دسته بندی ادبیات در سنگال - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Amani در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۰

2025-08-14T19:20:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۰
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([[فرانسه]] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.		سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([[فرانسه]] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.
			[[پرونده:آمادو لامین سال.jpg\|بندانگشتی\|مهمترین شاعر معاصر فرانسه زبان سنگال "آمادو لامین سال"(1394). برگرفته از سایت سن پلاس، قابل بازیابی از https://www.seneplus.com//article/amadou-lamine-sall-je-me-suis-intéressé-dans-mon-livre-lavenir-de-la-pensée-de-senghor]]
	"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر [[شعر در سنگال\|شعر]] [[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه]] های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنایی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه [[شعر در سنگال\|شعر]] او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله‌ی شعرش و بیشتر [[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه]] هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه [[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه]] و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر [[شعر در سنگال\|شعر]] [[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه]] های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنایی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه [[شعر در سنگال\|شعر]] او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله‌ی شعرش و بیشتر [[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه]] هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه [[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه]] و یک نمایشنامه است.

Amani در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۶

2025-08-13T17:26:23Z

نمایش تغییرات

Rashid در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۱۵

2024-08-08T02:15:03Z

نمایش تغییرات

Rashid در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۴

2024-06-11T11:54:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.

	مهمترین شاعر معاصر فرانسه [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.		مهمترین شاعر معاصر فرانسه [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i]. پدیده ای جادویی که مرد را در شب عروسی ناتوان می سازد.		[i]. پدیده ای جادویی که مرد را در شب عروسی ناتوان می سازد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-28T01:20:26Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۲۰
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [[فرانسه]]، شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است».<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>		وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [[فرانسه]]، شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است».<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>

	ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار ~~سنگوری~~ را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [[فرانسه]] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.		ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سن[[گوری]] را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [[فرانسه]] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.

	نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقائی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.		نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقائی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.

Rashid در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۹

2024-05-17T15:49:34Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-04T06:39:03Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۹
خط ۲:		خط ۲:

	=== '''[[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه کوتاه]]''' ===		=== '''[[قصه های کوتاه در سنگال\|قصه کوتاه]]''' ===
	در کشور [[سنگال]] قصه های کوتاه جایگاه قابل توجهی در ادبیات داشته و از آنها برای آموزش کودکان و نوجوانان به زبان های فرانسه و آفریقایی استفاده می شود. از مشهورترین قصه نویسان سنگالی می توان به "ماسامبا گی"(Massamba Guèye) اشاره کرد. او نه تنها یک قصه نویس بلکه استاد دانشگاه در داکار است و در [[رادیو در سنگال\|رادیو سنگال]](RSI) هم در برنامه ای تحت عنوان "قصه ها و افسانه ها" فعال است. یکی از مهم ترین آثار وی دیوان "هر قصه ای پیامی دارد"(کتاب- سی دی) نام دارد که خلاصه ای از مجموع چهار قصه به نام های "مادر حریص"، "قورباغه و زن کتک خورده"، پرحرف ثروتمند" و "عزا داری بوکی(Bouki)" است. موضوع این اثر روش های آموزشی تربیتی محصلان و دبیران امروزی در مدارس است.		در کشور [[سنگال]] قصه های کوتاه جایگاه قابل توجهی در ادبیات داشته و از آنها برای آموزش کودکان و نوجوانان به زبان های [[فرانسه]] و آفریقایی استفاده می شود. از مشهورترین قصه نویسان سنگالی می توان به "ماسامبا گی"(Massamba Guèye) اشاره کرد. او نه تنها یک قصه نویس بلکه استاد دانشگاه در داکار است و در [[رادیو در سنگال\|رادیو سنگال]](RSI) هم در برنامه ای تحت عنوان "قصه ها و افسانه ها" فعال است. یکی از مهم ترین آثار وی دیوان "هر قصه ای پیامی دارد"(کتاب- سی دی) نام دارد که خلاصه ای از مجموع چهار قصه به نام های "مادر حریص"، "قورباغه و زن کتک خورده"، پرحرف ثروتمند" و "عزا داری بوکی(Bouki)" است. موضوع این اثر روش های آموزشی تربیتی محصلان و دبیران امروزی در مدارس است.

	"رافائل اندای"(Rafael Enday) نیز یک قصه نویس، محقق، فیلسوف و متخصص کتابداری و زبان های قبیله ای است. وی در رأس آرشیو های فرهنگی سنگال و رئیس کتابخانه های عمومی وزارت فرهنگ است و در نشر اندا جهان سوم(Enda Tier Monde) و [[رادیو در سنگال\|رادیو سنگال]] نیز یک برنامه ی هفتگی فعال دارد. او با خانم "لیلیان کِستِلوت"(Lilyan Kesteloot) یک مجموعه قصه روی سایت(Conte-moi) به نام "مهتاب یا نور ماه" قرار داده است.		"رافائل اندای"(Rafael Enday) نیز یک قصه نویس، محقق، فیلسوف و متخصص کتابداری و زبان های قبیله ای است. وی در رأس آرشیو های فرهنگی سنگال و رئیس کتابخانه های عمومی وزارت فرهنگ است و در نشر اندا جهان سوم(Enda Tier Monde) و [[رادیو در سنگال\|رادیو سنگال]] نیز یک برنامه ی هفتگی فعال دارد. او با خانم "لیلیان کِستِلوت"(Lilyan Kesteloot) یک مجموعه قصه روی سایت(Conte-moi) به نام "مهتاب یا نور ماه" قرار داده است.
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	شعر آفریقایی به زبان فرانسه در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان فرانسه در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [ii] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه [[شعر در سنگال]] در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [ii] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:

	معروف ترین این شاعران لئوپولدسدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده ی سنگالی و اولین رئیس جمهور سنگال در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در فرانسه وزیر بود. وی نماد همکاری بین فرانسه و مستعمرات قدیمی این کشور بود.		معروف ترین این شاعران لئوپولدسدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده ی سنگالی و اولین رئیس جمهور سنگال در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در فرانسه وزیر بود. وی نماد همکاری بین فرانسه و مستعمرات قدیمی این کشور بود.

Rashid در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۵

2024-04-29T15:25:04Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-16T00:52:34Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۵۲
خط ۳:		خط ۳:
	'''9-3-1- قصه کوتاه'''		'''9-3-1- قصه کوتاه'''

	در کشور سنگال قصه های کوتاه جایگاه قابل توجهی در ادبیات داشته و از آنها برای آموزش کودکان و نوجوانان به زبان های فرانسه و آفریقایی استفاده می شود. از مشهورترین قصه نویسان سنگالی می توان به "ماسامبا گی" (Massamba Guèye) اشاره کرد. او نه تنها یک قصه نویس بلکه استاد دانشگاه در داکار است و در رادیو سنگال (RSI) هم در برنامه ای تحت عنوان "قصه ها و افسانه ها" فعال است. یکی از مهمترین آثار وی دیوان "هر قصه ای پیامی دارد" (کتاب- سی دی) نام دارد که خلاصه ای از مجموع چهار قصه به نام های "مادر حریص"، "قورباغه و زن کتک خورده"، پرحرف ثروتمند" و "عزا داری بوکی(Bouki)" است. موضوع این اثر روش های آموزشی تربیتی محصلان و دبیران امروزی در مدارس است.		در کشور سنگال قصه های کوتاه جایگاه قابل توجهی در ادبیات داشته و از آنها برای آموزش کودکان و نوجوانان به زبان های [[فرانسه]] و آفریقایی استفاده می شود. از مشهورترین قصه نویسان سنگالی می توان به "ماسامبا گی" (Massamba Guèye) اشاره کرد. او نه تنها یک قصه نویس بلکه استاد دانشگاه در داکار است و در رادیو سنگال (RSI) هم در برنامه ای تحت عنوان "قصه ها و افسانه ها" فعال است. یکی از مهمترین آثار وی دیوان "هر قصه ای پیامی دارد" (کتاب- سی دی) نام دارد که خلاصه ای از مجموع چهار قصه به نام های "مادر حریص"، "قورباغه و زن کتک خورده"، پرحرف ثروتمند" و "عزا داری بوکی(Bouki)" است. موضوع این اثر روش های آموزشی تربیتی محصلان و دبیران امروزی در مدارس است.

	"رافائل اندای" (Rafael Enday) نیز یک قصه نویس، محقق، فیلسوف و متخصص کتابداری و زبان های قبیله ای است. وی در رأس آرشیو های فرهنگی سنگال و رئیس کتابخانه های عمومی وزارت فرهنگ است و در نشر اندا جهان سوم Enda Tier Monde)) و رادیو سنگال نیز یک برنامه ی هفتگی فعال دارد. او با خانم "لیلیان کِستِلوت" (Lilyan Kesteloot) یک مجموعه قصه روی سایت (Conte-moi) به نام "مهتاب یا نور ماه" قرار داده است.		"رافائل اندای" (Rafael Enday) نیز یک قصه نویس، محقق، فیلسوف و متخصص کتابداری و زبان های قبیله ای است. وی در رأس آرشیو های فرهنگی سنگال و رئیس کتابخانه های عمومی وزارت فرهنگ است و در نشر اندا جهان سوم Enda Tier Monde)) و رادیو سنگال نیز یک برنامه ی هفتگی فعال دارد. او با خانم "لیلیان کِستِلوت" (Lilyan Kesteloot) یک مجموعه قصه روی سایت (Conte-moi) به نام "مهتاب یا نور ماه" قرار داده است.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-23T12:53:20Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	شعر آفریقایی به زبان فرانسه در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان فرانسه در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [2] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها (sérère : نام یک قبیله) همه اینها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. سنگال سرزمین حدود پانزده شاعر بنام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه [[شعر در سنگال]] در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [2] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها (sérère : نام یک قبیله) همه اینها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. سنگال سرزمین حدود پانزده شاعر بنام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:

	معروف ترین این شاعران لئوپولدسدار سنگور (Léopold Sédar Senghor) (2001-1906) است. سدار سنگور در روستاي ژوآل (Joal) به دنيا آمد. او مهمترين شاعر و نويسنده ی سنگالي و اولين رئيس جمهور سنگال در سال هاي 1980-1960 مي‌باشد وي اولين آفريقايي بود كه در آكادمي فرانسوي يك كرسي به خود اختصاص داد. همچنين او قبل از استقلال كشورش در فرانسه وزير بود. وي نماد همكاري بين فرانسه و مستعمرات قديمي اين كشور بود.		معروف ترین این شاعران لئوپولدسدار سنگور (Léopold Sédar Senghor) (2001-1906) است. سدار سنگور در روستاي ژوآل (Joal) به دنيا آمد. او مهمترين شاعر و نويسنده ی سنگالي و اولين رئيس جمهور سنگال در سال هاي 1980-1960 مي‌باشد وي اولين آفريقايي بود كه در آكادمي فرانسوي يك كرسي به خود اختصاص داد. همچنين او قبل از استقلال كشورش در فرانسه وزير بود. وي نماد همكاري بين فرانسه و مستعمرات قديمي اين كشور بود.