http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86 2026-05-27T12:38:06Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=82226&oldid=prev 2025-11-17T18:53:48Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:17-7-29-8530img 6085.jpg|بندانگشتی|لی شائو جون]]</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن [[چین]]، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن [[چین]]، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­ چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­ چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ژاپن]] رفت و در دانشگاه [[توکیو]] و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى [[کیوتو]] شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست‏‌ها]] از جمله [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|مائو]] و چوئن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">­لاى </del>آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ژاپن]] رفت و در دانشگاه [[توکیو]] و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى [[کیوتو]] شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست‏‌ها]] از جمله [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|مائو]] و چوئن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لاى </ins>آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به [[ژاپن]] تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش [[چین]]، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]] معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو [[چین]] گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به [[زبان چینی]] ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به [[ژاپن]] تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش [[چین]]، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]] معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو [[چین]] گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به [[زبان چینی]] ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">%20ftn3</del>|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">%20edn1</del>|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">%20ftn4</del>|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«حفره ­ی </del>یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">%20ftn5</del>|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین# <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ftn3</ins>|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین# <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">edn1</ins>|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین# <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ftn4</ins>|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«حفره‌ی </ins>یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین# <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ftn5</ins>|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر [[چین]]، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به [[فرانسه]] رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روانه ­ی </del>زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">­آن </del>(Yan An)رفت و سردبیر یک <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجله­ ی </del>ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">‏ها </del>در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر [[چین]]، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به [[فرانسه]] رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روانه‌ی </ins>زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن </ins>(Yan An)رفت و سردبیر یک <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجله­‌ی </ins>ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ها </ins>در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شعر«ستاره­ ی </del>سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بازگشت»برنده­ ی </del>جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ [[شعر در ادبیات چینی|شعر نوین چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شعر«ستاره‌ی </ins>سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بازگشت»برنده­‌ی </ins>جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ [[شعر در ادبیات چینی|شعر نوین چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی، جلد اول ص1116.&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات چینی]]؛ [[زبان چینی]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[زبان </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات چینی]]</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== منبع اصلی ==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات چینی</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگ </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین</ins>]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. تهران: </ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی</ins>]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[زبان چینی]</del>]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتابشناسی </del>==</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسنده مقاله </ins>==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علی محمد سابقی</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:ادبیات]]</ins></div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=25715&oldid=prev 2024-03-15T12:59:42Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، «حفره ­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، «حفره ­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر [[چین]]، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین ­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر [[چین]]، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین ­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ [[شعر در ادبیات چینی|شعر نوین چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ [[شعر در ادبیات چینی|شعر نوین چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=11632&oldid=prev 2023-12-20T17:09:59Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن [[چین]]، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن [[چین]]، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­ چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها(← [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حزب کمونیست]]) از جمله [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|مائو]] و چوئن ­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­ چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به ژاپن تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش [[چین]]، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]] معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو [[چین]] گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به [[زبان چینی]] ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ژاپن]] رفت و در دانشگاه [[توکیو]] و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى [[کیوتو]] شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست‏‌ها]] از جمله [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|مائو]] و چوئن ­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ژاپن<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش [[چین]]، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]] معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو [[چین]] گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به [[زبان چینی]] ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، «حفره ­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، «حفره ­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر [[چین]]، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین ­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر [[چین]]، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین ­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شعر در ادبیات چینی|</ins>شعر نوین چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی، جلد اول ص1116.&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند </del>نیز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== </ins>نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگاه کنید به ==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز نگاه کنید به </del>[[زبان و ادبیات چینی]]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ </del>[[ادبیات چینی]]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ </del>[[زبان چینی]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[زبان و ادبیات چینی]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[ادبیات چینی]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[زبان چینی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=4670&oldid=prev 2023-11-15T14:01:27Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:17-7-29-8530img 6085.jpg|بندانگشتی|لی شائو جون]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:17-7-29-8530img 6085.jpg|بندانگشتی|لی شائو جون]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­ چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها(← [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حزب کمونیست]]) از جمله [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|مائو]] و چوئن ­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­ چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها(← [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حزب کمونیست]]) از جمله [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|مائو]] و چوئن ­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l8">خط ۸:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۸:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، «حفره ­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی [[چین]]، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­ توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس [[چین]] نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند«قهوه خانه»، «حفره ­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین ­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏ سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگ جو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان چپ‏ گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین ­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­ چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏ پرستانه و پیکار وطن‏ پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین [[چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، آى­ چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏ اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­ چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین [[چین]]، آى­ چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات چینی]]؛ [[زبان چینی]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=4604&oldid=prev 2023-11-14T18:11:18Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:17-7-29-8530img 6085.jpg|بندانگشتی|لی شائو جون]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=4602&oldid=prev 2023-11-14T18:08:04Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== ''بنیانگذاران شعر معاصر چین'' ===</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سی­چوان </del>(Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها از جمله مائو و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چوئن­لاى </del>آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سی­ چوان </ins>(Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به [[چین]] بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(← [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حزب کمونیست]]) </ins>از جمله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین|</ins>مائو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چوئن ­لاى </ins>آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به ژاپن تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش [[چین]]، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]] معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو [[چین]] گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به [[زبان چینی]] ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به ژاپن تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش [[چین]]، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]] معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو [[چین]] گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به [[زبان چینی]] ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­توان </del>از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس چین نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مانند« قهوه </del>خانه»، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">« حفره­ی </del>یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر [[چین]]، در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­ توان </ins>از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مانند«قهوه </ins>خانه»، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«حفره ­ی </ins>یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر چین، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‏سرود</del>. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خانگجو </del>(Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ‏گرا، </del>به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ین­آن </del>(Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­چینگ </del>نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وطن‏پرستانه </del>و پیکار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وطن‏پرستان </del>با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر چین، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‏ سرود</ins>. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خانگ جو </ins>(Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در [[شانگهای|شانگهاى]] همراه با هنرمندان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ‏ گرا، </ins>به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه ­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ین ­آن </ins>(Yan An)رفت و سردبیر یک مجله­ ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که مهم‏ ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­ چینگ </ins>نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وطن‏ پرستانه </ins>و پیکار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وطن‏ پرستان </ins>با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینی ‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال [[چین]] برگزیده شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­چینگ، </del>معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرایى‏اش </del>مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­چینگ»را </del>منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین [[چین]]، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­چینگ </del>پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس [[جمهوری خلق چین|جمهورى خلق چین]]، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­ چینگ، </ins>معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر [[چین]] شد. مجموعه‏‌هاى شعر«ستاره­ ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرایى‏ اش </ins>مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان [[چین]] بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­ چینگ»را </ins>منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ ی جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان [[چین]] شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین [[چین]]، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آى­ چینگ </ins>پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سابقی محمدعلی</del>(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر [[چین]]، غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;big&gt;سابقی، علی محمد</ins>(1392). جامعه و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/big&gt;</ins>&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=4186&oldid=prev 2023-11-12T15:46:22Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آثار لوشون درباره‌­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­‌ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‌‏هاى خرافى و تعصب‏‌آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­‌ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‌‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏‌اى از اشعار در خصوص مبارزه­‌ی چینى‌‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‌‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه‌­ی داستان. تاکنون مجموعه‌‏اى از اشعار او به زبان­‌های چینى و انگلیسى منتشر شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به چین بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها از جمله مائو و چوئن­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومور (Guo Morue)، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­چوان (Sichuan)چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏‌پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏‌ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­‌ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‌‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگ‌هاى منتشر و توجه محافل ادبى [[چین]] را به خود جلب کرد. در سال1921 نشری‌ه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بازگشت و ریاست دانشکده­‌ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏‌ها از جمله مائو و چوئن­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به ژاپن تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس جمهورى خلق چین معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو چین گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جینی </del>ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به ژاپن تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[جمهوری خلق چین|</ins>جمهورى خلق چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­‌ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه‌­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی]] </ins>ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی چین، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس چین نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند« قهوه خانه»، « حفره­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لائوشه [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|(Lao She]])، داستان نویس نامدار معاصر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>در سال 1899 میلادی، در خانواده­‌ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­‌ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه‌­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی چین، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­توان از«فلسفه­‌ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|(Lao Jiang Philosophy]])»، «داستانی از شهر گربه (A Tale of the Cat City)»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|(Divorce]])»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف (Four Generations Living Under one Roof)» نام برد. وی حتی پس از تأسیس چین نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­‌ی خیلی خوب مانند« قهوه خانه»، « حفره­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[]] (Camel Xiangzi)» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر چین، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگجو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در شانگهاى همراه با هنرمندان چپ‏گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روانه­ی </del>زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجله­ی </del>ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهم‏ترین </del>آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏پرستانه و پیکار وطن‏پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینى‏ها </del>در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال چین برگزیده شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آى­چینگ (Ai Qing)، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر چین، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ (Jiang Haicheng) بود و با تخلص که­آ (Kea)و لین‏بى(Linbi)شعر مى‏سرود. او در سال1928 وارد دانشکده‌­ی هنر خانگجو (Hang Zhou) شد و در رشته­‌ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه‌­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شانگهای|</ins>شانگهاى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>همراه با هنرمندان چپ‏گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روانه ­ی </ins>زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏‌ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین­آن (Yan An)رفت و سردبیر یک <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجله­ ی </ins>ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­‌ی شعر منتشر کرد که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهم‏ ترین </ins>آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏پرستانه و پیکار وطن‏پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی ‏ها </ins>در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده‌­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>برگزیده شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس جمهورى خلق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>آى­چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر چین شد. مجموعه‏‌هاى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شعر«ستاره­ی </del>سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان چین بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بازگشت»برنده­ی </del>جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان چین شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>آى­چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از تأسیس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[جمهوری خلق چین|</ins>جمهورى خلق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین]]، </ins>آى­چینگ، معاون سردبیر مجله­‌ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­‌ی نویسندگان سراسر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شد. مجموعه‏‌هاى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شعر«ستاره­ ی </ins>سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه‌­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­‌ی دیگرش«سرود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بازگشت»برنده­ ی </ins>جایزه­‌ی شعر نو فدراسیون نویسندگان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>آى­چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو (Wan Yi Dou) شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­‌ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین، </del>غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر معاصر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]، </ins>غیر از شاعران مذکور، چهره‌‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو (Xu Zimo)، لى جین‏فا (Li Jin fa) و داى وانگ‏سو (Dai Wangsu) که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‌‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بود. &lt;ref&gt;&lt;sub&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1116&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</del>== کتابشناسی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</del>==</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=1527&oldid=prev 2023-10-30T13:26:04Z

<p></p> <a href="http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&amp;diff=1527&amp;oldid=731">نمایش تغییرات</a>

Jafari http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=731&oldid=prev 2023-10-16T06:52:34Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « == &#039;&#039;بنیانگذاران شعر معاصر چین&#039;&#039; == آثار لوشون درباره­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‏هاى خرافى و تعصب‏آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> == &#039;&#039;بنیانگذاران شعر معاصر چین&#039;&#039; ==<br /> آثار لوشون درباره­ی مدرنیزه کردن چین، آزادى از سلطه­ی امپریالیسم و بیگانگان، رهایى از سنت‏هاى خرافى و تعصب‏آمیز گذشته، عدالت اجتماعى و اقتصادى، شورش فقرا و روستاییان، جنگ و خشونت و استثمار بود. برخی از آثار او عبارتند از: پیش به سوى سلاح(1922)، مجموعه داستانی که دربرگیرنده­ی داستان«خاطرات یک مرد دیوانه»است؛ علف‏هاى وحشى(1926)، مجموعه‏اى از اشعار در خصوص مبارزه­ی چینى‏ها علیه امپریالیسم و جنگ‏طلبان شمال؛ سپیده مى‏شکوفد در ظلمت(1935)؛ و مجموعه­ی داستان. تاکنون مجموعه‏اى از اشعار او به زبان­های چینى و انگلیسى منتشر شده است.<br /> <br /> گوئومور[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn1|[1]]]، شاعر نوپرداز دیگر این دوره است. وی در16نوامبر سال1892میلادی، در استان سی­چوان[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn2|[2]]] چشم به جهان گشود. او در سال1909 به سبب شرکت در اعتصاب دانشجویی از مدرسه اخراج شد. در انقلاب 1911 شرکت داشت و پشتیبان میهن‏پرستان بود. در سال1913 با کمک مالى برادرش براى تحصیل به ژاپن رفت و در دانشگاه توکیو و دانشگاه تاکیانا درس خواند و با یک زن ژاپنى ازدواج کرد. او در سال 1916، سرودن شعر نو را آغاز کرد. در سال 1918 در اعتصابات دانشجویان چینى بر ضد ژاپنى‏ها حضور داشت. در سال1918 وارد دانشگاه امپراتورى کیوتو شد و در رشته­ی پزشکى تحصیل کرد. سال بعد سازمان میهن‏پرستان چینی را تأسیس کرد که هوادار جنبش ضد امپریالیستى و ضد فئودالى بود. شعر او به نام«تابستان»در همین سال در روزنامه شانگهاى منتشر و توجه محافل ادبى چین را به خود جلب کرد. در سال1921 نشریه‏اى ادبى به راه انداخت و سازمانى ادبى به نام«آفرینش»تأسیس کرد. نخستین مجموعه اشعار او با نام «ایزد بانو»در همین سال منتشر شد. در سال 1926 به چین بازگشت و ریاست دانشکده­ی ادبیات را بر عهده گرفت. او با کمونیست‏ها از جمله مائو و چوئن­لاى آشنا شد و در جنگ میهنى در کنار آن­ها قرار گرفت.<br /> <br /> گوئومورو در سال 1928 به سبب اعتقاداتش به ژاپن تبعید شد. ده سال بعد در زادگاهش چین، جنگ ضد ژاپنى در گرفت و او بار دیگر به میهن بازگشت. در سال1949 پس از تأسیس جمهورى خلق چین معاون نخست وزیر، رئیس فرهنگستان علوم و مدیر کمیته­ی فرهنگ و تربیت شد. در سال1951 جایزه­ی بین المللى صلح استالین به او تعلق گرفت. او در سال1978 از دنیا رفت. آثار شعرى او تا کنون به چندین زبان منتشر شده و تأثیرى شگرفی بر شعر نو چین گذاشت. او هم چنین، نخستین فرد چینی بود که برخی از رباعیات عمر خیام را به زبان جینی ترجمه و این شاعر کلاسیک ایرانی را به محافل ادبی چینی معرفی کرد.<br /> <br /> لائوشه[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn3|[3]]]، داستان نویس نامدار معاصر چین، در سال 1899 میلادی، در خانواده­ای فقیر متولد و در میان قشر پایین و متوسط جامعه زندگی کرد. وی تمام عمر خود را در تعلیم و تربیت گذراند. از معلمی در مدرسه­ی ابتدایی تا مدیریت مدرسه و تدریس در دانشگاه لندن( از 1924 تا 1929 میلادی). وی با استفاده از تجربه­ی زندگی و تدریس در لندن و آشنایی با فرهنگ غرب، برای آزمودن فرهنگ سنتی چین، شروع به نوشتن داستان نمود. از آثار مشهور وی می­توان از«فلسفه­ی لائوجیانگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn1|[i]]]»، «داستانی از شهر گربه[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn2|[ii]]]»، «طلاق[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn4|[4]]]»، «زندگی چهار نسل زیر یک سقف[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20edn3|[iii]]]» نام برد. وی حتی پس از تأسیس چین نو در سال 1949، تعدادی نمایشنامه­ی خیلی خوب مانند« قهوه خانه»، « حفره­ی یال اژدها» و «شیانگزیِ اُشتر[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn5|[5]]]» که داستان یک مرد فقیر ریکشا ران است نوشت که از معروفیت جهانی برخوردار است. لائوشه سرانجام در سال 1966 چشم از جهان فروبست.<br /> <br /> آى­چینگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn6|[6]]] ، شاعر معاصر تأثیرگذار دیگر چین، در سال1910میلادی متولد شد. نام اصلى‏ او جیانگ‏ هاى­چنگ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn7|[7]]] بود و با تخلص که­آ[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn8|[8]]] و لین‏بى[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn9|[9]]] شعر مى‏سرود. او در سال1928 وارد دانشکده­ی هنر خانگجو[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn10|[10]]]&lt;nowiki/&gt;شد و در رشته­ی نقاشى تحصیل کرد. سال بعد برای ادامه­ی تحصیل به فرانسه رفت و در سال1932 به کشورش بازگشت و در شانگهاى همراه با هنرمندان چپ‏گرا، به کار هنرى و انقلابى پرداخت. چندى بعد او دستگیر و روانه­ی زندان شد. در زندان اشعار انقلابی زیادى سرود. مجموعه شعر او با نام«رود دائن، بانوى من»شهرت بسیاری پیدا کر. در سال 1935 از زندان آزاد شد و در جنگ با ژاپنى‏ها حضور یافته و به نهضت ملى پیوست. در سال1941 به شهر ین­آن[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn11|[11]]] رفت و سردبیر یک مجله­ی ادبی شد. اوج کار ادبى او در دوران جنگ بود. در این ایام، 9 مجموعه­ی شعر منتشر کرد که مهم‏ترین آن­ها عبارتند از: شمال، به خورشید، دشت، مشعل، و پیام بامداد. شعر آى­چینگ نمایانگر رنج مردم و احساسات پرشور وطن‏پرستانه و پیکار وطن‏پرستان با بیگانگان و اشغالگران است. پس از پیروزى چینى‏ها در جنگ، شاعر به معاونت دانشکده­ی ادبیات دانشگاه متحد شمال چین برگزیده شد.<br /> <br /> پس از تأسیس جمهورى خلق چین، آى­چینگ، معاون سردبیر مجله­ی«ادبیات مردم» و عضو اتحادیه­ی نویسندگان سراسر چین شد. مجموعه‏هاى شعر«ستاره­ی سرخ جواهر» و «بهار» او در این دوران انتشار یافت. در سال1957 وی به جناح راست گرایید و مورد آزار قرار گرفته و به تبعید فرستاده شد و در آنجا به کار اجبارى و بدنى پرداخت و نوشتنش متوقف شد. پس از بیست سال، در 1976بار دیگر قلم به دست گرفت و شعر سرایى‏اش مجددا اوج گرفت. در همین سال معاون سازمان نویسندگان چین بود و به کشورهاى اروپایى، آسیایى و آمریکایى سفر کرد. سپس، مجموعه­ی«شعر رنگین»، «مجموعه اشعار خارج»«اشعار داستانى»، «اشعار عاطفى»و«مجموعه آى­چینگ»را منتشر کرد. مجموعه­ی دیگرش«سرود بازگشت»برنده­ی جایزه­ی شعر نو فدراسیون نویسندگان چین شد. آثار او به بیش از ده زبان خارجى ترجمه شده و در تاریخ شعر نوین چین، آى­چینگ پس از گوئو مورو و وان اى­دو[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn12|[12]]]&lt;nowiki/&gt;شاعرى بزرگ و تأثیرگذار بوده و شهرتى جهانى یافت. او در سال 1985میلادی، از سوى دولت فرانسه جایزه­ی اعلاى ادبیات به او اهدا شد.<br /> <br /> در شعر معاصر چین، غیر از شاعران مذکور، چهره‏هاى معروف دیگرى مانند شو زیمو[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn13|[13]]]، لى جین‏فا[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn14|[14]]]&lt;nowiki/&gt;و داى وانگ‏سو[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftn15|[15]]]&lt;nowiki/&gt;که هر یک آثار مهمى آفریده و چهره‏اى ممتاز یافتند نیز اثرگذار بوده­اند.<br /> ----[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref1|[1]]] - Guo Morue.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref2|[2]]] - Sichuan.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref3|[3]]] - Lao She.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref4|[4]]] - Divorce. <br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref5|[5]]] - Camel Xiangzi.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref6|[6]]] - Ai Qing.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref7|[7]]] - Jiang Haicheng.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref8|[8]]] - Kea.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref9|[9]]] - Linbi.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref10|[10]]] - Hang Zhou.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref11|[11]]] - Yan An.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref12|[12]]] - Wan Yi Dou.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref13|[13]]] - Xu Zimo.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref14|[14]]] - Li Jin fa.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ftnref15|[15]]] - Dai Wangsu.<br /> ----[[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ednref1|[i]]] - Lao Jiang Philosophy.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ednref2|[ii]]] - A Tale of the Cat City.<br /> <br /> [[بنیانگذاران شعر معاصر چین#%20ednref3|[iii]]] - Four Generations Living Under one Roof.</div>

Samiei