اسلام در دوران سلسله های مختلف امپراتوری چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hamidian در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۲

2026-02-04T13:02:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:ادیان و مذاهب]]		[[رده:ادیان و مذاهب]]
			[[رده:مهاجرت]]
			[[رده:هویت دینی و هویت یابی دینی]]

Mahdi در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۵

2025-12-02T08:05:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	<references />		<references />
	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:ادیان و مذاهب]]		[[رده:ادیان و مذاهب]]

Mahdi در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۴

2025-11-08T20:54:06Z

نمایش تغییرات

Mohammad: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-29T16:51:39Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[اسلام در چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]؛ [[سلسله مینگ]]؛ [[سلسله تانگ]]؛ [[سلسله یوان]]
	* [[اسلام در چین]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]
	* [[سلسله مینگ]]
	* [[سلسله تانگ]]
	* [[سلسله یوان]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Mohammad در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۰

2024-12-29T16:50:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:~~8587951664365947317127814068~~.jpg\|بندانگشتی\|~~اسلام در چین~~]]		[[پرونده:5953354.jpg\|بندانگشتی\|مسلمانان چین، برگرفته از سایت خبرآنلاین، قابل بازیابی از [https://www.khabaronline.ir/news/1843920/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AD%D8%B2%D8%A8-%DA%A9%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA https://www.khabaronline.ir/news/1843920/]]]
	آنچه از تاریخ فهمیده می شود این است که اولا، گسترش اسلام در [[چین]] یک روند طولانی تاریخی 700 تا 800 ساله را پشت سر گذاشته تا کاملا جا افتاده و ریشه دوانده است. ثانیا، این روند مسالمت آمیز و دوستانه و از طریق تجارت و بازرگانی بوده و هیچگونه تبلیغ مستقیم یا اجباری برای پذیرش این دین در میان اهالی [[چین]] وجود نداشته است. براساس اسناد و مدارک تاریخی، اسلام از دو مسیر زمینی از شمال غرب و دریایی، از طریق سواحل جنوب شرق [[چین]]، یعنی همان مسیرهای معمول تجارت و بازرگانی تجار ایرانی و آسیای غربی، به این سرزمین وارد شده است. مسیر خشکی(زمینی) از ایران آغاز و با عبور از مناطق آسیای مرکزی از منطقه ی سین کیانگ [[چین]] عبور کرده و در امتداد مسیر [[نقش جاده ی ابریشم در مبادلات فرهنگی ایران و چین\|جاده ی ابریشم]] وارد سرزمین و شهرهای داخلی [[چین]] همچون چانگاَن و لویانگ گردیده است. مسیر دریایی نیز از بنادر مختلف خلیج فارس شروع و با عبور از اقیانوس هند و تنگه ی مالاکا در نهایت به بنادر [[چین]] در سواحل جنوبی و شرقی این کشور منتهی شده است.		آنچه از تاریخ فهمیده می شود این است که اولا، گسترش اسلام در [[چین]] یک روند طولانی تاریخی 700 تا 800 ساله را پشت سر گذاشته تا کاملا جا افتاده و ریشه دوانده است. ثانیا، این روند مسالمت آمیز و دوستانه و از طریق تجارت و بازرگانی بوده و هیچگونه تبلیغ مستقیم یا اجباری برای پذیرش این دین در میان اهالی [[چین]] وجود نداشته است. براساس اسناد و مدارک تاریخی، اسلام از دو مسیر زمینی از شمال غرب و دریایی، از طریق سواحل جنوب شرق [[چین]]، یعنی همان مسیرهای معمول تجارت و بازرگانی تجار ایرانی و آسیای غربی، به این سرزمین وارد شده است. مسیر خشکی(زمینی) از ایران آغاز و با عبور از مناطق آسیای مرکزی از منطقه ی سین کیانگ [[چین]] عبور کرده و در امتداد مسیر [[نقش جاده ی ابریشم در مبادلات فرهنگی ایران و چین\|جاده ی ابریشم]] وارد سرزمین و شهرهای داخلی [[چین]] همچون چانگاَن و لویانگ گردیده است. مسیر دریایی نیز از بنادر مختلف خلیج فارس شروع و با عبور از اقیانوس هند و تنگه ی مالاکا در نهایت به بنادر [[چین]] در سواحل جنوبی و شرقی این کشور منتهی شده است.

	=== [[اسلام در دوران سلسله های تانگ و سونگ]] ===		=== [[اسلام در دوران سلسله های تانگ و سونگ]] ===
	[[پرونده:85879516692790671651910122289.jpg\|بندانگشتی\|اسلام در دوران تانگ و ~~سونگ~~]]		[[پرونده:85879516692790671651910122289.jpg\|بندانگشتی\|اسلام در دوران تانگ و سونگ، برگرفته از سایت خبرگزاری بین المللی قرآن، قابل بازیابی از [https://iqna.ir/fa/news/1430417/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D9%87-%DA%86%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85 https://iqna.ir/fa/news/1430417/]]]
	در این نوشته های تاریخی به نحوه ی رفت و آمد و اسکان بازرگانان ایرانی و عرب در چانگ اَن پایتخت [[چین]] و در شهرهای ساحلی همچون گوانگ جو، یانگجو، چوانجو یا همان زیتون،خانگجو، کَی فنگ و لویانگ نیز اشاره شده است<ref name=":2">فِنگ جین یوان(2003)، الاسلام فی الصین، دارالهلال الارزق للنشر- هونغ کونغ</ref>. همین مبادلات تجاری دوستانه و اقامت دایم مسلمانان در شهرهای مختلف [[چین]] زمینه را برای مهاجرت گروه بسیاری از مسلمانان به این سرزمین فراهم و راه را برای گسترش مسالمت آمیز هرچه بیشتر اسلام هموار ساخت. افزون بر تجار، تعدادی از نظامیان و سربازان مسلمانی که بنا به درخواست امپراتور [[چین]] جهت فرونشاندن شورش اَنلو شان(755 تا 766 میلادی)، وارد این کشور شدند، پس از بازپس گیری چانگاَن و لویانگ و پایان آشوب، آنها که تعدادشان به بیش از هزار نفر می رسید، اجازه یافتند در پایتخت این کشور اقامت گزیده و بنا به دستور امپراتور مسجدی جهت انجام فرایض دینی آنها ساخته شد.		در این نوشته های تاریخی به نحوه ی رفت و آمد و اسکان بازرگانان ایرانی و عرب در چانگ اَن پایتخت [[چین]] و در شهرهای ساحلی همچون گوانگ جو، یانگجو، چوانجو یا همان زیتون،خانگجو، کَی فنگ و لویانگ نیز اشاره شده است<ref name=":2">فِنگ جین یوان(2003)، الاسلام فی الصین، دارالهلال الارزق للنشر- هونغ کونغ</ref>. همین مبادلات تجاری دوستانه و اقامت دایم مسلمانان در شهرهای مختلف [[چین]] زمینه را برای مهاجرت گروه بسیاری از مسلمانان به این سرزمین فراهم و راه را برای گسترش مسالمت آمیز هرچه بیشتر اسلام هموار ساخت. افزون بر تجار، تعدادی از نظامیان و سربازان مسلمانی که بنا به درخواست امپراتور [[چین]] جهت فرونشاندن شورش اَنلو شان(755 تا 766 میلادی)، وارد این کشور شدند، پس از بازپس گیری چانگاَن و لویانگ و پایان آشوب، آنها که تعدادشان به بیش از هزار نفر می رسید، اجازه یافتند در پایتخت این کشور اقامت گزیده و بنا به دستور امپراتور مسجدی جهت انجام فرایض دینی آنها ساخته شد.
	روند مهاجرت و اسکان مسلمانان در [[چین]] که از زمان [[سلسله تانگ\|سلسله ی تانگ]] آغاز شده بود، در دوران [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|سلسله ی سونگ]] نیز ادامه یافت و با ازدواج آنها با دختران چینی نسل جدیدی از مسلمانان به وجود آمد که دارای پدرانی مسلمان مهاجر و مادرانی چینی بودند. کثرت تعداد این افراد به حدی بود که دربار [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|امپراتوری سونگ]] مجبور شد برای رسیدگی به احوال شخصیه ی آنان از قبیل نحوه ی پرداخت مالیات، تقسیم ارث، بازگشت آنان به سرزمین اجدادی و... مقررات جدیدی تحت عنوان«قانون ارث پنجمین نسل بازرگانان خارجی» وضع نماید.		روند مهاجرت و اسکان مسلمانان در [[چین]] که از زمان [[سلسله تانگ\|سلسله ی تانگ]] آغاز شده بود، در دوران [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|سلسله ی سونگ]] نیز ادامه یافت و با ازدواج آنها با دختران چینی نسل جدیدی از مسلمانان به وجود آمد که دارای پدرانی مسلمان مهاجر و مادرانی چینی بودند. کثرت تعداد این افراد به حدی بود که دربار [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|امپراتوری سونگ]] مجبور شد برای رسیدگی به احوال شخصیه ی آنان از قبیل نحوه ی پرداخت مالیات، تقسیم ارث، بازگشت آنان به سرزمین اجدادی و... مقررات جدیدی تحت عنوان«قانون ارث پنجمین نسل بازرگانان خارجی» وضع نماید.

Mohammad: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-29T16:45:15Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۵
خط ۶۷:		خط ۶۷:

	=== [[رسمیت یافتن شهروندی مسلمانان در چین]] و آغاز همزیستی مسالمت آمیز ===		=== [[رسمیت یافتن شهروندی مسلمانان در چین]] و آغاز همزیستی مسالمت آمیز ===
	جامعه ی اقلیت مسلمانان، با اتخاذ سیاست همزیستی با جامعه ی اکثریت و کنار آمدن با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چینی]]، به عنوان عضوی از جامعه ی متنوع قومی و مذهبی این کشور، از سوی حاکمان [[سلسله مینگ]] و چینی ها به رسمیت شناخته شد. توسعه ی اسلام و افزایش جمعیت مسلمانان در عصر مغول هاو رسمیت یافتن آن در اوایل [[سلسله مینگ\|دوران مینگ]]، فضای لازم برای را تثبیت جایگاه پیشین مسلمانان و آغاز زندگی و همزیستی مسالمت آمیز به وجود آورد. [[سلسله مینگ\|حاکمان مینگ]]، دیگر برای مسلمانان تبعیضی روانداشته و محدودیتی اعمال نمی کردند. با قطع روابط تجاری میان [[چین]] و جهان خارج، به ویژه جهان اسلام و کاهش رفت و آمد تجار ایرانی و عرب به [[چین\|سرزمین چین]]، مسلمانان با اتکا به جامعه ی خود، باب مراوده را با [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه ی چینی]] باز کردند.~~<ref>سابقی، علی محمد(1392).جامعه و فرهنگ چین.تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد 2، ص 753</ref>~~		جامعه ی اقلیت مسلمانان، با اتخاذ سیاست همزیستی با جامعه ی اکثریت و کنار آمدن با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چینی]]، به عنوان عضوی از جامعه ی متنوع قومی و مذهبی این کشور، از سوی حاکمان [[سلسله مینگ]] و چینی ها به رسمیت شناخته شد. توسعه ی اسلام و افزایش جمعیت مسلمانان در عصر مغول هاو رسمیت یافتن آن در اوایل [[سلسله مینگ\|دوران مینگ]]، فضای لازم برای را تثبیت جایگاه پیشین مسلمانان و آغاز زندگی و همزیستی مسالمت آمیز به وجود آورد. [[سلسله مینگ\|حاکمان مینگ]]، دیگر برای مسلمانان تبعیضی روانداشته و محدودیتی اعمال نمی کردند. با قطع روابط تجاری میان [[چین]] و جهان خارج، به ویژه جهان اسلام و کاهش رفت و آمد تجار ایرانی و عرب به [[چین\|سرزمین چین]]، مسلمانان با اتکا به جامعه ی خود، باب مراوده را با [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه ی چینی]] باز کردند.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۸۳:		خط ۸۳:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 2، ص 753.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:ادیان و مذاهب]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-03T07:47:15Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	'''چهارمین مهاجرت''' تاریخی مسلمانان در دوران های شیان فِنگ(Xian Feng)، از (1851 تا 1862) و تونگ جی(Tong Zhi)، از ( 1862 تا 1875 ) به وقوع پیوست كه در تاریخ مسلمانان [[چین]] بسیار مهم است. در آن زمان، مسلمانان ساکن شمال غرب و استان یوننَن در جنوب غربی، پشت سر هم دست به شورش زدند كه قیام مسلمانان در استان های شَن سی و گنسو و قیام دو ونشیو(Du Wen Xiu) در استان یون نَن، گسترده تر از سایر قیام ها بود، ولی همه ی این شورش ها توسط ارتش امپراتوری [[سلسله چینگ\|دودمان چینگ]] سركوب شده و به شكست انجامیدند. [[سلسله چینگ\|حكومت چینگ]] پس از سركوبی قیام های مسلمانان، سیاست مهاجرت و كوچ اجباری را در مورد آنان به مورد اجرا گذاشت. در چنین شرایطی بود که مسلمانان از استان های شَنسی، گَنسو، نینگ شیا و چینگ خَی همراه با ضربه های شدید روحی و روانی ناشی از شکست، مجبور به مهاجرت به سایر مناطق شدند. مسلمانان دونگ گان(Dong Gan) موجود در آسیای میانه از همان زمان بوجود آمدند.		'''چهارمین مهاجرت''' تاریخی مسلمانان در دوران های شیان فِنگ(Xian Feng)، از (1851 تا 1862) و تونگ جی(Tong Zhi)، از ( 1862 تا 1875 ) به وقوع پیوست كه در تاریخ مسلمانان [[چین]] بسیار مهم است. در آن زمان، مسلمانان ساکن شمال غرب و استان یوننَن در جنوب غربی، پشت سر هم دست به شورش زدند كه قیام مسلمانان در استان های شَن سی و گنسو و قیام دو ونشیو(Du Wen Xiu) در استان یون نَن، گسترده تر از سایر قیام ها بود، ولی همه ی این شورش ها توسط ارتش امپراتوری [[سلسله چینگ\|دودمان چینگ]] سركوب شده و به شكست انجامیدند. [[سلسله چینگ\|حكومت چینگ]] پس از سركوبی قیام های مسلمانان، سیاست مهاجرت و كوچ اجباری را در مورد آنان به مورد اجرا گذاشت. در چنین شرایطی بود که مسلمانان از استان های شَنسی، گَنسو، نینگ شیا و چینگ خَی همراه با ضربه های شدید روحی و روانی ناشی از شکست، مجبور به مهاجرت به سایر مناطق شدند. مسلمانان دونگ گان(Dong Gan) موجود در آسیای میانه از همان زمان بوجود آمدند.

	'''پنجمین مهاجرت''' مسلمانان پیش از تأسیس [[چین]] جدید در سال 1949 به وقوع پیوست. قبل از آزادی چین، تعداد زیادی از آنان كه دوشادوش ارتش و دولت حزب ملی کومین تانگ با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] می جنگیدند، به دلیل ترس از انتقام [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] و همراه با نیروهای چیان کایچک، از طریق یوننَن فرار کرده و وارد كشورهای آسیای جنوب شرقی شده و در آنجا مقیم شدند. اكنون فرزندان این مهاجران مسلمان بیشتر در كشورهای تایلند، برمه، عربستان سعودی، تایوان و سایر مناطق به طور پراكنده زندگی میكنند. هر چند دامنه ی این مهاجرت كوچك بود، ولی پراكندگی مسلمانان چینی را تا آسیای جنوب شرقی گستراند.		'''پنجمین مهاجرت''' مسلمانان پیش از تأسیس [[چین]] جدید در سال 1949 به وقوع پیوست. قبل از آزادی چین، تعداد زیادی از آنان كه دوشادوش ارتش و دولت حزب ملی کومین تانگ با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] می جنگیدند، به دلیل ترس از انتقام [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] و همراه با نیروهای چیان کایچک، از طریق یوننَن فرار کرده و وارد كشورهای آسیای جنوب شرقی شده و در آنجا مقیم شدند. اكنون فرزندان این مهاجران مسلمان بیشتر در كشورهای تایلند، برمه، عربستان سعودی، [[تایوان]] و سایر مناطق به طور پراكنده زندگی میكنند. هر چند دامنه ی این مهاجرت كوچك بود، ولی پراكندگی مسلمانان چینی را تا آسیای جنوب شرقی گستراند.

	شكل گیری جامعه ی مسلمانان چین در طول قرن های گذشته، زمینه ی تلفیق فرهنگ اسلامی و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]] را نیز فراهم و فرهنگ ویژه ی اسلامی ویژه مسلمانان چین شکل گرفت.		شكل گیری جامعه ی مسلمانان چین در طول قرن های گذشته، زمینه ی تلفیق فرهنگ اسلامی و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]] را نیز فراهم و فرهنگ ویژه ی اسلامی ویژه مسلمانان چین شکل گرفت.

Samiei در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۴

2024-01-13T13:04:56Z

نمایش تغییرات

Momeni در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۹

2023-12-20T22:39:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۹
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	جامعه ی اقلیت مسلمانان، با اتخاذ سیاست همزیستی با جامعه ی اکثریت و کنار آمدن با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چینی]]، به عنوان عضوی از جامعه ی متنوع قومی و مذهبی این کشور، از سوی حاکمان [[سلسله مینگ]] و چینی ها به رسمیت شناخته شد. توسعه ی اسلام و افزایش جمعیت مسلمانان در عصر مغول هاو رسمیت یافتن آن در اوایل [[سلسله مینگ\|دوران مینگ]]، فضای لازم برای را تثبیت جایگاه پیشین مسلمانان و آغاز زندگی و همزیستی مسالمت آمیز به وجود آورد. [[سلسله مینگ\|حاکمان مینگ]]، دیگر برای مسلمانان تبعیضی روانداشته و محدودیتی اعمال نمی کردند. با قطع روابط تجاری میان [[چین]] و جهان خارج، به ویژه جهان اسلام و کاهش رفت و آمد تجار ایرانی و عرب به [[چین\|سرزمین چین]]، مسلمانان با اتکا به جامعه ی خود، باب مراوده را با [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه ی چینی]] باز کردند.<ref>سابقی، علی محمد(1392).جامعه و فرهنگ چین.تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد 2، ص 753</ref>		جامعه ی اقلیت مسلمانان، با اتخاذ سیاست همزیستی با جامعه ی اکثریت و کنار آمدن با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چینی]]، به عنوان عضوی از جامعه ی متنوع قومی و مذهبی این کشور، از سوی حاکمان [[سلسله مینگ]] و چینی ها به رسمیت شناخته شد. توسعه ی اسلام و افزایش جمعیت مسلمانان در عصر مغول هاو رسمیت یافتن آن در اوایل [[سلسله مینگ\|دوران مینگ]]، فضای لازم برای را تثبیت جایگاه پیشین مسلمانان و آغاز زندگی و همزیستی مسالمت آمیز به وجود آورد. [[سلسله مینگ\|حاکمان مینگ]]، دیگر برای مسلمانان تبعیضی روانداشته و محدودیتی اعمال نمی کردند. با قطع روابط تجاری میان [[چین]] و جهان خارج، به ویژه جهان اسلام و کاهش رفت و آمد تجار ایرانی و عرب به [[چین\|سرزمین چین]]، مسلمانان با اتکا به جامعه ی خود، باب مراوده را با [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه ی چینی]] باز کردند.<ref>سابقی، علی محمد(1392).جامعه و فرهنگ چین.تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد 2، ص 753</ref>

	نیز نگاه کنید به [[اسلام در چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اسلام در چین]]
			* [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Momeni در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۴

2023-11-19T18:34:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۴
خط ۶۷:		خط ۶۷:

	=== رسمیت یافتن شهروندی مسلمانان در چین و آغاز همزیستی مسالمت آمیز ===		=== رسمیت یافتن شهروندی مسلمانان در چین و آغاز همزیستی مسالمت آمیز ===
	جامعه ی اقلیت مسلمانان، با اتخاذ سیاست همزیستی با جامعه ی اکثریت و کنار آمدن با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چینی]]، به عنوان عضوی از جامعه ی متنوع قومی و مذهبی این کشور، از سوی حاکمان [[سلسله مینگ]] و چینی ها به رسمیت شناخته شد. توسعه ی اسلام و افزایش جمعیت مسلمانان در عصر مغول هاو رسمیت یافتن آن در اوایل [[سلسله مینگ\|دوران مینگ]]، فضای لازم برای را تثبیت جایگاه پیشین مسلمانان و آغاز زندگی و همزیستی مسالمت آمیز به وجود آورد. [[سلسله مینگ\|حاکمان مینگ]]، دیگر برای مسلمانان تبعیضی روانداشته و محدودیتی اعمال نمی کردند. با قطع روابط تجاری میان [[چین]] و جهان خارج، به ویژه جهان اسلام و کاهش رفت و آمد تجار ایرانی و عرب به [[چین\|سرزمین چین]]، مسلمانان با اتکا به جامعه ی خود، باب مراوده را با [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه ی چینی]] باز کردند.<ref>سابقی، علی محمد(1392).جامعه و فرهنگ چین.تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی~~</ref>		جامعه ی اقلیت مسلمانان، با اتخاذ سیاست همزیستی با جامعه ی اکثریت و کنار آمدن با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چینی]]، به عنوان عضوی از جامعه ی متنوع قومی و مذهبی این کشور، از سوی حاکمان [[سلسله مینگ]] و چینی ها به رسمیت شناخته شد. توسعه ی اسلام و افزایش جمعیت مسلمانان در عصر مغول هاو رسمیت یافتن آن در اوایل [[سلسله مینگ\|دوران مینگ]]، فضای لازم برای را تثبیت جایگاه پیشین مسلمانان و آغاز زندگی و همزیستی مسالمت آمیز به وجود آورد. [[سلسله مینگ\|حاکمان مینگ]]، دیگر برای مسلمانان تبعیضی روانداشته و محدودیتی اعمال نمی کردند. با قطع روابط تجاری میان [[چین]] و جهان خارج، به ویژه جهان اسلام و کاهش رفت و آمد تجار ایرانی و عرب به [[چین\|سرزمین چین]]، مسلمانان با اتکا به جامعه ی خود، باب مراوده را با [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه ی چینی]] باز کردند.<ref>سابقی، علی محمد(1392).جامعه و فرهنگ چین.تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد 2، ص 753</ref>

	نیز نگاه کنید به [[اسلام در چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]		نیز نگاه کنید به [[اسلام در چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	'''چهارمین مهاجرت''' تاریخی مسلمانان در دوران های شیان فِنگ(Xian Feng)، از (1851 تا 1862) و تونگ جی(Tong Zhi)، از ( 1862 تا 1875 ) به وقوع پیوست كه در تاریخ مسلمانان [[چین]] بسیار مهم است. در آن زمان، مسلمانان ساکن شمال غرب و استان یوننَن در جنوب غربی، پشت سر هم دست به شورش زدند كه قیام مسلمانان در استان های شَن سی و گنسو و قیام دو ونشیو(Du Wen Xiu) در استان یون نَن، گسترده تر از سایر قیام ها بود، ولی همه ی این شورش ها توسط ارتش امپراتوری [[سلسله چینگ\|دودمان چینگ]] سركوب شده و به شكست انجامیدند. [[سلسله چینگ\|حكومت چینگ]] پس از سركوبی قیام های مسلمانان، سیاست مهاجرت و كوچ اجباری را در مورد آنان به مورد اجرا گذاشت. در چنین شرایطی بود که مسلمانان از استان های شَنسی، گَنسو، نینگ شیا و چینگ خَی همراه با ضربه های شدید روحی و روانی ناشی از شکست، مجبور به مهاجرت به سایر مناطق شدند. مسلمانان دونگ گان(Dong Gan) موجود در آسیای میانه از همان زمان بوجود آمدند.		'''چهارمین مهاجرت''' تاریخی مسلمانان در دوران های شیان فِنگ(Xian Feng)، از (1851 تا 1862) و تونگ جی(Tong Zhi)، از ( 1862 تا 1875 ) به وقوع پیوست كه در تاریخ مسلمانان [[چین]] بسیار مهم است. در آن زمان، مسلمانان ساکن شمال غرب و استان یوننَن در جنوب غربی، پشت سر هم دست به شورش زدند كه قیام مسلمانان در استان های شَن سی و گنسو و قیام دو ونشیو(Du Wen Xiu) در استان یون نَن، گسترده تر از سایر قیام ها بود، ولی همه ی این شورش ها توسط ارتش امپراتوری [[سلسله چینگ\|دودمان چینگ]] سركوب شده و به شكست انجامیدند. [[سلسله چینگ\|حكومت چینگ]] پس از سركوبی قیام های مسلمانان، سیاست مهاجرت و كوچ اجباری را در مورد آنان به مورد اجرا گذاشت. در چنین شرایطی بود که مسلمانان از استان های شَنسی، گَنسو، نینگ شیا و چینگ خَی همراه با ضربه های شدید روحی و روانی ناشی از شکست، مجبور به مهاجرت به سایر مناطق شدند. مسلمانان دونگ گان(Dong Gan) موجود در آسیای میانه از همان زمان بوجود آمدند.

	'''پنجمین مهاجرت''' مسلمانان پیش از تأسیس [[چین]] جدید در سال 1949 به وقوع پیوست. قبل از آزادی چین، تعداد زیادی از آنان كه دوشادوش ارتش و دولت حزب ملی کومین تانگ با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] می جنگیدند، به دلیل ترس از انتقام [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] و همراه با نیروهای چیان کایچک، از طریق یوننَن فرار کرده و وارد كشورهای آسیای جنوب شرقی شده و در آنجا مقیم شدند. اكنون فرزندان این مهاجران مسلمان بیشتر در كشورهای تایلند، برمه، عربستان سعودی، تایوان و سایر مناطق به طور پراكنده زندگی میكنند. هر چند دامنه ی این مهاجرت كوچك بود، ولی پراكندگی مسلمانان چینی را تا آسیای جنوب شرقی گستراند.		'''پنجمین مهاجرت''' مسلمانان پیش از تأسیس [[چین]] جدید در سال 1949 به وقوع پیوست. قبل از آزادی چین، تعداد زیادی از آنان كه دوشادوش ارتش و دولت حزب ملی کومین تانگ با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] می جنگیدند، به دلیل ترس از انتقام [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیست ها]] و همراه با نیروهای چیان کایچک، از طریق یوننَن فرار کرده و وارد كشورهای آسیای جنوب شرقی شده و در آنجا مقیم شدند. اكنون فرزندان این مهاجران مسلمان بیشتر در كشورهای تایلند، برمه، عربستان سعودی، [[تایوان]] و سایر مناطق به طور پراكنده زندگی میكنند. هر چند دامنه ی این مهاجرت كوچك بود، ولی پراكندگی مسلمانان چینی را تا آسیای جنوب شرقی گستراند.

	شكل گیری جامعه ی مسلمانان چین در طول قرن های گذشته، زمینه ی تلفیق فرهنگ اسلامی و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]] را نیز فراهم و فرهنگ ویژه ی اسلامی ویژه مسلمانان چین شکل گرفت.		شكل گیری جامعه ی مسلمانان چین در طول قرن های گذشته، زمینه ی تلفیق فرهنگ اسلامی و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]] را نیز فراهم و فرهنگ ویژه ی اسلامی ویژه مسلمانان چین شکل گرفت.