باورهای عامیانه در مصر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-13T00:30:10Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۳۰
خط ۵:		خط ۵:
	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>		مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	*[[مصر]]		[[مصر]]؛ [[فرهنگ عمومی در مصر]]؛ [[اساطیر و افسانه‌ها و قصه‌های عامیانه در روسیه]]؛ [[اساطیر و افسانه‌های کانادایی]]؛ [[اساطیر و افسانه‌ها و قصه‌های عامیانه در تونس]]؛ [[اسطوره ها و افسانه های چینی]]؛ [[باورهای عامیانه مردم ژاپن]]؛ [[افسانه های ژاپنی]]؛ [[اساطیر ژاپن]]؛ [[اساطیر، افسانه‌ها و قصه‌های عامیانه سنگال]]
	*[[فرهنگ عمومی در مصر]]
	*[[اساطیر و افسانه‌ها و قصه‌های عامیانه در روسیه]]
	*[[اساطیر و افسانه‌های کانادایی]]
	*[[اساطیر و افسانه‌ها و قصه‌های عامیانه در تونس]]
	*[[اسطوره ها و افسانه های چینی]]
	*[[باورهای عامیانه مردم ژاپن]]
	*[[افسانه های ژاپنی]]
	*[[اساطیر ژاپن]]
	*[[اساطیر، افسانه‌ها و قصه‌های عامیانه سنگال]]
	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2024-02-20T19:02:06Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم مصر با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص111.</ref>		مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم مصر با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص111.</ref>

	عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص112 و 113.</ref>		عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص112 و 113.</ref>

	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة ~~للكتاب،~~ وزارة ~~الثقافة،~~ ج 9، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>		مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). [[مصر]]: [https://www.gebo.gov.eg/Branches/List الهيئة العامة للكتاب]، [http://www.moc.gov.eg/ وزارة الثقافة]، ج 9، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	*[[مصر]]		*[[مصر]]

Hamidian در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۳

2024-02-16T15:43:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم مصر با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص111.</ref>		مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم مصر با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص111.</ref>

	عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص112 و 113.</ref>		عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص112 و 113.</ref>

	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج ~~9م،~~ ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>		مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	*[[مصر]]		*[[مصر]]

Hamidian در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷

2024-02-14T12:07:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۳:		خط ۳:
	عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص112 و 113.</ref>		عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص112 و 113.</ref>

	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). ~~جامع~~ فرهنگ ~~و ملل~~ مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ ص275-277.</ref>		مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص275-277.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	*[[مصر]]		*[[مصر]]

Hamidian در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۱

2024-02-10T17:51:34Z

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 *[[مصر]]
 *[[فرهنگ عمومی در مصر]]
 ==کتابشناسی==

Hamidian در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۲

2024-02-09T10:42:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم [[مصر]] با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر ~~الحدیثة~~ (1997). ج ~~نهم،~~ ص111.</ref>		مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم مصر با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص111.</ref>

	عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر ~~الحدیثة~~ (1997). ج ~~نهم،~~ ص112 و 113~~.</ref>~~		عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص112 و 113.</ref>

	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص117 و 118.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص275-277.</ref>

			مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحديثة (1997). مصر: الهيئة العامة للكتاب، وزارة الثقافة، ج 9م، ص117 و 118.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص275-277.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	*[~~http://wiki.icro.ir/%D9%85%D8%B5%D8%B1~~ مصر]		*[[مصر]]
	*[[فرهنگ عمومی در مصر]]		*[[فرهنگ عمومی در مصر]]
	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==

Hamidian در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۱

2024-01-06T17:31:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم [[مصر]] با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص111.</ref>		مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم [[مصر]] با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص111.</ref>

	عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص112 و 113.</ref>		عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص112 و 113.</ref>

	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ~~ج9،~~ ص117 و 118.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص275-277.</ref>		مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج نهم، ص117 و 118.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص275-277.</ref>

	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==

Hamidian در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۰

2023-12-22T12:40:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی ~~تودههای~~ مردم [[مصر]] با ~~برداشتهای~~ خرافی همراه است. آنان باور دارند که ~~جنها~~ دارای سلطه ~~قدرتمندانهای~~ بر همه عناصر ~~حیاتاند~~ و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان ~~میدهند؛~~ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در ~~کوههای~~ قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور ~~میکنند~~ که ~~جنها،~~ شب ها در هیئت سگ یا گربه ~~درمیآیند~~ و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز ~~میکنند~~. چنانچه شبی ~~گربهای~~ ناآشنا در ~~خانهای~~ دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو ~~میپردازند؛~~ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب ~~نمیکنند~~ (~~همان:111~~).		مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی توده‌های مردم [[مصر]] با برداشت‌های خرافی همراه است. آنان باور دارند که جن‌ها دارای سلطه قدرتمندانه‌ای بر همه عناصر حیات‌اند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان می‌دهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوه‌های قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور می‌کنند که جن‌ها، شب ها در هیئت سگ یا گربه در می‌آیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز می‌کنند. چنانچه شبی گربه‌ای ناآشنا در خانه‌ای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو می‌پردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمی‌کنند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص111.</ref>

	عوام مردم مصر باور دارند که برخی از ~~بیماریها~~ ناشی از خشم ~~جنهاست~~ و لذا ~~شبهای~~ جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل ~~میکنند~~ و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه ~~میدهند~~ تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، ~~عفریتها~~ را عامل همه شرها، فسادها و ~~بدیها~~ تلقی ~~میکنند~~ و محل سکونت آنها را در اماکن ~~دورافتاده~~ و یا ~~قبرستانها میدانند~~ و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن ~~عفریتها~~ مانع اذیت و ~~آزاررسانی~~ آنها به ~~انسانها میشود~~. مردم ~~بیسواد~~ و یا ~~کمسواد~~ مصری در تفسیر ~~پدیدههایی~~ چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این ~~پدیدهها~~ نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند (~~همان:112و113~~).		عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماری‌ها ناشی از خشم جن‌هاست و لذا شب‌های جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل می‌کنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه می‌دهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریت‌ها را عامل همه شرها، فسادها و بدی‌ها تلقی می‌کنند و محل سکونت آنها را در اماکن دور افتاده و یا قبرستان‌ها می‌دانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریت‌ها مانع اذیت و آزار رسانی آنها به انسان‌ها می‌شود. مردم بی‌سواد و یا کم‌سواد مصری در تفسیر پدیده‌هایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیده‌ها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص112 و 113.</ref>

	مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی ~~رنگها~~ مثل سبز برداشت ~~خوشبینانه~~ دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم ~~میدانند~~. همچنین تصور ~~میکنند~~ که خیاطی در شب سبب آزار اموات ~~میشود~~ و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به ~~گونهای~~ که پس از عصر، سوزن به دست کسی ~~نمیدهند~~ و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی ~~میدهند،~~ او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را ~~برمیدارد~~. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب ~~خانههای~~ مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است (~~همان~~:~~117و118)~~.		مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگ‌ها مثل سبز برداشت خوش‌بینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم می‌دانند. همچنین تصور می‌کنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات می‌شود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونه‌ای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمی‌دهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی می‌دهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمی‌دارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانه‌های مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است.<ref>موسوعة مصر الحدیثة (1997). ج9، ص117 و 118.</ref> <ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص275-277.</ref>

			==نیز نگاه کنید به==
			*[http://wiki.icro.ir/%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر]
			*[[فرهنگ عمومی در مصر]]
			==کتابشناسی==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی تودههای مردم مصر با برداشتهای خرافی همراه است. آنان باور دارند که جنها دارای سلطه قدرتمندانهای بر همه عناصر حیاتاند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان میدهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت ح...» ایجاد کرد

2023-11-22T19:13:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی تودههای مردم مصر با برداشتهای خرافی همراه است. آنان باور دارند که جنها دارای سلطه قدرتمندانهای بر همه عناصر حیاتاند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان میدهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت ح...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

مفهوم جن هر چند ریشه دینی دارد، در میان برخی تودههای مردم [[مصر]] با برداشتهای خرافی همراه است. آنان باور دارند که جنها دارای سلطه قدرتمندانهای بر همه عناصر حیاتاند و به هر شکلی که بخواهند خود را نشان میدهند؛ گاه در قامت انسان و گاه در هیئت حیوان و یا به شکل سنگ یا گیاه. به باور عوام، جنها در کوههای قاف سکونت دارند. در ادبیات عامه مردم مصر، اصطلاح «فلان جن» و «جماعة جن» حسب مورد، گاه به افراد هوشمند و گاهی نیز به افراد شرور اشاره دارد. مردم به خصوص کودکان و زنان تصور میکنند که جنها، شب ها در هیئت سگ یا گربه درمیآیند و لذا از پرتاب سنگ به سگ و گربه در شب پرهیز میکنند. چنانچه شبی گربهای ناآشنا در خانهای دیده شد تردیدی ندارند که جن است و حرکات و سکنات حیوان را تحت نظر گرفته درباره آن به بحث و گفتوگو میپردازند؛ حتی چنانچه آن حیوان تکه گوشتی را با خود برد، او راتعقیب نمیکنند (همان:111).

عوام مردم مصر باور دارند که برخی از بیماریها ناشی از خشم جنهاست و لذا شبهای جمعه پس از نماز عشاء، نوعی شکر قرمز را در آب حل میکنند و درون ظرفی قرار داده تا فرد بیمار، یا نماینده او آن را به سطح پشت بام ببرد و در سکوت کامل آن را بر سطح بام بریزد. این عمل را حداقل به مدت سه هفته ادامه میدهند تا به باور آنها جن از آنان راضی و بیمار شفا یابد. آنان، عفریتها را عامل همه شرها، فسادها و بدیها تلقی میکنند و محل سکونت آنها را در اماکن دورافتاده و یا قبرستانها میدانند و اینکه خداوند در ماه رمضان با حبس کردن عفریتها مانع اذیت و آزاررسانی آنها به انسانها میشود. مردم بیسواد و یا کمسواد مصری در تفسیر پدیدههایی چون وزیدن باد و برخاستن گرد و خاک، معتقدند این پدیدهها نتیجه خرابکاری و فساد برخی از جنیان بر روی زمین است که تمایل به شر دارند (همان:112و113).

مردم عامی مصر از برخی اسامی چون سعد و برخی رنگها مثل سبز برداشت خوشبینانه دارند؛ مشاهده ظرف خالی و یا جارو کردن پس از غروب آفتاب و یا فروش سوزن پس از عصرگاه را شوم میدانند. همچنین تصور میکنند که خیاطی در شب سبب آزار اموات میشود و لذا از دوختن در شب اکراه دارند. در برخی از روستاها حساسیت نسبت به این مورد خیلی بالاست، به گونهای که پس از عصر، سوزن به دست کسی نمیدهند و چنانچه ضرورت چنین کاری وجود داشته باشد آن را روی قرص نانی گذاشته به متقاضی میدهند، او نیز نان را گرفته و با دستان پوشیده خود سوزن را برمیدارد. از دیگر باورهای عامیانه مصریان آن است که چنانچه درب خانههای مسکونی آنها به سمت شمال باشد عامل خیر و سعادت است، دربی که به سمت غرب باشد، علامت ریاست و آقایی است و باز شدن درب خانه به سمت شرق به معنای سلامتی و صحت و بالاخره دربی که به سمت جنوب باز شود، نشانه فقر و تنگدستی است (همان:117و118).