ادیان در لبنان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Noskhechi: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-07T19:22:41Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۲
خط ۹۵:		خط ۹۵:

	=== [[یهودی ها در لبنان]] ===		=== [[یهودی ها در لبنان]] ===
	گرچه حضور [[یهودی ها در لبنان\|یهودیان]] در [[لبنان]] به قرن دهم میلادی بازمی‌گردد ولی بیشتر آنان در قرن هجدهم از مغرب غربی به این کشور آمدند پس از تأسیس دولت اسراییل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، بسیاری از آنان به آنجا مهاجرت کردند جمعیت آنان در سال 1958 حدود 15000 نفر بود که به ویژه پس از آغاز جنگ‌های داخلی گروهی دیگر از آن‌ها [[لبنان]] را ترک کردند. امروز جمعیت بسیار اندکی از آنان در [[لبنان]] باقی مانده است.<ref>حیدر، محمود. (2011). الطوائف اللبنانية: سيرة ذاتية. بیروت: [https://manila.mfa.ir رایزنی فرهنگی ج. ا. ا.]</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[لبنان]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 179-192.</ref>		گرچه حضور [[یهودی ها در لبنان\|یهودیان]] در [[لبنان]] به قرن دهم میلادی بازمی‌گردد ولی بیشتر آنان در قرن هجدهم از مغرب غربی به این کشور آمدند پس از تأسیس دولت اسراییل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، بسیاری از آنان به آنجا مهاجرت کردند جمعیت آنان در سال 1958 حدود 15000 نفر بود که به ویژه پس از آغاز جنگ‌های داخلی گروهی دیگر از آن‌ها [[لبنان]] را ترک کردند. امروز جمعیت بسیار اندکی از آنان در [[لبنان]] باقی مانده است.<ref>حیدر، محمود. (2011). الطوائف اللبنانية: سيرة ذاتية. بیروت: [https://manila.mfa.ir رایزنی فرهنگی ج. ا. ا.]</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[لبنان]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 179-192.

			== نویسنده مقاله ==
			سید محمد صدر هاشمی
	[[رده:ادیان و مذاهب]]		[[رده:ادیان و مذاهب]]

Nazanin در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳

2024-12-01T12:33:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:ادیان و مذاهب]]

Mahdi: /* علوی */

2024-08-04T10:01:33Z

علوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	ادیان در [[لبنان\|کشور لبنان]] شامل[[دين در جامعه و سياست لبنان]]؛ [[طوائف مسيحی لبنان]]؛ [[اسلام و مسلمانان لبنان]]؛ [[تشیع در لبنان]]؛ [[تسنن در لبنان]]؛ [[مذهب درزی در لبنان]] و [[یهودی ها در لبنان]] است که در ذیل شرح داده شده است:[[پرونده:دین در سیاست لبنان.jpg\|بندانگشتی\|دین در سیاست لبنان]]		ادیان در [[لبنان\|کشور لبنان]] شامل[[دين در جامعه و سياست لبنان]]؛ [[طوائف مسيحی لبنان]]؛ [[اسلام و مسلمانان لبنان]]؛ [[تشیع در لبنان]]؛ [[تسنن در لبنان]]؛ [[مذهب درزی در لبنان]] و [[یهودی ها در لبنان]] است که در ذیل شرح داده شده است:[[پرونده:دین در سیاست لبنان.jpg\|بندانگشتی\|دین در سیاست لبنان - برگرفته از سایت goodtitevs - قابل بازیابی از: https://goodtitevs.best/product_details/5963441.html]]

	=== [[دين در جامعه و سياست لبنان]] ===		=== [[دين در جامعه و سياست لبنان]] ===
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	=== [[طوائف مسيحی لبنان]] ===		=== [[طوائف مسيحی لبنان]] ===
	[[پرونده:مارونی های لبنان.jpg\|بندانگشتی\|مارونی‌های لبنان]]		[[پرونده:مارونی های لبنان.jpg\|بندانگشتی\|مارونی‌های لبنان - برگرفته از سایت lorientlejour - قابل بازیابی از: https://today.lorientlejour.com/article/1290313/in-mar-maroun-day-homily-maronite-patriarch-calls-for-parliamentary-elections-to-be-held-on-time.html]]

	==== مارونی ====		==== مارونی ====
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	==== روم ارتدوکس ====		==== روم ارتدوکس ====
	[[پرونده:روم ارتدوکس در لبنان.jpg\|بندانگشتی\|روم ارتدوکس در لبنان]]		[[پرونده:روم ارتدوکس در لبنان.jpg\|بندانگشتی\|روم ارتدوکس در لبنان - برگرفته از سایت greekcitytimes - قابل بازیابی از: https://greekcitytimes.com/2022/05/30/greek-orthodox-rum-in-lebanon/]]
	دومین مذهب مسیحی به لحاظ جمعیت پیروان و پس از طائفه مارونی قرار دارد. آنان از اعراب مسیحی شام‌اند که در گذشته پیرو کلیسای واحد ملکی بودند که همه مسیحیان شام و [[مصر]] را تحت پوشش خود داشت. با بروز انشقاق میان کلیسای رم و کلیسای بیزانس در سال 1054، ملکی‌ها به کلیسای بیزانس پیوستند در سال 1684، ملکی‌ها خود دچار انشعاب شدند و سرانجام در سال 1724 دو کلیسای مستقل روم ارتدوکس و روم کاتولیک شکل گرفت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۲۳.</ref> پس از این انشعاب، بسیاری از ارتدوکس‌ها به لبنان مهاجرت کردند. گروهی از آنان نیز در پی حملات وهابی‌ها در اوایل قرن 19، به لبنان گریختند.<ref name=":3">الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الاول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com مؤسسة نوفل]، ص. ۱۸۹.</ref> آنان عموماً در منطقه الکوره در شمال لبنان سکونت دارند و گروه‌هایی از آنان نیز در بیروت و برخی شهرهای ساحلی اقامت دارند. مرجعیت دینی روم ارتدوکس در دمشق استقرار دارد<ref>المقداد، ص. 24. </ref> پیروان این مذهب بیشتر در کار تجارت و مشاغل حرفه‌ای هستند و با مسلمانان دارای رابطه تفاهم‌آمیز و جمعیت آنان در حدود 10% کل جمعیت لبنان تخمین زده می‌شود.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص۲۵.</ref>		دومین مذهب مسیحی به لحاظ جمعیت پیروان و پس از طائفه مارونی قرار دارد. آنان از اعراب مسیحی شام‌اند که در گذشته پیرو کلیسای واحد ملکی بودند که همه مسیحیان شام و [[مصر]] را تحت پوشش خود داشت. با بروز انشقاق میان کلیسای رم و کلیسای بیزانس در سال 1054، ملکی‌ها به کلیسای بیزانس پیوستند در سال 1684، ملکی‌ها خود دچار انشعاب شدند و سرانجام در سال 1724 دو کلیسای مستقل روم ارتدوکس و روم کاتولیک شکل گرفت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۲۳.</ref> پس از این انشعاب، بسیاری از ارتدوکس‌ها به لبنان مهاجرت کردند. گروهی از آنان نیز در پی حملات وهابی‌ها در اوایل قرن 19، به لبنان گریختند.<ref name=":3">الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الاول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com مؤسسة نوفل]، ص. ۱۸۹.</ref> آنان عموماً در منطقه الکوره در شمال لبنان سکونت دارند و گروه‌هایی از آنان نیز در بیروت و برخی شهرهای ساحلی اقامت دارند. مرجعیت دینی روم ارتدوکس در دمشق استقرار دارد<ref>المقداد، ص. 24. </ref> پیروان این مذهب بیشتر در کار تجارت و مشاغل حرفه‌ای هستند و با مسلمانان دارای رابطه تفاهم‌آمیز و جمعیت آنان در حدود 10% کل جمعیت لبنان تخمین زده می‌شود.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص۲۵.</ref>

خط ۴۲:		خط ۴۲:

	==== کلدانی ====		==== کلدانی ====
	[[پرونده:کلدانی های لبنان.jpg\|بندانگشتی\|کلدانی های لبنان]]		[[پرونده:کلدانی های لبنان.jpg\|بندانگشتی\|کلدانی های لبنان - برگرفته از سایت chaldeansoflebanon - قابل بازیابی از: https://en.chaldeansoflebanon.org/the-chaldean-synod-held-in-baghdad/]]
	مذهب کلدانی انشعابی از کلیسای نسطوری است که در سال 1828 از سوی کلسیای رم به رسمیت شناخته شد. مرجعیت دینی آنان پاتریاک بابل و در بغداد مستقر است. کلدانی‌های لبنان عموماً از اواخر قرن نوزدهم از عراق به لبنان مهاجرت کرده‌اند. پیروان این مذهب در حدود 60000 تن تخمین زده می‌شوند<ref name=":1" /> و در شمار طوائف اقلیت قرار دارند.		مذهب کلدانی انشعابی از کلیسای نسطوری است که در سال 1828 از سوی کلسیای رم به رسمیت شناخته شد. مرجعیت دینی آنان پاتریاک بابل و در بغداد مستقر است. کلدانی‌های لبنان عموماً از اواخر قرن نوزدهم از عراق به لبنان مهاجرت کرده‌اند. پیروان این مذهب در حدود 60000 تن تخمین زده می‌شوند<ref name=":1" /> و در شمار طوائف اقلیت قرار دارند.

خط ۶۲:		خط ۶۲:

	=== [[اسلام و مسلمانان لبنان]] ===		=== [[اسلام و مسلمانان لبنان]] ===
	[[پرونده:ادیان شیعه و سنی لبنان.jpg\|بندانگشتی\|ادیان شیعه و سنی لبنان]]		[[پرونده:ادیان شیعه و سنی لبنان.jpg\|بندانگشتی\|ادیان شیعه و سنی لبنان - برگرفته از سایت alalam - قابل بازیابی از: https://www.alalam.ir/news/3186751/%D9%86%D8%B8%D8%B1%D8%A9-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A3%D8%B3%D8%A8%D9%88%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%A9]]

	==== [[تشیع در لبنان]] ====		==== [[تشیع در لبنان]] ====
خط ۸۵:		خط ۸۵:

	==== [[مذهب درزی در لبنان]] ====		==== [[مذهب درزی در لبنان]] ====
	[[پرونده:دروزیان لبنان.jpg\|بندانگشتی\|دروزیان لبنان]]مذهب درزی در قرن پنجم هجری در دوره حکومت الحاکم با مرالله ششمین خلیفه فاطمی‌ مصر و با حمایت او در میان گروهی از اسماعیلیان و توسط شخصی به نام محمد بن اسماعیل درزی معروف به انشتکین بنیان گزارده شد. در نتیجه اختلافاتی که در همان اوان در میان هوداران مذهب جدید بروز کرد، محمد بن اسماعیل کشته شد و حمزة بن علی الزوزنی از داعیان بزرگ آن به امامت رسید.<ref>کرد علی، محمد. (1972). خطط الشام، الجزء الثانی. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%84%D9%84%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%8A%D9%8A%D9%86 دارالعلم للملايين]، ص. ۲۶۵.</ref><ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. 37-38.</ref> [i] او اهتمام بسیاری برای سامان دادن به اوضاع مذهب و تجدید اصول آن به کار برد اما به دلیل اختلافات اصولی میان مبانی اعتقادی آن و مذهب [[اسماعیلیه]] و دیگر [[تسنن در لبنان\|مذاهب سنی]]، هواداران آن ناگزیر از کتمان فعالیت‌های تبلیغی بودند و لذا به ایجاد نظام سری آن روی آوردند. در پی ناپدید شدن اسرار آمیز الحاکم با مرالله، حمزة بن علی از این رویداد، به عنوان غیبت نام برد و پیروان را به انتظار بازگشت پیروزمندانه او دعوت کرد. از آنجا که مذهب جدید نتوانست گسترش چندانی در مصر داشته باشد، رهبران آن ، فعالیت‌های تبلیغی خود را به شام که عشایر عرب آنجا اکثراً اسماعیلی و یا قرمطی مذهب بودند منتقل کردند و با استقبال ساکنان مناطق وادی التیم و شوف روبرو شدند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۱۵۸.</ref> در جریان جنگ‌های صلیبی، شجاعت و جنگ‌آوری درزی‌ها مورد توجه حاکمان سنی دمشق قرار گرفت؛ مسئله‌ای که تأثیر به‌سزایی در تثبیت جامعه درزی و قدرت گرفتن رهبران فئودال آن داشت. پس از سقوط دولت مملوکی و ورود عثمانی‌ها به شام، فخرالدین اول از رهبران خاندان درزی معن به رهبری منطقه درزی‌نشین دست یافت و زان پس درزی‌ها همواره در تحولات سیاسی اجتماعی [[لبنان]] حضوری تأثیر گذار داشته‌اند.		[[پرونده:دروزیان لبنان.jpg\|بندانگشتی\|دروزیان لبنان - برگرفته از سایت cfr - قابل بازیابی از: https://www.cfr.org/blog/weekend-reading-and-listening-syrias-druze-how-define-caliphate-and-open-letter-middle-eastern]]مذهب درزی در قرن پنجم هجری در دوره حکومت الحاکم با مرالله ششمین خلیفه فاطمی‌ مصر و با حمایت او در میان گروهی از اسماعیلیان و توسط شخصی به نام محمد بن اسماعیل درزی معروف به انشتکین بنیان گزارده شد. در نتیجه اختلافاتی که در همان اوان در میان هوداران مذهب جدید بروز کرد، محمد بن اسماعیل کشته شد و حمزة بن علی الزوزنی از داعیان بزرگ آن به امامت رسید.<ref>کرد علی، محمد. (1972). خطط الشام، الجزء الثانی. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%84%D9%84%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%8A%D9%8A%D9%86 دارالعلم للملايين]، ص. ۲۶۵.</ref><ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. 37-38.</ref> [i] او اهتمام بسیاری برای سامان دادن به اوضاع مذهب و تجدید اصول آن به کار برد اما به دلیل اختلافات اصولی میان مبانی اعتقادی آن و مذهب [[اسماعیلیه]] و دیگر [[تسنن در لبنان\|مذاهب سنی]]، هواداران آن ناگزیر از کتمان فعالیت‌های تبلیغی بودند و لذا به ایجاد نظام سری آن روی آوردند. در پی ناپدید شدن اسرار آمیز الحاکم با مرالله، حمزة بن علی از این رویداد، به عنوان غیبت نام برد و پیروان را به انتظار بازگشت پیروزمندانه او دعوت کرد. از آنجا که مذهب جدید نتوانست گسترش چندانی در مصر داشته باشد، رهبران آن ، فعالیت‌های تبلیغی خود را به شام که عشایر عرب آنجا اکثراً اسماعیلی و یا قرمطی مذهب بودند منتقل کردند و با استقبال ساکنان مناطق وادی التیم و شوف روبرو شدند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۱۵۸.</ref> در جریان جنگ‌های صلیبی، شجاعت و جنگ‌آوری درزی‌ها مورد توجه حاکمان سنی دمشق قرار گرفت؛ مسئله‌ای که تأثیر به‌سزایی در تثبیت جامعه درزی و قدرت گرفتن رهبران فئودال آن داشت. پس از سقوط دولت مملوکی و ورود عثمانی‌ها به شام، فخرالدین اول از رهبران خاندان درزی معن به رهبری منطقه درزی‌نشین دست یافت و زان پس درزی‌ها همواره در تحولات سیاسی اجتماعی [[لبنان]] حضوری تأثیر گذار داشته‌اند.

	مذهب درزی از جمله مذاهب باطنی منسوب به اسلام[ii] و آموزه‌های آن آمیزه‌ای از مبانی اعتقادی اسلام و دیگر ادیان است. پس از آن که در سال 1043 باب دعوت درزی بسته شد،<ref name=":2">زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۳۵.</ref> مبانی اعتقادی و فقهی آنان همچنان سری و تنها عقال درزی از آن آگاهند و آنانند که بایستی اعمال مذهبی را انجام ‌دهند و طبقه جهال وظیفه عملی در این خصوص ندارند.<ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۴۵.</ref>		مذهب درزی از جمله مذاهب باطنی منسوب به اسلام[ii] و آموزه‌های آن آمیزه‌ای از مبانی اعتقادی اسلام و دیگر ادیان است. پس از آن که در سال 1043 باب دعوت درزی بسته شد،<ref name=":2">زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۳۵.</ref> مبانی اعتقادی و فقهی آنان همچنان سری و تنها عقال درزی از آن آگاهند و آنانند که بایستی اعمال مذهبی را انجام ‌دهند و طبقه جهال وظیفه عملی در این خصوص ندارند.<ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۴۵.</ref>

Nazanin در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۳

2024-07-18T05:43:01Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-01T06:31:33Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۱
خط ۸۵:		خط ۸۵:

	==== [[مذهب درزی در لبنان]] ====		==== [[مذهب درزی در لبنان]] ====
	[[پرونده:دروزیان لبنان.jpg\|بندانگشتی\|دروزیان لبنان]]مذهب درزی در قرن پنجم هجری در دوره حکومت الحاکم با مرالله ششمین خلیفه فاطمی‌ مصر و با حمایت او در میان گروهی از اسماعیلیان و توسط شخصی به نام محمد بن اسماعیل درزی معروف به انشتکین بنیان گزارده شد. در نتیجه اختلافاتی که در همان اوان در میان هوداران مذهب جدید بروز کرد، محمد بن اسماعیل کشته شد و حمزة بن علی الزوزنی از داعیان بزرگ آن به امامت رسید.<ref>کرد علی، محمد. (1972). خطط الشام، الجزء الثانی. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%84%D9%84%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%8A%D9%8A%D9%86 دارالعلم للملايين]، ص. ۲۶۵.</ref><ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. 37-38.</ref> [i] او اهتمام بسیاری برای سامان دادن به اوضاع مذهب و تجدید اصول آن به کار برد اما به دلیل اختلافات اصولی میان مبانی اعتقادی آن و مذهب اسماعیلیه و دیگر [[تسنن در لبنان\|مذاهب سنی]]، هواداران آن ناگزیر از کتمان فعالیت‌های تبلیغی بودند و لذا به ایجاد نظام سری آن روی آوردند. در پی ناپدید شدن اسرار آمیز الحاکم با مرالله، حمزة بن علی از این رویداد، به عنوان غیبت نام برد و پیروان را به انتظار بازگشت پیروزمندانه او دعوت کرد. از آنجا که مذهب جدید نتوانست گسترش چندانی در مصر داشته باشد، رهبران آن ، فعالیت‌های تبلیغی خود را به شام که عشایر عرب آنجا اکثراً اسماعیلی و یا قرمطی مذهب بودند منتقل کردند و با استقبال ساکنان مناطق وادی التیم و شوف روبرو شدند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۱۵۸.</ref> در جریان جنگ‌های صلیبی، شجاعت و جنگ‌آوری درزی‌ها مورد توجه حاکمان سنی دمشق قرار گرفت؛ مسئله‌ای که تأثیر به‌سزایی در تثبیت جامعه درزی و قدرت گرفتن رهبران فئودال آن داشت. پس از سقوط دولت مملوکی و ورود عثمانی‌ها به شام، فخرالدین اول از رهبران خاندان درزی معن به رهبری منطقه درزی‌نشین دست یافت و زان پس درزی‌ها همواره در تحولات سیاسی اجتماعی [[لبنان]] حضوری تأثیر گذار داشته‌اند.		[[پرونده:دروزیان لبنان.jpg\|بندانگشتی\|دروزیان لبنان]]مذهب درزی در قرن پنجم هجری در دوره حکومت الحاکم با مرالله ششمین خلیفه فاطمی‌ مصر و با حمایت او در میان گروهی از اسماعیلیان و توسط شخصی به نام محمد بن اسماعیل درزی معروف به انشتکین بنیان گزارده شد. در نتیجه اختلافاتی که در همان اوان در میان هوداران مذهب جدید بروز کرد، محمد بن اسماعیل کشته شد و حمزة بن علی الزوزنی از داعیان بزرگ آن به امامت رسید.<ref>کرد علی، محمد. (1972). خطط الشام، الجزء الثانی. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%84%D9%84%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%8A%D9%8A%D9%86 دارالعلم للملايين]، ص. ۲۶۵.</ref><ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. 37-38.</ref> [i] او اهتمام بسیاری برای سامان دادن به اوضاع مذهب و تجدید اصول آن به کار برد اما به دلیل اختلافات اصولی میان مبانی اعتقادی آن و مذهب [[اسماعیلیه]] و دیگر [[تسنن در لبنان\|مذاهب سنی]]، هواداران آن ناگزیر از کتمان فعالیت‌های تبلیغی بودند و لذا به ایجاد نظام سری آن روی آوردند. در پی ناپدید شدن اسرار آمیز الحاکم با مرالله، حمزة بن علی از این رویداد، به عنوان غیبت نام برد و پیروان را به انتظار بازگشت پیروزمندانه او دعوت کرد. از آنجا که مذهب جدید نتوانست گسترش چندانی در مصر داشته باشد، رهبران آن ، فعالیت‌های تبلیغی خود را به شام که عشایر عرب آنجا اکثراً اسماعیلی و یا قرمطی مذهب بودند منتقل کردند و با استقبال ساکنان مناطق وادی التیم و شوف روبرو شدند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۱۵۸.</ref> در جریان جنگ‌های صلیبی، شجاعت و جنگ‌آوری درزی‌ها مورد توجه حاکمان سنی دمشق قرار گرفت؛ مسئله‌ای که تأثیر به‌سزایی در تثبیت جامعه درزی و قدرت گرفتن رهبران فئودال آن داشت. پس از سقوط دولت مملوکی و ورود عثمانی‌ها به شام، فخرالدین اول از رهبران خاندان درزی معن به رهبری منطقه درزی‌نشین دست یافت و زان پس درزی‌ها همواره در تحولات سیاسی اجتماعی [[لبنان]] حضوری تأثیر گذار داشته‌اند.

	مذهب درزی از جمله مذاهب باطنی منسوب به اسلام[ii] و آموزه‌های آن آمیزه‌ای از مبانی اعتقادی اسلام و دیگر ادیان است. پس از آن که در سال 1043 باب دعوت درزی بسته شد،<ref name=":2">زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۳۵.</ref> مبانی اعتقادی و فقهی آنان همچنان سری و تنها عقال درزی از آن آگاهند و آنانند که بایستی اعمال مذهبی را انجام ‌دهند و طبقه جهال وظیفه عملی در این خصوص ندارند.<ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۴۵.</ref>		مذهب درزی از جمله مذاهب باطنی منسوب به اسلام[ii] و آموزه‌های آن آمیزه‌ای از مبانی اعتقادی اسلام و دیگر ادیان است. پس از آن که در سال 1043 باب دعوت درزی بسته شد،<ref name=":2">زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۳۵.</ref> مبانی اعتقادی و فقهی آنان همچنان سری و تنها عقال درزی از آن آگاهند و آنانند که بایستی اعمال مذهبی را انجام ‌دهند و طبقه جهال وظیفه عملی در این خصوص ندارند.<ref>زهر الدين، صالح. (1994). تاريخ المسلمين الموحدين الدروز. الطبعة الثانية. بیروت: [https://www.dohainstitute.org المركز العربي للابحاث والتوثيق]، ص. ۴۵.</ref>

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-28T06:07:08Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۷
خط ۵۲:		خط ۵۲:

	==== '''ارمنی''' ====		==== '''ارمنی''' ====
	در نتیجه انشعاباتی که در نیمه‌های قرن هجدهم در کلیسای ارمنی کیلیکیا در شمال سوریه روی داد، گروه‌های زیادی از ارمنی‌های کاتولیک برای رهایی از آزار ارتدوکس‌ها به لبنان مهاجرت کردند. همچنین در اواخر قرن نوزدهم و در پی سرکوب ارمنی‌های آسیای صغیر و کیلیکیا توسط عثمانی‌ها، بسیاری از آنان که عمدتاً ارتدکس بودند رو به سوی لنبان گزاردند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۲۷. </ref> با ادامه سرکوب و کشتار ارمنی‌ها، این مهاجرت‌ها در سال 1915 نیز تکرار شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الاول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com مؤسسة نوفل]، ص. ۱۷۹.</ref>		در نتیجه انشعاباتی که در نیمه‌های قرن هجدهم در کلیسای ارمنی کیلیکیا در شمال [[سوریه]] روی داد، گروه‌های زیادی از ارمنی‌های کاتولیک برای رهایی از آزار ارتدوکس‌ها به لبنان مهاجرت کردند. همچنین در اواخر قرن نوزدهم و در پی سرکوب ارمنی‌های آسیای صغیر و کیلیکیا توسط عثمانی‌ها، بسیاری از آنان که عمدتاً ارتدکس بودند رو به سوی لنبان گزاردند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. ۲۷. </ref> با ادامه سرکوب و کشتار ارمنی‌ها، این مهاجرت‌ها در سال 1915 نیز تکرار شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الاول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com مؤسسة نوفل]، ص. ۱۷۹.</ref>

	ارمنی‌های [[لبنان]] عموماً در بیروت و در مناطق خاص همچون برج حمود و انطلیاس سکونت داشته و به سنت‌های قومی‌خود شدیداً وفادارند. آنان به دلیل ویژگی‌های زبانی و فرهنگی از پیروان دیگر مذاهب و ادیان باز‌ شناخته می‌شوند. در میان طائفه ارمنی، ارتدوکس‌‌ها با حدود 150000 نفر بیشترین و کاتولیک‌ها با 20000 نفر، کمترین جمعیت را دارا می‌باشند.<ref>المقداد. (1999). ص. 25-27.</ref>		ارمنی‌های [[لبنان]] عموماً در بیروت و در مناطق خاص همچون برج حمود و انطلیاس سکونت داشته و به سنت‌های قومی‌خود شدیداً وفادارند. آنان به دلیل ویژگی‌های زبانی و فرهنگی از پیروان دیگر مذاهب و ادیان باز‌ شناخته می‌شوند. در میان طائفه ارمنی، ارتدوکس‌‌ها با حدود 150000 نفر بیشترین و کاتولیک‌ها با 20000 نفر، کمترین جمعیت را دارا می‌باشند.<ref>المقداد. (1999). ص. 25-27.</ref>

Hedieh در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۵

2024-02-23T15:55:16Z

نمایش تغییرات

Hedieh: /* نیز نگاه کنید به */

2024-02-18T17:29:52Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۹
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:
	* [[ادیان در چین]]		* [[ادیان در چین]]
	* [[ادیان در روسیه]]		* [[ادیان در روسیه]]
			* [[ادیان در ژاپن]]
			* [[ادیان در کانادا]]
			* [[ادیان در کوبا]]
			* [[ادیان در تونس]]
			* [[ادیان در افغانستان]]
			* [[ادیان در روسیه]]
			* [[ادیان در سنگال]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hedieh در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۵۲

2024-01-16T23:52:01Z

نمایش تغییرات

Hedieh در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۹

2024-01-16T14:29:31Z

نمایش تغییرات