جغرافیای طبیعی در چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۹

2025-08-11T12:19:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۹۹:		خط ۹۹:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]~~، جلد 1، ص.51-68~~.</big></sub>		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:جغرافیای طبیعی]]		[[رده:جغرافیای طبیعی]]

Mahdi در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۲

2025-08-11T11:52:21Z

نمایش تغییرات

Mohammad در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۴

2024-12-10T19:24:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۴
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	میزان انرژی بادی [[چین]] در ارتفاع 10متری، به 3 میلیارد و226 میلیون کیلووات می رسد که 253میلیون کیلووات آن قابل بهره برداری است. این در حالی است که انرژی بادی در آب‌های [[چین]]3 برابر انرژی روی خشکی این کشور است و به 750 میلیون کیلووات می رسد. [[مراتع در چین\|مراتع]] و بیابان‌های شمال غرب و شمال و آب‌های نزدیک و جزایر در شرق و جنوب شرق [[چین]]، انرژی بادی فراوانی دارند. ظرفیت موجود برق بادی [[چین]] فقط 14/0 درصد از انرژی بادی قابل بهره برداری این کشور است و از این لحاظ، توسعه‌ی انرژی بادی در [[چین]] آینده‌ی درخشانی دارد.		میزان انرژی بادی [[چین]] در ارتفاع 10متری، به 3 میلیارد و226 میلیون کیلووات می رسد که 253میلیون کیلووات آن قابل بهره برداری است. این در حالی است که انرژی بادی در آب‌های [[چین]]3 برابر انرژی روی خشکی این کشور است و به 750 میلیون کیلووات می رسد. [[مراتع در چین\|مراتع]] و بیابان‌های شمال غرب و شمال و آب‌های نزدیک و جزایر در شرق و جنوب شرق [[چین]]، انرژی بادی فراوانی دارند. ظرفیت موجود برق بادی [[چین]] فقط 14/0 درصد از انرژی بادی قابل بهره برداری این کشور است و از این لحاظ، توسعه‌ی انرژی بادی در [[چین]] آینده‌ی درخشانی دارد.

	بهره‌برداری از انرژی آفتابی در [[چین]] نیز بالا است. میزان سالانه‌ی انرژی آفتابی که هر سال در خشکی‌های [[چین]] دریافت می شود، معادل انرژی2400 میلیارد تن ذغال سنگ است<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.51-68.</big></sub> </ref>.		بهره‌برداری از انرژی آفتابی در [[چین]] نیز بالا است. میزان سالانه‌ی انرژی آفتابی که هر سال در خشکی‌های [[چین]] دریافت می شود، معادل انرژی2400 میلیارد تن ذغال سنگ است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.51-68.</big></sub>

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
	[[رده:جغرافیای طبیعی]]		[[رده:جغرافیای طبیعی]]

Toktam در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۰

2024-09-18T15:00:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:China 100.78713E 35.63718N.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://richardnilsen.com/tag/civilization/]]		[[پرونده:China 100.78713E 35.63718N.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://richardnilsen.com/tag/civilization/]]
	[[چین\|سرزمین چین]]، به‌عنوان سومین کشور پهناور جهان پس از [[روسیه]] و [[کانادا]]، با 9 میلیون و 596 هزار و 960 کیلومتر مربع مساحت، در شرق قاره‌ی آسیا قرار گرفته و پهنه‌ی آن حدوداً یک پنجم خاک قاره‌ی آسیا و یک چهارم مساحت کل (آبی و خاکی) این قاره و شش برابر وسعت خاک کشور جمهوری اسلامی ایران است. خاک این کشور شامل جلگه‌ها، حوزه‌های آبی، تپه‌ها، فلات‌ها و [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] است و بالغ بر 22 هزار و 117 کیلومتر مربع مرز خاکی دارد.

	[[چین\|کشور چین]] با 14 کشور مرز خاکی دارد که همسایگان آن را [[روسیه]] در شمال و شمال شرقی، مغولستان در شمال، [[قزاقستان]]، قرقیزستان، [[تاجیکستان]] در شمال غربی، [[افغانستان]]، پاکستان، هندوستان، بوتان، نپال در غرب و جنوب غربی، میانمار، لائوس، ویتنام در جنوب و کره ش[[مالی]] در شرق تشکیل می‌دهند.

	این کشور هم‌چنین بالغ بر 18 هزار کیلومتر خط ساحلی دارد و با کشورهای [[ژاپن]]، فیلیپین، اندونزی، کره‌ی جنوبی، مالزی و برونئی مرز آبی دارد که طول آن بالغ بر 32 هزار کیلومتر است. مهم‌ترین دریاهای [[چین]] عبارتند از: دریای زرد با 280 هزار کیلومتر مربع مساحت، دریای چین شرقی با 770 هزار کیلومتر مربع وسعت، دریای چین جنوبی با 3/5 میلیون کیلومتر مربع و دریای بوخَی (Boha) با 77 هزار کیلومتر وسعت. [[چین\|کشور چین]] هم‌چنین مالک حدود 7600 جزیره‌ی بزرگ و کوچک مجموعا با مساحت بیش از 80000 کیلومتر مربع است.
	[[پرونده:نقشه جغرافیایی چین .jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://commons.wikimedia.org/wiki/File:China_relief_2001.jpg]]
	33 درصد از اقلیم [[چین]] را کوه‌ها، 26 درصد را فلات‌ها، 19 درصد را حوضه‌های آبخیز، 12 درصد را دشت و 10 درصد را تپه‌ها تشکیل می‌دهند و 9 کوه مرتفع جهان در این کشور واقع شده است که فلات تبت، مشهور به «بام دنیا»، با میانگین ارتفاع 4 هزار متر از سطح دریا و قله‌ی اِوِرِست، بلندترین قله‌ی دنیا با ارتفاع 13/8848 متر از سطح دریا و رشته کوه‌های هیمالیا، تیَن شَن، کونلون، از جمله‌ی آنها هستند.

	~~=== [[آب و هوای چین\|آب و هوا]] ===~~
	[[آب و هوای چین]] به حدی متنوع و متغیر است که هرگز نمی‌توان آن را در یک طبقه‌ی آب و هوایی جغرافیایی تعریف کرد و به ترتیب از شمال به جنوب به نواحی سردسیری، معتدل، نیمه گرمسیری و گرمسیری تقسیم می‌شود. مناطق جنوبی آن گرمسیری با بارش‌های متناوب و مناطق شمالی و غربی آن سردسیری و کوهستانی و دشت‌های میانی آن نیمه گرمسیری است. در بخش‌هایی از شمال غرب و مناطق مرکزی نیز استپ‌ها و دشت‌های وسیع قرار گرفته است. در واقع، [[آب و هوای چین\|آب و هوای چهار فصل]] در مناطق مختلف [[چین]] به چشم می‌خورد.

	در این کشور به طور متوسط سالانه 629 میلیمتر باران می‌بارد که این میزان، در جنوب که در معرض بارش‌های موسمی معروف به مونسون قرار دارد، بالغ بر 1000 میلیمتر و در مناطق غربی به کمتر از 200 میلیمتر می‌رسد. در منطقه‌ی روچیانگ در واحه‌ی تاریم از استان سین کیانگ، میزان بارش سالانه کم‌تر از 10 میلیمتر است که این منطقه را به خشک‌ترین بخش از سرزمین [[چین]] تبدیل کرده است.

	[[ویژگی های اقلیمی کشور چین\|اقلیم چین]] را می توان بر اساس میزان رطوبت از مناطق ساحلی تا شمال غربی به چهار منطقه تقسیم بندی کرد:

	* ناحیه مرطوب: شمال جنوب [[سلسله کوه های چین\|کوه های چین]] لینگ و رودخانه خو است که 32 درصد ازمساحت کل کشور [[چین]] را شامل می شود؛
	* منطقه نیمه مرطوب: شامل قسمت مرکزی و شمال شرقی [[چین]] که 15 درصد از [[چین\|خاک چین]] را شامل می شود؛
	* ناحیه نیمه خشک: که حدود 22 درصد از خاک [[چین]] را در بر می گیرد؛
	* ناحیه خشک: که شامل 31 در صد از مساحت [[چین]] و عموما در مناطق شرقی است.

	[[چین]] بیش از 1500 رودخانه‌ی بزرگ و قابل کشتیرانی دارد. رودخانه‌های چانگ‌جیانگ (Changjiang)، «یانگ تسه» (Yangtse) با 6300 کیلومتر طول، به‌عنوان سومین رود بلند جهان، روردخانه‌ی زرد «خوانگ‌خِه»(Huang He) با 5464 کیلومتر طول، «خِی لونگ‌جیانگ»(Heilongjiang)،با 2965 کیلومتر طول، رودخانه‌ی تاریم، با 2179کیلومتر طول، «جو‌جیانگ»(Zhu Jiang)با 2129 کیلومتر طول، «لیائوخِه» (Liao He)، «خَی‌خِه»(Hai He)، «خوای‌خِه»(Huai He) از جمله‌ی این [[رودها و دریاچه های چین\|رودها]] هستند. پست‌ترین نقطه‌ در خاک [[چین]] در منطقه‌ی تورفان با حداقل 154 متر پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد جهان است.

	~~=== [[منابع طبیعی چین]] ===~~
	[[چین]] کشوری پهناور و دارای تنوع زمینی و [[منابع طبیعی چین\|منابع طبیعی]] از جمله [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل]]، [[مراتع در چین\|مرتع]]، بیابان و پایاب است. [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] اکثر مساحت [[چین]] را تشکیل می‌دهند و مساحت جلگه‌ها، [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]] و [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] در این کشور کم‌تر است. پوشش زمینی در [[چین]] متوازن نیست. مزارع عمدتا در جلگه‌ها و حوضه‌های شرق [[چین]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] اغلب در [[سلسله کوه های چین\|مناطق کوهستانی]] در شمال شرق و جنوب غرب [[چین]]، و [[مراتع در چین\|مراتع]] در فلات‌ها و مناطق کوهستانی در داخل [[چین]] واقع شده‌اند.		[[چین]] کشوری پهناور و دارای تنوع زمینی و [[منابع طبیعی چین\|منابع طبیعی]] از جمله [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل]]، [[مراتع در چین\|مرتع]]، بیابان و پایاب است. [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] اکثر مساحت [[چین]] را تشکیل می‌دهند و مساحت جلگه‌ها، [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]] و [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] در این کشور کم‌تر است. پوشش زمینی در [[چین]] متوازن نیست. مزارع عمدتا در جلگه‌ها و حوضه‌های شرق [[چین]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] اغلب در [[سلسله کوه های چین\|مناطق کوهستانی]] در شمال شرق و جنوب غرب [[چین]]، و [[مراتع در چین\|مراتع]] در فلات‌ها و مناطق کوهستانی در داخل [[چین]] واقع شده‌اند.

Rashid در ‏۲۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۹

2024-08-25T19:59:04Z

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-21T04:16:59Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۱۶
خط ۱۱۰:		خط ۱۱۰:
	میزان انرژی بادی [[چین]] در ارتفاع 10متری، به 3 میلیارد و226 میلیون کیلووات می رسد که 253میلیون کیلووات آن قابل بهره برداری است. این در حالی است که انرژی بادی در آب‌های [[چین]]3 برابر انرژی روی خشکی این کشور است و به 750 میلیون کیلووات می رسد. [[مراتع در چین\|مراتع]] و بیابان‌های شمال غرب و شمال و آب‌های نزدیک و جزایر در شرق و جنوب شرق [[چین]]، انرژی بادی فراوانی دارند. ظرفیت موجود برق بادی [[چین]] فقط 14/0 درصد از انرژی بادی قابل بهره برداری این کشور است و از این لحاظ، توسعه‌ی انرژی بادی در [[چین]] آینده‌ی درخشانی دارد.		میزان انرژی بادی [[چین]] در ارتفاع 10متری، به 3 میلیارد و226 میلیون کیلووات می رسد که 253میلیون کیلووات آن قابل بهره برداری است. این در حالی است که انرژی بادی در آب‌های [[چین]]3 برابر انرژی روی خشکی این کشور است و به 750 میلیون کیلووات می رسد. [[مراتع در چین\|مراتع]] و بیابان‌های شمال غرب و شمال و آب‌های نزدیک و جزایر در شرق و جنوب شرق [[چین]]، انرژی بادی فراوانی دارند. ظرفیت موجود برق بادی [[چین]] فقط 14/0 درصد از انرژی بادی قابل بهره برداری این کشور است و از این لحاظ، توسعه‌ی انرژی بادی در [[چین]] آینده‌ی درخشانی دارد.

	بهره‌برداری از انرژی آفتابی در [[چین]] نیز بالا است. میزان سالانه‌ی انرژی آفتابی که هر سال در خشکی‌های [[چین]] دریافت می شود، معادل انرژی2400 میلیارد تن ذغال سنگ است<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.</big></sub> </ref>.		بهره‌برداری از انرژی آفتابی در [[چین]] نیز بالا است. میزان سالانه‌ی انرژی آفتابی که هر سال در خشکی‌های [[چین]] دریافت می شود، معادل انرژی2400 میلیارد تن ذغال سنگ است<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی]، جلد 1، ص.51-68.</big></sub> </ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* کتابشناسی */

2024-07-31T19:19:00Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[ویژگی های اقلیمی کشور چین\|اقلیم چین]] را می توان بر اساس میزان رطوبت از مناطق ساحلی تا شمال غربی به چهار منطقه تقسیم بندی کرد:		[[ویژگی های اقلیمی کشور چین\|اقلیم چین]] را می توان بر اساس میزان رطوبت از مناطق ساحلی تا شمال غربی به چهار منطقه تقسیم بندی کرد:

	1- ناحیه مرطوب: شمال جنوب [[سلسله کوه های چین\|کوه های چین]] لینگ و رودخانه خو است که 32 درصد ازمساحت کل کشور [[چین]] را شامل می ~~شود.~~		* ناحیه مرطوب: شمال جنوب [[سلسله کوه های چین\|کوه های چین]] لینگ و رودخانه خو است که 32 درصد ازمساحت کل کشور [[چین]] را شامل می شود؛
			* منطقه نیمه مرطوب: شامل قسمت مرکزی و شمال شرقی [[چین]] که 15 درصد از [[چین\|خاک چین]] را شامل می شود؛
	2- منطقه نیمه مرطوب: شامل قسمت مرکزی و شمال شرقی [[چین]] که 15 درصد از [[چین\|خاک چین]] را شامل می ~~شود.~~		* ناحیه نیمه خشک: که حدود 22 درصد از خاک [[چین]] را در بر می گیرد؛
			* ناحیه خشک: که شامل 31 در صد از مساحت [[چین]] و عموما در مناطق شرقی است.
	3- ناحیه نیمه خشک: که حدود 22 درصد از خاک [[چین]] را در بر می ~~گیرد.~~

	4- ناحیه خشک: که شامل 31 در صد از مساحت [[چین]] و عموما در مناطق شرقی است.

	[[چین]] بیش از 1500 رودخانه‌ی بزرگ و قابل کشتیرانی دارد. رودخانه‌های چانگ‌جیانگ (Changjiang)، «یانگ تسه» (Yangtse) با 6300 کیلومتر طول، به‌عنوان سومین رود بلند جهان، روردخانه‌ی زرد «خوانگ‌خِه»(Huang He) با 5464 کیلومتر طول، «خِی لونگ‌جیانگ»(Heilongjiang)،با 2965 کیلومتر طول، رودخانه‌ی تاریم، با 2179کیلومتر طول، «جو‌جیانگ»(Zhu Jiang)با 2129 کیلومتر طول، «لیائوخِه» (Liao He)، «خَی‌خِه»(Hai He)، «خوای‌خِه»(Huai He) از جمله‌ی این [[رودها و دریاچه های چین\|رودها]] هستند. پست‌ترین نقطه‌ در خاک [[چین]] در منطقه‌ی تورفان با حداقل 154 متر پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد جهان است.		[[چین]] بیش از 1500 رودخانه‌ی بزرگ و قابل کشتیرانی دارد. رودخانه‌های چانگ‌جیانگ (Changjiang)، «یانگ تسه» (Yangtse) با 6300 کیلومتر طول، به‌عنوان سومین رود بلند جهان، روردخانه‌ی زرد «خوانگ‌خِه»(Huang He) با 5464 کیلومتر طول، «خِی لونگ‌جیانگ»(Heilongjiang)،با 2965 کیلومتر طول، رودخانه‌ی تاریم، با 2179کیلومتر طول، «جو‌جیانگ»(Zhu Jiang)با 2129 کیلومتر طول، «لیائوخِه» (Liao He)، «خَی‌خِه»(Hai He)، «خوای‌خِه»(Huai He) از جمله‌ی این [[رودها و دریاچه های چین\|رودها]] هستند. پست‌ترین نقطه‌ در خاک [[چین]] در منطقه‌ی تورفان با حداقل 154 متر پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد جهان است.
خط ۹۵:		خط ۹۲:
	=== [[معادن عمده چین]] ===		=== [[معادن عمده چین]] ===

	==== ~~'''~~[[معادن عمده چین\|ذغال سنگ]]~~'''~~ ====		==== [[معادن عمده چین\|ذغال سنگ]] ====
	[[چین]] بزرگترین دارنده‌ی منابع ذعال سنگ جهان است. ذخایر ذغال سنگ کشف شده‌ی [[چین]] به 1000 میلیارد تن میرسد که عمدتا در شمال و شمال غرب چین قرار دارد. ذخایر ذغال سنگ استان های «شَن سی»، «شیَنسی» و منطقه‌ی خودمختار مغولستان داخلی بیش از سایر مناطق این کشور است.		[[چین]] بزرگترین دارنده‌ی منابع ذعال سنگ جهان است. ذخایر ذغال سنگ کشف شده‌ی [[چین]] به 1000 میلیارد تن میرسد که عمدتا در شمال و شمال غرب چین قرار دارد. ذخایر ذغال سنگ استان های «شَن سی»، «شیَنسی» و منطقه‌ی خودمختار مغولستان داخلی بیش از سایر مناطق این کشور است.

	==== ~~'''~~[[معادن عمده چین\|نفت و گاز]]~~'''~~ ====		==== [[معادن عمده چین\|نفت و گاز]] ====
	''در'' [[چین]] ذخایر نفت و گاز فراوانی وجود دارد. میدان‌های نفت و گاز این كشور، اغلب در شمال غرب [[چین]] قرار دارد. همچنین، در شمال شرق، شمال و فلات قاره در آب‌های جنوب شرقی [[چین]] نیز ذخایر نفت و گاز فراوانی وجود دارد.		''در'' [[چین]] ذخایر نفت و گاز فراوانی وجود دارد. میدان‌های نفت و گاز این كشور، اغلب در شمال غرب [[چین]] قرار دارد. همچنین، در شمال شرق، شمال و فلات قاره در آب‌های جنوب شرقی [[چین]] نیز ذخایر نفت و گاز فراوانی وجود دارد.

	==== ~~'''~~[[معادن عمده چین\|معادن فلزات]]~~'''~~ ====		==== [[معادن عمده چین\|معادن فلزات]] ====
	'''''('''''فلزات سیاه). انواع فلزات سیاه عمده‌ی [[چین]] شامل: آهن، منگنز، وانادیم و تیتانیوم می شود که از این میان، دخایر معادن آهن به 50 میلیارد تن می رسد و عمدتا در استان‌های«لیائو نینگ»، «خِه بِی»، «شَن سی» و «سی چوان» قرار دارند.		'''''('''''فلزات سیاه). انواع فلزات سیاه عمده‌ی [[چین]] شامل: آهن، منگنز، وانادیم و تیتانیوم می شود که از این میان، دخایر معادن آهن به 50 میلیارد تن می رسد و عمدتا در استان‌های«لیائو نینگ»، «خِه بِی»، «شَن سی» و «سی چوان» قرار دارند.

	==== ~~'''~~[[معادن عمده چین\|فلز رنگی]]~~'''~~ ====		==== [[معادن عمده چین\|فلز رنگی]] ====
	[[چین]] اکثر فلزات رنگی شناسائی شده در جهان را در خود جای داده است. این کشور80 درصدِ معادن تولیوم و40درصد معادن انتیمون جهان را در اختیار دارد و میزان تنگستن آن چهار برابر مجموع معادن سایر کشور هاست.		[[چین]] اکثر فلزات رنگی شناسائی شده در جهان را در خود جای داده است. این کشور80 درصدِ معادن تولیوم و40درصد معادن انتیمون جهان را در اختیار دارد و میزان تنگستن آن چهار برابر مجموع معادن سایر کشور هاست.

	=== [[انرژی های تجدید پذیر در چین]]«انرژی بادی،آبی و آفتابی» ===		==== [[انرژی های تجدید پذیر در چین]]«انرژی بادی،آبی و آفتابی» ====
	[[پرونده:Goldwind-GWH252-16MW-min-1024x575.jpg\|بندانگشتی\|بزرگ ترین توربین بادی جهان در چین به رکورد جدید دست یافت]]		[[پرونده:Goldwind-GWH252-16MW-min-1024x575.jpg\|بندانگشتی\|بزرگ ترین توربین بادی جهان در چین به رکورد جدید دست یافت]]
	وجود [[رودها و دریاچه های چین\|رودهای عمیق فراوان]] با جریان تند در این سرزمین پهناور، بستر وسیعی را برای تولید انرژی آبی در [[چین]] فراهم كرده است. طبق آمار به6800 میلیون کیلووات می رسد که با آن می توان سالانه5920 میلیارد کیلووات ساعت برق تولید کرد. انرژی آبی قابل استفاده‌ی [[چین]] به3780 میلیون کیلووات می رسد و هر سال1920 میلیارد کیلووات ساعت برق از این طریق تولید می شود. [[چین]] از لحاظ ذخایر انرژی آبی قابل استفاده در جایگاه نخست جهان قرار دارد.		وجود [[رودها و دریاچه های چین\|رودهای عمیق فراوان]] با جریان تند در این سرزمین پهناور، بستر وسیعی را برای تولید انرژی آبی در [[چین]] فراهم كرده است. طبق آمار به6800 میلیون کیلووات می رسد که با آن می توان سالانه5920 میلیارد کیلووات ساعت برق تولید کرد. انرژی آبی قابل استفاده‌ی [[چین]] به3780 میلیون کیلووات می رسد و هر سال1920 میلیارد کیلووات ساعت برق از این طریق تولید می شود. [[چین]] از لحاظ ذخایر انرژی آبی قابل استفاده در جایگاه نخست جهان قرار دارد.

Mohammad در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۲

2024-07-22T21:22:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۲
خط ۹:		خط ۹:
	33 درصد از اقلیم [[چین]] را کوه‌ها، 26 درصد را فلات‌ها، 19 درصد را حوضه‌های آبخیز، 12 درصد را دشت و 10 درصد را تپه‌ها تشکیل می‌دهند و 9 کوه مرتفع جهان در این کشور واقع شده است که فلات تبت، مشهور به «بام دنیا»، با میانگین ارتفاع 4 هزار متر از سطح دریا و قله‌ی اِوِرِست، بلندترین قله‌ی دنیا با ارتفاع 13/8848 متر از سطح دریا و رشته کوه‌های هیمالیا، تیَن شَن، کونلون، از جمله‌ی آنها هستند.		33 درصد از اقلیم [[چین]] را کوه‌ها، 26 درصد را فلات‌ها، 19 درصد را حوضه‌های آبخیز، 12 درصد را دشت و 10 درصد را تپه‌ها تشکیل می‌دهند و 9 کوه مرتفع جهان در این کشور واقع شده است که فلات تبت، مشهور به «بام دنیا»، با میانگین ارتفاع 4 هزار متر از سطح دریا و قله‌ی اِوِرِست، بلندترین قله‌ی دنیا با ارتفاع 13/8848 متر از سطح دریا و رشته کوه‌های هیمالیا، تیَن شَن، کونلون، از جمله‌ی آنها هستند.

	=== ~~'''~~[[آب و هوای چین\|آب و هوا]]~~'''~~ ===		=== [[آب و هوای چین\|آب و هوا]] ===
	[[آب و هوای چین]] به حدی متنوع و متغیر است که هرگز نمی‌توان آن را در یک طبقه‌ی آب و هوایی جغرافیایی تعریف کرد و به ترتیب از شمال به جنوب به نواحی سردسیری، معتدل، نیمه گرمسیری و گرمسیری تقسیم می‌شود. مناطق جنوبی آن گرمسیری با بارش‌های متناوب و مناطق شمالی و غربی آن سردسیری و کوهستانی و دشت‌های میانی آن نیمه گرمسیری است. در بخش‌هایی از شمال غرب و مناطق مرکزی نیز استپ‌ها و دشت‌های وسیع قرار گرفته است. در واقع، [[آب و هوای چین\|آب و هوای چهار فصل]] در مناطق مختلف [[چین]] به چشم می‌خورد.		[[آب و هوای چین]] به حدی متنوع و متغیر است که هرگز نمی‌توان آن را در یک طبقه‌ی آب و هوایی جغرافیایی تعریف کرد و به ترتیب از شمال به جنوب به نواحی سردسیری، معتدل، نیمه گرمسیری و گرمسیری تقسیم می‌شود. مناطق جنوبی آن گرمسیری با بارش‌های متناوب و مناطق شمالی و غربی آن سردسیری و کوهستانی و دشت‌های میانی آن نیمه گرمسیری است. در بخش‌هایی از شمال غرب و مناطق مرکزی نیز استپ‌ها و دشت‌های وسیع قرار گرفته است. در واقع، [[آب و هوای چین\|آب و هوای چهار فصل]] در مناطق مختلف [[چین]] به چشم می‌خورد.

Fatemi: /* نیز نگاه کنید به */

2024-07-22T19:01:58Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۱
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی اردن]]؛ [[جغرافیای انسانی ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~کانادا~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی ~~کوبا~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سوریه]]؛ [[جغرافیای طبیعی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی اتیوپی]]؛ [[جغرافیایی طبیعی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی قزاقستان]]		[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی اردن]]؛ [[جغرافیای انسانی ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سوریه]]؛ [[جغرافیای طبیعی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی اتیوپی]]؛ [[جغرافیایی طبیعی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی قزاقستان]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>در پین یین، یا آوا نویسی استاندارد کلمات چینی با حروف لاتین که از دهه ی 1950به بعد در [[چین\|سرزمین اصلی چین]] مرسوم شده است، از حرف لاتین(H) برای نویسه ی حرف(خ) كه در [[زبان چینی]] كاربرد زیادی دارد استفاده می شود. این حرف، توسط چینی زبان ها، براساس جایگاه آن در جمله و مفهوم واژه، به سه گونه تلفظ می شود، «ه»، «خ» و چیزی بین این دوحرف که البته لهجه ی ساکنان مناطق مختلف این کشور و چگونگی قرار گرقتن این کلمات در جمله نیز در نحوه ی تلفظ این واژه ها دخیل است. در برخی از واژه ها مانند(Shanghai) حرف(H) همان صدای«ه» را دارد و ([[شانگهای]]) تلفظ می شود، در حالی که در واژه های دیگر به صورت(خ) خوانده می شود. مانند نام رییس جمهور پیشین این کشور که نوشته می شود(Hu Jintao) ولی خوانده می شود (خوجینتائو)، یا واژهی«خِه» به معنای رودخانه که (He) نوشته می شود ولی «خِه» خوانده می شود. برخی از نویسندگان و مترجمان محترم ایرانی پیشگام در این زمینه، بدون توجه به این موضوع، در نوشتن این نوع کلمات دچار اشتباه شده و اغلب آن را بدون توضیح لازم«هو و یا هِه» نوشته و یا ترجمه کرده اند و خوانندگان هم به همان شکل و به صورت همان حرف(ه) این کلمات را میخوانند که درست نیست. در واقع، نوشتار این کلمات با تلفظ آنها در جاهای مختلف با هم متفاوت است. البته نبود حرف مستقل(خ) در میان حروف لاتین- معمولا برای نویسه ی حرف(خ) از تركیب دو حرف(KH) استفاده می شود- نیز در این اشتباه نقش داشته است. براساس پیشنهاد برخی از دوستان چین شناس كه به [[زبان چینی]] نیز تسلط دارند، بهتر دیده شد كه در این کتاب این گونه واژه ها، همانگونه که تلفظ می شوند(خ) نوشته شوند تا این اشتباه مرسوم اصلاح شود. لذا، در این اثر بر خلاف آثار پیشینی كه [[چین\|پیرامون چین]] نوشته و یا ترجمه شده است، واژه هایی كه در پین یین آن ها از حرف(H) استفاده شده، برای اطلاع خوانندگان به صورت صحیح آن یعنی(خ) نویسه شده است.</small>		[i] - <small>در پین یین، یا آوا نویسی استاندارد کلمات چینی با حروف لاتین که از دهه ی 1950به بعد در [[چین\|سرزمین اصلی چین]] مرسوم شده است، از حرف لاتین(H) برای نویسه ی حرف(خ) كه در [[زبان چینی]] كاربرد زیادی دارد استفاده می شود. این حرف، توسط چینی زبان ها، براساس جایگاه آن در جمله و مفهوم واژه، به سه گونه تلفظ می شود، «ه»، «خ» و چیزی بین این دوحرف که البته لهجه ی ساکنان مناطق مختلف این کشور و چگونگی قرار گرقتن این کلمات در جمله نیز در نحوه ی تلفظ این واژه ها دخیل است. در برخی از واژه ها مانند(Shanghai) حرف(H) همان صدای«ه» را دارد و ([[شانگهای]]) تلفظ می شود، در حالی که در واژه های دیگر به صورت(خ) خوانده می شود. مانند نام رییس جمهور پیشین این کشور که نوشته می شود(Hu Jintao) ولی خوانده می شود (خوجینتائو)، یا واژهی«خِه» به معنای رودخانه که (He) نوشته می شود ولی «خِه» خوانده می شود. برخی از نویسندگان و مترجمان محترم ایرانی پیشگام در این زمینه، بدون توجه به این موضوع، در نوشتن این نوع کلمات دچار اشتباه شده و اغلب آن را بدون توضیح لازم«هو و یا هِه» نوشته و یا ترجمه کرده اند و خوانندگان هم به همان شکل و به صورت همان حرف(ه) این کلمات را میخوانند که درست نیست. در واقع، نوشتار این کلمات با تلفظ آنها در جاهای مختلف با هم متفاوت است. البته نبود حرف مستقل(خ) در میان حروف لاتین- معمولا برای نویسه ی حرف(خ) از تركیب دو حرف(KH) استفاده می شود- نیز در این اشتباه نقش داشته است. براساس پیشنهاد برخی از دوستان چین شناس كه به [[زبان چینی]] نیز تسلط دارند، بهتر دیده شد كه در این کتاب این گونه واژه ها، همانگونه که تلفظ می شوند(خ) نوشته شوند تا این اشتباه مرسوم اصلاح شود. لذا، در این اثر بر خلاف آثار پیشینی كه [[چین\|پیرامون چین]] نوشته و یا ترجمه شده است، واژه هایی كه در پین یین آن ها از حرف(H) استفاده شده، برای اطلاع خوانندگان به صورت صحیح آن یعنی(خ) نویسه شده است.</small>

	~~== نیز نگاه کنید به ==~~
	[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی اردن]]؛ [[جغرافیای انسانی ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سوریه]]؛ [[جغرافیای طبیعی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی اتیوپی]]؛ [[جغرافیایی طبیعی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی قزاقستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:جغرافیای طبیعی]]		[[رده:جغرافیای طبیعی]]

Fatemi: /* کتابشناسی */

2024-07-22T18:50:25Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۱۲۰:		خط ۱۲۰:
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>در پین یین، یا آوا نویسی استاندارد کلمات چینی با حروف لاتین که از دهه ی 1950به بعد در [[چین\|سرزمین اصلی چین]] مرسوم شده است، از حرف لاتین(H) برای نویسه ی حرف(خ) كه در [[زبان چینی]] كاربرد زیادی دارد استفاده می شود. این حرف، توسط چینی زبان ها، براساس جایگاه آن در جمله و مفهوم واژه، به سه گونه تلفظ می شود، «ه»، «خ» و چیزی بین این دوحرف که البته لهجه ی ساکنان مناطق مختلف این کشور و چگونگی قرار گرقتن این کلمات در جمله نیز در نحوه ی تلفظ این واژه ها دخیل است. در برخی از واژه ها مانند(Shanghai) حرف(H) همان صدای«ه» را دارد و ([[شانگهای]]) تلفظ می شود، در حالی که در واژه های دیگر به صورت(خ) خوانده می شود. مانند نام رییس جمهور پیشین این کشور که نوشته می شود(Hu Jintao) ولی خوانده می شود (خوجینتائو)، یا واژهی«خِه» به معنای رودخانه که (He) نوشته می شود ولی «خِه» خوانده می شود. برخی از نویسندگان و مترجمان محترم ایرانی پیشگام در این زمینه، بدون توجه به این موضوع، در نوشتن این نوع کلمات دچار اشتباه شده و اغلب آن را بدون توضیح لازم«هو و یا هِه» نوشته و یا ترجمه کرده اند و خوانندگان هم به همان شکل و به صورت همان حرف(ه) این کلمات را میخوانند که درست نیست. در واقع، نوشتار این کلمات با تلفظ آنها در جاهای مختلف با هم متفاوت است. البته نبود حرف مستقل(خ) در میان حروف لاتین- معمولا برای نویسه ی حرف(خ) از تركیب دو حرف(KH) استفاده می شود- نیز در این اشتباه نقش داشته است. براساس پیشنهاد برخی از دوستان چین شناس كه به [[زبان چینی]] نیز تسلط دارند، بهتر دیده شد كه در این کتاب این گونه واژه ها، همانگونه که تلفظ می شوند(خ) نوشته شوند تا این اشتباه مرسوم اصلاح شود. لذا، در این اثر بر خلاف آثار پیشینی كه [[چین\|پیرامون چین]] نوشته و یا ترجمه شده است، واژه هایی كه در پین یین آن ها از حرف(H) استفاده شده، برای اطلاع خوانندگان به صورت صحیح آن یعنی(خ) نویسه شده است.</small>		[i] - <small>در پین یین، یا آوا نویسی استاندارد کلمات چینی با حروف لاتین که از دهه ی 1950به بعد در [[چین\|سرزمین اصلی چین]] مرسوم شده است، از حرف لاتین(H) برای نویسه ی حرف(خ) كه در [[زبان چینی]] كاربرد زیادی دارد استفاده می شود. این حرف، توسط چینی زبان ها، براساس جایگاه آن در جمله و مفهوم واژه، به سه گونه تلفظ می شود، «ه»، «خ» و چیزی بین این دوحرف که البته لهجه ی ساکنان مناطق مختلف این کشور و چگونگی قرار گرقتن این کلمات در جمله نیز در نحوه ی تلفظ این واژه ها دخیل است. در برخی از واژه ها مانند(Shanghai) حرف(H) همان صدای«ه» را دارد و ([[شانگهای]]) تلفظ می شود، در حالی که در واژه های دیگر به صورت(خ) خوانده می شود. مانند نام رییس جمهور پیشین این کشور که نوشته می شود(Hu Jintao) ولی خوانده می شود (خوجینتائو)، یا واژهی«خِه» به معنای رودخانه که (He) نوشته می شود ولی «خِه» خوانده می شود. برخی از نویسندگان و مترجمان محترم ایرانی پیشگام در این زمینه، بدون توجه به این موضوع، در نوشتن این نوع کلمات دچار اشتباه شده و اغلب آن را بدون توضیح لازم«هو و یا هِه» نوشته و یا ترجمه کرده اند و خوانندگان هم به همان شکل و به صورت همان حرف(ه) این کلمات را میخوانند که درست نیست. در واقع، نوشتار این کلمات با تلفظ آنها در جاهای مختلف با هم متفاوت است. البته نبود حرف مستقل(خ) در میان حروف لاتین- معمولا برای نویسه ی حرف(خ) از تركیب دو حرف(KH) استفاده می شود- نیز در این اشتباه نقش داشته است. براساس پیشنهاد برخی از دوستان چین شناس كه به [[زبان چینی]] نیز تسلط دارند، بهتر دیده شد كه در این کتاب این گونه واژه ها، همانگونه که تلفظ می شوند(خ) نوشته شوند تا این اشتباه مرسوم اصلاح شود. لذا، در این اثر بر خلاف آثار پیشینی كه [[چین\|پیرامون چین]] نوشته و یا ترجمه شده است، واژه هایی كه در پین یین آن ها از حرف(H) استفاده شده، برای اطلاع خوانندگان به صورت صحیح آن یعنی(خ) نویسه شده است.</small>

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[جغرافیای طبیعی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی اردن]]؛ [[جغرافیای انسانی ژاپن\|جغرافیای طبیعی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج]]؛ [[جغرافیای طبیعی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی سوریه]]؛ [[جغرافیای طبیعی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی اتیوپی]]؛ [[جغرافیایی طبیعی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی قزاقستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:جغرافیای طبیعی]]		[[رده:جغرافیای طبیعی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:China 100.78713E 35.63718N.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://richardnilsen.com/tag/civilization/]]		[[پرونده:China 100.78713E 35.63718N.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://richardnilsen.com/tag/civilization/]]
	[[چین\|سرزمین چین]]، به‌عنوان سومین کشور پهناور جهان پس از [[روسیه]] و [[کانادا]]، با 9 میلیون و 596 هزار و 960 کیلومتر مربع مساحت، در شرق قاره‌ی آسیا قرار گرفته و پهنه‌ی آن حدوداً یک پنجم خاک قاره‌ی آسیا و یک چهارم مساحت کل (آبی و خاکی) این قاره و شش برابر وسعت خاک کشور جمهوری اسلامی ایران است. خاک این کشور شامل جلگه‌ها، حوزه‌های آبی، تپه‌ها، فلات‌ها و [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] است و بالغ بر 22 هزار و 117 کیلومتر مربع مرز خاکی دارد.

	[[چین\|کشور چین]] با 14 کشور مرز خاکی دارد که همسایگان آن را [[روسیه]] در شمال و شمال شرقی، مغولستان در شمال، [[قزاقستان]]، قرقیزستان، [[تاجیکستان]] در شمال غربی، [[افغانستان]]، پاکستان، هندوستان، بوتان، نپال در غرب و جنوب غربی، میانمار، لائوس، ویتنام در جنوب و کره ش[[مالی]] در شرق تشکیل می‌دهند.

	این کشور هم‌چنین بالغ بر 18 هزار کیلومتر خط ساحلی دارد و با کشورهای [[ژاپن]]، فیلیپین، اندونزی، کره‌ی جنوبی، مالزی و برونئی مرز آبی دارد که طول آن بالغ بر 32 هزار کیلومتر است. مهم‌ترین دریاهای [[چین]] عبارتند از: دریای زرد با 280 هزار کیلومتر مربع مساحت، دریای چین شرقی با 770 هزار کیلومتر مربع وسعت، دریای چین جنوبی با 3/5 میلیون کیلومتر مربع و دریای بوخَی (Boha) با 77 هزار کیلومتر وسعت. [[چین\|کشور چین]] هم‌چنین مالک حدود 7600 جزیره‌ی بزرگ و کوچک مجموعا با مساحت بیش از 80000 کیلومتر مربع است.
	[[پرونده:نقشه جغرافیایی چین .jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://commons.wikimedia.org/wiki/File:China_relief_2001.jpg]]
	33 درصد از اقلیم [[چین]] را کوه‌ها، 26 درصد را فلات‌ها، 19 درصد را حوضه‌های آبخیز، 12 درصد را دشت و 10 درصد را تپه‌ها تشکیل می‌دهند و 9 کوه مرتفع جهان در این کشور واقع شده است که فلات تبت، مشهور به «بام دنیا»، با میانگین ارتفاع 4 هزار متر از سطح دریا و قله‌ی اِوِرِست، بلندترین قله‌ی دنیا با ارتفاع 13/8848 متر از سطح دریا و رشته کوه‌های هیمالیا، تیَن شَن، کونلون، از جمله‌ی آنها هستند.

	~~=== [[آب و هوای چین\|آب و هوا]] ===~~
	[[آب و هوای چین]] به حدی متنوع و متغیر است که هرگز نمی‌توان آن را در یک طبقه‌ی آب و هوایی جغرافیایی تعریف کرد و به ترتیب از شمال به جنوب به نواحی سردسیری، معتدل، نیمه گرمسیری و گرمسیری تقسیم می‌شود. مناطق جنوبی آن گرمسیری با بارش‌های متناوب و مناطق شمالی و غربی آن سردسیری و کوهستانی و دشت‌های میانی آن نیمه گرمسیری است. در بخش‌هایی از شمال غرب و مناطق مرکزی نیز استپ‌ها و دشت‌های وسیع قرار گرفته است. در واقع، [[آب و هوای چین\|آب و هوای چهار فصل]] در مناطق مختلف [[چین]] به چشم می‌خورد.

	در این کشور به طور متوسط سالانه 629 میلیمتر باران می‌بارد که این میزان، در جنوب که در معرض بارش‌های موسمی معروف به مونسون قرار دارد، بالغ بر 1000 میلیمتر و در مناطق غربی به کمتر از 200 میلیمتر می‌رسد. در منطقه‌ی روچیانگ در واحه‌ی تاریم از استان سین کیانگ، میزان بارش سالانه کم‌تر از 10 میلیمتر است که این منطقه را به خشک‌ترین بخش از سرزمین [[چین]] تبدیل کرده است.

	[[ویژگی های اقلیمی کشور چین\|اقلیم چین]] را می توان بر اساس میزان رطوبت از مناطق ساحلی تا شمال غربی به چهار منطقه تقسیم بندی کرد:

	* ناحیه مرطوب: شمال جنوب [[سلسله کوه های چین\|کوه های چین]] لینگ و رودخانه خو است که 32 درصد ازمساحت کل کشور [[چین]] را شامل می شود؛
	* منطقه نیمه مرطوب: شامل قسمت مرکزی و شمال شرقی [[چین]] که 15 درصد از [[چین\|خاک چین]] را شامل می شود؛
	* ناحیه نیمه خشک: که حدود 22 درصد از خاک [[چین]] را در بر می گیرد؛
	* ناحیه خشک: که شامل 31 در صد از مساحت [[چین]] و عموما در مناطق شرقی است.

	[[چین]] بیش از 1500 رودخانه‌ی بزرگ و قابل کشتیرانی دارد. رودخانه‌های چانگ‌جیانگ (Changjiang)، «یانگ تسه» (Yangtse) با 6300 کیلومتر طول، به‌عنوان سومین رود بلند جهان، روردخانه‌ی زرد «خوانگ‌خِه»(Huang He) با 5464 کیلومتر طول، «خِی لونگ‌جیانگ»(Heilongjiang)،با 2965 کیلومتر طول، رودخانه‌ی تاریم، با 2179کیلومتر طول، «جو‌جیانگ»(Zhu Jiang)با 2129 کیلومتر طول، «لیائوخِه» (Liao He)، «خَی‌خِه»(Hai He)، «خوای‌خِه»(Huai He) از جمله‌ی این [[رودها و دریاچه های چین\|رودها]] هستند. پست‌ترین نقطه‌ در خاک [[چین]] در منطقه‌ی تورفان با حداقل 154 متر پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد جهان است.

	~~=== [[منابع طبیعی چین]] ===~~
	[[چین]] کشوری پهناور و دارای تنوع زمینی و [[منابع طبیعی چین\|منابع طبیعی]] از جمله [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل]]، [[مراتع در چین\|مرتع]]، بیابان و پایاب است. [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] اکثر مساحت [[چین]] را تشکیل می‌دهند و مساحت جلگه‌ها، [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]] و [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] در این کشور کم‌تر است. پوشش زمینی در [[چین]] متوازن نیست. مزارع عمدتا در جلگه‌ها و حوضه‌های شرق [[چین]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] اغلب در [[سلسله کوه های چین\|مناطق کوهستانی]] در شمال شرق و جنوب غرب [[چین]]، و [[مراتع در چین\|مراتع]] در فلات‌ها و مناطق کوهستانی در داخل [[چین]] واقع شده‌اند.		[[چین]] کشوری پهناور و دارای تنوع زمینی و [[منابع طبیعی چین\|منابع طبیعی]] از جمله [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل]]، [[مراتع در چین\|مرتع]]، بیابان و پایاب است. [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] اکثر مساحت [[چین]] را تشکیل می‌دهند و مساحت جلگه‌ها، [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع]] و [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] در این کشور کم‌تر است. پوشش زمینی در [[چین]] متوازن نیست. مزارع عمدتا در جلگه‌ها و حوضه‌های شرق [[چین]]، [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌ها]] اغلب در [[سلسله کوه های چین\|مناطق کوهستانی]] در شمال شرق و جنوب غرب [[چین]]، و [[مراتع در چین\|مراتع]] در فلات‌ها و مناطق کوهستانی در داخل [[چین]] واقع شده‌اند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۹
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:China 100.78713E 35.63718N.jpg\|بندانگشتی\|نقشه ~~جغرافیای طبیعی~~ چین]]		[[پرونده:China 100.78713E 35.63718N.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://richardnilsen.com/tag/civilization/]]
	[[چین\|سرزمین چین]]، به‌عنوان سومین کشور پهناور جهان پس از [[روسیه]] و [[کانادا]]، با 9 میلیون و 596 هزار و 960 کیلومتر مربع مساحت، در شرق قاره‌ی آسیا قرار گرفته و پهنه‌ی آن حدوداً یک پنجم خاک قاره‌ی آسیا و یک چهارم مساحت کل (آبی و خاکی) این قاره و شش برابر وسعت خاک کشور جمهوری اسلامی ایران است. خاک این کشور شامل جلگه‌ها، حوزه‌های آبی، تپه‌ها، فلات‌ها و [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] است و بالغ بر 22 هزار و 117 کیلومتر مربع مرز خاکی دارد.		[[چین\|سرزمین چین]]، به‌عنوان سومین کشور پهناور جهان پس از [[روسیه]] و [[کانادا]]، با 9 میلیون و 596 هزار و 960 کیلومتر مربع مساحت، در شرق قاره‌ی آسیا قرار گرفته و پهنه‌ی آن حدوداً یک پنجم خاک قاره‌ی آسیا و یک چهارم مساحت کل (آبی و خاکی) این قاره و شش برابر وسعت خاک کشور جمهوری اسلامی ایران است. خاک این کشور شامل جلگه‌ها، حوزه‌های آبی، تپه‌ها، فلات‌ها و [[سلسله کوه های چین\|کوه‌ها]] است و بالغ بر 22 هزار و 117 کیلومتر مربع مرز خاکی دارد.

خط ۶:		خط ۶:

	این کشور هم‌چنین بالغ بر 18 هزار کیلومتر خط ساحلی دارد و با کشورهای [[ژاپن]]، فیلیپین، اندونزی، کره‌ی جنوبی، مالزی و برونئی مرز آبی دارد که طول آن بالغ بر 32 هزار کیلومتر است. مهم‌ترین دریاهای [[چین]] عبارتند از: دریای زرد با 280 هزار کیلومتر مربع مساحت، دریای چین شرقی با 770 هزار کیلومتر مربع وسعت، دریای چین جنوبی با 3/5 میلیون کیلومتر مربع و دریای بوخَی (Boha) با 77 هزار کیلومتر وسعت. [[چین\|کشور چین]] هم‌چنین مالک حدود 7600 جزیره‌ی بزرگ و کوچک مجموعا با مساحت بیش از 80000 کیلومتر مربع است.		این کشور هم‌چنین بالغ بر 18 هزار کیلومتر خط ساحلی دارد و با کشورهای [[ژاپن]]، فیلیپین، اندونزی، کره‌ی جنوبی، مالزی و برونئی مرز آبی دارد که طول آن بالغ بر 32 هزار کیلومتر است. مهم‌ترین دریاهای [[چین]] عبارتند از: دریای زرد با 280 هزار کیلومتر مربع مساحت، دریای چین شرقی با 770 هزار کیلومتر مربع وسعت، دریای چین جنوبی با 3/5 میلیون کیلومتر مربع و دریای بوخَی (Boha) با 77 هزار کیلومتر وسعت. [[چین\|کشور چین]] هم‌چنین مالک حدود 7600 جزیره‌ی بزرگ و کوچک مجموعا با مساحت بیش از 80000 کیلومتر مربع است.
	[[پرونده:نقشه-جغرافیایی-چین.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین]]		[[پرونده:نقشه جغرافیایی چین .jpg\|بندانگشتی\|نقشه جغرافیایی چین. قابل بازیابی از https://commons.wikimedia.org/wiki/File:China_relief_2001.jpg]]
	33 درصد از اقلیم [[چین]] را کوه‌ها، 26 درصد را فلات‌ها، 19 درصد را حوضه‌های آبخیز، 12 درصد را دشت و 10 درصد را تپه‌ها تشکیل می‌دهند و 9 کوه مرتفع جهان در این کشور واقع شده است که فلات تبت، مشهور به «بام دنیا»، با میانگین ارتفاع 4 هزار متر از سطح دریا و قله‌ی اِوِرِست، بلندترین قله‌ی دنیا با ارتفاع 13/8848 متر از سطح دریا و رشته کوه‌های هیمالیا، تیَن شَن، کونلون، از جمله‌ی آنها هستند.		33 درصد از اقلیم [[چین]] را کوه‌ها، 26 درصد را فلات‌ها، 19 درصد را حوضه‌های آبخیز، 12 درصد را دشت و 10 درصد را تپه‌ها تشکیل می‌دهند و 9 کوه مرتفع جهان در این کشور واقع شده است که فلات تبت، مشهور به «بام دنیا»، با میانگین ارتفاع 4 هزار متر از سطح دریا و قله‌ی اِوِرِست، بلندترین قله‌ی دنیا با ارتفاع 13/8848 متر از سطح دریا و رشته کوه‌های هیمالیا، تیَن شَن، کونلون، از جمله‌ی آنها هستند.

خط ۵۳:		خط ۵۳:

	آب‌های دریائی [[چین]] شامل آب‌های داخلی و قلمرو دریائی این کشور می شود و مساحت آنها 380هزار کیلومتر مربع است. عرض قلمرو دریائی [[چین]] 12 کیلومتر است. در قلمرو دریائی [[چین]]، بیش از پنج هزار جزیره‌ی پراکنده وجود دارد که مساحت کل آنها 80 هزار کیلومتر مربع و طول ساحلی آنها 14هزار کیلومتر است.		آب‌های دریائی [[چین]] شامل آب‌های داخلی و قلمرو دریائی این کشور می شود و مساحت آنها 380هزار کیلومتر مربع است. عرض قلمرو دریائی [[چین]] 12 کیلومتر است. در قلمرو دریائی [[چین]]، بیش از پنج هزار جزیره‌ی پراکنده وجود دارد که مساحت کل آنها 80 هزار کیلومتر مربع و طول ساحلی آنها 14هزار کیلومتر است.
	[[پرونده:120194121-talab-ir.jpg\|بندانگشتی\|[[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع و زمین های کشاورزی چین]]]]		[[پرونده:120194121-talab-ir.jpg\|بندانگشتی\|[[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع و زمین های کشاورزی چین]]. قابل بازیابی از https://www.shutterstock.com/image-photo/rice-fields-on-terraced-chiang-mai-260800925]]

	=== [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین]] ===		=== [[مزارع و زمین های قابل کشت در چین]] ===
خط ۶۱:		خط ۶۱:

	=== [[پوشش جنگلی در چین]] ===		=== [[پوشش جنگلی در چین]] ===
	[[پرونده:1634193 626.jpg\|بندانگشتی\|[[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع پلکانی در چین]]]]		[[پرونده:1634193 626.jpg\|بندانگشتی\|[[مزارع و زمین های قابل کشت در چین\|مزارع پلکانی در چین]]. قابل بازیابی از https://www.alamy.com/]]
	[[چین\|کشور چین]] بیش از 158 میلیون و 940 هزار هکتار جنگل دارد و این میزان16/55 درصد از مساحت کل کشور [[چین]] را پوشش داده است. از این لحاظ، [[چین]] در ردیف کشورهای با [[پوشش جنگلی در چین\|پوشش جنگلی]] کم قرار دارد، چون میزان متوسط [[پوشش جنگلی در چین\|پوشش جنگلی]] جهان 30/8 درصد است. [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌های طبیعی چین]] عمدتا در شمال شرق و جنوب غرب و جلگه‌های شرقی [[چین]] که دارای جمعیت فراوان و اقتصاد پیشرفته است، واقع شده و مناطق شمال غربی این کشور جنگل‌های کمی دارند. [[پوشش جنگلی در چین\|تنوع درختان جنگلی چین]] فروان است. برای نمونه، بیش از 2800 نوع درخت آربور وجود دارد. در حال حاضر، مساحت [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌های مصنوعی چین]] به 33 میلیون و 790 هزار هکتار رسیده و از این لحاظ [[چین]] در مقام نخست جهان قرار دارد.		[[چین\|کشور چین]] بیش از 158 میلیون و 940 هزار هکتار جنگل دارد و این میزان16/55 درصد از مساحت کل کشور [[چین]] را پوشش داده است. از این لحاظ، [[چین]] در ردیف کشورهای با [[پوشش جنگلی در چین\|پوشش جنگلی]] کم قرار دارد، چون میزان متوسط [[پوشش جنگلی در چین\|پوشش جنگلی]] جهان 30/8 درصد است. [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌های طبیعی چین]] عمدتا در شمال شرق و جنوب غرب و جلگه‌های شرقی [[چین]] که دارای جمعیت فراوان و اقتصاد پیشرفته است، واقع شده و مناطق شمال غربی این کشور جنگل‌های کمی دارند. [[پوشش جنگلی در چین\|تنوع درختان جنگلی چین]] فروان است. برای نمونه، بیش از 2800 نوع درخت آربور وجود دارد. در حال حاضر، مساحت [[پوشش جنگلی در چین\|جنگل‌های مصنوعی چین]] به 33 میلیون و 790 هزار هکتار رسیده و از این لحاظ [[چین]] در مقام نخست جهان قرار دارد.

	[[پوشش جنگلی در چین\|عمده مناطق جنگلی چین]] عبارتند از: [[پوشش جنگلی در چین\|منطقه‌ی جنگلی]] شمال شرق که جنگل‌های «داشینگ آنلینگ»، «شیائو شینگ آنلینگ» و کوه «چانگ باشن» در آن واقع شده و بزرگترین م[[پوشش جنگلی در چین\|نطقه‌ی جنگل‌های طبیعی چین]] به شمار می‌رود. [[پوشش جنگلی در چین\|منطقه‌ی جنگلی]] جنوب غرب کشور که شامل [[پوشش جنگلی در چین\|مناطق جنگلی]] کوه «هنگ‌دوان»، کوه «هیمالیا»، کناره‌های رود «یالوزانگبو» و غیره را می‌شود، دومین [[پوشش جنگلی در چین\|منطقه‌ی جنگلی بزرگ چین]] است.		[[پوشش جنگلی در چین\|عمده مناطق جنگلی چین]] عبارتند از: [[پوشش جنگلی در چین\|منطقه‌ی جنگلی]] شمال شرق که جنگل‌های «داشینگ آنلینگ»، «شیائو شینگ آنلینگ» و کوه «چانگ باشن» در آن واقع شده و بزرگترین م[[پوشش جنگلی در چین\|نطقه‌ی جنگل‌های طبیعی چین]] به شمار می‌رود. [[پوشش جنگلی در چین\|منطقه‌ی جنگلی]] جنوب غرب کشور که شامل [[پوشش جنگلی در چین\|مناطق جنگلی]] کوه «هنگ‌دوان»، کوه «هیمالیا»، کناره‌های رود «یالوزانگبو» و غیره را می‌شود، دومین [[پوشش جنگلی در چین\|منطقه‌ی جنگلی بزرگ چین]] است.
	[[پرونده:307384 709.jpg\|بندانگشتی\|[[مراتع در چین]]]]		[[پرونده:307384 709.jpg\|بندانگشتی\|[[مراتع در چین]]. قابل بازیابی از https://www.asriran.com/]]

	=== [[مراتع در چین]] ===		=== [[مراتع در چین]] ===
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	=== [[پوشش گیاهی در چین]] و انواع گیاهان ===		=== [[پوشش گیاهی در چین]] و انواع گیاهان ===
	[[پرونده:D22e498960024039842f45c0c2e1e4c8.jpg\|بندانگشتی\|[[پوشش گیاهی در چین]]]]		[[پرونده:D22e498960024039842f45c0c2e1e4c8.jpg\|بندانگشتی\|[[پوشش گیاهی در چین]]. قابل بازیابی از https://persian.cri.cn/221/2013/03/20/1s127806.htm]]
	در کشور [[چین]]، حدود 30 هزار نوع گیاه وجود دارد و از این لحاظ این کشور، پس از مالزی و برزیل، در مقام سوم جهان قرار دارد. در [[چین\|سرزمین چین]]، 106 نوع خانواده‌ی گیاهان خزه‌ای هست که 70 درصد خانواده‌های گیاهان خزه‌ای موجود در جهان را تشکیل می‌دهند.		در کشور [[چین]]، حدود 30 هزار نوع گیاه وجود دارد و از این لحاظ این کشور، پس از مالزی و برزیل، در مقام سوم جهان قرار دارد. در [[چین\|سرزمین چین]]، 106 نوع خانواده‌ی گیاهان خزه‌ای هست که 70 درصد خانواده‌های گیاهان خزه‌ای موجود در جهان را تشکیل می‌دهند.

خط ۷۹:		خط ۷۹:

	=== [[تنوع حیوانات در چین]] و مناطق تحت پوشش آنها ===		=== [[تنوع حیوانات در چین]] و مناطق تحت پوشش آنها ===
	[[پرونده:Dongwufenbu.jpg\|بندانگشتی\|[[تنوع حیوانات در چین\|تنوع حیوانان در چین]]]]		[[پرونده:Dongwufenbu.jpg\|بندانگشتی\|[[تنوع حیوانات در چین\|تنوع حیوانان در چین]]. قابل بازیابی از https://persian.cri.cn/881/2013/11/05/1s133363_20.htm]]
	[[چین]] جزو کشورهای دارای [[تنوع حیوانات در چین\|بیشترین تنوع حیوانی]] در جهان است. در این کشور 6266 نوع حیوان مهره دار از جمله 500 نوع جانور، 1258نوع پرنده، 376 نوع حیوان خزنده، 284 نوع حیوان دوزیست و 3862 نوع ماهی وجود دارد که یک دهم انواع حیوانات مهره دار جهان را تشکیل می دهند. افزون بر این‌ها،50 هزار نوع حیوان بی مهره و 150 هزار نوع حشره در [[چین]] یافت می شود.		[[چین]] جزو کشورهای دارای [[تنوع حیوانات در چین\|بیشترین تنوع حیوانی]] در جهان است. در این کشور 6266 نوع حیوان مهره دار از جمله 500 نوع جانور، 1258نوع پرنده، 376 نوع حیوان خزنده، 284 نوع حیوان دوزیست و 3862 نوع ماهی وجود دارد که یک دهم انواع حیوانات مهره دار جهان را تشکیل می دهند. افزون بر این‌ها،50 هزار نوع حیوان بی مهره و 150 هزار نوع حشره در [[چین]] یافت می شود.

خط ۸۸:		خط ۸۸:

	وضعیت پوشش [[معادن در چین\|ذخایر معادن چین]] به این شرح است: نفت و گاز طبیعی در شمال شرق، شمال و شمال غرب، ذغال سنگ در شمال و شمال غرب، آهن در شمال شرق، شمال و جنوب غرب، مس در جنوب غرب، شمال غرب و شرق، سرب و روی در سراسر [[چین]] به دست می آید. [[معادن در چین\|معادن]] تنگستن، قلع، مولیبدن، انتیمون، و تولیوم در جنوب و شمال [[چین]]، [[معادن در چین\|معادن طلا در سراسر چین]]، و فسفر در جنوب [[چین]] واقع شده‌اند.		وضعیت پوشش [[معادن در چین\|ذخایر معادن چین]] به این شرح است: نفت و گاز طبیعی در شمال شرق، شمال و شمال غرب، ذغال سنگ در شمال و شمال غرب، آهن در شمال شرق، شمال و جنوب غرب، مس در جنوب غرب، شمال غرب و شرق، سرب و روی در سراسر [[چین]] به دست می آید. [[معادن در چین\|معادن]] تنگستن، قلع، مولیبدن، انتیمون، و تولیوم در جنوب و شمال [[چین]]، [[معادن در چین\|معادن طلا در سراسر چین]]، و فسفر در جنوب [[چین]] واقع شده‌اند.
	[[پرونده:زغال.jpg\|بندانگشتی\|معدن زغال سنگ در [[چین]]]]		[[پرونده:زغال.jpg\|بندانگشتی\|معدن زغال سنگ در [[چین]]. قابل بازیابی از https://financialtribune.com/articles/economy-domestic-economy/78574/iranian-coal-potential-untapped]]

	=== [[معادن عمده چین]] ===		=== [[معادن عمده چین]] ===
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:

	==== [[انرژی های تجدید پذیر در چین]]«انرژی بادی،آبی و آفتابی» ====		==== [[انرژی های تجدید پذیر در چین]]«انرژی بادی،آبی و آفتابی» ====
	[[پرونده:Goldwind-GWH252-16MW-min-1024x575.jpg\|بندانگشتی\|بزرگ ترین توربین بادی جهان در چین به رکورد جدید دست یافت]]		[[پرونده:Goldwind-GWH252-16MW-min-1024x575.jpg\|بندانگشتی\|بزرگ ترین توربین بادی جهان در چین به رکورد جدید دست یافت. قابل بازیابی از http://en.sasac.gov.cn/2023/07/24/c_15641.htm]]
	وجود [[رودها و دریاچه های چین\|رودهای عمیق فراوان]] با جریان تند در این سرزمین پهناور، بستر وسیعی را برای تولید انرژی آبی در [[چین]] فراهم كرده است. طبق آمار به6800 میلیون کیلووات می رسد که با آن می توان سالانه5920 میلیارد کیلووات ساعت برق تولید کرد. انرژی آبی قابل استفاده‌ی [[چین]] به3780 میلیون کیلووات می رسد و هر سال1920 میلیارد کیلووات ساعت برق از این طریق تولید می شود. [[چین]] از لحاظ ذخایر انرژی آبی قابل استفاده در جایگاه نخست جهان قرار دارد.		وجود [[رودها و دریاچه های چین\|رودهای عمیق فراوان]] با جریان تند در این سرزمین پهناور، بستر وسیعی را برای تولید انرژی آبی در [[چین]] فراهم كرده است. طبق آمار به6800 میلیون کیلووات می رسد که با آن می توان سالانه5920 میلیارد کیلووات ساعت برق تولید کرد. انرژی آبی قابل استفاده‌ی [[چین]] به3780 میلیون کیلووات می رسد و هر سال1920 میلیارد کیلووات ساعت برق از این طریق تولید می شود. [[چین]] از لحاظ ذخایر انرژی آبی قابل استفاده در جایگاه نخست جهان قرار دارد.