بومیان آرژانتین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati: /* نیز نگاه کنید به */

2025-09-25T12:38:25Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۱:		خط ۱:


	[[پرونده:بومی.jpg\|بندانگشتی\|بومی‌های ~~آرژانتین، برگرفته از لحظه آخری،~~ قابل بازیابی از https://lahzeakhar.com/Destination/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%A2%D8%B1%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86?country-options=de]]در بخش [[تاریخ آرژانتین]] ~~اشارهای~~ گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ~~ماپوچه ها~~ هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به ~~سرزمین های~~ مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل ~~نمی دهند~~<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین ~~در این~~ بخش تنها به ~~ماپوچه ها~~ اشاره می‌شود.		[[پرونده:بومی.jpg\|بندانگشتی\|بومی‌های آرژانتین ، قابل بازیابی از https://lahzeakhar.com/Destination/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%A2%D8%B1%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86?country-options=de]]در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشاره‌ای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچه‌ها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمین‌های مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمی‌دهند<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین دراین بخش تنها به ماپوچه‌ها اشاره می‌شود.
	~~=====قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی=====~~
	پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبان‌زد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1878 الی 1879 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولت های وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیه مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا باقیمانده بومیان ساکن در منطقه پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخش های جنوبی تر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان می خواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راه آهن به کشور و اتّصال ایالت های مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، توسعه شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینه کم از نقطه ای به نقطه دیگر حمل شوند.

	مهم‌ترین ~~گروههای~~ مهاجر اروپایی را ~~ایتالیایی ها~~ و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ~~ایتالیایی ها~~ به طور محسوسی بیش‌تر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون ~~فرانسوی ها، آلمانی ها، لهستانی ها، ترک های~~ عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین ~~سالهای~~ 1860 الی 1940 یش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>		===== قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی =====
			پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقه‌ی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسب‌های وحشی که زبان‌زد بودند و گاوچران‌های بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سال‌ها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سال‌های 1878 الی 1879 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولت‌های وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیه مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا باقیمانده بومیان ساکن در منطقه پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخش های جنوبی تر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان می خواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راه آهن به کشور و اتّصال ایالت‌های مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، توسعه شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینه کم از نقطه‌ای به نقطه دیگر حمل شوند.

			مهم‌ترین گروه‌های مهاجر اروپایی را ایتالیایی‌ها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیایی‌ها به طور محسوسی بیش‌تر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسوی‌ها، آلمانی‌ها، لهستانی‌ها، ترک‌های عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سال‌های 1860 الی 1940 یش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>.

			گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروه‌های «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکته مهمّ دیگر این است که بخش‌های وسیع مرکزی کشور، قطعه بندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده می شدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راه آهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپایی‌ها بود. در بخش‌های بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسل‌های بعدی مهاجران اروپایی هستند.

	گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروه های «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکته مهمّ دیگر این است که بخش های وسیع مرکزی کشور، قطعه بندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده می شدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راه آهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپایی ها بود. در بخش های بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.هاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[اقلیت های نژادی آرژانتین]]		[[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[اقلیت های نژادی آرژانتین]]

Mohammad در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۰

2024-12-25T11:10:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۱:		خط ۱:


	[[پرونده:بومی.jpg\|بندانگشتی\|بومی‌های ~~آرژانتین~~]]در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچه ها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمین های مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمی دهند<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین در این بخش تنها به ماپوچه ها اشاره می‌شود.		[[پرونده:بومی.jpg\|بندانگشتی\|بومی‌های آرژانتین، برگرفته از لحظه آخری، قابل بازیابی از https://lahzeakhar.com/Destination/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%A2%D8%B1%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86?country-options=de]]در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچه ها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمین های مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمی دهند<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین در این بخش تنها به ماپوچه ها اشاره می‌شود.
	=====قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی=====		=====قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی=====
	پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبان‌زد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1878 الی 1879 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولت های وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیه مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا باقیمانده بومیان ساکن در منطقه پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخش های جنوبی تر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان می خواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راه آهن به کشور و اتّصال ایالت های مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، توسعه شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینه کم از نقطه ای به نقطه دیگر حمل شوند.		پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبان‌زد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1878 الی 1879 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولت های وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیه مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا باقیمانده بومیان ساکن در منطقه پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخش های جنوبی تر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان می خواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راه آهن به کشور و اتّصال ایالت های مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، توسعه شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینه کم از نقطه ای به نقطه دیگر حمل شوند.
خط ۷:		خط ۷:
	مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیایی ها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیایی ها به طور محسوسی بیش‌تر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسوی ها، آلمانی ها، لهستانی ها، ترک های عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای 1860 الی 1940 یش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>		مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیایی ها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیایی ها به طور محسوسی بیش‌تر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسوی ها، آلمانی ها، لهستانی ها، ترک های عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای 1860 الی 1940 یش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>

	گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروه های «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکته مهمّ دیگر این است که بخش های وسیع مرکزی کشور، قطعه بندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده می شدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راه آهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپایی ها بود. در بخش های بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.هاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.100-102.</ref>.		گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروه های «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکته مهمّ دیگر این است که بخش های وسیع مرکزی کشور، قطعه بندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده می شدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راه آهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپایی ها بود. در بخش های بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.هاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[اقلیت های نژادی آرژانتین]]		[[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[اقلیت های نژادی آرژانتین]]

	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.100-102.

			== نویسنده مقاله ==
			احمدرضا خیرمند
			[[رده:گروه های قومی و نژادی]]

Samiei در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۶

2024-05-04T02:26:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمینهای مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمیدهند<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین در این بخش تنها به ماپوچهها اشاره می‌شود.

	~~قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی:~~

	پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که ~~زبانزد~~ بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای ~~1879ـ1878~~ سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک ~~دولتهای~~ وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان ~~هدیهی~~ مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا ~~باقیماندهی~~ بومیان ساکن در ~~منطقهی~~ پامپاس یا کشته شده و یا به سمت ~~بخشهای جنوبیتر~~ کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان ~~میخواند~~ این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود ~~راهآهن~~ به کشور و اتّصال ~~ایالتهای~~ مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، ~~توسعهی~~ شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با ~~هزینهی~~ کم از ~~نقطهای~~ به ~~نقطهی~~ دیگر حمل شوند.		[[پرونده:بومی.jpg\|بندانگشتی\|بومی‌های آرژانتین]]در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچه ها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمین های مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمی دهند<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین در این بخش تنها به ماپوچه ها اشاره می‌شود.
			=====قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی=====
			پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبان‌زد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1878 الی 1879 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولت های وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیه مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا باقیمانده بومیان ساکن در منطقه پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخش های جنوبی تر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان می خواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راه آهن به کشور و اتّصال ایالت های مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، توسعه شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینه کم از نقطه ای به نقطه دیگر حمل شوند.

	مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ~~ایتالیاییها~~ و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ~~ایتالیاییها~~ به طور محسوسی ~~بیشتر~~ بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون ~~فرانسویها، آلمانیها، لهستانیها، ترکهای~~ عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای ~~1940ـ1860 بیش~~ از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>		مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیایی ها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیایی ها به طور محسوسی بیش‌تر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسوی ها، آلمانی ها، لهستانی ها، ترک های عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای 1860 الی 1940 یش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>

	گفته شد که بومیان اصلی با عنوان ~~گروههای~~ «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. ~~نکتهی~~ مهمّ دیگر این است که ~~بخشهای~~ وسیع مرکزی کشور، ~~قطعهبندی~~ شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده ~~میشدند~~ قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود ~~راهآهن~~ و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست ~~اروپاییها~~ بود. در ~~بخشهای~~ بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،</ref>.		گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروه های «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکته مهمّ دیگر این است که بخش های وسیع مرکزی کشور، قطعه بندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده می شدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راه آهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپایی ها بود. در بخش های بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.هاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.100-102.</ref>.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[~~جامعه و نظام اجتماعی~~ آرژانتین]]		[[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[اقلیت های نژادی آرژانتین]]

	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==

Mahdi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۶

2024-04-28T18:46:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۷:		خط ۷:
	مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیاییها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیاییها به طور محسوسی بیشتر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسویها، آلمانیها، لهستانیها، ترکهای عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای 1940ـ1860 بیش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>		مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیاییها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیاییها به طور محسوسی بیشتر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسویها، آلمانیها، لهستانیها، ترکهای عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای 1940ـ1860 بیش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>

	گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروههای «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکتهی مهمّ دیگر این است که بخشهای وسیع مرکزی کشور، قطعهبندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده میشدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راهآهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپاییها بود. در بخشهای بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.		گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروههای «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکتهی مهمّ دیگر این است که بخشهای وسیع مرکزی کشور، قطعهبندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده میشدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راهآهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپاییها بود. در بخشهای بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،</ref>.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
			[[گروه‌ها و نهاد‌های اجتماعی آرژانتین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]

	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==

Mahdi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۵

2024-04-26T22:45:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمینهای مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمیدهند (2008:~~3،Ray)~~.		در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمینهای مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمیدهند<ref>Leslie R (2008). Language of the Land, The Mapuche in Argentina and Chile,USA: IWGIA. P3.</ref>. بنابراین در این بخش تنها به ماپوچهها اشاره می‌شود.

	~~=== ـ~~ قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی: ~~===~~		قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی:
	پامپاس در آرژانتین به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبانزد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1879ـ1878 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولتهای وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیهی مهاجران اروپایی تعیین گردید (Luna, 1994:128) لذا باقیماندهی بومیان ساکن در منطقهی پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخشهای جنوبیتر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان میخواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راهآهن به کشور و اتّصال ایالتهای مهمّی چون بوئنوس‌آیرس، روساریو و کوردوبا، توسعهی شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینهی کم از نقطهای به نقطهی دیگر حمل شوند.

	~~مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیاییها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و~~ در ~~بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیاییها~~ به ~~طور محسوسی بیشتر~~ بود که ~~علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسویها، آلمانیها، لهستانیها، ترکهای عثمانی~~ و ~~یهودیان روس~~ به ~~آرژانتین سرازیر شدند~~. بین سالهای ~~1940ـ1860 بیش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی آرژانتین~~ شدند.[2]		پامپاس در [[آرژانتین]] به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبانزد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1879ـ1878 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولتهای وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیهی مهاجران اروپایی تعیین گردید<ref>Luna (1994). P128.</ref> لذا باقیماندهی بومیان ساکن در منطقهی پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخشهای جنوبیتر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان میخواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راهآهن به کشور و اتّصال ایالتهای مهمّی چون [[بوئنوس‌آیرس]]، روساریو و کوردوبا، توسعهی شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینهی کم از نقطهای به نقطهی دیگر حمل شوند.

	گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروههای «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکتهی مهمّ دیگر این است که بخشهای وسیع مرکزی کشور، قطعهبندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده میشدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از آرژانتین که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راهآهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپاییها بود. در بخشهای بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین آرژانتین همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.		مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیاییها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیاییها به طور محسوسی بیشتر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسویها، آلمانیها، لهستانیها، ترکهای عثمانی و یهودیان روس به [[آرژانتین]] سرازیر شدند. بین سالهای 1940ـ1860 بیش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی [[آرژانتین]] شدند.<ref>Historia del Pais، Op.Cit</ref>

			گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروههای «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکتهی مهمّ دیگر این است که بخشهای وسیع مرکزی کشور، قطعهبندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده میشدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از [[آرژانتین]] که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راهآهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپاییها بود. در بخشهای بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین [[آرژانتین]] همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.
			==نیز نگاه کنید به==
			==کتابشناسی==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-12T12:16:01Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن آرژانتین ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمینهای مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمیدهند (2008:3،Ray).		در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن [[آرژانتین]] ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمینهای مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمیدهند (2008:3،Ray).

	=== ـ قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی: ===		=== ـ قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی: ===

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «در بخش تاریخ آرژانتین اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن آرژانتین ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاج...» ایجاد کرد

2024-03-11T20:38:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «در بخش تاریخ آرژانتین اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن آرژانتین ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاج...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

در بخش [[تاریخ آرژانتین]] اشارهای گذرا به بومیان اصلی این سرزمین و نابودسازی آن‌ها توسّط استعمارگران کاشف این منطقه صورت گرفت. در حال حاضر مهم‌ترین بومیان ساکن آرژانتین ماپوچهها هستند. سایر اقوام بومیان مثل آگیرا، گوارانی و... به دلیل مهاجرت از این کشور به سرزمینهای مهاجر، تعداد قابل توجّهی را در کشور تشکیل نمیدهند (2008:3،Ray).

=== ـ قتل و نابودی بومیان کشور به منظور استقبال از میهمانان اروپایی: ===
پامپاس در آرژانتین به صورت سنّتی یک منطقهی بدون قانون لقب گرفته بود. محلّ پرورش گاوها و اسبهای وحشی که زبانزد بودند و گاوچرانهای بومی معروف به گائوچوی وحشی. بومیان در این منطقه برای سالها و سده‌های متمادی زندگی میکردند. بین سالهای 1879ـ1878 سیاست جذب مهاجران اروپایی، به سیاست استراتژیک دولتهای وقت تبدیل شد و به منظور ترغیب آنها، حاصلخیزترین مناطق کشور و بلکه جهان به عنوان هدیهی مهاجران اروپایی تعیین گردید (Luna, 1994:128) لذا باقیماندهی بومیان ساکن در منطقهی پامپاس یا کشته شده و یا به سمت بخشهای جنوبیتر کشور و در واقع قطب جنوب رانده شدند. خولیو روکا که خود را فاتح بومیان میخواند این واقعه را یک گام اساسی در روند ایجاد ثبات در پامپاس خواند. همانند سایر نقاط جهان در این دوره با ورود راهآهن به کشور و اتّصال ایالتهای مهمّی چون بوئنوس‌آیرس، روساریو و کوردوبا، توسعهی شهری شدّت گرفت. کارگران کشاورز از این طریق می‌توانستند به مناطق مرکز کشور بروند و مشغول به کار شوند و محصولات کشاورزی با هزینهی کم از نقطهای به نقطهی دیگر حمل شوند.

مهم‌ترین گروههای مهاجر اروپایی را ایتالیاییها و اسپانیایی‌ها تشکیل میدادند و در بین دو گروه اخیر نیز نسبت ایتالیاییها به طور محسوسی بیشتر بود که علاوه بر آن‌ها تعداد قابل توجّهی از ملل دیگر، همچون فرانسویها، آلمانیها، لهستانیها، ترکهای عثمانی و یهودیان روس به آرژانتین سرازیر شدند. بین سالهای 1940ـ1860 بیش از 3 میلیون نفر از اروپا راهی آرژانتین شدند.[2]

گفته شد که بومیان اصلی با عنوان گروههای «قانون‌گریز» و «اصلاح‌ناپذیر» یا کشته شدند و یا به مناطق بد آب و هوا کوچانیده شده و در نهایت ناپدید شدند. نکتهی مهمّ دیگر این است که بخشهای وسیع مرکزی کشور، قطعهبندی شده و در اختیار مهاجران اروپایی که متمدّن شمرده میشدند قرار گرفت. از آن موقع این بخش از آرژانتین که جمعیت کمی را در خود جای داده بود، با ورود راهآهن و اهمیت یافتن کشاورزی به قطب اصلی کشور تبدیل شد که در دست اروپاییها بود. در بخشهای بعدی مشخّص خواهد شد که در واقع این مهاجران جدید سرنوشت کشور را در اختیار گرفتند تا جایی که در واقع امروزه مسئولین آرژانتین همه از نسلهای بعدی مهاجران اروپایی هستند.