جامعه و نظام اجتماعی لبنان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-26T17:13:45Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۳
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	این [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت‌ها]] البته برای این کشور آثاری مثبت به ویژه در زمینه مسائل اقتصادی دارد. ارز دریافتی از مهاجران تا حدودی در حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی از جمله مسئله بیکاری تأثیرگذار است. میزان ارز دریافتی از مهاجران در سال 1990، حدود 52% از تولید ناخالص ملی را تشکیل می‌‌داد.<ref name=":3" /> در سال 2006 نیز میزان ارز وارد شده به کشور 5/72 میلیارد دلار بود که 25/5% از تولید ناخالص ملی را تشکیل داد. [[لبنان]] از این لحاظ نیز در میان کشورهای عرب رتبه اول را دارد.<ref>معلومات. ص. 31.</ref>		این [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت‌ها]] البته برای این کشور آثاری مثبت به ویژه در زمینه مسائل اقتصادی دارد. ارز دریافتی از مهاجران تا حدودی در حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی از جمله مسئله بیکاری تأثیرگذار است. میزان ارز دریافتی از مهاجران در سال 1990، حدود 52% از تولید ناخالص ملی را تشکیل می‌‌داد.<ref name=":3" /> در سال 2006 نیز میزان ارز وارد شده به کشور 5/72 میلیارد دلار بود که 25/5% از تولید ناخالص ملی را تشکیل داد. [[لبنان]] از این لحاظ نیز در میان کشورهای عرب رتبه اول را دارد.<ref>معلومات. ص. 31.</ref>

	واقعیت تلخ اما آن است که مهاجرت لبنانی‌ها به ویژه نیروهای جوان دانشگاهی و متخصص در طول بیش از سه دهه گذشته (1975 تاکنون) خسارت‌های سنگینی بر حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی این کشور وارد کرده است. یکی از عمده‌ترین این خسارت‌ها، کاهش شدید منابع انسانی متخصص است. برخی برآوردها نشان می‌‌دهد بیش از 50% از نیروهای علمی و دانشگاهی از این کشور مهاجرت کرده‌اند که حدود 60% آن‌ها جذب کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا و فرانسه شده‌اند.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۱۶۳.</ref> به استناد برخی پژوهش‌ها، تنها 2000 پزشک از فارغ‌التحصیلان [[الجامعة الاميركية فی بيروت (دانشگاه آمريكايی بيروت)\|دانشکده پزشکی دانشگاه آمریکایی بیروت]] از [[لبنان]] مهاجرت کرده‌‌اند که این رقم برابر است با تعداد پزشکان فارغ‌التحصیل این دانشکده در طول 30 سال.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۱۶۵.</ref> براساس یک پژوهش دانشگاهی، تعداد دانشگاهیان مهاجر لبنانی 273/694 نفر است. برآوردها نشان می‌دهد که هزینه تحصیلی یک فرد در این کشور تا مرحله فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، حدود 100/000 دلار است. با این محاسبه، هزینه تحصیلات نیروهای متخصص دانشگاهی مهاجر حدود 27 میلیارد دلار می‌باشد. در حالی که میزان ارز ارسالی به [[لبنان]] فاصله بسیاری با این رقم دارد<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۱۶۴.</ref> و از این لحاظ هم علاوه بر خسارت در بخش نیروی کار متخصص، از جنبه اقتصادی نیز خسارت‌های کلان متوجه اقتصاد این کشور شده است.~~<ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392).~~ جامعه و ~~فرهنگ لبنان. تهران:~~ [~~https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی،هنری~~ و ~~انتشاراتی بین المللی الهدی~~]~~، ص. 101-122.</ref>~~		واقعیت تلخ اما آن است که مهاجرت لبنانی‌ها به ویژه نیروهای جوان دانشگاهی و متخصص در طول بیش از سه دهه گذشته (1975 تاکنون) خسارت‌های سنگینی بر حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی این کشور وارد کرده است. یکی از عمده‌ترین این خسارت‌ها، کاهش شدید منابع انسانی متخصص است. برخی برآوردها نشان می‌‌دهد بیش از 50% از نیروهای علمی و دانشگاهی از این کشور مهاجرت کرده‌اند که حدود 60% آن‌ها جذب کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا و فرانسه شده‌اند.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۱۶۳.</ref> به استناد برخی پژوهش‌ها، تنها 2000 پزشک از فارغ‌التحصیلان [[الجامعة الاميركية فی بيروت (دانشگاه آمريكايی بيروت)\|دانشکده پزشکی دانشگاه آمریکایی بیروت]] از [[لبنان]] مهاجرت کرده‌‌اند که این رقم برابر است با تعداد پزشکان فارغ‌التحصیل این دانشکده در طول 30 سال.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۱۶۵.</ref> براساس یک پژوهش دانشگاهی، تعداد دانشگاهیان مهاجر لبنانی 273/694 نفر است. برآوردها نشان می‌دهد که هزینه تحصیلی یک فرد در این کشور تا مرحله فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، حدود 100/000 دلار است. با این محاسبه، هزینه تحصیلات نیروهای متخصص دانشگاهی مهاجر حدود 27 میلیارد دلار می‌باشد. در حالی که میزان ارز ارسالی به [[لبنان]] فاصله بسیاری با این رقم دارد<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۱۶۴.</ref> و از این لحاظ هم علاوه بر خسارت در بخش نیروی کار متخصص، از جنبه اقتصادی نیز خسارت‌های کلان متوجه اقتصاد این کشور شده است.
			== نیز نگاه کنید به ==
			[[جامعه و نظام اجتماعی چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی روسیه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی ژاپن]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی مصر]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی کوبا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی کانادا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی افغانستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تونس]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی ساحل عاج]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی فرانسه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اسپانیا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تایلند]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی زیمبابوه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اردن]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سوریه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی قطر]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی امارات متحده عربی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سیرالئون]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اتیوپی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اوکراین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی گرجستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تاجیکستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی قزاقستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سریلانکا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی بنگلادش]]
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] برخی نویسندگان و پژوهشگران به جای این عنوان از فرقه‌های مذهبی و یا جوامع مذهبی استفاده می‌کنند. از آنجا که در ادبیات سیاسی [[لبنان]]، عموماَ از عنوان [[ادیان در لبنان\|طائفه مذهبی]] استفاده می‌شود، در این کتاب نیز همین عنوان به کار رفته است.		<small>[i] برخی نویسندگان و پژوهشگران به جای این عنوان از فرقه‌های مذهبی و یا جوامع مذهبی استفاده می‌کنند. از آنجا که در ادبیات سیاسی [[لبنان]]، عموماَ از عنوان [[ادیان در لبنان\|طائفه مذهبی]] استفاده می‌شود، در این کتاب نیز همین عنوان به کار رفته است.</small>

	[ii] منظور از [[نهاد خانواده لبنان\|خانواده]] صرفاً مجموعه پدر، مادر و فرزندان نیست. «بیت» و «عائله» دارای مفهومی فراگیر و به معنی خاندان است که چندین واحد کوچک [[نهاد خانواده لبنان\|خانواده]] را شامل می‌شود.		<small>[ii] منظور از [[نهاد خانواده لبنان\|خانواده]] صرفاً مجموعه پدر، مادر و فرزندان نیست. «بیت» و «عائله» دارای مفهومی فراگیر و به معنی خاندان است که چندین واحد کوچک [[نهاد خانواده لبنان\|خانواده]] را شامل می‌شود.</small>

	[iii] عوامل متعددی در شکوفایی اقتصادی [[لبنان]] تا پیش از آغاز [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]] مؤثر بود که اقتصادهای در حال رشد عراق و کشورهای حاشیه خلیج فارس، تحریم اقتصادی اسراییل و بسته شدن کانال سوئز به دنبال جنگ سال 1967 اعراب و سراییل از جمله مهم‌ترین آن‌ها بود.		<small>[iii] عوامل متعددی در شکوفایی اقتصادی [[لبنان]] تا پیش از آغاز [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]] مؤثر بود که اقتصادهای در حال رشد عراق و کشورهای حاشیه خلیج فارس، تحریم اقتصادی اسراییل و بسته شدن کانال سوئز به دنبال جنگ سال 1967 اعراب و سراییل از جمله مهم‌ترین آن‌ها بود.</small>

	[iv] از آنجا که از سال 1932 تاکنون هیچگونه سرشماری رسمی در این کشور انجام نشده است، آمارهای ارائه شده تخمینی است.		<small>[iv] از آنجا که از سال 1932 تاکنون هیچگونه سرشماری رسمی در این کشور انجام نشده است، آمارهای ارائه شده تخمینی است.</small>

	~~== نیز نگاه کنید به ==~~
	[[جامعه و نظام اجتماعی چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی روسیه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی ژاپن]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی مصر]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی کوبا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی کانادا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی افغانستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تونس]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی ساحل عاج]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی فرانسه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اسپانیا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تایلند]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی زیمبابوه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اردن]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سوریه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی قطر]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی امارات متحده عربی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سیرالئون]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اتیوپی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اوکراین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی گرجستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تاجیکستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی قزاقستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سریلانکا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی بنگلادش]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی،هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 101-122.

			== نویسنده مقاله ==
			سید محمد صدر هاشمی
	[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]		[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

Mahdi در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۵

2024-07-31T12:55:29Z

نمایش تغییرات

Mohammad در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۱

2024-07-18T07:31:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۱
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[جامعه و نظام اجتماعی چین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی روسیه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی ژاپن]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی مصر]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی کوبا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی کانادا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی افغانستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تونس]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی ساحل عاج]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی فرانسه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اسپانیا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تایلند]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی آرژانتین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی زیمبابوه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اردن]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سوریه]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی قطر]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی امارات متحده عربی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سیرالئون]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اتیوپی]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی اوکراین]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی گرجستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی تاجیکستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی قزاقستان]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی سریلانکا]]؛ [[جامعه و نظام اجتماعی بنگلادش]]
	* [[لبنان]]
	* [[تاریخ لبنان]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی چین]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی روسیه]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی ژاپن]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی مصر]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی کوبا]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی کانادا]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی افغانستان]]
	* [[جامعه و نظام اجتماعی تونس]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
			[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-15T18:36:37Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== [[هویت ملی در لبنان]] ===		=== [[هویت ملی در لبنان]] ===
	مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین [[سوریه]] می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۲۱.</ref>		مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت [[فرانسه]] بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین [[سوریه]] می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۲۱.</ref>

	ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.		ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-28T12:00:16Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== [[هویت ملی در لبنان]] ===		=== [[هویت ملی در لبنان]] ===
	مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین سوریه می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۲۱.</ref>		مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین [[سوریه]] می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: [http://dar-alfarabi.com دار الفارابي]، ص. ۲۱.</ref>

	ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.		ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T11:17:30Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	اتحاد الجامعیات اللبنانیات، تجمع لسیدات الاعمال اللبنانیات، جمعیة نساء جبل عامل، رابطة المرأة العاملة فی [[لبنان]]، جمعیة سیدات المقاصد، التجمع النسائی الدیمو قراطی اللبنانی،الهیئات النسائیه فی [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، از جمله انجمن‌ها و جمعیت‌های زنان لبنان‌اند که در زمینه‌های علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و امور خیریه فعالیت می‌کنند.		اتحاد الجامعیات اللبنانیات، تجمع لسیدات الاعمال اللبنانیات، جمعیة نساء جبل عامل، رابطة المرأة العاملة فی [[لبنان]]، جمعیة سیدات المقاصد، التجمع النسائی الدیمو قراطی اللبنانی،الهیئات النسائیه فی [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، از جمله انجمن‌ها و جمعیت‌های زنان لبنان‌اند که در زمینه‌های علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و امور خیریه فعالیت می‌کنند.

	[[زنان در لبنان\|زنان لبنانی]] به لحاظ قانونی مشکلی برای کار ندارند و قانون کار این کشور، در بیشتر موارد بدون هر گونه تبعیض، هر دو جنس را شامل می‌شود. همچنین امکان فعالیت‌های تجاری و مدیریتی و تحصیل تا بالاترین سطوح برای آنان فراهم است. طبق آمارهای موجود، هر چند نسبت نیروی کار [[زنان در لبنان\|زنان]] به مردان کمتر است، 26% از نیروی کار زنان در گروه متخصصین (پزشکان، معلمان، مهندسان و...) قرار می گیرند؛ در حالی که تنها 8% از نیروی کار مردان در این گروه قرار دارد. همچنین 63% از نیروی کار در بخش خدمات مالی و بیمه را زنان تشکیل می‌دهند.<ref name=":0">[http://www.cas.gov.lb/ ادارة الاحصاء المركزي]. (2012). SIF-1 گزارش‌های اداره مرکزی آمار لبنان.</ref> حوزه‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای نیز بسیاری از زنان را جذب کار کرده است.		[[زنان در لبنان\|زنان لبنانی]] به لحاظ قانونی مشکلی برای کار ندارند و قانون کار این کشور، در بیشتر موارد بدون هر گونه تبعیض، هر دو جنس را شامل می‌شود. همچنین امکان فعالیت‌های تجاری و مدیریتی و تحصیل تا بالاترین سطوح برای آنان فراهم است. طبق آمارهای موجود، هر چند نسبت نیروی کار [[زنان در لبنان\|زنان]] به مردان کمتر است، 26% از نیروی کار زنان در گروه متخصصین (پزشکان، معلمان، مهندسان و...) قرار می گیرند؛ در حالی که تنها 8% از نیروی کار مردان در این گروه قرار دارد. همچنین 63% از نیروی کار در بخش خدمات [[مالی]] و بیمه را زنان تشکیل می‌دهند.<ref name=":0">[http://www.cas.gov.lb/ ادارة الاحصاء المركزي]. (2012). SIF-1 گزارش‌های اداره مرکزی آمار لبنان.</ref> حوزه‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای نیز بسیاری از زنان را جذب کار کرده است.

	علی‌رغم موارد مزبور، ضعف قوانین موضوعه و به ویژه فقدان استراتژی ملی و سیاست‌های عمومی حمایت از مسائل زنان، مشکلات بسیاری را فراروی آنان قرار داده است. در چند دهه اخیر تلاش‌هایی برای وضع قوانین صریح و محکم در حمایت از حقوق زنان صورت گرفته است که با موفقیت‌هایی نیز همراه بوده است، اما به دلایل پیش گفته و وجود برخی سنت‌های باقیمانده از گذشته و به ویژه عدم وجود مجازات‌های سنگین و مؤثر، خشونت علیه زنان، کم و بیش همچنان ادامه دارد.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. 29.</ref> [[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|مشکلات اقتصادی لبنان]] نیز موجب شده است تا بسیاری از زنان متأهل ناگزیر از کار در خارج از خانه شوند که این مسئله علاوه بر بروز مشکلات در روابط زن و مرد و تربیت فرزندان، گاه موجب طلاق نیز می‌شود.		علی‌رغم موارد مزبور، ضعف قوانین موضوعه و به ویژه فقدان استراتژی ملی و سیاست‌های عمومی حمایت از مسائل زنان، مشکلات بسیاری را فراروی آنان قرار داده است. در چند دهه اخیر تلاش‌هایی برای وضع قوانین صریح و محکم در حمایت از حقوق زنان صورت گرفته است که با موفقیت‌هایی نیز همراه بوده است، اما به دلایل پیش گفته و وجود برخی سنت‌های باقیمانده از گذشته و به ویژه عدم وجود مجازات‌های سنگین و مؤثر، خشونت علیه زنان، کم و بیش همچنان ادامه دارد.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. 29.</ref> [[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|مشکلات اقتصادی لبنان]] نیز موجب شده است تا بسیاری از زنان متأهل ناگزیر از کار در خارج از خانه شوند که این مسئله علاوه بر بروز مشکلات در روابط زن و مرد و تربیت فرزندان، گاه موجب طلاق نیز می‌شود.

Hedieh در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۶

2024-02-23T07:56:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[پرونده:طبقات لبنان.jpg\|بندانگشتی\|[[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|طبقات اجتماعی لبنان]]]]جامعه متکثر [[لبنان]] همچون دیگر جوامع جهان سوم، با نابرابری‌های اجتماعی روبرو است که هرچند ریشه آن به قرون پیش از استقلال این کشور بازمی‌گردد، تحولات پس از استقلال تاثیر بسیاری در ظهور آن داشت. در آن زمان سیطره سرمایه‌داری وابسته بر ساختار اقتصادی به خلق تناقضات و شکاف‌های طبقاتی منجر گردید. منافع سرشار وابستگی اقتصادی هر چند در آغاز عمدتاً به [[طوائف مسيحی لبنان\|طوائف مسیحی]] به ویژه سرمایه‌داران و بازرگانان [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی]] محدود بود، به تدریج به دیگر طوائف گسترش یافت و در میان طوائف نیز نابرابری‌های اجتماعی و فاصله طبقاتی را به ارمغان آورد. تثبیت نظام طائفه‌ای در دوره استقلال نیز در شکل‌ گرفتن چنین شکاف‌هایی نقش آفرین بود. نابرابری‌ها فاصله طبقاتی از جمله عوامل بسیاری از نزاع‌ها و بحران‌های سیاسی اجتماعی [[لبنان]] بوده است.		[[پرونده:طبقات لبنان.jpg\|بندانگشتی\|[[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|طبقات اجتماعی لبنان]]]]جامعه متکثر [[لبنان]] همچون دیگر جوامع جهان سوم، با نابرابری‌های اجتماعی روبرو است که هرچند ریشه آن به قرون پیش از استقلال این کشور بازمی‌گردد، تحولات پس از استقلال تاثیر بسیاری در ظهور آن داشت. در آن زمان سیطره سرمایه‌داری وابسته بر ساختار اقتصادی به خلق تناقضات و شکاف‌های طبقاتی منجر گردید. منافع سرشار وابستگی اقتصادی هر چند در آغاز عمدتاً به [[طوائف مسيحی لبنان\|طوائف مسیحی]] به ویژه سرمایه‌داران و بازرگانان [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی]] محدود بود، به تدریج به دیگر طوائف گسترش یافت و در میان طوائف نیز نابرابری‌های اجتماعی و فاصله طبقاتی را به ارمغان آورد. تثبیت نظام طائفه‌ای در دوره استقلال نیز در شکل‌ گرفتن چنین شکاف‌هایی نقش آفرین بود. نابرابری‌ها فاصله طبقاتی از جمله عوامل بسیاری از نزاع‌ها و بحران‌های سیاسی اجتماعی [[لبنان]] بوده است.

	در دوره‌هایی از [[لبنان معاصر\|تاریخ معاصر]] [[لبنان]] و به‌طور خاص در دوره ریاست جمهوری [[لبنان معاصر\|فؤاد شهاب]]، تلاش‌هایی برای انجام اصلاحات اقتصادی اجتماعی با هدف کم کردن فاصله‌های طبقاتی و تحقق عدالت اجتماعی صورت گرفت و اقداماتی عملی نیز انجام گرفت، پیچیدگی‌های [[ساختار سیاسی لبنان\|ساختار سیاسی]] اجتماعی و برخی مقاومت‌ها اما این تلاش‌ها را با شکست روبرو ساخت.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة ~~الشرقية،~~ ص. ۱۰۷-۱۱۴.</ref>		در دوره‌هایی از [[لبنان معاصر\|تاریخ معاصر]] [[لبنان]] و به‌طور خاص در دوره ریاست جمهوری [[لبنان معاصر\|فؤاد شهاب]]، تلاش‌هایی برای انجام اصلاحات اقتصادی اجتماعی با هدف کم کردن فاصله‌های طبقاتی و تحقق عدالت اجتماعی صورت گرفت و اقداماتی عملی نیز انجام گرفت، پیچیدگی‌های [[ساختار سیاسی لبنان\|ساختار سیاسی]] اجتماعی و برخی مقاومت‌ها اما این تلاش‌ها را با شکست روبرو ساخت.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%83%D8%AA%D8%A8%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9 المكتبة الشرقية]، ص. ۱۰۷-۱۱۴.</ref>

	=== [[هویت ملی در لبنان]] ===		=== [[هویت ملی در لبنان]] ===
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.		به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.

	در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة ~~الشرقية،~~ ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: [http://www.elrayyesbooks.com/ دار رياض الريس للنشر]، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۳۱.</ref>		در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%83%D8%AA%D8%A8%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9 المكتبة الشرقية]، ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: [http://www.elrayyesbooks.com/ دار رياض الريس للنشر]، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۳۱.</ref>

	جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.		جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	گرانی مواد غذایی، برق و سوخت به ویژه بنزین، هزینه بالا در بخش [[بهداشت و سلامت لبنان\|بهداشت و درمان]] نیز از جمله مشکلات معیشتی مردم [[لبنان]] است.		گرانی مواد غذایی، برق و سوخت به ویژه بنزین، هزینه بالا در بخش [[بهداشت و سلامت لبنان\|بهداشت و درمان]] نیز از جمله مشکلات معیشتی مردم [[لبنان]] است.

	طبق آمارهای سال 2007، جمعیت شاغل در این کشور ۱118000 نفر (276000 زن و 842000 مرد) بوده است که 931000 نفر از آنان در بخش خصوصی شاغل بوده‌اند.<ref name=":0" /> همچنین 39% نیروی کار [[لبنان]] در بخش بانکداری و بیمه، 27% در بخش تجارت، 12% در بخش صنعت و تنها 6% در بخش کشاورزی اشتغال داشته‌اند.<ref name=":0" /> هزینه‌های بالای معیشت، بیشتر مردم [[لبنان]] را ناگزیر ساخته است تا بیش از یک شغل داشته باشند.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة ~~الشرقية،~~ ص. ۱۳.</ref>		طبق آمارهای سال 2007، جمعیت شاغل در این کشور ۱118000 نفر (276000 زن و 842000 مرد) بوده است که 931000 نفر از آنان در بخش خصوصی شاغل بوده‌اند.<ref name=":0" /> همچنین 39% نیروی کار [[لبنان]] در بخش بانکداری و بیمه، 27% در بخش تجارت، 12% در بخش صنعت و تنها 6% در بخش کشاورزی اشتغال داشته‌اند.<ref name=":0" /> هزینه‌های بالای معیشت، بیشتر مردم [[لبنان]] را ناگزیر ساخته است تا بیش از یک شغل داشته باشند.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%83%D8%AA%D8%A8%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9 المكتبة الشرقية]، ص. ۱۳.</ref>

	بیکاری اما از جمله معضلات اقتصادی اجتماعی [[لبنان]] طی دهه‌های گذشته بوده است. در سال‌های [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] میزان بیکاری از رقم بالایی برخوردار و یکی از عوامل مهم در [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت]] لبنانی‌ها بود. پس از پایان جنگ و علی‌رغم کاهش نسبی این میزان در سال‌های اولیه، به دلایل مختلف از جمله ادامه بحران اقتصادی و اجتماعی و نیز استمرار تهدیدات و حملات اسراییل، رو به افزایش گزارد. نرخ بیکاری که در سال 1996، 7/3% بود در سال 2001 به 11/5% افزایش یافت.<ref name=":1">عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۵۶.</ref> آمارهای سال 2007 نشان می‌دهد جمعیت بیکار این کشور متشکل از افراد در سنین 15 تا 64 سال، 108000 نفر بوده است.<ref name=":0" /> همچنین بررسی‌های دانشگاه سن ژوزف بیروت نشان می‌دهد نرخ بیکاری جوانان با سنین میان 15 تا 19 سال، 27/5% تا 28/5 و در سنین بین 20 و 24 سال به 18 تا 21% رسیده است.<ref name=":1" /> علاوه بر عوامل پیش گفته، در سال‌های اخیر وجود ده‌ها هزار نیروی کار ارزان قیمت خارجی نیز در افزایش نرخ بیکاری در این کشور تأثیرگذار بوده است.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. ۱۵۵.</ref>		بیکاری اما از جمله معضلات اقتصادی اجتماعی [[لبنان]] طی دهه‌های گذشته بوده است. در سال‌های [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] میزان بیکاری از رقم بالایی برخوردار و یکی از عوامل مهم در [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت]] لبنانی‌ها بود. پس از پایان جنگ و علی‌رغم کاهش نسبی این میزان در سال‌های اولیه، به دلایل مختلف از جمله ادامه بحران اقتصادی و اجتماعی و نیز استمرار تهدیدات و حملات اسراییل، رو به افزایش گزارد. نرخ بیکاری که در سال 1996، 7/3% بود در سال 2001 به 11/5% افزایش یافت.<ref name=":1">عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۵۶.</ref> آمارهای سال 2007 نشان می‌دهد جمعیت بیکار این کشور متشکل از افراد در سنین 15 تا 64 سال، 108000 نفر بوده است.<ref name=":0" /> همچنین بررسی‌های دانشگاه سن ژوزف بیروت نشان می‌دهد نرخ بیکاری جوانان با سنین میان 15 تا 19 سال، 27/5% تا 28/5 و در سنین بین 20 و 24 سال به 18 تا 21% رسیده است.<ref name=":1" /> علاوه بر عوامل پیش گفته، در سال‌های اخیر وجود ده‌ها هزار نیروی کار ارزان قیمت خارجی نیز در افزایش نرخ بیکاری در این کشور تأثیرگذار بوده است.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. ۱۵۵.</ref>

Hedieh در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۳۷

2024-02-23T02:37:57Z

نمایش تغییرات

Hedieh در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۹

2024-02-22T15:39:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== [[هویت ملی در لبنان]] ===		=== [[هویت ملی در لبنان]] ===
	مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین سوریه می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: دار الفارابي، ص. ۲۱.</ref>		مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین سوریه می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: دار الفارابي، ص. ۲۱.</ref>

	ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.		ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.		به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.

	در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة الشرقية، ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: دار رياض الريس للنشر، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق، ص. ۱۳۱.</ref>		در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة الشرقية، ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: دار رياض الريس للنشر، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق، ص. ۱۳۱.</ref>

	جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.		جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.

Hedieh در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۶

2024-02-22T15:16:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۶
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	این [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت‌ها]] البته برای این کشور آثاری مثبت به ویژه در زمینه مسائل اقتصادی دارد. ارز دریافتی از مهاجران تا حدودی در حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی از جمله مسئله بیکاری تأثیرگذار است. میزان ارز دریافتی از مهاجران در سال 1990، حدود 52% از تولید ناخالص ملی را تشکیل می‌‌داد.<ref name=":3" /> در سال 2006 نیز میزان ارز وارد شده به کشور 5/72 میلیارد دلار بود که 25/5% از تولید ناخالص ملی را تشکیل داد. [[لبنان]] از این لحاظ نیز در میان کشورهای عرب رتبه اول را دارد.<ref>معلومات. ص. 31.</ref>		این [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت‌ها]] البته برای این کشور آثاری مثبت به ویژه در زمینه مسائل اقتصادی دارد. ارز دریافتی از مهاجران تا حدودی در حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی از جمله مسئله بیکاری تأثیرگذار است. میزان ارز دریافتی از مهاجران در سال 1990، حدود 52% از تولید ناخالص ملی را تشکیل می‌‌داد.<ref name=":3" /> در سال 2006 نیز میزان ارز وارد شده به کشور 5/72 میلیارد دلار بود که 25/5% از تولید ناخالص ملی را تشکیل داد. [[لبنان]] از این لحاظ نیز در میان کشورهای عرب رتبه اول را دارد.<ref>معلومات. ص. 31.</ref>

	واقعیت تلخ اما آن است که مهاجرت لبنانی‌ها به ویژه نیروهای جوان دانشگاهی و متخصص در طول بیش از سه دهه گذشته (1975 تاکنون) خسارت‌های سنگینی بر حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی این کشور وارد کرده است. یکی از عمده‌ترین این خسارت‌ها، کاهش شدید منابع انسانی متخصص است. برخی برآوردها نشان می‌‌دهد بیش از 50% از نیروهای علمی و دانشگاهی از این کشور مهاجرت کرده‌اند که حدود 60% آن‌ها جذب کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا و فرانسه شده‌اند.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: دار الفارابي، ص. ۱۶۳.</ref> به استناد برخی پژوهش‌ها، تنها 2000 پزشک از فارغ‌التحصیلان [[الجامعة الاميركية فی بيروت (دانشگاه آمريكايی بيروت)\|دانشکده پزشکی دانشگاه آمریکایی بیروت]] از [[لبنان]] مهاجرت کرده‌‌اند که این رقم برابر است با تعداد پزشکان فارغ‌التحصیل این دانشکده در طول 30 سال.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: دار الفارابي، ص. ۱۶۵.</ref> براساس یک پژوهش دانشگاهی، تعداد دانشگاهیان مهاجر لبنانی 273/694 نفر است. برآوردها نشان می‌دهد که هزینه تحصیلی یک فرد در این کشور تا مرحله فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، حدود 100/000 دلار است. با این محاسبه، هزینه تحصیلات نیروهای متخصص دانشگاهی مهاجر حدود 27 میلیارد دلار می‌باشد. در حالی که میزان ارز ارسالی به [[لبنان]] فاصله بسیاری با این رقم دارد<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: دار الفارابي، ص. ۱۶۴.</ref> و از این لحاظ هم علاوه بر خسارت در بخش نیروی کار متخصص، از جنبه اقتصادی نیز خسارت‌های کلان متوجه اقتصاد این کشور شده است.<ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: ~~موسسه فرهنگی،هنری و~~ [https://alhoda.ir/ انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 101-122.</ref>		واقعیت تلخ اما آن است که مهاجرت لبنانی‌ها به ویژه نیروهای جوان دانشگاهی و متخصص در طول بیش از سه دهه گذشته (1975 تاکنون) خسارت‌های سنگینی بر حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی این کشور وارد کرده است. یکی از عمده‌ترین این خسارت‌ها، کاهش شدید منابع انسانی متخصص است. برخی برآوردها نشان می‌‌دهد بیش از 50% از نیروهای علمی و دانشگاهی از این کشور مهاجرت کرده‌اند که حدود 60% آن‌ها جذب کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا و فرانسه شده‌اند.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: دار الفارابي، ص. ۱۶۳.</ref> به استناد برخی پژوهش‌ها، تنها 2000 پزشک از فارغ‌التحصیلان [[الجامعة الاميركية فی بيروت (دانشگاه آمريكايی بيروت)\|دانشکده پزشکی دانشگاه آمریکایی بیروت]] از [[لبنان]] مهاجرت کرده‌‌اند که این رقم برابر است با تعداد پزشکان فارغ‌التحصیل این دانشکده در طول 30 سال.<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: دار الفارابي، ص. ۱۶۵.</ref> براساس یک پژوهش دانشگاهی، تعداد دانشگاهیان مهاجر لبنانی 273/694 نفر است. برآوردها نشان می‌دهد که هزینه تحصیلی یک فرد در این کشور تا مرحله فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، حدود 100/000 دلار است. با این محاسبه، هزینه تحصیلات نیروهای متخصص دانشگاهی مهاجر حدود 27 میلیارد دلار می‌باشد. در حالی که میزان ارز ارسالی به [[لبنان]] فاصله بسیاری با این رقم دارد<ref>بزى، علی. (2009). الكفاءات العلمية اللبنانية: الاعداد للهجرة اشكالية الدولة و المواطنة و التنمية في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: دار الفارابي، ص. ۱۶۴.</ref> و از این لحاظ هم علاوه بر خسارت در بخش نیروی کار متخصص، از جنبه اقتصادی نیز خسارت‌های کلان متوجه اقتصاد این کشور شده است.<ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ لبنان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی،هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 101-122.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	اتحاد الجامعیات اللبنانیات، تجمع لسیدات الاعمال اللبنانیات، جمعیة نساء جبل عامل، رابطة المرأة العاملة فی [[لبنان]]، جمعیة سیدات المقاصد، التجمع النسائی الدیمو قراطی اللبنانی،الهیئات النسائیه فی [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، از جمله انجمن‌ها و جمعیت‌های زنان لبنان‌اند که در زمینه‌های علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و امور خیریه فعالیت می‌کنند.		اتحاد الجامعیات اللبنانیات، تجمع لسیدات الاعمال اللبنانیات، جمعیة نساء جبل عامل، رابطة المرأة العاملة فی [[لبنان]]، جمعیة سیدات المقاصد، التجمع النسائی الدیمو قراطی اللبنانی،الهیئات النسائیه فی [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، از جمله انجمن‌ها و جمعیت‌های زنان لبنان‌اند که در زمینه‌های علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و امور خیریه فعالیت می‌کنند.

	[[زنان در لبنان\|زنان لبنانی]] به لحاظ قانونی مشکلی برای کار ندارند و قانون کار این کشور، در بیشتر موارد بدون هر گونه تبعیض، هر دو جنس را شامل می‌شود. همچنین امکان فعالیت‌های تجاری و مدیریتی و تحصیل تا بالاترین سطوح برای آنان فراهم است. طبق آمارهای موجود، هر چند نسبت نیروی کار [[زنان در لبنان\|زنان]] به مردان کمتر است، 26% از نیروی کار زنان در گروه متخصصین (پزشکان، معلمان، مهندسان و...) قرار می گیرند؛ در حالی که تنها 8% از نیروی کار مردان در این گروه قرار دارد. همچنین 63% از نیروی کار در بخش خدمات مالی و بیمه را زنان تشکیل می‌دهند.<ref name=":0">[http://www.cas.gov.lb/ ادارة الاحصاء المركزي]. (2012). SIF-1 گزارش‌های اداره مرکزی آمار لبنان.</ref> حوزه‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای نیز بسیاری از زنان را جذب کار کرده است.		[[زنان در لبنان\|زنان لبنانی]] به لحاظ قانونی مشکلی برای کار ندارند و قانون کار این کشور، در بیشتر موارد بدون هر گونه تبعیض، هر دو جنس را شامل می‌شود. همچنین امکان فعالیت‌های تجاری و مدیریتی و تحصیل تا بالاترین سطوح برای آنان فراهم است. طبق آمارهای موجود، هر چند نسبت نیروی کار [[زنان در لبنان\|زنان]] به مردان کمتر است، 26% از نیروی کار زنان در گروه متخصصین (پزشکان، معلمان، مهندسان و...) قرار می گیرند؛ در حالی که تنها 8% از نیروی کار مردان در این گروه قرار دارد. همچنین 63% از نیروی کار در بخش خدمات [[مالی]] و بیمه را زنان تشکیل می‌دهند.<ref name=":0">[http://www.cas.gov.lb/ ادارة الاحصاء المركزي]. (2012). SIF-1 گزارش‌های اداره مرکزی آمار لبنان.</ref> حوزه‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای نیز بسیاری از زنان را جذب کار کرده است.

	علی‌رغم موارد مزبور، ضعف قوانین موضوعه و به ویژه فقدان استراتژی ملی و سیاست‌های عمومی حمایت از مسائل زنان، مشکلات بسیاری را فراروی آنان قرار داده است. در چند دهه اخیر تلاش‌هایی برای وضع قوانین صریح و محکم در حمایت از حقوق زنان صورت گرفته است که با موفقیت‌هایی نیز همراه بوده است، اما به دلایل پیش گفته و وجود برخی سنت‌های باقیمانده از گذشته و به ویژه عدم وجود مجازات‌های سنگین و مؤثر، خشونت علیه زنان، کم و بیش همچنان ادامه دارد.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. 29.</ref> [[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|مشکلات اقتصادی لبنان]] نیز موجب شده است تا بسیاری از زنان متأهل ناگزیر از کار در خارج از خانه شوند که این مسئله علاوه بر بروز مشکلات در روابط زن و مرد و تربیت فرزندان، گاه موجب طلاق نیز می‌شود.		علی‌رغم موارد مزبور، ضعف قوانین موضوعه و به ویژه فقدان استراتژی ملی و سیاست‌های عمومی حمایت از مسائل زنان، مشکلات بسیاری را فراروی آنان قرار داده است. در چند دهه اخیر تلاش‌هایی برای وضع قوانین صریح و محکم در حمایت از حقوق زنان صورت گرفته است که با موفقیت‌هایی نیز همراه بوده است، اما به دلایل پیش گفته و وجود برخی سنت‌های باقیمانده از گذشته و به ویژه عدم وجود مجازات‌های سنگین و مؤثر، خشونت علیه زنان، کم و بیش همچنان ادامه دارد.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. 29.</ref> [[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|مشکلات اقتصادی لبنان]] نیز موجب شده است تا بسیاری از زنان متأهل ناگزیر از کار در خارج از خانه شوند که این مسئله علاوه بر بروز مشکلات در روابط زن و مرد و تربیت فرزندان، گاه موجب طلاق نیز می‌شود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[پرونده:طبقات لبنان.jpg\|بندانگشتی\|[[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|طبقات اجتماعی لبنان]]]]جامعه متکثر [[لبنان]] همچون دیگر جوامع جهان سوم، با نابرابری‌های اجتماعی روبرو است که هرچند ریشه آن به قرون پیش از استقلال این کشور بازمی‌گردد، تحولات پس از استقلال تاثیر بسیاری در ظهور آن داشت. در آن زمان سیطره سرمایه‌داری وابسته بر ساختار اقتصادی به خلق تناقضات و شکاف‌های طبقاتی منجر گردید. منافع سرشار وابستگی اقتصادی هر چند در آغاز عمدتاً به [[طوائف مسيحی لبنان\|طوائف مسیحی]] به ویژه سرمایه‌داران و بازرگانان [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی]] محدود بود، به تدریج به دیگر طوائف گسترش یافت و در میان طوائف نیز نابرابری‌های اجتماعی و فاصله طبقاتی را به ارمغان آورد. تثبیت نظام طائفه‌ای در دوره استقلال نیز در شکل‌ گرفتن چنین شکاف‌هایی نقش آفرین بود. نابرابری‌ها فاصله طبقاتی از جمله عوامل بسیاری از نزاع‌ها و بحران‌های سیاسی اجتماعی [[لبنان]] بوده است.		[[پرونده:طبقات لبنان.jpg\|بندانگشتی\|[[طبقات و قشرهای اجتماعی لبنان\|طبقات اجتماعی لبنان]]]]جامعه متکثر [[لبنان]] همچون دیگر جوامع جهان سوم، با نابرابری‌های اجتماعی روبرو است که هرچند ریشه آن به قرون پیش از استقلال این کشور بازمی‌گردد، تحولات پس از استقلال تاثیر بسیاری در ظهور آن داشت. در آن زمان سیطره سرمایه‌داری وابسته بر ساختار اقتصادی به خلق تناقضات و شکاف‌های طبقاتی منجر گردید. منافع سرشار وابستگی اقتصادی هر چند در آغاز عمدتاً به [[طوائف مسيحی لبنان\|طوائف مسیحی]] به ویژه سرمایه‌داران و بازرگانان [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی]] محدود بود، به تدریج به دیگر طوائف گسترش یافت و در میان طوائف نیز نابرابری‌های اجتماعی و فاصله طبقاتی را به ارمغان آورد. تثبیت نظام طائفه‌ای در دوره استقلال نیز در شکل‌ گرفتن چنین شکاف‌هایی نقش آفرین بود. نابرابری‌ها فاصله طبقاتی از جمله عوامل بسیاری از نزاع‌ها و بحران‌های سیاسی اجتماعی [[لبنان]] بوده است.

	در دوره‌هایی از [[لبنان معاصر\|تاریخ معاصر]] [[لبنان]] و به‌طور خاص در دوره ریاست جمهوری [[لبنان معاصر\|فؤاد شهاب]]، تلاش‌هایی برای انجام اصلاحات اقتصادی اجتماعی با هدف کم کردن فاصله‌های طبقاتی و تحقق عدالت اجتماعی صورت گرفت و اقداماتی عملی نیز انجام گرفت، پیچیدگی‌های [[ساختار سیاسی لبنان\|ساختار سیاسی]] اجتماعی و برخی مقاومت‌ها اما این تلاش‌ها را با شکست روبرو ساخت.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة ~~الشرقية،~~ ص. ۱۰۷-۱۱۴.</ref>		در دوره‌هایی از [[لبنان معاصر\|تاریخ معاصر]] [[لبنان]] و به‌طور خاص در دوره ریاست جمهوری [[لبنان معاصر\|فؤاد شهاب]]، تلاش‌هایی برای انجام اصلاحات اقتصادی اجتماعی با هدف کم کردن فاصله‌های طبقاتی و تحقق عدالت اجتماعی صورت گرفت و اقداماتی عملی نیز انجام گرفت، پیچیدگی‌های [[ساختار سیاسی لبنان\|ساختار سیاسی]] اجتماعی و برخی مقاومت‌ها اما این تلاش‌ها را با شکست روبرو ساخت.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%83%D8%AA%D8%A8%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9 المكتبة الشرقية]، ص. ۱۰۷-۱۱۴.</ref>

	=== [[هویت ملی در لبنان]] ===		=== [[هویت ملی در لبنان]] ===
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.		به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.

	در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة ~~الشرقية،~~ ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: [http://www.elrayyesbooks.com/ دار رياض الريس للنشر]، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۳۱.</ref>		در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%83%D8%AA%D8%A8%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9 المكتبة الشرقية]، ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: [http://www.elrayyesbooks.com/ دار رياض الريس للنشر]، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۳۱.</ref>

	جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.		جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	گرانی مواد غذایی، برق و سوخت به ویژه بنزین، هزینه بالا در بخش [[بهداشت و سلامت لبنان\|بهداشت و درمان]] نیز از جمله مشکلات معیشتی مردم [[لبنان]] است.		گرانی مواد غذایی، برق و سوخت به ویژه بنزین، هزینه بالا در بخش [[بهداشت و سلامت لبنان\|بهداشت و درمان]] نیز از جمله مشکلات معیشتی مردم [[لبنان]] است.

	طبق آمارهای سال 2007، جمعیت شاغل در این کشور ۱118000 نفر (276000 زن و 842000 مرد) بوده است که 931000 نفر از آنان در بخش خصوصی شاغل بوده‌اند.<ref name=":0" /> همچنین 39% نیروی کار [[لبنان]] در بخش بانکداری و بیمه، 27% در بخش تجارت، 12% در بخش صنعت و تنها 6% در بخش کشاورزی اشتغال داشته‌اند.<ref name=":0" /> هزینه‌های بالای معیشت، بیشتر مردم [[لبنان]] را ناگزیر ساخته است تا بیش از یک شغل داشته باشند.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة ~~الشرقية،~~ ص. ۱۳.</ref>		طبق آمارهای سال 2007، جمعیت شاغل در این کشور ۱118000 نفر (276000 زن و 842000 مرد) بوده است که 931000 نفر از آنان در بخش خصوصی شاغل بوده‌اند.<ref name=":0" /> همچنین 39% نیروی کار [[لبنان]] در بخش بانکداری و بیمه، 27% در بخش تجارت، 12% در بخش صنعت و تنها 6% در بخش کشاورزی اشتغال داشته‌اند.<ref name=":0" /> هزینه‌های بالای معیشت، بیشتر مردم [[لبنان]] را ناگزیر ساخته است تا بیش از یک شغل داشته باشند.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: [https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%83%D8%AA%D8%A8%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9 المكتبة الشرقية]، ص. ۱۳.</ref>

	بیکاری اما از جمله معضلات اقتصادی اجتماعی [[لبنان]] طی دهه‌های گذشته بوده است. در سال‌های [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] میزان بیکاری از رقم بالایی برخوردار و یکی از عوامل مهم در [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت]] لبنانی‌ها بود. پس از پایان جنگ و علی‌رغم کاهش نسبی این میزان در سال‌های اولیه، به دلایل مختلف از جمله ادامه بحران اقتصادی و اجتماعی و نیز استمرار تهدیدات و حملات اسراییل، رو به افزایش گزارد. نرخ بیکاری که در سال 1996، 7/3% بود در سال 2001 به 11/5% افزایش یافت.<ref name=":1">عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۵۶.</ref> آمارهای سال 2007 نشان می‌دهد جمعیت بیکار این کشور متشکل از افراد در سنین 15 تا 64 سال، 108000 نفر بوده است.<ref name=":0" /> همچنین بررسی‌های دانشگاه سن ژوزف بیروت نشان می‌دهد نرخ بیکاری جوانان با سنین میان 15 تا 19 سال، 27/5% تا 28/5 و در سنین بین 20 و 24 سال به 18 تا 21% رسیده است.<ref name=":1" /> علاوه بر عوامل پیش گفته، در سال‌های اخیر وجود ده‌ها هزار نیروی کار ارزان قیمت خارجی نیز در افزایش نرخ بیکاری در این کشور تأثیرگذار بوده است.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. ۱۵۵.</ref>		بیکاری اما از جمله معضلات اقتصادی اجتماعی [[لبنان]] طی دهه‌های گذشته بوده است. در سال‌های [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] میزان بیکاری از رقم بالایی برخوردار و یکی از عوامل مهم در [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان\|مهاجرت]] لبنانی‌ها بود. پس از پایان جنگ و علی‌رغم کاهش نسبی این میزان در سال‌های اولیه، به دلایل مختلف از جمله ادامه بحران اقتصادی و اجتماعی و نیز استمرار تهدیدات و حملات اسراییل، رو به افزایش گزارد. نرخ بیکاری که در سال 1996، 7/3% بود در سال 2001 به 11/5% افزایش یافت.<ref name=":1">عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: [http://dirasat.net/ المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق]، ص. ۱۵۶.</ref> آمارهای سال 2007 نشان می‌دهد جمعیت بیکار این کشور متشکل از افراد در سنین 15 تا 64 سال، 108000 نفر بوده است.<ref name=":0" /> همچنین بررسی‌های دانشگاه سن ژوزف بیروت نشان می‌دهد نرخ بیکاری جوانان با سنین میان 15 تا 19 سال، 27/5% تا 28/5 و در سنین بین 20 و 24 سال به 18 تا 21% رسیده است.<ref name=":1" /> علاوه بر عوامل پیش گفته، در سال‌های اخیر وجود ده‌ها هزار نیروی کار ارزان قیمت خارجی نیز در افزایش نرخ بیکاری در این کشور تأثیرگذار بوده است.<ref>[https://www.undp.org برنامج الأمم المتحدة الإنمائي لبنان]. (2009). التقرير الوطني للتمية البشرية في لبنان (2008-2009). ص. ۱۵۵.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== [[هویت ملی در لبنان]] ===		=== [[هویت ملی در لبنان]] ===
	مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین سوریه می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: دار الفارابي، ص. ۲۱.</ref>		مقوله هویت از جمله مسائل عمده مورد مناقشه لبنانی‌ها از دوره قیمومت فرانسه بر این کشور است که در دوره‌های بعد تاکنون نیز ادامه داشته است. از همان اوان تأسیس [[لبنان]] بزرگ دو رویکرد متفاوت در [[لبنان]] شکل گرفت که یکی بر [[هویت ملی در لبنان\|هویت]] ویژه [[لبنان]] تأکید داشت و مدعیان آن عموماً [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] بودند و دیگر، قائل به هویت عربی [[لبنان]] بود که عمدتاً [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و ملی‌گرایان عرب از آن دفاع می‌کردند. رویکرد اول به [[تاریخ لبنان]] مستقل از محیط عربی و اسلامی باور داشت.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۱۶.</ref> بر اساس همین رویکرد بود که برخی از [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] هوادار آن از جمله اغناطیوس مبارک رییس اسقف‌های مارونی بیروت، از [[لبنان]] به عنوان وطن ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و البته تحت حمایت فرانسه سخن می‌گفتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۲۹.</ref> آنان برای اثبات نظریه خود به ریشه‌های فنیقی [[لبنان]] استناد می‌کردند و [[لبنان]] جدید را احیا شده فینیقیه باستانی معرفی می‌کردند. آنان همچنین فینیقی‌های باستان را همان لبنانی‌های اولیه می‌دانستند که هیچ ارتباطی با اعراب نداشتند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص. ۲۱۶-۲۱۸.</ref> اعراب [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمان]] و ملی‌گرایان لبنانی اما [[تاریخ لبنان]] را بخشی از تاریخ سرزمین سوریه می‌دانستند. از نظر آنان [[لبنان]] بزرگ یک موجودیت برساخته بود که توسط قدرت‌های استعمارگر از محیط طبیعی و تاریخی خود جدا شده است.<ref>خليل، فؤاد. (2005). المثقف والهوية في لبنان. الطبعة الأولى. بیروت: دار الفارابي، ص. ۲۱.</ref>

	ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.		ادامه این مناقشات پیرامون مسئله هویت [[لبنان]] که به تنش‌های سیاسی و بحران نیز انجامید، برخی شخصیت‌های سیاسی اجتماعی میانه‌رو از هر دو جریان را واداشت تا تلاش‌هایی را برای کاهش مناقشات تنش‌زا که چندان سهل و آسان نبود، صورت دهند. آنان سرانجام موفق شدند در سال 1943 پیشنهادی میانه را که توافق نسبی حامیان دو رویکرد را به دنبال داشت، ارائه کنند که در قالب '''[[لبنان معاصر\|«میثاق ملی»]]''' مورد تأیید اکثریت رهبران و کنشگران سیاسی اجتماعی مسلمان و مسیحی قرار گرفت. [[لبنان معاصر\|میثاق ملی]] گر چه در پی سال‌ها تنش و بحران، آرامش نسبی را پدید آورد، مسئله هویت [[لبنان]] اما همچنان مورد مناقشه بوده تاکنون بر سر آن اجماعی پدید نیامده است.
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.		به موجب قانون اساسی [[لبنان]]، این کشور دارای نظام اقتصاد آزاد بوده و مالکیت خصوصی تضمین شده است. اقتصاد این کشور طی قرون متمادی مبتنی بر کشاورزی بود که با توجه به آب و هوای مناسب و حاصلخیزی زمین و البته نیروی کار فراوان، از رونق بسیار برخوردار بود. از نیمه‌های قرن نوزدهم و برقراری روابط گسترده با اروپا و هجوم گسترده کالاهای اروپایی به بازارهای مناطق مختلف امپراطوری عثمانی و به ویژه پس از بحران خونین سال‌های 1840 و 1861 و دخالت‌های قدرت‌های اروپایی در مسائل داخلی [[لبنان]]، شرایط اقتصادی این سرزمین نیز دگرگون شد. به عنوان نمونه در میانه‌های این قرن نیاز فرانسه به نخ ابریشم افزایش یافت و لذا برای تأمین این نیاز، آنان اقدام به تأسیس کارخانه‌های جدید تولید ابریشم در [[لبنان]] کردند. برای تأمین مواد اولیه این کارخانه‌ها، مساحت باغ‌های توت گسترش یافت که محدود شدن زمین‌های زراعی دیگر همچون زیتون، تنباکو، تره‌بار و... را در پی داشت و از سوی دیگر به شکل‌گیری نوعی اقتصاد تک محصولی منجر شد.<ref>كوثرانی(1986).ص47.</ref> جابجایی‌های جمعیت که در پی نزاع‌های خونین میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌ها]] صورت می‌گرفت نیز از دیگر عوامل تضعیف کشاورزی سنتی در [[لبنان]] بود. علی‌رغم چنین شرایطی، کشاورزی همچنان سهم عمده‌ای در اقتصاد داشت. سیاست‌های حاکمان فرانسوی در دوره قیمومیت و عدم به کارگیری ابزار و بهره‌گیری از شیوه‌های نوین از یک سو و رونق گرفتن بخش خدمات در شهرهای بزرگ و به‌طور خاصی بیروت که مهاجرت گسترده از روستا به شهرها را به دنبال داشت و مهم‌تر از آن، وابستگی اقتصاد [[لبنان]] به نظام اقتصاد لیبرالیستی غرب، به تضعیف بیشتر کشاورزی و فعال شدن بخش صنعت منجر شد؛ هر چند بخش صنعت نیز به دلیل عدم امکان رقابت فرآورده‌های آن از جمله محصولات نساجی با کالاهای مشابه وارداتی از کشورهای اروپایی از رونق چندانی برخوردار نشد.

	در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: مؤسسة ~~نوفل،~~ ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة الشرقية، ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: دار رياض الريس للنشر، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق، ص. ۱۳۱.</ref>		در سال‌های پس از استقلال، سیاست اقتصادی [[لبنان]] منحصراً بر بخش خدمات بانکی، تجارت و گردشگری متمرکز و با توجه به اقتصاد آزاد و وجود زیرساخت‌های مناسب، سرمایه‌های خاورمیانه جذب این کشور شد.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الأول. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com/ مؤسسة نوفل]، ص.۲۳۷. </ref> و از آن پس [[لبنان]] به مرکز توزیع، کانون [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و منطقه آزاد تجاری و بانکی خاورمیانه تبدیل شد.<ref>قرم، جورج. (2004). لبنان المعاصر: تاریخ و مجتمع. (نقله الى العربية بواسطة الدكتور حسان قبيسي). الطبعة الأولى. بيروت: المكتبة الشرقية، ص. ۱۱۳.</ref> در این دوره که تا آغاز جنگ‌های داخلی استمرار داشت، اقتصاد [[لبنان]] در نتیجه فربگی بخش خدمات، از رشد اقتصادی نسبتاً بالایی برخوردار بود.<ref>طرابلسی، فواز. (2008). تاريخ لبنان الحديث: من الامارة الى اتفاق الطائف. بيروت: دار رياض الريس للنشر، ص. ۲۰۰.</ref>[iii] در همین سال‌ها، بخش خدمات حدود 70% از تولید ناخالص ملی و 56% از نیروی کار را در اختیار داشت.<ref>عیسی، نجیب. (2008). النمو المشوه و التنمية المفقودة: المارق الاقتصادي - الاجتماعي في لبنان والخيارات البديلة. بيروت: المركز الاستشاري للدراسات والتوثيق، ص. ۱۳۱.</ref>

	جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.		جنگ‌های 15 ساله داخلی آسیب‌های جدی را بر اقتصاد [[لبنان]] وارد ساخت و بسیاری از زیر ساخت‌های اقتصادی را نابود و بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را تعطیل و یا به شدت کاهش داد. از جمله خدمات [[صنعت گردشگری لبنان\|گردشگری]] و ترانزیت کالا به حداقل رسید و فعالیت‌های بانکی به طور شبه کامل تعطیل شد. از آثار اقتصادی [[لبنان معاصر\|جنگ‌های داخلی]]، علاوه بر گسترش ناامنی، افزایش سطح تورم و احتکار بود که به ویژه گروه‌های کم درآمد و حقوق بگیر را بشدت دچار مشکل کرد. در چنین شرایطی فقر افزایش یافت و بیشتر افراد طبقه متوسط به خیل فقرا پیوستند.