اپرای پکن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahsa در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۳

2024-08-17T20:23:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۳
خط ۵:		خط ۵:
	در آن زمان، اپرای [[پکن]] هم در میان مردم و هم در دربار نمایش داده می شد. به دلیل علاقه ی خانواده های درباری و مقامات عالیرتبه، برای نمایش اپرای [[پکن]] امکانات و تسهیلات خوب و فراوانی در اختیار این گروه ها قرار می گرفت که منجر به توسعه ی این اپرا شد.دهه های20 تا40 از قرن بیستم، دوران دوم اوجگیری توسعه ی اپرای [[پکن]] بود.		در آن زمان، اپرای [[پکن]] هم در میان مردم و هم در دربار نمایش داده می شد. به دلیل علاقه ی خانواده های درباری و مقامات عالیرتبه، برای نمایش اپرای [[پکن]] امکانات و تسهیلات خوب و فراوانی در اختیار این گروه ها قرار می گرفت که منجر به توسعه ی این اپرا شد.دهه های20 تا40 از قرن بیستم، دوران دوم اوجگیری توسعه ی اپرای [[پکن]] بود.

	مهمترین ویژگی این دوران، تقسیم بندی اپرای [[پکن]] به سبک های مِی(مِیلان فانگ~~[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn1\|~~(Mei Lanfang]])1894-1961)، شانگ(شانگ شیایون~~[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn2\|~~(Shang Xiayun]])1900-1976)، چِن(چِن یِن چیو~~[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn3\|~~(Chen Yinqiu]]) 1904-1958)، شیون(شیون خوی شنگ~~[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn4\|~~(Xiun HuiShng]])1900-1968) است. این سبک های مختلف بازیگران معروف فراوانی داشتند که در صحنه های کلان شهرها مانند [[پکن]] و [[شانگهای]] فعال بودند.		مهمترین ویژگی این دوران، تقسیم بندی اپرای [[پکن]] به سبک های مِی(مِیلان فانگ(Mei Lanfang)1894-1961)، شانگ(شانگ شیایون(Shang Xiayun)1900-1976)، چِن(چِن یِن چیو(Chen Yinqiu) 1904-1958)، شیون(شیون خوی شنگ(Xiun HuiShng)1900-1968) است. این سبک های مختلف بازیگران معروف فراوانی داشتند که در صحنه های کلان شهرها مانند [[پکن]] و [[شانگهای]] فعال بودند.

	مِیلان فانگ، معروفترین بازیگر اپرای [[پکن]] بود. وی از هشت سالگی به فراگیری اپرای [[پکن]] پرداخته و در 11 سالگی نمایش روی صحنه را آغاز کرد. «مِی» نقش«دَن»را بازی می کرد و در زمینه ی خواندن، صحبت کردن، رقص، [[موسیقی سنتی چین\|موسیقی]]، لباس و گریم ویژگی منحصر به فردی پیدا کرده بود.		مِیلان فانگ، معروفترین بازیگر اپرای [[پکن]] بود. وی از هشت سالگی به فراگیری اپرای [[پکن]] پرداخته و در 11 سالگی نمایش روی صحنه را آغاز کرد. «مِی» نقش«دَن»را بازی می کرد و در زمینه ی خواندن، صحبت کردن، رقص، [[موسیقی سنتی چین\|موسیقی]]، لباس و گریم ویژگی منحصر به فردی پیدا کرده بود.

Mahsa در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۲

2024-08-17T20:22:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۲
خط ۹:		خط ۹:
	مِیلان فانگ، معروفترین بازیگر اپرای [[پکن]] بود. وی از هشت سالگی به فراگیری اپرای [[پکن]] پرداخته و در 11 سالگی نمایش روی صحنه را آغاز کرد. «مِی» نقش«دَن»را بازی می کرد و در زمینه ی خواندن، صحبت کردن، رقص، [[موسیقی سنتی چین\|موسیقی]]، لباس و گریم ویژگی منحصر به فردی پیدا کرده بود.		مِیلان فانگ، معروفترین بازیگر اپرای [[پکن]] بود. وی از هشت سالگی به فراگیری اپرای [[پکن]] پرداخته و در 11 سالگی نمایش روی صحنه را آغاز کرد. «مِی» نقش«دَن»را بازی می کرد و در زمینه ی خواندن، صحبت کردن، رقص، [[موسیقی سنتی چین\|موسیقی]]، لباس و گریم ویژگی منحصر به فردی پیدا کرده بود.

	در سال 1919، «مِی» در رأس یک گروه هنری از [[ژاپن]] دیدار و به اجرای نمایش پرداخت. وی در سال 1930، با گروه دیگری از [[آمریکا]] و در سال 1934، به اروپا سفر کرد که نمایش وی مورد توجه بازیگران اپرای اروپا قرار گرفت.پس از اجرای سیاست اصلاحات و درهای باز، اپرای [[پکن]] مجددا توسعه یافت. این اپرا از حمایت زیاد دولت برخوردار است. در حال حاضر، سالن تئاتر«چانگآن» در [[پکن]] همه ساله برنامه های مختلفی از اپرای [[پکن]] را به نمایش می گذارد و هرسال مسابقه ی اپرای [[پکن]] با حضور تماشاگران برگزار می شود.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>		در سال 1919، «مِی» در رأس یک گروه هنری از [[ژاپن]] دیدار و به اجرای نمایش پرداخت. وی در سال 1930، با گروه دیگری از [[آمریکا]] و در سال 1934، به اروپا سفر کرد که نمایش وی مورد توجه بازیگران اپرای اروپا قرار گرفت.پس از اجرای سیاست اصلاحات و درهای باز، اپرای [[پکن]] مجددا توسعه یافت. این اپرا از حمایت زیاد دولت برخوردار است. در حال حاضر، سالن تئاتر«چانگآن» در [[پکن]] همه ساله برنامه های مختلفی از اپرای [[پکن]] را به نمایش می گذارد و هرسال مسابقه ی اپرای [[پکن]] با حضور تماشاگران برگزار می شود.<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. جلد سوم، ص. 1172-1173</big></sub></ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[هنر چینی]]؛ [[هنر اپرای سنتی چینی]]؛ [[اپرای عامه پسند در چین]]؛ [[هنر تئاتر مدرن چین]]		[[هنر چینی]]؛ [[هنر اپرای سنتی چینی]]؛ [[اپرای عامه پسند در چین]]؛ [[هنر تئاتر مدرن چین]]

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «اپرای پکن، اپرای شرقی نیز نامیده می شود. این نوع اپرا چکیده ای از هنر اپراهای محلی مختلف چین است و چون در پکن شکل گرفته، اپرای پکن نامیده شده و 200 سال قدمت دارد. از اپراهای محلی که در شکل گیری اپرای پکن تأثیرگذار بوده، می توان به...» ایجاد کرد

2024-07-28T21:40:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «اپرای پکن، اپرای شرقی نیز نامیده می شود. این نوع اپرا چکیده ای از هنر اپراهای محلی مختلف چین است و چون در پکن شکل گرفته، اپرای پکن نامیده شده و 200 سال قدمت دارد. از اپراهای محلی که در شکل گیری اپرای پکن تأثیرگذار بوده، می توان به...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

اپرای [[پکن]]، اپرای شرقی نیز نامیده می شود. این نوع اپرا چکیده ای از هنر اپراهای محلی مختلف [[چین]] است و چون در [[پکن]] شکل گرفته، اپرای [[پکن]] نامیده شده و 200 سال قدمت دارد. از اپراهای محلی که در شکل گیری اپرای [[پکن]] تأثیرگذار بوده، می توان به اپرای«خویبِن»اشاره کرد. در سال1790، نخستین گروه اپرای«خویبِن» برای اجرای برنامه در جشن تولد پادشاه وارد [[پکن]] شد. از آن پس، دیگر همیشه گروه های«خویبِن» برای انجام نمایش راهی پایتخت می شدند. گروه های«خویبِن» که سیار بودند، در جذب و استفاده از برنامه ها و سبک های نمایشی دیگر اپراها مهارت داشتند.

و از همین طریق بود که در پایان قرن 19 و آغاز قرن 20، اپرای [[پکن]] شکل گرفت و به بانفوذترین اپرای سنتی [[چین]] از لحاظ تعداد برنامه، بازیگران، گروه ها، تماشاگران و تأثیرگذاری، تبدیل شد. اپرای [[پکن]] نوعی هنر گروهی اجتماعی است که با آواز، صحبت، نمایش، نبرد و حرکات موزون و روش های نمایشی تشریفاتی، داستان را ترسیم می کند.پایان قرن هجدهم، عصر توسعه ی اپرای [[پکن]] بود.

در آن زمان، اپرای [[پکن]] هم در میان مردم و هم در دربار نمایش داده می شد. به دلیل علاقه ی خانواده های درباری و مقامات عالیرتبه، برای نمایش اپرای [[پکن]] امکانات و تسهیلات خوب و فراوانی در اختیار این گروه ها قرار می گرفت که منجر به توسعه ی این اپرا شد.دهه های20 تا40 از قرن بیستم، دوران دوم اوجگیری توسعه ی اپرای [[پکن]] بود.

مهمترین ویژگی این دوران، تقسیم بندی اپرای [[پکن]] به سبک های مِی(مِیلان فانگ[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn1|(Mei Lanfang]])1894-1961)، شانگ(شانگ شیایون[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn2|(Shang Xiayun]])1900-1976)، چِن(چِن یِن چیو[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn3|(Chen Yinqiu]]) 1904-1958)، شیون(شیون خوی شنگ[[هنر اپرای سنتی پکن# ftn4|(Xiun HuiShng]])1900-1968) است. این سبک های مختلف بازیگران معروف فراوانی داشتند که در صحنه های کلان شهرها مانند [[پکن]] و [[شانگهای]] فعال بودند.

مِیلان فانگ، معروفترین بازیگر اپرای [[پکن]] بود. وی از هشت سالگی به فراگیری اپرای [[پکن]] پرداخته و در 11 سالگی نمایش روی صحنه را آغاز کرد. «مِی» نقش«دَن»را بازی می کرد و در زمینه ی خواندن، صحبت کردن، رقص، [[موسیقی سنتی چین|موسیقی]]، لباس و گریم ویژگی منحصر به فردی پیدا کرده بود.

در سال 1919، «مِی» در رأس یک گروه هنری از [[ژاپن]] دیدار و به اجرای نمایش پرداخت. وی در سال 1930، با گروه دیگری از [[آمریکا]] و در سال 1934، به اروپا سفر کرد که نمایش وی مورد توجه بازیگران اپرای اروپا قرار گرفت.پس از اجرای سیاست اصلاحات و درهای باز، اپرای [[پکن]] مجددا توسعه یافت. این اپرا از حمایت زیاد دولت برخوردار است. در حال حاضر، سالن تئاتر«چانگآن» در [[پکن]] همه ساله برنامه های مختلفی از اپرای [[پکن]] را به نمایش می گذارد و هرسال مسابقه ی اپرای [[پکن]] با حضور تماشاگران برگزار می شود.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>
==نیز نگاه کنید به==
[[هنر چینی]]؛ [[هنر اپرای سنتی چینی]]؛ [[اپرای عامه پسند در چین]]؛ [[هنر تئاتر مدرن چین]]

=کتابشناسی=
[[رده:هنرهای نمایشی]]