تاسیس جمهوری چین با چند دولت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۱

2025-11-30T11:31:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۹:		خط ۹:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].		سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
			[[رده:تاریخ معاصر]]

Mahdi در ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۱

2025-09-20T07:51:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۱
خط ۱:		خط ۱:

	با ورود [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران ~~آنها~~ خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ ~~29دسامبر1911،~~ در نانجینگ گرد هم آمده و ~~[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|~~سون یات سِن]] را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.		با ورود [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آن‌ها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29 دسامبر 1911 ، در نانجینگ گرد هم آمده و سون یات سِن را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت. علیرغم تلاش‌های نا موفق سون یات سِن در ایجاد قیام‌های مختلف، به وی لقب افتخاری بنیانگذار [[جمهوری خلق چین]] داده شد، چون او بود که با به راه انداختن حرکت‌های انقلابی و دورهم جمع کردن مخالفان [[سلسله چینگ\|دولت چینگ]]، روح انقلاب را در میان گروه‌های مختلف اجتماعی زنده نگه‌داشته بود.

	علیرغم تلاش‌های نا موفق [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] در ایجاد قیام‌های مختلف، به وی لقب افتخاری بنیانگذار [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] داده شد، چون او بود که با به راه انداختن حرکت‌های انقلابی و دورهم جمع کردن مخالفان [[سلسله چینگ\|دولت چینگ]] ، روح انقلاب را در میان گروه‌های مختلف اجتماعی زنده نگه‌داشته بود.		=== شکل‌گیری دولت موقت [[چین]] ===
			اگرچه در جنوب کشور جمهوری [[چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و پکن همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با یوان شیکای (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به [[یوان شیائو، زون زی و کیک ماه سه غذای سنتی چینی\|یوان]] قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد. سرانجام، در 12 فوریه 1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی (Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره‌گیری کرد و سون یات سِن نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [[یوان جی، نقاش چینی\|یوان]] در 10 ماه مارس 1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و سون معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [[یوان شیائو، زون زی و کیک ماه سه غذای سنتی چینی\|یوان]] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد.
	=== ~~شکل گیری~~ دولت موقت [[چین]] ===
	اگرچه در جنوب کشور [[~~جمهوری خلق چین\|جمهوری~~ چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات ~~سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]]~~ با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 ~~فوریه1912،~~ با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت ~~کناره گیری~~ کرد و [[سون یات ~~سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]]~~ نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و یوان در 10 ماه ~~مارس1912،~~ در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و ~~[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|~~سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی یوان برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ ~~[[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|~~حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.172-174.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین]]؛ [[قیام جنان گوان در چین]]		[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین]]؛ [[قیام جنان گوان در چین]]

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی

Rashid در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۱

2024-09-02T16:51:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۷:		خط ۷:
	اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و یوان در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی یوان برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های ~~ش[[مالی]]~~ باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.172-174.</ref>.		سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و یوان در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی یوان برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.172-174.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Rashid در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۳۸

2024-09-01T23:38:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۳۸
خط ۱:		خط ۱:

	~~[[پرونده:Yuan Shi-Kai.jpg\|بندانگشتی\|تصویر یوان شیکای]]~~
	با ورود [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آنها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29دسامبر1911، در نانجینگ گرد هم آمده و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.		با ورود [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آنها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29دسامبر1911، در نانجینگ گرد هم آمده و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.

خط ۸:		خط ۷:
	اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های ش[[مالی]] باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه ~~فرهنگی،~~ هنری و انتشاراتی بین ~~المللی~~ الهدی.</ref>.		سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و یوان در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی یوان برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های ش[[مالی]] باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.172-174.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین]]؛ [[قیام جنان گوان در چین]]
	* [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین]]

	* [[قیام جنان گوان در چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T09:53:01Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۸:		خط ۸:
	اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های ~~شمالی~~ باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>.		سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های ش[[مالی]] باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2023-12-12T16:52:50Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۲
خط ۶:		خط ۶:

	=== شکل گیری دولت موقت [[چین]] ===		=== شکل گیری دولت موقت [[چین]] ===
	اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>.		سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو\|حزب کومین تانگ]] در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۱

2023-12-12T16:51:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۸:		خط ۸:
	اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول~~</ref>.		سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۶

2023-11-29T19:36:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۶:		خط ۶:

	=== شکل گیری دولت موقت [[چین]] ===		=== شکل گیری دولت موقت [[چین]] ===
	اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار دربار چینگ بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

	سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول</ref>.		سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول</ref>.

Samiei در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۶

2023-11-29T19:36:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~=== مقدمه ===~~
	[[پرونده:Yuan Shi-Kai.jpg\|بندانگشتی\|تصویر یوان شیکای]]		[[پرونده:Yuan Shi-Kai.jpg\|بندانگشتی\|تصویر یوان شیکای]]
	با ورود سون یات سِن به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آنها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29دسامبر1911، در نانجینگ گرد هم آمده و سون یات سِن را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.		با ورود [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آنها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29دسامبر1911، در نانجینگ گرد هم آمده و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.

	علیرغم تلاش‌های نا موفق سون یات سِن در ایجاد قیام‌های مختلف، به وی لقب افتخاری بنیانگذار ~~جمهوری چین (←~~ [[جمهوری خلق چین]])داده شد، چون او بود که با به راه انداختن حرکت‌های انقلابی و دورهم جمع کردن مخالفان ~~دولت چینگ( ←~~ [[سلسله چینگ\|~~سلسله~~ چینگ)]]، روح انقلاب را در میان گروه‌های مختلف اجتماعی زنده نگه‌داشته بود.		علیرغم تلاش‌های نا موفق [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] در ایجاد قیام‌های مختلف، به وی لقب افتخاری بنیانگذار [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] داده شد، چون او بود که با به راه انداختن حرکت‌های انقلابی و دورهم جمع کردن مخالفان [[سلسله چینگ\|دولت چینگ]] ، روح انقلاب را در میان گروه‌های مختلف اجتماعی زنده نگه‌داشته بود.

	=== شکل گیری دولت موقت [[چین]] ===		=== شکل گیری دولت موقت [[چین]] ===
	اگرچه در جنوب کشور ~~جمهوری [[چین]](←~~ [[جمهوری خلق چین\|جمهوری ~~خلق~~ چین)]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار دربار چینگ بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی ~~دربار چینگ( ←~~ [[سلسله چینگ]])برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] ~~قول داده شد که اگر دربار را~~ به ~~پذیرش این پیشنهاد راضی نماید،~~ ریاست ~~دولت~~ موقت به ~~او سپرده خواهد شد~~.		اگرچه در جنوب کشور [[جمهوری خلق چین\|جمهوری چین]] مستقر شده بود، ولی شمال و [[پکن]] همچنان در اختیار دربار چینگ بود. لذا، سون یات سِن با آغاز مذاکره با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان شیکای] (Yuan Shikai) نماینده‌ی نایب‌السلطنه‌ی [[سلسله چینگ\|دربار چینگ]] برای کناره گیری رسمی و مسالمت آمیز از تاج و تخت و متحد شدن سرزمین [[چین]] تحت حکومت واحد جمهوری، وارد مذاکره شد. به یوان قول داده شد که اگر دربار را به پذیرش این پیشنهاد راضی نماید، ریاست دولت موقت به او سپرده خواهد شد.

			سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور [[سلسله چینگ\|سلسله‌ی چینگ]] از سلطنت کناره گیری کرد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سِن]] نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری موقت [[چین]] برگزیده شد و [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون]] معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومین تانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==

	~~سرانجام، در 12 فوریه1912، با تلاش یوان شیکای، امپراتور پویی ( Puyi)، آخرین امپراتور سلسله‌ی چینگ( ←~~ [[~~سلسله چینگ]]) از سلطنت کناره گیری کرد و~~ سون یات سِن نیز طبق تعهد از ریاست جمهوری موقت [[چین]] کنار رفت و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] در 10 ماه مارس1912، در [[پکن]] به ریاست جمهوری ~~موقت [[~~چین]] برگزیده شد و سون معاون رییس جمهور شد. انقلابیون اصرار داشتند تا پایتخت را به نانجینگ منتقل کنند، ولی [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86_%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C#:~:text=%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%20(%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C,%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%20%D8%B4%D8%AF. یوان] برای آنکه در بین هواخواهان سلطنت در استان‌های شمالی باقی بماند و در حوزه‌ی نفوذ حزب کومینتانگ در استان‌های جنوبی قرارنگیرد، مقاومت کرد و با بهانه‌ی کنترل مخالفین، پایتخت را در [[پکن]] ابقاء کرد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول</ref>.		* [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین]]

	~~نیز نگاه کنید به [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین]]؛~~ [[قیام جنان گوان در چین]]		* [[قیام جنان گوان در چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۵

2023-10-30T21:15:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	=== مقدمه ===		=== مقدمه ===
	[[پرونده:~~6BDF0513C3226A6D~~.~~webp~~\|بندانگشتی\|تصویر یوان شیکای]]		[[پرونده:Yuan Shi-Kai.jpg\|بندانگشتی\|تصویر یوان شیکای]]
	با ورود سون ~~یاتسِن~~ به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آنها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29دسامبر1911، در نانجینگ گرد هم آمده و سون یات سِن را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.		با ورود سون یات سِن به [[چین]]، وی با ارسال نامه‌ای به استان‌های مختلف از رهبران آنها خواست نمایندگان خود را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده‌ی کشور [[چین]] انتخاب و به نان جینگ اعزام نمایند. نمایندگان استان‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی در تاریخ 29دسامبر1911، در نانجینگ گرد هم آمده و سون یات سِن را به عنوان «رییس جمهوری موقت» برگزیدند. براساس قانون اساسی موقتی که تدوین شد، دولت موقت جمهوری جدید [[چین]] شکل گرفت.

	علیرغم تلاش‌های نا موفق سون یات سِن در ایجاد قیام‌های مختلف، به وی لقب افتخاری بنیانگذار جمهوری چین (← [[جمهوری خلق چین]])داده شد، چون او بود که با به راه انداختن حرکت‌های انقلابی و دورهم جمع کردن مخالفان دولت چینگ( ← [[سلسله چینگ\|سلسله چینگ)]]، روح انقلاب را در میان گروه‌های مختلف اجتماعی زنده نگه‌داشته بود.		علیرغم تلاش‌های نا موفق سون یات سِن در ایجاد قیام‌های مختلف، به وی لقب افتخاری بنیانگذار جمهوری چین (← [[جمهوری خلق چین]])داده شد، چون او بود که با به راه انداختن حرکت‌های انقلابی و دورهم جمع کردن مخالفان دولت چینگ( ← [[سلسله چینگ\|سلسله چینگ)]]، روح انقلاب را در میان گروه‌های مختلف اجتماعی زنده نگه‌داشته بود.