http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86 2026-05-28T18:06:44Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=82533&oldid=prev 2025-11-26T13:17:54Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بودا</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بودا، قابل بازیابی از: https://pixabay.com/photos/hong-kong-lantau-island-buddha-2142273/</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصیت­ ها </del>و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاهزاده ­ی </del>ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله­ ی </del>آن­ها هستند. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;blockquote&gt;</del>در شرح حال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن­چنان </del>آمده است «آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­ دانست</del>. با این که شاهزاده بود، زندگی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده ­ای </del>داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آیین بودا|</del>مذهب بودایی<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلسله یوان|دوره­ ی </del>حکومت امپراتور یوان<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>دی(147-167م.) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلسله هان|دودمان هان]]، </del>به [[چین]] رسید... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ ی کتاب ­های </del>مقدس بودایی از زبان سانسکریت به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>زبان چینی<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>دست زد... <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­ هایی </del>که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده ­ی [[آیین بودا|</del>پیروان بودا<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>قرار گرفت. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ های </del>او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بود»</del>&lt;ref&gt;سین لیان، جان (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> روند </del>سفرهای تبلیغی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آیین بودا|</del>راهبان بودایی<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی [[فرهنگ چینی|فرهنگ]]، [[هنر چینی|هنر]]، [[هنر معماری در چین|معماری]]، [[هنر مجسمه سازی در چین|مجسمه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">­سازی</del>]] و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلسله ­های </del>بعدی [[چین]] به ویژه [[سلسله تانگ|دودمان تانگ]] و [[سلسله سویی|سویی]] و [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی|سونگ]] نیز ادامه یافت.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصیت‌ها </ins>و راهبانی هم­چون آن چِن (An Chen) راهب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاهزاده‌ی </ins>ایرانی[i]، آن شیوان (An Shivan)، تَن دی (Tan Di)، جی زان (Zhian)، و... از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله‌ی </ins>آن­ها هستند. در شرح حال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن­چن </ins>آمده است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;blockquote&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو (An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌دانست</ins>. با این که شاهزاده بود، زندگی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده‌ای </ins>داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره‌ی </ins>حکومت امپراتور یوان دی (147-167م.) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دودمان‌هان، </ins>به [[چین]] رسید... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه‌ی کتاب‌های </ins>مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب‌هایی </ins>که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده‌ی </ins>پیروان بودا قرار گرفت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه‌های </ins>او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بود.»</ins>&lt;ref&gt;سین لیان، جان (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt; &lt;/blockquote&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روند </ins>سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی [[فرهنگ چینی|فرهنگ]]، [[هنر چینی|هنر]]، [[هنر معماری در چین|معماری]]، [[هنر مجسمه سازی در چین|مجسمه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازی</ins>]] و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلسله‌های </ins>بعدی [[چین]] به ویژه [[سلسله تانگ|دودمان تانگ]] و [[سلسله سویی|سویی]] و [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی|سونگ]] نیز ادامه یافت.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش [[نسطوریان پیشقراولان مسیحیت در چین|روحانیون نسطوری]]، [[انتشار آیین زرتشتی در امپراتوری چین|زرتشتی]] و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­ شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">­شینگ ­لیانگ</del>(Zhang Xing Liang) با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ ی </del>آقای پروفسور جانگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هون­نین</del>(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پژوهشکده­ ی </del>زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1386.&lt;/ref&gt;</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش [[نسطوریان پیشقراولان مسیحیت در چین|روحانیون نسطوری]]، [[انتشار آیین زرتشتی در امپراتوری چین|زرتشتی]] و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­ شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شینگ­ لیانگ </ins>(Zhang Xing Liang) با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­‌ی </ins>آقای پروفسور جانگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هون نین </ins>(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پژوهشکده­‌ی </ins>زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[روابط دینی و مذهبی ایران و چین]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ </ins>[[آیین بودا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[روابط دینی و مذهبی ایران و چین]]  </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[آیین بودا]]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l17">خط ۱۷:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۷:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== منبع اصلی ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نویسنده مقاله ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علی محمد سابقی</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:روابط فرهنگی]]</ins></div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=14672&oldid=prev 2024-01-10T20:43:00Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه بودا]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه بودا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده است «آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هان، </del>به [[چین]] رسید... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگ، هنر، معماری، </del>مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">( </del>[[سلسله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تانگ</del>]]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">) </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سویی </del>و سونگ نیز ادامه یافت.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده است «آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آیین بودا|</ins>مذهب بودایی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلسله یوان|</ins>دوره­ ی حکومت امپراتور یوان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>دی(147-167م.) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلسله هان|</ins>دودمان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هان]]، </ins>به [[چین]] رسید... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>زبان چینی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>دست زد... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آیین بودا|</ins>پیروان بودا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آیین بودا|</ins>راهبان بودایی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[فرهنگ چینی|فرهنگ]]، [[هنر چینی|هنر]]، [[هنر معماری در چین|معماری]]، [[هنر مجسمه سازی در چین|</ins>مجسمه ­سازی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلسله تانگ|</ins>دودمان تانگ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] و </ins>[[سلسله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سویی|سویی</ins>]] و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلسله های سونگ، لیائو، جین </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شیای غربی|</ins>سونگ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نیز ادامه یافت.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نسطوری، </del>زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­شود </del>که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جانگ­شینگ­لیانگ</del>(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;سابقی، علی محمد (1392). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«جامعه </del>و فرهنگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین»، </del>تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1386.&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[نسطوریان پیشقراولان مسیحیت در چین|</ins>روحانیون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نسطوری]]، [[انتشار آیین زرتشتی در امپراتوری چین|</ins>زرتشتی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­ شود </ins>که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جانگ ­شینگ ­لیانگ</ins>(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;سابقی، علی محمد (1392). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جامعه </ins>و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[چین]]. </ins>تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد سوم، ص 1386.&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l12">خط ۱۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­شود </del>معادلی به زبان چینی برایش تعیین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­شود </del>که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شده­اند </del>دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است.   </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</ins>از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>زبان چینی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] می ­شود </ins>معادلی به زبان چینی برایش تعیین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می ­شود </ins>که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>زبان چینی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] شده ­اند </ins>دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt; </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه </del>[[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه </del>[[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</ins>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه پکن در چین|دانشگاه </ins>پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه پکن در چین|دانشگاه </ins>پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>پکن<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=14454&oldid=prev 2024-01-08T17:05:03Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه بودا]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه بودا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''</del>شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'' </del>به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است«آن </del>چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del>(1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ( [[سلسله تانگ]]) و سویی و سونگ نیز ادامه یافت.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است «آن </ins>چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ( [[سلسله تانگ]]) و سویی و سونگ نیز ادامه یافت.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&gt;&lt;small</del>&gt;سابقی، علی محمد<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. </del>(1392). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">"جامعه </del>و فرهنگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین". </del>تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوم </del>ص 1386.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt;</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;سابقی، علی محمد (1392). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«جامعه </ins>و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین»، </ins>تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوم، </ins>ص 1386.&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[روابط دینی و مذهبی ایران و چین<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|روابط دینی و مذهبی ایران و چین؛</del>]] [[آیین بودا]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== </ins>نیز نگاه کنید به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[روابط دینی و مذهبی ایران و چین]]  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[آیین بودا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</del>از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt; </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است.   </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</del>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه [[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt;</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه [[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=6919&oldid=prev 2023-11-23T11:26:25Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l4">خط ۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۴:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان [[آیین بودا]] به سرزمین [[چین]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اول</del>.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوم ص 1386</ins>.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[روابط دینی و مذهبی ایران و چین|روابط دینی و مذهبی ایران و چین؛]] [[آیین بودا]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[روابط دینی و مذهبی ایران و چین|روابط دینی و مذهبی ایران و چین؛]] [[آیین بودا]]</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=3242&oldid=prev 2023-11-07T17:09:45Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:102.jpg|بندانگشتی|مجسمه بودا]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب &#039;&#039;شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول&#039;&#039; به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ( [[سلسله تانگ]]) و سویی و سونگ نیز ادامه یافت.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب &#039;&#039;شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول&#039;&#039; به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ( [[سلسله تانگ]]) و سویی و سونگ نیز ادامه یافت.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ===</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آیین بودا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به سرزمین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). &quot;جامعه و فرهنگ چین&quot;. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). &quot;جامعه و فرهنگ چین&quot;. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز نگاه کنید به [[روابط دینی و مذهبی ایران و چین|روابط دینی و مذهبی ایران و چین؛]] [[آیین بودا]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=3196&oldid=prev 2023-11-07T12:33:50Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب ''شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول'' به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. &lt;blockquote&gt;در شرح حال آن­چنان آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود»&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;&lt;/blockquote&gt; روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ( [[سلسله تانگ]]) و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب ''شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول'' به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است.   </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</ins>از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt; </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه [[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</ins>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه [[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=2408&oldid=prev 2023-11-03T09:15:26Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب &#039;&#039;شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول&#039;&#039; به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب &#039;&#039;شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول&#039;&#039; به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­ توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با ترجمه­ ی آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;&lt;small&gt;سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.&lt;/small&gt;&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=2401&oldid=prev 2023-11-03T09:06:33Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ===</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در [[چین]] نیز در کتاب ''شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول'' به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ ها و راهبانی هم­چون آن چِن(An Chen)راهب شاهزاده ­ی ایرانی[i]، آن شیوان(An Shivan)، تَن دی(Tan Di)، جی زان(Zhian)، و... از جمله­ ی آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو(An Shigao) است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­ دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به [[چین]] رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ ی کتاب ­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده ­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »&lt;ref&gt;سین لیان، جان. (1386). تاریخ روابط چین و ایران از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری، مترجم جان هون نیان، سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.&lt;/ref&gt;  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه ­سازی و نقاشی ایرانی در [[چین]] در دوران سلسله ­های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ==</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مبلغان </ins>[[آیین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مانوی </ins>در چین]] نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطالب فراوانی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسناد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدارک </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتب تاریخی </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین</ins>]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر </ins>از این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطالب می­ توان </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فصل ششم </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب تاریخ روابط </ins>[[چین]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و ایران </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ(Zhang Xing Liang) با </ins>ترجمه­ ی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آقای پروفسور جانگ هون­نین(Zhang Hong Nien)  مراجعه کرد </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در سال 1386 </ins>توسط <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتشارات پژوهشکده­ </ins>ی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گردشگری منتشر شده است</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ii</ins>].</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش و فعالیت راهبان اشکانی </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تبلیغ </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گسترش </del>[[آیین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بودا]] </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>چین]] نیز در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب ''شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول'' به صورت مفصل بیان شده که شرح حال </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خدمات علمی شخصیت­ ها </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">راهبانی هم­چون آن چِن</del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1]راهب شاهزاده­ ی ایرانی</del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">i</del>]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، آن شیوان[2</del>]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، تَن دی[3]، جی زان[4] ، و... </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله ­ی آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو[5] است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­دانست. با </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که شاهزاده بود، زندگی ساده ­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به </del>[[چین]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد </del>به ترجمه­ ی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­ هایی </del>که توسط <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده­ </del>ی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­ های او شیوا، گویا، ساده </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قابل فهم برای همه بود. »(جان سین لیان، 1386)  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به [[چین]] </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه­ سازی و نقاشی ایرانی در </del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[چین</del>]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">] در دوران سلسله­ های بعدی [[چین]] به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(همان)</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان </del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[آیین مانوی در چین</del>]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">] نیز مطالب فراوانی در اسناد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدارک </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتب تاریخی [[چین]] مشاهده می­شود </del>که برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آگاهی بیشتر از این مطالب می­توان </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فصل ششم از کتاب تاریخ روابط [[چین]] </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ[6] </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ </del>ی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آقای پروفسور جانگ هون­نین[7]  مراجعه کرد </del>که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ ی </del>زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده </del>است<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[ii].</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== پاورقی ==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----[1] - An Chen</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">i</ins>] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">- از آنجا که زبان چینی حروف </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">الفبا ندارد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هست، </ins>برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همین جهت هر واژه </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان چینی برایش تعیین می­شود که </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ </ins>ی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وارد </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شکل چینی شده­ ی آنها </ins>است.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">  </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2</del>] - <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">An Shivan</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ii</ins>] - <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه [[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاد جان هونین به درستی پدر </ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[زبان فارسی در چین</ins>]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی</ins>- <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در </ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[چین</ins>]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">3</del>] - <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">Tan Di</del>.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">4</del>] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">- Zhian</del>.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[5] - An Shigao.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[6] - Zhang Xing Liang.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[7] - Zhang Hong Nien.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­ های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی ­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­ه ای جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ ی آنها است.  </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته ­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه [[پکن]] را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر [[زبان فارسی در چین]] شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده ­ها شاگرد در رشته­ ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­ های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه ­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­ های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در [[چین]] است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه ­ی ششمین دوره­ ی بنیاد محمود افشار در رشته ­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ ی دهمین جشنواره­ ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=1998&oldid=prev 2023-11-02T07:40:44Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در چین نیز در کتاب ''شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول'' به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصیت­ها </del>و راهبانی هم­چون آن چِن[1]راهب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاهزاده­ی </del>ایرانی[i]، آن شیوان[2]، تَن دی[3]، جی زان[4] ، و... از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله­ی </del>آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو[5] است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده­ای </del>داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره­ی </del>حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به چین رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ی کتاب­های </del>مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­هایی </del>که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده­ی </del>پیروان بودا قرار گرفت. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­های </del>او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »(جان سین لیان، 1386)  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به چین و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجسمه­سازی </del>و نقاشی ایرانی در چین در دوران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلسله­های </del>بعدی چین به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نیز در کتاب ''شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول'' به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصیت­ ها </ins>و راهبانی هم­چون آن چِن[1]راهب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاهزاده­ ی </ins>ایرانی[i]، آن شیوان[2]، تَن دی[3]، جی زان[4] ، و... از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله ­ی </ins>آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو[5] است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده ­ای </ins>داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره­ ی </ins>حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ ی کتاب های </ins>مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­ هایی </ins>که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده­ ی </ins>پیروان بودا قرار گرفت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ های </ins>او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »(جان سین لیان، 1386)  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجسمه­ سازی </ins>و نقاشی ایرانی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در دوران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلسله­ های </ins>بعدی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی چین مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط چین و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ[6] با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ی </del>آقای پروفسور جانگ هون­نین[7]  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پژوهشکده­ی </del>زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ[6] با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترجمه­ ی </ins>آقای پروفسور جانگ هون­نین[7]  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پژوهشکده­ ی </ins>زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----[1] - An Chen.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----[1] - An Chen.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l17">خط ۱۷:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۷:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[7] - Zhang Hong Nien.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[7] - Zhang Hong Nien.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام­های </del>غیر چینی، همانگونه که هست، برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی­ها </del>مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واژه­ی </del>اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محل­های </del>جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شده­ی </del>آنها است.   </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام­ های </ins>غیر چینی، همانگونه که هست، برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی ­ها </ins>مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واژه­ ی </ins>اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محل­ه ای </ins>جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شده­ ی </ins>آنها است.   </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رشته­ی </del>زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه پکن را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر زبان فارسی در چین شناخته می­شود و علاوه بر تربیت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ده­ها </del>شاگرد در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رشته­ی </del>زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمینه­ی </del>زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­های </del>ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاهنامه­ی </del>فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">داستان­های </del>دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مقاله­ی </del>نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در چین است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ی </del>ششمین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره­ی </del>بنیاد محمود افشار در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رشته­ی </del>ادبیات و تاریخ در سال 1989، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ی </del>دهمین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جشنواره­ی </del>جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ی </del>مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ی </del>بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رشته ­ی </ins>زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>پکن<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>زبان فارسی در چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شناخته می­شود و علاوه بر تربیت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ده ­ها </ins>شاگرد در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رشته­ ی </ins>زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمینه­ ی </ins>زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­ های </ins>ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاهنامه ­ی </ins>فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">داستان­ های </ins>دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مقاله­ ی </ins>نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه ­ی </ins>ششمین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره­ ی </ins>بنیاد محمود افشار در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رشته ­ی </ins>ادبیات و تاریخ در سال 1989، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ ی </ins>دهمین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جشنواره­ ی </ins>جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ ی </ins>مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جایزه­ ی </ins>بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%A7_%D8%A8%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86&diff=1155&oldid=prev 2023-10-27T12:01:09Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « == راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین == تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش آیین بودا در چین نیز در کتاب &#039;&#039;شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول&#039;&#039; به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ها و راهبانی هم­چون آن چِن[1]ر...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> == راهبان ایرانی حاملان آیین بودا به سرزمین چین ==<br /> تلاش و فعالیت راهبان اشکانی در تبلیغ و گسترش [[آیین بودا]] در چین نیز در کتاب &#039;&#039;شرح حال راهبان دانشمند، جلد 1، فصل اول&#039;&#039; به صورت مفصل بیان شده که شرح حال و خدمات علمی شخصیت­ها و راهبانی هم­چون آن چِن[1]راهب شاهزاده­ی ایرانی[i]، آن شیوان[2]، تَن دی[3]، جی زان[4] ، و... از جمله­ی آن­ها هستند. در شرح حال آن­چن آمده است«آن چِن که اسم دیگرش آن شیگائو[5] است، پسر شهبانوی اشکانیان است ... او فردی بسیار عاقل و با استعداد بود. بر علم و دانش ستاره شناسی و پزشکی مسلط بود. هنرها و فنون عجیب و غریب می­دانست. با این که شاهزاده بود، زندگی ساده­ای داشت. با این که پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید، تاج و تخت را به عمویش واگذار کرد و خانه را ترک و به مذهب بودایی پیوست و راهب شد ... پس از چندی به عنوان دانشجوی راهب بودایی سفر به کشورها را آغاز و در اوایل دوره­ی حکومت امپراتور یوان دی(147-167م.) دودمان هان، به چین رسید ... به علت استعداد فراوانش چیزی نگذشت که [[زبان چینی]] را به خوبی فراگرفت. بعد به ترجمه­ی کتاب­های مقدس بودایی از زبان سانسکریت به زبان چینی دست زد ... کتاب­هایی که توسط او ترجمه شده، در39 جلد صحافی و مورد استفاده­ی پیروان بودا قرار گرفت. ترجمه­های او شیوا، گویا، ساده و قابل فهم برای همه بود. »(جان سین لیان، 1386)  روند سفرهای تبلیغی راهبان بودایی ایرانی به چین و تلاش برای گسترش این آیین در این سرزمین و به همراه آن معرفی فرهنگ، هنر، معماری، مجسمه­سازی و نقاشی ایرانی در چین در دوران سلسله­های بعدی چین به ویژه دودمان تانگ و سویی و سونگ نیز ادامه یافت. (همان)<br /> <br /> در خصوص نقش روحانیون نسطوری، زرتشتی و مبلغان [[آیین مانوی در چین]] نیز مطالب فراوانی در اسناد و مدارک و کتب تاریخی چین مشاهده می­شود که برای آگاهی بیشتر از این مطالب می­توان به فصل ششم از کتاب تاریخ روابط چین و ایران به قلم آقای جانگ­شینگ­لیانگ[6] با ترجمه­ی آقای پروفسور جانگ هون­نین[7]  مراجعه کرد که در سال 1386 توسط انتشارات پژوهشکده­ی زبان و گویش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده است[ii].<br /> ----[1] - An Chen.<br /> <br /> [2] - An Shivan.<br /> <br /> [3] - Tan Di.<br /> <br /> [4] - Zhian.<br /> <br /> [5] - An Shigao.<br /> <br /> [6] - Zhang Xing Liang.<br /> <br /> [7] - Zhang Hong Nien.<br /> ----[i] - از آنجا که زبان چینی حروف و الفبا ندارد و از کاراکترهای متعدد چینی تشکیل شده است، نوشتن و تلفظ نام­های غیر چینی، همانگونه که هست، برای چینی­ها مشکل و تقریبا غیر ممکن است. به همین جهت هر واژه و نام غیر چینی که وارد زبان چینی می­شود معادلی به زبان چینی برایش تعیین می­شود که با این تغییر در واقع اساس و ساختار اصلی واژه و نام به طور کلی دگرگون شده و دیگر آن واژه­ی اولیه نیست. این امر باعث شده که نام افراد و محل­های جغرافیایی خارجی، از جمله فارسی، که وارد زبان چینی شده­اند دیگر قابل شناسایی نشود. لذا اسامی راهبان ایرانی نام اصلی آن­ها نیست و شکل چینی شده­ی آنها است.  <br /> <br /> [ii] - پروفسور جان هونین در سال 1931 میلادی متولد و در سال 1956 از دانشگاه [[پکن]] در رشته­ی زبان و ادبیات فارسی فارغ التحصیل گردید. وی از سال 1960 تا 1996 به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی و در سال 1987 ریاست بخش فارسی دانشگاه پکن را عهده دار بود. جان هونین از سال 1987 نا 2004 که باز نشسته شد عضو پژوهشگاه فرهنگ ایران در دانشگاه پکن بود. استاد جان هونین به درستی پدر زبان فارسی در چین شناخته می­شود و علاوه بر تربیت ده­ها شاگرد در رشته­ی زبان و ادبیات فارسی، کتاب و مقالات متعددی در زمینه­ی زبان و ادبیات فارسی به زبان چینی و فارسی تألیف و ترجمه نموده است. از جمله کتاب­های ترجمه شده از زبان فارسی به چینی توسط او می توان به متن کامل شاهنامه­ی فردوسی، همکاری در تدوین فرهنگ فارسی- چینی، داستان­های دل­انگیز ادبیات فارسی، داستان لیلی و مجنون نظامی، رباعیات عمر خیام، گلستان و بوستان سعدی، چهار مقاله­ی نظامی عروضی و تألیفاتی هم­چون تاریخ زبان و ادبیات فارسی، ادبیات معاصر ایران، نقد ادبیات فارسی، آشنایی اولیه با ادبیات فارسی و... اشاره کرد. پروفسور جان هونین که یکی از پرکارترین اساتید زبان فارسی در چین است، مفتخر به دریافت جوایزی هم­چون جایزه­ی ششمین دوره­ی بنیاد محمود افشار در رشته­ی ادبیات و تاریخ در سال 1989، جایزه­ی دهمین جشنواره­ی جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال 2002، جایزه­ی مرکز بین المللی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، نشان یادگار هفتادمین سالگرد تأسیس دانشگاه تهران در سال 2005، و جایزه­ی بهترین مترجم ادبیات خارجی [[جمهوری خلق چین]] در سال 2002 شده است.</div>

Shekvati