http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86 2026-05-27T02:42:04Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86&diff=20308&oldid=prev 2024-02-25T00:27:38Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۲۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:ابراهیم الیازجی.png|پیوند=https://wikimelal.ir/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%20%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AC%DB%8C.png|بندانگشتی|405x405پیکسل|ابراهیم الیازجی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:ابراهیم الیازجی.png|پیوند=https://wikimelal.ir/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%20%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AC%DB%8C.png|بندانگشتی|405x405پیکسل|ابراهیم الیازجی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:بطرس البستانی.png|پیوند=https://wikimelal.ir/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A8%D8%B7%D8%B1%D8%B3%20%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C.png|بندانگشتی|بطرس البستانی]]</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[لبنان]] از خاستگاه‌های ادبیات نوین عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و ادبیات مغرب زمین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>از قرون گذشته در این سرزمین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوچک </ins>آغاز شده بود، در نیمه‌های قرن نوزدهم از راه آموزش و تبلیغات گروه‌های تبشیری فزونی گرفت و زمینه‌هایی را فراهم آورد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>با عنوان جنبش نوزایی در ادبیات عرب شناخته می‌شود. پیشگامان این جبنش عموماً ادیبان مسیحی&lt;ref&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الصلیبی، کمال. </ins>(1991). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الاول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. 66</ins>.&lt;/ref&gt; و دانش‌آموخته مدارس و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراکز </ins>آموزشی وابسته به گروه‌های تبشیری غربی و یا انجمن‌های دینی مسیحی بودند. برنامه‌های آموزشی این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراکز، </ins>تقلیدی از آموزش‌های غربی و زبان‌های خارجی نیز زبان رایج آموزشی بود. آشنایی با فرهنگ و ادبیات غربی به تدریج <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رویکردهای </ins>ادبی جدیدی را تبلور بخشید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>با فرهنگ و ادبیات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کلاسیک </ins>عرب تفاوت داشت. گسترش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراکز </ins>آموزشی و چاپ و انتشار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتب </ins>و نشریه و ترجمه برخی آثار ادبی اروپایی، تأسیس محافل و انجمن‌های ادبی با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رویکردهای </ins>جدید، چالش‌هایی را میان نوگرایان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محافظه‌کاران </ins>پدید آورد. نوگرایان خواستار گسست از ادبیات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن </ins>بودند و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محافظه‌کاران </ins>اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل این چالش، جریان نوینی سربرآورد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>مآل‌اندیش بود و ادامه این نزاع را برنمی‌تافت. این جریان جدید دریافته بود برای حفظ سنت‌های <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن </ins>بایستی گذشته با تمام منابع غنی آن مورد مطالعه قرار گیرد و ارزش‌های آن بار دیگر متناسب با اقتضائات زمانه در پایگاه‌های زندگی مردم تأیید و تثبیت گردد. بدین سان احیای زبان و قومیت عربی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>لبنان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>محور اهتمام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مکتب </ins>جدیدی قرار گرفت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>با نام ناصیف الیازجی (1800 –1871) پیوند خورد.‌‌ او تلاش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرد </ins>تا با احیای زبان و ادبیات خالص <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن، </ins>نارسایی‌های نوگرایان را از نظر شیوه و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تفکر </ins>در نوردد.&lt;ref&gt;گیب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هامیلتون. </ins>(1371). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات نوین عرب. (ترجمه: دکتر یعقوب آژند). تهران: [https://www.ketabettelaat.com/book/ انتشارات اطلاعات]، ص. 15</ins>.&lt;/ref&gt; مجمع الادب فی فنون الادب (1865)، الطرازفی المعانی و البیان (186)، ثالث القمرین، فصل الخطاب، نفحة الریحان (شعر – 1864) و مجمع البحرین (1856) از جمله آثار الیازجی بودند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>در نظم و نثر عربی در این دوره پدید آمدند&lt;ref&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البستاني، الدكتور فؤاد افرام. (1969). لبنان، مباحث علمية واجتماعية. </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الجزء الثانی</ins>). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيروت: منشورات الجامعة اللبنانية، ص. 576</ins>.&lt;/ref&gt; و در احیای ادبیات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن </ins>نقش داشتند.ناصیف الیازجی و فرزندش ابراهیم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>پس از مرگ او، میراث‌دار ادبی پدر شد، هر دو دانش‌آموخته <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراکز </ins>آموزشی وابسته به پروتستان‌های <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آمریکایی </ins>و انگلیسی بودند و با تشویق‌های آنان بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>پاسداری از زبان و میراث ادبی را فراخوان دادند. ابراهیم الیازجی اولین ادیب مسیحی بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت بیداری قومی در میان عرب‌ها <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأکید </ins>ورزید.&lt;ref&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الصلیبی، کمال. </ins>(1991). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الاول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. 67</ins>.&lt;/ref&gt; همزمان با تلاش‌های این جریان ادبی، در شهر بیروت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مکتب </ins>دیگری در حال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شکل‌گیری </ins>بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>در نهایت، آن را تحت نفوذ خود درآورد. این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مکتب </ins>در عین حال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>با هدف الیازجی در خصوص احیای ادبیات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن </ins>موافق بود، تلاش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌کرد </ins>تا عناصر ارزشمند ادبیات و فنون ادبی غرب را نیز جذب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کند</ins>. بطرس البستانی (1819-1883) از بنیانگذاران این جریان ادبی نوین بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>در بیشتر انواع ادبی پیشگام بود. وسعت مطالعات و دانش او در دائرةالمعارف مشهورش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>در نوع خود در ادبیات عرب بی‌نظیر است، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انعکاس </ins>یافت. &lt;ref&gt;گیب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هامیلتون. </ins>(1371). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات نوین عرب. (ترجمه: دکتر یعقوب آژند). تهران: [https://www.ketabettelaat.com/book/ انتشارات اطلاعات]، ص. 16</ins>.&lt;/ref&gt; این جریان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>بر تلفیق ادبیات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن </ins>عرب با نوآوری‌های ادبی در غرب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأکید </ins>داشت، به زودی هوادارانی یافت و بدین سان طی نیمه اول قرن بیستم زمینه خلق آثار ادبی نوین در همه انواع آن فراهم شد.&lt;ref&gt;جبور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جبراییل. </ins>(1338). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات عربی معاصر در لبنان، الدراسات الادبية، سال اول شماره ۱ بیروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%8A%D8%A9 الجامعة اللبنانية]، ص. 79</ins>.&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;صدر هاشمی، سید محمد (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1392</ins>). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: [https://alhoda.ir <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسسه فرهنگی،هنری و </ins>انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 193_195&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[لبنان]] از خاستگاه‌های ادبیات نوین عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و ادبیات مغرب زمین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>از قرون گذشته در این سرزمین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كوچك </del>آغاز شده بود، در نیمه‌های قرن نوزدهم از راه آموزش و تبلیغات گروه‌های تبشیری فزونی گرفت و زمینه‌هایی را فراهم آورد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>با عنوان جنبش نوزایی در ادبیات عرب شناخته می‌شود. پیشگامان این جبنش عموماً ادیبان مسیحی &lt;ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الصلیبی </del>(1991). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ج1، ص66</del>.&lt;/ref&gt; و دانش‌آموخته مدارس و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراكز </del>آموزشی وابسته به گروه‌های تبشیری غربی و یا انجمن‌های دینی مسیحی بودند. برنامه‌های آموزشی این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراكز، </del>تقلیدی از آموزش‌های غربی و زبان‌های خارجی نیز زبان رایج آموزشی بود. آشنایی با فرهنگ و ادبیات غربی به تدریج <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رویكردهای </del>ادبی جدیدی را تبلور بخشید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>با فرهنگ و ادبیات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كلاسیك </del>عرب تفاوت داشت. گسترش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراكز </del>آموزشی و چاپ و انتشار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كتب </del>و نشریه و ترجمه برخی آثار ادبی اروپایی، تأسیس محافل و انجمن‌های ادبی با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رویكردهای </del>جدید، چالش‌هایی را میان نوگرایان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محافظه‌كاران </del>پدید آورد. نوگرایان خواستار گسست از ادبیات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كهن </del>بودند و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محافظه‌كاران </del>اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل این چالش، جریان نوینی سربرآورد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>مآل‌اندیش بود و ادامه این نزاع را برنمی‌تافت. این جریان جدید دریافته بود برای حفظ سنت‌های <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كهن </del>بایستی گذشته با تمام منابع غنی آن مورد مطالعه قرار گیرد و ارزش‌های آن بار دیگر متناسب با اقتضائات زمانه در پایگاه‌های زندگی مردم تأیید و تثبیت گردد. بدین سان احیای زبان و قومیت عربی در لبنان محور اهتمام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مكتب </del>جدیدی قرار گرفت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>با نام ناصیف الیازجی (1800 –1871) پیوند خورد.‌‌ او تلاش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرد </del>تا با احیای زبان و ادبیات خالص <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كهن، </del>نارسایی‌های نوگرایان را از نظر شیوه و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تفكر </del>در نوردد.&lt;ref&gt;گیب (1371). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ص15</del>.&lt;/ref&gt; مجمع الادب فی فنون الادب (1865)، الطرازفی المعانی و البیان (186)، ثالث القمرین، فصل الخطاب، نفحة الریحان (شعر – 1864) و مجمع البحرین (1856) از جمله آثار الیازجی بودند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>در نظم و نثر عربی در این دوره پدید آمدند &lt;ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البستانی </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1970</del>). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ج2، ص576</del>.&lt;/ref&gt; و در احیای ادبیات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كهن </del>نقش داشتند.ناصیف الیازجی و فرزندش ابراهیم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>پس از مرگ او، میراث‌دار ادبی پدر شد، هر دو دانش‌آموخته <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراكز </del>آموزشی وابسته به پروتستان‌های <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آمریكایی </del>و انگلیسی بودند و با تشویق‌های آنان بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>پاسداری از زبان و میراث ادبی را فراخوان دادند. ابراهیم الیازجی اولین ادیب مسیحی بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت بیداری قومی در میان عرب‌ها <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأكید </del>ورزید. &lt;ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الصلیبی </del>(1991). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ص67</del>.&lt;/ref&gt; همزمان با تلاش‌های این جریان ادبی، در شهر بیروت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مكتب </del>دیگری در حال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شكل‌گیری </del>بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>در نهایت، آن را تحت نفوذ خود درآورد. این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مكتب </del>در عین حال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>با هدف الیازجی در خصوص احیای ادبیات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كهن </del>موافق بود، تلاش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌كرد </del>تا عناصر ارزشمند ادبیات و فنون ادبی غرب را نیز جذب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كند</del>. بطرس البستانی (1819-1883) از بنیانگذاران این جریان ادبی نوین بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>در بیشتر انواع ادبی پیشگام بود. وسعت مطالعات و دانش او در دائرةالمعارف مشهورش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>در نوع خود در ادبیات عرب بی‌نظیر است، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انعكاس </del>یافت. &lt;ref&gt;گیب (1371). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ص16</del>.&lt;/ref&gt; این جریان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>بر تلفیق ادبیات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كهن </del>عرب با نوآوری‌های ادبی در غرب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأكید </del>داشت، به زودی هوادارانی یافت و بدین سان طی نیمه اول قرن بیستم زمینه خلق آثار ادبی نوین در همه انواع آن فراهم شد.&lt;ref&gt;جبور (1338). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> ص79</del>.&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;صدر هاشمی، سید محمد (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1330</del>). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسسه فرهنگی،هنری و </del>[https://alhoda.ir<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">/ </del>انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 193_195&lt;/ref&gt;</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> </table>

Hedieh http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86&diff=18334&oldid=prev 2024-02-22T17:57:20Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[لبنان]] از خاستگاه‌های ادبیات نوین عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و ادبیات مغرب زمین كه از قرون گذشته در این سرزمین كوچك آغاز شده بود، در نیمه‌های قرن نوزدهم از راه آموزش و تبلیغات گروه‌های تبشیری فزونی گرفت و زمینه‌هایی را فراهم آورد كه با عنوان جنبش نوزایی در ادبیات عرب شناخته می‌شود. پیشگامان این جبنش عموماً ادیبان مسیحی &lt;ref&gt;الصلیبی (1991) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، </del>ج1، ص66&lt;/ref&gt; و دانش‌آموخته مدارس و مراكز آموزشی وابسته به گروه‌های تبشیری غربی و یا انجمن‌های دینی مسیحی بودند. برنامه‌های آموزشی این مراكز، تقلیدی از آموزش‌های غربی و زبان‌های خارجی نیز زبان رایج آموزشی بود. آشنایی با فرهنگ و ادبیات غربی به تدریج رویكردهای ادبی جدیدی را تبلور بخشید كه با فرهنگ و ادبیات كلاسیك عرب تفاوت داشت. گسترش مراكز آموزشی و چاپ و انتشار كتب و نشریه و ترجمه برخی آثار ادبی اروپایی، تأسیس محافل و انجمن‌های ادبی با رویكردهای جدید، چالش‌هایی را میان نوگرایان و محافظه‌كاران پدید آورد. نوگرایان خواستار گسست از ادبیات كهن بودند و محافظه‌كاران اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل این چالش، جریان نوینی سربرآورد كه مآل‌اندیش بود و ادامه این نزاع را برنمی‌تافت. این جریان جدید دریافته بود برای حفظ سنت‌های كهن بایستی گذشته با تمام منابع غنی آن مورد مطالعه قرار گیرد و ارزش‌های آن بار دیگر متناسب با اقتضائات زمانه در پایگاه‌های زندگی مردم تأیید و تثبیت گردد. بدین سان احیای زبان و قومیت عربی در لبنان محور اهتمام مكتب جدیدی قرار گرفت كه با نام ناصیف الیازجی (1800 –1871) پیوند خورد.‌‌ او تلاش كرد تا با احیای زبان و ادبیات خالص كهن، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> نارسایی‌های </del>نوگرایان را از نظر شیوه و تفكر در نوردد &lt;ref&gt;گیب (1371)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، </del>ص15&lt;/ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del>مجمع الادب فی فنون الادب (1865)، الطرازفی المعانی و البیان (186)، ثالث القمرین، فصل الخطاب، نفحة الریحان (شعر – 1864) و مجمع البحرین (1856) از جمله آثار الیازجی بودند كه در نظم و نثر عربی در این دوره پدید آمدند &lt;ref&gt;البستانی (1970)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، ج 2، </del>ص576&lt;/ref&gt; و در احیای ادبیات كهن نقش داشتند.ناصیف الیازجی و فرزندش ابراهیم كه پس از مرگ او، میراث‌دار ادبی پدر شد، هر دو دانش‌آموخته مراكز آموزشی وابسته به پروتستان‌های آمریكایی و انگلیسی بودند و با تشویق‌های آنان بود كه پاسداری از زبان و میراث ادبی را فراخوان دادند. ابراهیم الیازجی اولین ادیب مسیحی بود كه در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت بیداری قومی در میان عرب‌ها تأكید ورزید &lt;ref&gt;الصلیبی(1991)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، ص 67</del>&lt;/ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del>همزمان با تلاش‌های این جریان ادبی، در شهر بیروت مكتب دیگری در حال شكل‌گیری بود كه در نهایت، آن را تحت نفوذ خود درآورد. این مكتب در عین حال كه با هدف الیازجی در خصوص احیای ادبیات كهن موافق بود، تلاش می‌كرد تا عناصر ارزشمند ادبیات و فنون ادبی غرب را نیز جذب كند. بطرس البستانی (1819-1883) از بنیانگذاران این جریان ادبی نوین بود كه در بیشتر انواع ادبی پیشگام بود. وسعت مطالعات و دانش او در دائرةالمعارف مشهورش كه در نوع خود در ادبیات عرب بی‌نظیر است، انعكاس یافت. &lt;ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گیب، ص 16</del>&lt;/ref&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del>این جریان كه بر تلفیق ادبیات كهن عرب با نوآوری‌های ادبی در غرب تأكید داشت، به زودی هوادارانی یافت و بدین سان طی نیمه اول قرن بیستم زمینه خلق آثار ادبی نوین در همه انواع آن فراهم شد.&lt;ref&gt;جبور (1338) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، </del>ص79&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;صدر هاشمی، سید محمد (1330). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: موسسه فرهنگی،هنری و انتشاراتی بین المللی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الهدی، </del>ص 193_195&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:ابراهیم الیازجی.png|پیوند=https://wikimelal.ir/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%20%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AC%DB%8C.png|بندانگشتی|405x405پیکسل|ابراهیم الیازجی]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:بطرس البستانی.png|پیوند=https://wikimelal.ir/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A8%D8%B7%D8%B1%D8%B3%20%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C.png|بندانگشتی|بطرس البستانی]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[لبنان]] از خاستگاه‌های ادبیات نوین عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و ادبیات مغرب زمین كه از قرون گذشته در این سرزمین كوچك آغاز شده بود، در نیمه‌های قرن نوزدهم از راه آموزش و تبلیغات گروه‌های تبشیری فزونی گرفت و زمینه‌هایی را فراهم آورد كه با عنوان جنبش نوزایی در ادبیات عرب شناخته می‌شود. پیشگامان این جبنش عموماً ادیبان مسیحی &lt;ref&gt;الصلیبی (1991)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>ج1، ص66<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</ins>&lt;/ref&gt; و دانش‌آموخته مدارس و مراكز آموزشی وابسته به گروه‌های تبشیری غربی و یا انجمن‌های دینی مسیحی بودند. برنامه‌های آموزشی این مراكز، تقلیدی از آموزش‌های غربی و زبان‌های خارجی نیز زبان رایج آموزشی بود. آشنایی با فرهنگ و ادبیات غربی به تدریج رویكردهای ادبی جدیدی را تبلور بخشید كه با فرهنگ و ادبیات كلاسیك عرب تفاوت داشت. گسترش مراكز آموزشی و چاپ و انتشار كتب و نشریه و ترجمه برخی آثار ادبی اروپایی، تأسیس محافل و انجمن‌های ادبی با رویكردهای جدید، چالش‌هایی را میان نوگرایان و محافظه‌كاران پدید آورد. نوگرایان خواستار گسست از ادبیات كهن بودند و محافظه‌كاران اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل این چالش، جریان نوینی سربرآورد كه مآل‌اندیش بود و ادامه این نزاع را برنمی‌تافت. این جریان جدید دریافته بود برای حفظ سنت‌های كهن بایستی گذشته با تمام منابع غنی آن مورد مطالعه قرار گیرد و ارزش‌های آن بار دیگر متناسب با اقتضائات زمانه در پایگاه‌های زندگی مردم تأیید و تثبیت گردد. بدین سان احیای زبان و قومیت عربی در لبنان محور اهتمام مكتب جدیدی قرار گرفت كه با نام ناصیف الیازجی (1800 –1871) پیوند خورد.‌‌ او تلاش كرد تا با احیای زبان و ادبیات خالص كهن، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نارسایی‌های </ins>نوگرایان را از نظر شیوه و تفكر در نوردد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</ins>&lt;ref&gt;گیب (1371)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>ص15<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</ins>&lt;/ref&gt; مجمع الادب فی فنون الادب (1865)، الطرازفی المعانی و البیان (186)، ثالث القمرین، فصل الخطاب، نفحة الریحان (شعر – 1864) و مجمع البحرین (1856) از جمله آثار الیازجی بودند كه در نظم و نثر عربی در این دوره پدید آمدند &lt;ref&gt;البستانی (1970)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. ج2، </ins>ص576<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</ins>&lt;/ref&gt; و در احیای ادبیات كهن نقش داشتند.ناصیف الیازجی و فرزندش ابراهیم كه پس از مرگ او، میراث‌دار ادبی پدر شد، هر دو دانش‌آموخته مراكز آموزشی وابسته به پروتستان‌های آمریكایی و انگلیسی بودند و با تشویق‌های آنان بود كه پاسداری از زبان و میراث ادبی را فراخوان دادند. ابراهیم الیازجی اولین ادیب مسیحی بود كه در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت بیداری قومی در میان عرب‌ها تأكید ورزید<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </ins>&lt;ref&gt;الصلیبی (1991)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. ص67.</ins>&lt;/ref&gt; همزمان با تلاش‌های این جریان ادبی، در شهر بیروت مكتب دیگری در حال شكل‌گیری بود كه در نهایت، آن را تحت نفوذ خود درآورد. این مكتب در عین حال كه با هدف الیازجی در خصوص احیای ادبیات كهن موافق بود، تلاش می‌كرد تا عناصر ارزشمند ادبیات و فنون ادبی غرب را نیز جذب كند. بطرس البستانی (1819-1883) از بنیانگذاران این جریان ادبی نوین بود كه در بیشتر انواع ادبی پیشگام بود. وسعت مطالعات و دانش او در دائرةالمعارف مشهورش كه در نوع خود در ادبیات عرب بی‌نظیر است، انعكاس یافت. &lt;ref&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گیب (1371). ص16.</ins>&lt;/ref&gt; این جریان كه بر تلفیق ادبیات كهن عرب با نوآوری‌های ادبی در غرب تأكید داشت، به زودی هوادارانی یافت و بدین سان طی نیمه اول قرن بیستم زمینه خلق آثار ادبی نوین در همه انواع آن فراهم شد.&lt;ref&gt;جبور (1338)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.  </ins>ص79<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</ins>&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;صدر هاشمی، سید محمد (1330). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: موسسه فرهنگی،هنری و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[https://alhoda.ir/ </ins>انتشاراتی بین المللی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الهدی]، </ins>ص 193_195&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> </table>

Hedieh http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86&diff=17771&oldid=prev 2024-02-18T17:41:56Z

<p><span class="autocomment">نیز نگاه کنید به</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [[زبان و ادبیات لبنان]]  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [[زبان و ادبیات لبنان]]  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [[تاریخ لبنان]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [[تاریخ لبنان]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی روسیه]] </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی کانادا]] </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی کوبا]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تونس]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[ادبیات کلاسیک ژاپنی]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی افغانستان]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی مصر]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[ادبیات باستان در چین]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی سنگال]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Hedieh http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86&diff=11741&oldid=prev 2023-12-21T08:44:23Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لبنان از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خاستگاه‌هاي ادبيات نوين </del>عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات </del>مغرب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمين </del>كه از قرون گذشته در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين سرزمين </del>كوچك آغاز شده بود، در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيمه‌هاي </del>قرن نوزدهم از راه آموزش و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تبليغات گروه‌هاي تبشيري فزوني </del>گرفت و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمينه‌هايي </del>را فراهم آورد كه با عنوان جنبش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوزائي </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات </del>عرب شناخته <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي‌شود</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيشگامان اين </del>جبنش عموماً <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اديبان مسيحي </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الصليبي، </del>1991 ، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1، 66) </del>و دانش‌آموخته مدارس و مراكز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزشي </del>وابسته به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گروه‌هاي تبشيري غربي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يا انجمن‌هاي ديني مسيحي </del>بودند. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برنامه‌هاي آموزشي اين </del>مراكز، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تقليدي </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزش‌هاي غربي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبانهاي خارجي نيز </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رايج آموزشي </del>بود. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آشنايي </del>با فرهنگ و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات غربي </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تدريج رويكردهاي ادبي جديدي </del>را تبلور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بخشيد </del>كه با فرهنگ و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات كلاسيك </del>عرب تفاوت داشت. گسترش مراكز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزشي </del>و چاپ و انتشار كتب و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نشريه </del>و ترجمه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخي </del>آثار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبي اروپايي، تأسيس </del>محافل و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انجمن‌هاي ادبي </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رويكردهاي جديد، چالش‌هايي </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميان نوگريان </del>و محافظه‌كاران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پديد </del>آورد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوگرايان </del>خواستار گسست از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات </del>كهن بودند و محافظه‌كاران اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>چالش، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جريان نويني </del>سربرآورد كه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مآل‌انديش </del>بود و ادامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نزاع  </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برنمي‌تافت</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين جريان جديد دريافته </del>بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براي </del>حفظ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنتهاي </del>كهن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بايستي </del>گذشته با تمام منابع <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غني </del>آن مورد مطالعه قرار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گيرد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارزشهاي </del>آن بار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ديگر </del>متناسب با اقتضائات زمانه در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پايگاه‌هاي زندگي </del>مردم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأييد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تثبيت </del>گردد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدينسان احياي </del>زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قوميت عربي </del>در لبنان محور اهتمام مكتب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جديدي </del>قرار گرفت كه با نام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ناصيف الیازجي </del>(1800 –1871) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيوند </del>خورد.او تلاش كرد تا با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احياي </del>زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات </del>خالص كهن، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> نارسايي‌هاي نوگرايان </del>را از نظر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شيوه </del>و تفكر در نوردد (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گيب 1371، 15</del>). مجمع الادب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">في </del>فنون الادب (1865)، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الطرازفي المعاني </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البيان </del>(186)، ثالث <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">القمرين، </del>فصل الخطاب، نفحة <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الريحان </del>(شعر – 1864) و مجمع <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البحرين </del>(1856) از جمله آثار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اليازجي </del>بودند كه در نظم و نثر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عربي </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>دوره <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پديد </del>آمدند (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البستاني، 1970،2،576</del>) و در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احياي ادبيات </del>كهن نقش داشتند.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ناصيف اليازجي </del>و فرزندش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابراهيم </del>كه پس از مرگ او، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميراث‌دار ادبي </del>پدر شد، هر دو دانش‌آموخته مراكز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزشي </del>وابسته به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پروتستانهاي آمريكايي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انگليسي </del>بودند و با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تشويق‌هاي </del>آنان بود كه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاسداري </del>از زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميراث ادبي </del>را فراخوان دادند. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابراهيم اليازجي اولين اديب مسيحي </del>بود كه در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيداري قومي </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميان عربها تأكيد ورزيد </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الصلیبی،پيشين، </del>67<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">)</del>. همزمان با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاشهاي اين جريان ادبي، </del>در شهر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيروت </del>مكتب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ديگري </del>در حال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شكل‌گيري </del>بود كه در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نهايت، </del>آن را تحت نفوذ خود درآورد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>مكتب در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عين </del>حال كه با هدف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اليازجي </del>در خصوص <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احياي ادبيات </del>كهن موافق بود، تلاش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي‌كرد </del>تا عناصر ارزشمند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات </del>و فنون <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبي </del>غرب را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيز </del>جذب كند. بطرس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البستاني </del>(1819-1883) از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنيانگذاران اين جريان ادبي نوين </del>بود كه در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيشتر </del>انواع <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبي پيشگام </del>بود. وسعت مطالعات و دانش او در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دائره‌المعارف </del>مشهورش كه در نوع خود در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبيات </del>عرب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بي‌نظير </del>است، انعكاس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يافت</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(گيب،  </del>16<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">)</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين جريان </del>كه بر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلفيق ادبيات </del>كهن عرب با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوآوري‌هاي ادبي </del>در غرب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأكيد </del>داشت، به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زودي هواداراني يافت </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدينسان طي نيمه </del>اول قرن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيستم زمينه </del>خلق آثار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبي </del>نوین در همه انواع آن فراهم شد (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جبور </del>1338 ، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">79</del>).</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>لبنان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خاستگاه‌های ادبیات نوین </ins>عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات </ins>مغرب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمین </ins>كه از قرون گذشته در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این سرزمین </ins>كوچك آغاز شده بود، در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیمه‌های </ins>قرن نوزدهم از راه آموزش و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تبلیغات گروه‌های تبشیری فزونی </ins>گرفت و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمینه‌هایی </ins>را فراهم آورد كه با عنوان جنبش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوزایی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات </ins>عرب شناخته <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شود</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیشگامان این </ins>جبنش عموماً <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادیبان مسیحی &lt;ref&gt;الصلیبی </ins>(1991<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">) </ins>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ج1، ص66&lt;/ref&gt; </ins>و دانش‌آموخته مدارس و مراكز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزشی </ins>وابسته به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گروه‌های تبشیری غربی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یا انجمن‌های دینی مسیحی </ins>بودند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برنامه‌های آموزشی این </ins>مراكز، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تقلیدی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزش‌های غربی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان‌های خارجی نیز </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رایج آموزشی </ins>بود. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آشنایی </ins>با فرهنگ و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات غربی </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تدریج رویكردهای ادبی جدیدی </ins>را تبلور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بخشید </ins>كه با فرهنگ و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات كلاسیك </ins>عرب تفاوت داشت. گسترش مراكز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزشی </ins>و چاپ و انتشار كتب و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نشریه </ins>و ترجمه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخی </ins>آثار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبی اروپایی، تأسیس </ins>محافل و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انجمن‌های ادبی </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رویكردهای جدید، چالش‌هایی </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میان نوگرایان </ins>و محافظه‌كاران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پدید </ins>آورد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوگرایان </ins>خواستار گسست از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات </ins>كهن بودند و محافظه‌كاران اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>چالش، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جریان نوینی </ins>سربرآورد كه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مآل‌اندیش </ins>بود و ادامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نزاع </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برنمی‌تافت</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این جریان جدید دریافته </ins>بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای </ins>حفظ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنت‌های </ins>كهن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بایستی </ins>گذشته با تمام منابع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غنی </ins>آن مورد مطالعه قرار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گیرد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارزش‌های </ins>آن بار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگر </ins>متناسب با اقتضائات زمانه در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پایگاه‌های زندگی </ins>مردم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأیید </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تثبیت </ins>گردد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدین سان احیای </ins>زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قومیت عربی </ins>در لبنان محور اهتمام مكتب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدیدی </ins>قرار گرفت كه با نام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ناصیف الیازجی </ins>(1800 –1871) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیوند </ins>خورد.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">‌‌ </ins>او تلاش كرد تا با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احیای </ins>زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات </ins>خالص كهن، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> نارسایی‌های نوگرایان </ins>را از نظر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شیوه </ins>و تفكر در نوردد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;گیب </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1371</ins>)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، ص15&lt;/ref&gt;</ins>. مجمع الادب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فی </ins>فنون الادب (1865)، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الطرازفی المعانی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البیان </ins>(186)، ثالث <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">القمرین، </ins>فصل الخطاب، نفحة <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الریحان </ins>(شعر – 1864) و مجمع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البحرین </ins>(1856) از جمله آثار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الیازجی </ins>بودند كه در نظم و نثر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عربی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>دوره <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پدید </ins>آمدند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;البستانی </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1970</ins>)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، ج 2، ص576&lt;/ref&gt; </ins>و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احیای ادبیات </ins>كهن نقش داشتند.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ناصیف الیازجی </ins>و فرزندش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابراهیم </ins>كه پس از مرگ او، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میراث‌دار ادبی </ins>پدر شد، هر دو دانش‌آموخته مراكز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزشی </ins>وابسته به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پروتستان‌های آمریكایی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انگلیسی </ins>بودند و با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تشویق‌های </ins>آنان بود كه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاسداری </ins>از زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میراث ادبی </ins>را فراخوان دادند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابراهیم الیازجی اولین ادیب مسیحی </ins>بود كه در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیداری قومی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میان عرب‌ها تأكید ورزید &lt;ref&gt;الصلیبی</ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1991)، ص </ins>67<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;</ins>. همزمان با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش‌های این جریان ادبی، </ins>در شهر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیروت </ins>مكتب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگری </ins>در حال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شكل‌گیری </ins>بود كه در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نهایت، </ins>آن را تحت نفوذ خود درآورد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>مكتب در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عین </ins>حال كه با هدف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الیازجی </ins>در خصوص <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">احیای ادبیات </ins>كهن موافق بود، تلاش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌كرد </ins>تا عناصر ارزشمند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات </ins>و فنون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبی </ins>غرب را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز </ins>جذب كند. بطرس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البستانی </ins>(1819-1883) از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنیانگذاران این جریان ادبی نوین </ins>بود كه در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیشتر </ins>انواع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبی پیشگام </ins>بود. وسعت مطالعات و دانش او در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دائرةالمعارف </ins>مشهورش كه در نوع خود در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات </ins>عرب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بی‌نظیر </ins>است، انعكاس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافت</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;گیب، ص </ins>16<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این جریان </ins>كه بر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلفیق ادبیات </ins>كهن عرب با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوآوری‌های ادبی </ins>در غرب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأكید </ins>داشت، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زودی هوادارانی یافت </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدین سان طی نیمه </ins>اول قرن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیستم زمینه </ins>خلق آثار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبی </ins>نوین در همه انواع آن فراهم شد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.&lt;ref&gt;جبور </ins>(1338<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">) </ins>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ص79&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;صدر هاشمی، سید محمد (1330</ins>). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: موسسه فرهنگی،هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص 193_195&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''ادبيات مِهجَر:''' نقطه عطف جنبش ادبي عرب، تبلور رويكرد نويني بود كه از دهه بيست قرن بيستم در آثار گروهي از اديبان لبناني انعكاس يافت. (جبور 1338، 76) اين اديبان كه </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دلائل گوناگون از سالهاي پاياني قرن نوزدهم  و اوائل قرن بيستم ناگزير از ترك وطن شده و در آمريكا سكني گزيده بودند، با تشكيل محافل و كانون‌هاي ادبي، فعاليت‌هاي خود را ادامه دادند. مهمترين و تأثيرگذارترين اين كانون‌ها انجمن قلم بود كه با همت اديباني چون جبران خليل جبران، ميخائيل نعيمه و ايليا ابوماضي در سال 1920 در نيويورك تأسيس شد و رياست آن را جبران بر عهده داشت. اديبان مهجر عموماً متأثر از نوگرايي ادبي در غرب بودند و بطور مشخص رمانتیسیسم بر آثار آنان غلبه داشت. رويكرد ادبي مهاجران طي دهه‌هاي بيست و سي قرن گذشته تأثير گسترده‌اي در روند جنبش ادبي عرب و لبنان گزارد؛ آنچنانكه با عنوان '''مكتب ادبي مهجر''' در تاريخ ادبيات معاصر عرب ماندگار شد. </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[زبان و ادبیات لبنان]] </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ لبنان]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مكتب ادبي مهجر در واقع بسترساز انقلابي در حوزه زبان و شيوه‌هاي سنتي زباني در همه زمينه‌هاي نظم و نثر (ضيف 1959، 247) و مهمترين تأثير آن، تبلور رويكرد رمانتيسیسم در ادبيات عرب بود. </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''جبران خليل جبران ( 1889-1931)؛''' از چهره‌هاي بارز مكتب ادبي مهجر هر چند متولد لبنان بود، سالهاي بسياري از عمر خود را در خارج از وطن و به ويژه در آمريكا گذراند و بيشتر آثار ادبي و هنري خود را در آنجا خلق كرد. او اما هيچگاه وطن را فراموش نكرد و در آثار خود همچون ديگر اديبان مهجر اين اشتياق و دلبستگي را بازتاب مي‌داد. جبران را بايستي از جمله عصيان‌گران عليه وضع موجود و نظم موروث بشمار آورد. او تقريباً در همه آثارش از جمله در العواصف، با تمام وجود بر باورها و عادتهاي قديمي كه از نگاه او مانع توسعه و سعادت انسان مي‌شوند مي‌تازد. البته هدف او از عصيان، دفاع از حق انساني و زندگي متعالي است (المقدسي، 1995، 241 و 242). از جبران مجموعاً 16 كتاب به زبان‌هاي انگليسي و عربي برجاي مانده است. مهمترين اثر او كه آوازه‌اش را فراگير ساخت، كتاب پيامبر بود كه در سال 1923 منتشر شد. ارواح سركش ، بالهاي شكسته، عيسي پسر انسان ، ديوانه‌ها و سرگردان از جمله آثار اوست كه بیشترآنها به فارسي نيز ترجمه شده است. </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''ميخائيل نعيمه''' (1889-1979)، ديگر اديب مهاجر لبناني است كه شاعر، داستان‌نويس و منتقد ادبي بود. او در سال 1912 به آمريكا مهاجرت كرد و به مدت 20 سال در اين كشور اقامت داشت و از اعضاي پركار و مؤثر انجمن قلم بود. كتاب الغربال او كه به سال 1933 انتشار يافت، نه تنها كتاب نقد كه بازتاب‌دهنده رويكردهاي ادبي وي و ديگر اعضاي انجمن بود (ضيف 1959، 216). او در اين كتاب به جنبه‌هايي از انقلاب ادبي عليه ادبيات قديم پرداخته و خواهان معيارهاي جديدي شد كه بتوان با آنها ادبيات را به بوته نقد كشيد. او همچنين بر ضرورت ارتقاء سطح مفهومي شعر در برابر لفظ كه در واقع غلبه روح بر جسم ادبيات است، تأكيد كرد (پيشين 246و247).ميخائيل نعيمه در سال 1932 به لبنان بازگشت وزان پس بيشتر به داستان‌نويسي پرداخت. مشهورترين مجموعه شعري او زمزمه پلكها است. </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''ايليا ابوماضي''' (1889-1957) كه پس از جبران و نعيمه بارزترين چهره ادبيات مهجر بود، در سال 1900 ابتدا به همراه خانواده به [[مصر]] رفت و پس از يازده سال اقامت در اين كشور به آمريكا عزيمت كرد. او متأثر از رويكرد رمانتيك جبران بود، رباعيات خيام را نيز خوانده در اشعار خود از آن الهام گرفته است. اولين ديوان شعر او در سال 1911 با عنوان يادبود گذشته در مصر منتشر شد. الجداول و الغمائل دو و ديوان ديگر او بودند كه اولي در سال 1927 و دومي در سال 1940 در نيويورك مجال نشر يافتند. (پيشين ،188).</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> </table>

Hedieh http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86&diff=6206&oldid=prev 2023-11-19T17:34:20Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «لبنان از خاستگاه‌هاي ادبيات نوين عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و ادبيات مغرب زمين كه از قرون گذشته در اين سرزمين كوچك آغاز شده بود، در نيمه‌هاي قرن نوزدهم از راه آموزش و تبليغات گروه‌هاي تبشيري فزوني گرفت و زمينه‌هايي را فراهم آورد كه با عنوان ج...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>لبنان از خاستگاه‌هاي ادبيات نوين عرب است. نفوذ فرهنگ، زبان و ادبيات مغرب زمين كه از قرون گذشته در اين سرزمين كوچك آغاز شده بود، در نيمه‌هاي قرن نوزدهم از راه آموزش و تبليغات گروه‌هاي تبشيري فزوني گرفت و زمينه‌هايي را فراهم آورد كه با عنوان جنبش نوزائي در ادبيات عرب شناخته مي‌شود. پيشگامان اين جبنش عموماً اديبان مسيحي (الصليبي، 1991 ، 1، 66) و دانش‌آموخته مدارس و مراكز آموزشي وابسته به گروه‌هاي تبشيري غربي و يا انجمن‌هاي ديني مسيحي بودند. برنامه‌هاي آموزشي اين مراكز، تقليدي از آموزش‌هاي غربي و زبانهاي خارجي نيز زبان رايج آموزشي بود. آشنايي با فرهنگ و ادبيات غربي به تدريج رويكردهاي ادبي جديدي را تبلور بخشيد كه با فرهنگ و ادبيات كلاسيك عرب تفاوت داشت. گسترش مراكز آموزشي و چاپ و انتشار كتب و نشريه و ترجمه برخي آثار ادبي اروپايي، تأسيس محافل و انجمن‌هاي ادبي با رويكردهاي جديد، چالش‌هايي را ميان نوگريان و محافظه‌كاران پديد آورد. نوگرايان خواستار گسست از ادبيات كهن بودند و محافظه‌كاران اما در برابر آنان قرار گرفتند. از دل اين چالش، جريان نويني سربرآورد كه مآل‌انديش بود و ادامه اين نزاع  را برنمي‌تافت. اين جريان جديد دريافته بود براي حفظ سنتهاي كهن بايستي گذشته با تمام منابع غني آن مورد مطالعه قرار گيرد و ارزشهاي آن بار ديگر متناسب با اقتضائات زمانه در پايگاه‌هاي زندگي مردم تأييد و تثبيت گردد. بدينسان احياي زبان و قوميت عربي در لبنان محور اهتمام مكتب جديدي قرار گرفت كه با نام ناصيف الیازجي (1800 –1871) پيوند خورد.او تلاش كرد تا با احياي زبان و ادبيات خالص كهن،  نارسايي‌هاي نوگرايان را از نظر شيوه و تفكر در نوردد (گيب 1371، 15). مجمع الادب في فنون الادب (1865)، الطرازفي المعاني و البيان (186)، ثالث القمرين، فصل الخطاب، نفحة الريحان (شعر – 1864) و مجمع البحرين (1856) از جمله آثار اليازجي بودند كه در نظم و نثر عربي در اين دوره پديد آمدند (البستاني، 1970،2،576) و در احياي ادبيات كهن نقش داشتند.ناصيف اليازجي و فرزندش ابراهيم كه پس از مرگ او، ميراث‌دار ادبي پدر شد، هر دو دانش‌آموخته مراكز آموزشي وابسته به پروتستانهاي آمريكايي و انگليسي بودند و با تشويق‌هاي آنان بود كه پاسداري از زبان و ميراث ادبي را فراخوان دادند. ابراهيم اليازجي اولين اديب مسيحي بود كه در دهه هشتاد قرن نوزدهم بر ضرورت بيداري قومي در ميان عربها تأكيد ورزيد (الصلیبی،پيشين، 67). همزمان با تلاشهاي اين جريان ادبي، در شهر بيروت مكتب ديگري در حال شكل‌گيري بود كه در نهايت، آن را تحت نفوذ خود درآورد. اين مكتب در عين حال كه با هدف اليازجي در خصوص احياي ادبيات كهن موافق بود، تلاش مي‌كرد تا عناصر ارزشمند ادبيات و فنون ادبي غرب را نيز جذب كند. بطرس البستاني (1819-1883) از بنيانگذاران اين جريان ادبي نوين بود كه در بيشتر انواع ادبي پيشگام بود. وسعت مطالعات و دانش او در دائره‌المعارف مشهورش كه در نوع خود در ادبيات عرب بي‌نظير است، انعكاس يافت. (گيب،  16). اين جريان كه بر تلفيق ادبيات كهن عرب با نوآوري‌هاي ادبي در غرب تأكيد داشت، به زودي هواداراني يافت و بدينسان طي نيمه اول قرن بيستم زمينه خلق آثار ادبي نوین در همه انواع آن فراهم شد (جبور 1338 ، 79).<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ادبيات مِهجَر:&#039;&#039;&#039; نقطه عطف جنبش ادبي عرب، تبلور رويكرد نويني بود كه از دهه بيست قرن بيستم در آثار گروهي از اديبان لبناني انعكاس يافت. (جبور 1338، 76) اين اديبان كه به دلائل گوناگون از سالهاي پاياني قرن نوزدهم  و اوائل قرن بيستم ناگزير از ترك وطن شده و در آمريكا سكني گزيده بودند، با تشكيل محافل و كانون‌هاي ادبي، فعاليت‌هاي خود را ادامه دادند. مهمترين و تأثيرگذارترين اين كانون‌ها انجمن قلم بود كه با همت اديباني چون جبران خليل جبران، ميخائيل نعيمه و ايليا ابوماضي در سال 1920 در نيويورك تأسيس شد و رياست آن را جبران بر عهده داشت. اديبان مهجر عموماً متأثر از نوگرايي ادبي در غرب بودند و بطور مشخص رمانتیسیسم بر آثار آنان غلبه داشت. رويكرد ادبي مهاجران طي دهه‌هاي بيست و سي قرن گذشته تأثير گسترده‌اي در روند جنبش ادبي عرب و لبنان گزارد؛ آنچنانكه با عنوان &#039;&#039;&#039;مكتب ادبي مهجر&#039;&#039;&#039; در تاريخ ادبيات معاصر عرب ماندگار شد. <br /> <br /> <br /> مكتب ادبي مهجر در واقع بسترساز انقلابي در حوزه زبان و شيوه‌هاي سنتي زباني در همه زمينه‌هاي نظم و نثر (ضيف 1959، 247) و مهمترين تأثير آن، تبلور رويكرد رمانتيسیسم در ادبيات عرب بود. <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;جبران خليل جبران ( 1889-1931)؛&#039;&#039;&#039; از چهره‌هاي بارز مكتب ادبي مهجر هر چند متولد لبنان بود، سالهاي بسياري از عمر خود را در خارج از وطن و به ويژه در آمريكا گذراند و بيشتر آثار ادبي و هنري خود را در آنجا خلق كرد. او اما هيچگاه وطن را فراموش نكرد و در آثار خود همچون ديگر اديبان مهجر اين اشتياق و دلبستگي را بازتاب مي‌داد. جبران را بايستي از جمله عصيان‌گران عليه وضع موجود و نظم موروث بشمار آورد. او تقريباً در همه آثارش از جمله در العواصف، با تمام وجود بر باورها و عادتهاي قديمي كه از نگاه او مانع توسعه و سعادت انسان مي‌شوند مي‌تازد. البته هدف او از عصيان، دفاع از حق انساني و زندگي متعالي است (المقدسي، 1995، 241 و 242). از جبران مجموعاً 16 كتاب به زبان‌هاي انگليسي و عربي برجاي مانده است. مهمترين اثر او كه آوازه‌اش را فراگير ساخت، كتاب پيامبر بود كه در سال 1923 منتشر شد. ارواح سركش ، بالهاي شكسته، عيسي پسر انسان ، ديوانه‌ها و سرگردان از جمله آثار اوست كه بیشترآنها به فارسي نيز ترجمه شده است. <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ميخائيل نعيمه&#039;&#039;&#039; (1889-1979)، ديگر اديب مهاجر لبناني است كه شاعر، داستان‌نويس و منتقد ادبي بود. او در سال 1912 به آمريكا مهاجرت كرد و به مدت 20 سال در اين كشور اقامت داشت و از اعضاي پركار و مؤثر انجمن قلم بود. كتاب الغربال او كه به سال 1933 انتشار يافت، نه تنها كتاب نقد كه بازتاب‌دهنده رويكردهاي ادبي وي و ديگر اعضاي انجمن بود (ضيف 1959، 216). او در اين كتاب به جنبه‌هايي از انقلاب ادبي عليه ادبيات قديم پرداخته و خواهان معيارهاي جديدي شد كه بتوان با آنها ادبيات را به بوته نقد كشيد. او همچنين بر ضرورت ارتقاء سطح مفهومي شعر در برابر لفظ كه در واقع غلبه روح بر جسم ادبيات است، تأكيد كرد (پيشين 246و247).ميخائيل نعيمه در سال 1932 به لبنان بازگشت وزان پس بيشتر به داستان‌نويسي پرداخت. مشهورترين مجموعه شعري او زمزمه پلكها است. <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ايليا ابوماضي&#039;&#039;&#039; (1889-1957) كه پس از جبران و نعيمه بارزترين چهره ادبيات مهجر بود، در سال 1900 ابتدا به همراه خانواده به [[مصر]] رفت و پس از يازده سال اقامت در اين كشور به آمريكا عزيمت كرد. او متأثر از رويكرد رمانتيك جبران بود، رباعيات خيام را نيز خوانده در اشعار خود از آن الهام گرفته است. اولين ديوان شعر او در سال 1911 با عنوان يادبود گذشته در مصر منتشر شد. الجداول و الغمائل دو و ديوان ديگر او بودند كه اولي در سال 1927 و دومي در سال 1940 در نيويورك مجال نشر يافتند. (پيشين ،188).</div>

Samiei