اسامی اقلیت های قومی چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۶

2025-08-12T13:46:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]. قابل بازیابی از https://chinatemper.com/close-ups/china-minority-musings]]		[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]. قابل بازیابی از https://chinatemper.com/close-ups/china-minority-musings]]

	نام ~~اقلیت های~~ کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده ~~می‌شوند،~~ عبارتند از:		نام اقلیت‌های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده می‌شوند، عبارتند از: «خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».

	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛

	«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو».

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، ~~دونگ شیان،~~ بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[~~اقلیت~~ های قومی ~~چین~~]]؛ [[~~گرایش~~ های ~~دینی~~ اقلیت های قومی ~~چین~~]]		[[اقوام و قبایل مالی]]؛ [[اقوام و قبایل سیرالئون]]؛ [[گروه های قومی اتیوپی]]؛ [[اقوام و قبایل زیمبابوه]]؛ [[گروه های قومی اسپانیا]]؛ [[گروه های قومی قزاقستان]]؛ [[ساختار قومی جمعیت بنگلادش]]؛ [[نژادها و اقوام سریلانکا]]؛ [[گروهای قومی و نژادی در تاجیکستان]]؛ [[اقلیت های قومی سوریه]]؛ [[نژادهای آرژانتین]]؛ [[اقوام و نژادهای اردن]]؛ [[نژاد در اسپانیا]]؛ [[نژادها در زیمبابوه]]؛ [[اقوام و نژادهای سودان]]؛ [[نژاد در کوبا]]؛ [[نژاد در ژاپن]]؛ [[نژاد افغانستان]]؛ [[نژاد در سنگال]]؛ [[نژادها و اقوام قزاقستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
خط ۱۸:		خط ۱۲:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی] ~~جلد1، ص. 86~~.		سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:اقوام شاخص]]		[[رده:اقوام شاخص]]

Mohammad در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۶

2024-12-22T20:56:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۶
خط ۷:		خط ۷:
	«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛		«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛

	«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی] جلد1، ص. 86. </ref>.		«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو».

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی] جلد1، ص. 86.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:اقوام شاخص]]

Rashid در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۳

2024-08-29T12:13:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]]]		[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]. قابل بازیابی از https://chinatemper.com/close-ups/china-minority-musings]]

	نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ~~ملیت های~~ چینی نامیده ~~میشوند،~~ عبارتند از:		نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده می‌شوند، عبارتند از:

	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛		«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛
خط ۷:		خط ۷:
	«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛		«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛

	«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی </ref>.		«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی] جلد1، ص. 86. </ref>.

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[اقلیت های قومی چین]]؛ [[گرایش های دینی اقلیت های قومی چین]]
	* [[اقلیت های قومی چین]]
	* [[گرایش های دینی اقلیت های قومی چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۵۴

2023-12-02T20:54:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۷:		خط ۷:
	«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛		«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛

	«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی ~~جلد اول~~</ref>.		«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی </ref>.

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	نیز نگاه کنید به [[اقلیت های قومی چین]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اقلیت های قومی چین]]
			* [[گرایش های دینی اقلیت های قومی چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۹

2023-11-03T06:29:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۹
خط ۸:		خط ۸:

	«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.		«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.
	~~[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]~~
	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

Samiei در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۸

2023-11-03T06:28:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]]]		[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]]]

	~~===اسامی اقلیت های قومی===~~
	نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت های چینی نامیده میشوند، عبارتند از:		نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت های چینی نامیده میشوند، عبارتند از:

Sobhani در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴

2023-10-30T08:24:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.		«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.
	[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]		[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]
	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، ~~دونگشیان،~~ بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	نیز نگاه کنید به [[اقلیت های قومی چین]]		نیز نگاه کنید به [[اقلیت های قومی چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Sobhani در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳

2023-10-30T08:23:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۶:		خط ۶:
	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛		«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛

	«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ ~~«لیشو»؛~~ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ ~~«دونگشیان»؛~~ «ناشی»؛ ~~«جینبو»؛~~ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛		«توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لی شو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگ شیان»؛ «ناشی»؛ «جین بو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛

	~~«شیبو»؛~~ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ ~~«شیکه«؛ «دهآن»؛~~ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار ~~لنچون»؛~~ «خِه جِه»؛ ~~«مَنبا»؛ «گهبا»~~ و ~~«جینئو»~~<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.		«شی بو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شی که«؛ «ده آن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لن چون»؛ «خِه جِه»؛ «مَن با»؛ «گه با» و «جی نئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.
	[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]		[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]
	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

Shekvati در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۵

2023-10-29T14:05:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:~~3823182~~.jpg\|بندانگشتی\|~~اقلیت قومی اویغور~~ در [[چین]]]]		[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|بندانگشتی\|اقوام مختلف در [[چین]]]]

	===اسامی اقلیت های قومی===		===اسامی اقلیت های قومی===

Shekvati در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۱

2023-10-29T14:01:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	«شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.		«شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو»<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول</ref>.
	[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]		[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در چین]]
	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.