جمهوری خلق چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi: /* منبع اصلی */

2025-11-30T11:11:17Z

منبع اصلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].		سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
			[[رده:تاریخ معاصر]]

Mahdi: /* رشد اقتصادی تحت حاکمیت نسل سوم(1989 تا 2002) */

2025-09-13T17:45:12Z

رشد اقتصادی تحت حاکمیت نسل سوم(1989 تا 2002)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	در دهه‌ی1990، چینِ پس از حادثه‌ی میدان تیَن آنمِن را جیانگ زِمین (Jiang Zemin) به‌عنوان دبیرکل حزب و رییس جمهوری و جورونگجی (Zhu Rongji)در پست نخست وزیری که هر دو شهردار پیشین [[شانگهای]] بودند، رهبری کردند. اصلاحات اقتصادی کلان جیانگ، هرچه بیشتر نظریه‌ی «سوسیالیسم با ویژگی [[چین]]» دِنگ را به پیش هدایت کرد. دروان جیانگ همزمان با رشد فوق‌العاده‌ی اقتصادی، شاهد رشد فساد اجتماعی، بیکاری ناشی از بستن کارخانجات زیان‌آور دولتی، در بوته‌ی آزمایش قرار گرفتن سیستم ناقص رفاه اجتماعی، و آلودگی شدید محیط زیست بود. تحت مدیریت ده ساله‌ی جیانگزِمین، سیاست اقتصادی [[چین]]، 250 میلیون کشاورز را از فقر نجات داد و به‌صورت پایدار، رشد اقتصادی متوسط 2/12 درصدی را درپی داشت. همچنین در اواخر این دهه بود که [[چین]] شاهد بازگشت دو مستعمره‌ی سابق به [[چین]] بود. هنگ کنگ در سال 1997 از بریتانیا و ماکائو در سال 1999 از پرتغال. و در سال 2001 بود که [[چین]] رسما به عضویت سازمان تجارت جهانی در آمد.		در دهه‌ی1990، چینِ پس از حادثه‌ی میدان تیَن آنمِن را جیانگ زِمین (Jiang Zemin) به‌عنوان دبیرکل حزب و رییس جمهوری و جورونگجی (Zhu Rongji)در پست نخست وزیری که هر دو شهردار پیشین [[شانگهای]] بودند، رهبری کردند. اصلاحات اقتصادی کلان جیانگ، هرچه بیشتر نظریه‌ی «سوسیالیسم با ویژگی [[چین]]» دِنگ را به پیش هدایت کرد. دروان جیانگ همزمان با رشد فوق‌العاده‌ی اقتصادی، شاهد رشد فساد اجتماعی، بیکاری ناشی از بستن کارخانجات زیان‌آور دولتی، در بوته‌ی آزمایش قرار گرفتن سیستم ناقص رفاه اجتماعی، و آلودگی شدید محیط زیست بود. تحت مدیریت ده ساله‌ی جیانگزِمین، سیاست اقتصادی [[چین]]، 250 میلیون کشاورز را از فقر نجات داد و به‌صورت پایدار، رشد اقتصادی متوسط 2/12 درصدی را درپی داشت. همچنین در اواخر این دهه بود که [[چین]] شاهد بازگشت دو مستعمره‌ی سابق به [[چین]] بود. هنگ کنگ در سال 1997 از بریتانیا و ماکائو در سال 1999 از پرتغال. و در سال 2001 بود که [[چین]] رسما به عضویت سازمان تجارت جهانی در آمد.

	رابطه‌ی [[چین]] و آمریکا در پایان دهه‌ی 1990، با بمباران سفارت چین در بلگراد متشنج شد. همچنین در سال 2001 یک هواپیمای نظامی [[چین]] با هواپیمای تجسسی آمریکایی در آب‌های بین‌المللی در نزدیکی جزیره‌ی خَی نَن (Hainan) برخورد و آتش خشم مردم [[چین]] علیه آمریکا را شعله‌ورتر ساخت.از نظر سیاست خارجی، چین به خاطر ممنوع ساختن فعالیت گروه فالونگونگ (Falun Gong) در سال 1999، بیشتر زیر ذره بین سازمان دیده بان حقوق بشر قرار گرفت. در بحران [[مالی]] آسیا در سال 1997، اقتصاد [[چین]] با قدرت تمام در مقابل این بحران ایستاد و تقریبا آسیا را از بحران اقتصادی نجات داد. در سیاست داخلی، این کشور توانست استاندارد زندگی مردم را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.		رابطه‌ی [[چین]] و آمریکا در پایان دهه‌ی 1990، با بمباران سفارت چین در بلگراد متشنج شد. همچنین در سال 2001 یک هواپیمای نظامی [[چین]] با هواپیمای تجسسی آمریکایی در آب‌های بین‌المللی در نزدیکی جزیره‌ی خَی نَن (Hainan) برخورد و آتش خشم مردم [[چین]] علیه آمریکا را شعله‌ورتر ساخت. از نظر سیاست خارجی، چین به خاطر ممنوع ساختن فعالیت گروه فالونگونگ (Falun Gong) در سال 1999، بیشتر زیر ذره بین سازمان دیده بان حقوق بشر قرار گرفت. در بحران [[مالی]] آسیا در سال 1997، اقتصاد [[چین]] با قدرت تمام در مقابل این بحران ایستاد و تقریبا آسیا را از بحران اقتصادی نجات داد. در سیاست داخلی، این کشور توانست استاندارد زندگی مردم را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.

	اگرچه در این دوران، فاصله‌ی طبقاتی میان شهر و روستا نیز گسترش بیشتری یافت. افزایش نابرابری ثروت میان مناطق شرقی با مناطق غربی و مرکزی، دولت را وادار به اجرای سیاست«توسعه‌ی غرب» نمود که نماد این سیاست احداث راه آهن چینگ خَی (Qinghai) تبت به شمار می‌آید.		اگرچه در این دوران، فاصله‌ی طبقاتی میان شهر و روستا نیز گسترش بیشتری یافت. افزایش نابرابری ثروت میان مناطق شرقی با مناطق غربی و مرکزی، دولت را وادار به اجرای سیاست«توسعه‌ی غرب» نمود که نماد این سیاست احداث راه آهن چینگ خَی (Qinghai) تبت به شمار می‌آید.

Mahdi در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۰

2025-09-13T17:40:24Z

نمایش تغییرات

Rashid در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۵۳

2024-09-01T22:53:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۵۳
خط ۵:		خط ۵:
	=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===		=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===
	در سال 1949 میلادی، جنگ داخلی طولانی مدت [[چین]]، با پیروزی [[حزب کمونیست]] به پایان رسید و در اول اکتبر همان سال [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] در میدان تیَن آنمِن [[پکن]]، تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی را اعلام كرد. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%AF حزب کومین تانگ] نیز با اعلام جمهوری چین در [[تایوان]]، سرزمین تحت حاکمیتش را به همین جزیره محدود ساخت.		در سال 1949 میلادی، جنگ داخلی طولانی مدت [[چین]]، با پیروزی [[حزب کمونیست]] به پایان رسید و در اول اکتبر همان سال [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] در میدان تیَن آنمِن [[پکن]]، تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی را اعلام كرد. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%AF حزب کومین تانگ] نیز با اعلام جمهوری چین در [[تایوان]]، سرزمین تحت حاکمیتش را به همین جزیره محدود ساخت.
	[[پرونده:1398070909042392618541384.jpg\|بندانگشتی\|جمهوری خلق چین از 1949 تاکنون. قابل بازیابی از https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/07/09/2108662/%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D9%82-%DA%86%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1]]		[[پرونده:1398070909042392618541384.jpg\|بندانگشتی\|جمهوری خلق چین از 1949 تاکنون. قابل بازیابی از https://www.tasnimnews.com/]]
	هدف اولیه‌ی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]، تغییر کامل سیستم مالکیت خصوصی و اجرای اصلاحات گسترده‌ی اقتصادی به سبک [[ایدئولوژی کمونیستی]] بود. لذا سیستم گذشته‌ی مالکیت فئودالی را به نفع کشاورزان فقیر تغییر داد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تأکید زیادی بر مبارزه‌ی طبقاتی و کارهای ایدئولوژیکی داشت. در سال 1953 با تبلیغات گسترده، مبارزه با هرچه که رنگ و بوی گذشته داشت را آغاز نمود. با مالکان و تجار در افتاد و اموالشان را مصادره کرد و برخی از آنان را نیز به چوبه‌ی دار سپرد. بسیاری از ساختمان‌های دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و همچنین تعداد زیادی از آثار ارزشمند هنری را به دلیل تعلق به دوران فئودالی، از بین برد. او معتقد بود سوسیالیسم به تدریج بر تمام ایدئولوژی‌های موجود پیروز خواهد شد.		هدف اولیه‌ی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]، تغییر کامل سیستم مالکیت خصوصی و اجرای اصلاحات گسترده‌ی اقتصادی به سبک [[ایدئولوژی کمونیستی]] بود. لذا سیستم گذشته‌ی مالکیت فئودالی را به نفع کشاورزان فقیر تغییر داد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تأکید زیادی بر مبارزه‌ی طبقاتی و کارهای ایدئولوژیکی داشت. در سال 1953 با تبلیغات گسترده، مبارزه با هرچه که رنگ و بوی گذشته داشت را آغاز نمود. با مالکان و تجار در افتاد و اموالشان را مصادره کرد و برخی از آنان را نیز به چوبه‌ی دار سپرد. بسیاری از ساختمان‌های دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و همچنین تعداد زیادی از آثار ارزشمند هنری را به دلیل تعلق به دوران فئودالی، از بین برد. او معتقد بود سوسیالیسم به تدریج بر تمام ایدئولوژی‌های موجود پیروز خواهد شد.
	[[پرونده:Mao-zedong.jpg\|بندانگشتی\|تصویر [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تسه تونگ، موسس [[جمهوری خلق چین]]. قابل بازیابی از https://www.slcfa.lk/mao-zedong-thought/]]		[[پرونده:Mao-zedong.jpg\|بندانگشتی\|تصویر [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تسه تونگ، موسس [[جمهوری خلق چین]]. قابل بازیابی از https://www.slcfa.lk/mao-zedong-thought/]]

Rashid در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۵۱

2024-09-01T22:51:44Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T12:45:42Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۵
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	در دهه‌ی1990، چینِ پس از حادثه‌ی میدان تیَن آنمِن را جیانگ زِمین(Jiang Zemin) به‌عنوان دبیرکل حزب و رییس جمهوری و جورونگجی(Zhu Rongji)در پست نخست وزیری که هر دو شهردار پیشین [[شانگهای]] بودند، رهبری کردند. اصلاحات اقتصادی کلان جیانگ، هرچه بیشتر نظریه‌ی«سوسیالیسم با ویژگی [[چین]]» دِنگ را به پیش هدایت کرد. دروان جیانگ همزمان با رشد فوق العاده‌ی اقتصادی، شاهد رشد فساد اجتماعی، بیکاری ناشی از بستن کارخانجات زیان‌آور دولتی، در بوته‌ی آزمایش قرار گرفتن سیستم ناقص رفاه اجتماعی، و آلودگی شدید محیط زیست بود. تحت مدیریت ده ساله‌ی جیانگزِمین، سیاست اقتصادی [[چین]]، 250 میلیون کشاورز را از فقر نجات داد و به‌صورت پایدار، رشد اقتصادی متوسط 2/12 درصدی را درپی داشت. همچنین در اواخر این دهه بود که [[چین]] شاهد بازگشت دو مستعمره‌ی سابق به [[چین]] بود. [[هنگ کنگ]] در سال 1997 از [[بریتانیا]] و ماکائو در سال 1999 از پرتغال. و در سال 2001 بود که چین رسما به عضویت سازمان تجارت جهانی در آمد.		در دهه‌ی1990، چینِ پس از حادثه‌ی میدان تیَن آنمِن را جیانگ زِمین(Jiang Zemin) به‌عنوان دبیرکل حزب و رییس جمهوری و جورونگجی(Zhu Rongji)در پست نخست وزیری که هر دو شهردار پیشین [[شانگهای]] بودند، رهبری کردند. اصلاحات اقتصادی کلان جیانگ، هرچه بیشتر نظریه‌ی«سوسیالیسم با ویژگی [[چین]]» دِنگ را به پیش هدایت کرد. دروان جیانگ همزمان با رشد فوق العاده‌ی اقتصادی، شاهد رشد فساد اجتماعی، بیکاری ناشی از بستن کارخانجات زیان‌آور دولتی، در بوته‌ی آزمایش قرار گرفتن سیستم ناقص رفاه اجتماعی، و آلودگی شدید محیط زیست بود. تحت مدیریت ده ساله‌ی جیانگزِمین، سیاست اقتصادی [[چین]]، 250 میلیون کشاورز را از فقر نجات داد و به‌صورت پایدار، رشد اقتصادی متوسط 2/12 درصدی را درپی داشت. همچنین در اواخر این دهه بود که [[چین]] شاهد بازگشت دو مستعمره‌ی سابق به [[چین]] بود. [[هنگ کنگ]] در سال 1997 از [[بریتانیا]] و ماکائو در سال 1999 از پرتغال. و در سال 2001 بود که چین رسما به عضویت سازمان تجارت جهانی در آمد.

	رابطه‌ی چین و آمریکا در پایان دهه‌ی 1990، با بمباران سفارت چین در بلگراد متشنج شد. همچنین در سال 2001 یک هواپیمای نظامی [[چین]] با هواپیمای تجسسی آمریکایی در آب‌های بین المللی در نزدیکی جزیره‌ی خَی نَن(Hainan) برخورد و آتش خشم مردم [[چین]] علیه آمریکا را شعله‌ورتر ساخت.از نظر سیاست خارجی، چین به خاطر ممنوع ساختن فعالیت گروه فالونگونگ(Falun Gong) در سال 1999، بیشتر زیر ذره بین [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1 سازمان دیده بان حقوق بشر] قرار گرفت. در بحران مالی آسیا در سال 1997، اقتصاد چین با قدرت تمام در مقابل این بحران ایستاد و تقریبا آسیا را از بحران اقتصادی نجات داد. در سیاست داخلی، این کشور توانست استاندارد زندگی مردم را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.		رابطه‌ی چین و آمریکا در پایان دهه‌ی 1990، با بمباران سفارت چین در بلگراد متشنج شد. همچنین در سال 2001 یک هواپیمای نظامی [[چین]] با هواپیمای تجسسی آمریکایی در آب‌های بین المللی در نزدیکی جزیره‌ی خَی نَن(Hainan) برخورد و آتش خشم مردم [[چین]] علیه آمریکا را شعله‌ورتر ساخت.از نظر سیاست خارجی، چین به خاطر ممنوع ساختن فعالیت گروه فالونگونگ(Falun Gong) در سال 1999، بیشتر زیر ذره بین [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1 سازمان دیده بان حقوق بشر] قرار گرفت. در بحران [[مالی]] آسیا در سال 1997، اقتصاد چین با قدرت تمام در مقابل این بحران ایستاد و تقریبا آسیا را از بحران اقتصادی نجات داد. در سیاست داخلی، این کشور توانست استاندارد زندگی مردم را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.

	اگرچه در این دوران، فاصله‌ی طبقاتی میان شهر و روستا نیز گسترش بیشتری یافت. افزایش نابرابری ثروت میان مناطق شرقی با مناطق غربی و مرکزی، دولت را وادار به اجرای سیاست«توسعه‌ی غرب» نمود که نماد این سیاست احداث راه آهن چینگ خَی(Qinghai)تبت به شمار می‌آید.		اگرچه در این دوران، فاصله‌ی طبقاتی میان شهر و روستا نیز گسترش بیشتری یافت. افزایش نابرابری ثروت میان مناطق شرقی با مناطق غربی و مرکزی، دولت را وادار به اجرای سیاست«توسعه‌ی غرب» نمود که نماد این سیاست احداث راه آهن چینگ خَی(Qinghai)تبت به شمار می‌آید.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-23T11:20:28Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۰
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===		=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===
	در سال 1949 میلادی، جنگ داخلی طولانی مدت [[چین]]، با پیروزی حزب کمونیست به پایان رسید و در اول اکتبر همان سال [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] در میدان تیَن آنمِن [[پکن]]، تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی را اعلام كرد. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%AF حزب کومین تانگ] نیز با اعلام جمهوری چین در [[تایوان]]، سرزمین تحت حاکمیتش را به همین جزیره محدود ساخت.		در سال 1949 میلادی، جنگ داخلی طولانی مدت [[چین]]، با پیروزی [[حزب کمونیست]] به پایان رسید و در اول اکتبر همان سال [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] در میدان تیَن آنمِن [[پکن]]، تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی را اعلام كرد. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%AF حزب کومین تانگ] نیز با اعلام جمهوری چین در [[تایوان]]، سرزمین تحت حاکمیتش را به همین جزیره محدود ساخت.
	[[پرونده:1398070909042392618541384.jpg\|بندانگشتی\|جمهوری خلق چین از 1949 تاکنون]]		[[پرونده:1398070909042392618541384.jpg\|بندانگشتی\|جمهوری خلق چین از 1949 تاکنون]]
	هدف اولیه‌ی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]، تغییر کامل سیستم مالکیت خصوصی و اجرای اصلاحات گسترده‌ی اقتصادی به سبک [[ایدئولوژی کمونیستی]] بود. لذا سیستم گذشته‌ی مالکیت فئودالی را به نفع کشاورزان فقیر تغییر داد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تأکید زیادی بر مبارزه‌ی طبقاتی و کارهای ایدئولوژیکی داشت. در سال 1953 با تبلیغات گسترده، مبارزه با هرچه که رنگ و بوی گذشته داشت را آغاز نمود. با مالکان و تجار در افتاد و اموالشان را مصادره کرد و برخی از آنان را نیز به چوبه‌ی دار سپرد. بسیاری از ساختمان‌های دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و همچنین تعداد زیادی از آثار ارزشمند هنری را به دلیل تعلق به دوران فئودالی، از بین برد. او معتقد بود سوسیالیسم به تدریج بر تمام ایدئولوژی‌های موجود پیروز خواهد شد.		هدف اولیه‌ی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]، تغییر کامل سیستم مالکیت خصوصی و اجرای اصلاحات گسترده‌ی اقتصادی به سبک [[ایدئولوژی کمونیستی]] بود. لذا سیستم گذشته‌ی مالکیت فئودالی را به نفع کشاورزان فقیر تغییر داد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تأکید زیادی بر مبارزه‌ی طبقاتی و کارهای ایدئولوژیکی داشت. در سال 1953 با تبلیغات گسترده، مبارزه با هرچه که رنگ و بوی گذشته داشت را آغاز نمود. با مالکان و تجار در افتاد و اموالشان را مصادره کرد و برخی از آنان را نیز به چوبه‌ی دار سپرد. بسیاری از ساختمان‌های دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و همچنین تعداد زیادی از آثار ارزشمند هنری را به دلیل تعلق به دوران فئودالی، از بین برد. او معتقد بود سوسیالیسم به تدریج بر تمام ایدئولوژی‌های موجود پیروز خواهد شد.
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	نخستین برنامه‌ی پنج‌ساله‌ی اقتصادی و اجتماعی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تحت عنوان«جهش بزرگ به جلو(Great Leap Forward)» در سال 1958 به مورد اجرا گذاشته شد. این برنامه‌ی اشتباه، منجر به کشته شدن 45 میلیون نفر از فقر و گرسنگی ناشی از قحطی شد. با پایان سال 1961، میزان رشد جمعیت به خاطر سوء تغذیه تقریبا به نصف رسید. شکست برنامه‌ی «جهش بزرگ به پیش» [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] قدرت او در دولت را کاهش داد و مدیریت اجرایی کشور بر عهده‌ی لیو شائوچی(Liu Shaoqi) و دِنگ شیائو پینگ گذاشته شد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و همفکرانش در سال 1966 به منظور تحمیل ایده‌های متعصبانه‌ی سوسیالیستی و پاک کردن چین از«عوامل گذشته» و«جاده صاف کن‌های امپریالیستی»، انقلاب فرهنگی را در ماه مه همان سال آغاز کردند که تا زمان مرگ وی در یک دهه‌ی بعد(1976)، ادامه داشت.		نخستین برنامه‌ی پنج‌ساله‌ی اقتصادی و اجتماعی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تحت عنوان«جهش بزرگ به جلو(Great Leap Forward)» در سال 1958 به مورد اجرا گذاشته شد. این برنامه‌ی اشتباه، منجر به کشته شدن 45 میلیون نفر از فقر و گرسنگی ناشی از قحطی شد. با پایان سال 1961، میزان رشد جمعیت به خاطر سوء تغذیه تقریبا به نصف رسید. شکست برنامه‌ی «جهش بزرگ به پیش» [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] قدرت او در دولت را کاهش داد و مدیریت اجرایی کشور بر عهده‌ی لیو شائوچی(Liu Shaoqi) و دِنگ شیائو پینگ گذاشته شد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و همفکرانش در سال 1966 به منظور تحمیل ایده‌های متعصبانه‌ی سوسیالیستی و پاک کردن چین از«عوامل گذشته» و«جاده صاف کن‌های امپریالیستی»، انقلاب فرهنگی را در ماه مه همان سال آغاز کردند که تا زمان مرگ وی در یک دهه‌ی بعد(1976)، ادامه داشت.

	این حرکت تمام جنبه‌های زندگی مردم را شدیدا تحت تأثیر قرار داد. گاردهای سرخ [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] که از پنج قشر سرخ یعنی فرزندان کارگران، دهقانان، اعضای ارتش آزادی‌بخش، کادرهای انقلابی که پیش از 1945 به حزب پیوسته بودند و فرزندان شهدا تشکیل می شدند، در خیابان‌ها ترس و وحشت به راه انداخته و بسیاری از مردم را به دلایل واهی ضدانقلاب قلمداد کرده و آن‌ها را به جوخه‌های اعدام سپرده و یا به اردوگاه های کار اجباری فرستادند. [[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|ایده‌ی انقلاب فرهنگی]] که در اثر ترس از [[روسیه\|اتحاد جماهیر شوروی]] و رقابت قدرت در داخل حزب به‌وجود آمد، زمینه را برای عقب‌گرد فاحش جامعه‌ی [[چین]] در تمامی زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و آموزشی فراهم ساخت. در سال 1972، و در اوج جدایی [[چین]] و شوروی، [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]] در [[پکن]] با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D9%86%DB%8C%DA%A9%D8%B3%D9%88%D9%86 ریچارد نیکسون] رییس جمهوری آمریکا برای برقراری رابطه‌ی دیپلماتیک ملاقات کردند. در همان سال جمهوری خلق چین به عضویت [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%85%D9%84%D9%84_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF سازمان ملل] درآمده و عضو دایمی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA شورای امنیت این سازمان] شد.		این حرکت تمام جنبه‌های زندگی مردم را شدیدا تحت تأثیر قرار داد. گاردهای سرخ [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] که از پنج قشر سرخ یعنی فرزندان کارگران، دهقانان، اعضای ارتش آزادی‌بخش، کادرهای انقلابی که پیش از 1945 به حزب پیوسته بودند و فرزندان شهدا تشکیل می شدند، در خیابان‌ها ترس و وحشت به راه انداخته و بسیاری از مردم را به دلایل واهی ضدانقلاب قلمداد کرده و آن‌ها را به جوخه‌های اعدام سپرده و یا به اردوگاه های کار اجباری فرستادند. [[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|ایده‌ی انقلاب فرهنگی]] که در اثر ترس از [[روسیه\|اتحاد جماهیر شوروی]] و رقابت قدرت در داخل حزب به‌وجود آمد، زمینه را برای عقب‌گرد فاحش جامعه‌ی [[چین]] در تمامی زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و آموزشی فراهم ساخت. در سال 1972، و در اوج جدایی [[چین]] و شوروی، [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و [[چوئن لای، نخست وزیر مادام العمر جمهوری خلق چین\|چوئن لای]] در [[پکن]] با [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DB%8C%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D9%86%DB%8C%DA%A9%D8%B3%D9%88%D9%86 ریچارد نیکسون] رییس جمهوری [[آمریکا]] برای برقراری رابطه‌ی دیپلماتیک ملاقات کردند. در همان سال جمهوری خلق چین به عضویت [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D9%85%D9%84%D9%84_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF سازمان ملل] درآمده و عضو دایمی [https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA شورای امنیت این سازمان] شد.

	=== [[ظهور دنگ شیائو یینگ و آغاز اصلاحات]] ===		=== [[ظهور دنگ شیائو یینگ و آغاز اصلاحات]] ===

Samiei در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۹

2023-12-12T10:39:46Z

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۶

2023-11-03T07:46:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۶
خط ۱:		خط ۱:


			جمهوری خلق چین تسلط دولتی در [[چین]] تحت رهبری سیاسی انحصاری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] [[چین]] است. این حکومت از قوه‌های مقننه، مجریه، نظامی، نظارتی، قضاییه و دادرسی تشکیل شده‌است.

	=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===		=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===

Samiei در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۷

2023-10-30T16:37:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۷
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	در دهه‌ی1990، چینِ پس از حادثه‌ی میدان تیَن آنمِن را جیانگ زِمین(Jiang Zemin) به‌عنوان دبیرکل حزب و رییس جمهوری و جورونگجی(Zhu Rongji)در پست نخست وزیری که هر دو شهردار پیشین [[شانگهای]] بودند، رهبری کردند. اصلاحات اقتصادی کلان جیانگ، هرچه بیشتر نظریه‌ی«سوسیالیسم با ویژگی [[چین]]» دِنگ را به پیش هدایت کرد. دروان جیانگ همزمان با رشد فوق العاده‌ی اقتصادی، شاهد رشد فساد اجتماعی، بیکاری ناشی از بستن کارخانجات زیان‌آور دولتی، در بوته‌ی آزمایش قرار گرفتن سیستم ناقص رفاه اجتماعی، و آلودگی شدید محیط زیست بود. تحت مدیریت ده ساله‌ی جیانگزِمین، سیاست اقتصادی [[چین]]، 250 میلیون کشاورز را از فقر نجات داد و به‌صورت پایدار، رشد اقتصادی متوسط 2/12 درصدی را درپی داشت. همچنین در اواخر این دهه بود که [[چین]] شاهد بازگشت دو مستعمره‌ی سابق به [[چین]] بود. [[هنگ کنگ]] در سال 1997 از [[بریتانیا]] و ماکائو در سال 1999 از پرتغال. و در سال 2001 بود که چین رسما به عضویت سازمان تجارت جهانی در آمد.		در دهه‌ی1990، چینِ پس از حادثه‌ی میدان تیَن آنمِن را جیانگ زِمین(Jiang Zemin) به‌عنوان دبیرکل حزب و رییس جمهوری و جورونگجی(Zhu Rongji)در پست نخست وزیری که هر دو شهردار پیشین [[شانگهای]] بودند، رهبری کردند. اصلاحات اقتصادی کلان جیانگ، هرچه بیشتر نظریه‌ی«سوسیالیسم با ویژگی [[چین]]» دِنگ را به پیش هدایت کرد. دروان جیانگ همزمان با رشد فوق العاده‌ی اقتصادی، شاهد رشد فساد اجتماعی، بیکاری ناشی از بستن کارخانجات زیان‌آور دولتی، در بوته‌ی آزمایش قرار گرفتن سیستم ناقص رفاه اجتماعی، و آلودگی شدید محیط زیست بود. تحت مدیریت ده ساله‌ی جیانگزِمین، سیاست اقتصادی [[چین]]، 250 میلیون کشاورز را از فقر نجات داد و به‌صورت پایدار، رشد اقتصادی متوسط 2/12 درصدی را درپی داشت. همچنین در اواخر این دهه بود که [[چین]] شاهد بازگشت دو مستعمره‌ی سابق به [[چین]] بود. [[هنگ کنگ]] در سال 1997 از [[بریتانیا]] و ماکائو در سال 1999 از پرتغال. و در سال 2001 بود که چین رسما به عضویت سازمان تجارت جهانی در آمد.

	رابطه‌ی چین و آمریکا در پایان دهه‌ی 1990، با بمباران سفارت چین در بلگراد متشنج شد. همچنین در سال 2001 یک هواپیمای نظامی [[چین]] با هواپیمای تجسسی آمریکایی در آب‌های بین المللی در نزدیکی جزیره‌ی ~~خَینَن~~(Hainan) برخورد و آتش خشم مردم [[چین]] علیه آمریکا را شعله‌ورتر ساخت.از نظر سیاست خارجی، چین به خاطر ممنوع ساختن فعالیت گروه فالونگونگ(Falun Gong) در سال 1999، بیشتر زیر ذره بین [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1 سازمان دیده بان حقوق بشر] قرار گرفت. در بحران مالی آسیا در سال 1997، اقتصاد چین با قدرت تمام در مقابل این بحران ایستاد و تقریبا آسیا را از بحران اقتصادی نجات داد. در سیاست داخلی، این کشور توانست استاندارد زندگی مردم را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.		رابطه‌ی چین و آمریکا در پایان دهه‌ی 1990، با بمباران سفارت چین در بلگراد متشنج شد. همچنین در سال 2001 یک هواپیمای نظامی [[چین]] با هواپیمای تجسسی آمریکایی در آب‌های بین المللی در نزدیکی جزیره‌ی خَی نَن(Hainan) برخورد و آتش خشم مردم [[چین]] علیه آمریکا را شعله‌ورتر ساخت.از نظر سیاست خارجی، چین به خاطر ممنوع ساختن فعالیت گروه فالونگونگ(Falun Gong) در سال 1999، بیشتر زیر ذره بین [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1 سازمان دیده بان حقوق بشر] قرار گرفت. در بحران مالی آسیا در سال 1997، اقتصاد چین با قدرت تمام در مقابل این بحران ایستاد و تقریبا آسیا را از بحران اقتصادی نجات داد. در سیاست داخلی، این کشور توانست استاندارد زندگی مردم را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.

	اگرچه در این دوران، فاصله‌ی طبقاتی میان شهر و روستا نیز گسترش بیشتری یافت. افزایش نابرابری ثروت میان مناطق شرقی با مناطق غربی و مرکزی، دولت را وادار به اجرای سیاست«توسعه‌ی غرب» نمود که نماد این سیاست احداث راه آهن چینگ خَی(Qinghai)تبت به شمار می‌آید.		اگرچه در این دوران، فاصله‌ی طبقاتی میان شهر و روستا نیز گسترش بیشتری یافت. افزایش نابرابری ثروت میان مناطق شرقی با مناطق غربی و مرکزی، دولت را وادار به اجرای سیاست«توسعه‌ی غرب» نمود که نماد این سیاست احداث راه آهن چینگ خَی(Qinghai)تبت به شمار می‌آید.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۵۳
خط ۵:		خط ۵:
	=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===		=== [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]] ===
	در سال 1949 میلادی، جنگ داخلی طولانی مدت [[چین]]، با پیروزی [[حزب کمونیست]] به پایان رسید و در اول اکتبر همان سال [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] در میدان تیَن آنمِن [[پکن]]، تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی را اعلام كرد. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%AF حزب کومین تانگ] نیز با اعلام جمهوری چین در [[تایوان]]، سرزمین تحت حاکمیتش را به همین جزیره محدود ساخت.		در سال 1949 میلادی، جنگ داخلی طولانی مدت [[چین]]، با پیروزی [[حزب کمونیست]] به پایان رسید و در اول اکتبر همان سال [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] در میدان تیَن آنمِن [[پکن]]، تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی را اعلام كرد. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%AF حزب کومین تانگ] نیز با اعلام جمهوری چین در [[تایوان]]، سرزمین تحت حاکمیتش را به همین جزیره محدود ساخت.
	[[پرونده:1398070909042392618541384.jpg\|بندانگشتی\|جمهوری خلق چین از 1949 تاکنون. قابل بازیابی از https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/07/09/2108662/%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D9%82-%DA%86%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1]]		[[پرونده:1398070909042392618541384.jpg\|بندانگشتی\|جمهوری خلق چین از 1949 تاکنون. قابل بازیابی از https://www.tasnimnews.com/]]
	هدف اولیه‌ی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]، تغییر کامل سیستم مالکیت خصوصی و اجرای اصلاحات گسترده‌ی اقتصادی به سبک [[ایدئولوژی کمونیستی]] بود. لذا سیستم گذشته‌ی مالکیت فئودالی را به نفع کشاورزان فقیر تغییر داد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تأکید زیادی بر مبارزه‌ی طبقاتی و کارهای ایدئولوژیکی داشت. در سال 1953 با تبلیغات گسترده، مبارزه با هرچه که رنگ و بوی گذشته داشت را آغاز نمود. با مالکان و تجار در افتاد و اموالشان را مصادره کرد و برخی از آنان را نیز به چوبه‌ی دار سپرد. بسیاری از ساختمان‌های دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و همچنین تعداد زیادی از آثار ارزشمند هنری را به دلیل تعلق به دوران فئودالی، از بین برد. او معتقد بود سوسیالیسم به تدریج بر تمام ایدئولوژی‌های موجود پیروز خواهد شد.		هدف اولیه‌ی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]، تغییر کامل سیستم مالکیت خصوصی و اجرای اصلاحات گسترده‌ی اقتصادی به سبک [[ایدئولوژی کمونیستی]] بود. لذا سیستم گذشته‌ی مالکیت فئودالی را به نفع کشاورزان فقیر تغییر داد. [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تأکید زیادی بر مبارزه‌ی طبقاتی و کارهای ایدئولوژیکی داشت. در سال 1953 با تبلیغات گسترده، مبارزه با هرچه که رنگ و بوی گذشته داشت را آغاز نمود. با مالکان و تجار در افتاد و اموالشان را مصادره کرد و برخی از آنان را نیز به چوبه‌ی دار سپرد. بسیاری از ساختمان‌های دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و همچنین تعداد زیادی از آثار ارزشمند هنری را به دلیل تعلق به دوران فئودالی، از بین برد. او معتقد بود سوسیالیسم به تدریج بر تمام ایدئولوژی‌های موجود پیروز خواهد شد.
	[[پرونده:Mao-zedong.jpg\|بندانگشتی\|تصویر [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تسه تونگ، موسس [[جمهوری خلق چین]]. قابل بازیابی از https://www.slcfa.lk/mao-zedong-thought/]]		[[پرونده:Mao-zedong.jpg\|بندانگشتی\|تصویر [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] تسه تونگ، موسس [[جمهوری خلق چین]]. قابل بازیابی از https://www.slcfa.lk/mao-zedong-thought/]]