ادبیات چینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۷

2025-11-16T19:27:26Z

Nazanin: /* کتابشناسی */

2025-01-10T15:23:53Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۳
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />~~منبع اصلی~~		<references />

	سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد		== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 3، ص. 1033-1048.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
	[[رده:ادبیات]]		[[رده:ادبیات]]

Nazanin: /* نیز نگاه کنید به */

2025-01-10T15:22:25Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۲
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العاده ای قائل شد. وی گفته است:«اگر [[شی جین]] را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العاده ای قائل شد. وی گفته است:«اگر [[شی جین]] را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرن های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می رود.~~<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>~~		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرن های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می رود.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />منبع اصلی

			سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد
	[[رده:ادبیات]]		[[رده:ادبیات]]

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-05T05:19:02Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۹
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:ادبیات]]

Samiei در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۸

2024-08-05T05:18:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۸
خط ۲:		خط ۲:
	ادبیات چینی دارای ویژگی هایی است که می توان در 3 چیز خلاصه کرد:		ادبیات چینی دارای ویژگی هایی است که می توان در 3 چیز خلاصه کرد:

	1- محور نبودن شخصیت ~~قهرمانی،~~		* محور نبودن شخصیت قهرمانی؛
			* کم جلوه بودن عشق در ادبیات؛
	2- کم جلوه بودن عشق در ~~ادبیات،~~		* واقع نگری در ادبیات«رئالیستی».

	3- واقع نگری در ادبیات«رئالیستی».

	در ادبیات چینی، بر خلاف ادبیات غربی، محور قرار گرفتن یک شخصیت قهرمان کمتر دیده می شود و اگر شخصی هم در ادبیات مورد ستایش قرار گرفته است، بیشتر به خاطر فضیلت ها و نجابتی بوده که در آن شخص تبلور یافته، نه دلیری و پهلوانی و جنگاوری او. همچنین، در ادبیات چینی، به ادبیات عاشقانه چندان اهمیت داده نمی شود، اگرچه ادبیات عاشقانه نیز کم نیست. دانشمندان [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوسی]] حتی بر اینگونه ادبیات هم تفسیری اخلاقی نوشته اند. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] از میان سه هزار قطعه شعر سیصد چکامه را برگزید و در این باره گفت:«اگر این سیصد قطعه را در هم بفشرم، باید بگویم که در آنها هیچ اندیشه ی هرزه ای نیست.».		در ادبیات چینی، بر خلاف ادبیات غربی، محور قرار گرفتن یک شخصیت قهرمان کمتر دیده می شود و اگر شخصی هم در ادبیات مورد ستایش قرار گرفته است، بیشتر به خاطر فضیلت ها و نجابتی بوده که در آن شخص تبلور یافته، نه دلیری و پهلوانی و جنگاوری او. همچنین، در ادبیات چینی، به ادبیات عاشقانه چندان اهمیت داده نمی شود، اگرچه ادبیات عاشقانه نیز کم نیست. دانشمندان [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوسی]] حتی بر اینگونه ادبیات هم تفسیری اخلاقی نوشته اند. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] از میان سه هزار قطعه شعر سیصد چکامه را برگزید و در این باره گفت:«اگر این سیصد قطعه را در هم بفشرم، باید بگویم که در آنها هیچ اندیشه ی هرزه ای نیست.».
خط ۱۴:		خط ۱۲:
	داستانهای ادبی چینی که از دیر باز مورد استقبال مردم واقع شده است، بر پنج دسته اند:		داستانهای ادبی چینی که از دیر باز مورد استقبال مردم واقع شده است، بر پنج دسته اند:

	1- حکایت های تاریخ همچون«افسانه های سه پادشاهی( San Kuo Yin Yi).»		* حکایت های تاریخ همچون«افسانه های سه پادشاهی( San Kuo Yin Yi).»؛
			* داستان هایی که بیانگر وضعیت اجتماعی است، مانند[[خونگ لو منگ\|«رؤیای عمارت سرخ(Hong Luo Meng).»]]؛
	2- داستان هایی که بیانگر وضعیت اجتماعی است، مانند[[خونگ لو منگ\|«رؤیای عمارت سرخ(Hong Luo Meng).»]]		* قصه های پر ماجرا مانند«گزارش کناره ی آب(Shui Hui Chuan).»؛
			* قصه های جن و پری، همچون«قصه های غریب لیائوجای(Liu Chai Chi Yi).»؛
	3-قصه های پر ماجرا مانند«گزارش کناره ی آب(Shui Hui Chuan).»		* مطایبات، مانند«ملت های دانشوران(Jo Lin Wai Shih).».

	~~4-قصه های جن و پری، همچون«قصه های غریب لیائوجای(Liu Chai Chi Yi).»~~

	~~5-مطایبات، مانند«ملت های دانشوران(Jo Lin Wai Shih).».~~
	[[پرونده:81jZmJczBzL-192x300.jpg\|بندانگشتی\|لب آب (Water Margin) که با نام یاغیان مرداب (The Outlaws of the Marsh) نیز شناخته می‌شود – اثری از شی نائی نان – انتشاریافته در قرن ۱۴ میلادی – در دهه‌ی ۶۰ سریالی اقتباسی از این اثر با عنوان «جنگجویان کوهستان» از شبکه ۱ پخش شد]]		[[پرونده:81jZmJczBzL-192x300.jpg\|بندانگشتی\|لب آب (Water Margin) که با نام یاغیان مرداب (The Outlaws of the Marsh) نیز شناخته می‌شود – اثری از شی نائی نان – انتشاریافته در قرن ۱۴ میلادی – در دهه‌ی ۶۰ سریالی اقتباسی از این اثر با عنوان «جنگجویان کوهستان» از شبکه ۱ پخش شد]]
	بنابراین، می توان گفت، در آثار ادبی [[چین]]، نویسنده در پی ستایش قهرمانان یا شرح داستان عشقی و یا ترسیم مسایل خارج از واقعیات زندگی اجتماعی نیست، بلکه در توصیف طبیعت و فضایل اخلاقی مردم و شخصیت های حکیم و فرزانه است. داستان«رؤیای عمارت سرخ» که نمایی است گسترده از [[روابط خانوادگی در چین\|زندگی خانوادگی چینی]]، از اصل ازلی داستان آغاز می کند و سپس به نرمی به سوی ماجراهای زمینی روی می آورد، اما همواره حضوری روحانی بر آن سایه افکنده است و سرانجام در پایان غمناکش قهرمان زن آن دل شکسته جان میسپارد و داستان چنین پایان می پذیرد:<blockquote>«این است حکایت غم/ و نیز حکایت خواب و خیال/ زندگی خوابی بیش نیست؛/ بر جنون انسان خنده مزن.»</blockquote>از دیگر ویژگی های ادبیات چینی، قدرت آن در بیان احساس ظریف و صمیمانه از طبیعت است. نویسندگان چینی همچون نگارگرانشان،در وصف نماها و چشم اندازهای طبیعت، بی مثالند و چشمی برای مشاهده و نقش و نگار طبیعت دارند که در ادبیات هیچ ملتی یافت نم یشود. عشق به طبیعت در ادبیات چینی موج می زند. به نظر میرسد این گرایش به طبیعت در خلق آثار ادبی، متأثر از طبیعت گرایی [[آیین بومی تائو\|آیین تائویی]] است و هدف نهایی در ادبیات چینی، رسیدن به هماهنگی میان انسان و طبیعت است.		بنابراین، می توان گفت، در آثار ادبی [[چین]]، نویسنده در پی ستایش قهرمانان یا شرح داستان عشقی و یا ترسیم مسایل خارج از واقعیات زندگی اجتماعی نیست، بلکه در توصیف طبیعت و فضایل اخلاقی مردم و شخصیت های حکیم و فرزانه است. داستان«رؤیای عمارت سرخ» که نمایی است گسترده از [[روابط خانوادگی در چین\|زندگی خانوادگی چینی]]، از اصل ازلی داستان آغاز می کند و سپس به نرمی به سوی ماجراهای زمینی روی می آورد، اما همواره حضوری روحانی بر آن سایه افکنده است و سرانجام در پایان غمناکش قهرمان زن آن دل شکسته جان میسپارد و داستان چنین پایان می پذیرد:<blockquote>«این است حکایت غم/ و نیز حکایت خواب و خیال/ زندگی خوابی بیش نیست؛/ بر جنون انسان خنده مزن.»</blockquote>از دیگر ویژگی های ادبیات چینی، قدرت آن در بیان احساس ظریف و صمیمانه از طبیعت است. نویسندگان چینی همچون نگارگرانشان،در وصف نماها و چشم اندازهای طبیعت، بی مثالند و چشمی برای مشاهده و نقش و نگار طبیعت دارند که در ادبیات هیچ ملتی یافت نم یشود. عشق به طبیعت در ادبیات چینی موج می زند. به نظر میرسد این گرایش به طبیعت در خلق آثار ادبی، متأثر از طبیعت گرایی [[آیین بومی تائو\|آیین تائویی]] است و هدف نهایی در ادبیات چینی، رسیدن به هماهنگی میان انسان و طبیعت است.
خط ۶۷:		خط ۶۲:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[ادبیات روسی]]؛ [[ادبیات تونس]]؛ [[ادبیات افغانستان]]؛ [[ادبیات ژاپنی]]؛ [[ادبیات اوکراین]]؛ [[ادبیات ساحل عاج]]؛ [[ادبیات کوبا]]؛ [[ادبیات معاصر ژاپن]]؛ [[ادبیات معاصر کانادا]]؛ [[ادبیات معاصر چین]]؛ [[ادبیات معاصر سنگال]]؛ [[ادبیات قرن بیستم فرانسه]]؛ [[ادبیات معاصر زیمبابوه]]؛ [[ادبیات معاصر تایلند]]؛ [[ادبیات معاصر اردن]]؛ [[ادبیات معاصر قطر]]
	* [[~~زبان و~~ ادبیات ~~چینی~~]]
	* [[ادبیات ~~باستان در~~ چین]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Samiei در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۸

2023-12-18T19:28:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	1- حکایت های تاریخ همچون«افسانه های سه پادشاهی( San Kuo Yin Yi).»		1- حکایت های تاریخ همچون«افسانه های سه پادشاهی( San Kuo Yin Yi).»

	2- داستان هایی که بیانگر وضعیت اجتماعی است، ~~مانند«رؤیای~~ عمارت سرخ(Hong Luo Meng).»		2- داستان هایی که بیانگر وضعیت اجتماعی است، مانند[[خونگ لو منگ\|«رؤیای عمارت سرخ(Hong Luo Meng).»]]

	3-قصه های پر ماجرا مانند«گزارش کناره ی آب(Shui Hui Chuan).»		3-قصه های پر ماجرا مانند«گزارش کناره ی آب(Shui Hui Chuan).»
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== '''[[شعر در ادبیات چینی]]''' ===		=== '''[[شعر در ادبیات چینی]]''' ===
	شعر ~~چینی،~~ جوهر احساس و معنا و عشق پرشور به طبیعت است که با کاراکترهای پرمعنای [[خط چینی]] فشردگی و کوتاه گویی شگفتی دارد. از این رو، هیچ ترجمه ای نمی تواند حق شعر چینی را ادا کند. شعر چینی با غزل آغاز شد و با مرثیه ی چویوان راه کمال پیمود و در [[سلسله تانگ\|دوره ی تانگ]] به اوج رسید و در میان شاعران [[سلسله تانگ]](619-907 م.)، لی بو(Li Bu)(701-762 م.) بزرگترین به شمار می رود.		[[شعر در ادبیات چینی\|شعر چینی]]، جوهر احساس و معنا و عشق پرشور به طبیعت است که با کاراکترهای پرمعنای [[خط چینی]] فشردگی و کوتاه گویی شگفتی دارد. از این رو، هیچ ترجمه ای نمی تواند حق [[شعر در ادبیات چینی\|شعر چینی]] را ادا کند. شعر چینی با غزل آغاز شد و با مرثیه ی چویوان راه کمال پیمود و در [[سلسله تانگ\|دوره ی تانگ]] به اوج رسید و در میان شاعران [[سلسله تانگ]](619-907 م.)، لی بو(Li Bu)(701-762 م.) بزرگترین به شمار می رود.

	در غزل «تنها نوشی در مهتاب» وی که از شاهکار شعر چینی به شمار می رود، چنین آمده است: <blockquote>«خرمنی گل، قدحی شراب: دریغا که در زیر چفته بند، همنشینی ندارم./ ماه پرتوش را بر من و بر جام می افکند/ و سایه ام آشکار میکند، که درین بزم سه تن هستیم.». </blockquote>وانگوی(Wang Wei)(699-759 م.) در شعری می گوید: <blockquote>«زاویه ی من در نیزار/ در قلب نیزار است،/ تنها مینشینم و عود مینوازم و ترانه ~~میسرایم~~./ هیچکس نمایان نیست/ جز ماه پرتو افشان.» </blockquote>[[شعر در ادبیات چینی\|شعر چینی]] هم همان آرامش و متانت و آهنگی را دارند که در نقاشی های چینی آرام و هماهنگ به چشم می خورد. لذا، شعر چینی به همان اندازه که خالی از هیجان و فنون بلاغت و طول و تفصیل است، سرشار از ظرافت و دلنشینی و صمیمیت ظرافت طبع و نازکی خیال است. شعرهای کلاسیک در هر مصرع پنج یا هفت کلمه ی یک هجایی دارد که کمال صورت و وحدت حالت را نشان می دهد.		در غزل «تنها نوشی در مهتاب» وی که از شاهکار شعر چینی به شمار می رود، چنین آمده است: <blockquote>«خرمنی گل، قدحی شراب: دریغا که در زیر چفته بند، همنشینی ندارم./ ماه پرتوش را بر من و بر جام می افکند/ و سایه ام آشکار میکند، که درین بزم سه تن هستیم.». </blockquote>وانگوی(Wang Wei)(699-759 م.) در شعری می گوید: <blockquote>«زاویه ی من در نیزار/ در قلب نیزار است،/ تنها مینشینم و عود مینوازم و ترانه می سرایم./ هیچکس نمایان نیست/ جز ماه پرتو افشان.» </blockquote>[[شعر در ادبیات چینی\|شعر چینی]] هم همان آرامش و متانت و آهنگی را دارند که در [[هنر نقاشی در چین\|نقاشی های چینی]] آرام و هماهنگ به چشم می خورد. لذا، [[شعر در ادبیات چینی\|شعر چینی]] به همان اندازه که خالی از هیجان و فنون بلاغت و طول و تفصیل است، سرشار از ظرافت و دلنشینی و صمیمیت ظرافت طبع و نازکی خیال است. [[شعر در ادبیات چینی\|شعرهای کلاسیک]] در هر مصرع پنج یا هفت کلمه ی یک هجایی دارد که کمال صورت و وحدت حالت را نشان می دهد.

	=== [[شاهکارهای ادبیات چینی]] ===		=== [[شاهکارهای ادبیات چینی]] ===
	در تاریخ ادبیات [[چین]]، آثار نفیس و ماندگار زیادی خلق شده است. چهارکتاب که به عنوان مهم ترین شاهکارهای ادبی و پایه ی اصلی ادبیات این کشور به شمار میروند، عبارتند از: 1- ''خونگ لو مِنگ''(Hong Lou Meng)(رؤیاهای عمارت سرخ)؛ 2- ''سَن گووِ یانای''(San Guo Yan Yi)؛ 3- ''شی یوجی''(Xi Yu Ji)؛ و 4- ''شون خوی جُوان''(Shui Hu Zhuan). این آثار در میان روشنفکران و ادبای چینی از جایگاه خاصی برخوردار بوده و مورد علاقه و احترام عموم مردم قرار گرفته اند. این کتاب ها، تا کنون بارها از سوی ناشران مختلف این کشور به چاپ رسیده و به زبان های مختلفی نیز ترجمه شده اند. تأثیر این شاهکارهای ادبی در رشته های مختلف هنری بسیار زیاد بوده و هنرمندان و نمایشنامه نویسان چینی با الهام گرفتن از این شاهکارها، آثار هنری فراوانی خلق کرده اند. که معرفی مختصری از این آثار به شرح زیر است.		در تاریخ ادبیات [[چین]]، آثار نفیس و ماندگار زیادی خلق شده است. چهارکتاب که به عنوان مهم ترین شاهکارهای ادبی و پایه ی اصلی ادبیات این کشور به شمار میروند، عبارتند از: 1- [[خونگ لو منگ\|''خونگ لو مِنگ''(Hong Lou Meng)(رؤیاهای عمارت سرخ)]]؛ 2- [[سن گوو یان ای\|''سَن گووِ یانای''(San Guo Yan Yi)]]؛ 3- [[شی یو جی\|''شی یوجی''(Xi Yu Ji]])؛ و 4- [[شوی خو جوان\|''شون خوی جُوان''(Shui Hu Zhuan)]]. این آثار در میان روشنفکران و ادبای چینی از جایگاه خاصی برخوردار بوده و مورد علاقه و احترام عموم مردم قرار گرفته اند. این کتاب ها، تا کنون بارها از سوی ناشران مختلف این کشور به چاپ رسیده و به زبان های مختلفی نیز ترجمه شده اند. تأثیر این شاهکارهای ادبی در رشته های مختلف هنری بسیار زیاد بوده و [[سینماگران و هنرمندان معروف چین\|هنرمندان و نمایشنامه نویسان چینی]] با الهام گرفتن از این شاهکارها، آثار هنری فراوانی خلق کرده اند. که معرفی مختصری از این آثار به شرح زیر است.

	1- ''[[خونگ لو منگ\|خونگ لو مِنگ]]'' یا رؤیاهای عمارت سرخ، ابتدا توسط دونفر به نامه ای چائو شیوچین(Cao Xiu Qin)(1716-1764) و گائو اِ(Gao E) نوشته شده و در سال 1973 از سوی اداره ی نشریات ادبیات [[جمهوری خلق چین\|خلق چین]] در [[پکن]] در چهار مجلد چاپ و منتشر شد. این مجموعه، از حدود 107/1 میلیون نویسه ی چینی تشکیل شده و دارای 120 فصل است که 80 فصل آن توسط چائو شیوچین در اواسط قرن هجدهم میلادی نوشته شده و عنوان اصلی آن«''شی تووجی''(Shi Tou Ji)»(یادداشت سنگ) بود. این رمان ‏نویس چینی در خانواده ‏ای بسیار ثروتمند به دنیا آمد. اما فاجعه‏ ای که برای خانواده اش پیش آمد، دارایی ‏شان به یغما رفت. چائو شیو [[چین]] در [[پکن]] در فقر و تهیدستی‏ می ‏زیست که رمان معروف خود را به نام [[خونگ لو منگ\|«رؤیاهای عمارت سرخ»]]<nowiki/>در سال های آخر عمر خود به رشته تحریر درآورد. این اثر که در ادبیات‏ چینی بزرگترین رمان دانسته‏ شده، در اواخر قرن هجدهم، با اضافه کردن 40 فصل دیگر توسط اشخاص دیگری به نام های«گائو اِ» و «چِنگ شییوان(Cheng Shi Yuan)»، به نام ''[[خونگ لو منگ\|خونگ لومِنگ]]'' تغییر نام یافت. در این رمان وقتی به نیروها و دنیای ماوراءطبیعی اشاره می‏ شود، موضوع داستان به روشنی رنگ و بوی بودیسم پیدا میکند.		1- ''[[خونگ لو منگ\|خونگ لو مِنگ]]'' یا رؤیاهای عمارت سرخ، ابتدا توسط دونفر به نامه ای چائو شیوچین(Cao Xiu Qin)(1716-1764) و گائو اِ(Gao E) نوشته شده و در سال 1973 از سوی اداره ی نشریات ادبیات [[جمهوری خلق چین\|خلق چین]] در [[پکن]] در چهار مجلد چاپ و منتشر شد. این مجموعه، از حدود 107/1 میلیون نویسه ی چینی تشکیل شده و دارای 120 فصل است که 80 فصل آن توسط چائو شیوچین در اواسط قرن هجدهم میلادی نوشته شده و عنوان اصلی آن«''شی تووجی''(Shi Tou Ji)»(یادداشت سنگ) بود. این رمان ‏نویس چینی در خانواده ‏ای بسیار ثروتمند به دنیا آمد. اما فاجعه‏ ای که برای خانواده اش پیش آمد، دارایی ‏شان به یغما رفت. چائو شیو [[چین]] در [[پکن]] در فقر و تهیدستی‏ می ‏زیست که رمان معروف خود را به نام [[خونگ لو منگ\|«رؤیاهای عمارت سرخ»]]<nowiki/>در سال های آخر عمر خود به رشته تحریر درآورد. این اثر که در ادبیات‏ چینی بزرگترین رمان دانسته‏ شده، در اواخر قرن هجدهم، با اضافه کردن 40 فصل دیگر توسط اشخاص دیگری به نام های«گائو اِ» و «چِنگ شییوان(Cheng Shi Yuan)»، به نام ''[[خونگ لو منگ\|خونگ لومِنگ]]'' تغییر نام یافت. در این رمان وقتی به نیروها و دنیای ماوراءطبیعی اشاره می‏ شود، موضوع داستان به روشنی رنگ و بوی بودیسم پیدا میکند.

Samiei در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۰

2023-12-18T19:20:36Z

نمایش تغییرات

Samiei: /* پاورقی */

2023-12-01T18:22:37Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۲
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرن های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرن های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[زبان و ادبیات چینی]]
			* [[ادبیات باستان در چین]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Samiei: /* پاورقی */

2023-11-14T15:32:36Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العاده ای قائل شد. وی گفته است:«اگر [[شی جین]] را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العاده ای قائل شد. وی گفته است:«اگر [[شی جین]] را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرن های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرن های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]		نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]

Mahdi در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۲

2023-11-13T11:52:13Z

نمایش تغییرات