جغرافیای طبیعی و انسانی ساحل عاج - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Toktam: تغییرمسیر به جغرافیای طبیعی ساحل عاج

2024-09-19T20:40:02Z

Mohammad در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸

2024-08-19T07:38:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	همچنین این جمعیت به‌‌ شکلی بسیار ناموزون، در سراسر کشور پراکنده است. این پراکندگی، از ناحیه‌ای به ناحیه‌ دیگر و نیز از شهر به روستا متغیر است. در واقع برخلاف ناحیه شمالی، در جنوب، غرب و شرق کشور، افزون بر خارجی‌ها، غیربومیان بسیاری زندگی می‌کنند که در جستجوی زمین‌های قابل‌ کشت برای محصولاتی چون کاکائو و قهوه، مجبور به عزیمت و جابه‌جایی شده‌اند. البته بحران سیاسی و نظامی سال 2002 نیز در تشدید اختلاف جمعیت در شمال و جنوب بی‌تأثیر نبوده است. از دلایل افزایش بی‌رویه جمعیت شهرها، باید به مهاجرت روستاییان و به‌ ویژه جوانان جویای کار، اشاره کرد؛ به‌‌ طور کلی تراکم نسبی جمعیت در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 48 نفر در کیلومترمربع است؛ اما استان لاگون‌‌ها (Lagunes) (تالاب‌ها)، با مرکزیت [[ابیجان]]، بیشترین تراکم جمعیت را دارد. 57 درصد در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و 47 درصد در شهرها<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص. 29-33.</ref>.		همچنین این جمعیت به‌‌ شکلی بسیار ناموزون، در سراسر کشور پراکنده است. این پراکندگی، از ناحیه‌ای به ناحیه‌ دیگر و نیز از شهر به روستا متغیر است. در واقع برخلاف ناحیه شمالی، در جنوب، غرب و شرق کشور، افزون بر خارجی‌ها، غیربومیان بسیاری زندگی می‌کنند که در جستجوی زمین‌های قابل‌ کشت برای محصولاتی چون کاکائو و قهوه، مجبور به عزیمت و جابه‌جایی شده‌اند. البته بحران سیاسی و نظامی سال 2002 نیز در تشدید اختلاف جمعیت در شمال و جنوب بی‌تأثیر نبوده است. از دلایل افزایش بی‌رویه جمعیت شهرها، باید به مهاجرت روستاییان و به‌ ویژه جوانان جویای کار، اشاره کرد؛ به‌‌ طور کلی تراکم نسبی جمعیت در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 48 نفر در کیلومترمربع است؛ اما استان لاگون‌‌ها (Lagunes) (تالاب‌ها)، با مرکزیت [[ابیجان]]، بیشترین تراکم جمعیت را دارد. 57 درصد در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و 47 درصد در شهرها<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص. 29-33.</ref>.

	~~'''(درحال~~ به روز رسانی ~~و ویرایش)'''~~		{{به روز رسانی}}

	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[جغرافیای طبیعی و انسانی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سوریه]]؛ [[جغرافیایی طبیعی و انسانی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اتیوپی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قزاقستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی چین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اردن]]		[[جغرافیای طبیعی و انسانی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سوریه]]؛ [[جغرافیایی طبیعی و انسانی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اتیوپی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قزاقستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی چین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اردن]]

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-17T19:20:14Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۰
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	همچنین این جمعیت به‌‌ شکلی بسیار ناموزون، در سراسر کشور پراکنده است. این پراکندگی، از ناحیه‌ای به ناحیه‌ دیگر و نیز از شهر به روستا متغیر است. در واقع برخلاف ناحیه شمالی، در جنوب، غرب و شرق کشور، افزون بر خارجی‌ها، غیربومیان بسیاری زندگی می‌کنند که در جستجوی زمین‌های قابل‌ کشت برای محصولاتی چون کاکائو و قهوه، مجبور به عزیمت و جابه‌جایی شده‌اند. البته بحران سیاسی و نظامی سال 2002 نیز در تشدید اختلاف جمعیت در شمال و جنوب بی‌تأثیر نبوده است. از دلایل افزایش بی‌رویه جمعیت شهرها، باید به مهاجرت روستاییان و به‌ ویژه جوانان جویای کار، اشاره کرد؛ به‌‌ طور کلی تراکم نسبی جمعیت در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 48 نفر در کیلومترمربع است؛ اما استان لاگون‌‌ها (Lagunes) (تالاب‌ها)، با مرکزیت [[ابیجان]]، بیشترین تراکم جمعیت را دارد. 57 درصد در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و 47 درصد در شهرها<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص. 29-33.</ref>.		همچنین این جمعیت به‌‌ شکلی بسیار ناموزون، در سراسر کشور پراکنده است. این پراکندگی، از ناحیه‌ای به ناحیه‌ دیگر و نیز از شهر به روستا متغیر است. در واقع برخلاف ناحیه شمالی، در جنوب، غرب و شرق کشور، افزون بر خارجی‌ها، غیربومیان بسیاری زندگی می‌کنند که در جستجوی زمین‌های قابل‌ کشت برای محصولاتی چون کاکائو و قهوه، مجبور به عزیمت و جابه‌جایی شده‌اند. البته بحران سیاسی و نظامی سال 2002 نیز در تشدید اختلاف جمعیت در شمال و جنوب بی‌تأثیر نبوده است. از دلایل افزایش بی‌رویه جمعیت شهرها، باید به مهاجرت روستاییان و به‌ ویژه جوانان جویای کار، اشاره کرد؛ به‌‌ طور کلی تراکم نسبی جمعیت در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 48 نفر در کیلومترمربع است؛ اما استان لاگون‌‌ها (Lagunes) (تالاب‌ها)، با مرکزیت [[ابیجان]]، بیشترین تراکم جمعیت را دارد. 57 درصد در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و 47 درصد در شهرها<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص. 29-33.</ref>.

			'''(درحال به روز رسانی و ویرایش)'''
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[جغرافیای طبیعی و انسانی ~~لبنان~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سوریه]]؛ [[جغرافیایی طبیعی و انسانی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ~~روسیه~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ~~مصر~~]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ~~لبنان~~]]		[[جغرافیای طبیعی و انسانی روسیه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کانادا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تونس]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی کوبا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی افغانستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی فرانسه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سوریه]]؛ [[جغرافیایی طبیعی و انسانی سنگال]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مصر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی لبنان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اتیوپی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سیرالئون]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی ژاپن]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تایلند]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی بنگلادش]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی گرجستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی تاجیکستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سریلانکا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قزاقستان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی زیمبابوه]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اسپانیا]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی مالی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی امارات متحده عربی]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی قطر]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی سودان]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی چین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اوکراین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی آرژانتین]]؛ [[جغرافیای طبیعی و انسانی اردن]]
	==پاورقی==		==پاورقی==
	<small>[I]. صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «سودان» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال ساحل‌ عاج و مالی و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌طور مثال، «مسجد کنگ» در ساحل‌ عاج، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.</small>		<small>[I]. صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «سودان» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال ساحل‌ عاج و مالی و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌طور مثال، «مسجد کنگ» در ساحل‌ عاج، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.</small>

Samiei در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴

2024-05-22T17:54:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
			جغرافیای طبیعی و انسانی [[ساحل عاج\|کشور ساحل عاج]] شامل دو بخش [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج\|جغرافیای طبیعی]] مشتمل بر [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|موقعیت جغرافیایی،]] [[آب و هوای ساحل عاج\|آب و هوا،]] [[رودها و دریاچه های ساحل عاج\|رودها و دریاچه ها،]] [[سواحل ساحل عاج\|سواحل،]] [[ارتفاعات ساحل عاج\|ارتفاعات،]][[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی]] و [[پوشش جانوری ساحل عاج\|پوشش جانوری]] و نیز [[جغرافیای انسانی ساحل عاج\|جغرافیای انسانی]] مشتمل بر [[جمعیت ساحل عاج\|جمعیت،]] [[سیاست جمعیتی ساحل عاج\|سیاست جمعیتی،]] [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج\|ساختار و پراکندگی جمعیتی]] و [[مهاجرت و پناهندگی در ساحل عاج]] است که به شرح زیر است:

			=== [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج\|جغرافیای طبیعی]] ===
	[[پرونده:Ivory-coast-map.jpg\|بندانگشتی\|نقشه کشور [[ساحل عاج]]]][[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] کشوری است واقع در نیم‌کره شمالی، در غرب آفریقا و به‌‌ شکل یک چهارضلعی نامنظم که 3110 کیلومتر مرز مشترک با پنج کشور آفریقایی دیگر دارد: از شمال با کشورهای [[مالی]] و بورکینافاسو، از غرب با لیبریا و گینه کوناکری و از شرق با کشور غنا هم‌مرز است. از جنوب نیز خلیج گینه، آن را با ساحلی به‌‌ طول 512 کیلومتر، به دومین اقیانوس بزرگ جهان، اقیانوس اطلس، متصل می‌نماید. مساحت آن برابر با 322462 کیلومترمربع است و از نظر وسعت، در میان شانزده کشور واقع در غرب آفریقا، رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. از این مقدار، 4462 کیلومترمربع، یعنی معادل 1/38 درصد از کل مساحت آن را آب پوشانده است.		[[پرونده:Ivory-coast-map.jpg\|بندانگشتی\|نقشه کشور [[ساحل عاج]]]][[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] کشوری است واقع در نیم‌کره شمالی، در غرب آفریقا و به‌‌ شکل یک چهارضلعی نامنظم که 3110 کیلومتر مرز مشترک با پنج کشور آفریقایی دیگر دارد: از شمال با کشورهای [[مالی]] و بورکینافاسو، از غرب با لیبریا و گینه کوناکری و از شرق با کشور غنا هم‌مرز است. از جنوب نیز خلیج گینه، آن را با ساحلی به‌‌ طول 512 کیلومتر، به دومین اقیانوس بزرگ جهان، اقیانوس اطلس، متصل می‌نماید. مساحت آن برابر با 322462 کیلومترمربع است و از نظر وسعت، در میان شانزده کشور واقع در غرب آفریقا، رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. از این مقدار، 4462 کیلومترمربع، یعنی معادل 1/38 درصد از کل مساحت آن را آب پوشانده است.

خط ۱۱:		خط ۱۴:
	سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]		سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]

	=== [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]] ===		==== [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]] ====
	[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.		[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.

خط ۲۲:		خط ۲۵:
	صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]		صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]

	=== [[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]] ===		==== [[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]] ====
	پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.		پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.

Samiei در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸

2024-05-22T17:48:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]		سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]
	===~~'''~~[[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]]~~'''~~===
			=== [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]] ===
	[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.		[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.

خط ۲۰:		خط ۲۱:

	صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]		صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]
	===~~'''~~[[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]]~~'''~~===
			=== [[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]] ===
	پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.		پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.

خط ۳۴:		خط ۳۶:

	از دیگر حیوانات این سرزمین همچنین باید به اسب آبی، شیر، بوفالو و انواع میمون‌ها، از جمله شامپانزه و میمون‌های قرمز و سبز، همچنین به خزندگانی چون مار نپتون و کروکودیل اشاره کرد. کروکودیل و اسب آبی در بسیاری از رودها و آبگیرهای کشور دیده می‌شوند. جالب اینکه پرورش کروکودیل برای مقاصد تجاری رواج دارد. این کروکودیل‌‌ها که به «کَئیمان» معروف‌اند، بومی منطقه کارائیب هستند و به‌ طور مصنوعی، در دوره هوفوئه بوآنی، به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] آورده شدند و تکثیر یافتند. دریاچه کَئیمان‌‌ها در کنار مقبره هوفوئه بوآنی در [[یاموسوکرو]]، از جاذبه‌های گردشگری این شهر به‌ حساب می‌آید. البته سالی چند مورد حمله کئیمان‌ها به انسان‌ها نیز گزارش می‌شود. همچنین پرندگان متنوع و پرشماری در این سرزمین یافت می‌شوند؛ برای مثال، «کالائو» پرنده مقدس سنوفوهاست که تمثیل‌هایش در نقوش و هنرهای دستی این قوم فراوان یافت می‌شود. سنوفوها، این پرنده را حمل‌کننده ارواح می‌دانند. پرنده شکاری «اِپِرویه» که نوعی شاهین کوچک است هم در آسمان [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] فراوان دیده می‌شود. از میان سایر پرندگان، خفاش‌ها، برخلاف انتظار و به‌ وفور در سایر نقاط این کشور، حتی در مناطق شهری دیده می‌شوند. برای مسافری که نخستین‌‌بار به شهر [[ابیجان]] سفر کرده است، یکی از شگفتی‌های غیرمعمول، حضور پرشمار همین خفاش‌های عظیم‌الجثه در جای‌جای شهر، به‌ خصوص درمیان درختان منطقه پلاتو است. این خفاش‌ها عمدتاً میوه‌خوار هستند.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.24-28.</ref>		از دیگر حیوانات این سرزمین همچنین باید به اسب آبی، شیر، بوفالو و انواع میمون‌ها، از جمله شامپانزه و میمون‌های قرمز و سبز، همچنین به خزندگانی چون مار نپتون و کروکودیل اشاره کرد. کروکودیل و اسب آبی در بسیاری از رودها و آبگیرهای کشور دیده می‌شوند. جالب اینکه پرورش کروکودیل برای مقاصد تجاری رواج دارد. این کروکودیل‌‌ها که به «کَئیمان» معروف‌اند، بومی منطقه کارائیب هستند و به‌ طور مصنوعی، در دوره هوفوئه بوآنی، به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] آورده شدند و تکثیر یافتند. دریاچه کَئیمان‌‌ها در کنار مقبره هوفوئه بوآنی در [[یاموسوکرو]]، از جاذبه‌های گردشگری این شهر به‌ حساب می‌آید. البته سالی چند مورد حمله کئیمان‌ها به انسان‌ها نیز گزارش می‌شود. همچنین پرندگان متنوع و پرشماری در این سرزمین یافت می‌شوند؛ برای مثال، «کالائو» پرنده مقدس سنوفوهاست که تمثیل‌هایش در نقوش و هنرهای دستی این قوم فراوان یافت می‌شود. سنوفوها، این پرنده را حمل‌کننده ارواح می‌دانند. پرنده شکاری «اِپِرویه» که نوعی شاهین کوچک است هم در آسمان [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] فراوان دیده می‌شود. از میان سایر پرندگان، خفاش‌ها، برخلاف انتظار و به‌ وفور در سایر نقاط این کشور، حتی در مناطق شهری دیده می‌شوند. برای مسافری که نخستین‌‌بار به شهر [[ابیجان]] سفر کرده است، یکی از شگفتی‌های غیرمعمول، حضور پرشمار همین خفاش‌های عظیم‌الجثه در جای‌جای شهر، به‌ خصوص درمیان درختان منطقه پلاتو است. این خفاش‌ها عمدتاً میوه‌خوار هستند.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.24-28.</ref>
	==~~'''~~[[جغرافیای انسانی ساحل عاج\|جغرافیای انسانی]]~~'''~~==
			=== [[جغرافیای انسانی ساحل عاج\|جغرافیای انسانی]] ===
	[[پرونده:جمعیت ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://fa.wikipedia.org/wiki/]]		[[پرونده:جمعیت ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://fa.wikipedia.org/wiki/]]
	===~~'''~~[[جمعیت ساحل عاج\|جمعیت]]~~'''~~===
			==== [[جمعیت ساحل عاج\|جمعیت]] ====
	همچون اغلب کشورهای در حال‌ توسعه، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] نیز با رشد جمعیت بالایی روبه‌روست. اگر به سرشماری دهه‌های گذشته دقت کنیم، نرخ بالای رشد به‌خوبی مشاهده می‌شود. آخرین سرشماری عمومی در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در سال 2014 انجام شد. بر طبق این سرشماری که نتایج آن را مؤسسه ملی آمار [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] اعلام کرد، نرخ رشد جمعیت در این کشور، 2/6 درصد می‌باشد. جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در این تاریخ، برابر با 22671331 نفر بوده است که از این تعداد، 51/6 درصد جمعیت مردان و 48/4 درصد جمعیت زنان بوده است. جمعیت روستایی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 49/7 درصد و جمعیت شهرنشین، 50/3 درصد جمعیت کل کشور بوده است. همین مرکز برای سال 2017، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] را 24571044 تخمین زده است. شاخص باروری زنان، 4/6 کودک برای هر زن ساحل‌ عاجی است. نرخ باسوادی برای مردان، بین 15 تا 49 سال، رقم 63/8 درصد و برای زنان همین رده سنی، رقم 47/2 درصد را نشان می‌دهد. منابع بین‌المللی، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در سال 2021 را بالغ‌ بر 27 میلیون نفر برآورد کرده‌‌اند.		همچون اغلب کشورهای در حال‌ توسعه، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] نیز با رشد جمعیت بالایی روبه‌روست. اگر به سرشماری دهه‌های گذشته دقت کنیم، نرخ بالای رشد به‌خوبی مشاهده می‌شود. آخرین سرشماری عمومی در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در سال 2014 انجام شد. بر طبق این سرشماری که نتایج آن را مؤسسه ملی آمار [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] اعلام کرد، نرخ رشد جمعیت در این کشور، 2/6 درصد می‌باشد. جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در این تاریخ، برابر با 22671331 نفر بوده است که از این تعداد، 51/6 درصد جمعیت مردان و 48/4 درصد جمعیت زنان بوده است. جمعیت روستایی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 49/7 درصد و جمعیت شهرنشین، 50/3 درصد جمعیت کل کشور بوده است. همین مرکز برای سال 2017، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] را 24571044 تخمین زده است. شاخص باروری زنان، 4/6 کودک برای هر زن ساحل‌ عاجی است. نرخ باسوادی برای مردان، بین 15 تا 49 سال، رقم 63/8 درصد و برای زنان همین رده سنی، رقم 47/2 درصد را نشان می‌دهد. منابع بین‌المللی، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در سال 2021 را بالغ‌ بر 27 میلیون نفر برآورد کرده‌‌اند.

	آمار و ارقام، بالاترین نرخ زادوولد را در فاصله سال‌های 1960 تا 1981 نشان می‌دهد. در این سال‌ها، نرخ باروری زنان در سنین مختلف بالاست و حتی پس‌ از 40 سالگی نیز زنان بسیاری بچه‌دار شدند. همچنین بین سال‌های 1978 تا 1981، با افزایش یک بچه در ازای هر زن روبه‌رو هستیم؛ اما بعد از این تاریخ و تا سال 2000، با کاهش نرخ زادوولد نسبت به دوره پیش مواجه می‌شویم. در این دوره تعداد بچه‌ها برای هر زن، از 7/4 به 5/1 کاهش می‌یابد که یکی از دلایل آن روی آوردن دختران جوان به تحصیل برشمرده می‌شود. هم‌اکنون نیز این نرخ، 4/1 برای هر زن است. در سال 2017 نرخ مرگ‌ومیر 10/04 اعلام گردیده است. البته این نرخ برای کودکان بسیار بالاست و در همین سال 2017، عددی معادل 66/09 درصد بوده است. البته فوت مادران در حین زایمان هم به‌ ویژه در مناطق روستایی، نرخی بالا را نشان می‌دهد.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.28-29.</ref>[[پرونده:مهاجرتjpg.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://mail.yjc.ir/fa/news/6511153/%DB%B9%DB%B0%DB%B0%DB%B0]]		آمار و ارقام، بالاترین نرخ زادوولد را در فاصله سال‌های 1960 تا 1981 نشان می‌دهد. در این سال‌ها، نرخ باروری زنان در سنین مختلف بالاست و حتی پس‌ از 40 سالگی نیز زنان بسیاری بچه‌دار شدند. همچنین بین سال‌های 1978 تا 1981، با افزایش یک بچه در ازای هر زن روبه‌رو هستیم؛ اما بعد از این تاریخ و تا سال 2000، با کاهش نرخ زادوولد نسبت به دوره پیش مواجه می‌شویم. در این دوره تعداد بچه‌ها برای هر زن، از 7/4 به 5/1 کاهش می‌یابد که یکی از دلایل آن روی آوردن دختران جوان به تحصیل برشمرده می‌شود. هم‌اکنون نیز این نرخ، 4/1 برای هر زن است. در سال 2017 نرخ مرگ‌ومیر 10/04 اعلام گردیده است. البته این نرخ برای کودکان بسیار بالاست و در همین سال 2017، عددی معادل 66/09 درصد بوده است. البته فوت مادران در حین زایمان هم به‌ ویژه در مناطق روستایی، نرخی بالا را نشان می‌دهد.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.28-29.</ref>[[پرونده:مهاجرتjpg.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://mail.yjc.ir/fa/news/6511153/%DB%B9%DB%B0%DB%B0%DB%B0]]
	===[[مهاجرت و پناهندگی در ساحل عاج\|مهاجرت]]===
			==== [[مهاجرت و پناهندگی در ساحل عاج\|مهاجرت]] ====
	رشد خوب اقتصادی در دو دهه نخست پس‌ از استقلال، یعنی دهه‌‌های 1960 و 1970 موجب افزایش سریع مهاجرت از کشورهای همسایه به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] بوده است. این افزایش البته از سوی حکومت مطلوب تلقی گردیده؛ چراکه دولت، خود سیاست مهاجرپذیری، تشویق خارجی‌ها برای ورود به این کشور و کمک به توسعه آن را اعمال نموده است. به‌ منظور تسهیل ورود مهاجران به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، رئیس‌جمهور وقت، هوفوئه بوآنی، در سال 1966 پیشنهاد نمود تا به اتباع کشورهای آفریقای غربی که فرانسه‌‌زبان هستند، تابعیت ساحل‌ عاجی نیز اعطا گردد تا آنان نیز به ملتش احساس تعلق داشته باشند؛ به این ترتیب، با اعمال این سیاست که در بین کارشناسان خارجی به‌ نام Melting Pot (ظرف ذوب) معروف شده است، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در عرض کمتر از سی‌‌ سال، به نخستین کشور مهاجرپذیر آفریقا بدل شد.		رشد خوب اقتصادی در دو دهه نخست پس‌ از استقلال، یعنی دهه‌‌های 1960 و 1970 موجب افزایش سریع مهاجرت از کشورهای همسایه به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] بوده است. این افزایش البته از سوی حکومت مطلوب تلقی گردیده؛ چراکه دولت، خود سیاست مهاجرپذیری، تشویق خارجی‌ها برای ورود به این کشور و کمک به توسعه آن را اعمال نموده است. به‌ منظور تسهیل ورود مهاجران به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، رئیس‌جمهور وقت، هوفوئه بوآنی، در سال 1966 پیشنهاد نمود تا به اتباع کشورهای آفریقای غربی که فرانسه‌‌زبان هستند، تابعیت ساحل‌ عاجی نیز اعطا گردد تا آنان نیز به ملتش احساس تعلق داشته باشند؛ به این ترتیب، با اعمال این سیاست که در بین کارشناسان خارجی به‌ نام Melting Pot (ظرف ذوب) معروف شده است، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در عرض کمتر از سی‌‌ سال، به نخستین کشور مهاجرپذیر آفریقا بدل شد.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «نقشه کشور [[ساحل عاج]]ساحل‌ عاج کشوری است واقع در نیم‌کره شمالی، در غرب آفریقا و به‌‌ شکل یک چهارضلعی نامنظم که 3110 کیلومتر مرز مشترک با پنج کشور آفریقایی دیگر دارد: از شمال با کشورهای مالی و بورکینا...» ایجاد کرد

2024-05-22T17:42:36Z

صفحه‌ای تازه حاوی «بندانگشتی|نقشه کشور [[ساحل عاج]]ساحل‌ عاج کشوری است واقع در نیم‌کره شمالی، در غرب آفریقا و به‌‌ شکل یک چهارضلعی نامنظم که 3110 کیلومتر مرز مشترک با پنج کشور آفریقایی دیگر دارد: از شمال با کشورهای مالی و بورکینا...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
			جغرافیای طبیعی و انسانی [[ساحل عاج\|کشور ساحل عاج]] شامل دو بخش [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج\|جغرافیای طبیعی]] مشتمل بر [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|موقعیت جغرافیایی،]] [[آب و هوای ساحل عاج\|آب و هوا،]] [[رودها و دریاچه های ساحل عاج\|رودها و دریاچه ها،]] [[سواحل ساحل عاج\|سواحل،]] [[ارتفاعات ساحل عاج\|ارتفاعات،]][[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی]] و [[پوشش جانوری ساحل عاج\|پوشش جانوری]] و نیز [[جغرافیای انسانی ساحل عاج\|جغرافیای انسانی]] مشتمل بر [[جمعیت ساحل عاج\|جمعیت،]] [[سیاست جمعیتی ساحل عاج\|سیاست جمعیتی،]] [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج\|ساختار و پراکندگی جمعیتی]] و [[مهاجرت و پناهندگی در ساحل عاج]] است که به شرح زیر است:

			=== [[جغرافیای طبیعی ساحل عاج\|جغرافیای طبیعی]] ===
	[[پرونده:Ivory-coast-map.jpg\|بندانگشتی\|نقشه کشور [[ساحل عاج]]]][[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] کشوری است واقع در نیم‌کره شمالی، در غرب آفریقا و به‌‌ شکل یک چهارضلعی نامنظم که 3110 کیلومتر مرز مشترک با پنج کشور آفریقایی دیگر دارد: از شمال با کشورهای [[مالی]] و بورکینافاسو، از غرب با لیبریا و گینه کوناکری و از شرق با کشور غنا هم‌مرز است. از جنوب نیز خلیج گینه، آن را با ساحلی به‌‌ طول 512 کیلومتر، به دومین اقیانوس بزرگ جهان، اقیانوس اطلس، متصل می‌نماید. مساحت آن برابر با 322462 کیلومترمربع است و از نظر وسعت، در میان شانزده کشور واقع در غرب آفریقا، رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. از این مقدار، 4462 کیلومترمربع، یعنی معادل 1/38 درصد از کل مساحت آن را آب پوشانده است.		[[پرونده:Ivory-coast-map.jpg\|بندانگشتی\|نقشه کشور [[ساحل عاج]]]][[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] کشوری است واقع در نیم‌کره شمالی، در غرب آفریقا و به‌‌ شکل یک چهارضلعی نامنظم که 3110 کیلومتر مرز مشترک با پنج کشور آفریقایی دیگر دارد: از شمال با کشورهای [[مالی]] و بورکینافاسو، از غرب با لیبریا و گینه کوناکری و از شرق با کشور غنا هم‌مرز است. از جنوب نیز خلیج گینه، آن را با ساحلی به‌‌ طول 512 کیلومتر، به دومین اقیانوس بزرگ جهان، اقیانوس اطلس، متصل می‌نماید. مساحت آن برابر با 322462 کیلومترمربع است و از نظر وسعت، در میان شانزده کشور واقع در غرب آفریقا، رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. از این مقدار، 4462 کیلومترمربع، یعنی معادل 1/38 درصد از کل مساحت آن را آب پوشانده است.

خط ۱۱:		خط ۱۴:
	سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]		سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]

	=== [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]] ===		==== [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]] ====
	[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.		[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.

خط ۲۲:		خط ۲۵:
	صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]		صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]

	=== [[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]] ===		==== [[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]] ====
	پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.		پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]		سه دریاچه بزرگ نیز، یکی در مرکز، با نام «کوسو»(Kousso)؛ دیگری در جنوب‌‌غربی، موسوم به «بویو» (Buyo) و آخری در شرق، موسوم به «ایامه» (Ayamé) دیده می‌شوند. استانی که [[یاموسوکرو]]، پایتخت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در آن قرار گرفته، به‌ نام استان دریاچه‌ها خوانده می‌شود؛ به‌‌ طور کلی، میزان منابع آبی کشور رضایت‌بخش است و به حدود 81/41 کیلومتر مکعب در سال می‌رسد که به‌ طور متوسط، سرانه‌ آب برای هر نفر از جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، بیش‌ از چهار هزار مترمربع می‌شود. این سرانه، به‌ ویژه در مقایسه با کشورهای واقع در اروپای سبز، همچون آلمان که میزان آب برای هر نفر 1850 مترمربع و فرانسه با 3300 مترمربع، قابل‌ توجه است. البته الگوی فصول بارش در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، به‌‌ جهت اثرات گرمایشی کره زمین، نسبت به گذشته، کمی نامنظم شده است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.19-23.</ref>[[پرونده:شرایط اقلیمی ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است.]]
	===~~'''~~[[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]]~~'''~~===
			=== [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج\|شرایط اقلیمی]] ===
	[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.		[[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در مدار 5 الی 10 درجه‌ عرض جغرافیایی واقع است؛ بنابراین، آب‌ و هوای آن در کل گرم و مرطوب است؛ اما این آب‌ و هوای گرم و مرطوب، در مناطق شمالی و جنوبی واجد تفاوت‌های عمده‌ای‌‌ است. در نگاه کلی، شمال دارای آب‌ و هوای گرم و خشک استوایی و جنوب در معرض آب‌ و هوای گرم و مرطوب حاره‌ای‌‌ است. نیمه جنوبی را جنگل پوشانده؛ درصورتی‌که این کشور، از شمال، به‌ واسطه وجود مرغزارهایی وسیع، به کشورهای جنوب صحرای آفریقا متصل می‌شود.

خط ۲۰:		خط ۲۱:

	صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]		صفت سودانی چندین‌‌بار در این کتاب استفاده شده است و بهتر است همین ابتدا توضیحی درباره آن بدهیم. در گذشته دو کشوری که اکنون به‌ نام «[[سودان]]» و «سودان جنوبی» می‌شناسیم، به‌ نام «سودان بریتانیا» معروف بودند که زبانشان عربی و انگلیسی است. پیش‌تر در مستعمرات فرانسوی هم منطقه شمال [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] و [[ساحل عاج\|مالی]] و چند کشور این منطقه را «سودان فرانسوی» می‌خواندند. واژه سودانی هنوز در بسیاری از اصطلاحات مربوط به معماری مساجد یا مسائل فرهنگی استفاده می‌شود؛ به‌ طور مثال، «مسجد کنگ» در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، معرف کاملی برای سبک معماری سودانی است.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.23-24.</ref>[[پرونده:پوشش گیاهی.jpg\|بندانگشتی\|پوشش گیاهی ساحل عاج؛ برگرفته از https://www.niksalehi.com/gardeshgari/ivory-coast-sights.html]]
	===~~'''~~[[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]]~~'''~~===
			=== [[پوشش گیاهی ساحل عاج\|پوشش گیاهی و جانوری]] ===
	پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.		پوشش گیاهی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در طول سالیان دراز، تغییرات عمده‌ای داشته است؛ اما در کل، دو گونه پوشش جنگلی، سطح آن را فراگرفته است: جنگل‌های متراکم و مرطوب که یک‌سوم وسعت کشور را در جنوب و در غرب تشکیل می‌دهند و جنگل‌های کم‌پشت یا همان مرغزارها که شامل درختچه‌ها و بیشه‌ها می‌شوند و باقی این سرزمین، از مرکز تا شمال را دربر می‌گیرند. البته در این میان، نقطه‌به‌نقطه مناطقی نیز یافت می‌شوند که از گیاهان مناطق خشک پوشیده شده‌اند. این تغییر تراکم درختان را هنگام پیمایش جاده‌های محور جنوب به شمال، به‌ راحتی می‌توان مشاهده کرد.

خط ۳۴:		خط ۳۶:

	از دیگر حیوانات این سرزمین همچنین باید به اسب آبی، شیر، بوفالو و انواع میمون‌ها، از جمله شامپانزه و میمون‌های قرمز و سبز، همچنین به خزندگانی چون مار نپتون و کروکودیل اشاره کرد. کروکودیل و اسب آبی در بسیاری از رودها و آبگیرهای کشور دیده می‌شوند. جالب اینکه پرورش کروکودیل برای مقاصد تجاری رواج دارد. این کروکودیل‌‌ها که به «کَئیمان» معروف‌اند، بومی منطقه کارائیب هستند و به‌ طور مصنوعی، در دوره هوفوئه بوآنی، به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] آورده شدند و تکثیر یافتند. دریاچه کَئیمان‌‌ها در کنار مقبره هوفوئه بوآنی در [[یاموسوکرو]]، از جاذبه‌های گردشگری این شهر به‌ حساب می‌آید. البته سالی چند مورد حمله کئیمان‌ها به انسان‌ها نیز گزارش می‌شود. همچنین پرندگان متنوع و پرشماری در این سرزمین یافت می‌شوند؛ برای مثال، «کالائو» پرنده مقدس سنوفوهاست که تمثیل‌هایش در نقوش و هنرهای دستی این قوم فراوان یافت می‌شود. سنوفوها، این پرنده را حمل‌کننده ارواح می‌دانند. پرنده شکاری «اِپِرویه» که نوعی شاهین کوچک است هم در آسمان [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] فراوان دیده می‌شود. از میان سایر پرندگان، خفاش‌ها، برخلاف انتظار و به‌ وفور در سایر نقاط این کشور، حتی در مناطق شهری دیده می‌شوند. برای مسافری که نخستین‌‌بار به شهر [[ابیجان]] سفر کرده است، یکی از شگفتی‌های غیرمعمول، حضور پرشمار همین خفاش‌های عظیم‌الجثه در جای‌جای شهر، به‌ خصوص درمیان درختان منطقه پلاتو است. این خفاش‌ها عمدتاً میوه‌خوار هستند.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.24-28.</ref>		از دیگر حیوانات این سرزمین همچنین باید به اسب آبی، شیر، بوفالو و انواع میمون‌ها، از جمله شامپانزه و میمون‌های قرمز و سبز، همچنین به خزندگانی چون مار نپتون و کروکودیل اشاره کرد. کروکودیل و اسب آبی در بسیاری از رودها و آبگیرهای کشور دیده می‌شوند. جالب اینکه پرورش کروکودیل برای مقاصد تجاری رواج دارد. این کروکودیل‌‌ها که به «کَئیمان» معروف‌اند، بومی منطقه کارائیب هستند و به‌ طور مصنوعی، در دوره هوفوئه بوآنی، به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] آورده شدند و تکثیر یافتند. دریاچه کَئیمان‌‌ها در کنار مقبره هوفوئه بوآنی در [[یاموسوکرو]]، از جاذبه‌های گردشگری این شهر به‌ حساب می‌آید. البته سالی چند مورد حمله کئیمان‌ها به انسان‌ها نیز گزارش می‌شود. همچنین پرندگان متنوع و پرشماری در این سرزمین یافت می‌شوند؛ برای مثال، «کالائو» پرنده مقدس سنوفوهاست که تمثیل‌هایش در نقوش و هنرهای دستی این قوم فراوان یافت می‌شود. سنوفوها، این پرنده را حمل‌کننده ارواح می‌دانند. پرنده شکاری «اِپِرویه» که نوعی شاهین کوچک است هم در آسمان [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] فراوان دیده می‌شود. از میان سایر پرندگان، خفاش‌ها، برخلاف انتظار و به‌ وفور در سایر نقاط این کشور، حتی در مناطق شهری دیده می‌شوند. برای مسافری که نخستین‌‌بار به شهر [[ابیجان]] سفر کرده است، یکی از شگفتی‌های غیرمعمول، حضور پرشمار همین خفاش‌های عظیم‌الجثه در جای‌جای شهر، به‌ خصوص درمیان درختان منطقه پلاتو است. این خفاش‌ها عمدتاً میوه‌خوار هستند.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.24-28.</ref>
	==~~'''~~[[جغرافیای انسانی ساحل عاج\|جغرافیای انسانی]]~~'''~~==
			=== [[جغرافیای انسانی ساحل عاج\|جغرافیای انسانی]] ===
	[[پرونده:جمعیت ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://fa.wikipedia.org/wiki/]]		[[پرونده:جمعیت ساحل عاج.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://fa.wikipedia.org/wiki/]]
	===~~'''~~[[جمعیت ساحل عاج\|جمعیت]]~~'''~~===
			==== [[جمعیت ساحل عاج\|جمعیت]] ====
	همچون اغلب کشورهای در حال‌ توسعه، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] نیز با رشد جمعیت بالایی روبه‌روست. اگر به سرشماری دهه‌های گذشته دقت کنیم، نرخ بالای رشد به‌خوبی مشاهده می‌شود. آخرین سرشماری عمومی در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در سال 2014 انجام شد. بر طبق این سرشماری که نتایج آن را مؤسسه ملی آمار [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] اعلام کرد، نرخ رشد جمعیت در این کشور، 2/6 درصد می‌باشد. جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در این تاریخ، برابر با 22671331 نفر بوده است که از این تعداد، 51/6 درصد جمعیت مردان و 48/4 درصد جمعیت زنان بوده است. جمعیت روستایی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 49/7 درصد و جمعیت شهرنشین، 50/3 درصد جمعیت کل کشور بوده است. همین مرکز برای سال 2017، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] را 24571044 تخمین زده است. شاخص باروری زنان، 4/6 کودک برای هر زن ساحل‌ عاجی است. نرخ باسوادی برای مردان، بین 15 تا 49 سال، رقم 63/8 درصد و برای زنان همین رده سنی، رقم 47/2 درصد را نشان می‌دهد. منابع بین‌المللی، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در سال 2021 را بالغ‌ بر 27 میلیون نفر برآورد کرده‌‌اند.		همچون اغلب کشورهای در حال‌ توسعه، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] نیز با رشد جمعیت بالایی روبه‌روست. اگر به سرشماری دهه‌های گذشته دقت کنیم، نرخ بالای رشد به‌خوبی مشاهده می‌شود. آخرین سرشماری عمومی در [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، در سال 2014 انجام شد. بر طبق این سرشماری که نتایج آن را مؤسسه ملی آمار [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] اعلام کرد، نرخ رشد جمعیت در این کشور، 2/6 درصد می‌باشد. جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در این تاریخ، برابر با 22671331 نفر بوده است که از این تعداد، 51/6 درصد جمعیت مردان و 48/4 درصد جمعیت زنان بوده است. جمعیت روستایی [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، 49/7 درصد و جمعیت شهرنشین، 50/3 درصد جمعیت کل کشور بوده است. همین مرکز برای سال 2017، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] را 24571044 تخمین زده است. شاخص باروری زنان، 4/6 کودک برای هر زن ساحل‌ عاجی است. نرخ باسوادی برای مردان، بین 15 تا 49 سال، رقم 63/8 درصد و برای زنان همین رده سنی، رقم 47/2 درصد را نشان می‌دهد. منابع بین‌المللی، جمعیت [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در سال 2021 را بالغ‌ بر 27 میلیون نفر برآورد کرده‌‌اند.

	آمار و ارقام، بالاترین نرخ زادوولد را در فاصله سال‌های 1960 تا 1981 نشان می‌دهد. در این سال‌ها، نرخ باروری زنان در سنین مختلف بالاست و حتی پس‌ از 40 سالگی نیز زنان بسیاری بچه‌دار شدند. همچنین بین سال‌های 1978 تا 1981، با افزایش یک بچه در ازای هر زن روبه‌رو هستیم؛ اما بعد از این تاریخ و تا سال 2000، با کاهش نرخ زادوولد نسبت به دوره پیش مواجه می‌شویم. در این دوره تعداد بچه‌ها برای هر زن، از 7/4 به 5/1 کاهش می‌یابد که یکی از دلایل آن روی آوردن دختران جوان به تحصیل برشمرده می‌شود. هم‌اکنون نیز این نرخ، 4/1 برای هر زن است. در سال 2017 نرخ مرگ‌ومیر 10/04 اعلام گردیده است. البته این نرخ برای کودکان بسیار بالاست و در همین سال 2017، عددی معادل 66/09 درصد بوده است. البته فوت مادران در حین زایمان هم به‌ ویژه در مناطق روستایی، نرخی بالا را نشان می‌دهد.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.28-29.</ref>[[پرونده:مهاجرتjpg.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://mail.yjc.ir/fa/news/6511153/%DB%B9%DB%B0%DB%B0%DB%B0]]		آمار و ارقام، بالاترین نرخ زادوولد را در فاصله سال‌های 1960 تا 1981 نشان می‌دهد. در این سال‌ها، نرخ باروری زنان در سنین مختلف بالاست و حتی پس‌ از 40 سالگی نیز زنان بسیاری بچه‌دار شدند. همچنین بین سال‌های 1978 تا 1981، با افزایش یک بچه در ازای هر زن روبه‌رو هستیم؛ اما بعد از این تاریخ و تا سال 2000، با کاهش نرخ زادوولد نسبت به دوره پیش مواجه می‌شویم. در این دوره تعداد بچه‌ها برای هر زن، از 7/4 به 5/1 کاهش می‌یابد که یکی از دلایل آن روی آوردن دختران جوان به تحصیل برشمرده می‌شود. هم‌اکنون نیز این نرخ، 4/1 برای هر زن است. در سال 2017 نرخ مرگ‌ومیر 10/04 اعلام گردیده است. البته این نرخ برای کودکان بسیار بالاست و در همین سال 2017، عددی معادل 66/09 درصد بوده است. البته فوت مادران در حین زایمان هم به‌ ویژه در مناطق روستایی، نرخی بالا را نشان می‌دهد.<ref>حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.28-29.</ref>[[پرونده:مهاجرتjpg.jpg\|بندانگشتی\|برگرفته از https://mail.yjc.ir/fa/news/6511153/%DB%B9%DB%B0%DB%B0%DB%B0]]
	===[[مهاجرت و پناهندگی در ساحل عاج\|مهاجرت]]===
			==== [[مهاجرت و پناهندگی در ساحل عاج\|مهاجرت]] ====
	رشد خوب اقتصادی در دو دهه نخست پس‌ از استقلال، یعنی دهه‌‌های 1960 و 1970 موجب افزایش سریع مهاجرت از کشورهای همسایه به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] بوده است. این افزایش البته از سوی حکومت مطلوب تلقی گردیده؛ چراکه دولت، خود سیاست مهاجرپذیری، تشویق خارجی‌ها برای ورود به این کشور و کمک به توسعه آن را اعمال نموده است. به‌ منظور تسهیل ورود مهاجران به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، رئیس‌جمهور وقت، هوفوئه بوآنی، در سال 1966 پیشنهاد نمود تا به اتباع کشورهای آفریقای غربی که فرانسه‌‌زبان هستند، تابعیت ساحل‌ عاجی نیز اعطا گردد تا آنان نیز به ملتش احساس تعلق داشته باشند؛ به این ترتیب، با اعمال این سیاست که در بین کارشناسان خارجی به‌ نام Melting Pot (ظرف ذوب) معروف شده است، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در عرض کمتر از سی‌‌ سال، به نخستین کشور مهاجرپذیر آفریقا بدل شد.		رشد خوب اقتصادی در دو دهه نخست پس‌ از استقلال، یعنی دهه‌‌های 1960 و 1970 موجب افزایش سریع مهاجرت از کشورهای همسایه به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] بوده است. این افزایش البته از سوی حکومت مطلوب تلقی گردیده؛ چراکه دولت، خود سیاست مهاجرپذیری، تشویق خارجی‌ها برای ورود به این کشور و کمک به توسعه آن را اعمال نموده است. به‌ منظور تسهیل ورود مهاجران به [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]]، رئیس‌جمهور وقت، هوفوئه بوآنی، در سال 1966 پیشنهاد نمود تا به اتباع کشورهای آفریقای غربی که فرانسه‌‌زبان هستند، تابعیت ساحل‌ عاجی نیز اعطا گردد تا آنان نیز به ملتش احساس تعلق داشته باشند؛ به این ترتیب، با اعمال این سیاست که در بین کارشناسان خارجی به‌ نام Melting Pot (ظرف ذوب) معروف شده است، [[ساحل عاج\|ساحل‌ عاج]] در عرض کمتر از سی‌‌ سال، به نخستین کشور مهاجرپذیر آفریقا بدل شد.