خوان رامون خیمنس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hasti در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۲

2025-01-30T18:22:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۲
خط ۳:		خط ۳:
	بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.		بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.

	بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914)<ref>فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ [[اسپانیا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>.		بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914).

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۹:		خط ۹:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			==منبع اصلی==
			فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ [[اسپانیا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)
			==نویسنده مقاله==
			مهدی فاخری

Hasti در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲

2024-06-07T09:32:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|~~210x210پیکسل~~\|خوان رامون ~~خیمنس~~]]خوان رامون خیمنس، شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است.		[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|356x356px\|خوان رامون خیمنس، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.bridgemanimages.com/en/noartistknown/juan-jamon-jimenez-1881-1958-spanish-poet-literature-nobel-prize-in-1956-here-c-1930/nomedium/asset/1708779]]خوان رامون خیمنس، شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است.

	بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.		بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.

Samiei در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸

2024-06-04T09:48:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است.		[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]خوان رامون خیمنس، شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است.

	بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.		بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.

Samiei در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸

2024-06-04T09:48:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است. بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید.<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>		[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است.

	بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914).<ref>فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ [[اسپانیا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>		بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>.

			بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914)<ref>فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ [[اسپانیا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان و ادبیات اسپانیا]]؛ [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی اسپانیا]]؛ [[مشاهیر ادبی اسپانیا]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-12T22:17:31Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است. بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید.<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>		[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است. بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید.<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>

	بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914).<ref>فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ اسپانیا. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>		بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914).<ref>فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ [[اسپانیا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hasti در ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۱

2024-05-12T12:51:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''~~خوان رامون خیمنس(~~1881-1958~~):~~'''~~		[[پرونده:خوان رامون خیمنس.jpg\|بندانگشتی\|210x210پیکسل\|خوان رامون خیمنس]]شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر (Moguer) متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه‌ای بر کتاب حیوان اعماق (Animal de fondo) آثارش را به سه دوره تقسیم می‌کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده‌ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است. بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می‌پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می‌زیست و شعر می‌سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید.<ref>Lazar, Fernando, Literatura Española, Baracaldo, 1995, p. 325.</ref>

	~~شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر[1] متولد شد.~~ از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه ای بر کتاب ~~حیوان اعماق[2] آثارش را~~ به ~~سه دوره تقسیم می کند~~: ~~ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است~~ و ~~اینکه خدا پدیده ای است عقلانی؛~~ و ~~ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است~~. ~~بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت~~. ~~در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می زیست~~ و ~~شعر می سرود~~. ~~سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد~~. ~~دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید~~.[3]		بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاپ رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان (Piedra y cielo) (1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده (Diario de un poeta recién casado) (1916)، من و پلاترو (Platero y yo) (1914).<ref>فاخری، مهدی(1392). جامعه و فرهنگ اسپانیا. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>

	بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاب رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان[4](1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده[5] (1916)، من و پلاترو[6](1914).		== کتابشناسی ==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''خوان رامون خیمنس(1881-1958):''' شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر[1] متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه ای بر کتاب حیوان ا...» ایجاد کرد

2024-03-23T13:28:05Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''خوان رامون خیمنس(1881-1958):''' شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر[1] متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه ای بر کتاب حیوان ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''خوان رامون خیمنس(1881-1958):'''

شاعر و نثر نویس اسپانیایی که در موگِر[1] متولد شد. از بکر و روبن داریو متأثر بود و تاًثیر مدرنیسم در اولین آثارش مشهود است، او در جستجوی شعری ناب بود تا به بیان زندگی درونی بپردازد. به سال 1949 در مقدمه ای بر کتاب حیوان اعماق[2] آثارش را به سه دوره تقسیم می کند: ویژگی دوره اول سرمستی عشق است، ویژگی دوره دوم عطش جاودانگی است و اینکه خدا پدیده ای است عقلانی؛ و ویژگی سوم لزوم وجدان درونی است. بعدها او به طرح تقسیم بندی دیگری که دربردارنده دو دوره بود پرداخت. در سال 1916 با زنی فرهیخته که به شعر می پرداخت ازدواج کرد، در انزوا می زیست و شعر می سرود. سه روز پس از دریافت جایزه ادبی نوبل در سال 1956، همسرش را از دست داد و دچار افسردگی شد. دو سال بعد نیز خود به انتهای راه زندگی رسید.[3]

بیش از چهل کتاب شعر از خود به چاب رساند، برخی از آثار او: سنگ و آسمان[4](1919)، روزنگار یک شاعرتازه ازدواج کرده[5] (1916)، من و پلاترو[6](1914).