویسنده~~ و ~~متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیکهای ادبی~~ چین ~~ارایه کرد. مهمترین اثر او ''تاریخ مختصر داستانسرایی'' ''چینی''~~ است. ~~وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک چین~~ را از ~~نگاه تئوریهای فلسفی، زیبایی شناختی،~~ و ~~ادبیات~~ و ~~هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد~~. ~~کار پیشروانهی او~~ در ~~زمینهی رمان، نمایشنامه نویسی،~~ و ~~شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ''~~ است.		آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمهی رمانهای خارجی توسط افرادی همچون لینشو (Lin Shu) به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی چین که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیهی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازیهای خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات فرهنگ سنتی چین، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.

	~~آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم~~ بر ~~اساس~~ فرهنگ سنتی ~~به وجود آمد~~ و ~~مرزها~~ و ~~فضاهای ادبی~~ و هنری تازهای باز شد. ترجمهی رمانهای خارجی توسط افرادی همچون لینشو[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn3\|[3]]] به سرعت توسعه یافت و ~~منابع جدیدی~~ را در ~~اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد~~. ~~فرهنگ منحصر به فرد سنتی چین که در طول هزاران سال شکل گرفته است،~~ از ~~توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیهی ملی~~ و ~~همگامی با خصوصیات زمانی~~ را ~~داشته~~ و از ~~توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازیهای خارجی برخوردار بوده است~~. ~~دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت~~ و ~~پایداری حیات~~ فرهنگ ~~سنتی چین، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات~~ و ~~تنظیم و بازیافت خویش بوده است.~~		در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه چین بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعهی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کردهاند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامیهای اجتماعی و استقرار اندیشههای هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آنها را از خواب غفلت بیدار کرد. (Zhang Qizhi, 2007).<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1108</sub></ref>

	در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه چین بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعهی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کردهاند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامیهای اجتماعی و استقرار اندیشههای هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آنها را از خواب غفلت بیدار کرد. (Zhang Qizhi, 2007)		==== کتابشناسی ====
	~~----[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftnref1\|[1]]] - Chen Duxiu~~

	~~[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftnref2\|[2]]] - Lu Xun~~

	~~[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftnref3\|[3]]] - Lin Shu~~
	----[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ednref1\|[i]]] - پیش از آغاز این چنبش، خط چینی به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژهها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته میشد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژهها و کلمات سادهی محاورهای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « == ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' == طبیعت اشرافی شدهی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبی...» ایجاد کرد

2023-10-16T06:44:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی « == ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' == طبیعت اشرافی شدهی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== ''آغاز بومی سازی ادبیات مردمی'' ==
طبیعت اشرافی شدهی ادبیات سنتی و کلاسیک در گذشته، آن را از دسترس و درک مردم عادی خارج کرده بود. در این دوران اندیشمندان، اصلاح ادبیات به روشی که بومی سازی را تسهیل کند را پیشنهاد کرده و بر این نظر بودند که ادبیات نباید محدود به وسیلهای برای بیان احساسات نویسنده شود؛ بلکه نیازمند فراهم سازی زمینه برای اظهار احساس لذت، ناراحتی، غم و شادمانی مردم عادی هم هست. برخی از نویسندگان پیشنهاد کردند که خلق کنندگان آثار ادبی باید در آثارشان از نثر تصنعی، کلیشهای، ادبیات و عبارتهای ضد و نقیض پرهیز کنند، نه این که تنها از زبان عامیانه و اصطلاحات محلی و محاورهای استفاده کنند. در سال1904میلادی، چِن دوشیو[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn1|[1]]]، دانشمند معروف، اقدام به انتشار مجلهی اخبار محلی اَن خویی کرد تا اندیشهها و ایدههای تازه را بهصورت عمومی و بهزبان ساده منتشر سازد. این کار با استقبال عمومی مردم مواجه شد. گسترش زبان عامیانه در ادبیات محدود نشد؛ در تاریخ، فرهنگ و روش انتقال اندیشهی قشر روشنفکر چینی هم مؤثر بود.

تئوریهای ادبیات و هنر بهصورت وسیعی تحت تأثیر غرب قرار گرفت. اندیشمندان پیرامون تئوریهای مهم و مختلف اجتماعی، و روش نوشتن آنها[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20edn1|[i]]] بحث و گفتگو کردند. برای نمونه، لو شون[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn2|[2]]] (1936-1881میلادی)، نویسنده و متفکر نوگرا، تفسیرهای قابل درکی پیرامون ادبیات خارجی و کلاسیکهای ادبی چین ارایه کرد. مهمترین اثر او ''تاریخ مختصر داستانسرایی'' ''چینی'' است. وانگ گووِی(1927-1877میلادی)، که او هم صاحب نظری نوگرا بود، ادبیات کلاسیک چین را از نگاه تئوریهای فلسفی، زیبایی شناختی، و ادبیات و هنر غرب، مورد پژوهش قرار داد. کار پیشروانهی او در زمینهی رمان، نمایشنامه نویسی، و شعر شامل پژوهشی در خصوص رمان قدیمی ''رؤیای عمارت سرخ'' است.

آثار ادبی و هنری جدید و متنوع دیگری هم بر اساس فرهنگ سنتی به وجود آمد و مرزها و فضاهای ادبی و هنری تازهای باز شد. ترجمهی رمانهای خارجی توسط افرادی همچون لینشو[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftn3|[3]]] به سرعت توسعه یافت و منابع جدیدی را در اختیار نویسندگان نوگرای چینی قرار داد. فرهنگ منحصر به فرد سنتی چین که در طول هزاران سال شکل گرفته است، از توان بالای باز آفرینی خود برخوردار است. توان تنظیم خود از دو جهت حفظ روحیهی ملی و همگامی با خصوصیات زمانی را داشته و از توانایی سازگار کردن خود با تغییرات داخلی و جذب و تطبیق همانند سازیهای خارجی برخوردار بوده است. دلیل ادامه دار بودن آن در طولانی مدت و پایداری حیات فرهنگ سنتی چین، مرهون توانایی آن نسبت به تجدید حیات و تنظیم و بازیافت خویش بوده است.

در طول یکصد سال گذشته یا بیشتر، هرگاه چین بر سرِ چهار راه توسعه قرار گرفته است، اندیشمندان چینی فرهنگ سنتی و سمت و سوی توسعهی آن را مورد بررسی و گفتگو قرار داده و آن را در مسیر صحیحی هدایت کردهاند. پس از جنگ جهانی اول، نا آرامیهای اجتماعی و استقرار اندیشههای هرج و مرج در غرب، متفکران چینی را نسبت به تمدن غرب بیشتر مردد و آنها را از خواب غفلت بیدار کرد. (Zhang Qizhi, 2007)
----[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftnref1|[1]]] - Chen Duxiu

[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftnref2|[2]]] - Lu Xun

[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ftnref3|[3]]] - Lin Shu
----[[آغاز بومی سازی ادبیات مردمی در چین#%20ednref1|[i]]] - پیش از آغاز این چنبش، خط چینی به سبک کلاسیک و از بالا به پایین و راست به چپ با استفاده از واژهها و جملات ثقیل و سنگین که مختص فرهیختگان و طبقات اشراف بود نوشته میشد، ولی یکی ار دستاوردهای این جنبش، اصلاح سبک نوشتاری از عمودی به افقی و از سمت راست به سمت چپ، و همچنین به کارگیری واژهها و کلمات سادهی محاورهای و عامیانه بود که به شدت مورد استقبال طبقات پایین جامعه قرار گرفت.