دوره عثمانی در مصر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hamidian در ‏۱۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۰۵

2024-08-16T02:05:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر. برگرفته از سایت ~~ریسرچ گیت،~~ قابل بازیابی از https://www.researchgate.net/figure/Jean-Leon-Gerome-1824-1904-Cafe-House-Cairo-1884-or-earlier-Oil-on-canvas-21_fig40_337021971]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا. برگرفته از ویکی پدیا، قابل بازیابی از https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:ModernEgypt,_Muhammad_Ali_by_Auguste_Couder,_BAP_17996.jpg]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر. برگرفته از سایت researchgate، قابل بازیابی از https://www.researchgate.net/figure/Jean-Leon-Gerome-1824-1904-Cafe-House-Cairo-1884-or-earlier-Oil-on-canvas-21_fig40_337021971]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا. برگرفته از ویکی پدیا، قابل بازیابی از https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:ModernEgypt,_Muhammad_Ali_by_Auguste_Couder,_BAP_17996.jpg]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.

	سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ [[مصر\|مصــر]]. [[قاهره\|القاهره]]: [https://www.shorouk.com/ دارالشروق،] ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص20.</ref>		سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ [[مصر\|مصــر]]. [[قاهره\|القاهره]]: [https://www.shorouk.com/ دارالشروق،] ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص20.</ref>

Hamidian در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۹

2024-08-08T17:59:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر. برگرفته از سایت ریسرچ گیت، قابل بازیابی از https://www.researchgate.net/figure/Jean-Leon-Gerome-1824-1904-Cafe-House-Cairo-1884-or-earlier-Oil-on-canvas-21_fig40_337021971]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا. برگرفته از ویکی پدیا، قابل بازیابی از https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:ModernEgypt,_Muhammad_Ali_by_Auguste_Couder,_BAP_17996.jpg]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.

	سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ [[مصر\|مصــر]]. [[قاهره\|القاهره]]: [https://www.shorouk.com/ دارالشروق،] ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص20.</ref>		سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ [[مصر\|مصــر]]. [[قاهره\|القاهره]]: [https://www.shorouk.com/ دارالشروق،] ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص20.</ref>
خط ۹:		خط ۹:
	رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص54-56.</ref>		رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص54-56.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[تاریخ مصر]]؛ [[تاریخ معاصر مصر]]
	* [[تاریخ مصر]]
	* [[تاریخ معاصر مصر]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۲

2024-02-19T19:42:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.

	سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ مصــر. القاهره: دارالشروق، ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة ~~مدبولي،~~ ص20.</ref>		سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ [[مصر\|مصــر]]. [[قاهره\|القاهره]]: [https://www.shorouk.com/ دارالشروق،] ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص20.</ref>

	حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط علی بک بزرگ عملاً اداره امور [[مصر]] را در دست گرفتند.		حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط علی بک بزرگ عملاً اداره امور [[مصر]] را در دست گرفتند.

	علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال [[مصر]] را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکرکشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ مصــر. القاهره: ~~دارالشروق،~~ ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، ابوالذهب فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، [[مصر]] را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به [[قاهره]]، علی بک گریخت<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة ~~مدبولي،~~ ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان شیخ البلد زمام امور را در دست گرفت.		علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال [[مصر]] را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکرکشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ [[مصر\|مصــر]]. [[قاهره\|القاهره]]: [https://www.shorouk.com/ دارالشروق]، ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، ابوالذهب فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، [[مصر]] را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به [[قاهره]]، علی بک گریخت<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان شیخ البلد زمام امور را در دست گرفت.

	رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة ~~مدبولي،~~ ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص54-56.</ref>		رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ [[مصر]] من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). [[قاهره\|القاهرة]]: [https://www.madboulybooks.com/ مكتبة مدبولي]، ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص54-56.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2024-02-13T17:34:47Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۷:		خط ۷:
	علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال [[مصر]] را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکرکشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ مصــر. القاهره: دارالشروق، ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، ابوالذهب فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، [[مصر]] را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به [[قاهره]]، علی بک گریخت<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان شیخ البلد زمام امور را در دست گرفت.		علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال [[مصر]] را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکرکشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ مصــر. القاهره: دارالشروق، ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، ابوالذهب فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، [[مصر]] را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به [[قاهره]]، علی بک گریخت<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان شیخ البلد زمام امور را در دست گرفت.

	رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). ~~جامع~~ فرهنگ ~~و ملل~~ مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ ص54-56.</ref>		رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[مصر]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص54-56.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۹

2024-02-05T20:09:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.[[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد <ref>الانصاری (1993). ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک"در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری (1991). ص20.</ref>		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]][[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.

	~~حضور نیروهای~~ مملوک ~~در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی~~ را ~~فراهم~~ کرد ~~تا آنان به تدریج دوباره~~ از ~~قدرت برخوردار شوند~~ و ~~دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در~~ سپاه نیز ~~حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که~~ در ~~قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت~~ به ~~رقابت~~ با ~~والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط "علی~~ بک ~~بزرگ" عملاً اداره امور~~ مصر ~~را در دست گرفتند~~.		سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ مصــر. القاهره: دارالشروق، ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان بک در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص20.</ref>

	~~علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]]~~ در ~~سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر~~ را ~~از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری~~ کرد ~~و حتی~~ به ~~سرزمین حجاز لشکر کشی~~ و ~~بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری (1993). ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت.~~ در ~~این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده~~ سپاه ~~خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد~~. ~~ابوالذهب اما~~ در ~~دمشق مخفیانه~~ با ~~سلطان~~ عثمانی ~~مذاکره~~ و ~~تعهد کرد تا با سرنگونی~~ علی ~~بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به~~ [[~~قاهره~~]]~~، علی بک گریخت <ref>صبری (1991). ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور~~ را در دست ~~گرفت~~.		حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط علی بک بزرگ عملاً اداره امور [[مصر]] را در دست گرفتند.

	رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>~~صبری~~ (1991). ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56.</ref>		علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال [[مصر]] را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکرکشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری، دکتور ناصر (1993). المجمل في تاريخ مصــر. القاهره: دارالشروق، ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، ابوالذهب فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، [[مصر]] را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به [[قاهره]]، علی بک گریخت<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان شیخ البلد زمام امور را در دست گرفت.

			رقابت و درگیری میان مراد بک و ابراهیم بک ، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر [[مصر]] به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور [[مصر]] را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری، محمد (1991). تاريخ مصر من محمد علي الي العصر الحديث (الطبعة الاولي). القاهرة: مكتبة مدبولي، ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲

2024-01-06T12:22:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.[[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد <ref>~~الانصاری،~~ ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک" در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد <ref>صبری (1991)، ص20.</ref>.		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.[[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد <ref>الانصاری (1993). ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک"در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد.<ref>صبری (1991). ص20.</ref>

	حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره امور مصر را در دست گرفتند.		حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره امور مصر را در دست گرفتند.

	علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [~~http://wiki.icro.ir/%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87~~ روسیه] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد <ref>~~الانصاری،~~ ص193.</ref>. این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به ~~قاهره،~~ علی بک گریخت <ref>~~صبری،~~ ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.		علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد.<ref>الانصاری (1993). ص193.</ref> این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به [[قاهره]]، علی بک گریخت <ref>صبری (1991). ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.

	رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا [http://wiki.icro.ir/%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%D8%A6%D9%88%D9%86_%D8%A8%D9%87_%D9%85%D8%B5%D8%B1 حمله ناپلئون به مصر] در سال 1798 در دست داشتند <ref>صبری، ص23.</ref>.<ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56.</ref>

			رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا [[حمله ناپلئون به مصر]] در سال 1798 در دست داشتند.<ref>صبری (1991). ص23.</ref><ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56.</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

2023-12-17T08:02:27Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۲
خط ۹:		خط ۹:
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[تاریخ مصر]]
	* [[تاریخ معاصر مصر]]		* [[تاریخ معاصر مصر]]
	* [[تاریخ مصر]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Hamidian در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۴

2023-12-15T10:44:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.[[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد <ref>الانصاری، ص190</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک" در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد <ref>صبری (1991)، ص20</ref>.		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.[[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد <ref>الانصاری، ص190.</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک" در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد <ref>صبری (1991)، ص20.</ref>.

	حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره امور مصر را در دست گرفتند.		حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره امور مصر را در دست گرفتند.

	علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [http://wiki.icro.ir/%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد <ref>الانصاری، ص193</ref>. این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به قاهره، علی بک گریخت <ref>صبری، ص23</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.		علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [http://wiki.icro.ir/%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد <ref>الانصاری، ص193.</ref>. این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به قاهره، علی بک گریخت <ref>صبری، ص23.</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.

	رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا [http://wiki.icro.ir/%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%D8%A6%D9%88%D9%86_%D8%A8%D9%87_%D9%85%D8%B5%D8%B1 حمله ناپلئون به مصر] در سال 1798 در دست داشتند <ref>صبری، ص23</ref>.<ref>~~سابقی، علی~~ محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56</ref>		رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا [http://wiki.icro.ir/%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%D8%A6%D9%88%D9%86_%D8%A8%D9%87_%D9%85%D8%B5%D8%B1 حمله ناپلئون به مصر] در سال 1798 در دست داشتند <ref>صبری، ص23.</ref>.<ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Hamidian در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۴

2023-12-10T20:44:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''دوره~~ عثمانی~~'''~~		[[پرونده:Kahire kahvehane(1).jpg\|بندانگشتی\|حکمرانی عثمانی‌ها در مصر]]با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.[[پرونده:Mehmed ali pasa(5).jpg\|بندانگشتی\|تصویب محمدعلی پاشا]]سلطان عثمانی پس از ورود به [[قاهره]] تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد <ref>الانصاری، ص190</ref> و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک" در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت‌هایی واگذار شد <ref>صبری (1991)، ص20</ref>.

	~~با ورود~~ نیروهای ~~عثمانی~~ به ~~[[مصر]]~~ در ~~سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین~~ به ~~قلمرو امپراتوری~~ عثمانی ~~منظم گشت~~ و ~~خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت~~.		حضور نیروهای مملوک در چنین مسئولیت‌هایی، زمینه‌هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون‌های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده‌‍ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره امور مصر را در دست گرفتند.

	~~سلطان~~ عثمانی پس از ~~ورود~~ به ~~قاهره تمام فرزندان~~ و ~~وابستگان حاکمان مملوک~~ و ~~دیگر امیران حکومت پیشین~~ را به ~~قسطنطنیه تبعید~~ کرد ~~(همان: 190)~~ و با ~~تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین~~ را ~~عملاً تحت حاکمیت خود درآورد~~. ~~برخی نیروهای مملوک~~ نیز ~~همچنان در~~ خدمت ~~قرار گرفتند و~~ به ~~برخی از آنان با~~ عنوان "بک"در ~~نظام تقسیمات اداری، مسئولیت هایی واگذار شد (صبری،1991: 20)~~.		علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [http://wiki.icro.ir/%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد <ref>الانصاری، ص193</ref>. این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به قاهره، علی بک گریخت <ref>صبری، ص23</ref> و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.

	~~حضور نیرو های مملوک در چنین مسئولیت هایی، زمینه هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره~~ از ~~قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان~~ بود که در ~~قرن هجدهم با ایجاد کانون های قدرت~~ به ~~رقابت با والیان عثمانی برخاستند~~ و ~~برای کسب امتیازات بیشتر~~ به ~~اقدامات گسترده ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره~~ امور مصر را در دست ~~گرفتند~~.		رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک‌ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا [http://wiki.icro.ir/%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%D8%A6%D9%88%D9%86_%D8%A8%D9%87_%D9%85%D8%B5%D8%B1 حمله ناپلئون به مصر] در سال 1798 در دست داشتند <ref>صبری، ص23</ref>.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامع فرهنگ و ملل مصر. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص54-56</ref>

	علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد (الانصاری: 193). این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به قاهره، علی بک گریخت (صبری: 23) و او نیز به ~~عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.~~		== نیز نگاه کنید به ==

	رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر ~~را تا حمله ناپلئون به مصر در سال 1798 در دست داشتند (همان).~~		* [[تاریخ معاصر مصر]]
			* [[تاریخ مصر]]

			== کتابشناسی ==

Shekvati: صفحه‌ای تازه حاوی «'''دوره عثمانی''' با ورود نیروهای عثمانی به مصر در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت. سلطان عثمانی پس از ورود به قاهره تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکوم...» ایجاد کرد

2023-11-20T07:50:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''دوره عثمانی''' با ورود نیروهای عثمانی به مصر در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت. سلطان عثمانی پس از ورود به قاهره تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکوم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''دوره عثمانی'''

با ورود نیروهای عثمانی به [[مصر]] در سال 1517 م (ذی الحجه 922 ه)، این سرزمین به قلمرو امپراتوری عثمانی منظم گشت و خلافت ظاهری عباسی هم از میان رفت.

سلطان عثمانی پس از ورود به قاهره تمام فرزندان و وابستگان حاکمان مملوک و دیگر امیران حکومت پیشین را به قسطنطنیه تبعید کرد (همان: 190) و با تعیین والی (پاشا) از سوی خود و سازماندهی سپاه جدید، این سرزمین را عملاً تحت حاکمیت خود درآورد. برخی نیروهای مملوک نیز همچنان در خدمت قرار گرفتند و به برخی از آنان با عنوان "بک"در نظام تقسیمات اداری، مسئولیت هایی واگذار شد (صبری،1991: 20).

حضور نیرو های مملوک در چنین مسئولیت هایی، زمینه هایی را فراهم کرد تا آنان به تدریج دوباره از قدرت برخوردار شوند و دیگر بار نه تنها در سلسله مراتب اداری که در سپاه نیز حضوری تأثیرگذار داشته باشند . بدینسان بود که در قرن هجدهم با ایجاد کانون های قدرت به رقابت با والیان عثمانی برخاستند و برای کسب امتیازات بیشتر به اقدامات گسترده ای دست زدند و توسط "علی بک بزرگ" عملاً اداره امور مصر را در دست گرفتند.

علی بک بزرگ به این امر اکتفا نکرد و با استفاده از مشغول بودن دولت عثمانی در جنگ با [[روسیه]] در سال 1768 م (1182 ه)، استقلال مصر را از امپراتوری اعلام و از پرداخت مالیات به دربار عثمانی خودداری کرد و حتی به سرزمین حجاز لشکر کشی و بخشی از آن منطقه را تصرف کرد (الانصاری: 193). این وضع تا سال 1772 ادامه یافت. در این سال علی بک بزرگ، "ابوالذهب" فرمانده سپاه خود را برای فتح شام به این سرزمین اعزام کرد. ابوالذهب اما در دمشق مخفیانه با سلطان عثمانی مذاکره و تعهد کرد تا با سرنگونی علی بک، مصر را بار دیگر به زیر سلطه امپراتوری عثمانی بازگرداند. با ورود نیروهای ابوالذهب به قاهره، علی بک گریخت (صبری: 23) و او نیز به عنوان پاداش این خدمت بزرگ، به عنوان "شیخ البلد" زمام امور را در دست گرفت.

رقابت و درگیری میان "مراد بک" و "ابراهیم بک"، دو تن از سران مملوک ها بر سر قدرت، از رویدادهای مهم آخرین دهه قرن هجدهم بود که در نتیجه آن سراسر مصر به آشوب کشیده شد و سرانجام دو طرف توافق کردند تا دو منصب مهم شیخ البلد و امیر الحاج به تناوب در اختیار هر کدام از آنها قرار گیرد. این دو، زمام امور مصر را تا حمله ناپلئون به مصر در سال 1798 در دست داشتند (همان).