ایرانشناسان معاصر چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۸

2025-11-26T18:18:02Z

Mohammad: /* دکتر یائوجیدِ */

2025-01-09T07:54:04Z

دکتر یائوجیدِ

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۴
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	دکتر یائوجیدِ(Yao Jide). استاد دانشگاه یو نَن؛ رییس مرکز مطالعات ایران در مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه ی این دانشگاه؛ نخستین رییس مرکز کنفوسیوس در دانشگاه تهران؛ مسلمان و از نوادگان سید اجل عمر شمس الدین؛ به مدت یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به تحقیق و پژوهش پرداخته؛ مترجم کتاب های شیعه در اسلام علامه طباطبایی و هرمز در استاد تاریخی [[چین]]؛ شخصیتی مثبت و علاقمند به ایران.		دکتر یائوجیدِ(Yao Jide). استاد دانشگاه یو نَن؛ رییس مرکز مطالعات ایران در مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه ی این دانشگاه؛ نخستین رییس مرکز کنفوسیوس در دانشگاه تهران؛ مسلمان و از نوادگان سید اجل عمر شمس الدین؛ به مدت یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به تحقیق و پژوهش پرداخته؛ مترجم کتاب های شیعه در اسلام علامه طباطبایی و هرمز در استاد تاریخی [[چین]]؛ شخصیتی مثبت و علاقمند به ایران.

	جی کَی یوان		=== [[جی کَی یوان]] ===

	جی کَی یوان(Ji Kay Yuan). استاد دانشگاه چونگچینگ در جنوب غرب [[چین]]؛ رییس مرکز مطالعات ایران در این دانشگاه؛ یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به سر برده؛ محقق و پژوهشگر مسایل سیاسی و بین المللی ایران معاصر؛ نویسنده ی مقالات متعدد پیرامون مسایل سیاسی روز ایران.		جی کَی یوان(Ji Kay Yuan). استاد دانشگاه چونگچینگ در جنوب غرب [[چین]]؛ رییس مرکز مطالعات ایران در این دانشگاه؛ یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به سر برده؛ محقق و پژوهشگر مسایل سیاسی و بین المللی ایران معاصر؛ نویسنده ی مقالات متعدد پیرامون مسایل سیاسی روز ایران.

	موسی وانگ فِنگ		=== [[موسی وانگ فِنگ]] ===

	موسی وانگ فِنگ(Wang Feng). استاد مسلمان دانشگاه نینگ شیا؛ رییس مرکز مطالعات این دانشگاه؛ یک سال در ایران به پژوهش و تحقیق پیرامون فرهنگ و جامعه ی ایرانی پرداخته؛ نویسنده ی کتاب«جامعه و فرهنگ ایران معاصر»؛ صاحب مقالات مختلف پیرامون روابط فرهنگی و تاریخی میان ایران و [[چین]].		موسی وانگ فِنگ(Wang Feng). استاد مسلمان دانشگاه نینگ شیا؛ رییس مرکز مطالعات این دانشگاه؛ یک سال در ایران به پژوهش و تحقیق پیرامون فرهنگ و جامعه ی ایرانی پرداخته؛ نویسنده ی کتاب«جامعه و فرهنگ ایران معاصر»؛ صاحب مقالات مختلف پیرامون روابط فرهنگی و تاریخی میان ایران و [[چین]].

	~~ما پینگ~~		=== [[ماپینگ]] ===
			ماپینگ(Ma Ping). استاد و پژوهشگر مسلمان فرهنگستان علوم اجتماعی استان خودمختار مسلمان نشین نینگ شیا؛ نویسنده ی مقالات متعدد پیرامون [[روابط فرهنگی ایران و چین\|روابط فرهنگی و تاریخی بین ایران و چین]] و فردی علاقمند به گسترش همکاری های علمی-پژوهشی میان دو کشور.
	~~ما پینگ~~(Ma Ping). استاد و پژوهشگر مسلمان فرهنگستان علوم اجتماعی استان خودمختار مسلمان نشین نینگ شیا؛ نویسنده ی مقالات متعدد پیرامون [[روابط فرهنگی ایران و چین\|روابط فرهنگی و تاریخی بین ایران و چین]] و فردی علاقمند به گسترش همکاری های علمی-پژوهشی میان دو کشور.

	~~دکتر ووچِنگ~~

			=== دکتر [[ووچِنگ]] ===
	دکتر ووچِنگ(Wu Cheng). استاد روابط بین الملل دانشگاه شمال غرب شی اَن؛ یک ماه با استفاده از فرصت مطالعاتی در ایران به سر برده؛ پایان نامه ی دکترای ایشان در مورد کتاب ولایت فقیه امام خمینی(ره) بوده است؛ محقق و کارشناس مسایل سیاسی و بین المللی ایران؛ و نویسنده ی مقالات متعدد پیرامون مسایل سیاسی و موضع ایران در قبال انرژی هسته ای.		دکتر ووچِنگ(Wu Cheng). استاد روابط بین الملل دانشگاه شمال غرب شی اَن؛ یک ماه با استفاده از فرصت مطالعاتی در ایران به سر برده؛ پایان نامه ی دکترای ایشان در مورد کتاب ولایت فقیه امام خمینی(ره) بوده است؛ محقق و کارشناس مسایل سیاسی و بین المللی ایران؛ و نویسنده ی مقالات متعدد پیرامون مسایل سیاسی و موضع ایران در قبال انرژی هسته ای.

	دکتر وانگ جیانگ پینگ		=== دکتر [[وانگ جیانگ پینگ]] ===

	دکتر وانگ جیانگ پینگ(Wang Jiang Ping). درحال حاضر استاد دانشگاه تربیت معلم [[شانگهای]]؛ در گذشته محقق مؤسسه ی ادیان جهان فرهنگستان علوم اجتماعی [[چین]]؛ پایان نامه ی لیسانی ایشان در خصوص شخصیت امام خمینی(ره) روده و پایان نامه ی دکترایش تحت عنوان«واژه ها و اصطلاحات اسلامی» در لندن به چاپ رسیده است؛ مقالات متعددی پیرامون مسایل اسلام، مسلمانان، و قیام مسلمانان یونَن در دوران سلسله ی چینگ تألیف نموده و علاقمند به گسترش [[روابط فرهنگی ایران و چین\|روابط فرهنگی و علمی میان ایران و چین]].		دکتر وانگ جیانگ پینگ(Wang Jiang Ping). درحال حاضر استاد دانشگاه تربیت معلم [[شانگهای]]؛ در گذشته محقق مؤسسه ی ادیان جهان فرهنگستان علوم اجتماعی [[چین]]؛ پایان نامه ی لیسانی ایشان در خصوص شخصیت امام خمینی(ره) روده و پایان نامه ی دکترایش تحت عنوان«واژه ها و اصطلاحات اسلامی» در لندن به چاپ رسیده است؛ مقالات متعددی پیرامون مسایل اسلام، مسلمانان، و قیام مسلمانان یونَن در دوران سلسله ی چینگ تألیف نموده و علاقمند به گسترش [[روابط فرهنگی ایران و چین\|روابط فرهنگی و علمی میان ایران و چین]].

	دکتر ایوجیه وانگ		=== دکتر [[ایوجیه وانگ]] ===

	خانم دکتر ایوجیه وانگ(Yujie Wang). محقق و معاون بخش مطالعات اسلامی مؤسسه ی ادیان جهان فرهنگستان علوم اجتماعی [[چین]]؛ پایان نامه ی دکترای ایشان در خصوص مذهب شیعه بوده است؛ و تعدادی مقاله پیرامون مذهب شیعه، فعالیت های سیاسی شیعیان در خاورمیانه نوشته است.		خانم دکتر ایوجیه وانگ(Yujie Wang). محقق و معاون بخش مطالعات اسلامی مؤسسه ی ادیان جهان فرهنگستان علوم اجتماعی [[چین]]؛ پایان نامه ی دکترای ایشان در خصوص مذهب شیعه بوده است؛ و تعدادی مقاله پیرامون مذهب شیعه، فعالیت های سیاسی شیعیان در خاورمیانه نوشته است.

	دکتر ووبینگ بینگ		=== دکتر [[ووبینگ بینگ]] ===
			دکتر ووبینگ بینگ(Wu Bing Bing). استاد و پژوهشگر مسایل سیاسی و بین المللی خاورمیانه؛ فارغ التحصیل زبان عربی از دانشگاه پکن؛ پایان نامه ی ایشان در خصوص نهضت های شیعیان در خاورمیانه با گرایش به نهضت امام خمینی در ایران و امام موسی صدر در [[لبنان]] بوده که به صورت کتاب منتشر شده است.
	دکتر ووبینگ بینگ(Wu Bing Bing). استاد و پژوهشگر مسایل سیاسی و بین المللی خاورمیانه؛ فارغ التحصیل زبان عربی از دانشگاه پکن؛ پایان نامه ی ایشان در خصوص نهضت های شیعیان در خاورمیانه با گرایش به نهضت امام خمینی ~~د رایران~~ و امام موسی صدر در [[لبنان]] بوده که به صورت کتاب منتشر شده است.

	~~دکتر اسد سلیمان~~

			=== دکتر [[اسد سلیمان]] ===
	دکتر اسد سلیمان. استاد ادبیات اویغوری در دانشگاه سین کیانگ؛ دارای مقالات متعدد تطبیق ادبیات فارسی و ادبیات اویغوری؛ نفوذ ادبیات فارسی در ادبیات اویغور؛ نفوذ شخصیت های مهم ادبی ایران در آثار ادبای اویغور؛ و شخصیتی علاقمند به فرهنگ و ادب فارسی.		دکتر اسد سلیمان. استاد ادبیات اویغوری در دانشگاه سین کیانگ؛ دارای مقالات متعدد تطبیق ادبیات فارسی و ادبیات اویغوری؛ نفوذ ادبیات فارسی در ادبیات اویغور؛ نفوذ شخصیت های مهم ادبی ایران در آثار ادبای اویغور؛ و شخصیتی علاقمند به فرهنگ و ادب فارسی.

	دکتر یولی		=== دکتر یولی ===

	خانم دکتر یولی(Yu Li). دارای دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران؛ رییس بخش فارسی دانشگاه مطالعات خارجی [[پکن]]؛ نویسنده ی چند کتاب آموزشی زبان فارسی برای دانشجویان چینی.		خانم دکتر یولی(Yu Li). دارای دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران؛ رییس بخش فارسی دانشگاه مطالعات خارجی [[پکن]]؛ نویسنده ی چند کتاب آموزشی زبان فارسی برای دانشجویان چینی.

Mohammad در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۹

2025-01-09T07:29:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۹
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	دکتر جانگ لیمینگ(Zhang Liming). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ گذراندن دوره ی یک ساله ی آموزش زبان فارسی در ایران؛ استاد شاغل زبان فارسی در دانشگاه لویانگ؛ و صاحب تألیفاتی در خصوص زبان و ادبیات فارسی.		دکتر جانگ لیمینگ(Zhang Liming). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ گذراندن دوره ی یک ساله ی آموزش زبان فارسی در ایران؛ استاد شاغل زبان فارسی در دانشگاه لویانگ؛ و صاحب تألیفاتی در خصوص زبان و ادبیات فارسی.

	دکتر شیگوانگ		=== دکتر [[شیگوانگ]] ===

	دکتر شیگوانگ(Shi Guang). دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] و دکترا از دانشگاه تهران؛ رییس کنونی بخش فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ و تألیف چند مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی.		دکتر شیگوانگ(Shi Guang). دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] و دکترا از دانشگاه تهران؛ رییس کنونی بخش فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ و تألیف چند مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی.

	پروفسور جووِی لیه		=== پروفسور [[جووِی لیه]] ===

	پروفسور جووِی لیه(Zhu Wei Lie). رییس مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه زبان های خارجی دانشگاه [[شانگهای]]؛ مسلط به زبان عربی؛ شخصیتی با نفوذ و تأثیر گذار در دولت محلی [[شانگهای]]؛ حامی مرکز مطالعات ایرانشناسی در این مؤسسه؛ و طرفدار همکاری های علمی و پژوهشی میان ایران و [[چین]].		پروفسور جووِی لیه(Zhu Wei Lie). رییس مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه زبان های خارجی دانشگاه [[شانگهای]]؛ مسلط به زبان عربی؛ شخصیتی با نفوذ و تأثیر گذار در دولت محلی [[شانگهای]]؛ حامی مرکز مطالعات ایرانشناسی در این مؤسسه؛ و طرفدار همکاری های علمی و پژوهشی میان ایران و [[چین]].

	جائو ویمینگ		=== [[جائو ویمینگ]] ===

	جائو ویمینگ(Zhai Wiming). معاون مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه زبان های خارجی [[شانگهای]]؛ مسلط به زبان انگلیسی؛ نویسنده ی کتاب«ایران مدرن تا دوران پیش از قاجار».		جائو ویمینگ(Zhai Wiming). معاون مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه زبان های خارجی [[شانگهای]]؛ مسلط به زبان انگلیسی؛ نویسنده ی کتاب«ایران مدرن تا دوران پیش از قاجار».

	دکتر یائوجیدِ		=== دکتر [[یائوجید\|یائوجیدِ]] ===

	دکتر یائوجیدِ(Yao Jide). استاد دانشگاه یو نَن؛ رییس مرکز مطالعات ایران در مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه ی این دانشگاه؛ نخستین رییس مرکز کنفوسیوس در دانشگاه تهران؛ مسلمان و از نوادگان سید اجل عمر شمس الدین؛ به مدت یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به تحقیق و پژوهش پرداخته؛ مترجم کتاب های شیعه در اسلام علامه طباطبایی و هرمز در استاد تاریخی [[چین]]؛ شخصیتی مثبت و علاقمند به ایران.		دکتر یائوجیدِ(Yao Jide). استاد دانشگاه یو نَن؛ رییس مرکز مطالعات ایران در مؤسسه ی مطالعات خاورمیانه ی این دانشگاه؛ نخستین رییس مرکز کنفوسیوس در دانشگاه تهران؛ مسلمان و از نوادگان سید اجل عمر شمس الدین؛ به مدت یک سال با استفاده از فرصت مطالعاتی در دانشگاه تهران به تحقیق و پژوهش پرداخته؛ مترجم کتاب های شیعه در اسلام علامه طباطبایی و هرمز در استاد تاریخی [[چین]]؛ شخصیتی مثبت و علاقمند به ایران.

Mohammad در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۹

2025-01-09T06:29:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۹
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	خانم لیشیانگ(Li Xiang). فارغ التحصیل رشته ی زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ همسر پروفسور جان هون نین؛ مؤلف تعدادی از کتاب های آموزش زبان فارسی برای تدریس در [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] و سایر دانشگاه های چین.		خانم لیشیانگ(Li Xiang). فارغ التحصیل رشته ی زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ همسر پروفسور جان هون نین؛ مؤلف تعدادی از کتاب های آموزش زبان فارسی برای تدریس در [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] و سایر دانشگاه های چین.

	لیو خَی		=== [[لیو خَی]] ===

	خانم لیو خَی(Liu Hai). فارغ التحصیل [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] در رشته ی زبان فارسی؛ استاد زبان فارسی دانشگاه زبان های خارجی دانشگاه [[شانگهای]]؛ استاد اعزامی برای تدریس [[زبان چینی]] در دانشگاه شهید بهشتی؛ و مؤلف کتاب«جامعه و فرهنگ معاصر ایران».		خانم لیو خَی(Liu Hai). فارغ التحصیل [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] در رشته ی زبان فارسی؛ استاد زبان فارسی دانشگاه زبان های خارجی دانشگاه [[شانگهای]]؛ استاد اعزامی برای تدریس [[زبان چینی]] در دانشگاه شهید بهشتی؛ و مؤلف کتاب«جامعه و فرهنگ معاصر ایران».

	دکتر ضمیر سعدالله زاده		=== دکتر [[ضمیر سعدالله زاده]] ===

	دکتر ضمیر سعدالله زاده. از قوم تاجیک و فارغ التحصیل زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه دوشنبه در تاجیکستان؛ استاد دانشکده ی ادبیات دانشگاه سین کیانگ؛ برگزار کننده ی چندین دوره کلاس آموزش زبان فارسی در دانشگاه تربیت معلم سین کیانگ؛ محقق سابق فرهنگستان علوم اجتماعی سین کیانگ؛ مؤلف یک دوره کتاب آموزش زبان فارسی به زبان اویغوری؛ و نویسنده ی چندین مقاله ی علمی پیرامون مقایسه ی تطبیقی میان زبان فارسی و اویغوری.		دکتر ضمیر سعدالله زاده. از قوم تاجیک و فارغ التحصیل زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه دوشنبه در تاجیکستان؛ استاد دانشکده ی ادبیات دانشگاه سین کیانگ؛ برگزار کننده ی چندین دوره کلاس آموزش زبان فارسی در دانشگاه تربیت معلم سین کیانگ؛ محقق سابق فرهنگستان علوم اجتماعی سین کیانگ؛ مؤلف یک دوره کتاب آموزش زبان فارسی به زبان اویغوری؛ و نویسنده ی چندین مقاله ی علمی پیرامون مقایسه ی تطبیقی میان زبان فارسی و اویغوری.

	دکتر چِن تونگ		=== دکتر [[چِن تونگ]] ===

	دکتر چِن تونگ(Chen Tong). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد سابق زبان فارسی در [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد فعلی زبان فارسی در دانشگاه زبان های خارجی دانشگاه [[شانگهای]]؛ رییس سابق دانشکده ی زبان های خاوری همین دانشگاه؛ نویسنده ی چندین مقاله پیرامون فرهنگ و زبان فارسی و مذهب شیعه(پایان نامه ی دکترا)؛ و فعلا به عنوان نفر دوم بخش فرهنگی سفارت [[چین]] در تهران مشغول میباشد.		دکتر چِن تونگ(Chen Tong). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد سابق زبان فارسی در [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد فعلی زبان فارسی در دانشگاه زبان های خارجی دانشگاه [[شانگهای]]؛ رییس سابق دانشکده ی زبان های خاوری همین دانشگاه؛ نویسنده ی چندین مقاله پیرامون فرهنگ و زبان فارسی و مذهب شیعه(پایان نامه ی دکترا)؛ و فعلا به عنوان نفر دوم بخش فرهنگی سفارت [[چین]] در تهران مشغول میباشد.

	دکتر جانگ لیمینگ		=== دکتر [[جانگ لیمینگ]] ===

	دکتر جانگ لیمینگ(Zhang Liming). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ گذراندن دوره ی یک ساله ی آموزش زبان فارسی در ایران؛ استاد شاغل زبان فارسی در دانشگاه لویانگ؛ و صاحب تألیفاتی در خصوص زبان و ادبیات فارسی.		دکتر جانگ لیمینگ(Zhang Liming). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ گذراندن دوره ی یک ساله ی آموزش زبان فارسی در ایران؛ استاد شاغل زبان فارسی در دانشگاه لویانگ؛ و صاحب تألیفاتی در خصوص زبان و ادبیات فارسی.

Mohammad: /* دکتر لو جین */

2025-01-08T23:19:24Z

دکتر لو جین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۱۹
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	خانم موخونگ یان(Mu Hong Yan). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ محقق برجسته ی بخش ادبیات خارجی فرهنگستان علوم اجتماعی [[چین]]؛ حضور یک ساله در دانشگاه تهران برای فرصت مطالعاتی؛ مترجم دفتر اول و دوم مثنوی؛ مؤلف کتاب دو جلدی شعر سپید ایران؛ مترجم چهل داستان از چهل نویسنده ی معاصر ایرانی؛ و مولوی پژوه معاصر چینی.		خانم موخونگ یان(Mu Hong Yan). فارغ التحصیل زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ محقق برجسته ی بخش ادبیات خارجی فرهنگستان علوم اجتماعی [[چین]]؛ حضور یک ساله در دانشگاه تهران برای فرصت مطالعاتی؛ مترجم دفتر اول و دوم مثنوی؛ مؤلف کتاب دو جلدی شعر سپید ایران؛ مترجم چهل داستان از چهل نویسنده ی معاصر ایرانی؛ و مولوی پژوه معاصر چینی.

	پروفسور خِه نایین		=== پروفسور [[خِه نایین]] ===

	پروفسور خِه نایین(He Nayin). از فارغ التحصیلان زبان فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد دانشگاه تربیت معلم [[پکن]]؛ مترجم گزیده ای از آثار سخنسرایان برجسته ی ایران همچون فردوسی، حافظ، خیام، عطار، رودکی، سعدی، ناصرخسرو، سنایی، مولوی، بهار و دهخدا و بخشی از کتاب اوِستا، به [[زبان چینی]].		پروفسور خِه نایین(He Nayin). از فارغ التحصیلان زبان فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد دانشگاه تربیت معلم [[پکن]]؛ مترجم گزیده ای از آثار سخنسرایان برجسته ی ایران همچون فردوسی، حافظ، خیام، عطار، رودکی، سعدی، ناصرخسرو، سنایی، مولوی، بهار و دهخدا و بخشی از کتاب اوِستا، به [[زبان چینی]].

	وِن یِه سون		=== [[وِن یِه سون]] ===

	خانم وِن یِه سون(Wen Ye Sun). از نخستین فارغ التحصیلان و استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون؛ از نخستین گویندگان بخش فارسی رادیو بین المللی [[چین]]؛ رییس سابق بخش فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون [[چین]]؛ نویسنده و مترجم مقالات متعددی پیرامون زبان و ادبیات فارسی.		خانم وِن یِه سون(Wen Ye Sun). از نخستین فارغ التحصیلان و استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون؛ از نخستین گویندگان بخش فارسی رادیو بین المللی [[چین]]؛ رییس سابق بخش فارسی دانشگاه رادیو تلویزیون [[چین]]؛ نویسنده و مترجم مقالات متعددی پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

	لیشیانگ		=== [[لیشیانگ]] ===

	خانم لیشیانگ(Li Xiang). فارغ التحصیل رشته ی زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ همسر پروفسور جان هون نین؛ مؤلف تعدادی از کتاب های آموزش زبان فارسی برای تدریس در [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] و سایر دانشگاه های چین.		خانم لیشیانگ(Li Xiang). فارغ التحصیل رشته ی زبان فارسی از [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ همسر پروفسور جان هون نین؛ مؤلف تعدادی از کتاب های آموزش زبان فارسی برای تدریس در [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]] و سایر دانشگاه های چین.

Mohammad: /* تِن خویجو */

2025-01-08T23:10:37Z

تِن خویجو

نمایش تغییرات

Mohammad در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۶

2025-01-08T22:36:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۶
خط ۸:		خط ۸:
	پروفسور جان خون نیِن(Zhang Hun Nien). متولد سال1931، استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته ی زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه(از سال1960 تا1996)؛ برنده ی جایزه های ادبی افشار، جایزه ی جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده ی جایزه ی بهترین مترجم سال2003[[چین]]؛ مترجم و مؤلف ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه ی فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید [[زبان فارسی در چین]] حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق می توان به ایشان لقب پدر [[زبان فارسی در چین]] را داد.		پروفسور جان خون نیِن(Zhang Hun Nien). متولد سال1931، استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته ی زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه(از سال1960 تا1996)؛ برنده ی جایزه های ادبی افشار، جایزه ی جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده ی جایزه ی بهترین مترجم سال2003[[چین]]؛ مترجم و مؤلف ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه ی فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید [[زبان فارسی در چین]] حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق می توان به ایشان لقب پدر [[زبان فارسی در چین]] را داد.

	3-پروفسور زِن یانشِن(eng yan Sheng). متولد سال 1935 میلادی؛ فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه کابل؛ استاد بازشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ سرویراستار فرهنگ دو جلدی چینی به فارسی و فارسی به چینی؛ برنده ی جایزه ی جهانی کتاب سال ایران به خاطر تألیف فرهنگ دو جلدی؛ دریافت لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ مؤلف چند کتاب وجزوه ی درسی آموزش زبان فارسی؛ مؤلف کتاب ضرب المثل های فارسی به چینی و اصطلاحات چینی به فارسی؛ و صاحب ده ها مقاله ی تألیفی و ترجمه پیرامون زبان و ادبیات فارسی.		=== پروفسور [[زِن یانشِن]] ===
			پروفسور زِن یانشِن(eng yan Sheng). متولد سال 1935 میلادی؛ فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه کابل؛ استاد بازشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ سرویراستار فرهنگ دو جلدی چینی به فارسی و فارسی به چینی؛ برنده ی جایزه ی جهانی کتاب سال ایران به خاطر تألیف فرهنگ دو جلدی؛ دریافت لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ مؤلف چند کتاب وجزوه ی درسی آموزش زبان فارسی؛ مؤلف کتاب ضرب المثل های فارسی به چینی و اصطلاحات چینی به فارسی؛ و صاحب ده ها مقاله ی تألیفی و ترجمه پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

	4-پروفسور یِه ایلیانگ(Ye Yiling). فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کابل؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه پکن؛ رییس و برگزار کننده ی 5 دوره سمینار ایرانشناسی در دانشگاه پکن؛ چهره ی ماندگار در رشته ی زبان فارسی و ایرانشناسی از [[چین]]؛ مؤلف و مترجم ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی؛ دریافت کننده ی لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ و نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران.		=== پروفسور [[یِه ایلیانگ]] ===
			پروفسور یِه ایلیانگ(Ye Yiling). فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کابل؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه پکن؛ رییس و برگزار کننده ی 5 دوره سمینار ایرانشناسی در دانشگاه پکن؛ چهره ی ماندگار در رشته ی زبان فارسی و ایرانشناسی از [[چین]]؛ مؤلف و مترجم ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی؛ دریافت کننده ی لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ و نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران.

	5-خانم تِن خویجو(Teng Hui Zhu). فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه [[پکن]] در مقطع کارشناسی؛ دارای فوق لیسانس از دانشگاه تهران؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ مصحح کتاب فرهنگ وفایی؛ همکاری در تدوین فرهنگ لغت فارسی به چینی و بالعکس؛ و مؤلف ده ها مقاله ی علمی و آموزشی پیرامون زبان و ادبیات فارسی.		=== [[تِن خویجو]] ===
			خانم تِن خویجو(Teng Hui Zhu). فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه [[پکن]] در مقطع کارشناسی؛ دارای فوق لیسانس از دانشگاه تهران؛ استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ مصحح کتاب فرهنگ وفایی؛ همکاری در تدوین فرهنگ لغت فارسی به چینی و بالعکس؛ و مؤلف ده ها مقاله ی علمی و آموزشی پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

	6-بَی جونخِه(Bai Zhun He). متولد سال1941میلادی؛ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی در رشته ی زبان فارسی از دانشگاه [[پکن]]؛ شاغل به عنوان مترجم در مؤسسه ی نشریات [[پکن]]؛ همکاری در تدوین فرهنگ لغت فارسی به چینی و بالعکس؛ مترجم ده ها کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی؛ همکاری در تدوین اغلب کتاب ها و نشریاتی که پیرامون ایران چاپ و منتشر شده است. ایشان در سال1989 فوت نمودند.		6-بَی جونخِه(Bai Zhun He). متولد سال1941میلادی؛ فارغ التحصیل مقطع کارشناسی در رشته ی زبان فارسی از دانشگاه [[پکن]]؛ شاغل به عنوان مترجم در مؤسسه ی نشریات [[پکن]]؛ همکاری در تدوین فرهنگ لغت فارسی به چینی و بالعکس؛ مترجم ده ها کتاب و مقاله پیرامون فرهنگ ایران و زبان فارسی؛ همکاری در تدوین اغلب کتاب ها و نشریاتی که پیرامون ایران چاپ و منتشر شده است. ایشان در سال1989 فوت نمودند.

Mohammad در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۱۹

2025-01-08T22:19:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۱۹
خط ۵:		خط ۵:
	پروفسور جی شیانلین(Ji Xiang Lin). رییس سابق [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ و شرق شناس مشهور [[چین]] که از حامیان اصلی ایرانشناسی در [[چین]] معاصر به شمار میرود. نام برده از بنیانگذاران پروژه ی بزرگ انتشار«سلسله کتاب های فرهنگ شرق» است و تا کنون بیش از 50جلد کتاب علمی پیرامون فرهنگ های بزرگ و مشهور شرق تحت نظارت ایشان تألیف و منتشر شده است که تعدادی از این کتاب ها مربوط به فرهنگ و تمدن ایرانی است. در سال1377، به مناسبت یکصدمین سال تأسیس دانشگاه [[پکن]]، به پاس تلاش های این شخصیت برجسته ی فرهنگی به فرهنگ ایران و زبان فارسی، از سوی دانشگاه تهران دکترای افتخاری به ایشان اعطا شد. نامبرده در سال1389، در سن 96سالگی دارفانی را وداع گفت.		پروفسور جی شیانلین(Ji Xiang Lin). رییس سابق [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ و شرق شناس مشهور [[چین]] که از حامیان اصلی ایرانشناسی در [[چین]] معاصر به شمار میرود. نام برده از بنیانگذاران پروژه ی بزرگ انتشار«سلسله کتاب های فرهنگ شرق» است و تا کنون بیش از 50جلد کتاب علمی پیرامون فرهنگ های بزرگ و مشهور شرق تحت نظارت ایشان تألیف و منتشر شده است که تعدادی از این کتاب ها مربوط به فرهنگ و تمدن ایرانی است. در سال1377، به مناسبت یکصدمین سال تأسیس دانشگاه [[پکن]]، به پاس تلاش های این شخصیت برجسته ی فرهنگی به فرهنگ ایران و زبان فارسی، از سوی دانشگاه تهران دکترای افتخاری به ایشان اعطا شد. نامبرده در سال1389، در سن 96سالگی دارفانی را وداع گفت.

	پروفسور جان خون نیِن		=== پروفسور [[جان خون نین\|جان خون نیِن]] ===
			پروفسور جان خون نیِن(Zhang Hun Nien). متولد سال1931، استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته ی زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه(از سال1960 تا1996)؛ برنده ی جایزه های ادبی افشار، جایزه ی جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده ی جایزه ی بهترین مترجم سال2003[[چین]]؛ مترجم و مؤلف ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه ی فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید [[زبان فارسی در چین]] حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق می توان به ایشان لقب پدر [[زبان فارسی در چین]] را داد.
	2-پروفسور جان خون نیِن(Zhang Hun Nien). متولد سال1931، استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته ی زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه(از سال1960 تا1996)؛ برنده ی جایزه های ادبی افشار، جایزه ی جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده ی جایزه ی بهترین مترجم سال2003[[چین]]؛ مترجم و مؤلف ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه ی فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید [[زبان فارسی در چین]] حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق می توان به ایشان لقب پدر [[زبان فارسی در چین]] را داد.

	3-پروفسور زِن یانشِن(eng yan Sheng). متولد سال 1935 میلادی؛ فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه کابل؛ استاد بازشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ سرویراستار فرهنگ دو جلدی چینی به فارسی و فارسی به چینی؛ برنده ی جایزه ی جهانی کتاب سال ایران به خاطر تألیف فرهنگ دو جلدی؛ دریافت لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ مؤلف چند کتاب وجزوه ی درسی آموزش زبان فارسی؛ مؤلف کتاب ضرب المثل های فارسی به چینی و اصطلاحات چینی به فارسی؛ و صاحب ده ها مقاله ی تألیفی و ترجمه پیرامون زبان و ادبیات فارسی.		3-پروفسور زِن یانشِن(eng yan Sheng). متولد سال 1935 میلادی؛ فارغ التحصیل رشته ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه کابل؛ استاد بازشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ سرویراستار فرهنگ دو جلدی چینی به فارسی و فارسی به چینی؛ برنده ی جایزه ی جهانی کتاب سال ایران به خاطر تألیف فرهنگ دو جلدی؛ دریافت لوح تقدیر از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ مؤلف چند کتاب وجزوه ی درسی آموزش زبان فارسی؛ مؤلف کتاب ضرب المثل های فارسی به چینی و اصطلاحات چینی به فارسی؛ و صاحب ده ها مقاله ی تألیفی و ترجمه پیرامون زبان و ادبیات فارسی.

Mohammad در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۱۶

2025-01-08T22:16:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۱۶
خط ۲:		خط ۲:
	پیشینه ی ایرانشناسی در دوران معاصر در [[چین]]، از زمان کشف اسناد، کتاب ها و دستنوشته های ادیان و مذاهب از غارهای تاریخی دون خوانگ در سال1900میلادی آغاز شد که اینک بیش از 100سال از آن تاریخ میگذرد. از آنجا که بخشی از این اسناد، مربوط به ادیان ایرانی همچون [[نسطوریان پیشقراولان مسیحیت در چین\|نسطوری]] و [[آیین مانوی در چین\|آیین مانی]] و [[انتشار آیین زرتشتی در امپراتوری چین\|زرتشت]] و اطلاعاتی پیرامون سرزمین ایران بود، ضرورت داشت برای آشنایی با این اسناد، محققان و پژوهشگرانی در زمینه ی کشور مبدأ این [[ادیان در چین\|ادیان]] نیز تحقیق و پژوهش نمایند. لذا، با راه اندازی مؤسسه ای تحت عنوان«دون خوانگ شناسی»، بخشی نیز به ایران شناسی اختصاص یافت و تعدادی از پژوهشگران این مؤسسه در واقع جزو نسل اول ایرانشناسان معاصر چین به شمار می روند. از آن زمان تاکنون، صدها محقق شناخته شده و ناشناس چینی، در زمینه های مختلف فرهنگی، جغرافیایی، دینی، سیاسی، اجتماعی، و هنری ایران به پژوهش پرداخته و صدها کتاب و مقاله منتشر کرده اند که بررسی تمامی این موارد و نام بردن از همه ی آنان خود نیاز به کتاب مستقلی دارد. لذا، آنچه در پی می آید، فهرست ناقصی از ایرانشناسان برجسته ی معاصر چینی است که در 60سال گذشته در این زمینه فعال بوده اند.		پیشینه ی ایرانشناسی در دوران معاصر در [[چین]]، از زمان کشف اسناد، کتاب ها و دستنوشته های ادیان و مذاهب از غارهای تاریخی دون خوانگ در سال1900میلادی آغاز شد که اینک بیش از 100سال از آن تاریخ میگذرد. از آنجا که بخشی از این اسناد، مربوط به ادیان ایرانی همچون [[نسطوریان پیشقراولان مسیحیت در چین\|نسطوری]] و [[آیین مانوی در چین\|آیین مانی]] و [[انتشار آیین زرتشتی در امپراتوری چین\|زرتشت]] و اطلاعاتی پیرامون سرزمین ایران بود، ضرورت داشت برای آشنایی با این اسناد، محققان و پژوهشگرانی در زمینه ی کشور مبدأ این [[ادیان در چین\|ادیان]] نیز تحقیق و پژوهش نمایند. لذا، با راه اندازی مؤسسه ای تحت عنوان«دون خوانگ شناسی»، بخشی نیز به ایران شناسی اختصاص یافت و تعدادی از پژوهشگران این مؤسسه در واقع جزو نسل اول ایرانشناسان معاصر چین به شمار می روند. از آن زمان تاکنون، صدها محقق شناخته شده و ناشناس چینی، در زمینه های مختلف فرهنگی، جغرافیایی، دینی، سیاسی، اجتماعی، و هنری ایران به پژوهش پرداخته و صدها کتاب و مقاله منتشر کرده اند که بررسی تمامی این موارد و نام بردن از همه ی آنان خود نیاز به کتاب مستقلی دارد. لذا، آنچه در پی می آید، فهرست ناقصی از ایرانشناسان برجسته ی معاصر چینی است که در 60سال گذشته در این زمینه فعال بوده اند.

	1-پروفسور جی شیانلین(Ji Xiang Lin). رییس سابق [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ و شرق شناس مشهور [[چین]] که از حامیان اصلی ایرانشناسی در [[چین]] معاصر به شمار میرود. نام برده از بنیانگذاران پروژه ی بزرگ انتشار«سلسله کتاب های فرهنگ شرق» است و تا کنون بیش از 50جلد کتاب علمی پیرامون فرهنگ های بزرگ و مشهور شرق تحت نظارت ایشان تألیف و منتشر شده است که تعدادی از این کتاب ها مربوط به فرهنگ و تمدن ایرانی است. در سال1377، به مناسبت یکصدمین سال تأسیس دانشگاه [[پکن]]، به پاس تلاش های این شخصیت برجسته ی فرهنگی به فرهنگ ایران و زبان فارسی، از سوی دانشگاه تهران دکترای افتخاری به ایشان اعطا شد. نامبرده در سال1389، در سن 96سالگی دارفانی را وداع گفت.		=== پروفسور [[جی شیانلین]] ===
			پروفسور جی شیانلین(Ji Xiang Lin). رییس سابق [[دانشگاه پکن در چین\|دانشگاه پکن]]؛ و شرق شناس مشهور [[چین]] که از حامیان اصلی ایرانشناسی در [[چین]] معاصر به شمار میرود. نام برده از بنیانگذاران پروژه ی بزرگ انتشار«سلسله کتاب های فرهنگ شرق» است و تا کنون بیش از 50جلد کتاب علمی پیرامون فرهنگ های بزرگ و مشهور شرق تحت نظارت ایشان تألیف و منتشر شده است که تعدادی از این کتاب ها مربوط به فرهنگ و تمدن ایرانی است. در سال1377، به مناسبت یکصدمین سال تأسیس دانشگاه [[پکن]]، به پاس تلاش های این شخصیت برجسته ی فرهنگی به فرهنگ ایران و زبان فارسی، از سوی دانشگاه تهران دکترای افتخاری به ایشان اعطا شد. نامبرده در سال1389، در سن 96سالگی دارفانی را وداع گفت.

			پروفسور جان خون نیِن

	2-پروفسور جان خون نیِن(Zhang Hun Nien). متولد سال1931، استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته ی زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه(از سال1960 تا1996)؛ برنده ی جایزه های ادبی افشار، جایزه ی جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده ی جایزه ی بهترین مترجم سال2003[[چین]]؛ مترجم و مؤلف ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه ی فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید [[زبان فارسی در چین]] حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق می توان به ایشان لقب پدر [[زبان فارسی در چین]] را داد.		2-پروفسور جان خون نیِن(Zhang Hun Nien). متولد سال1931، استاد بازنشسته ی زبان فارسی دانشگاه [[پکن]]؛ جزو اولین دوره از فارغ التحصیلان رشته ی زبان فارسی و نخستین رییس بخش فارسی این دانشگاه(از سال1960 تا1996)؛ برنده ی جایزه های ادبی افشار، جایزه ی جهانی کتاب سال ایران در سال1382، دریافت لوح افتخار از رییس جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران؛ نشان افتخار هفتاد سالگی تأسیس دانشگاه تهران؛ و همچنین برنده ی جایزه ی بهترین مترجم سال2003[[چین]]؛ مترجم و مؤلف ده ها جلد کتاب و مقاله پیرامون زبان و ادبیات فارسی از جمله شاهنامه ی فردوسی؛ شخصیتی وارسته و اخلاقی که برای تمامی اساتید [[زبان فارسی در چین]] حکم پیشکسوتی و پدری داشته و به حق می توان به ایشان لقب پدر [[زبان فارسی در چین]] را داد.

Nazanin در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۴

2024-12-11T06:44:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۴
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	[[ایران شناسان کانادایی]]؛ [[ایران شناسان ژاپن]]؛ [[ایران شناسی و ایرانشناسان در اسپانیا]]؛ [[ايران شناسی و ايران شناسان اردن]]؛ [[ایران شناسی و ایران شناسان در اوکراین]]		[[ایران شناسان کانادایی]]؛ [[ایران شناسان ژاپن]]؛ [[ایران شناسی و ایرانشناسان در اسپانیا]]؛ [[ايران شناسی و ايران شناسان اردن]]؛ [[ایران شناسی و ایران شناسان در اوکراین]]

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== منبع اصلی ==
	<references />		<references />
	~~[[رده:ایران شناسی]]~~
			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
	[[رده:ایران شناسان]]		[[رده:ایران شناسان]]