جغرافیای طبیعی آرژانتین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۸

2025-09-22T10:38:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	==== [[منطقه مزوپوتامیا\|مزوپوتامیا (بین‌النّهرین)]] ====		==== [[منطقه مزوپوتامیا\|مزوپوتامیا (بین‌النّهرین)]] ====
	[[منطقه مزوپوتامیا\|مزوپوتامیا]] (Mezopotamia)(بین‌النّهرین)، شامل استان‌های میسیونس (Misiones)، کورینتس (Corrientes) و انتره ریوس (Entre Ríos) (بین دو رود) است. همانند بین‌النّهرین در خاورمیانه، این منطقه نیز بخشی حاصل‌خیز بین دو رودخانه‌ی [[رود اروگوئه\|اروگوئه]] و پارانا است. علاوه بر جنگل‌ها، دشت‌ها و مزارع، این منطقه بخش مهمی از مناطق حفاظت‌شده‌ی حیات وحش کشور را در خود جای داده است. این منطقه از [[آرژانتین]]، علاوه بر کشاورزی و دامداری به‌ویژه پرورش گاوهای گوشتی، به صنایع جنگلی و کاغذسازی در جهان شناخته شده است<ref name=":1" />.		[[منطقه مزوپوتامیا\|مزوپوتامیا]] (Mezopotamia)(بین‌النّهرین)، شامل استان‌های میسیونس (Misiones)، کورینتس (Corrientes) و انتره ریوس (Entre Ríos) (بین دو رود) است. همانند بین‌النّهرین در خاورمیانه، این منطقه نیز بخشی حاصل‌خیز بین دو رودخانه‌ی [[رود اروگوئه\|اروگوئه]] و [[رود پارانا\|پارانا]] است. علاوه بر جنگل‌ها، دشت‌ها و مزارع، این منطقه بخش مهمی از مناطق حفاظت‌شده‌ی حیات وحش کشور را در خود جای داده است. این منطقه از [[آرژانتین]]، علاوه بر کشاورزی و دامداری به‌ویژه پرورش گاوهای گوشتی، به صنایع جنگلی و کاغذسازی در جهان شناخته شده است<ref name=":1" />.

	==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====		==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	در شمال شرقی کشور، چند رودخانه‌ی بزرگ وجود دارد. البتّه تعدادی از آن‌ها تنها جریان‌های فصلی هستند که به سمت شرق و اقیانوس اطلس سرازیرند امّا تعداد زیادی نیز به دریاچه‌ها و مرداب‌ها ریخته و یا جذب دشت‌های [[فلات پامپاس\|پامپاس]] و [[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]] می‌شوند. چهار سیستم رودخانه‌ای اصلی در [[آرژانتین]] وجود دارد<ref name=":2" />.		در شمال شرقی کشور، چند رودخانه‌ی بزرگ وجود دارد. البتّه تعدادی از آن‌ها تنها جریان‌های فصلی هستند که به سمت شرق و اقیانوس اطلس سرازیرند امّا تعداد زیادی نیز به دریاچه‌ها و مرداب‌ها ریخته و یا جذب دشت‌های [[فلات پامپاس\|پامپاس]] و [[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]] می‌شوند. چهار سیستم رودخانه‌ای اصلی در [[آرژانتین]] وجود دارد<ref name=":2" />.

	* رودخانه‌هایی که از رودخانه‌ی لاپلاتا (Rio la Plata) منشعب می‌شوند؛		* رودخانه‌هایی که از [[رود لاپلاتا\|رودخانه‌ی لاپلاتا]] (Rio la Plata) منشعب می‌شوند؛
	* رودخانه‌هایی که از جریان آند سرچشمه می‌گیرند؛		* رودخانه‌هایی که از جریان آند سرچشمه می‌گیرند؛
	* سیستم رودخانه‌های مرکزی کشور؛		* سیستم رودخانه‌های مرکزی کشور؛
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	==== [[رود پارانا\|پارانا]] ====		==== [[رود پارانا\|پارانا]] ====
	[[رود پارانا\|پارانا(Parana)]]، دومین رودخانه‌ی طولانی پس از آمازون در آمریکای جنوبی است که حدود 4900 کیلومتر طول دارد و بخشی از مرز میان برزیل و پاراگوئه و [[آرژانتین]] را شکل می‌دهد. در مسیر بالادست این رودخانه، آبشارهای متعدّد و زیبایی به وجود آمده است. پارانا در شمال [[آرژانتین]] به رودخانه‌ی ایگواسو می‌پیوندد. منطقه‌ ایگواسو به دلیل وجود آبشار عظیم «کاتاراتا ایگواسو» (Catarata Iguazu) در سرتاسر جهان شناخته شده است. این آبشار یکی از شگفتی‌های بزرگ طبیعی در جهان است که در مرز بین [[آرژانتین]] و برزیل قرار دارد. دو سوم آن در خاک [[آرژانتین]] واقع شده است. آبشار عظیم ایگواسو متشکّل از 275 آبشار پیوسته است که 80 متر ارتفاع دارند. این خلقت زیبا و خارق‌العاده مرتفع‌تر و گسترده‌تر از آبشار نیاگارا در مرز ایالات متّحده و [[کانادا]] است<ref name=":2" />.شاخه‌های فرعی دیگری از [[رود پارانا\|پارانا]] که از غرب سرچشمه می‌گیرند؛ عبارتند از: Bermejo،Bermejito، Salado و Carcarañá.		[[رود پارانا\|پارانا(Parana)]]، دومین رودخانه‌ی طولانی پس از آمازون در آمریکای جنوبی است که حدود 4900 کیلومتر طول دارد و بخشی از مرز میان برزیل و پاراگوئه و [[آرژانتین]] را شکل می‌دهد. در مسیر بالادست این رودخانه، آبشارهای متعدّد و زیبایی به وجود آمده است. [[رود پارانا\|پارانا]] در شمال [[آرژانتین]] به رودخانه‌ی ایگواسو می‌پیوندد. منطقه‌ ایگواسو به دلیل وجود آبشار عظیم «کاتاراتا ایگواسو» (Catarata Iguazu) در سرتاسر جهان شناخته شده است. این آبشار یکی از شگفتی‌های بزرگ طبیعی در جهان است که در مرز بین [[آرژانتین]] و برزیل قرار دارد. دو سوم آن در خاک [[آرژانتین]] واقع شده است. آبشار عظیم ایگواسو متشکّل از 275 آبشار پیوسته است که 80 متر ارتفاع دارند. این خلقت زیبا و خارق‌العاده مرتفع‌تر و گسترده‌تر از آبشار نیاگارا در مرز ایالات متّحده و [[کانادا]] است<ref name=":2" />.شاخه‌های فرعی دیگری از [[رود پارانا\|پارانا]] که از غرب سرچشمه می‌گیرند؛ عبارتند از: Bermejo،Bermejito، Salado و Carcarañá.

	==== [[رود لاپلاتا\|لاپلاتا]] ====		==== [[رود لاپلاتا\|لاپلاتا]] ====
خط ۸۹:		خط ۸۹:
	در سراسر رشته‌کوه آند که شیلی و [[آرژانتین]] را از یکدیگر جدا می‌سازد، بیش از 1800 آتشفشان قرار دارد که 28 آتشفشان آن فعّال می‌باشد. بدین معنی که حدود یک پنجم از آتشفشان‌های فعّال روی زمین در این منطقه واقع شده است.		در سراسر رشته‌کوه آند که شیلی و [[آرژانتین]] را از یکدیگر جدا می‌سازد، بیش از 1800 آتشفشان قرار دارد که 28 آتشفشان آن فعّال می‌باشد. بدین معنی که حدود یک پنجم از آتشفشان‌های فعّال روی زمین در این منطقه واقع شده است.

	[[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]]، منطقه‌ی جنوب [[آرژانتین]]، ترکیبی از استپ‌ها و مناطق یخ‌بندان است. پارک ملّی گلاسیارس (Glaciares) یا پارک ملّی یخچال در نزدیکی مرز شیلی، جزو [[منطقه‌ پاتاگونیا\|منطقه‌ی پاتاگونیا]] محسوب می‌شود که در آن حدود 300 یخچال طبیعی تشکیل‌دهنده‌ی بخشی از کلاهک یخی [[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]] به وسعت (21760 کیلومتر مربع) می‌باشد. این کلاهک‌های یخی به سمت اقیانوس آرام حرکت می‌کنند. این کلاهک‌ها از بخش آند بزرگ در نیم‌کره‌ی جنوبی در خارج از قارّه‌ی قطب جنوب جدا شده‌اند. سیزده یخچال طبیعی نیز دریاچه‌های این منطقه را تغذیه می‌کنند. یخچال اوپسالا (Upsala)، با 60 کیلومتر طول و 10 کیلومتر عرض بزرگ‌ترین یخچال در آمریکای جنوبی می‌باشد که در «دریاچه‌ی ~~[[آرژانتین]]»~~ (Lago Argentino) شناور است و تنها از طریق کشتی قابل دسترسی است. یخچال بزرگ بعدی با 4/8 کیلومتر عرض، یخچال پریتو مورنو (Perito Moreno) نام دارد که حدود 35 کیلومتر در داخل دریاچه‌ی [[آرژانتین]] امتداد داشته و به شکل یک سدّ طبیعی در دریاچه است.		[[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]]، منطقه‌ی جنوب [[آرژانتین]]، ترکیبی از استپ‌ها و مناطق یخ‌بندان است. پارک ملّی گلاسیارس (Glaciares) یا پارک ملّی یخچال در نزدیکی مرز شیلی، جزو [[منطقه‌ پاتاگونیا\|منطقه‌ی پاتاگونیا]] محسوب می‌شود که در آن حدود 300 یخچال طبیعی تشکیل‌دهنده‌ی بخشی از کلاهک یخی [[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]] به وسعت (21760 کیلومتر مربع) می‌باشد. این کلاهک‌های یخی به سمت اقیانوس آرام حرکت می‌کنند. این کلاهک‌ها از بخش آند بزرگ در نیم‌کره‌ی جنوبی در خارج از قارّه‌ی قطب جنوب جدا شده‌اند. سیزده یخچال طبیعی نیز دریاچه‌های این منطقه را تغذیه می‌کنند. یخچال اوپسالا (Upsala)، با 60 کیلومتر طول و 10 کیلومتر عرض بزرگ‌ترین یخچال در آمریکای جنوبی می‌باشد که در «دریاچه‌ی آرژانتین» (Lago Argentino) شناور است و تنها از طریق کشتی قابل دسترسی است. یخچال بزرگ بعدی با 4/8 کیلومتر عرض، یخچال پریتو مورنو (Perito Moreno) نام دارد که حدود 35 کیلومتر در داخل دریاچه‌ی [[آرژانتین]] امتداد داشته و به شکل یک سدّ طبیعی در دریاچه است.

	رشته‌کوه‌های کوچک‌تری نیز در مرکز آمریکای جنوبی قرار دارند و بخشی از آن نیز از [[آرژانتین]] عبور کرده و تقسیم کننده‌ بین [[منطقه‌ پاتاگونیا\|منطقه‌ی پاتاگونیا]] در جنوب و دشت شمال شرقی کشور است. از غرب به شرق این رشته‌کوه‌ها عبارتند از: Sierra LihuelـCalel، Sierra de la Ventana و Sierra del Tandil.		رشته‌کوه‌های کوچک‌تری نیز در مرکز آمریکای جنوبی قرار دارند و بخشی از آن نیز از [[آرژانتین]] عبور کرده و تقسیم کننده‌ بین [[منطقه‌ پاتاگونیا\|منطقه‌ی پاتاگونیا]] در جنوب و دشت شمال شرقی کشور است. از غرب به شرق این رشته‌کوه‌ها عبارتند از: Sierra LihuelـCalel، Sierra de la Ventana و Sierra del Tandil.
خط ۱۳۵:		خط ۱۳۵:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~سودان~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~اردن~~]]؛ [[جغرافیای انسانی ~~ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~کانادا~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~کوبا~~]]؛ [[~~جغرافیای~~ طبیعی ~~در چین~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~لبنان~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~تونس~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~مصر~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~ساحل عاج~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~مالی~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~افغانستان~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~فرانسه~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~سوریه~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~اسپانیا~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~اوکراین~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~تایلند~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~قطر~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~امارات متحده عربی~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~سیرالئون~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~اتیوپی~~]]؛ [[~~جغرافیایی~~ طبیعی ~~سنگال~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~زیمبابوه~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~بنگلادش~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~سریلانکا~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~تاجیکستان~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی قزاقستان~~]]		[[جغرافیای طبیعی و انسانی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی فرانسه]]؛ [[جغرافیایی طبیعی و انسانی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اتیوپی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قزاقستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی چین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اردن]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۴

2025-09-22T10:34:41Z

نمایش تغییرات

Mahdi در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۷

2025-01-31T20:37:23Z

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۸

2024-07-17T15:08:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۸
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====		==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====
	[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.		[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.
	[[پرونده:Cuyo-707067.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|کویو - برگرفته از سایت iStockPhoto قابل بازیابی از :https://www.istockphoto.com/nl/foto/red-rock-canyon-in-het-talampaya-nationaal-park-verklaard-unesco-world-heritage-site-gm937376128-256404206]]		[[پرونده:Cuyo-707067.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|کویو - برگرفته از سایت iStockPhoto قابل بازیابی از:https://www.istockphoto.com/nl/foto/red-rock-canyon-in-het-talampaya-nationaal-park-verklaard-unesco-world-heritage-site-gm937376128-256404206]]

	==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====		==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	در شمال شرقی کشور، چند رودخانه‌ی بزرگ وجود دارد. البتّه تعدادی از آن‌ها تنها جریان‌های فصلی هستند که به سمت شرق و اقیانوس اطلس سرازیرند امّا تعداد زیادی نیز به دریاچه‌ها و مرداب‌ها ریخته و یا جذب دشت‌های پامپاس و [[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]] می‌شوند. چهار سیستم رودخانه‌ای اصلی در [[آرژانتین]] وجود دارد<ref name=":2" />.		در شمال شرقی کشور، چند رودخانه‌ی بزرگ وجود دارد. البتّه تعدادی از آن‌ها تنها جریان‌های فصلی هستند که به سمت شرق و اقیانوس اطلس سرازیرند امّا تعداد زیادی نیز به دریاچه‌ها و مرداب‌ها ریخته و یا جذب دشت‌های پامپاس و [[منطقه‌ پاتاگونیا\|پاتاگونیا]] می‌شوند. چهار سیستم رودخانه‌ای اصلی در [[آرژانتین]] وجود دارد<ref name=":2" />.

	ـ رودخانه‌هایی که از رودخانه‌ی لاپلاتا (Rio la Plata) منشعب ~~می‌شوند.~~		* رودخانه‌هایی که از رودخانه‌ی لاپلاتا (Rio la Plata) منشعب می‌شوند؛
			* رودخانه‌هایی که از جریان آند سرچشمه می‌گیرند؛
	ـ رودخانه‌هایی که از جریان آند سرچشمه ~~می‌گیرند.~~		* سیستم رودخانه‌های مرکزی کشور؛
			* رودخانه‌هایی که از سیستم جنوبی به وجود آمده‌اند.
	ـ سیستم رودخانه‌های مرکزی ~~کشور.~~

	ـ رودخانه‌هایی که از سیستم جنوبی به وجود آمده‌اند.

	اینک به اختصار به معرّفی رودخانه‌های [[آرژانتین]] می‌پردازیم:		اینک به اختصار به معرّفی رودخانه‌های [[آرژانتین]] می‌پردازیم:
خط ۱۳۸:		خط ۱۳۵:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی اردن]]؛ [[جغرافیای انسانی ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی در چین]]؛ [[جغرافیای طبیعی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سوریه]]؛ [[جغرافیای طبیعی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی اتیوپی]]؛ [[جغرافیایی طبیعی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]].		[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی اردن]]؛ [[جغرافیای انسانی ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی در چین]]؛ [[جغرافیای طبیعی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سوریه]]؛ [[جغرافیای طبیعی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی اتیوپی]]؛ [[جغرافیایی طبیعی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی قزاقستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:جغرافیای طبیعی]]

Mahdi در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۴

2024-06-05T17:04:38Z

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-04T00:48:10Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۴۸
خط ۹۸:		خط ۹۸:

	=== [[ناهمواری های آرژانتین\|فلات‌ها]] ===		=== [[ناهمواری های آرژانتین\|فلات‌ها]] ===
	فلات ~~سومونکورا~~ (Sumuncura) از تپّه‌ها و درّه‌های متعدّد پوشیده شده است که در سراسر استان‌های ریو نگرو و چوبوت امتداد دارد. این منطقه تغییرات آب و هوایی شدیدی بین ماه‌های زمستان و تابستان دارد.		فلات سومون[[کورا]] (Sumuncura) از تپّه‌ها و درّه‌های متعدّد پوشیده شده است که در سراسر استان‌های ریو نگرو و چوبوت امتداد دارد. این منطقه تغییرات آب و هوایی شدیدی بین ماه‌های زمستان و تابستان دارد.

	فلات کوچک‌تر آتاکاما (Atacama) واقع در شرق رشته‌کوه‌های آند در شمال [[آرژانتین]] و به سمت شرق و شهر سان میگل توکومان گسترده شده است<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.39.</ref>.		فلات کوچک‌تر آتاکاما (Atacama) واقع در شرق رشته‌کوه‌های آند در شمال [[آرژانتین]] و به سمت شرق و شهر سان میگل توکومان گسترده شده است<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.39.</ref>.

Mahdi: /* نیز نگاه کنید به */

2024-04-30T11:36:40Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	حمله‌ نظامی [[آرژانتین]] از سوی شورای امنیت [https://www.un.org/en/ سازمان ملل] محکوم شد. در جلسه‌ روز سوم آوریل، شورای امنیت طیّ قطعنامه‌ای خواستار ترک مخاصمه، آتش‌بس فوری و خروج نیروهای آرژانتینی از طرفین شد و از انگلیس و [[آرژانتین]] درخواست کرد تا برای حلّ اختلافات، مذاکرات خود را در اسرع وقت از سر بگیرند. واکنش دولت‌های آمریکای لاتین، به جز شیلی، در قبال این حمله، جانب‌دارانه و در حمایت از [[آرژانتین]] بود. کشورهای اروپایی، مشترک‌المنافع انگلیس و ایالات متّحده‌ی [[آمریکا]] از انگلیس حمایت کردند. در روز 3 آوریل همچنین کابینه‌ی دولت انگلیس به رهبری خانم تاچر در جلسه‌ی مشترکی با پارلمان، اعزام نیروهای نظامی برای رفع اشغال جزایر را تصویب کرد. میشل فوت رهبر حزب کارگر از تصمیم دولت تاچر پشتیبانی کرد و اظهار داشت این وظیفه‌ی اخلاقی، سیاسی و هر وظیفه‌ی دیگر است تا به مردم جزایر فالکلند اطمینان دهد که آن‌ها می‌توانند در چارچوب مشارکت با انگلستان به زندگی خود به همان صورتی که تمایل دارند ادامه دهند.<ref name=":3" />		حمله‌ نظامی [[آرژانتین]] از سوی شورای امنیت [https://www.un.org/en/ سازمان ملل] محکوم شد. در جلسه‌ روز سوم آوریل، شورای امنیت طیّ قطعنامه‌ای خواستار ترک مخاصمه، آتش‌بس فوری و خروج نیروهای آرژانتینی از طرفین شد و از انگلیس و [[آرژانتین]] درخواست کرد تا برای حلّ اختلافات، مذاکرات خود را در اسرع وقت از سر بگیرند. واکنش دولت‌های آمریکای لاتین، به جز شیلی، در قبال این حمله، جانب‌دارانه و در حمایت از [[آرژانتین]] بود. کشورهای اروپایی، مشترک‌المنافع انگلیس و ایالات متّحده‌ی [[آمریکا]] از انگلیس حمایت کردند. در روز 3 آوریل همچنین کابینه‌ی دولت انگلیس به رهبری خانم تاچر در جلسه‌ی مشترکی با پارلمان، اعزام نیروهای نظامی برای رفع اشغال جزایر را تصویب کرد. میشل فوت رهبر حزب کارگر از تصمیم دولت تاچر پشتیبانی کرد و اظهار داشت این وظیفه‌ی اخلاقی، سیاسی و هر وظیفه‌ی دیگر است تا به مردم جزایر فالکلند اطمینان دهد که آن‌ها می‌توانند در چارچوب مشارکت با انگلستان به زندگی خود به همان صورتی که تمایل دارند ادامه دهند.<ref name=":3" />

	در تاریخ 25 آوریل، نیروهای انگلیسی عملیات خود را آغاز کردند و توانستند جزیره‌ی جورجیای جنوبی را مجدّداً به اشغال خود درآورند. پس از آن تهاجم‌های وسیع دریایی و هوایی به بندر استانلی آغاز شد. نیروهای آرژانتینی با تجهیزات قدیمی خود دو ماه در مقابل نیروهای مجهّز انگلیسی مقاومت کردند و توانستند ضربات سهمگینی را به آنان وارد نمایند. در این نبردها نزدیک به 50 فروند کشتی جنگی و پشتیبانی انگلیسی از جمله یک زیردریایی اتمی غرق شد. سرانجام نیروهای آرژانتینی با 650 کشته در تاریخ 14 ژوئن مقاومت خود را شکسته و تسلیم شدند. با ورود نیروهای انگلیسی به بندر استانلی فرمانده‌ی نیروهای انگلیسی طیّ پیامی به لندن اعلام کرد: «جزایر فالکلند یکبار دیگر تحت اداره‌ی ساکنینش قرار گرفت. خدا ملکه را حفظ نماید!» پس از پایان جنگ، انگلیس نیروهای نظامی خود را در جزایر افزایش داد و پایگاه مونت پلازانت (Mount Pleazant) را احداث کرد.<ref>~~ضیایی~~ (~~1387~~).~~***~~</ref>		در تاریخ 25 آوریل، نیروهای انگلیسی عملیات خود را آغاز کردند و توانستند جزیره‌ی جورجیای جنوبی را مجدّداً به اشغال خود درآورند. پس از آن تهاجم‌های وسیع دریایی و هوایی به بندر استانلی آغاز شد. نیروهای آرژانتینی با تجهیزات قدیمی خود دو ماه در مقابل نیروهای مجهّز انگلیسی مقاومت کردند و توانستند ضربات سهمگینی را به آنان وارد نمایند. در این نبردها نزدیک به 50 فروند کشتی جنگی و پشتیبانی انگلیسی از جمله یک زیردریایی اتمی غرق شد. سرانجام نیروهای آرژانتینی با 650 کشته در تاریخ 14 ژوئن مقاومت خود را شکسته و تسلیم شدند. با ورود نیروهای انگلیسی به بندر استانلی فرمانده‌ی نیروهای انگلیسی طیّ پیامی به لندن اعلام کرد: «جزایر فالکلند یکبار دیگر تحت اداره‌ی ساکنینش قرار گرفت. خدا ملکه را حفظ نماید!» پس از پایان جنگ، انگلیس نیروهای نظامی خود را در جزایر افزایش داد و پایگاه مونت پلازانت (Mount Pleazant) را احداث کرد.<ref>ضیایی، محمد علی (1380). «[[آرژانتین]] یهودیان یا یهودیان آرژانتین». گزارش ادارهٔ کل آمریکا، وزارت امور خارجه.</ref>

	شکست در جنگ مالویناس موجب بروز اعتراضات مردمی در [[آرژانتین]] شد و سقوط دولت نظامیان را در سال 1983 میلادی در پی داشت. از سال 2002 میلادی در بیستمین سالگرد جنگ مالویناس، موضوع اعاده‌ی حاکمیت [[آرژانتین]] بر جزایر مالویناس، به عنوان بحثی مهم و حیثیتی برای کشور در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری توسّط نستور کرچنر مطرح شد. کرچنر پس از روی کار آمدن بارها از این موضوع برای افزایش اتّحاد عمومی و مقبولیت دولت خود بهره برد ولی سعی نمود تا حدّی در این موضوع پیش رود که روابط این کشور با انگلیس نیز لطمه‌ای نبیند. همسر او (خانم کریستینا کرچنر) که به عنوان جانشینش انتخاب شد نیز همین رویّه را ادامه داد. در سال 2010 میلادی دولت انگلیس حفّاری‌ها در بخش‌هایی از جزایر را برای اکتشاف و استخراج نفت آغاز نمود و این موضوع شعله‌ور شدن مجدّد آتش اختلافات را به دنبال داشت<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 42-45.</ref>.		شکست در جنگ مالویناس موجب بروز اعتراضات مردمی در [[آرژانتین]] شد و سقوط دولت نظامیان را در سال 1983 میلادی در پی داشت. از سال 2002 میلادی در بیستمین سالگرد جنگ مالویناس، موضوع اعاده‌ی حاکمیت [[آرژانتین]] بر جزایر مالویناس، به عنوان بحثی مهم و حیثیتی برای کشور در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری توسّط نستور کرچنر مطرح شد. کرچنر پس از روی کار آمدن بارها از این موضوع برای افزایش اتّحاد عمومی و مقبولیت دولت خود بهره برد ولی سعی نمود تا حدّی در این موضوع پیش رود که روابط این کشور با انگلیس نیز لطمه‌ای نبیند. همسر او (خانم کریستینا کرچنر) که به عنوان جانشینش انتخاب شد نیز همین رویّه را ادامه داد. در سال 2010 میلادی دولت انگلیس حفّاری‌ها در بخش‌هایی از جزایر را برای اکتشاف و استخراج نفت آغاز نمود و این موضوع شعله‌ور شدن مجدّد آتش اختلافات را به دنبال داشت<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 42-45.</ref>.

Mahdi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۱

2024-04-29T18:41:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====		==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====
	[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.		[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.
			[[پرونده:Cuyo-707067.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|کویو]]

	==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====		==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====
	[[منطقه کویو\|کویو]] (Cuyo)منطقه‌ی مرکزی و غربی کشور و استان‌های مندوسا (Mendoza)، سان لوییس (San Luis) و سان خوان (San Juan) را در بر می‌گیرد. قلّه‌ی مشهور آکونکاگوا در این استان قرار گرفته است. استان‌های مندوسا و سان خوان مهم‌ترین استان‌های تولید مواد معدنی در کشور است و پوشیده از حوضچه‌ها و چشمه‌های آب گرم است. برخی از منابع گاز کشور، صنایع فلزی و کارخانه‌های مواد غذایی [[آرژانتین]] در این بخش از کشور واقع شده‌اند<ref name=":2">برگرفته از https://www.ffyl.uncu.edu.ar</ref>.		[[منطقه کویو\|کویو]] (Cuyo)منطقه‌ی مرکزی و غربی کشور و استان‌های مندوسا (Mendoza)، سان لوییس (San Luis) و سان خوان (San Juan) را در بر می‌گیرد. قلّه‌ی مشهور آکونکاگوا در این استان قرار گرفته است. استان‌های مندوسا و سان خوان مهم‌ترین استان‌های تولید مواد معدنی در کشور است و پوشیده از حوضچه‌ها و چشمه‌های آب گرم است. برخی از منابع گاز کشور، صنایع فلزی و کارخانه‌های مواد غذایی [[آرژانتین]] در این بخش از کشور واقع شده‌اند<ref name=":2">برگرفته از https://www.ffyl.uncu.edu.ar</ref>.
			[[پرونده:Patagonia.jpg\|بندانگشتی\|پاتاگونیا]]

	==== [[منطقه‌ پاتاگونیا]] ====		==== [[منطقه‌ پاتاگونیا]] ====

Mahdi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷

2024-04-29T18:37:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:مپ آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|مپ آرژانتین]]
	مساحت [[آرژانتین]] 2791810 کیلومتر مربّع است که تقریباً یک و نیم برابر مساحت ایران می‌باشد. از نظر وسعت، هشتمین کشور در جهان، دومین کشور در آمریکای جنوبی و چهارمین کشور در نیم‌کره‌ی غربی بعد از ایالات متّحده‌ی آمریکا، [[کانادا]] و برزیل است. این کشور از شمال به کشورهای برزیل، پاراگوئه و بولیوی و از مشرق به اقیانوس اطلس و اروگوئه و از مغرب و جنوب غربی به شیلی محدود می‌شود. طولانی‌ترین قسمت خاک [[آرژانتین]] حدود 3700 کیلومتر است که از شمالی‌ترین قسمت این کشور که در حقیقت مناطق حارّه‌ای جنوب آمازون می‌باشد، تا جنوبی‌ترین نقطه‌ی آن در نزدیک قطب جنوب امتداد دارد. عریض‌ترین بخش آن نیز حدود 1423 کیلومتر است<ref>Leitner, G. (2000). Argentina, Australia: Companion Travel Guide Book. P13.</ref>.		مساحت [[آرژانتین]] 2791810 کیلومتر مربّع است که تقریباً یک و نیم برابر مساحت ایران می‌باشد. از نظر وسعت، هشتمین کشور در جهان، دومین کشور در آمریکای جنوبی و چهارمین کشور در نیم‌کره‌ی غربی بعد از ایالات متّحده‌ی آمریکا، [[کانادا]] و برزیل است. این کشور از شمال به کشورهای برزیل، پاراگوئه و بولیوی و از مشرق به اقیانوس اطلس و اروگوئه و از مغرب و جنوب غربی به شیلی محدود می‌شود. طولانی‌ترین قسمت خاک [[آرژانتین]] حدود 3700 کیلومتر است که از شمالی‌ترین قسمت این کشور که در حقیقت مناطق حارّه‌ای جنوب آمازون می‌باشد، تا جنوبی‌ترین نقطه‌ی آن در نزدیک قطب جنوب امتداد دارد. عریض‌ترین بخش آن نیز حدود 1423 کیلومتر است<ref>Leitner, G. (2000). Argentina, Australia: Companion Travel Guide Book. P13.</ref>.

خط ۵۵:		خط ۵۶:

	اینک به اختصار به معرّفی رودخانه‌های [[آرژانتین]] می‌پردازیم:		اینک به اختصار به معرّفی رودخانه‌های [[آرژانتین]] می‌پردازیم:
			[[پرونده:Parana river.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|Parana river]]

	==== [[رود پارانا\|پارانا]] ====		==== [[رود پارانا\|پارانا]] ====
خط ۹۰:		خط ۹۲:
	پاتاگونیا، منطقه‌ی جنوب [[آرژانتین]]، ترکیبی از استپ‌ها و مناطق یخ‌بندان است. پارک ملّی گلاسیارس (Glaciares) یا پارک ملّی یخچال در نزدیکی مرز شیلی، جزو منطقه‌ی پاتاگونیا محسوب می‌شود که در آن حدود 300 یخچال طبیعی تشکیل‌دهنده‌ی بخشی از کلاهک یخی پاتاگونیا به وسعت (21760 کیلومتر مربع) می‌باشد. این کلاهک‌های یخی به سمت اقیانوس آرام حرکت می‌کنند. این کلاهک‌ها از بخش آند بزرگ در نیم‌کره‌ی جنوبی در خارج از قارّه‌ی قطب جنوب جدا شده‌اند. سیزده یخچال طبیعی نیز دریاچه‌های این منطقه را تغذیه می‌کنند. یخچال اوپسالا (Upsala)، با 60 کیلومتر طول و 10 کیلومتر عرض بزرگ‌ترین یخچال در آمریکای جنوبی می‌باشد که در «دریاچه‌ی [[آرژانتین]]» (Lago Argentino) شناور است و تنها از طریق کشتی قابل دسترسی است. یخچال بزرگ بعدی با 4/8 کیلومتر عرض، یخچال پریتو مورنو (Perito Moreno) نام دارد که حدود 35 کیلومتر در داخل دریاچه‌ی [[آرژانتین]] امتداد داشته و به شکل یک سدّ طبیعی در دریاچه است.		پاتاگونیا، منطقه‌ی جنوب [[آرژانتین]]، ترکیبی از استپ‌ها و مناطق یخ‌بندان است. پارک ملّی گلاسیارس (Glaciares) یا پارک ملّی یخچال در نزدیکی مرز شیلی، جزو منطقه‌ی پاتاگونیا محسوب می‌شود که در آن حدود 300 یخچال طبیعی تشکیل‌دهنده‌ی بخشی از کلاهک یخی پاتاگونیا به وسعت (21760 کیلومتر مربع) می‌باشد. این کلاهک‌های یخی به سمت اقیانوس آرام حرکت می‌کنند. این کلاهک‌ها از بخش آند بزرگ در نیم‌کره‌ی جنوبی در خارج از قارّه‌ی قطب جنوب جدا شده‌اند. سیزده یخچال طبیعی نیز دریاچه‌های این منطقه را تغذیه می‌کنند. یخچال اوپسالا (Upsala)، با 60 کیلومتر طول و 10 کیلومتر عرض بزرگ‌ترین یخچال در آمریکای جنوبی می‌باشد که در «دریاچه‌ی [[آرژانتین]]» (Lago Argentino) شناور است و تنها از طریق کشتی قابل دسترسی است. یخچال بزرگ بعدی با 4/8 کیلومتر عرض، یخچال پریتو مورنو (Perito Moreno) نام دارد که حدود 35 کیلومتر در داخل دریاچه‌ی [[آرژانتین]] امتداد داشته و به شکل یک سدّ طبیعی در دریاچه است.

	رشته‌کوه‌های کوچک‌تری نیز در مرکز آمریکای جنوبی قرار دارند و بخشی از آن نیز از [[آرژانتین]] عبور کرده و تقسیم کننده‌ بین منطقه‌ی پاتاگونیا در جنوب و دشت شمال شرقی کشور است. از غرب به شرق این رشته‌کوه‌ها عبارتند از: Sierra LihuelـCalel، Sierra de la Ventana و Sierra del Tandil.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.37-38.</ref>		رشته‌کوه‌های کوچک‌تری نیز در مرکز آمریکای جنوبی قرار دارند و بخشی از آن نیز از [[آرژانتین]] عبور کرده و تقسیم کننده‌ بین منطقه‌ی پاتاگونیا در جنوب و دشت شمال شرقی کشور است. از غرب به شرق این رشته‌کوه‌ها عبارتند از: Sierra LihuelـCalel، Sierra de la Ventana و Sierra del Tandil.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.37-38.</ref>
			[[پرونده:11.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|فلات سومونکورا]]

	=== [[ناهمواری های آرژانتین\|فلات‌ها]] ===		=== [[ناهمواری های آرژانتین\|فلات‌ها]] ===

Mahdi در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۰۲

2024-04-24T21:02:49Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====		==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====
	[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.		[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.
			[[پرونده:Cuyo-707067.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|کویو]]

	==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====		==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====
	[[منطقه کویو\|کویو]] (Cuyo)منطقه‌ی مرکزی و غربی کشور و استان‌های مندوسا (Mendoza)، سان لوییس (San Luis) و سان خوان (San Juan) را در بر می‌گیرد. قلّه‌ی مشهور آکونکاگوا در این استان قرار گرفته است. استان‌های مندوسا و سان خوان مهم‌ترین استان‌های تولید مواد معدنی در کشور است و پوشیده از حوضچه‌ها و چشمه‌های آب گرم است. برخی از منابع گاز کشور، صنایع فلزی و کارخانه‌های مواد غذایی [[آرژانتین]] در این بخش از کشور واقع شده‌اند<ref name=":2">برگرفته از https://www.ffyl.uncu.edu.ar</ref>.		[[منطقه کویو\|کویو]] (Cuyo)منطقه‌ی مرکزی و غربی کشور و استان‌های مندوسا (Mendoza)، سان لوییس (San Luis) و سان خوان (San Juan) را در بر می‌گیرد. قلّه‌ی مشهور آکونکاگوا در این استان قرار گرفته است. استان‌های مندوسا و سان خوان مهم‌ترین استان‌های تولید مواد معدنی در کشور است و پوشیده از حوضچه‌ها و چشمه‌های آب گرم است. برخی از منابع گاز کشور، صنایع فلزی و کارخانه‌های مواد غذایی [[آرژانتین]] در این بخش از کشور واقع شده‌اند<ref name=":2">برگرفته از https://www.ffyl.uncu.edu.ar</ref>.
			[[پرونده:Patagonia.jpg\|بندانگشتی\|پاتاگونیا]]

	==== [[منطقه‌ پاتاگونیا]] ====		==== [[منطقه‌ پاتاگونیا]] ====

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:مپ آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|مپ آرژانتین]]		[[پرونده:مپ آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|مپ آرژانتین - برگرفته از سایت NationOnline قابل بازیابی از : https://www.nationsonline.org/oneworld/map/argentina-administrative-map.htm]]
	مساحت [[آرژانتین]] 2791810 کیلومتر مربّع است که تقریباً یک و نیم برابر مساحت ایران می‌باشد. از نظر وسعت، هشتمین کشور در جهان، دومین کشور در آمریکای جنوبی و چهارمین کشور در نیم‌کره‌ی غربی بعد از ایالات متّحده‌ی آمریکا، [[کانادا]] و برزیل است. این کشور از شمال به کشورهای برزیل، پاراگوئه و بولیوی و از مشرق به اقیانوس اطلس و اروگوئه و از مغرب و جنوب غربی به شیلی محدود می‌شود. طولانی‌ترین قسمت خاک [[آرژانتین]] حدود 3700 کیلومتر است که از شمالی‌ترین قسمت این کشور که در حقیقت مناطق حارّه‌ای جنوب آمازون می‌باشد، تا جنوبی‌ترین نقطه‌ی آن در نزدیک قطب جنوب امتداد دارد. عریض‌ترین بخش آن نیز حدود 1423 کیلومتر است<ref>Leitner, G. (2000). Argentina, Australia: Companion Travel Guide Book. P13.</ref>.		مساحت [[آرژانتین]] 2791810 کیلومتر مربّع است که تقریباً یک و نیم برابر مساحت ایران می‌باشد. از نظر وسعت، هشتمین کشور در جهان، دومین کشور در آمریکای جنوبی و چهارمین کشور در نیم‌کره‌ی غربی بعد از ایالات متّحده‌ی آمریکا، [[کانادا]] و برزیل است. این کشور از شمال به کشورهای برزیل، پاراگوئه و بولیوی و از مشرق به اقیانوس اطلس و اروگوئه و از مغرب و جنوب غربی به شیلی محدود می‌شود. طولانی‌ترین قسمت خاک [[آرژانتین]] حدود 3700 کیلومتر است که از شمالی‌ترین قسمت این کشور که در حقیقت مناطق حارّه‌ای جنوب آمازون می‌باشد، تا جنوبی‌ترین نقطه‌ی آن در نزدیک قطب جنوب امتداد دارد. عریض‌ترین بخش آن نیز حدود 1423 کیلومتر است<ref>Leitner, G. (2000). Argentina, Australia: Companion Travel Guide Book. P13.</ref>.

خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====		==== [[منطقه چاکو\|چاکو]] ====
	[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.		[[منطقه چاکو]] (Gran Chaco) از نظر جغرافیایی، قسمت ش[[مالی]] [[آرژانتین]] را در بر می‌گیرد. پستی و بلندی‌های سطح زمین در این منطقه، کشاورزی را در مقایسه با منطقه‌ی پامپاس مشکل‌تر کرده است. وسعت [[منطقه چاکو\|منطقه‌ چاکو]] بسیار کم‌تر از پامپاس است امّا به دلیل باران‌های انبوه، کشت برخی محصولات همچون پنبه، مرکّبات، و مته (چای خاص آرژانتینی) را امکان‌پذیر کرده است. این منطقه در جلگه‌ی پارانا و پاراگوئه واقع شده است و شامل استان‌های [[منطقه چاکو\|چاکو]]، فورموزا (Formoza) و شمال سانتیاگو د استرو (Santiago del Estero) است. متوسّط حرارت روزانه‌ی تابستان در این منطقه 23 درجه‌ی سانتیگراد است. پنبه، سبزیجات و پرورش احشام، مهم‌ترین صنایع کشاورزی این بخش از کشور است.
	[[پرونده:Cuyo-707067.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|کویو]]		[[پرونده:Cuyo-707067.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|کویو - برگرفته از سایت iStockPhoto قابل بازیابی از :https://www.istockphoto.com/nl/foto/red-rock-canyon-in-het-talampaya-nationaal-park-verklaard-unesco-world-heritage-site-gm937376128-256404206]]

	==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====		==== [[منطقه کویو\|کویو]] ====
	[[منطقه کویو\|کویو]] (Cuyo)منطقه‌ی مرکزی و غربی کشور و استان‌های مندوسا (Mendoza)، سان لوییس (San Luis) و سان خوان (San Juan) را در بر می‌گیرد. قلّه‌ی مشهور آکونکاگوا در این استان قرار گرفته است. استان‌های مندوسا و سان خوان مهم‌ترین استان‌های تولید مواد معدنی در کشور است و پوشیده از حوضچه‌ها و چشمه‌های آب گرم است. برخی از منابع گاز کشور، صنایع فلزی و کارخانه‌های مواد غذایی [[آرژانتین]] در این بخش از کشور واقع شده‌اند<ref name=":2">برگرفته از https://www.ffyl.uncu.edu.ar</ref>.		[[منطقه کویو\|کویو]] (Cuyo)منطقه‌ی مرکزی و غربی کشور و استان‌های مندوسا (Mendoza)، سان لوییس (San Luis) و سان خوان (San Juan) را در بر می‌گیرد. قلّه‌ی مشهور آکونکاگوا در این استان قرار گرفته است. استان‌های مندوسا و سان خوان مهم‌ترین استان‌های تولید مواد معدنی در کشور است و پوشیده از حوضچه‌ها و چشمه‌های آب گرم است. برخی از منابع گاز کشور، صنایع فلزی و کارخانه‌های مواد غذایی [[آرژانتین]] در این بخش از کشور واقع شده‌اند<ref name=":2">برگرفته از https://www.ffyl.uncu.edu.ar</ref>.
	[[پرونده:Patagonia.jpg\|بندانگشتی\|پاتاگونیا]]		[[پرونده:Patagonia.jpg\|بندانگشتی\|پاتاگونیا - برگرفته از سایت mysocialbook قابل بازیابی از https://www.mysocialbook.com/blogs/ideas/patagonia-a-photographer-s-guide-to-an-inspirational-wonder]]

	==== [[منطقه‌ پاتاگونیا]] ====		==== [[منطقه‌ پاتاگونیا]] ====
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	اینک به اختصار به معرّفی رودخانه‌های [[آرژانتین]] می‌پردازیم:		اینک به اختصار به معرّفی رودخانه‌های [[آرژانتین]] می‌پردازیم:
	[[پرونده:Parana river.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|Parana river]]		[[پرونده:Parana river.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|Parana river - برگرفته از سایت tudopr قابل بازیابی از https://tudopr.com/a-historia-do-rio-parana]]

	==== [[رود پارانا\|پارانا]] ====		==== [[رود پارانا\|پارانا]] ====
خط ۹۵:		خط ۹۵:

	رشته‌کوه‌های کوچک‌تری نیز در مرکز آمریکای جنوبی قرار دارند و بخشی از آن نیز از [[آرژانتین]] عبور کرده و تقسیم کننده‌ بین منطقه‌ی پاتاگونیا در جنوب و دشت شمال شرقی کشور است. از غرب به شرق این رشته‌کوه‌ها عبارتند از: Sierra LihuelـCalel، Sierra de la Ventana و Sierra del Tandil.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.37-38.</ref>		رشته‌کوه‌های کوچک‌تری نیز در مرکز آمریکای جنوبی قرار دارند و بخشی از آن نیز از [[آرژانتین]] عبور کرده و تقسیم کننده‌ بین منطقه‌ی پاتاگونیا در جنوب و دشت شمال شرقی کشور است. از غرب به شرق این رشته‌کوه‌ها عبارتند از: Sierra LihuelـCalel، Sierra de la Ventana و Sierra del Tandil.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.37-38.</ref>
	~~[[پرونده:11.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|فلات سومونکورا]]~~

	=== [[ناهمواری های آرژانتین\|فلات‌ها]] ===		=== [[ناهمواری های آرژانتین\|فلات‌ها]] ===
	فلات سومون[[کورا]] (Sumuncura) از تپّه‌ها و درّه‌های متعدّد پوشیده شده است که در سراسر استان‌های ریو نگرو و چوبوت امتداد دارد. این منطقه تغییرات آب و هوایی شدیدی بین ماه‌های زمستان و تابستان دارد.		فلات سومون[[کورا]] (Sumuncura) از تپّه‌ها و درّه‌های متعدّد پوشیده شده است که در سراسر استان‌های ریو نگرو و چوبوت امتداد دارد. این منطقه تغییرات آب و هوایی شدیدی بین ماه‌های زمستان و تابستان دارد.