ادبیات معاصر سیرالئون - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Amani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۳

2025-07-24T17:03:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[جنگ داخلی سیرالئون]] در دهه 1990 ضربه سختی بر ادبیات و هنر داستان‌نویسی این کشور وارد آورد و هر چند بعدها خاطرات [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] و وحشی‌گری‌های شورشیان دستمایه رمان‌های ادبی بسیاری قرار گرفت ولی در دهه 1990 بسیاری از نویسندگان این کشور به دیگر کشورها فرار کرده و به سبب مشکلات حاد سیاسی اقتصادی کشور آثار ادبی ارزشمندی به‌وجود نیامد با این حال ادبیات کودکان در این دهه به پیشرفت‌هایی نائل آمد و نویسندگانی همچون «تالابی آیسی لوکان»(Talabi Aisie Lucan)، «ملویل استوارت»(Melville stuart)، «مریلین آوونور رنر»(Marilyn Awoonor renner)، «وینستون فورد»(Winston forde)، «کلیفورد فیف»(Clifford N.fyfe)، «پیتر کارفا اسمارت»(Peter karefa smart) و «بریما راجرز»(Brima rogers) آثار ارزشمندی در حوزه ادبیات کودکان به‌وجود آوردند. محمد شریف نمایشنامه‌نویس معروف سیرالئونی نیز چند نمایشنامه به زبان انگلیسی به چاپ رساند که یکی از این نمایشنامه‌ها به نام «ترس نهانی» (Secret fear) در سال 1997 برنده جایزه ادبی جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا شد.[[پرونده:کتاب سنگ‌های اجداد یک رمان ادبی در رابطه با جنگ داخلی سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|کتاب سنگ‌های اجداد یک رمان ادبی در رابطه با جنگ داخلی سیرالئون (1398). برگرفته از سایت ویکی پدیا،قابل بازیابی از[https://en.wikipedia.org/ https://en.wikipedia.org/wiki/Ancestor_Stones]]][[ادبیات معاصر سیرالئون\|ادبیات سیرالئون]] در دهه 2000 میلادی شاهد پدید آمدن رمان‌های ادبی ارزشمندی عمدتاً در ارتباط با [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] این کشور بود که از مشهورترین آنها می‌توان به کتاب «سنگ‌های اجداد» (Ancestors stones) و کتاب بسیار مشهور «خاطره عشق» (The memory of love) نوشته آمیناتا فورنا اشاره کرد که کتاب «خاطره عشق» در سال 2011 موفق به دریافت جایزه کشورهای مشترک المنافع شد.		[[جنگ داخلی سیرالئون]] در دهه 1990 ضربه سختی بر ادبیات و هنر داستان‌نویسی این کشور وارد آورد و هر چند بعدها خاطرات [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] و وحشی‌گری‌های شورشیان دستمایه رمان‌های ادبی بسیاری قرار گرفت ولی در دهه 1990 بسیاری از نویسندگان این کشور به دیگر کشورها فرار کرده و به سبب مشکلات حاد سیاسی اقتصادی کشور آثار ادبی ارزشمندی به‌وجود نیامد با این حال ادبیات کودکان در این دهه به پیشرفت‌هایی نائل آمد و نویسندگانی همچون «تالابی آیسی لوکان»(Talabi Aisie Lucan)، «ملویل استوارت»(Melville stuart)، «مریلین آوونور رنر»(Marilyn Awoonor renner)، «وینستون فورد»(Winston forde)، «کلیفورد فیف»(Clifford N.fyfe)، «پیتر کارفا اسمارت»(Peter karefa smart) و «بریما راجرز»(Brima rogers) آثار ارزشمندی در حوزه ادبیات کودکان به‌وجود آوردند. محمد شریف نمایشنامه‌نویس معروف سیرالئونی نیز چند نمایشنامه به زبان انگلیسی به چاپ رساند که یکی از این نمایشنامه‌ها به نام «ترس نهانی» (Secret fear) در سال 1997 برنده جایزه ادبی جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا شد.[[پرونده:کتاب سنگ‌های اجداد یک رمان ادبی در رابطه با جنگ داخلی سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|کتاب سنگ‌های اجداد یک رمان ادبی در رابطه با جنگ داخلی سیرالئون (1398). برگرفته از سایت ویکی پدیا،قابل بازیابی از[https://en.wikipedia.org/ https://en.wikipedia.org/wiki/Ancestor_Stones]]][[ادبیات معاصر سیرالئون\|ادبیات سیرالئون]] در دهه 2000 میلادی شاهد پدید آمدن رمان‌های ادبی ارزشمندی عمدتاً در ارتباط با [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] این کشور بود که از مشهورترین آنها می‌توان به کتاب «سنگ‌های اجداد» (Ancestors stones) و کتاب بسیار مشهور «خاطره عشق» (The memory of love) نوشته آمیناتا فورنا اشاره کرد که کتاب «خاطره عشق» در سال 2011 موفق به دریافت جایزه کشورهای مشترک المنافع شد.

	«اولوفمی تری» (Ulufemi Terry) نویسنده سیرالئونی ساکن آفریقای جنوبی نویسنده داستان کوتاه «روزهای چوب بازی» (Stickfighting days (این کتاب در بین 115 داستان از 13 کشور آفریقایی جایزه مقام نخست را بخود اختصاص داد)) برنده جایزه ادبی کین (معتبرترین جایزه ادبی قاره آفریقا) در سال 2010 و «دلیا جارت ماکائولی» (Delia Jarrett Macauley) (ساکن انگلستان) نویسنده رمان سیاسی «موسی، شهروند و من»(Moses, citizen and me) برنده جایزه معروف اُرول در سال 2005 [iii] نام کشور [[سیرالئون]] را نه در سطح قاره آفریقا بلکه در سرتاسر جهان پرآوازه ساختند. رمان «راه طولانی سپری شده، خاطرات یک کودک سرباز» (A long way Gone: memories of a boy soldier) نوشته «اسماعیل باه(Ishmael Beah) » در سال 2007 نیز با وجود آن که جایزه‌ای را در سطح بین‌الملل و منطقه ی بخود اختصاص نداد ولی با استقبال عظیم محافل علمی کشورهای مختلف جهان مواجه شد<ref name=":0">برگرفته از:[[wikipedia:Literature_of_Sierra_Leone\|https://www.world+literature.org/Africa/sierra+leone/2010]]</ref>.		«اولوفمی تری» (Ulufemi Terry) نویسنده سیرالئونی ساکن آفریقای جنوبی نویسنده داستان کوتاه «روزهای چوب بازی» (Stickfighting days (این کتاب در بین 115 داستان از 13 کشور آفریقایی جایزه مقام نخست را بخود اختصاص داد)) برنده جایزه ادبی کین (معتبرترین جایزه ادبی قاره آفریقا) در سال 2010 و «دلیا جارت ماکائولی» (Delia Jarrett Macauley) (ساکن انگلستان) نویسنده رمان سیاسی «موسی، شهروند و من»(Moses, citizen and me) برنده جایزه معروف اُرول در سال 2005 [iii] نام کشور [[سیرالئون]] را نه در سطح قاره آفریقا بلکه در سرتاسر جهان پرآوازه ساختند. رمان «راه طولانی سپری شده، خاطرات یک کودک سرباز» (A long way Gone: memories of a boy soldier) نوشته «اسماعیل باه(Ishmael Beah)» در سال 2007 نیز با وجود آن که جایزه‌ای را در سطح بین‌الملل و منطقه ی بخود اختصاص نداد ولی با استقبال عظیم محافل علمی کشورهای مختلف جهان مواجه شد<ref name=":0">برگرفته از [[wikipedia:Literature_of_Sierra_Leone\|https://www.world+literature.org/Africa/sierra+leone/2010]]</ref>.

	البته [[سیرالئون]] در دهه 2000 میلادی جدای از رمان شاهد آثار ادبی دیگری از جمله کتب «آرتور ادگار اسمیت» نیز بوده است که از آینده درخشانی برخوردار است[iv]. بسیاری از پژوهشگران معتقدند ادبیات [[سیرالئون]] که طی چند دهه گذشته و به‌ویژه در دهه [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] به اوج پختگی و بلوغ خود رسید هنوز به مرحله شکوفایی کامل نائل نیامده و در آینده نزدیک آثار بزرگی در حوزه رمان‌های ادبی به‌ویژه [[ادبیات معاصر سیرالئون\|ادبیات]] جنگی و خاطره‌نویسی به جهان عرضه خواهد کرد.		البته [[سیرالئون]] در دهه 2000 میلادی جدای از رمان شاهد آثار ادبی دیگری از جمله کتب «آرتور ادگار اسمیت» نیز بوده است که از آینده درخشانی برخوردار است[iv]. بسیاری از پژوهشگران معتقدند ادبیات [[سیرالئون]] که طی چند دهه گذشته و به‌ویژه در دهه [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] به اوج پختگی و بلوغ خود رسید هنوز به مرحله شکوفایی کامل نائل نیامده و در آینده نزدیک آثار بزرگی در حوزه رمان‌های ادبی به‌ویژه [[ادبیات معاصر سیرالئون\|ادبیات]] جنگی و خاطره‌نویسی به جهان عرضه خواهد کرد.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]].		[[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]]

	==پاورقی==		==پاورقی==

Nazanin: /* نیز نگاه کنید به */

2025-01-10T16:25:23Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	«اولوفمی تری» (Ulufemi Terry) نویسنده سیرالئونی ساکن آفریقای جنوبی نویسنده داستان کوتاه «روزهای چوب بازی» (Stickfighting days (این کتاب در بین 115 داستان از 13 کشور آفریقایی جایزه مقام نخست را بخود اختصاص داد)) برنده جایزه ادبی کین (معتبرترین جایزه ادبی قاره آفریقا) در سال 2010 و «دلیا جارت ماکائولی» (Delia Jarrett Macauley) (ساکن انگلستان) نویسنده رمان سیاسی «موسی، شهروند و من»(Moses, citizen and me) برنده جایزه معروف اُرول در سال 2005 [iii] نام کشور [[سیرالئون]] را نه در سطح قاره آفریقا بلکه در سرتاسر جهان پرآوازه ساختند. رمان «راه طولانی سپری شده، خاطرات یک کودک سرباز» (A long way Gone: memories of a boy soldier) نوشته «اسماعیل باه(Ishmael Beah) » در سال 2007 نیز با وجود آن که جایزه‌ای را در سطح بین‌الملل و منطقه ی بخود اختصاص نداد ولی با استقبال عظیم محافل علمی کشورهای مختلف جهان مواجه شد<ref name=":0">برگرفته از:[[wikipedia:Literature_of_Sierra_Leone\|https://www.world+literature.org/Africa/sierra+leone/2010]]</ref>.		«اولوفمی تری» (Ulufemi Terry) نویسنده سیرالئونی ساکن آفریقای جنوبی نویسنده داستان کوتاه «روزهای چوب بازی» (Stickfighting days (این کتاب در بین 115 داستان از 13 کشور آفریقایی جایزه مقام نخست را بخود اختصاص داد)) برنده جایزه ادبی کین (معتبرترین جایزه ادبی قاره آفریقا) در سال 2010 و «دلیا جارت ماکائولی» (Delia Jarrett Macauley) (ساکن انگلستان) نویسنده رمان سیاسی «موسی، شهروند و من»(Moses, citizen and me) برنده جایزه معروف اُرول در سال 2005 [iii] نام کشور [[سیرالئون]] را نه در سطح قاره آفریقا بلکه در سرتاسر جهان پرآوازه ساختند. رمان «راه طولانی سپری شده، خاطرات یک کودک سرباز» (A long way Gone: memories of a boy soldier) نوشته «اسماعیل باه(Ishmael Beah) » در سال 2007 نیز با وجود آن که جایزه‌ای را در سطح بین‌الملل و منطقه ی بخود اختصاص نداد ولی با استقبال عظیم محافل علمی کشورهای مختلف جهان مواجه شد<ref name=":0">برگرفته از:[[wikipedia:Literature_of_Sierra_Leone\|https://www.world+literature.org/Africa/sierra+leone/2010]]</ref>.

	البته [[سیرالئون]] در دهه 2000 میلادی جدای از رمان شاهد آثار ادبی دیگری از جمله کتب «آرتور ادگار اسمیت» نیز بوده است که از آینده درخشانی برخوردار است[iv]. بسیاری از پژوهشگران معتقدند ادبیات [[سیرالئون]] که طی چند دهه گذشته و به‌ویژه در دهه [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] به اوج پختگی و بلوغ خود رسید هنوز به مرحله شکوفایی کامل نائل نیامده و در آینده نزدیک آثار بزرگی در حوزه رمان‌های ادبی به‌ویژه [[ادبیات معاصر سیرالئون\|ادبیات]] جنگی و خاطره‌نویسی به جهان عرضه خواهد کرد<ref>عرب احمدی، امیر بهرام(1390). جامعه و فرهنگ [[سیرالئون]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.		البته [[سیرالئون]] در دهه 2000 میلادی جدای از رمان شاهد آثار ادبی دیگری از جمله کتب «آرتور ادگار اسمیت» نیز بوده است که از آینده درخشانی برخوردار است[iv]. بسیاری از پژوهشگران معتقدند ادبیات [[سیرالئون]] که طی چند دهه گذشته و به‌ویژه در دهه [[جنگ داخلی سیرالئون\|جنگ داخلی]] به اوج پختگی و بلوغ خود رسید هنوز به مرحله شکوفایی کامل نائل نیامده و در آینده نزدیک آثار بزرگی در حوزه رمان‌های ادبی به‌ویژه [[ادبیات معاصر سیرالئون\|ادبیات]] جنگی و خاطره‌نویسی به جهان عرضه خواهد کرد.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]].		[[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]].
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	- Folktales from freetown		- Folktales from freetown
	==کتابشناسی ==		==کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			عرب احمدی، امیر بهرام(1390). جامعه و فرهنگ [[سیرالئون]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار).

			== نویسنده مقاله ==
			امیر بهرام عرب احمدی
			[[رده:ادبیات]]

Amani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۲

2024-07-24T14:32:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]].		[[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]].

	==پاورقی==		==پاورقی==
	<small>[iii] - داستان این کتاب در مورد پسر کوچکی است که در جریان جنگ داخلی سیرالئون توسط شورشیان اجیر شده و مأمور قتل پدربزرگ و مادربزرگش می‌شود.</small>		<small>[iii] - داستان این کتاب در مورد پسر کوچکی است که در جریان جنگ داخلی سیرالئون توسط شورشیان اجیر شده و مأمور قتل پدربزرگ و مادربزرگش می‌شود.</small>

Amani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۸

2024-07-24T14:28:41Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-12T04:33:56Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''ادبیات معاصر سیرالئون:'''		'''ادبیات معاصر [[سیرالئون]]:'''

	با آغاز قرن بیستم میلادی خلق آثار ادبی هنری در این کشور شتاب بیشتری گرفت و نویسندگان صاحب نامی همچون خانم گلادیس کسلی هایفورد (1950-1904)[16] کتب و اشعار ادبی زیادی به زبان‌های انگلیسی و کریو چاپ و منتشر ساخت. بسیاری از اشعار و نوشتجات این نویسنده در [[آمریکا]] و انگلستان به چاپ رسیده است. وی برای نخستین بار اشعاری به زبان کریو نیز سرود و در سال 1948 در قالب کتابچه‌ای کوچک در فریتاون به چاپ رساند که در زمره شاهکارهای ادبی کریو به‌شمار می‌رود.[17] کریستین جرج[18] از دیگر چهره‌های ادبی درخشان سیرالئون در این دوره به‌شمار می‌رود که مجموعه اشعار خود تحت عنوان «جواهر گرانبها»[19] را در سال 1952 منتشر ساخت. در طول این دهه (1950) توماس دکر[20] نیز اقدامات خلاقانه و مبتکرانه قابل توجهی در خصوص چگونگی بهره‌گیری از زبان کریو در مباحث ادبی انجام داد که موجب شکوفایی نمایشنامه‌های کریو و به کارگیری پیشنهادات وی توسط نمایشنامه‌نویسان معروف آن عهد همچون «دله چارلی»[21]، «ریموند دوسوزا جرج»[22]، «استر تایلور پیرس»[23] و «لورنس کوه‌کو وود»[24] و پدید آمدن نمایشنامه‌هایی جالب با مضامین فرهنگی مورد علاق مردم کریو زبان گردید. در طی این دوره که بتدریج آزادی‌خواهان سیرالئونی زمزمه‌های استقلال و آزادی کشور خود را آغاز کرده بودند برخی از اشعار توماس دکر در مطبوعات سیرالئون به چاپ رسید و چند نمایشنامه شکسپیر از جمله «جولیوس سزار» از انگلیسی به کریو ترجمه شد. منتخبی از افسانه‌های کریو نیز در اواخر دهه 1950 از زبان کریو به انگلیسی ترجمه شد و کودکان کشور به فراگیری فرهنگ بومی سیرالئون تشویق شدند. (Edgar E Smith: 2-3)		با آغاز قرن بیستم میلادی خلق آثار ادبی هنری در این کشور شتاب بیشتری گرفت و نویسندگان صاحب نامی همچون خانم گلادیس کسلی هایفورد (1950-1904)[16] کتب و اشعار ادبی زیادی به زبان‌های انگلیسی و کریو چاپ و منتشر ساخت. بسیاری از اشعار و نوشتجات این نویسنده در [[آمریکا]] و انگلستان به چاپ رسیده است. وی برای نخستین بار اشعاری به زبان کریو نیز سرود و در سال 1948 در قالب کتابچه‌ای کوچک در فریتاون به چاپ رساند که در زمره شاهکارهای ادبی کریو به‌شمار می‌رود.[17] کریستین جرج[18] از دیگر چهره‌های ادبی درخشان سیرالئون در این دوره به‌شمار می‌رود که مجموعه اشعار خود تحت عنوان «جواهر گرانبها»[19] را در سال 1952 منتشر ساخت. در طول این دهه (1950) توماس دکر[20] نیز اقدامات خلاقانه و مبتکرانه قابل توجهی در خصوص چگونگی بهره‌گیری از زبان کریو در مباحث ادبی انجام داد که موجب شکوفایی نمایشنامه‌های کریو و به کارگیری پیشنهادات وی توسط نمایشنامه‌نویسان معروف آن عهد همچون «دله چارلی»[21]، «ریموند دوسوزا جرج»[22]، «استر تایلور پیرس»[23] و «لورنس کوه‌کو وود»[24] و پدید آمدن نمایشنامه‌هایی جالب با مضامین فرهنگی مورد علاق مردم کریو زبان گردید. در طی این دوره که بتدریج آزادی‌خواهان سیرالئونی زمزمه‌های استقلال و آزادی کشور خود را آغاز کرده بودند برخی از اشعار توماس دکر در مطبوعات سیرالئون به چاپ رسید و چند نمایشنامه شکسپیر از جمله «جولیوس سزار» از انگلیسی به کریو ترجمه شد. منتخبی از افسانه‌های کریو نیز در اواخر دهه 1950 از زبان کریو به انگلیسی ترجمه شد و کودکان کشور به فراگیری فرهنگ بومی سیرالئون تشویق شدند. (Edgar E Smith: 2-3)
خط ۵:		خط ۵:
	در دهه 1960 و با آغاز استـقلال سـیرالئون، این کشور شاهد شـکوفایی ادبیات خود بود و نویسـندگانی همچون «آبیوسه نیکول[25]»، «ریموند شریف ایسمون[26]»، «ویلیام کنته[27]»، «الدرد جونز[28]»، «مختار مصطفی[29] »، «ویلفرد تایلور[30]»، «دلفین کینگ[31]» و «سیل کنی کوکر[32]» آثار ادبی منحصر بفردی را در حوزه ادبیات خصوصاً رمان‌های ادبی به‌وجود آوردند که در نوع خود بی‌نظیر بود. در این زمان مجموعه‌های «افسانه‌های آفریقایی»[33] و «بانوی متأهل وفادار ودیگر داستان‌ها»[34] اثر آبیوسه نیکول، چند نمایشنامه و کتاب اثر ریموند شریف ایسمون، کتاب «آفریقا»[35] اثر ویلیام کنته (که از سال 1960 تا 1964 چندین بار در انگلستان و آمریکا چاپ شده به زبان‌های مجاری و روسی نیز ترجمه گشت)، «نه گذشته نه حال نه آینده»[36] اثر یولیسا آمادو مدی[37] و «آخرین هارماتان» اثر «آلوسین دونبار»[38] با استقبال وسیع مردم این کشور روبرو شدند.		در دهه 1960 و با آغاز استـقلال سـیرالئون، این کشور شاهد شـکوفایی ادبیات خود بود و نویسـندگانی همچون «آبیوسه نیکول[25]»، «ریموند شریف ایسمون[26]»، «ویلیام کنته[27]»، «الدرد جونز[28]»، «مختار مصطفی[29] »، «ویلفرد تایلور[30]»، «دلفین کینگ[31]» و «سیل کنی کوکر[32]» آثار ادبی منحصر بفردی را در حوزه ادبیات خصوصاً رمان‌های ادبی به‌وجود آوردند که در نوع خود بی‌نظیر بود. در این زمان مجموعه‌های «افسانه‌های آفریقایی»[33] و «بانوی متأهل وفادار ودیگر داستان‌ها»[34] اثر آبیوسه نیکول، چند نمایشنامه و کتاب اثر ریموند شریف ایسمون، کتاب «آفریقا»[35] اثر ویلیام کنته (که از سال 1960 تا 1964 چندین بار در انگلستان و آمریکا چاپ شده به زبان‌های مجاری و روسی نیز ترجمه گشت)، «نه گذشته نه حال نه آینده»[36] اثر یولیسا آمادو مدی[37] و «آخرین هارماتان» اثر «آلوسین دونبار»[38] با استقبال وسیع مردم این کشور روبرو شدند.

	در دهه‌های 1970 و 1980 نویسندگان جدیدی در عرصه ادبیات سیرالئون ظهور کردند که از مشهورترین آنان می‌توان به «یما لوسیلدا هانتر»[39] نویسنده کتاب «راهی به سوی آزادی»[40]، پرینس دوو پالمر[41] نویسنده رمان «سنگ‌های ساختگی»[42]، و عثمان کنته[43] نویسنده رمان «مشکل دو چندان»[44] اشاره کرد.		در دهه‌های 1970 و 1980 نویسندگان جدیدی در عرصه [[ادبیات سیرالئون]] ظهور کردند که از مشهورترین آنان می‌توان به «یما لوسیلدا هانتر»[39] نویسنده کتاب «راهی به سوی آزادی»[40]، پرینس دوو پالمر[41] نویسنده رمان «سنگ‌های ساختگی»[42]، و عثمان کنته[43] نویسنده رمان «مشکل دو چندان»[44] اشاره کرد.

	جنگ داخلی سیرالئون در دهه 1990 ضربه سختی بر ادبیات و هنر داستان‌نویسی این کشور وارد آورد و هر چند بعدها خاطرات جنگ داخلی و وحشیگری‌های شورشیان دستمایه رمان‌های ادبی بسیاری قرار گرفت ولی در دهه 1990 بسیاری از نویسندگان این کشور به دیگر کشورها فرار کرده و به سبب مشکلات حاد سیاسی اقتصادی کشور آثار ادبی ارزشمندی به‌وجود نیامد با این حال ادبیات کودکان در این دهه به پیشرفت‌هایی نائل آمد و نویسندگانی همچون «تالابی آیسی لوکان»[45]، «ملویل استوارت»[46]، «مریلین آوونور رنر»[47]، « وینستون فورد»[48]، «کلیفورد فیف»[49]، « پیتر کارفا اسمارت»[50] و « بریما راجرز»[51] آثار ارزشمندی در حوزه ادبیات کودکان به‌وجود آوردند. محمد شریف نمایشنامه‌نویس معروف سیرالئونی نیز چند نمایشنامه به زبان انگلیسی به چاپ رساند که یکی از این نمایشنامه‌ها به نام «ترس نهانی»[52] در سال 1997 برنده جایزه ادبی جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا شد.		[[جنگ داخلی سیرالئون]] در دهه 1990 ضربه سختی بر ادبیات و هنر داستان‌نویسی این کشور وارد آورد و هر چند بعدها خاطرات جنگ داخلی و وحشیگری‌های شورشیان دستمایه رمان‌های ادبی بسیاری قرار گرفت ولی در دهه 1990 بسیاری از نویسندگان این کشور به دیگر کشورها فرار کرده و به سبب مشکلات حاد سیاسی اقتصادی کشور آثار ادبی ارزشمندی به‌وجود نیامد با این حال ادبیات کودکان در این دهه به پیشرفت‌هایی نائل آمد و نویسندگانی همچون «تالابی آیسی لوکان»[45]، «ملویل استوارت»[46]، «مریلین آوونور رنر»[47]، « وینستون فورد»[48]، «کلیفورد فیف»[49]، « پیتر کارفا اسمارت»[50] و « بریما راجرز»[51] آثار ارزشمندی در حوزه ادبیات کودکان به‌وجود آوردند. محمد شریف نمایشنامه‌نویس معروف سیرالئونی نیز چند نمایشنامه به زبان انگلیسی به چاپ رساند که یکی از این نمایشنامه‌ها به نام «ترس نهانی»[52] در سال 1997 برنده جایزه ادبی جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا شد.

	ادبیات سیرالئون در دهه 2000 میلادی شاهد پدید آمدن رمان‌های ادبی ارزشمندی عمدتاً در ارتباط با جنگ داخلی این کشور بود که از مشهورترین آنها می‌توان به کتاب «سنگ‌های اجداد»[53] و کتاب بسیار مشهور «خاطره عشق»[54] نوشته آمیناتا فورنا اشاره کرد که کتاب «خاطره عشق» در سال 2011 موفق به دریافت جایزه کشورهای مشترک المنافع شد.		ادبیات سیرالئون در دهه 2000 میلادی شاهد پدید آمدن رمان‌های ادبی ارزشمندی عمدتاً در ارتباط با جنگ داخلی این کشور بود که از مشهورترین آنها می‌توان به کتاب «سنگ‌های اجداد»[53] و کتاب بسیار مشهور «خاطره عشق»[54] نوشته آمیناتا فورنا اشاره کرد که کتاب «خاطره عشق» در سال 2011 موفق به دریافت جایزه کشورهای مشترک المنافع شد.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''ادبیات معاصر سیرالئون:''' با آغاز قرن بیستم میلادی خلق آثار ادبی هنری در این کشور شتاب بیشتری گرفت و نویسندگان صاحب نامی همچون خانم گلادیس کسلی هایفورد (1950-1904)[16] کتب و اشعار ادبی زیادی به زبان‌های انگلیسی و کریو چاپ و منتشر ساخت. بسیاری از اشع...» ایجاد کرد

2024-04-11T22:11:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''ادبیات معاصر سیرالئون:''' با آغاز قرن بیستم میلادی خلق آثار ادبی هنری در این کشور شتاب بیشتری گرفت و نویسندگان صاحب نامی همچون خانم گلادیس کسلی هایفورد (1950-1904)[16] کتب و اشعار ادبی زیادی به زبان‌های انگلیسی و کریو چاپ و منتشر ساخت. بسیاری از اشع...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''ادبیات معاصر سیرالئون:'''

با آغاز قرن بیستم میلادی خلق آثار ادبی هنری در این کشور شتاب بیشتری گرفت و نویسندگان صاحب نامی همچون خانم گلادیس کسلی هایفورد (1950-1904)[16] کتب و اشعار ادبی زیادی به زبان‌های انگلیسی و کریو چاپ و منتشر ساخت. بسیاری از اشعار و نوشتجات این نویسنده در [[آمریکا]] و انگلستان به چاپ رسیده است. وی برای نخستین بار اشعاری به زبان کریو نیز سرود و در سال 1948 در قالب کتابچه‌ای کوچک در فریتاون به چاپ رساند که در زمره شاهکارهای ادبی کریو به‌شمار می‌رود.[17] کریستین جرج[18] از دیگر چهره‌های ادبی درخشان سیرالئون در این دوره به‌شمار می‌رود که مجموعه اشعار خود تحت عنوان «جواهر گرانبها»[19] را در سال 1952 منتشر ساخت. در طول این دهه (1950) توماس دکر[20] نیز اقدامات خلاقانه و مبتکرانه قابل توجهی در خصوص چگونگی بهره‌گیری از زبان کریو در مباحث ادبی انجام داد که موجب شکوفایی نمایشنامه‌های کریو و به کارگیری پیشنهادات وی توسط نمایشنامه‌نویسان معروف آن عهد همچون «دله چارلی»[21]، «ریموند دوسوزا جرج»[22]، «استر تایلور پیرس»[23] و «لورنس کوه‌کو وود»[24] و پدید آمدن نمایشنامه‌هایی جالب با مضامین فرهنگی مورد علاق مردم کریو زبان گردید. در طی این دوره که بتدریج آزادی‌خواهان سیرالئونی زمزمه‌های استقلال و آزادی کشور خود را آغاز کرده بودند برخی از اشعار توماس دکر در مطبوعات سیرالئون به چاپ رسید و چند نمایشنامه شکسپیر از جمله «جولیوس سزار» از انگلیسی به کریو ترجمه شد. منتخبی از افسانه‌های کریو نیز در اواخر دهه 1950 از زبان کریو به انگلیسی ترجمه شد و کودکان کشور به فراگیری فرهنگ بومی سیرالئون تشویق شدند. (Edgar E Smith: 2-3)

در دهه 1960 و با آغاز استـقلال سـیرالئون، این کشور شاهد شـکوفایی ادبیات خود بود و نویسـندگانی همچون «آبیوسه نیکول[25]»، «ریموند شریف ایسمون[26]»، «ویلیام کنته[27]»، «الدرد جونز[28]»، «مختار مصطفی[29] »، «ویلفرد تایلور[30]»، «دلفین کینگ[31]» و «سیل کنی کوکر[32]» آثار ادبی منحصر بفردی را در حوزه ادبیات خصوصاً رمان‌های ادبی به‌وجود آوردند که در نوع خود بی‌نظیر بود. در این زمان مجموعه‌های «افسانه‌های آفریقایی»[33] و «بانوی متأهل وفادار ودیگر داستان‌ها»[34] اثر آبیوسه نیکول، چند نمایشنامه و کتاب اثر ریموند شریف ایسمون، کتاب «آفریقا»[35] اثر ویلیام کنته (که از سال 1960 تا 1964 چندین بار در انگلستان و آمریکا چاپ شده به زبان‌های مجاری و روسی نیز ترجمه گشت)، «نه گذشته نه حال نه آینده»[36] اثر یولیسا آمادو مدی[37] و «آخرین هارماتان» اثر «آلوسین دونبار»[38] با استقبال وسیع مردم این کشور روبرو شدند.

در دهه‌های 1970 و 1980 نویسندگان جدیدی در عرصه ادبیات سیرالئون ظهور کردند که از مشهورترین آنان می‌توان به «یما لوسیلدا هانتر»[39] نویسنده کتاب «راهی به سوی آزادی»[40]، پرینس دوو پالمر[41] نویسنده رمان «سنگ‌های ساختگی»[42]، و عثمان کنته[43] نویسنده رمان «مشکل دو چندان»[44] اشاره کرد.

جنگ داخلی سیرالئون در دهه 1990 ضربه سختی بر ادبیات و هنر داستان‌نویسی این کشور وارد آورد و هر چند بعدها خاطرات جنگ داخلی و وحشیگری‌های شورشیان دستمایه رمان‌های ادبی بسیاری قرار گرفت ولی در دهه 1990 بسیاری از نویسندگان این کشور به دیگر کشورها فرار کرده و به سبب مشکلات حاد سیاسی اقتصادی کشور آثار ادبی ارزشمندی به‌وجود نیامد با این حال ادبیات کودکان در این دهه به پیشرفت‌هایی نائل آمد و نویسندگانی همچون «تالابی آیسی لوکان»[45]، «ملویل استوارت»[46]، «مریلین آوونور رنر»[47]، « وینستون فورد»[48]، «کلیفورد فیف»[49]، « پیتر کارفا اسمارت»[50] و « بریما راجرز»[51] آثار ارزشمندی در حوزه ادبیات کودکان به‌وجود آوردند. محمد شریف نمایشنامه‌نویس معروف سیرالئونی نیز چند نمایشنامه به زبان انگلیسی به چاپ رساند که یکی از این نمایشنامه‌ها به نام «ترس نهانی»[52] در سال 1997 برنده جایزه ادبی جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا شد.

ادبیات سیرالئون در دهه 2000 میلادی شاهد پدید آمدن رمان‌های ادبی ارزشمندی عمدتاً در ارتباط با جنگ داخلی این کشور بود که از مشهورترین آنها می‌توان به کتاب «سنگ‌های اجداد»[53] و کتاب بسیار مشهور «خاطره عشق»[54] نوشته آمیناتا فورنا اشاره کرد که کتاب «خاطره عشق» در سال 2011 موفق به دریافت جایزه کشورهای مشترک المنافع شد.

«اولوفمی تری»[55] نویسنده سیرالئونی ساکن آفریقای جنوبی نویسنده داستان کوتاه «روزهای چوب بازی»[56] برنده جایزه ادبی کین (معتبرترین جایزه ادبی قاره آفریقا) در سال 2010 و « دلیا جارت ماکائولی»[57] (ساکن انگلستان) نویسنده رمان سیاسی «موسی، شهروند و من»[58] برنده جایزه معروف اُرول در سال 2005 [59] نام کشور سیرالئون را نه در سطح قاره آفریقا بلکه در سرتاسر جهان پرآوازه ساختند. رمان «راه طولانی سپری شده، خاطرات یک کودک سرباز»[60] نوشته «اسماعیل باه[61]» در سال 2007 نیز با وجود آن که جایزه‌ای را در سطح بین‌الملل و منطقه ی بخود اختصاص نداد ولی با استقبال عظیم محافل علمی کشورهای مختلف جهان مواجه شد. (www.world literature.org/Africa/sierra leone/2010)

البته سیرالئون در دهه 2000 میلادی جدای از رمان شاهد آثار ادبی دیگری از جمله کتب « آرتور ادگار اسمیت» نیز بوده است که از آینده درخشانی برخوردار است.[62]بسیاری از پژوهشگران معتقدند ادبیات سیرالئون که طی چند دهه گذشته و به‌ویژه در دهه جنگ داخلی به اوج پختگی و بلوغ خود رسید هنوز به مرحله شکوفایی کامل نائل نیامده و در آینده نزدیک آثار بزرگی در حوزه رمان‌های ادبی به‌ویژه ادبیات جنگی و خاطره‌نویسی به جهان عرضه خواهد کرد.