خط در سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samiei در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۱

2024-08-29T06:11:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Screenshot (6).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (Nabati)[1]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (Proto-Sinaitic) بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت<ref>Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127</ref>؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.		[[پرونده:Screenshot (6).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (Nabati)[1]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (Proto-Sinaitic) بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت<ref>Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127</ref>؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.

	در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم ~~برر~~ [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل ~~گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند،~~ طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.[[پرونده:Screenshot (7).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]در حال حاضر خط و الفبای سریانی (Syriac alphabet) در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد:		در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم بر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند.

			طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.[[پرونده:Screenshot (7).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]در حال حاضر خط و الفبای سریانی (Syriac alphabet) در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد:

	* مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (Esṭrangēlā)؛		* مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (Esṭrangēlā)؛

Samiei در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۰

2024-08-29T06:10:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Screenshot (6).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (Nabati)[1]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (Proto-Sinaitic) بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت<ref>Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127</ref>؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.		[[پرونده:Screenshot (6).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (Nabati)[1]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (Proto-Sinaitic) بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت<ref>Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127</ref>؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.

	در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.[[پرونده:Screenshot (7).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]در حال حاضر خط و الفبای سریانی (Syriac alphabet) در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (Esṭrangēlā)، شرقی یا «مدنحایا» ('Maḏnḥāyā') و «سِرطا» (Serṭā) (گونه غربی)؛ در تصاویر 1 تا 3 گونه های متفاوت خط و الفبای سریانی نشان داده شده است<ref>شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>:[[پرونده:Screenshot (8).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]		در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.[[پرونده:Screenshot (7).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]در حال حاضر خط و الفبای سریانی (Syriac alphabet) در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد:

			* مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (Esṭrangēlā)؛
			* شرقی یا «مدنحایا» ('Maḏnḥāyā')؛
			* «سِرطا» (Serṭā) (گونه غربی).

			در تصاویر 1 تا 3 گونه های متفاوت خط و الفبای سریانی نشان داده شده است<ref>شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>:[[پرونده:Screenshot (8).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-29T06:10:04Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Screenshot (6).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (Nabati)[1]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (Proto-Sinaitic) بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت<ref>Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127</ref>؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.		[[پرونده:Screenshot (6).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (Nabati)[1]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (Proto-Sinaitic) بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت<ref>Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127</ref>؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.

	در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.[[پرونده:Screenshot (7).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]در حال حاضر خط و الفبای سریانی (Syriac alphabet) در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (Esṭrangēlā)، شرقی یا «مدنحایا» ('Maḏnḥāyā') و «سِرطا» (Serṭā) (گونه غربی)؛ در تصاویر 1 تا 3 گونه های متفاوت خط و الفبای سریانی نشان داده شده است<ref>شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>:[[پرونده:Screenshot (8).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]		در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.[[پرونده:Screenshot (7).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)]]در حال حاضر خط و الفبای سریانی (Syriac alphabet) در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (Esṭrangēlā)، شرقی یا «مدنحایا» ('Maḏnḥāyā') و «سِرطا» (Serṭā) (گونه غربی)؛ در تصاویر 1 تا 3 گونه های متفاوت خط و الفبای سریانی نشان داده شده است<ref>شنی، کریم( 1400). فرهنگ و [[تاریخ سوریه]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>:[[پرونده:Screenshot (8).png\|بندانگشتی\|خط و الفبای سریانی، برگرفته از شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)]]

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۹

2024-08-29T06:09:14Z

نمایش تغییرات

Momeni در ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۰

2024-08-23T18:00:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۰
خط ۳:		خط ۳:
	در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.<ref>''Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127''</ref>		در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.<ref>''Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127''</ref>

	در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:		در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:<ref>شنی، کریم( 1400). فرهنگ و تاریخ [[سوریه]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| rowspan="2" \|'''نام'''		\| rowspan="2" \|'''نام'''

Momeni در ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۶

2024-06-19T19:56:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	شکل نوشتاری رایج در ~~سوریه،~~ خط و الفبای عربی ~~است~~ که البته بهتر ~~است~~ خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد ~~داشت[6]؛~~ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.		شکل نوشتاری رایج در [[سوریه]]، خط و الفبای عربی ‌‌‌‌‌است که البته بهتر ‌‌‌‌‌است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.

	در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ~~است؛~~ یعنی باتوجه به ~~تمدنهای~~ یکپارچه حاکم برر سوریه و نیز ~~تمدنهای~~ پراکنده ای که به شکل ~~دولتشهرهای~~ مستقل در مناطق مختلف سوریه شکل ~~گرفتهاند،~~ طیفی از انواع خطوط، مورد ~~استفاده~~ بوده ~~است؛~~ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.		در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل ‌‌‌‌‌است؛ یعنی باتوجه به تمدن‌‌‌‌های یکپارچه حاکم برر [[سوریه]] و نیز تمدن‌‌‌‌های پراکنده ای که به شکل دولتشهر‌‌‌‌های مستقل در مناطق مختلف [[سوریه]] شکل گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، طیفی از انواع خطوط، مورد ‌‌‌‌‌استفاده بوده ‌‌‌‌‌است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.<ref>''Jacques Ryckmans, Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach, p. 127''</ref>

	در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در ~~کلیساهای~~ یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ~~استفاده میشود~~ که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا ~~«استرانگلو»~~ (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:		در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در کلیسا‌‌‌‌های یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و ‌‌‌‌‌استفاده ‌‌‌‌‌‌‌می‌شود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «‌‌‌‌‌استرانگلو» (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| rowspan="2" \|'''نام'''		\| rowspan="2" \|'''نام'''
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|'''''سرتو'''''		\|'''''سرتو'''''
	\|-		\|-
	\|[[Aleph\|''Ālep̄'']]		\|[[Aleph&action=edit&redlink=1&action=edit&redlink=1\|''Ālep̄'']]
	\|		\|
	\|		\|
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\|''b''		\|''b''
	\|-		\|-
	\|[[Gimel\|''Gāmal'']]		\|[[Gimel&action=edit&redlink=1&action=edit&redlink=1\|''Gāmal'']]
	\|		\|
	\|		\|
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	\|''h''		\|''h''
	\|-		\|-
	\|[[Waw (letter)\|''Waw'']]		\|[[Waw (letter)&action=edit&redlink=1&action=edit&redlink=1\|''Waw'']]
	\|		\|
	\|		\|
خط ۱۰۰:		خط ۱۰۰:
	\|''n''		\|''n''
	\|-		\|-
	\|[[Samekh\|''Semkaṯ'']]		\|[[Samekh&action=edit&redlink=1&action=edit&redlink=1\|''Semkaṯ'']]
	\|		\|
	\|		\|
خط ۱۵۰:		خط ۱۵۰:
	(''th'', ''θ'')		(''th'', ''θ'')
	\|}		\|}

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[خط ژاپنی]]؛ [[خط روسی]]؛ [[زبان و خط کوبایی]]؛ [[زبان و خط تونسی]]؛ [[خط افغانی]] ؛ [[خط چینی]]؛ [[خط سنگالی]]؛ [[زبان و خط فرانسوی]]؛ [[زبان و خط آرژانتینی]]؛ [[زبان و خط رسمی مالی]]؛ [[زبان و خط رسمی ساحل عاج]]؛ [[زبان و خط رسمی تایلند]]؛ [[زبان و خط رسمی اردن]]؛ [[زبان و خط رسمی سیرالئون]]؛ [[زبان و خط رسمی قطر]]

			== پاورقی ==
			[5] . نَبَطیان قومی آرامیان، شاخه کنعانیان بودند که در شمال [[خلیج عقبه]] و شمال خاوری شبه‌جزیره سینا و شمال خاوری [[مصر]] زندگی ‌‌‌‌‌‌می‌کردند. نام پایتخت ایشان «رقمو» (''Raqēmō'') بود که در « جبل‌المذبح» در [[اردن]] کنونی قرار دارد. یونانیان آن را «پترا» (''Petraea'') ‌‌‌‌‌‌می‌گفتند. [[پترا]] یعنی سنگ و شهر به خاطر مقبره‌‌‌‌‌هایش که در صخره‌‌‌‌‌ها تراشیده شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند، بدین نام تسمیه شده‌‌‌‌‌است.

			== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-02T16:57:55Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	شکل نوشتاری رایج در سوریه، خط و الفبای عربی است که البته بهتر است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت[6]؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.		شکل نوشتاری رایج در سوریه، خط و الفبای عربی است که البته بهتر است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت[6]؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.

	در سوریه پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل است؛ یعنی باتوجه به تمدنهای یکپارچه حاکم برر سوریه و نیز تمدنهای پراکنده ای که به شکل دولتشهرهای مستقل در مناطق مختلف سوریه شکل گرفتهاند، طیفی از انواع خطوط، مورد استفاده بوده است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.		در [[سوریه]] پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل است؛ یعنی باتوجه به تمدنهای یکپارچه حاکم برر سوریه و نیز تمدنهای پراکنده ای که به شکل دولتشهرهای مستقل در مناطق مختلف سوریه شکل گرفتهاند، طیفی از انواع خطوط، مورد استفاده بوده است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.

	در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در کلیساهای یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و استفاده میشود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «استرانگلو» (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:		در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در کلیساهای یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و استفاده میشود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «استرانگلو» (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «شکل نوشتاری رایج در سوریه، خط و الفبای عربی است که البته بهتر است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعرا...» ایجاد کرد

2024-03-01T11:44:52Z

صفحه‌ای تازه حاوی «شکل نوشتاری رایج در سوریه، خط و الفبای عربی است که البته بهتر است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعرا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

شکل نوشتاری رایج در سوریه، خط و الفبای عربی است که البته بهتر است خط اسلامی نامیده شود؛ زیرا خط عربی پیش از اسلام، نوعی خط نَسْخِ برگرفته از خط «نَبَطی» (''Nabati'')[5]و الفبای «نیاسینایی» یا «پیشاسینایی» (''Proto-Sinaitic'') بود و نگارشی ساده، بی نقطه و اعراب و کمکاربرد داشت[6]؛ اما بعد از گسترش اسلام و ورود مستعربه و اقوام دیگر به اسلام و حکومت اسلامی، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.

در سوریه پیش از اسلام نیز شکل و ریشه خط و الفبا به قول منطقیون، مقول به تفصیل است؛ یعنی باتوجه به تمدنهای یکپارچه حاکم برر سوریه و نیز تمدنهای پراکنده ای که به شکل دولتشهرهای مستقل در مناطق مختلف سوریه شکل گرفتهاند، طیفی از انواع خطوط، مورد استفاده بوده است؛ مثل خط و الفبای اوگاریتی، مصری، آرامی (نبطی، تدمری و...)، فنیقی و در ادوار متأخرتر، سریانی (آشوری)، عبری، یونانی و رومی.

در حال حاضر خط و الفبای سریانی (''Syriac alphabet'') در کلیساهای یعقوبی به عنوان خط زبان مقدس کتاب مقدس، اموزش داده و استفاده میشود که سه گونه متفاوت دارد: مُدوّر یا «استرانگلو» (''Esṭrangēlā'')، شرقی یا «مدنحایا» (''<nowiki/>'Maḏnḥāyā''') و «سِرطا» (''Serṭā'') (گونه غربی)؛ بدین شکل:
{| class="wikitable"
| rowspan="2" |'''نام'''
| colspan="3" |'''نویسه'''
| rowspan="2" |'''معادل انگلیسی'''
|-
|'''''مدنحایا'''''
|'''''مدنحایا'''''
|'''''سرتو'''''
|-
|[[Aleph|''Ālep̄'']]
|
|
|
|ā
|-
|''Bēṯ''
|
|
|
|''b''
|-
|[[Gimel|''Gāmal'']]
|
|
|
|''g''
|-
|''Dālaṯ''
|
|
|
|''d''
|-
|''Hē''
|
|
|
|''h''
|-
|[[Waw (letter)|''Waw'']]
|
|
|
|''w''
''ū'' / ''ō'' / ''u'' / ''o''
|-
|''Zayn''
|
|
|
|''z''
|-
|''Ḥēṯ''
|
|
|
|''ḥ''
|-
|''Ṭēṯ''
|
|
|
|''ṭ''
|-
|''Yōḏ''
|
|
|
|''y''
''ī'' / ''i''
|-
|''Kāp̄''
|
|
|
|''k''
(''kh'', ''x'')
|-
|''Lāmaḏ''
|
|
|
|''l''
|-
|''Mīm''
|
|
|
|''m''
|-
|''Nūn''
|
|
|
|''n''
|-
|[[Samekh|''Semkaṯ'']]
|
|
|
|''s''
|-
|''Ē''
|
|
|
|''ʿ''
|-
|''Pē''
|
|
|
|''p''
(''ph''/ ''f'')
|-
|''Ṣāḏē''
|
|
|
|''ṣ''
|-
|''Qōp̄''
|
|
|
|''q''
|-
|''Rēš''
|
|
|
|''r''
|-
|''Šīn''
|
|
|
|''š'' (''sh'')
|-
|''Taw''
|
|
|
|''t''
(''th'', ''θ'')
|}