جمهوری خلق چین(از سال 2002 تاکنون) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۴

2025-11-30T11:14:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].		سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
			[[رده:تاریخ معاصر]]

Mahdi در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۹

2025-09-13T17:49:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۹
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]. قابل بازیابی از https://olympians.sa/en/olympics-beijing-2008/]]		[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]. قابل بازیابی از https://olympians.sa/en/olympics-beijing-2008/]]
	نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از ~~رهبران~~ [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با [[آمریکا]] همکاری نمود.		نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|رهبران کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو (Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از حادثه‌ی یازدهم سپتامبر سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود. اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت.

	اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد.		خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد. ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین‌المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز المپیک 2008 پکن و اکسپوی شانگهای در سال 2010 فراهم کرد.

	ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [[چین]] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.		اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [[چین]] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.علی رغم تمامی این چالش‌ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i].خیلی از نظریه پردازان بین‌المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین‌المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.{{به روز رسانی}}

	علی رغم تمامی این ~~چالش ها~~ رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان ~~بین المللی،~~ باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه ~~بین المللی~~ این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد1، ص. 142-147.</ref>

	{{به روز رسانی}}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۵:		خط ۱۱:

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i]. <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند<~~ref~~>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه ~~فرهنگی،~~ هنری و انتشاراتی بین ~~المللی~~ الهدی]~~، جلد 1، ص. 146-147.</ref></small>~~.		[i]. <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند</small>.

			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== نویسنده مقاله ==
	~~<references />~~		علی محمد سابقی

Rashid در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۰۲

2024-09-01T23:02:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۰۲
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]		[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]. قابل بازیابی از https://olympians.sa/en/olympics-beijing-2008/]]
	نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با [[آمریکا]] همکاری نمود.		نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با [[آمریکا]] همکاری نمود.

خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص. 146-147.</ref></small>.		[i]. <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص. 146-147.</ref></small>.

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

Samiei در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۴

2024-08-20T02:24:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۴
خط ۷:		خط ۷:
	ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [[چین]] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.		ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [[چین]] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.

	علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول،~~ ص 142-147</ref>		علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد1، ص. 142-147.</ref>

			{{به روز رسانی}}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]
	* [[جمهوری خلق چین]]
	* [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول،~~ ص 146-147</ref></small>.		[i] - <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص. 146-147.</ref></small>.

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-23T11:21:20Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]		[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]
	نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود.		نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با [[آمریکا]] همکاری نمود.

	اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد.		اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد.

Samiei در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۵

2023-12-12T10:55:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱:		خط ۱:

	[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]		[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]
	نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران کمونیستی به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود.		نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|کمونیستی]] به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود.

	اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد.		اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد.
خط ۹:		خط ۹:
	علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 142-147</ref>		علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 142-147</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==

	~~نیز نگاه کنید به~~ [[جمهوری خلق چین]]؛ [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]		* [[جمهوری خلق چین]]
			* [[جمهوری خلق چین(از سال 1949 تاکنون)]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>مراحل ~~پاياني تأليف~~ كتاب هم زمان بود با ~~برگزاري هجدهمين~~ اجلاس حزب ~~كمونيست چين~~ كه در ~~ناريخ18~~ آبان(8 نوامبر2012) با حضور ~~نمايندگان~~ حزب ~~كمونيست~~ از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس ~~سراسري~~ حزب ~~كمونيست چين~~ معمولا هر 5 سال يك بار برگزار و طي آن رهبران ~~عالي‌رتبه‌ي~~ حزب كه رهبران ~~سياسي~~ كشور ~~نيز~~ به شمار ~~مي‌ر‌وند، تعيين مي‌گردند~~. براساس مقررات ~~حزبي،~~ رهبران حزب و كشور تنها دو بار ~~مي‌توانند اين~~ پست را احراز ~~نمايند~~. ~~بنابراين،~~ طبق يك سنت نانوشته، رهبران حزب ~~كمونيست~~ صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در ~~اين~~ پست مي توانند ~~باقي~~ بمانند و پس از ~~سپري~~ شدن ~~اين~~ مدت، ~~بايستي~~ انتخابات ~~جديدي~~ صورت گرفته و رهبران ~~جديدي~~ سكان قدرت را در ~~اختيار بگيرند~~. در اجلاس هجدهم ~~نيز، هوجينتائو~~ كه از سال2002 قدرت را در ~~اختيار~~ گرفته بود، ~~جاي~~ خود را به نسل ششم از رهبران ~~چين~~ داد و ~~آقاي شي جين پينگ~~(Xi Jinping) به عنوان ~~رييس~~ حزب ~~كمونيست~~ و ~~رييس~~ جمهور ده سال ~~آينده‌ي اين~~ كشور و ~~لي كِچيانگ~~(Li Keqiang) به عنوان نخست ~~وزير برگزيده~~ شدند. برخلاف ~~دوره‌ي‌ خوجين~~ تائو كه ~~كميته‌ي دايمي~~ دفتر ~~سياسي~~ حزب( بلندمرتبه ~~ترين~~ ارگان حزب حاكم ~~كمونيست~~) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد ~~اين كميته~~ به 7 نفر كاهش ~~يافت~~. در ~~اين~~ اجلاس هم ~~چنين~~ 25نفر به عنوان ~~اعضاي~~ دفتر ~~سياسي~~ حزب، 7 نفر به عنوان ~~اعضاي دبيرخانه‌ي كميته‌‌ي مركزي~~ و 205 نفر به عنوان ~~اعضاي كميته ي مركزي~~ حزب ~~كمونيست~~ انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref></small>.		[i] - <small>مراحل پایانی تألیف كتاب هم زمان بود با برگزاری هجدهمین اجلاس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] چین كه در ناریخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمایندگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسری [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست چین]] معمولا هر 5 سال یك بار برگزار و طی آن رهبران عالی‌رتبه‌ی حزب كه رهبران سیاسی كشور نیز به شمار می‌ر‌وند، تعیین می‌گردند. براساس مقررات حزبی، رهبران حزب و كشور تنها دو بار می‌توانند این پست را احراز نمایند. بنابراین، طبق یك سنت نانوشته، رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در این پست می توانند باقی بمانند و پس از سپری شدن این مدت، بایستی انتخابات جدیدی صورت گرفته و رهبران جدیدی سكان قدرت را در اختیار بگیرند. در اجلاس هجدهم نیز، هوجینتائو كه از سال2002 قدرت را در اختیار گرفته بود، جای خود را به نسل ششم از رهبران چین داد و آقای [[شی جین]] پینگ(Xi Jinping) به عنوان رییس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] و رییس جمهور ده سال آینده‌ی این كشور و لی كِچیانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزیر برگزیده شدند. برخلاف دوره‌ی‌ خوجین تائو كه كمیته‌ی دایمی دفتر سیاسی حزب( بلندمرتبه ترین ارگان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب حاكم كمونیست]]) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد این كمیته به 7 نفر كاهش یافت. در این اجلاس هم چنین 25نفر به عنوان اعضای دفتر سیاسی حزب، 7 نفر به عنوان اعضای دبیرخانه‌ی كمیته‌‌ی مركزی و 205 نفر به عنوان اعضای كمیته ی مركزی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب كمونیست]] انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref></small>.

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

Samiei در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۶

2023-11-03T07:56:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~=== از سال 2002 تا کنون ===~~
	[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]		[[پرونده:21076 orig.jpg\|بندانگشتی\|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]
	نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران کمونیستی به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود.		نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران کمونیستی به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود.

Samiei: /* کتابشناسی */

2023-10-30T16:27:20Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۷
خط ۷:		خط ۷:
	ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [[چین]] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.		ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [[چین]] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.

	علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: ~~موسه~~ فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 142-147</ref>		علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [[چین]] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [[چین]] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [[چین]] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 142-147</ref>


خط ۱۳:		خط ۱۳:

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>مراحل پاياني تأليف كتاب هم زمان بود با برگزاري هجدهمين اجلاس حزب كمونيست چين كه در ناريخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمايندگان حزب كمونيست از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسري حزب كمونيست چين معمولا هر 5 سال يك بار برگزار و طي آن رهبران عالي‌رتبه‌ي حزب كه رهبران سياسي كشور نيز به شمار مي‌ر‌وند، تعيين مي‌گردند. براساس مقررات حزبي، رهبران حزب و كشور تنها دو بار مي‌توانند اين پست را احراز نمايند. بنابراين، طبق يك سنت نانوشته، رهبران حزب كمونيست صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در اين پست مي توانند باقي بمانند و پس از سپري شدن اين مدت، بايستي انتخابات جديدي صورت گرفته و رهبران جديدي سكان قدرت را در اختيار بگيرند. در اجلاس هجدهم نيز، هوجينتائو كه از سال2002 قدرت را در اختيار گرفته بود، جاي خود را به نسل ششم از رهبران چين داد و آقاي شي جين پينگ(Xi Jinping) به عنوان رييس حزب كمونيست و رييس جمهور ده سال آينده‌ي اين كشور و لي كِچيانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزير برگزيده شدند. برخلاف دوره‌ي‌ خوجين تائو كه كميته‌ي دايمي دفتر سياسي حزب( بلندمرتبه ترين ارگان حزب حاكم كمونيست) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد اين كميته به 7 نفر كاهش يافت. در اين اجلاس هم چنين 25نفر به عنوان اعضاي دفتر سياسي حزب، 7 نفر به عنوان اعضاي دبيرخانه‌ي كميته‌‌ي مركزي و 205 نفر به عنوان اعضاي كميته ي مركزي حزب كمونيست انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: ~~موسه~~ فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref></small>.		[i] - <small>مراحل پاياني تأليف كتاب هم زمان بود با برگزاري هجدهمين اجلاس حزب كمونيست چين كه در ناريخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمايندگان حزب كمونيست از سرتاسر [[چین]] در [[پکن]] آغاز شد. اجلاس سراسري حزب كمونيست چين معمولا هر 5 سال يك بار برگزار و طي آن رهبران عالي‌رتبه‌ي حزب كه رهبران سياسي كشور نيز به شمار مي‌ر‌وند، تعيين مي‌گردند. براساس مقررات حزبي، رهبران حزب و كشور تنها دو بار مي‌توانند اين پست را احراز نمايند. بنابراين، طبق يك سنت نانوشته، رهبران حزب كمونيست صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در اين پست مي توانند باقي بمانند و پس از سپري شدن اين مدت، بايستي انتخابات جديدي صورت گرفته و رهبران جديدي سكان قدرت را در اختيار بگيرند. در اجلاس هجدهم نيز، هوجينتائو كه از سال2002 قدرت را در اختيار گرفته بود، جاي خود را به نسل ششم از رهبران چين داد و آقاي شي جين پينگ(Xi Jinping) به عنوان رييس حزب كمونيست و رييس جمهور ده سال آينده‌ي اين كشور و لي كِچيانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزير برگزيده شدند. برخلاف دوره‌ي‌ خوجين تائو كه كميته‌ي دايمي دفتر سياسي حزب( بلندمرتبه ترين ارگان حزب حاكم كمونيست) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد اين كميته به 7 نفر كاهش يافت. در اين اجلاس هم چنين 25نفر به عنوان اعضاي دفتر سياسي حزب، 7 نفر به عنوان اعضاي دبيرخانه‌ي كميته‌‌ي مركزي و 205 نفر به عنوان اعضاي كميته ي مركزي حزب كمونيست انتخاب شدند<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref></small>.

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

Samiei در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۶

2023-10-30T16:26:35Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 === از سال 2002 تا کنون ===
-=== نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران کمونیستی به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود. اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد. ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%D8%AD%D8%B2%D8%A8_%DA%A9%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D9%88_%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D9%85%D9%84%DB%8C_%DA%86%DB%8C%D9%86 حزب کمونیست] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 142-147</ref> ===
+[[پرونده:21076 orig.jpg|بندانگشتی|بازی های المپیک 2008 [[پکن]]]]
-=== کتاب شناسی ===
+اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد.
-[i] - مراحل پاياني تأليف كتاب هم زمان بود با برگزاري هجدهمين اجلاس حزب كمونيست چين كه در ناريخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمايندگان حزب كمونيست از سرتاسر چين در پكن آغاز شد. اجلاس سراسري حزب كمونيست چين معمولا هر 5 سال يك بار برگزار و طي آن رهبران عالي‌رتبه‌ي حزب كه رهبران سياسي كشور نيز به شمار مي‌ر‌وند، تعيين مي‌گردند. براساس مقررات حزبي، رهبران حزب و كشور تنها دو بار مي‌توانند اين پست را احراز نمايند. بنابراين، طبق يك سنت نانوشته، رهبران حزب كمونيست صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در اين پست مي توانند باقي بمانند و پس از سپري شدن اين مدت، بايستي انتخابات جديدي صورت گرفته و رهبران جديدي سكان قدرت را در اختيار بگيرند. در اجلاس هجدهم نيز، هوجينتائو كه از سال2002 قدرت را در اختيار گرفته بود، جاي خود را به نسل ششم از رهبران چين داد و آقاي شي جين پينگ(Xi Jinping) به عنوان رييس حزب كمونيست و رييس جمهور ده سال آينده‌ي اين كشور و لي كِچيانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزير برگزيده شدند. برخلاف دوره‌ي‌ خوجين تائو كه كميته‌ي دايمي دفتر سياسي حزب( بلندمرتبه ترين ارگان حزب حاكم كمونيست) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد اين كميته به 7 نفر كاهش يافت. در اين اجلاس هم چنين 25نفر به عنوان اعضاي دفتر سياسي حزب، 7 نفر به عنوان اعضاي دبيرخانه‌ي كميته‌‌ي مركزي و 205 نفر به عنوان اعضاي كميته ي مركزي حزب كمونيست انتخاب شدند<ref>سابقی، محمد علی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref>.

Samiei در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۱۹

2023-10-30T16:19:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	=== از سال 2002 تا کنون ===		=== از سال 2002 تا کنون ===
	نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران کمونیستی به ریاست ~~خوجینتائو~~(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از حادثه‌ی یازدهم سپتامبر سال 2001، چین در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود. اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. ~~خوجینتائو~~ به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. ~~نظریه‌ی~~ ایجاد ~~جامعه‌ی~~ هماهنگ ~~خوجینتائو~~ مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد. ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز المپیک 2008 [[پکن]] و اکسپوی [[شانگهای]] در سال 2010 فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز چین شاهد چالش و ~~بحرانهاي~~ سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان ~~سیچوان~~ که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.~~علي~~ رغم ~~تمامي اين~~ چالش ها رهبران ~~سياسي~~ در ~~ابتداي~~ سال 2012 با پایان دوران حاکمیت ~~خوجینتائو،~~ قدرت را به نسل پنجم از رهبران حزب کمونیست منتقل نمودند[i].		=== نخستین بحرانی که در قرن 21 و با روی کار آمدن نسل چهارم از رهبران کمونیستی به ریاست خوجین تائو(Hu Jintao) با آن روبرو شد، شیوع بیماری واگیر دار سارس بود که زندگی اجتماعی و فعالیت اقتصادی در این کشور را برای مدت بیش از یک‌ماه فلج ساخت. پس از [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA_%DB%B1%DB%B1_%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%AD%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%DB%B1%DB%B1%20%D8%B3%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%20%DA%A9%D9%87%20%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1,%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%2D%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A8%D8%B1%DB%8C%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF. حادثه‌ی یازدهم سپتامبر] سال 2001، [[چین]] در مبارزه‌ی جهانی علیه تروریسم، با آمریکا همکاری نمود. اقتصاد به روند رو به رشد خود با رشد دو رقمی ادامه داد و توسعه‌ی مناطق روستایی در مرکز سیاست‌های دولت مرکزی قرار گرفت. خوجین تائو به تدریج پایه‌های قدرت خود را استحکام بیشتری بخشید و به مبارزه با فساد ادامه داد. نظریه‌ی ایجاد جامعه‌ی هماهنگ خوجین تائو مورد تأکید قرار گرفت و احترام به حقوق اساسی مردم در این کشور بیش از قبل مورد توجه واقع شد. ادامه‌ی رشد اقتصادی و بهبود وجهه‌ی بین المللی زمینه را برای برگزاری موفقیت آمیز [https://www.olympic.ir/fa/history/olympicgameshistory/beijing2008 المپیک 2008 پکن] و [https://www.farsfair.ir/PContent.aspx?id=10&&lang=fa-IR#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%A7%D9%88%D9%84,%DA%A9%D9%87%20%D8%B3%D9%85%D8%A8%D9%84%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D9%85%DB%8C%20%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. اکسپوی شانگهای در سال 2010] فراهم کرد. اگرچه در دوران پیش و پس از برگزاری المپیک نیز [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شاهد چالش و بحران‌های سیاسی و امنیتی و طبیعی همچون شورش در تبت، سین کیانگ و زلزله‌ی ویرانگر استان سی چوان که 70 هزار قربانی برجای گذاشت، شد.علی رغم تمامی این چالش ها رهبران سیاسی در ابتدای سال 2012 با پایان دوران حاکمیت خوجین تائو، قدرت را به نسل پنجم از رهبران [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%D8%AD%D8%B2%D8%A8_%DA%A9%D9%85%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D9%88_%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D9%85%D9%84%DB%8C_%DA%86%DB%8C%D9%86 حزب کمونیست] منتقل نمودند[i]. خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در زمینه‌های مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن [http://wiki.icro.ir/index.php?title=%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] نامیده‌اند.<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 142-147</ref> ===

	خیلی از نظریه پردازان بین المللی، باتوجه به رشد پایدار اقتصادی چین که اینک این کشور را در جایگاه دوم جهان قرار داده، و قدرت سخت و نرم چین را تا حد زیادی افزایش داده و جایگاه بین المللی این کشور را در ~~زمینه‌های~~ مختلف اقتصادی، تولیدی، فرهنگی، سیاسی، آموزشی و... ارتقا داده است، قرن بیست و یکم را قرن آسیا، به ویژه قرن چین نامیده‌اند.

	=== کتاب شناسی ===		=== کتاب شناسی ===
	[i] - مراحل پاياني تأليف كتاب هم زمان بود با برگزاري هجدهمين اجلاس حزب كمونيست چين كه در ناريخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمايندگان حزب كمونيست از سرتاسر چين در پكن آغاز شد. اجلاس سراسري حزب كمونيست چين معمولا هر 5 سال يك بار برگزار و طي آن رهبران عالي‌رتبه‌ي حزب كه رهبران سياسي كشور نيز به شمار مي‌ر‌وند، تعيين مي‌گردند. براساس مقررات حزبي، رهبران حزب و كشور تنها دو بار مي‌توانند اين پست را احراز نمايند. بنابراين، طبق يك سنت نانوشته، رهبران حزب كمونيست صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در اين پست مي توانند باقي بمانند و پس از سپري شدن اين مدت، بايستي انتخابات جديدي صورت گرفته و رهبران جديدي سكان قدرت را در اختيار بگيرند. در اجلاس هجدهم نيز، هوجينتائو كه از سال2002 قدرت را در اختيار گرفته بود، جاي خود را به نسل ششم از رهبران چين داد و آقاي شي جين پينگ(Xi Jinping) به عنوان رييس حزب كمونيست و رييس جمهور ده سال آينده‌ي اين كشور و لي كِچيانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزير برگزيده شدند. برخلاف دوره‌ي‌ خوجين تائو كه كميته‌ي دايمي دفتر سياسي حزب( بلندمرتبه ترين ارگان حزب حاكم كمونيست) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد اين كميته به 7 نفر كاهش يافت. در اين اجلاس هم چنين 25نفر به عنوان اعضاي دفتر سياسي حزب، 7 نفر به عنوان اعضاي دبيرخانه‌ي كميته‌‌ي مركزي و 205 نفر به عنوان اعضاي كميته ي مركزي حزب كمونيست انتخاب شدند<ref>سابقی، محمد علی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref>.		[i] - مراحل پاياني تأليف كتاب هم زمان بود با برگزاري هجدهمين اجلاس حزب كمونيست چين كه در ناريخ18 آبان(8 نوامبر2012) با حضور نمايندگان حزب كمونيست از سرتاسر چين در پكن آغاز شد. اجلاس سراسري حزب كمونيست چين معمولا هر 5 سال يك بار برگزار و طي آن رهبران عالي‌رتبه‌ي حزب كه رهبران سياسي كشور نيز به شمار مي‌ر‌وند، تعيين مي‌گردند. براساس مقررات حزبي، رهبران حزب و كشور تنها دو بار مي‌توانند اين پست را احراز نمايند. بنابراين، طبق يك سنت نانوشته، رهبران حزب كمونيست صرفا به مدت 10 سال( دو بار) در اين پست مي توانند باقي بمانند و پس از سپري شدن اين مدت، بايستي انتخابات جديدي صورت گرفته و رهبران جديدي سكان قدرت را در اختيار بگيرند. در اجلاس هجدهم نيز، هوجينتائو كه از سال2002 قدرت را در اختيار گرفته بود، جاي خود را به نسل ششم از رهبران چين داد و آقاي شي جين پينگ(Xi Jinping) به عنوان رييس حزب كمونيست و رييس جمهور ده سال آينده‌ي اين كشور و لي كِچيانگ(Li Keqiang) به عنوان نخست وزير برگزيده شدند. برخلاف دوره‌ي‌ خوجين تائو كه كميته‌ي دايمي دفتر سياسي حزب( بلندمرتبه ترين ارگان حزب حاكم كمونيست) متشكل از 9 نفر بود، در اجلاس هجدهم تعداد اين كميته به 7 نفر كاهش يافت. در اين اجلاس هم چنين 25نفر به عنوان اعضاي دفتر سياسي حزب، 7 نفر به عنوان اعضاي دبيرخانه‌ي كميته‌‌ي مركزي و 205 نفر به عنوان اعضاي كميته ي مركزي حزب كمونيست انتخاب شدند<ref>سابقی، محمد علی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص 146-147</ref>.