http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8Aتأسيس كتابخانههاي عمومي - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-28T05:43:09Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.43.0http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8A&diff=5414&oldid=prevSamiei در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۲۰2023-11-16T23:20:47Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۲۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترین مركز نشر ایدهها و دانش جدید بود، شمار زیادی كتابخانه در همین دوران در سطوح مركزی و استانی و توسط ارگانهای دولتی و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسیس شد. كتابخانهی مشهور «برج گویوئه» نخستین كتابخانهی مدرن چینی، در سال 1902 تأسیس شد كه یكی از اهداف آن روشنگری و احیای فكری مردم از طریق آموزش بود. در این برج كتابهای غربی و روزنامههای جدیدالانتشار و نشریات ادواری این كشورها در اختیار مردم قرار میگرفت و درب سالنهای مطالعهی این كتابخانه، برخلاف گذشته، به روی عموم مردم باز بود. این كتابخانه، تنها یك مركز نگهداری كتاب نبود، بلكه از طریق آن خدمات مفید دیگری هم به خوانندگان كتاب ارایه میشد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترین مركز نشر ایدهها و دانش جدید بود، شمار زیادی كتابخانه در همین دوران در سطوح مركزی و استانی و توسط ارگانهای دولتی و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسیس شد. كتابخانهی مشهور «برج گویوئه» نخستین كتابخانهی مدرن چینی، در سال 1902 تأسیس شد كه یكی از اهداف آن روشنگری و احیای فكری مردم از طریق آموزش بود. در این برج كتابهای غربی و روزنامههای جدیدالانتشار و نشریات ادواری این كشورها در اختیار مردم قرار میگرفت و درب سالنهای مطالعهی این كتابخانه، برخلاف گذشته، به روی عموم مردم باز بود. این كتابخانه، تنها یك مركز نگهداری كتاب نبود، بلكه از طریق آن خدمات مفید دیگری هم به خوانندگان كتاب ارایه میشد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بیستم، شمار بیشتری از كتابخانههای مدرن در استانهای جِه جیانگ، هوبِی، فوجیان و هونان تأسیس و درهای این مراكز به روی عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استانی در [[چین]] ساخته شد و كتابخانهی پایتخت كه اكنون به كتابخانهی ملی چین تبدیل شده است، در سال 1912 به صورت رسمی افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههای دانشگاهی نیز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها میتوان به كتابخانهی دانشگاه پایتخت، كتابخانهی دانشگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینگخوا </del>و كتابخانهی دانشگاه تربیت معلم پكن اشاره كرد. در دههی 1930، تمامی دانشگاهها و دانشكدههای سراسر چین، دارای كتابخانهی ویژهی خود بودند. مضافا اینكه، شماری كتابخانهی تخصصی و شخصی نیز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههای چین به 5196 باب رسید ولی به دلیل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپنی، تنها 391 باب از این كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه [[جمهوری خلق چین]] تأسیس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بیستم، شمار بیشتری از كتابخانههای مدرن در استانهای جِه جیانگ، هوبِی، فوجیان و هونان تأسیس و درهای این مراكز به روی عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استانی در [[چین]] ساخته شد و كتابخانهی پایتخت كه اكنون به كتابخانهی ملی چین تبدیل شده است، در سال 1912 به صورت رسمی افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههای دانشگاهی نیز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها میتوان به كتابخانهی دانشگاه پایتخت، كتابخانهی دانشگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینگ خوا </ins>و كتابخانهی دانشگاه تربیت معلم پكن اشاره كرد. در دههی 1930، تمامی دانشگاهها و دانشكدههای سراسر چین، دارای كتابخانهی ویژهی خود بودند. مضافا اینكه، شماری كتابخانهی تخصصی و شخصی نیز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههای چین به 5196 باب رسید ولی به دلیل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپنی، تنها 391 باب از این كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه [[جمهوری خلق چین]] تأسیس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[فرهنگ عمومی در چین]]؛ [[فرهنگ كتابت، كتابداری و كتابخانه در چین]]؛ [[استقرار جمهوری خلق چین]]؛ [[نظام سیاسی جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 2002 تاکنون)]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[فرهنگ عمومی در چین]]؛ [[فرهنگ كتابت، كتابداری و كتابخانه در چین]]؛ [[استقرار جمهوری خلق چین]]؛ [[نظام سیاسی جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 2002 تاکنون)]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr>
</table>Samieihttp://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8A&diff=5413&oldid=prevSamiei در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۲۰2023-11-16T23:20:26Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۲۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تدريج درهاي </del>خود را به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روي </del>غرب گشود. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخي </del>از نخبگان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سياسي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاهي </del>نیز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايدههاي </del>علمی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيشرفتهی غربي </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پذيرفته </del>و به دنبال آن فرهنگ و علوم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غربي </del>را در چین رواج دادند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تدریج درهای </ins>خود را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روی </ins>غرب گشود. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخی </ins>از نخبگان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاهی </ins>نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایدههای </ins>علمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیشرفتهی غربی </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پذیرفته </ins>و به دنبال آن فرهنگ و علوم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غربی </ins>را در چین رواج دادند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهمترين </del>مركز نشر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايدهها </del>و دانش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جديد </del>بود، شمار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زيادي </del>كتابخانه در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همين </del>دوران در سطوح <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مركزي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاني </del>و توسط <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارگانهاي دولتي </del>و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاسيس </del>شد. كتابخانهی مشهور «برج <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گويوئه» نخستين </del>كتابخانهی مدرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چیني، </del>در سال 1902 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسيس </del>شد كه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يكي </del>از اهداف آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روشنگري </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احياي فكري </del>مردم از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طريق </del>آموزش بود. در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>برج <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتابهاي غربي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامههاي جديدالانتشار </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نشريات ادواري اين </del>كشورها در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اختيار </del>مردم قرار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميگرفت </del>و درب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سالنهاي </del>مطالعهی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>كتابخانه، برخلاف گذشته، به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روي </del>عموم مردم باز بود. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>كتابخانه، تنها <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يك </del>مركز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگهداري </del>كتاب نبود، بلكه از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طريق </del>آن خدمات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مفيد </del>دیگری هم به خوانندگان كتاب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارايه ميشد</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهمترین </ins>مركز نشر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایدهها </ins>و دانش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدید </ins>بود، شمار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زیادی </ins>كتابخانه در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همین </ins>دوران در سطوح <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مركزی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استانی </ins>و توسط <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارگانهای دولتی </ins>و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاسیس </ins>شد. كتابخانهی مشهور «برج <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گویوئه» نخستین </ins>كتابخانهی مدرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی، </ins>در سال 1902 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسیس </ins>شد كه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یكی </ins>از اهداف آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روشنگری </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احیای فكری </ins>مردم از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طریق </ins>آموزش بود. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>برج <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتابهای غربی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامههای جدیدالانتشار </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نشریات ادواری این </ins>كشورها در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اختیار </ins>مردم قرار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میگرفت </ins>و درب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سالنهای </ins>مطالعهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>كتابخانه، برخلاف گذشته، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روی </ins>عموم مردم باز بود. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>كتابخانه، تنها <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یك </ins>مركز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگهداری </ins>كتاب نبود، بلكه از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طریق </ins>آن خدمات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مفید </ins>دیگری هم به خوانندگان كتاب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارایه میشد</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيستم، </del>شمار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيشتري </del>از كتابخانههای مدرن در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استانهاي جِهجيانگ، هوبِي، فوجيان </del>و هونان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسيس </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درهاي اين </del>مراكز به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روي </del>عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاني </del>در چین ساخته شد و كتابخانهی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پايتخت </del>كه اكنون به كتابخانهی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ملي </del>چین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تبديل </del>شده است، در سال 1912 به صورت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسمي </del>افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتابخانههاي دانشگاهي نيز </del>قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميتوان </del>به كتابخانهی دانشگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پايتخت، </del>كتابخانهی دانشگاه چینگخوا و كتابخانهی دانشگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تربيت </del>معلم پكن اشاره كرد. در دههی 1930، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تمامي </del>دانشگاهها و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشكدههاي </del>سراسر چین، دارای كتابخانهی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ويژهی </del>خود بودند. مضافا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصي نيز </del>به وجود آمد. در سال 1938، شمار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتابخانههاي </del>چین به 5196 باب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسيد ولي </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دليل </del>تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژاپني، </del>تنها 391 باب از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه [[جمهوری <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خلق چین|جمهوري </del>خلق چین]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسيس </del>شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیستم، </ins>شمار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیشتری </ins>از كتابخانههای مدرن در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استانهای جِه جیانگ، هوبِی، فوجیان </ins>و هونان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسیس </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درهای این </ins>مراكز به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روی </ins>عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استانی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>ساخته شد و كتابخانهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پایتخت </ins>كه اكنون به كتابخانهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ملی </ins>چین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تبدیل </ins>شده است، در سال 1912 به صورت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسمی </ins>افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتابخانههای دانشگاهی نیز </ins>قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میتوان </ins>به كتابخانهی دانشگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پایتخت، </ins>كتابخانهی دانشگاه چینگخوا و كتابخانهی دانشگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تربیت </ins>معلم پكن اشاره كرد. در دههی 1930، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تمامی </ins>دانشگاهها و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشكدههای </ins>سراسر چین، دارای كتابخانهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ویژهی </ins>خود بودند. مضافا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اینكه، شماری كتابخانهی تخصصی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصی نیز </ins>به وجود آمد. در سال 1938، شمار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتابخانههای </ins>چین به 5196 باب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسید ولی </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دلیل </ins>تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژاپنی، </ins>تنها 391 باب از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه [[جمهوری خلق چین]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسیس </ins>شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[فرهنگ عمومی در چین]]؛ [[فرهنگ كتابت، كتابداری و كتابخانه در چین]]؛ [[استقرار جمهوری خلق چین]]؛ [[نظام سیاسی جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 2002 تاکنون)]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[فرهنگ عمومی در چین]]؛ [[فرهنگ كتابت، كتابداری و كتابخانه در چین]]؛ [[استقرار جمهوری خلق چین]]؛ [[نظام سیاسی جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 2002 تاکنون)]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr>
</table>Samieihttp://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8A&diff=5077&oldid=prevHamidian در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۹2023-11-15T22:09:22Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«[[برج گويوئه]]» </del>نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«برج گويوئه» </ins>نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[جِهجيانگ]]، [[هوبِي]]، [[</del>فوجيان<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>هونان<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>كتابخانهی دانشگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پايتخت]]، [[</del>كتابخانهی دانشگاه چینگخوا<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه [[جمهوري خلق چین]] تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل چین. تهران: <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتشارات </del>الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جِهجيانگ، هوبِي، </ins>فوجيان و هونان تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به كتابخانهی دانشگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پايتخت، </ins>كتابخانهی دانشگاه چینگخوا و كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمهوری خلق چین|</ins>جمهوري خلق چین]] تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. تهران: <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی </ins>الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز نگاه کنید به [[فرهنگ عمومی در چین]]؛ [[فرهنگ كتابت، كتابداری و كتابخانه در چین]]؛ [[استقرار جمهوری خلق چین]]؛ [[نظام سیاسی جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 2002 تاکنون)]]</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr>
</table>Hamidianhttp://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8A&diff=3974&oldid=prevHamidian در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۲2023-11-11T13:32:53Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور «[[برج گويوئه]]» نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور «[[برج گويوئه]]» نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي [[جِهجيانگ]]، [[هوبِي]]، [[فوجيان]] و [[هونان]] تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به [[كتابخانهی دانشگاه پايتخت]]، [[كتابخانهی دانشگاه چینگخوا]] و [[كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن]] اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه جمهوري خلق چین تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل چین. تهران: انتشارات الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي [[جِهجيانگ]]، [[هوبِي]]، [[فوجيان]] و [[هونان]] تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به [[كتابخانهی دانشگاه پايتخت]]، [[كتابخانهی دانشگاه چینگخوا]] و [[كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن]] اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>جمهوري خلق چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل چین. تهران: انتشارات الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr>
</table>Hamidianhttp://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8A&diff=3969&oldid=prevHamidian در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۱2023-11-11T13:31:50Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«برج گويوئه» </del>نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«[[برج گويوئه]]» </ins>نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي [[جِهجيانگ]]، [[هوبِي]]، [[فوجيان]] و [[هونان]] تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به [[كتابخانهی دانشگاه پايتخت]]، [[كتابخانهی دانشگاه چینگخوا]] و [[كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن]] اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه جمهوري خلق چین تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل چین. تهران: انتشارات الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي [[جِهجيانگ]]، [[هوبِي]]، [[فوجيان]] و [[هونان]] تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به [[كتابخانهی دانشگاه پايتخت]]، [[كتابخانهی دانشگاه چینگخوا]] و [[كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن]] اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه جمهوري خلق چین تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل چین. تهران: انتشارات الهدی، جلد--- ص---</ref></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr>
</table>Hamidianhttp://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A3%D8%B3%D9%8A%D8%B3_%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%D9%8A_%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%D9%8A&diff=3952&oldid=prevHamidian: صفحهای تازه حاوی «در اواخر قرن نوزدهم، چین به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند. از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها...» ایجاد کرد2023-11-11T06:53:16Z<p>صفحهای تازه حاوی «در اواخر قرن نوزدهم، چین به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند. از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>در اواخر قرن نوزدهم، [[چین]] به تدريج درهاي خود را به روي غرب گشود. برخي از نخبگان سياسي و دانشگاهي نیز ايدههاي علمی پيشرفتهی غربي را پذيرفته و به دنبال آن فرهنگ و علوم غربي را در چین رواج دادند.<br />
<br />
از آنجا كه كتابخانه مهمترين مركز نشر ايدهها و دانش جديد بود، شمار زيادي كتابخانه در همين دوران در سطوح مركزي و استاني و توسط ارگانهاي دولتي و مدارس و دانشگاههای وابسته به مسیونرهای مذهبی تاسيس شد. كتابخانهی مشهور «برج گويوئه» نخستين كتابخانهی مدرن چیني، در سال 1902 تأسيس شد كه يكي از اهداف آن روشنگري و احياي فكري مردم از طريق آموزش بود. در اين برج كتابهاي غربي و روزنامههاي جديدالانتشار و نشريات ادواري اين كشورها در اختيار مردم قرار ميگرفت و درب سالنهاي مطالعهی اين كتابخانه، برخلاف گذشته، به روي عموم مردم باز بود. اين كتابخانه، تنها يك مركز نگهداري كتاب نبود، بلكه از طريق آن خدمات مفيد دیگری هم به خوانندگان كتاب ارايه ميشد.<br />
<br />
با شروع قرن بيستم، شمار بيشتري از كتابخانههای مدرن در استانهاي [[جِهجيانگ]]، [[هوبِي]]، [[فوجيان]] و [[هونان]] تأسيس و درهاي اين مراكز به روي عموم مردم گشوده شد. تا سال 1914، مجموعا 18 كتابخانهی استاني در چین ساخته شد و كتابخانهی پايتخت كه اكنون به كتابخانهی ملي چین تبديل شده است، در سال 1912 به صورت رسمي افتتاح و در اختیار علاقمندان قرار گرفت. همزمان، كتابخانههاي دانشگاهي نيز قارچ گونه در سرتاسر کشور راه اندازی شدند كه از جملهی آنها ميتوان به [[كتابخانهی دانشگاه پايتخت]]، [[كتابخانهی دانشگاه چینگخوا]] و [[كتابخانهی دانشگاه تربيت معلم پكن]] اشاره كرد. در دههی 1930، تمامي دانشگاهها و دانشكدههاي سراسر چین، دارای كتابخانهی ويژهی خود بودند. مضافا اينكه، شماري كتابخانهي تخصصي و شخصي نيز به وجود آمد. در سال 1938، شمار كتابخانههاي چین به 5196 باب رسيد ولي به دليل تشدید جنگ داخلی و آغاز جنگ ضد ژاپني، تنها 391 باب از اين كتابخانهها توانستند تا سال 1949 كه جمهوري خلق چین تأسيس شد، به کار خود ادامه دهند.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل چین. تهران: انتشارات الهدی، جلد--- ص---</ref><br />
<br />
== کتابشناسی ==</div>Hamidian