اتحادیه عرب در سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Momeni در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۸

2024-08-22T20:48:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری [[آمریکا]] دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.		در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری [[آمریکا]] دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.

	سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.		سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.<ref>شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[ناسیونالیسم عرب در سوریه]]

			== کتابشناسی ==

Momeni در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲

2024-08-21T11:22:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۷:		خط ۷:
	سنگ بنای این اتحادیه اندیشه پان عربیسم بود؛ به همین جهت در حوزه محدودتری از جامعه کشورهای اسلامی و در نقطه تقابل اخوت منبعث از تفکر اسلامی قرار دارد.		سنگ بنای این اتحادیه اندیشه پان عربیسم بود؛ به همین جهت در حوزه محدودتری از جامعه کشورهای اسلامی و در نقطه تقابل اخوت منبعث از تفکر اسلامی قرار دارد.

	در آینده روشن شد که این اتحادیه علی رغم عنوان و شعار وحدت، محلی برای رقابتهای آشکار و پنهان برای رهبری ظرفیت بزرگ اعراب شده است؛ کما این که از شش عضومؤسس؛ یعنی مصر، عربستان، عراق و سوریه، بارها زمزمهها و اعمالی صادر شدهاست که دلالت بر واگرایی و تفوق طلبی نسبت به دیگران دارد[177]؛ این در فرهنگ عربی و در شکل کلیتر، برتری طلبی نژادی، طبیعی است؛ یعنی قومی که با برتری طلبی قصد بسیج نیروهای خود را در مقابل قوم دیگر دارد، به طور طبیعی به همین آفت در درون خویش گرفتار خواهد آمد؛ ماجرای عبرت انگیز صدام در گذشته و تعلیق عضویت سوریه~~[178]~~ در حال حاضر گویای این کشمکشهاست.		در آینده روشن شد که این اتحادیه علی رغم عنوان و شعار وحدت، محلی برای رقابتهای آشکار و پنهان برای رهبری ظرفیت بزرگ اعراب شده است؛ کما این که از شش عضومؤسس؛ یعنی مصر، عربستان، عراق و سوریه، بارها زمزمهها و اعمالی صادر شدهاست که دلالت بر واگرایی و تفوق طلبی نسبت به دیگران دارد[177]؛ این در فرهنگ عربی و در شکل کلیتر، برتری طلبی نژادی، طبیعی است؛ یعنی قومی که با برتری طلبی قصد بسیج نیروهای خود را در مقابل قوم دیگر دارد، به طور طبیعی به همین آفت در درون خویش گرفتار خواهد آمد؛ ماجرای عبرت انگیز صدام در گذشته و تعلیق عضویت سوریه در حال حاضر گویای این کشمکشهاست.

	در حال حاضر عربستان با تضعیف جایگاه مصر در ماجرای کمپ دیوید، عراق در ماجرای حمله صدام به کویت و سوریه در بحران ~~اخیر[179]،~~ رهبری اتحادیه را در دست دارد و در ائتلاف عربی بر علیه یمن، از آن نهایت استفاده را نموده است.		در حال حاضر عربستان با تضعیف جایگاه مصر در ماجرای کمپ دیوید، عراق در ماجرای حمله صدام به کویت و سوریه در بحران اخیر، رهبری اتحادیه را در دست دارد و در ائتلاف عربی بر علیه یمن، از آن نهایت استفاده را نموده است.

	در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری [[آمریکا]] دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.		در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری [[آمریکا]] دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.

	سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.~~[180]~~		سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-29T05:36:05Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	منطق تاریخی این بخش از کتاب حاضر میطلبید که موضوع اتحادیه عرب و نقش سوریه جدید در آن، در زمان شکل گیری؛ یعنی مقارن تأسیس جمهوری دوم سوریه مطرح شود؛ اما از جهت تناسب موضوع؛ یعنی ناسیونالیسم و قومیت محوری این اتحادیه، مناسبت بیشتری دارد که در این قسمت بدان پرداخته شود.		منطق تاریخی این بخش از کتاب حاضر میطلبید که موضوع اتحادیه عرب و نقش [[سوریه]] جدید در آن، در زمان شکل گیری؛ یعنی مقارن تأسیس [[جمهوری دوم سوریه]] مطرح شود؛ اما از جهت تناسب موضوع؛ یعنی ناسیونالیسم و قومیت محوری این اتحادیه، مناسبت بیشتری دارد که در این قسمت بدان پرداخته شود.

	مصر، عربستان، عراق، سوریه، لبنان و اردن؛ به عنوان اعضای مؤسس، اتحادیه عرب را در 22 مارس 1945 تأسیس کردند که در حال حاضر 22 عضو اصلی و 4 عضو ناظر دارد. سازمان مرکزی اتحادیه در مصر بود؛ اما بعد از خیانت مصر به اعراب وامضای توافق صلح کمپ دیوید با اسرائیل، به تونس منتقل شد.		مصر، عربستان، عراق، سوریه، [[لبنان]] و اردن؛ به عنوان اعضای مؤسس، اتحادیه عرب را در 22 مارس 1945 تأسیس کردند که در حال حاضر 22 عضو اصلی و 4 عضو ناظر دارد. سازمان مرکزی اتحادیه در [[مصر]] بود؛ اما بعد از خیانت مصر به اعراب وامضای توافق صلح کمپ دیوید با اسرائیل، به [[تونس]] منتقل شد.


خط ۱۱:		خط ۱۱:
	در حال حاضر عربستان با تضعیف جایگاه مصر در ماجرای کمپ دیوید، عراق در ماجرای حمله صدام به کویت و سوریه در بحران اخیر[179]، رهبری اتحادیه را در دست دارد و در ائتلاف عربی بر علیه یمن، از آن نهایت استفاده را نموده است.		در حال حاضر عربستان با تضعیف جایگاه مصر در ماجرای کمپ دیوید، عراق در ماجرای حمله صدام به کویت و سوریه در بحران اخیر[179]، رهبری اتحادیه را در دست دارد و در ائتلاف عربی بر علیه یمن، از آن نهایت استفاده را نموده است.

	در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.		در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری [[آمریکا]] دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.

	سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.[180]		سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.[180]

Momtaz: صفحه‌ای تازه حاوی «منطق تاریخی این بخش از کتاب حاضر میطلبید که موضوع اتحادیه عرب و نقش سوریه جدید در آن، در زمان شکل گیری؛ یعنی مقارن تأسیس جمهوری دوم سوریه مطرح شود؛ اما از جهت تناسب موضوع؛ یعنی ناسیونالیسم و قومیت محوری این اتحادیه، مناسبت بیشتری دارد که در ا...» ایجاد کرد

2024-02-28T20:30:08Z

صفحه‌ای تازه حاوی «منطق تاریخی این بخش از کتاب حاضر میطلبید که موضوع اتحادیه عرب و نقش سوریه جدید در آن، در زمان شکل گیری؛ یعنی مقارن تأسیس جمهوری دوم سوریه مطرح شود؛ اما از جهت تناسب موضوع؛ یعنی ناسیونالیسم و قومیت محوری این اتحادیه، مناسبت بیشتری دارد که در ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

منطق تاریخی این بخش از کتاب حاضر میطلبید که موضوع اتحادیه عرب و نقش سوریه جدید در آن، در زمان شکل گیری؛ یعنی مقارن تأسیس جمهوری دوم سوریه مطرح شود؛ اما از جهت تناسب موضوع؛ یعنی ناسیونالیسم و قومیت محوری این اتحادیه، مناسبت بیشتری دارد که در این قسمت بدان پرداخته شود.

مصر، عربستان، عراق، سوریه، لبنان و اردن؛ به عنوان اعضای مؤسس، اتحادیه عرب را در 22 مارس 1945 تأسیس کردند که در حال حاضر 22 عضو اصلی و 4 عضو ناظر دارد. سازمان مرکزی اتحادیه در مصر بود؛ اما بعد از خیانت مصر به اعراب وامضای توافق صلح کمپ دیوید با اسرائیل، به تونس منتقل شد.

سنگ بنای این اتحادیه اندیشه پان عربیسم بود؛ به همین جهت در حوزه محدودتری از جامعه کشورهای اسلامی و در نقطه تقابل اخوت منبعث از تفکر اسلامی قرار دارد.

در آینده روشن شد که این اتحادیه علی رغم عنوان و شعار وحدت، محلی برای رقابتهای آشکار و پنهان برای رهبری ظرفیت بزرگ اعراب شده است؛ کما این که از شش عضومؤسس؛ یعنی مصر، عربستان، عراق و سوریه، بارها زمزمهها و اعمالی صادر شدهاست که دلالت بر واگرایی و تفوق طلبی نسبت به دیگران دارد[177]؛ این در فرهنگ عربی و در شکل کلیتر، برتری طلبی نژادی، طبیعی است؛ یعنی قومی که با برتری طلبی قصد بسیج نیروهای خود را در مقابل قوم دیگر دارد، به طور طبیعی به همین آفت در درون خویش گرفتار خواهد آمد؛ ماجرای عبرت انگیز صدام در گذشته و تعلیق عضویت سوریه[178] در حال حاضر گویای این کشمکشهاست.

در حال حاضر عربستان با تضعیف جایگاه مصر در ماجرای کمپ دیوید، عراق در ماجرای حمله صدام به کویت و سوریه در بحران اخیر[179]، رهبری اتحادیه را در دست دارد و در ائتلاف عربی بر علیه یمن، از آن نهایت استفاده را نموده است.

در واقع، بعد از کمپ دیوید، برای جانشینی رهبری مصر در اتحادیه عرب، بین سعودی و عراق رقابتی به وجود آمده بود و سعودی می‌توانست این امکان را داشته باشد که عراق را محکوم، ساقط و اشغال نمایند؛ بدین‌صورت که ابتدا عراق موظف شد به نیابت از ایالات‌متحده و سعودی و دولت‌های خلیج با ایران به خاطر بحران گروگان‌گیری وارد جنگ شود که هشت سال طول کشید و خشک و تر را از بین برد؛ پس‌ازآن، عراق به کویت کشانده شد؛ سپس سعودی برای کمک به کویت و ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا دخالت نمود و کار به نابودی ارتش عراق، خود عراق و اشغال عراق در سال ۲۰۰۳، منتهی شد.

سعودی ماند؛ با این احساس که مصر و عراق ویران شدند و حالا این قدرت سعودی است که می‌تواند آمادگی این را داشته باشد که عملاً اقدام به بعضی از ماجراجویی‌های نظامی برای تثبیت توانایی‌های خود، بنماید تا به ایالات‌متحده و اسرائیل نشان دهد که رهبری جهان عرب را در دست دارد.[180]