توسعه فرمانروایی کانادا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Rashid در ‏۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۲

2024-08-09T00:02:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	=== ~~'''~~توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867~~'''~~ ===		=== توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867 ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|[[توسعه فرمانروایی کانادا]]. قابل بازیابی از https://www.theglobeandmail.com/arts/books-and-media/book-reviews/review-adams-shoaltss-a-history-of-canada-in-ten-maps-and-barbara-mitchells-mapmaker-chart-the-countrys-past/article36748319/]]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|[[توسعه فرمانروایی کانادا]]. قابل بازیابی از https://www.theglobeandmail.com/arts/books-and-media/book-reviews/review-adams-shoaltss-a-history-of-canada-in-ten-maps-and-barbara-mitchells-mapmaker-chart-the-countrys-past/article36748319/]]
	جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>		جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>

Rashid در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۵

2024-08-08T18:15:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۵
خط ۷:		خط ۷:
	دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ [[کانادا]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>		دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ [[کانادا]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	* [[تاریخ دوران میانی کانادا]]		[[تاریخ دوران میانی کانادا]]؛ [[سال های جنگ در تاریخ کانادا]]
	* [[سال های جنگ در تاریخ کانادا]]
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.		[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.

Rashid در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۵

2024-08-08T18:15:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۵
خط ۶:		خط ۶:

	دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ [[کانادا]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>		دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ [[کانادا]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>
			== نیز نگاه کنید به ==
			* [[تاریخ دوران میانی کانادا]]
			* [[سال های جنگ در تاریخ کانادا]]
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.		[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.

	[ii] .شارلوت تاون، مرکز ایالت پرنس ادوارد آیلند است.		[ii] .شارلوت تاون، مرکز ایالت پرنس ادوارد آیلند است.

	~~== نیز نگاه کنید به ==~~

	* [[تاریخ دوران میانی کانادا]]
	* [[سال های جنگ در تاریخ کانادا]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Rashid در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۳

2024-07-22T20:53:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===		=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|[[توسعه فرمانروایی کانادا]]. قابل بازیابی از https://~~encrypted-tbn3~~.~~gstatic~~.com/~~images?q=tbn:ANd9GcSP5Xv0qbc_ITKlqESXyE~~-~~Z8vH52nyqaKfFvCjWQtMlruk2c~~-79]]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|[[توسعه فرمانروایی کانادا]]. قابل بازیابی از https://www.theglobeandmail.com/arts/books-and-media/book-reviews/review-adams-shoaltss-a-history-of-canada-in-ten-maps-and-barbara-mitchells-mapmaker-chart-the-countrys-past/article36748319/]]
	جمعیت مستعمرات آمریکای ~~ش[[مالی]]~~ بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>		جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>

	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>

Rashid در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۵۰

2024-07-21T21:50:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===		=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|~~'''~~[[توسعه فرمانروایی کانادا]]~~'''~~]]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|[[توسعه فرمانروایی کانادا]]. قابل بازیابی از https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSP5Xv0qbc_ITKlqESXyE-Z8vH52nyqaKfFvCjWQtMlruk2c-79]]
	جمعیت مستعمرات آمریکای ش[[مالی]] بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>		جمعیت مستعمرات آمریکای ش[[مالی]] بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>

	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>

	دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ کانادا. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>		دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ [[کانادا]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.		[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T10:54:25Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===		=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]
	جمعیت مستعمرات آمریکای ~~شمالی~~ بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>		جمعیت مستعمرات آمریکای ش[[مالی]] بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>

	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>

Rashid در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۶

2024-02-23T19:06:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۵:		خط ۵:
	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>

	دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ کانادا. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].</ref>		دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ کانادا. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].ص.72-74.</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.		[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-23T09:54:41Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===		=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]
	جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با ایالات متحده در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش آمریکا به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>		جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با [[ایالات متحده]] در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش [[آمریکا]] به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>

	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>

Rashid در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۲

2024-02-22T21:32:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===		=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]
	جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م مهاجران اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river)در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در مانیتوبا آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با ایالات متحده در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این مهاجران برای شکست دادن ارتش آمریکا به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر (Simon Fraser) ، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد. <ref name=":0">~~Kristi~~ L. ~~Desaulniers,~~ (2003)~~, "~~Canada", Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A~~, ISBN 10: 079107238X~~</ref>		جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river) در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با ایالات متحده در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این [[تاریخ ورود مهاجران به کانادا\|مهاجران]] برای شکست دادن ارتش آمریکا به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر(Simon Fraser)، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد.<ref name=":1">Desaulniers, K. L. (2003). Canada. Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A.</ref>

	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) [i] ، عقیده داشت آینده [[کانادا]] به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون [[کانادا]] (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown)[ii] ~~كنفرانسي،~~ به نام ~~كنفرانس~~ شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های [[کانادا]]، ~~پرنس ادوارد آیلند،~~ نوااسکوشا و نیوبرونزویک حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی (~~نوااسکوشا–~~ پرنس ادوارد آیلند و نیوفانلند) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین ~~كند~~. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در کبک برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند. <ref>~~Archie~~ Cairns, (1995)~~, "~~Alexander Mackenzie~~", by Pipe Major Don M~~. ~~Carrigan,~~ Review Yearbook, Kingston, Ontario~~,</ref>~~		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) <sup>[vii]</sup>، عقیده داشت آینده کانادا به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون کانادا (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown) <sup>[viii]</sup> کنفرانسی، به نام کنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های کانادا، [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی ([[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]– [[استان پرنس ادوارد آیلند کانادا\|پرنس ادوارد آیلند]] و [[استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا\|نیوفانلند]]) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین کند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در [[استان کبک کانادا\|کبک]] برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند.<ref>Cairns, A. (1995). Alexander Mackenzie. Review Yearbook, Kingston, Ontario .</ref>

	دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act )» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت نوااسکوشا، نیوبرانزویک، انتاریو (که پیش از آن كاناداي غربي نامیده می‌شدند) و کبک (که قبلاً كاناداي شرقي نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «حکومت [[کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان قانون اساسی در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت اونتاریو، کبک، نوااسکوشیا و نیوبرونزویک ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت مانیتوبا ایجاد شد. بریتیش کلمبیا و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد. <ref name=":0" /> <ref>Greig, Christopher John, Wayne Martino, (2011), “Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives” Canadian Scholars’ Press, First edition, October.</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ کانادا. تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی</ref>

	~~----~~

			دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act)» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشا]]، [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرانزویک]]، [[استان اونتاریوی کانادا\|انتاریو]] (که پیش از آن کانادای غربی نامیده می‌شدند) و [[استان کبک کانادا\|کبک]] (که قبلاً کانادای شرقی نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «[[سیاست و حکومت کانادا\|حکومت کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان [[قانون اساسی کانادا\|قانون اساسی]] در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت [[استان اونتاریوی کانادا\|اونتاریو]]، [[استان کبک کانادا\|کبک]]، [[استان نوا اسکوشیای کانادا\|نوااسکوشیا]] و [[استان نیوبرانزویک کانادا\|نیوبرونزویک]] ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت [[استان مانیتوبای کانادا\|مانیتوبا]] ایجاد شد. [[استان بریتیش کلمبیای کانادا\|بریتیش کلمبیا]] و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد.<ref name=":1" /> <ref name=":3">Greig, C. J., & Martino, W. J. (2011). Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives. Canadian Scholars’ Press .</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ کانادا. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی].</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.		[i] .جان ای. مک دونالد به عنوان اولین نخست وزیر [[کانادا]] انتخاب شد.

Rashid در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۹

2023-12-16T17:09:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===		=== '''توسعه فرمانروایی [[کانادا]]: 1812 تا 1867''' ===
	[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]		[[پرونده:توسعه فرمانروایی کانادا.jpg\|جایگزین=توسعه فرمانروایی کانادا\|بندانگشتی\|'''[[توسعه فرمانروایی کانادا]]''']]
	جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م مهاجران اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river)در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در مانیتوبا آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با ایالات متحده در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این مهاجران برای شکست دادن ارتش آمریکا به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر (Simon Fraser) ، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد<ref name=":0">Kristi L. Desaulniers, (2003), "Canada", Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A, ISBN 10: 079107238X</ref>.		جمعیت مستعمرات آمریکای شمالی بریتانیا، پس از مهاجرت طرفداران امپراتوری متحد، روبه افزایش گذاشت. تعداد زیادی مهاجر نیز از ایرلند، اسکاتلند، انگلستان و آلمان به آنجا مهاجرت کردند. در سال 1812م مهاجران اسکاتلندی و ایرلندی به دره رود سرخ (Red river)در نزدیک‌های وینیپگ (Winnipeg) کنونی در مانیتوبا آمدند تا در این سرزمین غنی و حاصلخیز کشاورزی کنند. در سال 1812م مهاجرنشین‌های بریتانیایی با ایالات متحده در ساحل شرقی درگیر جنگ شدند. وقتی این مهاجران برای شکست دادن ارتش آمریکا به نیروهای ارتش بریتانیا ملحق شدند، نقشه گسترش امپراتوری جورج واشنگتن، رئیس جمهور ایالات متحده، لو رفت. اما، با گذشت زمان، محافظت از [[کانادا]] برای بریتانیایی‌ها بیش از حد انتظارشان هزینه‌بر شد. از طرف دیگر، اداره این کشور از راه دور نیز به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود. به همین دلیل آنان در صدد یافتن راه‌حلی بودند. کانادایی‌ها همچنان مثل گذشته در پیشروی به سمت اقیانوس آرام، در جستجوی مسیرهای آبی و زمینی بودند. سایمن فریزر (Simon Fraser) ، پسر خانواده‌ای طرفدار بریتانیا که پیش‌تر در [[کانادا]] پناه گرفته بودند، آبراهی را کشف کرد که سرانجام به افتخار او نام‌گذاری شد. همچنین، الکساندر مکنزی (Alexander Mackenzie) در جستجوی گذرگاه شمال غربی، شبکه گسترده رودخانه‌ای (شامل شاخه‌های فرعی) را کشف کرد که امروزه رود مکنزی نام دارد. اکتشاف و ترسیم نقشه در سراسر آمریکای شمالی ادامه داشت. درنتیجه، دیدگاه‌های متفاوتی درباره تصویر در خور آینده حکومت این سرزمین اظهار می‌شد. <ref name=":0">Kristi L. Desaulniers, (2003), "Canada", Published by Chelsea House Publications, Mishawaka, IN, U.S.A, ISBN 10: 079107238X</ref>

	جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) [i] ، عقیده داشت آینده [[کانادا]] به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون [[کانادا]] (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown)[ii] كنفرانسي، به نام كنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های [[کانادا]]، پرنس ادوارد آیلند، نوااسکوشا و نیوبرونزویک حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی (نوااسکوشا– پرنس ادوارد آیلند و نیوفانلند) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین كند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در کبک برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند <ref>Archie Cairns, (1995), "Alexander Mackenzie", by Pipe Major Don M. Carrigan, Review Yearbook, Kingston, Ontario,</ref>.		جان مک‌دونالد (John A. Macdonald) [i] ، عقیده داشت آینده [[کانادا]] به این شکل خواهد بود که از ساحلی به ساحل دیگر و به صورت کشوری وسیع و گسترده درخواهد آمد. این سرزمین پس از بحث‌های بسیار در بین رهبران وقت، سرانجام به صورت دومینیون [[کانادا]] (Dominion of Canada) به هم متصل شد. این مهم در اول ژوئیه سال 1867 م تحت قانون آمریکای شمالی بریتانیا به دست آمد. برای تحقق این امر، در سپتامبر 1864م در شارلوت تاون (Charlottetown)[ii] كنفرانسي، به نام كنفرانس شارلوت تاون، برگزار شد. در این کنفرانس نمایندگان ایالت‌های [[کانادا]]، پرنس ادوارد آیلند، نوااسکوشا و نیوبرونزویک حضورداشتند. اساس تشکیل کشور [[کانادا]] (به صورتی که اکنون وجود دارد) در این کنفرانس پایه گذاری شد. هیأت‌های نمایندگی شرکت کننده در کنفرانس موافقت کردند که فدراسیونی از ایالت‌های [[کانادا]] و سواحل شرقی (نوااسکوشا– پرنس ادوارد آیلند و نیوفانلند) بهترین حالتی است که می‌تواند منافع همگی را تأمین كند. بنابراین، پس از دومین کنفرانس، که در اکتبر 1864 م در کبک برگزار کردند، برای کسب نتیجه قطعی و تعیین جزییات در سال 1866م در لندن (انگلستان) گرد هم آمدند. در این گردهمایی مقرر شد کنترل مسائل دفاعی، بازرگانی و سایر مواردی که به منافع ملی مربوط است، به عهده دولت فدرال باشد و دولت‌های ایالتی قدرت رسیدگی و کنترل مسائل و مطالب محلی خود، نظیر راه‌ها، آموزش و غیره،را داشته باشند. <ref>Archie Cairns, (1995), "Alexander Mackenzie", by Pipe Major Don M. Carrigan, Review Yearbook, Kingston, Ontario,</ref>

	دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act )» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت نوااسکوشا، نیوبرانزویک، انتاریو (که پیش از آن كاناداي غربي نامیده می‌شدند) و کبک (که قبلاً كاناداي شرقي نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «حکومت [[کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان قانون اساسی در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت اونتاریو، کبک، نوااسکوشیا و نیوبرونزویک ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت مانیتوبا ایجاد شد. بریتیش کلمبیا و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد<ref name=":0" /> <ref>Greig, Christopher John, Wayne Martino, (2011), “Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives” Canadian Scholars’ Press, First edition, October.</ref>.		دولت انگلستان از این موافقت‌نامه استقبال کرد و در مارس 1867م قانونی برای تحقق این امر تصویب نمود که «قانون آمریکای شمالی بریتانیا (British North America Act )» نامیده شد. در اول جولای 1867م، چهار ایالت نوااسکوشا، نیوبرانزویک، انتاریو (که پیش از آن كاناداي غربي نامیده می‌شدند) و کبک (که قبلاً كاناداي شرقي نامیده می‌شد) براساس توافق انجام شده در قانون جدید متحد شدند و «حکومت [[کانادا]]» را تأسیس کردند. جان مک دونالد نیز به عنوان اولین نخست‌وزیر انتخاب شد. پس از آن این کشور قلمرو خود را گسترش داد. سرانجام براساس پیمان قانون اساسی در سال 1867م یک حکومت با چهار ایالت اونتاریو، کبک، نوااسکوشیا و نیوبرونزویک ایجاد شد. این کشور کنترل سرزمین روبرت و منطقه نورث وست را به دست گرفت. در جولای 1870م ایالت مانیتوبا ایجاد شد. بریتیش کلمبیا و جزیره ونکوور در سال 1871م وجزیره پرنس ادوارد در سال 1873م به [[کانادا]] پیوستند. همچنین، در سال 1898م دولت [[کانادا]] منطقه یوکان را بنیاد نهاد. <ref name=":0" /> <ref>Greig, Christopher John, Wayne Martino, (2011), “Canadian Men and Masculinities: Historical and Contemporary Perspectives” Canadian Scholars’ Press, First edition, October.</ref><ref>لاریجانی، فاضل(1395). جامعه و فرهنگ کانادا. تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی</ref>

	----		----