http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87 2026-05-28T00:39:57Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87&diff=59119&oldid=prev 2024-08-19T22:04:07Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== &#039;&#039;&#039;تاثیر جنبش چریکی کوبا بر منطقه&#039;&#039;&#039; ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== &#039;&#039;&#039;تاثیر جنبش چریکی کوبا بر منطقه&#039;&#039;&#039; ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:کوبا.jpg|بندانگشتی|موقعیت سیاسی کوبا در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">منطقه</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:کوبا.jpg|بندانگشتی|موقعیت سیاسی کوبا در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">منطقه، قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://www.pinterest.com/pin/385972630538916893/|286x286پیکسل</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی [[کوبا]] به رهبری [[فیدل کاسترو]] منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی [[کوبا]] به رهبری [[فیدل کاسترو]] منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Hasti http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87&diff=24307&oldid=prev 2024-03-09T10:01:41Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی [[کوبا]] به رهبری [[فیدل کاسترو]] منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی [[کوبا]] به رهبری [[فیدل کاسترو]] منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی) (Inti) و پردو لیگه روبرتو (کوکو) (Coco) ، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه‌کردند. هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست‌گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی) (Inti) و پردو لیگه روبرتو (کوکو) (Coco) ، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه‌کردند. هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست‌گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آرژانتین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل‌گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده‌بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره (Régis Debray) ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره‌کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا (La Higuera) ، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس) (Santo Ernesto) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم‌شد. خاویر ارائود پرز (Javier Heraud Pérez) ، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست.&lt;ref&gt;Chang- Rodríguez,E. (2007 ). Latinoamérica: su civili-zación y su cultura. P158&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل‌گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده‌بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره (Régis Debray) ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره‌کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا (La Higuera) ، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس) (Santo Ernesto) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم‌شد. خاویر ارائود پرز (Javier Heraud Pérez) ، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست.&lt;ref&gt;Chang- Rodríguez,E. (2007 ). Latinoamérica: su civili-zación y su cultura. P158&lt;/ref&gt;</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87&diff=18722&oldid=prev 2024-02-23T07:11:22Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== &#039;&#039;&#039;تاثیر جنبش چریکی کوبا بر منطقه&#039;&#039;&#039; ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== &#039;&#039;&#039;تاثیر جنبش چریکی کوبا بر منطقه&#039;&#039;&#039; ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:کوبا.jpg|بندانگشتی|موقعیت سیاسی کوبا در منطقه]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:کوبا.jpg|بندانگشتی|موقعیت سیاسی کوبا در منطقه]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی [[کوبا]] به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی [[کوبا]] به رهبری <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فیدل کاسترو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی) (Inti) و پردو لیگه روبرتو (کوکو) (Coco) ، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه‌کردند. هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست‌گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی) (Inti) و پردو لیگه روبرتو (کوکو) (Coco) ، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه‌کردند. هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست‌گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l7">خط ۷:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۷:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل‌گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده‌بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره (Régis Debray) ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره‌کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا (La Higuera) ، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس) (Santo Ernesto) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم‌شد. خاویر ارائود پرز (Javier Heraud Pérez) ، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست.&lt;ref&gt;Chang- Rodríguez,E. (2007 ). Latinoamérica: su civili-zación y su cultura. P158&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل‌گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده‌بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره (Régis Debray) ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره‌کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا (La Higuera) ، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس) (Santo Ernesto) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم‌شد. خاویر ارائود پرز (Javier Heraud Pérez) ، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست.&lt;ref&gt;Chang- Rodríguez,E. (2007 ). Latinoamérica: su civili-zación y su cultura. P158&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* در سال ۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی با نام نیروهای مردمی آزادی "فارابوندومارتی" (Farabundo Marti) شکل گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت. فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه و روستایی اهل ال‌سالوادور در سال‌های ۳۰ بود و یکی از رهبران اصلی حزب کمونیست السالوادور بشمار‌می‌آمد، پس از پیروزی [[انقلاب کوبا]] بعضی از رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم به مبارزه مسلحانه گرفتند، در سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی و سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند و جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی (Frente Farabundo Marti para la Liberacion Nacional) را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه که در کوبا در سال ۱۹۵۹ و در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود به قدرت برسند.&lt;ref&gt;حق‌روستا، مریم (1397). جامعه و فرهنگ کوبا. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی، ص62-64.&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* در سال ۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی با نام نیروهای مردمی آزادی "فارابوندومارتی" (Farabundo Marti) شکل گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت. فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه و روستایی اهل ال‌سالوادور در سال‌های ۳۰ بود و یکی از رهبران اصلی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>حزب کمونیست<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>السالوادور بشمار‌می‌آمد، پس از پیروزی [[انقلاب کوبا]] بعضی از رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم به مبارزه مسلحانه گرفتند، در سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی و سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند و جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی (Frente Farabundo Marti para la Liberacion Nacional) را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه که در کوبا در سال ۱۹۵۹ و در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود به قدرت برسند.&lt;ref&gt;حق‌روستا، مریم (1397). جامعه و فرهنگ کوبا. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی، ص62-64.&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید ==</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87&diff=14771&oldid=prev 2024-01-11T17:59:13Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''تاثیر جنبش چریکی [[کوبا]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بر </del>منطقه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== </ins>'''تاثیر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنبش چریکی کوبا بر منطقه''' ===</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:کوبا.jpg|بندانگشتی|موقعیت سیاسی کوبا در منطقه]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از آنجایی که </ins>جنبش چریکی [[کوبا]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای </ins>منطقه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند: </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آنجایی که جنبش </del>چریکی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوبا به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوبا </del>شد، در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور </del>کردند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که کارگران </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روشنفکران </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنبش‌ها می‌توان </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موارد زیر اشاره کرد </del>که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند: </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های </ins>چریکی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بولیوی بسته </ins>شد، در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی) (Inti) و پردو لیگه روبرتو (کوکو) (Coco) ، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن </ins>کردند و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشورشان ارائه‌کردند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست‌گرفتن قدرت بود با </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایده که تجربه بولیوی می‌تواند </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و آرژانتین برسد، مناطقی </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود.</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>جنبش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چریکی </del>بولیوی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار </del>شد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بولیوی بسته شد، </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی") </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پردو لیگه روبرتو </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوکو۳</del>)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، دو برادر از جناح </del>چپ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بولیوی بودند که </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هاوانا </del>با ارنستو چه‌گوارا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیدن کردند </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طرح خود </del>را برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازماندهی یک گروه </del>پارتیزانی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در کشورشان ارائه کردند. Canton Navarro,</del>) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">191 ,1996</del>) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت </del>و به دست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گرفتن قدرت بود </del>با این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایده که تجربه </del>بولیوی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌تواند </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله</del>: <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برزیل، پاراگوئه، پرو و آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود</del>.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* در سال ۱۹۶۶، </ins>جنبش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل‌گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد </ins>بولیوی شد. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تمام هستی پیچیده‌بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">Régis Debray</ins>) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ تئوریسین </ins>چپ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره‌کرد. تانیا بعدها </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شکست مواجه شد و </ins>ارنستو چه‌گوارا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در مدرسه روستایی با نام لاایگرا (La Higuera) ، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بریدند و </ins>برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان </ins>پارتیزانی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس</ins>) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Santo Ernesto</ins>) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز </ins>به دست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم‌شد. خاویر ارائود پرز (Javier Heraud Pérez) ، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و </ins>با این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی </ins>بولیوی به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رهبری چه‌گوارا پیوست.&lt;ref&gt;Chang- Rodríguez,E. (2007 ). Latinoamérica</ins>: <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">su civili-zación y su cultura</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">P158&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کمک چهگوارا </del>شکل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تمام هستی پیچیده بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله این افراد می‌توان </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رژیس دوبره ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره کرد. تانیا بعدها </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند </del>و برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارنستوی مقدس۳</del>) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود </del>که در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این گروه دیده می‌شد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دست ارتش بولیوی افتاد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم شد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خاویر ارائود پرز'، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در </del>کوبا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌عنوان دانشجوی سینما </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام نیروهای مردمی آزادی "فارابوندومارتی" (Farabundo Marti) </ins>شکل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روستایی اهل ال‌سالوادور </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال‌های ۳۰ بود </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یکی از رهبران اصلی حزب کمونیست السالوادور بشمار‌می‌آمد، پس از پیروزی [[انقلاب کوبا]] بعضی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مبارزه مسلحانه گرفتند، </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جبهه فارابوندو مارتی </ins>برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزادی ملی </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">Frente Farabundo Marti para la Liberacion Nacional</ins>) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه </ins>که در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوبا در سال ۱۹۵۹ </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قدرت برسند</ins>.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;حق‌روستا، مریم (1397)</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جامعه و فرهنگ </ins>کوبا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. تهران: موسسه فرهنگی، هنری </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتشارات بین المللی الهدی، ص62-64</ins>.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در سال ۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی با نام نیروهای مردمی آزادی "فارابوندومارتی" شکل گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت. فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه و روستایی اهل ال‌سالوادور در سال‌های ۳۰ بود و یکی از رهبران اصلی حزب کمونیست السالوادور بشمار می‌آمد، پس از پیروزی </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انقلاب </del>کوبا]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بعضی از رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم به مبارزه مسلحانه گرفتند، در سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی و سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند و جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی" را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه که در کوبا در سال ۱۹۵۹ و در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود به قدرت برسند.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جغرافیای سیاسی </ins>کوبا]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr> </table>

Fatemi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87&diff=14767&oldid=prev 2024-01-11T17:23:06Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del>تاثیر جنبش چریکی [[کوبا]] بر منطقه'''  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''تاثیر جنبش چریکی [[کوبا]] بر منطقه'''</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی کوبا به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجایی که جنبش چریکی کوبا به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند:  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی") و پردو لیگه روبرتو (کوکو۳)، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه کردند. Canton Navarro,) 191 ,1996) هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">Comites de Defensa de la Revolucion (CDR) 2. Peredo Leigue Guido (Inti) </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی") و پردو لیگه روبرتو (کوکو۳)، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه کردند. Canton Navarro,) 191 ,1996) هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود</ins>.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">3. Peredo Leigue Roberto (Coco)</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس۳) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم شد. خاویر ارائود پرز'، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود. </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس۳) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم شد. خاویر ارائود پرز'، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1. Regis Debray 2. La Higuera </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۶۳ </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">3. San Ernesto Higuera (Santo Ernesto) 4. Javier Heraud Perez</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۶۴ </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Chang-Rodriguez, 2007, 158) </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی با نام نیروهای مردمی آزادی &quot;فارابوندومارتی&quot; شکل گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت. فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه و روستایی اهل ال‌سالوادور در سال‌های ۳۰ بود و یکی از رهبران اصلی حزب کمونیست السالوادور بشمار می‌آمد، پس از پیروزی [[انقلاب کوبا]] بعضی از رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم به مبارزه مسلحانه گرفتند، در سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی و سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند و جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی&quot; را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه که در کوبا در سال ۱۹۵۹ و در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود به قدرت برسند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی با نام نیروهای مردمی آزادی &quot;فارابوندومارتی&quot; شکل گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت. فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه و روستایی اهل ال‌سالوادور در سال‌های ۳۰ بود و یکی از رهبران اصلی حزب کمونیست السالوادور بشمار می‌آمد، پس از پیروزی [[انقلاب کوبا]] بعضی از رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم به مبارزه مسلحانه گرفتند، در سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی و سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند و جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی&quot; را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه که در کوبا در سال ۱۹۵۹ و در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود به قدرت برسند.</div></td></tr> </table>

Fatemi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA_%DA%98%D8%A6%D9%88%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DA%A9%D9%88%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87&diff=7460&oldid=prev 2023-11-25T15:00:31Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;. تاثیر جنبش چریکی کوبا بر منطقه&#039;&#039;&#039; از آنجایی که جنبش چریکی کوبا به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنب...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;. تاثیر جنبش چریکی [[کوبا]] بر منطقه&#039;&#039;&#039; <br /> <br /> از آنجایی که جنبش چریکی کوبا به رهبری فیدل کاسترو منجر به سرنگونی باتیستا در کوبا شد، در دیگر کشورهای منطقه جنبش‌های چریکی دیگری ظهور کردند که کارگران و روشنفکران در صفوفی در کنار هم می‌جنگیدند. از این جنبش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد که جنبش چریکی کوبا را الگوی خود قرار دادند: <br /> <br /> جنبش چریکی بولیوی که بدون شک در تاریخ بسیار ماندگار شد. از اوایل دهه ۶۰، نطفه جنبش‌های چریکی در بولیوی بسته شد، در سال ۱۹۶۲، پردو لیگه گیدو (اینتی&quot;) و پردو لیگه روبرتو (کوکو۳)، دو برادر از جناح چپ بولیوی بودند که در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدن کردند و طرح خود را برای سازماندهی یک گروه پارتیزانی در کشورشان ارائه کردند. Canton Navarro,) 191 ,1996) هدف، همانند کوبا، سرنگونی دولت دیکتاتوری وقت و به دست گرفتن قدرت بود با این ایده که تجربه بولیوی می‌تواند به دیگر کشورهای آمریکای لاتین از جمله: برزیل، پاراگوئه، پرو و 1. Comites de Defensa de la Revolucion (CDR) 2. Peredo Leigue Guido (Inti) <br /> <br /> 3. Peredo Leigue Roberto (Coco)<br /> <br /> <br /> آرژانتین برسد، مناطقی که به نظر آنان شرایط برای چنین جنبش‌هایی مساعد بود. <br /> <br /> در سال ۱۹۶۶، جنبش پارتیزانی دیگری با کمک چهگوارا شکل گرفت، چه‌گوارا برای سازماندهی یک گروه چریکی، کوبا را ترک کرد و مخفیانه وارد بولیوی شد. در آن سال‌ها، که رویای تغییر جهان و ایجاد یک جامعه جدید عدالت پیشه در تمام هستی پیچیده بود، تمایل به سمت این جنبش‌های پارتیزانی به دیگر مناطق نیز رسید و بتدریج افرادی به چه‌گوارا پیوستند، از جمله این افراد می‌توان به رژیس دوبره ؛ تئوریسین چپ فرانسوی؛ و تانیا؛ خواننده آرژانتینی؛ اشاره کرد. تانیا بعدها در تاریخ به‌عنوان تانیای پارتیزان شناخته می‌شود، البته این جنبش پارتیزانی با شکست مواجه شد و ارنستو چه‌گوارا در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در کوهستان و در مدرسه روستایی با نام لاایگرا، توسط ارتش بولیوی کشته شد، ارتش بولیوی به طرز وحشیانه‌ای دست‌های چه‌گوارا را بریدند و برای اثبات هویتش به ایالات‌متحده فرستادند، روستاییان پارتیزانی که هنگام مرگ چه‌گوارا او را همراهی می‌کردند و همین‌طور افرادی که چه‌گوارا برایشان اسطوره امید بود، از آن پس او را سان ارنستو ایگرا (ارنستوی مقدس۳) نامیدند. تانیای پارتیزان تنها زنی بود که در این گروه دیده می‌شد و پس از مرگ چه‌گوارا، وی نیز به دست ارتش بولیوی افتاد. رژیس دوبره نیز به ۳۰ سال زندان محکوم شد. خاویر ارائود پرز&#039;، اهل پرو، که او را شاعر چریکی می‌نامیدند، پس 1. Regis Debray 2. La Higuera <br /> <br /> ۶۳ <br /> <br /> 3. San Ernesto Higuera (Santo Ernesto) 4. Javier Heraud Perez<br /> <br /> <br /> ۶۴ <br /> <br /> از زندگی در کوبا به‌عنوان دانشجوی سینما و ادبیات، نام مستعار رودریگو ماچادو را انتخاب کرد و با این نام اشعاری را به چاپ رساند. وی نیز به گروه پارتیزانی بولیوی به رهبری چه‌گوارا پیوست. (Chang-Rodriguez, 2007, 158) <br /> <br /> در سال ۱۹۷۰ در ال سالوادور حزبی با نام نیروهای مردمی آزادی &quot;فارابوندومارتی&quot; شکل گرفت که تاثیر بسیاری در زندگی سیاسی کشور داشت. فارابوندو مارتی رهبری کارگرپیشه و روستایی اهل ال‌سالوادور در سال‌های ۳۰ بود و یکی از رهبران اصلی حزب کمونیست السالوادور بشمار می‌آمد، پس از پیروزی [[انقلاب کوبا]] بعضی از رهبران حزب که تا آن زمان مخالف جنگ مسلحانه بودند تصمیم به مبارزه مسلحانه گرفتند، در سال ۱۹۸۰ حزب نیروهای مردمی آزادی فارابوندو مارتی و سه سازمان چریکی چپ‌گرا متحد شدند و جبهه فارابوندو مارتی برای آزادی ملی&quot; را به منظور تشکیل دادن یک حزب گسترده‌تر بنیان نهادند تا بتوانند همانند آن‌چه که در کوبا در سال ۱۹۵۹ و در نیکاراگوئه در سال ۱۹۷۹ اتفاق افتاده بود به قدرت برسند.</div>

Samiei