دیکتاتوری سیاه در آرژانتین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jafari در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۱۲

2026-02-04T18:12:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۱۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	==نویسنده مقاله==		==نویسنده مقاله==
	احمدرضا خیرمند		احمدرضا خیرمند
			[[رده:سیر تطورات و تحولات تاریخی]]

Shekvati در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۴

2025-09-23T10:54:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت [[مالی]] [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.		در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[v] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[vi] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.

	روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref>.		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref>.
خط ۷:		خط ۷:

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	<small>[i] دینا یکی از مخوفترین ~~سرویسهای~~ اطلاعاتی آمریکای لاتین بود که در شیلی به دستور پینوشه در سال 1973 تأسیس شد. این سازمان در سال 1977 به مرکز ملّی اطلاعات شیلی تغییر نام داد.</small>		<small>[i] دینا یکی از مخوفترین سرویس‌های اطلاعاتی آمریکای لاتین بود که در شیلی به دستور پینوشه در سال 1973 تأسیس شد. این سازمان در سال 1977 به مرکز ملّی اطلاعات شیلی تغییر نام داد.</small>

	<small>[ii] عملیات کرکس تلاش هماهنگ شش دولت آمریکای جنوبی در دهه ی 1970 برای تعقیب و کشتار مخالفان سیاسی بود.</small>		<small>[ii] عملیات کرکس تلاش هماهنگ شش دولت آمریکای جنوبی در دهه ی 1970 برای تعقیب و کشتار مخالفان سیاسی بود.</small>

Mahdi در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱

2025-02-01T18:31:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت [[مالی]] [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.		در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت [[مالی]] [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.

	روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 84-85.</ref>.		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			==منبع اصلی==
			خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 84-85.
			==نویسنده مقاله==
			احمدرضا خیرمند

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-04T07:54:07Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.		در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت [[مالی]] [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.

	روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 84-85.</ref>.		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 84-85.</ref>.

Samiei: /* پاورقی */

2024-04-30T04:42:11Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.		در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.

	روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،</ref>.		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص. 84-85.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[تاریخ ~~معاصر~~ آرژانتین]]؛ [[تاریخ آرژانتین]]		[[تاریخ آرژانتین]]؛ [[تاریخ معاصر آرژانتین]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] دینا یکی از مخوفترین سرویسهای اطلاعاتی آمریکای لاتین بود که در شیلی به دستور پینوشه در سال 1973 تأسیس شد. این سازمان در سال 1977 به مرکز ملّی اطلاعات شیلی تغییر نام داد.		<small>[i] دینا یکی از مخوفترین سرویسهای اطلاعاتی آمریکای لاتین بود که در شیلی به دستور پینوشه در سال 1973 تأسیس شد. این سازمان در سال 1977 به مرکز ملّی اطلاعات شیلی تغییر نام داد.</small>

	[ii] عملیات کرکس تلاش هماهنگ شش دولت آمریکای جنوبی در ~~دههی~~ 1970 برای تعقیب و کشتار مخالفان سیاسی بود.		<small>[ii] عملیات کرکس تلاش هماهنگ شش دولت آمریکای جنوبی در دهه ی 1970 برای تعقیب و کشتار مخالفان سیاسی بود.</small>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۹

2024-04-28T19:49:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.		در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.

	روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref>.		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[تاریخ معاصر آرژانتین]]؛ [[تاریخ آرژانتین]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Mahdi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۱۲

2024-04-26T22:12:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	دیکتاتوری ~~سیاه~~ در [[آرژانتین]]:		در نتیجه‌ی کودتای 1976 [[آرژانتین]] نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا» (Junta) که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.(Luis Alberto Romero، Op.Cit، p.207) این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ [[آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند<ref name=":4">Luna (1994). P229.</ref>؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت [[آرژانتین]] (SIDE) با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا (Dirección de Inteligencia Nacional) DINA))[i] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[ii] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری» (Leopoldo Galtieri) و «روبرتو ویولا» (Roberto Viola) قرار داشتند<ref>Kaminsky, A (2008). Argentina Stories for a Nation. London: University of Minnesota press. P177.</ref>. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی [[آرژانتین]] و در نهایت سقوط آن‌ها گردید<ref>Luna (1994). P232.</ref>.

	در نتیجه‌ی کودتای 1976 آرژانتین نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا»[57] که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت ~~را به دست گرفتند~~.~~[58]~~ این دوره ~~بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی [[تاریخ آرژانتین]] است~~. ~~دولت نظامی، مخالفین~~ و ~~گروه‌های چپ‌گرا~~ را ~~با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود~~. در این ~~دوره هزاران نفر~~ از ~~مخالفان، ناپدید شدند (Luna,1994: 229)؛~~ در حالی که ~~سازمان‌های اطلاعات~~ و ~~امنیت آرژانتین[59] با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی~~ (~~دینا[60]~~)~~[61] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[62] همکاری می‌نمودند~~. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت [[مالی]] [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری»[63] و «روبرتو ویولا»[64] قرار داشتند (Kaminsky ,~~2008: 177)~~. مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی آرژانتین و در نهایت سقوط آن‌ها گردید (Luna,~~1994~~:~~232)~~.		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است<ref>Romero, L (2011). Breve Historia Contemporano de la Argentina, 2a ed.a8a reimp, Buenos Aires: Fondo de Cultura Economica. P212.</ref>.

	~~روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه~~ بود~~. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم~~ در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این ~~واقعیت تلخ بیش از 25~~ سال ~~بعد آشکار شد~~ در ~~حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن~~ و ~~ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است (212:Romero, 2011)~~.		== نیز نگاه کنید به ==

			== پاورقی ==
			[i] دینا یکی از مخوفترین سرویسهای اطلاعاتی آمریکای لاتین بود که در شیلی به دستور پینوشه در سال 1973 تأسیس شد. این سازمان در سال 1977 به مرکز ملّی اطلاعات شیلی تغییر نام داد.

			[ii] عملیات کرکس تلاش هماهنگ شش دولت آمریکای جنوبی در دههی 1970 برای تعقیب و کشتار مخالفان سیاسی بود.

			== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-09T21:42:39Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	دیکتاتوری سیاه در آرژانتین:		دیکتاتوری سیاه در [[آرژانتین]]:

	در نتیجه‌ی کودتای 1976 آرژانتین نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا»[57] که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.[58] این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ آرژانتین است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند (Luna,1994: 229)؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت آرژانتین[59] با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا[60])[61] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[62] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی آمریکا آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری»[63] و «روبرتو ویولا»[64] قرار داشتند (Kaminsky ,2008: 177). مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی آرژانتین و در نهایت سقوط آن‌ها گردید (Luna,1994:232).		در نتیجه‌ی کودتای 1976 آرژانتین نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا»[57] که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.[58] این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی [[تاریخ آرژانتین]] است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند (Luna,1994: 229)؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت آرژانتین[59] با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا[60])[61] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[62] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت [[مالی]] [[آمریکا]] آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری»[63] و «روبرتو ویولا»[64] قرار داشتند (Kaminsky ,2008: 177). مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی آرژانتین و در نهایت سقوط آن‌ها گردید (Luna,1994:232).

	روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است (212:Romero, 2011).		روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است (212:Romero, 2011).

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «دیکتاتوری سیاه در آرژانتین: در نتیجه‌ی کودتای 1976 آرژانتین نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا»[57] که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.[58] این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاری...» ایجاد کرد

2024-03-08T20:58:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «دیکتاتوری سیاه در آرژانتین: در نتیجه‌ی کودتای 1976 آرژانتین نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا»[57] که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.[58] این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاری...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

دیکتاتوری سیاه در آرژانتین:

در نتیجه‌ی کودتای 1976 آرژانتین نیروهای مسلّح از طریق دیکتاتوری نظامی «خونتا»[57] که خود آن را فرآیند سازمان‌دهی مجدّد ملّی می‌خواندند تا سال ۱۹۸۳ قدرت را به دست گرفتند.[58] این دوره بدون تردید سیاه‌ترین دوره‌ی تاریخ آرژانتین است. دولت نظامی، مخالفین و گروه‌های چپ‌گرا را با استفاده از اقدامات خشونت‌بار غیرقانونی (جنگ کثیف) سرکوب نمود. در این دوره هزاران نفر از مخالفان، ناپدید شدند (Luna,1994: 229)؛ در حالی که سازمان‌های اطلاعات و امنیت آرژانتین[59] با سرویس اطلاعات و امنیت شیلی (دینا[60])[61] و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکای جنوبی و با سازمان سیا در «عملیات کرکس»[62] همکاری می‌نمودند. بسیاری از رهبران نظامی که در جنگ کثیف شرکت داشتند، در مدارس آمریکایی تحت حمایت مالی آمریکا آموزش دیده بودند که در میان آن‌ها دیکتاتورهای آرژانتینی همچون «لئووپولدو گالتییری»[63] و «روبرتو ویولا»[64] قرار داشتند (Kaminsky ,2008: 177). مشکلات اقتصادی، سقوط چندین‌باره‌ی ارزش پول کشور، روند فزاینده‌ی بی‌کاری در کشور، افزایش نارضایتی کارگران، اتّهامات فساد، آزردگی عمومی در مواجهه با تجاوز گسترده و سیستماتیک به حقوق بشر و نهایتاً شکست این کشور در سال ۱۹۸۲ از بریتانیا در جنگ جزایر مالویناس موجب بی‌اعتبار شدن رژیم نظامی آرژانتین و در نهایت سقوط آن‌ها گردید (Luna,1994:232).

روش‌های مبارزه‌ی قدرت حاکم با مخالفین بسیار سبوعانه بود. گفته می‌شود بیش از 30 هزار نفر از مردم در این دوره ناپدید شده‌اند. نظامیان حتّی بسیاری خانواده‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از کشتن مادر و پدر، فرزندان‌شان را برای تربیت نزد خود می‌بردند. این واقعیت تلخ بیش از 25 سال بعد آشکار شد در حالی که هنوز هم نحوه‌ی کشته شدن و ناپدید شدن این تعداد کثیر در هاله‌ای از ابهام است (212:Romero, 2011).