آغاز روابط رسمی دیپلماتیک ایران و چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۷

2025-11-26T11:07:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه، برگرفته از سایت پژوهشکده تاریخ معاصر، قابل بازیابی از [https://www.iichs.ir/fa/article/21439/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B7-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C https://www.iichs.ir/fa/article/21439]]]		[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه، برگرفته از سایت پژوهشکده تاریخ معاصر، قابل بازیابی از [https://www.iichs.ir/fa/article/21439/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B7-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C https://www.iichs.ir/fa/article/21439]]]
	در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل ~~گرفتار~~[[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|~~«انقلاب~~ بزرگ ~~فرهنگی»~~]] بود و در ~~صحنه ی~~ بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده ~~میشد~~ و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با [[آمریکا]] رقابت ~~می کرد.~~<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref> دوران انقلاب ~~فرهنگی،~~ سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از ~~همه ی~~ کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با ~~حکومت های~~ منطقه دچار رکود شد.<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>		در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل گرفتار«[[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|انقلاب بزرگ فرهنگی]]» بود و در صحنه‌ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده می‌شد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با آمریکا رقابت می‌کرد<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref>. [[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|دوران انقلاب فرهنگی]]، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه‌ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت‌های منطقه دچار رکود شد<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>.

	=== آغاز روابط رسمی دیپلماتیک دو کشور ===		=== آغاز روابط رسمی دیپلماتیک دو کشور ===
	بنا به ضرورت تحولات بین المللی و با تغییر نگرش آمریکا نسبت به [[چین]] در آغاز ~~دهه ی1970،~~ رژیم شاه نیز فرصت را غنیمت شمرده و با اعزام ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C~~ اشرف پهلوی] خواهر دوقلوی خود به [[چین]] در 13 آوریل 1971، و سپس فرستادن ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C~~ فاطمه پهلوی] خواهر دیگر شاه در روز 30 آوریل همان سال به این کشور، ~~قدم های~~ مثبتی برای آغاز مجدد روابط دو کشور برداشته شد. با میانجیگری پاکستان، نمایندگان [[چین]] و ایران در اسلام آباد برای بر قراری روابط سیاسی مذاکرات خود را آغاز کردند. در روز 16 اوت سال1971، سفرای ایران و [[چین]] در پاکستان، تفاهم نام های برای برقراری روابط در سطح سفارتخانه میان دو کشور را در اسلام آباد امضا کردند. در آن تفاهم نامه ایران [[جمهوری خلق چین]] را به عنوان«تنها حکومت قانونی [[چین]]» به رسمیت شناخت و [[چین]] از ایران«در ~~مبارزه ی~~ به حق خود برای حفاظت از ذخایر ملی خود» حمایت کرد.		بنا به ضرورت تحولات بین المللی و با تغییر نگرش آمریکا نسبت به [[چین]] در آغاز دهه‌ی1970، رژیم شاه نیز فرصت را غنیمت شمرده و با اعزام اشرف پهلوی خواهر دوقلوی خود به [[چین]] در 13 آوریل 1971، و سپس فرستادن فاطمه پهلوی خواهر دیگر شاه در روز 30 آوریل همان سال به این کشور، قدم‌های مثبتی برای آغاز مجدد روابط دو کشور برداشته شد. با میانجیگری پاکستان، نمایندگان [[چین]] و ایران در اسلام آباد برای بر قراری روابط سیاسی مذاکرات خود را آغاز کردند. در روز 16 اوت سال1971، سفرای ایران و [[چین]] در پاکستان، تفاهم نام های برای برقراری روابط در سطح سفارتخانه میان دو کشور را در اسلام آباد امضا کردند. در آن تفاهم نامه ایران [[جمهوری خلق چین]] را به عنوان«تنها حکومت قانونی [[چین]]» به رسمیت شناخت و [[چین]] از ایران«در مبارزه‌ی به حق خود برای حفاظت از ذخایر ملی خود» حمایت گرد. در اطلاعیه‌ی منتشره پیرامون بر قراری روابط سیاسی بین [[چین]] و ایران در همان تاریخ، دو طرف موافقت کردند که روابط خود را هرچه زودتر عادی و سفرای خود را مبادله کنند. ایران دولت [[جمهوری خلق چین]] را یگانه دولت قانونی و مشروع [[چین]] شناخت و [[چین]] نیز قاطعانه از مبارزات عادلانه‌ی ایران در راه دفاع از استقلال ملی و حاکمیت کشور و دفاع از منافع طبیعی خود پشتیبانی کرد. در 18 سپتامبر 1972، فرح پهلوی به همراه هویدا نخست وزیر وقت ایران، به دعوت دولت [[چین]] به این کشور مسافرت کرده و با رهبران [[چین]] از جمله [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]](Zhou Enlai) دیدار کردند.

	در اطلاعیه ی منتشره پیرامون بر قراری روابط سیاسی بین [[چین]] و ایران در همان تاریخ، دو طرف موافقت کردند که روابط خود را هرچه زودتر عادی و سفرای خود را مبادله کنند. ایران دولت [[جمهوری خلق چین]] را یگانه دولت قانونی و مشروع [[چین]] شناخت و [[چین]] نیز قاطعانه از مبارزات عادلانه ی ایران در راه دفاع از استقلال ملی و حاکمیت کشور و دفاع از منافع طبیعی خود پشتیبانی کرد. در 18 سپتامبر 1972، [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%B1%D8%AD_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فرح پهلوی] به همراه [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7 هویدا] نخست وزیر وقت ایران، به دعوت دولت [[چین]] به این کشور مسافرت کرده و با رهبران [[چین]] از جمله [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]] (Zhou Enlai) دیدار کردند.در 30 ژوئن سال 1973، هیئتی از مجلس شورای ملی سابق ایران به [[چین]] مسافرت کرد. در پنجم سپتامبر همان سال، ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C~~ غلامرضا پهلوی] برادر کوچک شاه و همسرش به [[چین]] مسافرت کردند. در ماه آوریل 1975، لیشیان نیَن (Li Xiannian) معاون نخست وزیر چین به دعوت ایران، به تهران سفر کرد. در ماه مه 1975، ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف]،~~ مجددا به [[چین]] سفر کرد. در ماه ~~ژوئیه ی~~ سال 1976، ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C~~ اشرف] برای سومین بار به [[چین]] مسافرت و رسما از تبت بازدید نمود.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، پکن.</ref>		در 30 ژوئن سال 1973، هیئتی از مجلس شورای ملی سابق ایران به [[چین]] مسافرت کرد. در پنجم سپتامبر همان سال، غلامرضا پهلوی برادر کوچک شاه و همسرش به [[چین]] مسافرت کردند. در ماه آوریل 1975، لیشیان نیَن(Li Xiannian) معاون نخست وزیر چین به دعوت ایران، به تهران سفر کرد. در ماه مه 1975، اشرف، مجددا به [[چین]] سفر کرد. در ماه ژوئیه‌ی سال 1976، اشرف برای سومین بار به [[چین]] مسافرت و رسما از تبت بازدید نمود<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، پکن.</ref>.

	در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86~~ جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.		در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت چین در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و جمهوری اسلامی ایران تأسیس شد. در واقع چینی‌ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref>. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه می‌تواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت‌های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند. در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از رژیم پهلوی تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه‌ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref>.

	در واقع ~~چینی ها~~ ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند.<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C~~ رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط ~~دوجانبه ی~~ [[چین]] و ایران پس از پیروزی ~~[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86~~ انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۶:		خط ۱۴:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
			== منبع اصلی ==
			<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== ~~منبع اصلی~~ ==		== نویسنده مقاله ==
	~~سابقی،~~ علی محمد ~~(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد سوم، ص 1364.~~		علی محمد سابقی

	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
	چیت سازیان، محمد (1400). از احتیاط تا همگامی.ژوهشکده تاریخ معاصر، قابل بازیابی از [https://www.iichs.ir/fa/article/21439/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B7-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C https://www.iichs.ir/fa/article/21439/]		چیت سازیان، محمد (1400). از احتیاط تا همگامی.ژوهشکده تاریخ معاصر، قابل بازیابی از [https://www.iichs.ir/fa/article/21439/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B7-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C https://www.iichs.ir/fa/article/21439/]

	~~== نویسنده مقاله ==~~
	~~علی محمد سابقی~~
	[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]		[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]

Setayesh: /* منبع اصلی */

2024-12-03T08:10:03Z

منبع اصلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ جلد سوم، ص 1364.		سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد سوم، ص 1364.

			== پیوند به بیرون ==
			چیت سازیان، محمد (1400). از احتیاط تا همگامی.ژوهشکده تاریخ معاصر، قابل بازیابی از [https://www.iichs.ir/fa/article/21439/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B7-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C https://www.iichs.ir/fa/article/21439/]

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]		[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]

Setayesh در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷

2024-12-03T08:07:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با ~~شاه~~]]		[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه، برگرفته از سایت پژوهشکده تاریخ معاصر، قابل بازیابی از [https://www.iichs.ir/fa/article/21439/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B7-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C https://www.iichs.ir/fa/article/21439]]]
	در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل گرفتار[[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|«انقلاب بزرگ فرهنگی»]] بود و در صحنه ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده میشد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با [[آمریکا]] رقابت می کرد.<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref> دوران انقلاب فرهنگی، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت های منطقه دچار رکود شد.<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>		در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل گرفتار[[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|«انقلاب بزرگ فرهنگی»]] بود و در صحنه ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده میشد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با [[آمریکا]] رقابت می کرد.<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref> دوران انقلاب فرهنگی، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت های منطقه دچار رکود شد.<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>

Setayesh در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۴

2024-12-03T08:04:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۹:		خط ۹:
	در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.		در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.

	در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند.<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1364.</ref>		در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند.<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:روابط ~~سیاسی~~ ایران ~~و سایر کشورها~~]]
			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1364.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]

Samiei در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۰

2024-07-25T15:30:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:روابط سیاسی ایران و سایر کشورها]]

Samiei در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۹

2024-07-25T15:29:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۹
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[روابط سیاسی کانادا و ایران]]؛ [[روابط سیاسی تونس و ایران]]؛ [[روابط سیاسی، اقتصادی ژاپن با جمهوری اسلامی]]؛ [[روابط سیاسی و اقتصادی کوبا و ج.ا.ایران]]؛ [[روابط سیاسی لبنان و ایران]]؛ [[روابط سیاسی مصر و ایران]]؛ [[روابط سیاسی سنگال و ج.ا.ایران]]؛ [[روابط سیاسی ایران و فرانسه]]؛ [[روابط سیاسی ایران و مالی]]؛ [[روابط سیاسی و اقتصادی زیمبابوه و ایران]]؛ [[روابط سیاسی و اقتصادی تایلند و ایران]]؛ [[روابط سیاسی اردن و ج.ا.ایران]]؛ [[روابط سیاسی ایران و اتیوپی]]؛ [[روابط سیاسی سیرالئون و ایران]]؛ [[روابط سیاسی و اقتصادی سریلانکا و ج. ا. ایران]]؛ [[روابط سیاسی ایران و گرجستان]]؛ [[روابط سیاسی ایران و قزاقستان]]؛ [[روابط سیاسی ایران و آرژانتین]]

	* [[روابط ایران و چین]]
	* [[حکایت روابط دوستانه ایران و چین]]
	* [[آغاز روابط ایران و چین به روایت اسناد]]
	* [[روابط چین و ایران پیش از تاسیس چین جدید]]
	* [[رکود در روابط ایران و چین]]
	* ''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۶

2024-01-10T21:36:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه]]		[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه]]
	در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل ~~گرفتار«انقلاب~~ بزرگ فرهنگی» بود و در صحنه ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده میشد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با [[آمریکا]] رقابت می کرد.<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref> دوران انقلاب فرهنگی، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت های منطقه دچار رکود شد.<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>		در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل گرفتار[[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|«انقلاب بزرگ فرهنگی»]] بود و در صحنه ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده میشد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با [[آمریکا]] رقابت می کرد.<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref> دوران انقلاب فرهنگی، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت های منطقه دچار رکود شد.<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>

	=== آغاز روابط رسمی دیپلماتیک دو کشور ===		=== آغاز روابط رسمی دیپلماتیک دو کشور ===
خط ۹:		خط ۹:
	در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.		در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.

	در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند.<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). ~~«جامعه~~ و فرهنگ ~~چین»،~~ تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1364.</ref>		در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند.<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1364.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[روابط ایران و چین]]		* [[روابط ایران و چین]]
	* [[~~تاریخ~~ چین]]		* [[حکایت روابط دوستانه ایران و چین]]
			* [[آغاز روابط ایران و چین به روایت اسناد]]
			* [[روابط چین و ایران پیش از تاسیس چین جدید]]
			* [[رکود در روابط ایران و چین]]
	* ''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]		* ''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۴

2024-01-07T19:44:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۵:		خط ۵:
	بنا به ضرورت تحولات بین المللی و با تغییر نگرش آمریکا نسبت به [[چین]] در آغاز دهه ی1970، رژیم شاه نیز فرصت را غنیمت شمرده و با اعزام [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف پهلوی] خواهر دوقلوی خود به [[چین]] در 13 آوریل 1971، و سپس فرستادن [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فاطمه پهلوی] خواهر دیگر شاه در روز 30 آوریل همان سال به این کشور، قدم های مثبتی برای آغاز مجدد روابط دو کشور برداشته شد. با میانجیگری پاکستان، نمایندگان [[چین]] و ایران در اسلام آباد برای بر قراری روابط سیاسی مذاکرات خود را آغاز کردند. در روز 16 اوت سال1971، سفرای ایران و [[چین]] در پاکستان، تفاهم نام های برای برقراری روابط در سطح سفارتخانه میان دو کشور را در اسلام آباد امضا کردند. در آن تفاهم نامه ایران [[جمهوری خلق چین]] را به عنوان«تنها حکومت قانونی [[چین]]» به رسمیت شناخت و [[چین]] از ایران«در مبارزه ی به حق خود برای حفاظت از ذخایر ملی خود» حمایت کرد.		بنا به ضرورت تحولات بین المللی و با تغییر نگرش آمریکا نسبت به [[چین]] در آغاز دهه ی1970، رژیم شاه نیز فرصت را غنیمت شمرده و با اعزام [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف پهلوی] خواهر دوقلوی خود به [[چین]] در 13 آوریل 1971، و سپس فرستادن [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فاطمه پهلوی] خواهر دیگر شاه در روز 30 آوریل همان سال به این کشور، قدم های مثبتی برای آغاز مجدد روابط دو کشور برداشته شد. با میانجیگری پاکستان، نمایندگان [[چین]] و ایران در اسلام آباد برای بر قراری روابط سیاسی مذاکرات خود را آغاز کردند. در روز 16 اوت سال1971، سفرای ایران و [[چین]] در پاکستان، تفاهم نام های برای برقراری روابط در سطح سفارتخانه میان دو کشور را در اسلام آباد امضا کردند. در آن تفاهم نامه ایران [[جمهوری خلق چین]] را به عنوان«تنها حکومت قانونی [[چین]]» به رسمیت شناخت و [[چین]] از ایران«در مبارزه ی به حق خود برای حفاظت از ذخایر ملی خود» حمایت کرد.

	در اطلاعیه ی منتشره پیرامون بر قراری روابط سیاسی بین [[چین]] و ایران در همان ~~تاريخ،~~ دو طرف موافقت کردند که روابط خود را هرچه زودتر عادی و سفرای خود را مبادله کنند. ایران دولت [[جمهوری خلق چین]] را یگانه دولت قانونی و مشروع [[چین]] شناخت و [[چین]] نیز قاطعانه از مبارزات عادلانه ی ایران در راه دفاع از استقلال ملی و حاکمیت کشور و دفاع از منافع طبیعی خود پشتیبانی کرد. در 18 سپتامبر 1972، [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%B1%D8%AD_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فرح پهلوی] به همراه [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7 هویدا] نخست وزیر وقت ایران، به دعوت دولت [[چین]] به این کشور مسافرت کرده و با رهبران [[چین]] از جمله [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]] (Zhou Enlai) دیدار کردند.در 30 ژوئن سال 1973، هیئتی از مجلس شورای ملی سابق ایران به [[چین]] مسافرت کرد. در پنجم سپتامبر همان سال، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C غلامرضا پهلوی] برادر کوچک شاه و همسرش به [[چین]] مسافرت کردند. در ماه آوریل 1975، لیشیان نیَن (Li Xiannian) معاون نخست وزیر چین به دعوت ایران، به تهران سفر کرد. در ماه مه 1975، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف]، مجددا به [[چین]] سفر کرد. در ماه ژوئیه ی سال 1976، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف] برای سومین بار به [[چین]] مسافرت و رسما از تبت بازدید نمود.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، پکن.</ref>		در اطلاعیه ی منتشره پیرامون بر قراری روابط سیاسی بین [[چین]] و ایران در همان تاریخ، دو طرف موافقت کردند که روابط خود را هرچه زودتر عادی و سفرای خود را مبادله کنند. ایران دولت [[جمهوری خلق چین]] را یگانه دولت قانونی و مشروع [[چین]] شناخت و [[چین]] نیز قاطعانه از مبارزات عادلانه ی ایران در راه دفاع از استقلال ملی و حاکمیت کشور و دفاع از منافع طبیعی خود پشتیبانی کرد. در 18 سپتامبر 1972، [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%B1%D8%AD_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فرح پهلوی] به همراه [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7 هویدا] نخست وزیر وقت ایران، به دعوت دولت [[چین]] به این کشور مسافرت کرده و با رهبران [[چین]] از جمله [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]] (Zhou Enlai) دیدار کردند.در 30 ژوئن سال 1973، هیئتی از مجلس شورای ملی سابق ایران به [[چین]] مسافرت کرد. در پنجم سپتامبر همان سال، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C غلامرضا پهلوی] برادر کوچک شاه و همسرش به [[چین]] مسافرت کردند. در ماه آوریل 1975، لیشیان نیَن (Li Xiannian) معاون نخست وزیر چین به دعوت ایران، به تهران سفر کرد. در ماه مه 1975، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف]، مجددا به [[چین]] سفر کرد. در ماه ژوئیه ی سال 1976، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف] برای سومین بار به [[چین]] مسافرت و رسما از تبت بازدید نمود.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، پکن.</ref>

	در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.		در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.

Mahdi در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۳

2024-01-07T19:33:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه]]		[[پرونده:36.jpg\|بندانگشتی\|دیدار هوگوفنگ با شاه]]
	در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل گرفتار«انقلاب بزرگ فرهنگی» بود و در صحنه ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده میشد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با آمریکا رقابت می کرد<ref~~><small~~>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing~~</small>~~</ref>.دوران انقلاب فرهنگی، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت های منطقه دچار رکود شد.<ref~~><small~~>امیدوار ~~نیا،محمد~~ جواد.(1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.~~</small>~~</ref>		در اواخر قرن بیستم، [[چین]] در داخل گرفتار«انقلاب بزرگ فرهنگی» بود و در صحنه ی بین المللی نیز برای نبرد با شوروی آماده میشد و همزمان در میدان جنگ ویتنام به طور غیر مستقیم با [[آمریکا]] رقابت می کرد.<ref>Hua, Huang(2008).Huang Hua Memoirs, Foreign Languages Press. Beijing.</ref> دوران انقلاب فرهنگی، سیاست خارجی [[چین]] را تحت تأثیر قرار داد و سفرای [[چین]] از اغلب نقاط دنیا، از جمله از همه ی کشورهای خاورمیانه، به جز مصر، فراخوانده شدند و مناسبات با حکومت های منطقه دچار رکود شد.<ref>امیدوار نیا، محمد جواد (1368). دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، چین و خاورمیانه.</ref>

	=== آغاز روابط رسمی دیپلماتیک دو کشور ===		=== آغاز روابط رسمی دیپلماتیک دو کشور ===
	بنا به ضرورت تحولات بین المللی و با تغییر نگرش آمریکا نسبت به [[چین]] در آغاز دهه ی1970، رژیم شاه نیز فرصت را غنیمت شمرده و با اعزام [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف پهلوی] خواهر دوقلوی خود به [[چین]] در 13 آوریل 1971، و سپس فرستادن [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فاطمه پهلوی] خواهر دیگر شاه در روز 30 آوریل همان سال به این کشور، قدم های مثبتی برای آغاز مجدد روابط دو کشور برداشته شد. با میانجیگری پاکستان، نمایندگان [[چین]] و ایران در اسلام آباد برای بر قراری روابط سیاسی مذاکرات خود را آغاز کردند. در روز 16 اوت سال1971، سفرای ایران و [[چین]] در پاکستان، تفاهم نام های برای برقراری روابط در سطح سفارتخانه میان دو کشور را در اسلام آباد امضا کردند. در آن تفاهم نامه ایران [[جمهوری خلق چین]] را به عنوان«تنها حکومت قانونی [[چین]]» به رسمیت شناخت و [[چین]] از ایران«در مبارزه ی به حق خود برای حفاظت از ذخایر ملی خود» حمایت کرد.		بنا به ضرورت تحولات بین المللی و با تغییر نگرش آمریکا نسبت به [[چین]] در آغاز دهه ی1970، رژیم شاه نیز فرصت را غنیمت شمرده و با اعزام [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف پهلوی] خواهر دوقلوی خود به [[چین]] در 13 آوریل 1971، و سپس فرستادن [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فاطمه پهلوی] خواهر دیگر شاه در روز 30 آوریل همان سال به این کشور، قدم های مثبتی برای آغاز مجدد روابط دو کشور برداشته شد. با میانجیگری پاکستان، نمایندگان [[چین]] و ایران در اسلام آباد برای بر قراری روابط سیاسی مذاکرات خود را آغاز کردند. در روز 16 اوت سال1971، سفرای ایران و [[چین]] در پاکستان، تفاهم نام های برای برقراری روابط در سطح سفارتخانه میان دو کشور را در اسلام آباد امضا کردند. در آن تفاهم نامه ایران [[جمهوری خلق چین]] را به عنوان«تنها حکومت قانونی [[چین]]» به رسمیت شناخت و [[چین]] از ایران«در مبارزه ی به حق خود برای حفاظت از ذخایر ملی خود» حمایت کرد.

	در اطلاعیه ی منتشره پیرامون بر قراری روابط سیاسی بین [[چین]] و ایران در همان تاريخ، دو طرف موافقت کردند که روابط خود را هرچه زودتر عادی و سفرای خود را مبادله کنند. ایران دولت [[جمهوری خلق چین]] را یگانه دولت قانونی و مشروع [[چین]] شناخت و [[چین]] نیز قاطعانه از مبارزات عادلانه ی ایران در راه دفاع از استقلال ملی و حاکمیت کشور و دفاع از منافع طبیعی خود پشتیبانی کرد. در 18 سپتامبر 1972، [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%B1%D8%AD_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فرح پهلوی] به همراه [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7 هویدا] نخست وزیر وقت ایران، به دعوت دولت [[چین]] به این کشور مسافرت کرده و با رهبران [[چین]] از جمله [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]](Zhou Enlai) دیدار کردند.در 30 ژوئن سال 1973، هیئتی از مجلس شورای ملی سابق ایران به [[چین]] مسافرت کرد. در پنجم سپتامبر همان سال، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C غلامرضا پهلوی] برادر کوچک شاه و همسرش به [[چین]] مسافرت کردند. در ماه آوریل 1975، لیشیان نیَن(Li Xiannian) معاون نخست وزیر چین به دعوت ایران، به تهران سفر کرد. در ماه مه 1975، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف]، مجددا به [[چین]] سفر کرد. در ماه ژوئیه ی سال 1976، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف] برای سومین بار به [[چین]] مسافرت و رسما از تبت بازدید نمود<ref~~><small~~>مینگ، هوالی(2010). ~~" شصت~~ سال روابط چین نوین و ~~ایران".~~ مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم ~~اجتماعی.~~ پکن.~~</small>~~</ref>.		در اطلاعیه ی منتشره پیرامون بر قراری روابط سیاسی بین [[چین]] و ایران در همان تاريخ، دو طرف موافقت کردند که روابط خود را هرچه زودتر عادی و سفرای خود را مبادله کنند. ایران دولت [[جمهوری خلق چین]] را یگانه دولت قانونی و مشروع [[چین]] شناخت و [[چین]] نیز قاطعانه از مبارزات عادلانه ی ایران در راه دفاع از استقلال ملی و حاکمیت کشور و دفاع از منافع طبیعی خود پشتیبانی کرد. در 18 سپتامبر 1972، [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%81%D8%B1%D8%AD_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C فرح پهلوی] به همراه [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7 هویدا] نخست وزیر وقت ایران، به دعوت دولت [[چین]] به این کشور مسافرت کرده و با رهبران [[چین]] از جمله [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]] (Zhou Enlai) دیدار کردند.در 30 ژوئن سال 1973، هیئتی از مجلس شورای ملی سابق ایران به [[چین]] مسافرت کرد. در پنجم سپتامبر همان سال، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C غلامرضا پهلوی] برادر کوچک شاه و همسرش به [[چین]] مسافرت کردند. در ماه آوریل 1975، لیشیان نیَن (Li Xiannian) معاون نخست وزیر چین به دعوت ایران، به تهران سفر کرد. در ماه مه 1975، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف]، مجددا به [[چین]] سفر کرد. در ماه ژوئیه ی سال 1976، [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C اشرف] برای سومین بار به [[چین]] مسافرت و رسما از تبت بازدید نمود.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، پکن.</ref>

	در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.		در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.

	در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند. <ref~~><small~~>طارم سری، مسعود و ~~دیگران،~~(1364) سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328)~~،انتشارات~~ دفتر مطالعات سیاسی و بین ~~المللی،چین~~.~~</small>~~</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد. <ref~~><small~~>مینگ، هوالی(2010). ~~" شصت~~ سال روابط چین نوین و ~~ایران".~~ مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم ~~اجتماعی.~~ [[پکن]].~~</small>~~</ref><ref~~><small~~>سابقی، علی محمد. (1392). ~~"جامعه~~ و فرهنگ ~~چین"~~تهران : موسسه ~~فرهنگی،هنری~~ و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی~~ جلد ~~سوم~~ ص 1364~~</small>~~</ref>.		در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند.<ref>طارم سری، مسعود و دیگران (1364). سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328) انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی، چین.</ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد.<ref>مینگ، هوالی (2010). «شصت سال روابط چین نوین و ایران»، مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی، [[پکن]].</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). «جامعه و فرهنگ چین»، تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1364.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[روابط ایران و چین]]؛ [[تاریخ چین]]؛''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[روابط ایران و چین]]
			* [[تاریخ چین]]
			* ''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۳

2023-11-23T11:13:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۹:		خط ۹:
	در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.		در سال1978، که موج انقلاب اسلامی علیه رژیم سلطنتی پهلوی در ایران به اوج خود رسیده بود، خواکوفنگ(Hua Guo Feng) رهبر وقت [[چین]] در ماه اوت همان سال، درست روز 17 شهریور و قتل و عام مردم تهران در میدان ژاله(شهدا)، در مسیر بازگشت از اروپا از ایران هم بازدید کرده و مورد استقبال رژیم در حال سقوط پهلوی قرار گرفت. نیم سال نگذشت، که حکومت سلطنت پهلوی سقوط و [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85_%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 جمهوری اسلامی ایران] تأسیس شد.

	در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند. <ref><small>طارم سری، مسعود و دیگران،(1364) سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328)،انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی،چین.</small></ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد. <ref><small>مینگ، هوالی(2010). " شصت سال روابط چین نوین و ایران". مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی. [[پکن]].</small></ref><ref><small>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین"تهران : موسسه فرهنگی،هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی جلد ~~اول.~~</small></ref>.		در واقع چینی ها ماهیت، گستردگی و قدرت حرکت انقلابی مردم را به درستی درک و ارزیابی نکردند. بنابراین، نتیجه گرفتند که جنبش انقلابی مردم ایران پدیدهای گذراست و شاه میتواند آن را کنترل و مهار کند و با چنین دیدگاهی حرکت های اعتراضی مردم را کلا نادیده گرفتند. <ref><small>طارم سری، مسعود و دیگران،(1364) سیاست خارجی و روابط با ایران(57-1328)،انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی،چین.</small></ref> در میان رهبران انقلاب اسلامی و عموم مردم ایران، این سفر به پشتیبانی [[چین]] از [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C رژیم پهلوی] تعبیر شد، و لذا روابط دوجانبه ی [[چین]] و ایران پس از پیروزی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] برای مدتی دچار سرخوردگی شدیدی شد. <ref><small>مینگ، هوالی(2010). " شصت سال روابط چین نوین و ایران". مجله ی مطالعات آسیای غربی و آفریقا در فرهنگستان علوم اجتماعی. [[پکن]].</small></ref><ref><small>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین"تهران : موسسه فرهنگی،هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی جلد سوم ص 1364</small></ref>.

	نیز نگاه کنید به [[روابط ایران و چین]]؛ [[تاریخ چین]]؛''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]		نیز نگاه کنید به [[روابط ایران و چین]]؛ [[تاریخ چین]]؛''' '''[[روابط چین و ایران پس از انقلاب اسلامی ایران]]
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==