دوازده حیوان نمادین در چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۱

2025-12-02T16:31:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	~~[[رده:فرهنگ عمومی]]~~
	[[رده:نمادهای تاریخی]]		[[رده:نمادهای تاریخی]]

Mahdi در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۱

2025-11-14T15:01:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. برگرفته از سایت someperfectfuture، قابل بازیابی از https://www.someperfectfuture.com/work-peace/2014/2/17/inner-true-and-secret-animals]]مردم [[چین]] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.		[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. برگرفته از سایت someperfectfuture، قابل بازیابی از https://www.someperfectfuture.com/work-peace/2014/2/17/inner-true-and-secret-animals]]مردم [[چین]] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.

	مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ~~ـ220~~ م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ~~ـگاو»،~~ «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق می‌گیرد.<ref>idb, 31-35</ref>		مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 220 م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه موش»، «چُو گاو»، «یین ببر»، «ماو خرگوش»، «چِن اژدها»، «سی مار»، «وو اسب»، «وی گوسفند»، «شِن میمون»، «یو خروس»، «شو سگ»، «هَی خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق می‌گیرد.<ref>idb, 31-35</ref>

	امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه ~~کر.د~~<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>~~<ref>سابقی، علی محمد (1392)~~. ~~جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد سوم، ص.919-921.</ref>~~		امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۹:		خط ۹:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:فرهنگ عمومی]]
			[[رده:نمادهای تاریخی]]

Hamidian در ‏۱۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۲۴

2024-08-15T23:24:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین چین]]		[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. برگرفته از سایت someperfectfuture، قابل بازیابی از https://www.someperfectfuture.com/work-peace/2014/2/17/inner-true-and-secret-animals]]مردم [[چین]] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.
	مردم [[چین]] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.

	مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق ~~میگیرد~~.<ref>idb, 31-35</ref>		مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق می‌گیرد.<ref>idb, 31-35</ref>

	امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه ~~کرد~~<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد سوم، ص.919-921.</ref>.		امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کر.د<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد سوم، ص.919-921.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-05T12:12:09Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۴:		خط ۴:
	مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>		مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>

	امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). ~~جامع~~ فرهنگ ~~و ملل~~ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ جلد ~~سوم ص919~~-921.</ref>		امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref><ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد سوم، ص.919-921.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-05T12:11:02Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۷:		خط ۷:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[چین]]؛ [[فرهنگ عمومی در چین]]؛ [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]؛ [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]]؛ [[جشن قایقرانی اژدها در چین]]
	* [[چین]]
	* [[فرهنگ عمومی در چین]]
	* [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]
	* [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]]
	* [[جشن قایقرانی اژدها در چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶

2024-01-14T08:56:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین چین]]		[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین چین]]
	مردم [~~http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.		مردم [[چین]] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.

	مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [~~http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [~~http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>		مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [[چین]] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>

	امروزه، مردم [~~http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ص919-921.</ref>		امروزه، مردم [[چین]] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ص919-921.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[چین]]		* [[چین]]
	* [~~http://wiki.icro.ir/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86~~ فرهنگ عمومی در چین]		* [[فرهنگ عمومی در چین]]
	* [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]		* [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]
	* [~~http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86~~ افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]		* [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]]
	* [~~http://wiki.icro.ir/%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86~~ جشن قایقرانی اژدها در چین]		* [[جشن قایقرانی اژدها در چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2023-12-22T22:10:16Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۴:		خط ۴:
	مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>		مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>

	امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ~~ص 919~~-921</ref>		امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ص919-921.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۵

2023-12-22T20:15:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۵
خط ۲:		خط ۲:
	مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.		مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.

	مردم [~~http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] باستان(←~~[~~http://wiki.icro.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%DA%86%DB%8C%D9%86~~ تاریخ دوران باستان چین]) برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان ~~سلسله‌ی «خَن» (←~~[~~http://wiki.icro.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%DB%8C%20%D8%AE%D9%86~~ سلسله ی خن]) شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، ~~اژدها (←~~[~~http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86~~ افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین])، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد. (idb: 31-35)		مردم [[تاریخ دوران باستان چین\|چین باستان]] برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان [[سلسله ی خن\|سلسله‌ی «خَن»]] شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، [[افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین\|اژدها]]، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد.<ref>idb, 31-35</ref>

	امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ص 919-921</ref>		امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ص 919-921</ref>

	نیز نگاه کنید به [http://wiki.icro.ir/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 فرهنگ عمومی در چین]؛ [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 جشن قایقرانی اژدها در چین]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[چین]]
			* [http://wiki.icro.ir/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 فرهنگ عمومی در چین]
			* [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]
			* [http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]
			* [http://wiki.icro.ir/%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 جشن قایقرانی اژدها در چین]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian: /* کتابشناسی */

2023-11-23T12:40:53Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۴:		خط ۴:
	مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] باستان(←[http://wiki.icro.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%DA%86%DB%8C%D9%86 تاریخ دوران باستان چین]) برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان سلسله‌ی «خَن» (←[http://wiki.icro.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%DB%8C%20%D8%AE%D9%86 سلسله ی خن]) شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، اژدها (←[http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین])، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد. (idb: 31-35)		مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] باستان(←[http://wiki.icro.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%DA%86%DB%8C%D9%86 تاریخ دوران باستان چین]) برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان سلسله‌ی «خَن» (←[http://wiki.icro.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%DB%8C%20%D8%AE%D9%86 سلسله ی خن]) شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، اژدها (←[http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین])، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد. (idb: 31-35)

	امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد~~---~~ ص---</ref>		امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم ص 919-921</ref>

	نیز نگاه کنید به [http://wiki.icro.ir/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 فرهنگ عمومی در چین]؛ [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 جشن قایقرانی اژدها در چین]		نیز نگاه کنید به [http://wiki.icro.ir/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 فرهنگ عمومی در چین]؛ [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 جشن قایقرانی اژدها در چین]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian در ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۵

2023-11-15T18:05:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین چین]]		[[پرونده:20100720 Fukuoka Kushida 3614 M.jpg\|بندانگشتی\|حیوانات نمادین چین]]
	مردم [[چین]] یک رسم سنتی دارند ، وقتی ~~بچه ای~~ به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.		مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] یک رسم سنتی دارند ، وقتی بچه‌ای به دنیا می‌آید، از یک حیوان به عنوان نماد برای او استفاده می‌کنند. این سنت را «شو شیانگ» یا «شِنگ شیائو» می‌گویند و از روش سنتی خاصی برای احتساب سن و شمارش سال‌ها استفاده می‌شود.

	مردم [[چین]~~] باستان~~ برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند.		مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] باستان(←[http://wiki.icro.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%DA%86%DB%8C%D9%86 تاریخ دوران باستان چین]) برای شمارش سال‌ها، از عنوان امپراطور وقت و روش «گَنجی» استفاده می‌کردند. روش محاسبه‌ی سال «گَنجی» به سال 841 پیش از میلاد بر می‌گردد که تا به امروز مورد استفاده است. «گَنجی» از «گَن» و «جی» تشکیل شده است. «گَن» به معنی «ساقه‌ی آسمان» از ده کاراکتر چینی تشکیل می‌شود که عبارتند از: «جیا، ای، بینگ، دینگ، وو، جی، گِنگ، شین، رِن و گویی». واژه‌ی «جی» به معنی «شاخه‌ی زمین» است و از دوازده کاراکتر تشکیل شده که عبارتند از: «زه، چُو، یین، ماو، چِن، سی، وو، وی، شِن، یُو، شو و خَی». اگر ده کاراکتر ساقه‌ی آسمانی را با دوازده شاخه‌ی زمینی به ترتیب متناسب کنیم، شصت ردیف ترکیبی به دست میآید، مانند: «جیا زه»، «ایچُو»، «بینگ ما» و.... این شصت ردیف چرخشی هستند و هر شصت سال را یک «جیازه» می‌گویند. برای نمونه، سال 2001 میلادی، مطابق با سال «شینسی» و سال 2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سا ل«شینسی» و سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند. از زمان سلسله‌ی «خَن» (←[http://wiki.icro.ir/%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%DB%8C%20%D8%AE%D9%86 سلسله ی خن]) شرقی (25 ـ220 م)، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، اژدها (←[http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین])، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند. دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یو ـ خروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است... از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق میگیرد. (idb: 31-35)

	برای ~~نمونه،~~ سال ~~2001 میلادی، مطابق با~~ سال ~~«شینسی»~~ و سال ~~2002 میلادی، مطابق با سال «رِن وو» به تقویم کشاورزی~~ [[چین]] ~~است؛ پس از شصت سال، دوباره سال 2061، با سال«شینسی»~~ و ~~سال 2062، با «رن وو» مطابقت می‌کند.~~		امروزه، مردم [http://wiki.icro.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین] برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می‌کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد--- ص---</ref>

	~~از زمان~~ [~~[سلسله ی خن]~~] ~~شرقی (25 ـ220 م)، مردم~~ [[چین]] شروع به استفاده از دوازده حیوان برای تطبیق با دوازده شاخه‌ی زمینی کردند که این دوازده حیوان عبارتند از «موش، گاو، ببر، خرگوش، اژدها، مار، اسب، گوسفند، میمون، خروس، سگ و خوک». این دوازده حیوان دوازده «شِنگشیائو (Shengxiao)» یا دوازده «شوشیانگ (Shuxiang)» نام دارند.		نیز نگاه کنید به [http://wiki.icro.ir/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 فرهنگ عمومی در چین]؛ [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین]]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AD%E2%80%8C%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%DA%86%DB%8C%D9%86 افسانه‌ی اژدها در فرهنگ چین]؛ [http://wiki.icro.ir/%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D8%A7%DA%98%D8%AF%D9%87%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%DA%86%DB%8C%D9%86 جشن قایقرانی اژدها در چین]

	~~دوازده شاخه‌ی زمینی با دوازده حیوان به این شکل تطبیق می‌کنند~~: «زه ـ موش»، «چُو ـگاو»، «یین ـ ببر»، «ماو ـ خرگوش»، «چِن ـ اژدها»، «سی ـ مار»، «وو ـ اسب»، «وی ـ گوسفند»، «شِن ـ میمون»، «یوـخروس»، «شو ـ سگ»، «هَی ـ خوک»؛ یعنی سال «زه» سال موش است، سال «چُو» سال گاو و سال «یین» سال ببر است..~~. از این رو، هر کس که به دنیا می‌آمد یک حیوان به عنوان سمبل سال تولد او محسوب می‌شد. لذا، کسی که~~ در سال «زه» به دنیا می‌آید، به موش تعلق دارد و اگر در سال «چُو» به دنیا بیاید، به گاو تعلق دارد و اگر در سال «یین» به دنیا بیاید، به ببر تعلق می گیرد<ref name=":~~0">China Encyclopedia (2008). China Encyclopedia Compilation Group. China International Press 524-525<~~/~~ref>.~~

	امروزه، مردم چین برای شمارش سال‌ها و محاسبه‌ی سن افراد، از تقویم میلادی و «شوشیانگ» (سال حیوان) استفاده می کنند و از روی حیوانِ سال تولد هر کس می‌توان سن و سال تولد او را محاسبه کرد<ref name=":0" /~~><ref>سابقی، علی محمد (1392)~~. ~~جامع فرهنگ و ملل [[چین]]~~. ~~تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد--- ص---<~~/~~ref>.~~

	~~نیز نگاه کنید به [[آداب و رسوم عامیانه ی مردم~~ چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==