ادیان در سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Noskhechi در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۱

2024-12-07T20:01:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۱٬۳۷۸:		خط ۱٬۳۷۸:
	از آنجا که جامعه [[سوریه]]، ‌‌‌جامعه جامعی از ادیان ‌‌‌است و نیز به لحاظ تاریخی، زایشگاه این ادیان نیز هست و از نخستین مراکز دینی همه آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها محسوب ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شود، ضمن تحریر تاریخچه هر یک در مباحث قبل، به طور طبیعی به موقعیت اسلام و مسلمانان در جامعه و ارتباط آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها با پیروان سایر ادیان اشاره شده ‌‌‌است؛ همچنین، ‌‌نهاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مراکز دینی مسلمانان؛ اعم از وضعیت، تعداد، کارکرد، تأثير و نیز مهم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و نیز وضعیت و ساختار آموزش مذهبی رسمی و غیر رسمی در جامعه [[سوریه]] و علاوه بر این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها معرفی ‌‌نهاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مراکز دینی غیر مسلمانان و نیز احوال صوفیه؛ اعم از اندیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، ‌‌نهاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، شخصیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، تعداد پیروان، تأثیر و نفوذ اجتماعی ایشان، به تفصیل سخن رفت.		از آنجا که جامعه [[سوریه]]، ‌‌‌جامعه جامعی از ادیان ‌‌‌است و نیز به لحاظ تاریخی، زایشگاه این ادیان نیز هست و از نخستین مراکز دینی همه آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها محسوب ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شود، ضمن تحریر تاریخچه هر یک در مباحث قبل، به طور طبیعی به موقعیت اسلام و مسلمانان در جامعه و ارتباط آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها با پیروان سایر ادیان اشاره شده ‌‌‌است؛ همچنین، ‌‌نهاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مراکز دینی مسلمانان؛ اعم از وضعیت، تعداد، کارکرد، تأثير و نیز مهم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و نیز وضعیت و ساختار آموزش مذهبی رسمی و غیر رسمی در جامعه [[سوریه]] و علاوه بر این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها معرفی ‌‌نهاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مراکز دینی غیر مسلمانان و نیز احوال صوفیه؛ اعم از اندیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، ‌‌نهاد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، شخصیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، تعداد پیروان، تأثیر و نفوذ اجتماعی ایشان، به تفصیل سخن رفت.

	آنچه در این قسمت، به عنوان یک نظریه دقیق در شاکله فرهنگی مردم [[سوریه]] قابل بیان ‌‌‌است، این ‌‌‌است که اصولاً ظهور تفکر توحید در این منطقه، تالی تنوع فرهنگی و ورود وخروج انواع و اقسام فرهنگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و قومیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مختلف در طول تاریخ و در معرض نقد صرافان کهن اندیشه دینی در این گوشه دنیا ‌‌‌است؛ وضعیت و موقعیتی که در هیچ کجای دیگر این خاکی یافت ن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شود. اگر به هند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اندیشید، تأمل کنید؛ زیرا هند، علی رغم تنوع مذاهب، تن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها یک کاسه از تفاسیر ادبی و هنری متنوع در الهیات از یک ریشه مشترک وُدایی ‌‌‌است.~~<ref>شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ [[سوریه]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>~~		آنچه در این قسمت، به عنوان یک نظریه دقیق در شاکله فرهنگی مردم [[سوریه]] قابل بیان ‌‌‌است، این ‌‌‌است که اصولاً ظهور تفکر توحید در این منطقه، تالی تنوع فرهنگی و ورود وخروج انواع و اقسام فرهنگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و قومیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مختلف در طول تاریخ و در معرض نقد صرافان کهن اندیشه دینی در این گوشه دنیا ‌‌‌است؛ وضعیت و موقعیتی که در هیچ کجای دیگر این خاکی یافت ن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شود. اگر به هند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اندیشید، تأمل کنید؛ زیرا هند، علی رغم تنوع مذاهب، تن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها یک کاسه از تفاسیر ادبی و هنری متنوع در الهیات از یک ریشه مشترک وُدایی ‌‌‌است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱٬۴۹۴:		خط ۱٬۴۹۴:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:~~دین،~~ ادیان و مذاهب]]
			== منبع اصلی ==
			شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ [[سوریه]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)

			== نویسنده مقاله ==
			کریم شنی
			[[رده:ادیان و مذاهب]]

Samiei در ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۱

2024-08-30T09:11:19Z

Samiei در ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹

2024-08-30T09:09:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	مباحث این قسمت، چند رویکرد اصلی دارند:		مباحث این قسمت، چند رویکرد اصلی دارند:
	[[پرونده:Imageقیبرزثصش.png\|بندانگشتی\|مکتب عنبر، دارالفنون دمشق که زمانی خانه یک یهودی ثروتمند به نام یوسف افندی عنبر بوده است. برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]		[[پرونده:Imageقیبرزثصش.png\|بندانگشتی\|مکتب عنبر، دارالفنون دمشق که زمانی خانه یک یهودی ثروتمند به نام یوسف افندی عنبر بوده است. برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]
	اول این که وضعیت دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مذاهبی بررسی خواهد شد که در حال حاضر از عناصر سازنده جامعه [[سوریه]] هستند؛ زیرا پرداختن به ادیان مرده در [[سوریه]]، مدخلی بسیار درازدامن و فوقالعاده تخصصی ‌‌‌است و شرایط و ظروف گوناگون این کتاب، ‌‌‌استعداد ورود به این مباحث را ندارد؛ مضافاً این که از هیچ کدام از این ادیان بدوی [[سوریه]]، امروزه، اثری نیست یا نگارنده بی اطلاع ‌‌‌است؛ بر خلاف بعضی از ملت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آسیای شرقی و آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی که هنوز هم بسیاری از ادیان ب‌‌‌استانی و اساطیری خود را حفظ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند<ref>الیاده، میرچا (1394)، تاریخ ادیان، ترجمه جلال ستاری، تهران: سروش</ref>؛ پس، به ناچار، از تمام اساطیر و خدایان و مذاهب مشرکانه پیش از ادیان توحیدی در [[سوریه]]، باید صرف نظر نمود.		اول این که وضعیت دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مذاهبی بررسی خواهد شد که در حال حاضر از عناصر سازنده جامعه [[سوریه]] هستند؛ زیرا پرداختن به ادیان مرده در [[سوریه]]، مدخلی بسیار درازدامن و فوقالعاده تخصصی ‌‌‌است و شرایط و ظروف گوناگون این کتاب، ‌‌‌استعداد ورود به این مباحث را ندارد؛ مضافاً این که از هیچ کدام از این ادیان بدوی [[سوریه]]، امروزه، اثری نیست یا نگارنده بی اطلاع ‌‌‌است؛ بر خلاف بعضی از ملت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آسیای شرقی و آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی که هنوز هم بسیاری از ادیان ب‌‌‌استانی و اساطیری خود را حفظ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند<ref>الیاده، میرچا (1394)، تاریخ ادیان، ترجمه جلال ستاری، تهران: سروش</ref>؛ پس، به ناچار، از تمام اساطیر و خدایان و مذاهب مشرکانه پیش از ادیان توحیدی در [[سوریه]]، باید صرف نظر نمود.

Samiei در ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸

2024-08-30T09:08:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	مباحث این قسمت، چند رویکرد اصلی دارند:		مباحث این قسمت، چند رویکرد اصلی دارند:
	[[پرونده:Imageقیبرزثصش.png\|بندانگشتی\|مکتب عنبر، دارالفنون دمشق که زمانی خانه یک یهودی ثروتمند به نام یوسف افندی عنبر بوده است. برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]		[[پرونده:Imageقیبرزثصش.png\|بندانگشتی\|مکتب عنبر، دارالفنون دمشق که زمانی خانه یک یهودی ثروتمند به نام یوسف افندی عنبر بوده است. برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]
	اول این که وضعیت دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مذاهبی بررسی خواهد شد که در حال حاضر از عناصر سازنده جامعه [[سوریه]] هستند؛ زیرا پرداختن به ادیان مرده در [[سوریه]]، مدخلی بسیار درازدامن و فوقالعاده تخصصی ‌‌‌است و شرایط و ظروف گوناگون این کتاب، ‌‌‌استعداد ورود به این مباحث را ندارد؛ مضافاً این که از هیچ کدام از این ادیان بدوی [[سوریه]]، امروزه، اثری نیست یا نگارنده بی اطلاع ‌‌‌است؛ بر خلاف بعضی از ملت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آسیای شرقی و آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی که هنوز هم بسیاری از ادیان ب‌‌‌استانی و اساطیری خود را حفظ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند ~~(الیاده، میرچا 1394)~~<ref>الیاده، میرچا (1394)، تاریخ ادیان، ترجمه جلال ستاری، تهران: سروش</ref>؛ پس، به ناچار، از تمام اساطیر و خدایان و مذاهب مشرکانه پیش از ادیان توحیدی در [[سوریه]]، باید صرف نظر نمود.		اول این که وضعیت دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مذاهبی بررسی خواهد شد که در حال حاضر از عناصر سازنده جامعه [[سوریه]] هستند؛ زیرا پرداختن به ادیان مرده در [[سوریه]]، مدخلی بسیار درازدامن و فوقالعاده تخصصی ‌‌‌است و شرایط و ظروف گوناگون این کتاب، ‌‌‌استعداد ورود به این مباحث را ندارد؛ مضافاً این که از هیچ کدام از این ادیان بدوی [[سوریه]]، امروزه، اثری نیست یا نگارنده بی اطلاع ‌‌‌است؛ بر خلاف بعضی از ملت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آسیای شرقی و آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی که هنوز هم بسیاری از ادیان ب‌‌‌استانی و اساطیری خود را حفظ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند<ref>الیاده، میرچا (1394)، تاریخ ادیان، ترجمه جلال ستاری، تهران: سروش</ref>؛ پس، به ناچار، از تمام اساطیر و خدایان و مذاهب مشرکانه پیش از ادیان توحیدی در [[سوریه]]، باید صرف نظر نمود.

	دیگر این که در نگارش این قسمت، ناگزیر باید ، ترتیب تاریخی ظهور و حضور این ادیان و مذاهب در [[سوریه]] نیز رعایت شود تا منطقی کاربردی، درست و مناسب برای تحلیل مهیا باشد. در بررسی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تاریخی نیز سعی بر اختصار ‌‌‌است و تن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها آن قسمت که مستقیماً مرتبط با موضوع دین در [[سوریه]] ‌‌‌است، موردتوجه قرار گرفته ‌‌‌است.		دیگر این که در نگارش این قسمت، ناگزیر باید ، ترتیب تاریخی ظهور و حضور این ادیان و مذاهب در [[سوریه]] نیز رعایت شود تا منطقی کاربردی، درست و مناسب برای تحلیل مهیا باشد. در بررسی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تاریخی نیز سعی بر اختصار ‌‌‌است و تن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها آن قسمت که مستقیماً مرتبط با موضوع دین در [[سوریه]] ‌‌‌است، موردتوجه قرار گرفته ‌‌‌است.

Momeni در ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۰

2024-08-26T15:10:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	مباحث این قسمت، چند رویکرد اصلی دارند:		مباحث این قسمت، چند رویکرد اصلی دارند:
			[[پرونده:Imageقیبرزثصش.png\|بندانگشتی\|مکتب عنبر، دارالفنون دمشق که زمانی خانه یک یهودی ثروتمند به نام یوسف افندی عنبر بوده است. برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]
	اول این که وضعیت دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مذاهبی بررسی خواهد شد که در حال حاضر از عناصر سازنده جامعه [[سوریه]] هستند؛ زیرا پرداختن به ادیان مرده در [[سوریه]]، مدخلی بسیار درازدامن و فوقالعاده تخصصی ‌‌‌است و شرایط و ظروف گوناگون این کتاب، ‌‌‌استعداد ورود به این مباحث را ندارد؛ مضافاً این که از هیچ کدام از این ادیان بدوی [[سوریه]]، امروزه، اثری نیست یا نگارنده بی اطلاع ‌‌‌است؛ بر خلاف بعضی از ملت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آسیای شرقی و آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی که هنوز هم بسیاری از ادیان ب‌‌‌استانی و اساطیری خود را حفظ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند (الیاده، میرچا 1394)<ref>الیاده، میرچا (1394)، تاریخ ادیان، ترجمه جلال ستاری، تهران: سروش</ref>؛ پس، به ناچار، از تمام اساطیر و خدایان و مذاهب مشرکانه پیش از ادیان توحیدی در [[سوریه]]، باید صرف نظر نمود.		اول این که وضعیت دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مذاهبی بررسی خواهد شد که در حال حاضر از عناصر سازنده جامعه [[سوریه]] هستند؛ زیرا پرداختن به ادیان مرده در [[سوریه]]، مدخلی بسیار درازدامن و فوقالعاده تخصصی ‌‌‌است و شرایط و ظروف گوناگون این کتاب، ‌‌‌استعداد ورود به این مباحث را ندارد؛ مضافاً این که از هیچ کدام از این ادیان بدوی [[سوریه]]، امروزه، اثری نیست یا نگارنده بی اطلاع ‌‌‌است؛ بر خلاف بعضی از ملت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آسیای شرقی و آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی که هنوز هم بسیاری از ادیان ب‌‌‌استانی و اساطیری خود را حفظ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند (الیاده، میرچا 1394)<ref>الیاده، میرچا (1394)، تاریخ ادیان، ترجمه جلال ستاری، تهران: سروش</ref>؛ پس، به ناچار، از تمام اساطیر و خدایان و مذاهب مشرکانه پیش از ادیان توحیدی در [[سوریه]]، باید صرف نظر نمود.

خط ۸۱:		خط ۸۱:

	پس از گسترش مسیحیت، به شمال منطقه شام و اروپا و ‌‌‌استیلای روم بر [[سوریه]]؛ خصوصاً بعد از ایمان آوردن امپراتور روم، «کنستانتین یکم» (''Constantinus'') (امپراتوری: 306-312 م.) که به مسیحیت گروید و آن را ترویج داد و شهر «کنستانتین پولیس» (قسطنطنیه/ ‌‌‌استانبول کنونی) را به عنوان مرکز مسیحیت در سرزمن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شرقی روم، بنا ‌‌نهاد، اماکن تاریخی مسیحیت در این منطقه، مورد توجه زوّار مسیحی قرار ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌گیرد و در همان اوان، گردهمایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بزرگ و تاریخ ساز روحانیون مسیحی، برای انسجام و گسترش در همین [[سوریه]] صورت ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌گیرد؛ علاوه بر این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، از پنج اسقف نشین مسیحیت، سه اسقف نشین انطاکیه، قسطنطنیه و اورشلیم، در این منطقه قرار دارد. دو اسقف نشین دیگر، اسکندریه مصر و رم هستند.		پس از گسترش مسیحیت، به شمال منطقه شام و اروپا و ‌‌‌استیلای روم بر [[سوریه]]؛ خصوصاً بعد از ایمان آوردن امپراتور روم، «کنستانتین یکم» (''Constantinus'') (امپراتوری: 306-312 م.) که به مسیحیت گروید و آن را ترویج داد و شهر «کنستانتین پولیس» (قسطنطنیه/ ‌‌‌استانبول کنونی) را به عنوان مرکز مسیحیت در سرزمن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شرقی روم، بنا ‌‌نهاد، اماکن تاریخی مسیحیت در این منطقه، مورد توجه زوّار مسیحی قرار ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌گیرد و در همان اوان، گردهمایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بزرگ و تاریخ ساز روحانیون مسیحی، برای انسجام و گسترش در همین [[سوریه]] صورت ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌گیرد؛ علاوه بر این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، از پنج اسقف نشین مسیحیت، سه اسقف نشین انطاکیه، قسطنطنیه و اورشلیم، در این منطقه قرار دارد. دو اسقف نشین دیگر، اسکندریه مصر و رم هستند.
			[[پرونده:Image3ق4بسی.png\|بندانگشتی\|کلیسای جامع ماریامی ، دمشق ، سوریه ، مقر کلیسای ارتدکس یونانی انطاکیه از سال 1342 پس از میلاد برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]
	رهبانیت مسیحی نیز از قرن ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چهارم تا پنجم با هزاران زاهد، راهب و اهل سنت شکوفا شد و «سنت سیمئون سبک» و «سنت مارون» در محلی نه چندان دور از حلب زندگی می کردند.در قرن پنجم هم [[سوریه]] در مرکز مناقشات «مونوفیزیت» قرار گرفت که پیشتر در بخش تاریخ بدان اشاره شد.		رهبانیت مسیحی نیز از قرن ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چهارم تا پنجم با هزاران زاهد، راهب و اهل سنت شکوفا شد و «سنت سیمئون سبک» و «سنت مارون» در محلی نه چندان دور از حلب زندگی می کردند.در قرن پنجم هم [[سوریه]] در مرکز مناقشات «مونوفیزیت» قرار گرفت که پیشتر در بخش تاریخ بدان اشاره شد.

خط ۳۰۹:		خط ۳۰۹:

	اما درمورد [[سوریه]]، به شکل خاص، منظور از جریان انحرافی فرصت طلب، به طور دقیق، تفکر نُصیری، نُصیریّة یا انصاریة ‌‌‌است؛ نامی منتسب به یکی از اصحاب امام ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هادی (ع)، به نام « أبو شعيب محمّد بن نصير العبدي البكريّ النميّري» که به جهت فساد عقیدهاش مورد طرد امام و اصحاب ایشان قرار ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌گیرد؛ علی رغم این که شام از دیرباز تحت حکومت فاطمی و یکی از پایگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مهم اسماعیلیه نیز محسوب ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شود.		اما درمورد [[سوریه]]، به شکل خاص، منظور از جریان انحرافی فرصت طلب، به طور دقیق، تفکر نُصیری، نُصیریّة یا انصاریة ‌‌‌است؛ نامی منتسب به یکی از اصحاب امام ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هادی (ع)، به نام « أبو شعيب محمّد بن نصير العبدي البكريّ النميّري» که به جهت فساد عقیدهاش مورد طرد امام و اصحاب ایشان قرار ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌گیرد؛ علی رغم این که شام از دیرباز تحت حکومت فاطمی و یکی از پایگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مهم اسماعیلیه نیز محسوب ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شود.
			[[پرونده:Image2345فقلبیر.png\|بندانگشتی\|اقامه نماز بشار اسد به روش اهل سنت! برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]
	نصیری بودن، متأسفانه یکی از نام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پرکاربرد دیگر برای شیعیان شام یا [[سوریه]] ‌‌‌است. این نام به هر شکل برای شیعه در تاریخ شام، عَلَم شده و مورد سوء‌‌‌استفاده بسیاری قرار گرفته و فرصت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و خون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بسیاری از شیعه را هدر داده‌‌‌است و طبیعی و کاملاً منطقی ‌‌‌است که اگر یقین داشته باشیم در ترویج این تسمیه و انتساب آن به همه شیعیان شام، دشمان اهل بیت (ع) عاملیت تام داشته باشند و اگر دوستان ناآگاه در گذشته و حال، حتی در کسوت مورخ و پژوهشگر، از آن ‌‌‌استفاده و یا حتی بدان اشاره نموده باشند، مرتکب خطای فاحش و تأثرانگیزی شده باشند.		نصیری بودن، متأسفانه یکی از نام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پرکاربرد دیگر برای شیعیان شام یا [[سوریه]] ‌‌‌است. این نام به هر شکل برای شیعه در تاریخ شام، عَلَم شده و مورد سوء‌‌‌استفاده بسیاری قرار گرفته و فرصت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و خون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بسیاری از شیعه را هدر داده‌‌‌است و طبیعی و کاملاً منطقی ‌‌‌است که اگر یقین داشته باشیم در ترویج این تسمیه و انتساب آن به همه شیعیان شام، دشمان اهل بیت (ع) عاملیت تام داشته باشند و اگر دوستان ناآگاه در گذشته و حال، حتی در کسوت مورخ و پژوهشگر، از آن ‌‌‌استفاده و یا حتی بدان اشاره نموده باشند، مرتکب خطای فاحش و تأثرانگیزی شده باشند.

خط ۵۸۸:		خط ۵۸۸:
	رابطه متقابل امیر حمدانی با رهبر نصیریه، تا آنجا پیش رفته بودکه در برخی از گزارش‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تاریخی، پیروزی حمدانیان در جنگ با روم، به حمایت معنوی خصیبی نسبت داده شده ‌‌‌است!<ref>محمد امین غالب طویل، تاریخ العلویین، ص۴۴۰.</ref>		رابطه متقابل امیر حمدانی با رهبر نصیریه، تا آنجا پیش رفته بودکه در برخی از گزارش‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تاریخی، پیروزی حمدانیان در جنگ با روم، به حمایت معنوی خصیبی نسبت داده شده ‌‌‌است!<ref>محمد امین غالب طویل، تاریخ العلویین، ص۴۴۰.</ref>

	پس از سیف الدوله، تشیع در قلمرو حمدانیان رنگ جدی‌تری به خود گرفت؛ سعدالدوله و سعیدالدوله جانشینان سیف الدوله، از قضات متعدد شیعه برای اداره امور قضایی ‌‌‌استفاده کردند. ~~(همان، ص۷۱-۷۳)~~		پس از سیف الدوله، تشیع در قلمرو حمدانیان رنگ جدی‌تری به خود گرفت؛ سعدالدوله و سعیدالدوله جانشینان سیف الدوله، از قضات متعدد شیعه برای اداره امور قضایی ‌‌‌استفاده کردند.

	====== [[مصائب شیعه در شام بعد از حمدانیان]] ======		====== [[مصائب شیعه در شام بعد از حمدانیان]] ======
خط ۱٬۳۰۴:		خط ۱٬۳۰۴:

	دکتر شیخ محمود ابوالهدی الحسینی مبلغ مسجد «العدیلیه» حلب و مسجد بزرگ اموی، رئیس انجمن [[گیاهان دارویی سوریه\|گیا‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هان دارویی سوریه]] و ‌‌‌استاد طب انسانی دانشگاه حلب ‌‌‌است و میتواند دور نمای خوبی از اینطریقت به صورتتاریخ شفاهی ارائهدهد؛ کمااین که مصاحبه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی نیز با رسانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های [[سوریه]] داشته ‌‌‌است.		دکتر شیخ محمود ابوالهدی الحسینی مبلغ مسجد «العدیلیه» حلب و مسجد بزرگ اموی، رئیس انجمن [[گیاهان دارویی سوریه\|گیا‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هان دارویی سوریه]] و ‌‌‌استاد طب انسانی دانشگاه حلب ‌‌‌است و میتواند دور نمای خوبی از اینطریقت به صورتتاریخ شفاهی ارائهدهد؛ کمااین که مصاحبه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی نیز با رسانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های [[سوریه]] داشته ‌‌‌است.
			[[پرونده:Image345قفلبی.png\|بندانگشتی\|شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]
	از مهم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین تعالیم عرفان نظری شاذلیه شامات، وحدت وجود، حقیقت محمدیه و ولایت ‌‌‌است. هم‌چنین از نظر کلامی، اشعری بوده و عمل بر طبق یکی از مذاهب فقهی اهل‌سنت را لازم ‌‌‌می‌دانند. توسل به پیامبر خدا و اولیاء و صالحین، شفاعت، و زیارت قبور نزد آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها جایز و مطابق شرع ‌‌‌است.		از مهم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین تعالیم عرفان نظری شاذلیه شامات، وحدت وجود، حقیقت محمدیه و ولایت ‌‌‌است. هم‌چنین از نظر کلامی، اشعری بوده و عمل بر طبق یکی از مذاهب فقهی اهل‌سنت را لازم ‌‌‌می‌دانند. توسل به پیامبر خدا و اولیاء و صالحین، شفاعت، و زیارت قبور نزد آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها جایز و مطابق شرع ‌‌‌است.

خط ۱٬۳۱۳:		خط ۱٬۳۱۳:

	مولوی خلوت، ذکر، حتی خانقاه و خرقه خاص پوشیدن را به نوعی دور شدن از مردم و ریا ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شمرد و وصول به حق را تن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها با عشق و جذبه ممکن ‌‌‌می‌دانست؛ زیرا عشق و جذبه، هم موجودیت انسان و هم موجودیت کائنات را یک باره محو ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌کند؛ بدین جهت، موسیقی و سماع که در ایجاد جذبه و مایه بخشیدن به عشق، مؤثر ‌‌‌است، در او تأثیر صد چندان داشت. ابوسعید ابوالخیر از نخستین کسانی بود که آلات موسیقی را وارد مجالس ذکر حق کرد.		مولوی خلوت، ذکر، حتی خانقاه و خرقه خاص پوشیدن را به نوعی دور شدن از مردم و ریا ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌شمرد و وصول به حق را تن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها با عشق و جذبه ممکن ‌‌‌می‌دانست؛ زیرا عشق و جذبه، هم موجودیت انسان و هم موجودیت کائنات را یک باره محو ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌کند؛ بدین جهت، موسیقی و سماع که در ایجاد جذبه و مایه بخشیدن به عشق، مؤثر ‌‌‌است، در او تأثیر صد چندان داشت. ابوسعید ابوالخیر از نخستین کسانی بود که آلات موسیقی را وارد مجالس ذکر حق کرد.
			[[پرونده:Image2345678.png\|بندانگشتی\|نمونهای از آثار تجسمی بدیع جحجاح الهام گرفته از سماع مولویه برگرفته از شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]
	مولویه، پس از مولوی، بیشتر در سرزمین عثمانی خانقاه و تکیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی به نام مولوی‌خانه داشتند. این مولوی‌خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها متشکل بودند از باغی وسیع (محل سکونت شیخ و خانواده‌اش)، اتاقی بزرگ برای برگزاری مراسم سماع (سماع‌خان)، مسجدی کوچک و یک گورستان و حجره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی برای سکونت درویشان. مولوی‌خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در واقع نوعی آموزشگاه ادبی یا مرکز فرهنگی- هنری و همچنین محل اجرای آیین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های طریقت مولوی بودند.		مولویه، پس از مولوی، بیشتر در سرزمین عثمانی خانقاه و تکیه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی به نام مولوی‌خانه داشتند. این مولوی‌خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها متشکل بودند از باغی وسیع (محل سکونت شیخ و خانواده‌اش)، اتاقی بزرگ برای برگزاری مراسم سماع (سماع‌خان)، مسجدی کوچک و یک گورستان و حجره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی برای سکونت درویشان. مولوی‌خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در واقع نوعی آموزشگاه ادبی یا مرکز فرهنگی- هنری و همچنین محل اجرای آیین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های طریقت مولوی بودند.

Momeni: /* مسیحیان ارتدوکس یونانی (Greek Orthodox) */

2024-08-24T13:54:18Z

مسیحیان ارتدوکس یونانی (Greek Orthodox)

نمایش تغییرات

Momeni در ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۲

2024-08-23T14:52:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۲
خط ۸:		خط ۸:

	==== [[یهودی ها در سوریه\|یهودیان سوریه]] ====		==== [[یهودی ها در سوریه\|یهودیان سوریه]] ====
	[[پرونده:Imageیهودی.png\|بندانگشتی\|یک نمونه عروسی یهودیان در سوریه قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Aleppo-Jewish201914.jpg]]
	هر چند در حال حاضر، تقریباً جامعه یهودی از صفحه [[سوریه]] محو شده ‌‌‌است؛ اما به جهت تأثیری که در شکلگیری [[جامعه سوریه]] در تاریخ جدید [[سوریه]] داشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، به ناچار باید مروری به وضعیت این دین در [[سوریه]] داشت.		هر چند در حال حاضر، تقریباً جامعه یهودی از صفحه [[سوریه]] محو شده ‌‌‌است؛ اما به جهت تأثیری که در شکلگیری [[جامعه سوریه]] در تاریخ جدید [[سوریه]] داشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، به ناچار باید مروری به وضعیت این دین در [[سوریه]] داشت.

خط ۲۱۵:		خط ۲۱۴:

	فرانسویان، از دوران قیمومیت، به طور سنتی، در امور [[سوریه]] و لبنان، عمیقاً صاحب نفوذاند؛ از جمله، محور‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دائمی دخالت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ایشان، حمایت از گروه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مسیحی ‌‌‌است؛ کما این که قانون طایفهای نظام لبنان، میراث این رویکرد ‌‌‌است؛ در واقع، جامعه مسیحی، ایستگاه فعالیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نفوذی و اطلاعاتی غرب در غرب آسیا و منطقه شام ‌‌‌استغ هرچند که با وجود مسلمانان مستغرب (غربزده) در بسیاری از موراد از این موضوع بینیاز ‌‌‌است و بالعکس، اعراب مسیحی ملیگرا، با تشدید روحیات ناسیونالیستی و سوسیالیستی و ضد امپریالیستی، در جبهه دفاع از کیان لبنان و [[سوریه]]، در مقابله با غرب قرار دارند و حتی از یاران جبهه مقاومت هستند.		فرانسویان، از دوران قیمومیت، به طور سنتی، در امور [[سوریه]] و لبنان، عمیقاً صاحب نفوذاند؛ از جمله، محور‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دائمی دخالت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ایشان، حمایت از گروه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مسیحی ‌‌‌است؛ کما این که قانون طایفهای نظام لبنان، میراث این رویکرد ‌‌‌است؛ در واقع، جامعه مسیحی، ایستگاه فعالیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نفوذی و اطلاعاتی غرب در غرب آسیا و منطقه شام ‌‌‌استغ هرچند که با وجود مسلمانان مستغرب (غربزده) در بسیاری از موراد از این موضوع بینیاز ‌‌‌است و بالعکس، اعراب مسیحی ملیگرا، با تشدید روحیات ناسیونالیستی و سوسیالیستی و ضد امپریالیستی، در جبهه دفاع از کیان لبنان و [[سوریه]]، در مقابله با غرب قرار دارند و حتی از یاران جبهه مقاومت هستند.
	[[پرونده:Imageمسجد.png\|بندانگشتی\|اسلام در سوریه قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Aleppo-Great-mosque-Alp.jpg]]

	==== [[اسلام و مسلمانان سوریه\|اسلام در سوریه]] ====		==== [[اسلام و مسلمانان سوریه\|اسلام در سوریه]] ====
	نظام سیاسی و به تبع آن، ساختار اجتماعی [[سوریه]]، مانند ترکیه کنونی، مبتنی بر فرهنگ اسلام سکولار ‌‌‌است. چهرهی عمومی اسلام هم، مانند اغلب کشور‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عربی، اسلام خلافتی ‌‌‌است و نه امامتی؛ با اکثریتی تابع فقه حنفی و پس از آن شافعی.		نظام سیاسی و به تبع آن، ساختار اجتماعی [[سوریه]]، مانند ترکیه کنونی، مبتنی بر فرهنگ اسلام سکولار ‌‌‌است. چهرهی عمومی اسلام هم، مانند اغلب کشور‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عربی، اسلام خلافتی ‌‌‌است و نه امامتی؛ با اکثریتی تابع فقه حنفی و پس از آن شافعی.

Momeni: /* تصوف در سوریه */

2024-08-23T14:43:04Z

تصوف در سوریه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۱٬۱۷۲:		خط ۱٬۱۷۲:
	از دارانی طریقتی برجای نمانده ‌‌‌است؛ کما این که سنت تأسیس طریقت، از قرن ششم به بعد، در فرهنگ اسلامی رواج یافته ‌‌‌است؛ هر چند هجویری به چندین طریقت در زمان خود اشاره دارد؛ اما جز نامی، اثری از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها برجای نمانده ‌‌‌است.		از دارانی طریقتی برجای نمانده ‌‌‌است؛ کما این که سنت تأسیس طریقت، از قرن ششم به بعد، در فرهنگ اسلامی رواج یافته ‌‌‌است؛ هر چند هجویری به چندین طریقت در زمان خود اشاره دارد؛ اما جز نامی، اثری از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها برجای نمانده ‌‌‌است.

	ذوالنون مصری (179-245 قمری) را نیز از نخستین صوفیان ممالک غربی اسلام باید دانست<ref>''Mojaddedi, Jawid, “Dhū l-Nūn Abū l-Fayḍ al-Miṣrī”, in: Encyclopaedia of Islam, THREE, Edited by: Kate Fleet, Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson. Brill Online.''</ref> که در مصر زاده و وفات یافت؛ کما این که «سهل تستری» از خدمت رسیدگان او بود (همان)؛ با این حال، او اهل ملامت بود و از او طریقتی برجای نمانده ‌‌‌است. برخی محققان معاصر نیز او را از نخستین کسانی دانسته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند که اندیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نوافلاطونی را با دیدگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های صوفیانه درآمیخت.		ذوالنون مصری (179-245 قمری) را نیز از نخستین صوفیان ممالک غربی اسلام باید دانست<ref>''Mojaddedi, Jawid, “Dhū l-Nūn Abū l-Fayḍ al-Miṣrī”, in: Encyclopaedia of Islam, THREE, Edited by: Kate Fleet, Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson. Brill Online.''</ref> که در مصر زاده و وفات یافت؛ کما این که «سهل تستری» از خدمت رسیدگان او بود (همان)؛ با این حال، او اهل ملامت بود و از او طریقتی برجای نمانده ‌‌‌است. برخی محققان معاصر نیز او را از نخستین کسانی دانسته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند که اندیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نوافلاطونی را با دیدگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های صوفیانه درآمیخت.<ref>شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>

	از شیخ اکبر، محی الدین بن عربی مرسی اندلسی (560- 638 قمری) نیز که در کوه قاسیون دمشق مدفون ‌‌‌است، طریقتی برجای نمانده ‌‌‌است؛ اما پر واضح ‌‌‌است که هیچ کس به اندازه او در دانش عرفان و تصوف تأثیر نداشته ‌‌‌است. او قرآن، حدیث، فقه، لغت، ادبیات و تصوف را نزد عالمان عصر آموخت و با ابن رشد فیلسوف اندلسی دیدار کرد.		از شیخ اکبر، محی الدین بن عربی مرسی اندلسی (560- 638 قمری) نیز که در کوه قاسیون دمشق مدفون ‌‌‌است، طریقتی برجای نمانده ‌‌‌است؛ اما پر واضح ‌‌‌است که هیچ کس به اندازه او در دانش عرفان و تصوف تأثیر نداشته ‌‌‌است. او قرآن، حدیث، فقه، لغت، ادبیات و تصوف را نزد عالمان عصر آموخت و با ابن رشد فیلسوف اندلسی دیدار کرد.

Nazanin در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۹

2024-07-18T05:59:00Z