رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی آرژانتین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۸

2025-10-02T09:58:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===		=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===
	[[پرونده:روزنامه کپیتال آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه کپیتال آرژانتین ~~- برگرفته از سایت kulturapress -~~ قابل بازیابی از: https://kulturapress.com/2023/10/05/journalism-history-for-thursday-5th-october-2023/]]		[[پرونده:روزنامه کپیتال آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه کپیتال آرژانتین ، قابل بازیابی از https://kulturapress.com/2023/10/05/journalism-history-for-thursday-5th-october-2023/]]
	روزنامه‌ها اولین رسانه‌های کشور استقلال‌یافته [[آرژانتین]] بودند. اولین روزنامه با نام‌گازتا در اوایل دهه ۱۸۲۰ منتشر گردید. در دهه ۱۸۶۰ تعداد روزنامه‌ها به شدت افزایش یافت. به عنوان مثال روزنامه «کاپیتال» (Capital) در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. در سال ۱۸۶۹ روزنامه لاپرنسا (La prensa) برای اولین بار منتشر گردید و در سال ۱۸۷۰ روزنامه لاناسیون (La Nacion) به عنوان یک روزنامه جدید انتشار یافت. هر کدام از روزنامه‌ها در واقع وابسته به یک جناح و یا تفکر سیاسی بودند و در صورتی که مخالف دولت محسوب می‌شدند سعی داشتند با بالا بردن صدای انتقاد خود، چاپ کاریکاتور و... ضمن رساندن پیام خود به مردم، فضای جامعه را در راستای اهداف تعیین شده حزبی و جناحی آماده نمایند. متوسط مطالعه روزنامه و نشریه نیز در این جامعه با ورود مهاجرانی که عمدتا اروپایی بودند به شدت رو به افزایش گذاشت.		روزنامه‌ها اولین رسانه‌های کشور استقلال‌یافته [[آرژانتین]] بودند. اولین روزنامه با نام‌گازتا در اوایل دهه ۱۸۲۰ منتشر گردید. در دهه ۱۸۶۰ تعداد روزنامه‌ها به شدت افزایش یافت. به عنوان مثال روزنامه «کاپیتال» (Capital) در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. در سال ۱۸۶۹ روزنامه لاپرنسا (La prensa) برای اولین بار منتشر گردید و در سال ۱۸۷۰ روزنامه لاناسیون (La Nacion) به عنوان یک روزنامه جدید انتشار یافت. هر کدام از روزنامه‌ها در واقع وابسته به یک جناح و یا تفکر سیاسی بودند و در صورتی که مخالف دولت محسوب می‌شدند سعی داشتند با بالا بردن صدای انتقاد خود، چاپ کاریکاتور و... ضمن رساندن پیام خود به مردم، فضای جامعه را در راستای اهداف تعیین شده حزبی و جناحی آماده نمایند. متوسط مطالعه روزنامه و نشریه نیز در این جامعه با ورود مهاجرانی که عمدتا اروپایی بودند به شدت رو به افزایش گذاشت.

	بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.		بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.
	[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا ~~- برگرفته از سایت kiosko -~~ قابل بازیابی از: https://en.kiosko.net/ar/2010-05-11/np/ar_laprensa.html]]		[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا ، قابل بازیابی از https://en.kiosko.net/ar/2010-05-11/np/ar_laprensa.html]]
	نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد.		نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد.

خط ۴۲:		خط ۴۲:
	روزنامه راستگرای لاناسیون نیز که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شده است و تاکنون به صورت مستمر منتشر می‌شود، دومین روزنامه با شمارگان بالا در این کشور محسوب می‌شود. مهم‌ترین روزنامه‌های دیگر عبارتند از آمبیتو فینانسیرو (اقتصادی تجاری)، اولها (Oleh) (که ورزشی بوده و بیشترین تیراژ را در این بخش دارد) و بالاخره روزنامه کرونیکا، جدول ۱۲-۱ میزان انتشار مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] را نشان می‌دهد.		روزنامه راستگرای لاناسیون نیز که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شده است و تاکنون به صورت مستمر منتشر می‌شود، دومین روزنامه با شمارگان بالا در این کشور محسوب می‌شود. مهم‌ترین روزنامه‌های دیگر عبارتند از آمبیتو فینانسیرو (اقتصادی تجاری)، اولها (Oleh) (که ورزشی بوده و بیشترین تیراژ را در این بخش دارد) و بالاخره روزنامه کرونیکا، جدول ۱۲-۱ میزان انتشار مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] را نشان می‌دهد.

	جدول شماره 1. بررسی شمارگان مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] (نسخه)		جدول شماره 1. بررسی شمارگان مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] (نسخه)<ref>قابل بازیابی از [https://www.indec.gov.ar/ مؤسسه ملی آمار و اطلاعات آرژانتین]</ref>
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|نام روزنامه		\|نام روزنامه
خط ۱۰۰:		خط ۱۰۰:
	\|۵۳,۴۸۳		\|۵۳,۴۸۳
	\|}		\|}
	~~منبع: [https://www~~.~~indec.gov.ar مؤسسه ملی آمار و اطلاعات آرژانتین]~~		به دلیل حضور مهاجران خارجی و ارتباطی که کشور همواره با دنیای خارج داشته است، فروش و توزیع روزنامه‌ها و مجلات خارجی در داخل کشور،زیاد و قابل توجه بوده است.

	به دلیل حضور مهاجران خارجی و ارتباطی که کشور همواره با دنیای خارج داشته است، فروش و توزیع روزنامه‌ها و مجلات خارجی در داخل کشور،زیاد و قابل توجه بوده است.		جدول شماره 2. توزیع نشریات خارجی در مقایسه با نشریات داخلی (میلیون نسخه)<ref>قابل بازیابی از [https://www.sinca.cultura.gov.ar/ دبیرخانه فرهنگی کشور]</ref>

	جدول شماره 2. توزیع نشریات خارجی در مقایسه با نشریات داخلی (میلیون نسخه)
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|جمع کل		\|جمع کل
خط ۱۹۲:		خط ۱۹۰:
	\|۲۰۱۰		\|۲۰۱۰
	\|}		\|}
	~~منبع: [https://www.sinca.cultura.gov.ar دبیرخانه فرهنگی کشور]~~
	[[پرونده:خبرگزاری تلام.png\|بندانگشتی\|320x320پیکسل\|خبرگزاری تلام ~~- برگرفته از سایت wikimedia commons -~~ قابل بازیابی از: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:T%C3%A9lam-logo-2021.svg]]		[[پرونده:خبرگزاری تلام.png\|بندانگشتی\|320x320پیکسل\|خبرگزاری تلام ، قابل بازیابی از https://commons.wikimedia.org/wiki/File:T%C3%A9lam-logo-2021.svg]]

	==== [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در آرژانتین\|خبرگزاری ها]] ====		==== [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در آرژانتین\|خبرگزاری ها]] ====
خط ۳۲۳:		خط ۳۲۱:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی گرجستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی بنگلادش]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تاجیکستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سریلانکا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قزاقستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]		[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]] [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی گرجستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی بنگلادش]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تاجیکستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سریلانکا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قزاقستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mohammad: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-12T18:16:11Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	طبق قانون اساسی [[آرژانتین]]، همه افراد ملت در بیان عقاید خود از طریق مطبوعات و بدون هیچ‌گونه سانسوری آزاد می‌باشند (ماده ۱۴ قانون اساسی [[آرژانتین]]). در ماده ۳۲ همین قانون، قوای حاکمه کشور از وضع قوانینی که به هر صورت به دنبال محدود نمودن آزادی بیان باشد، منع شده‌اند. بررسی مفاد قوانین فوق به خوبی نشان‌دهنده اهمیت این بخش برای رهبران اولیه کشور [[آرژانتین]] می‌باشد. در طول دویست سال پس از استقلال این کشور نیز رسانه‌ها همواره نقشی اساسی در شکل‌دهی به سمت و سوی حرکت جامعه ایفا نموده‌اند.		طبق قانون اساسی [[آرژانتین]]، همه افراد ملت در بیان عقاید خود از طریق مطبوعات و بدون هیچ‌گونه سانسوری آزاد می‌باشند (ماده ۱۴ قانون اساسی [[آرژانتین]]). در ماده ۳۲ همین قانون، قوای حاکمه کشور از وضع قوانینی که به هر صورت به دنبال محدود نمودن آزادی بیان باشد، منع شده‌اند. بررسی مفاد قوانین فوق به خوبی نشان‌دهنده اهمیت این بخش برای رهبران اولیه کشور [[آرژانتین]] می‌باشد. در طول دویست سال پس از استقلال این کشور نیز رسانه‌ها همواره نقشی اساسی در شکل‌دهی به سمت و سوی حرکت جامعه ایفا نموده‌اند.

	در حال حاضر طبق قوانین موجود، همه افراد جامعه می‌توانند با ثبت یک شرکت، نسبت به انتشار روزنامه و یا مجله و... اقدام‌کنند. در بخش رادیو و تلویزیون‌ها نیز بر اساس آخرین قانون مصوب 2009 همه گروه‌های اجتماعی قادر به داشتن رسانه دیداری و شنیداری خود خواهند بود. هدف از وضع قانون مزبور تمرکززدایی و رفع انحصار از صنعت رادیو و تلویزیون کشور بود. تا پیش از این رادیو و تلویزیون‌های کشور در انحصار چند گروه رسانه‌ای خصوصی بود<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص335-336.</ref>.		در حال حاضر طبق قوانین موجود، همه افراد جامعه می‌توانند با ثبت یک شرکت، نسبت به انتشار روزنامه و یا مجله و... اقدام‌کنند. در بخش رادیو و تلویزیون‌ها نیز بر اساس آخرین قانون مصوب 2009 همه گروه‌های اجتماعی قادر به داشتن رسانه دیداری و شنیداری خود خواهند بود. هدف از وضع قانون مزبور تمرکززدایی و رفع انحصار از صنعت رادیو و تلویزیون کشور بود. تا پیش از این رادیو و تلویزیون‌های کشور در انحصار چند گروه رسانه‌ای خصوصی بود.

	=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===		=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===
خط ۹:		خط ۹:
	بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.		بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.
	[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا - برگرفته از سایت kiosko - قابل بازیابی از: https://en.kiosko.net/ar/2010-05-11/np/ar_laprensa.html]]		[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا - برگرفته از سایت kiosko - قابل بازیابی از: https://en.kiosko.net/ar/2010-05-11/np/ar_laprensa.html]]
	نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص336-338.</ref>.		نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد.

	=== رسانه‌های ارتباط جمعی ===		=== رسانه‌های ارتباط جمعی ===
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	در دوره دیکتاتوری وحشتناک کشور (۱۹۸۳-۱۹۷۶) کنترل کاملی بر همه برنامه‌های تلویزیون‌ها از سوی نظامیان صورت می‌گرفت. در این دوره کنترل شبکه‌ها بین سه نیروی دریایی شبکه ۱۳، هوایی شبکه ۱۱ و زمینی شبکه ۹ نظامی و کانال ۷ که دولتی بود، در اختیار رئیس‌جمهور قرار داشت. بعد از پایان دوره دیکتاتوری و انتخاب رائول آلفونسین به ریاست جمهوری، خصوصی‌سازی مجددا در دستور کار قرار گرفت و در اولین گام، کانال ۹ به صاحب اولیه‌اش بازگردانده شد.		در دوره دیکتاتوری وحشتناک کشور (۱۹۸۳-۱۹۷۶) کنترل کاملی بر همه برنامه‌های تلویزیون‌ها از سوی نظامیان صورت می‌گرفت. در این دوره کنترل شبکه‌ها بین سه نیروی دریایی شبکه ۱۳، هوایی شبکه ۱۱ و زمینی شبکه ۹ نظامی و کانال ۷ که دولتی بود، در اختیار رئیس‌جمهور قرار داشت. بعد از پایان دوره دیکتاتوری و انتخاب رائول آلفونسین به ریاست جمهوری، خصوصی‌سازی مجددا در دستور کار قرار گرفت و در اولین گام، کانال ۹ به صاحب اولیه‌اش بازگردانده شد.

	از اواخر دهه ۱۹۸۰ و به ویژه دهه ۱۹۹۰ تلویزیون‌های کابلی به شدت افزایش یافتند و اپراتورهای این تلویزیون‌ها در سراسر کشور به عدد ۲۰۰ رسید، به دلیل تأسیس شرکت‌های معظم تلویزیون کابلی در دهه ۱۹۹۰ این صنعت به شدت گسترش یافت<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص338-341.</ref>.		از اواخر دهه ۱۹۸۰ و به ویژه دهه ۱۹۹۰ تلویزیون‌های کابلی به شدت افزایش یافتند و اپراتورهای این تلویزیون‌ها در سراسر کشور به عدد ۲۰۰ رسید، به دلیل تأسیس شرکت‌های معظم تلویزیون کابلی در دهه ۱۹۹۰ این صنعت به شدت گسترش یافت.

	=== [[مطبوعات در آرژانتین]] ===		=== [[مطبوعات در آرژانتین]] ===
خط ۳۲۰:		خط ۳۲۰:
	بر اساس گزارش مؤسسه ملی اطلاعات و آمار [[آرژانتین]]، در سال ۲۰۱۰ تعداد ۲۶۳۹۱ عنوان شابک (ISBN) دریافت شده است که ۱۴ درصد بالاتر از سال قبل از آن بوده است. در کل تعداد ۷/۷۵ میلیون نسخه کتاب منتشر شده است که متوسط شمارگان تیراژ هر کتاب برابر ۲۸۶۹ نسخه بوده است. در همین مدت قریب ۸۶ درصد عناوین کتاب‌های منتشره و ۷۹ درصد تعداد نسخه‌های چاپ شده برای کتاب‌های جدید بوده است. از این لحاظ ۵ درصد در مقایسه با سال قبل از آن کم‌تر بوده است<ref name=":2">برگرفته از https://www.indec.gov.ar</ref>. بیشترین عناوین منتشره با ۶/۳۸ درصد مربوط به ادبیات داستانی از جمله داستان‌های کودکان و نوجوانان بوده است. در رده دوم بخش مربوط به کتاب‌های علوم اجتماعی، انسانی و حقوقی با ۲۴ درصد و در رده سوم کتاب‌های مذهبی با ۱۲ درصد قرار داشته است- بخش‌های سلامت، علوم مهندسی و تجربی در رده‌های بعدی قرار داشته است<ref name=":2" />.		بر اساس گزارش مؤسسه ملی اطلاعات و آمار [[آرژانتین]]، در سال ۲۰۱۰ تعداد ۲۶۳۹۱ عنوان شابک (ISBN) دریافت شده است که ۱۴ درصد بالاتر از سال قبل از آن بوده است. در کل تعداد ۷/۷۵ میلیون نسخه کتاب منتشر شده است که متوسط شمارگان تیراژ هر کتاب برابر ۲۸۶۹ نسخه بوده است. در همین مدت قریب ۸۶ درصد عناوین کتاب‌های منتشره و ۷۹ درصد تعداد نسخه‌های چاپ شده برای کتاب‌های جدید بوده است. از این لحاظ ۵ درصد در مقایسه با سال قبل از آن کم‌تر بوده است<ref name=":2">برگرفته از https://www.indec.gov.ar</ref>. بیشترین عناوین منتشره با ۶/۳۸ درصد مربوط به ادبیات داستانی از جمله داستان‌های کودکان و نوجوانان بوده است. در رده دوم بخش مربوط به کتاب‌های علوم اجتماعی، انسانی و حقوقی با ۲۴ درصد و در رده سوم کتاب‌های مذهبی با ۱۲ درصد قرار داشته است- بخش‌های سلامت، علوم مهندسی و تجربی در رده‌های بعدی قرار داشته است<ref name=":2" />.

	بر اساس همین گزارش ۶۵ درصد عناوین به ثبت رسیده و ۷۵ درصد نسخ چاپ شده در [[آرژانتین]] در شهر [[بوئنوس‌آیرس]] انجام شده است. در همین مدت ۷۰ درصد کتاب‌های منتشره در [[آرژانتین]]، نوشته اتباع آرژانتینی یا آرژنتینی الاصل بوده است<ref name=":2" /><ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص341-347.</ref>.		بر اساس همین گزارش ۶۵ درصد عناوین به ثبت رسیده و ۷۵ درصد نسخ چاپ شده در [[آرژانتین]] در شهر [[بوئنوس‌آیرس]] انجام شده است. در همین مدت ۷۰ درصد کتاب‌های منتشره در [[آرژانتین]]، نوشته اتباع آرژانتینی یا آرژنتینی الاصل بوده است<ref name=":2" />.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۳۲۷:		خط ۳۲۷:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص335-347.

			== نویسنده مقاله ==
			احمدرضا خیرمند
	[[رده:رسانه]]		[[رده:رسانه]]

Samiei در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۴

2024-08-08T16:34:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۴
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	روزنامه راستگرای لاناسیون نیز که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شده است و تاکنون به صورت مستمر منتشر می‌شود، دومین روزنامه با شمارگان بالا در این کشور محسوب می‌شود. مهم‌ترین روزنامه‌های دیگر عبارتند از آمبیتو فینانسیرو (اقتصادی تجاری)، اولها (Oleh) (که ورزشی بوده و بیشترین تیراژ را در این بخش دارد) و بالاخره روزنامه کرونیکا، جدول ۱۲-۱ میزان انتشار مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] را نشان می‌دهد.		روزنامه راستگرای لاناسیون نیز که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شده است و تاکنون به صورت مستمر منتشر می‌شود، دومین روزنامه با شمارگان بالا در این کشور محسوب می‌شود. مهم‌ترین روزنامه‌های دیگر عبارتند از آمبیتو فینانسیرو (اقتصادی تجاری)، اولها (Oleh) (که ورزشی بوده و بیشترین تیراژ را در این بخش دارد) و بالاخره روزنامه کرونیکا، جدول ۱۲-۱ میزان انتشار مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] را نشان می‌دهد.

	جدول شماره ۱.۱۲ بررسی شمارگان مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] (نسخه)		جدول شماره 1. بررسی شمارگان مهم‌ترین روزنامه‌های [[آرژانتین]] (نسخه)
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|نام روزنامه		\|نام روزنامه
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۴:
	به دلیل حضور مهاجران خارجی و ارتباطی که کشور همواره با دنیای خارج داشته است، فروش و توزیع روزنامه‌ها و مجلات خارجی در داخل کشور،زیاد و قابل توجه بوده است.		به دلیل حضور مهاجران خارجی و ارتباطی که کشور همواره با دنیای خارج داشته است، فروش و توزیع روزنامه‌ها و مجلات خارجی در داخل کشور،زیاد و قابل توجه بوده است.

	جدول شماره ~~۲۰۱۲~~ توزیع نشریات خارجی در مقایسه با نشریات داخلی (میلیون نسخه)		جدول شماره 2. توزیع نشریات خارجی در مقایسه با نشریات داخلی (میلیون نسخه)
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|جمع کل		\|جمع کل
خط ۲۰۰:		خط ۲۰۰:
	خبرگزاری‌های مهم دیگر عبارتند از:		خبرگزاری‌های مهم دیگر عبارتند از:

	infobae .۱ (اینفوبائه)		* infobae (اینفوبائه)؛
			* (Diarios Y Noticias) DYN؛
	2. (Diarios Y Noticias) ~~DYN~~		* اخبار آرژانیتن Noticias Argentina.

	3. اخبار آرژانیتن Noticias Argentina

	=== [[اینترنت در آرژانتین\|اینترنت]] ===		=== [[اینترنت در آرژانتین\|اینترنت]] ===
	بر اساس آمار منتشره توسط مؤسسه ملی اطلاعات و آمار [[آرژانتین]]، میزان دسترسی استفاده‌کنندگان خانگی به اینترنت به ۵/۴۴ درصد رسیده است. بر اساس آمار ماه اکتبر ۲۰۱۱ تعداد استفاده‌کنندگان از اینترنت در سراسر [[آرژانتین]] به رقم ۱۳،۶۹۴ میلیون کاربر رسیده است که از این تعداد قریب ۱۰ میلیون نفر استفاده‌کنندگان از اینترنت با باند پهن، بیسیم و... می‌باشند و مابقی از شبکه‌های تلفنی اینترنت استفاده می‌کنند. در این بین رشد دسترسی به اینترنت بیسیم برابر ۳/ ۴۸ درصد نسبت به سال پیش از آن رشد داشته است. [[بوئنوس‌آیرس]]، کوردوبا، سانتافه و مندوسا با ۹/ ۷۹ درصد برابر ۵،۹۱۲،۶۲۳ کاربر خانگی اینترنت از کل استفاده‌کنندگان خانگی اینترنت [[آرژانتین]] در صدر قرار دارند<ref name=":1" />.		بر اساس آمار منتشره توسط مؤسسه ملی اطلاعات و آمار [[آرژانتین]]، میزان دسترسی استفاده‌کنندگان خانگی به اینترنت به ۵/۴۴ درصد رسیده است. بر اساس آمار ماه اکتبر ۲۰۱۱ تعداد استفاده‌کنندگان از اینترنت در سراسر [[آرژانتین]] به رقم ۱۳،۶۹۴ میلیون کاربر رسیده است که از این تعداد قریب ۱۰ میلیون نفر استفاده‌کنندگان از اینترنت با باند پهن، بیسیم و... می‌باشند و مابقی از شبکه‌های تلفنی اینترنت استفاده می‌کنند. در این بین رشد دسترسی به اینترنت بیسیم برابر ۳/ ۴۸ درصد نسبت به سال پیش از آن رشد داشته است. [[بوئنوس‌آیرس]]، کوردوبا، سانتافه و مندوسا با ۹/ ۷۹ درصد برابر ۵،۹۱۲،۶۲۳ کاربر خانگی اینترنت از کل استفاده‌کنندگان خانگی اینترنت [[آرژانتین]] در صدر قرار دارند<ref name=":1" />.

	جدول شماره ۳.۱۲ تعداد استفاده‌کنندگان از [[اینترنت در آرژانتین]] و جایگاه در بین کشورهای جهان		جدول شماره 3. تعداد استفاده‌کنندگان از [[اینترنت در آرژانتین]] و جایگاه در بین کشورهای جهان
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|درصد تغییر		\|درصد تغییر
خط ۲۵۹:		خط ۲۵۷:
	\|		\|
	\|}		\|}
	جدول ~~۱۲-۴~~ به بررسی وضعیت تعداد کاربران [[اینترنت در آرژانتین]] در مقایسه با چند کشور عمده آمریکای لاتین می‌پردازد. در این جدول تمامی آمارها شامل مشترکان اینترنت باند پهن می‌باشد و آمار کاربرانی‌ که از طریق شبکه‌های تلفنی و به صورت موردی از اینترنت استفاده می‌کنند، محاسبه نشده است.		جدول شماره 4. به بررسی وضعیت تعداد کاربران [[اینترنت در آرژانتین]] در مقایسه با چند کشور عمده آمریکای لاتین می‌پردازد. در این جدول تمامی آمارها شامل مشترکان اینترنت باند پهن می‌باشد و آمار کاربرانی‌ که از طریق شبکه‌های تلفنی و به صورت موردی از اینترنت استفاده می‌کنند، محاسبه نشده است.

	جدول شماره ۴.۱۲ مقایسه تعداد کاربران اینترنت در آمریکای لاتین (هزار نفر)		جدول شماره 4. مقایسه تعداد کاربران اینترنت در آمریکای لاتین (هزار نفر)
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|درصد تغییر		\|درصد تغییر
خط ۳۲۵:		خط ۳۲۳:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~اردن~~]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه~~]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه~~]]؛ [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~سوریه~~]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~قطر~~]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~کانادا~~]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~سودان~~]]		[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی گرجستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی بنگلادش]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تاجیکستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سریلانکا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قزاقستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]

	~~== پاورقی ==~~

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:رسانه]]

Mahdi در ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۲

2024-06-06T16:42:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۲
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===		=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===
	[[پرونده:روزنامه کپیتال آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه کپیتال آرژانتین]]		[[پرونده:روزنامه کپیتال آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه کپیتال آرژانتین - برگرفته از سایت kulturapress - قابل بازیابی از: https://kulturapress.com/2023/10/05/journalism-history-for-thursday-5th-october-2023/]]
	روزنامه‌ها اولین رسانه‌های کشور استقلال‌یافته [[آرژانتین]] بودند. اولین روزنامه با نام‌گازتا در اوایل دهه ۱۸۲۰ منتشر گردید. در دهه ۱۸۶۰ تعداد روزنامه‌ها به شدت افزایش یافت. به عنوان مثال روزنامه «کاپیتال» (Capital) در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. در سال ۱۸۶۹ روزنامه لاپرنسا (La prensa) برای اولین بار منتشر گردید و در سال ۱۸۷۰ روزنامه لاناسیون (La Nacion) به عنوان یک روزنامه جدید انتشار یافت. هر کدام از روزنامه‌ها در واقع وابسته به یک جناح و یا تفکر سیاسی بودند و در صورتی که مخالف دولت محسوب می‌شدند سعی داشتند با بالا بردن صدای انتقاد خود، چاپ کاریکاتور و... ضمن رساندن پیام خود به مردم، فضای جامعه را در راستای اهداف تعیین شده حزبی و جناحی آماده نمایند. متوسط مطالعه روزنامه و نشریه نیز در این جامعه با ورود مهاجرانی که عمدتا اروپایی بودند به شدت رو به افزایش گذاشت.		روزنامه‌ها اولین رسانه‌های کشور استقلال‌یافته [[آرژانتین]] بودند. اولین روزنامه با نام‌گازتا در اوایل دهه ۱۸۲۰ منتشر گردید. در دهه ۱۸۶۰ تعداد روزنامه‌ها به شدت افزایش یافت. به عنوان مثال روزنامه «کاپیتال» (Capital) در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. در سال ۱۸۶۹ روزنامه لاپرنسا (La prensa) برای اولین بار منتشر گردید و در سال ۱۸۷۰ روزنامه لاناسیون (La Nacion) به عنوان یک روزنامه جدید انتشار یافت. هر کدام از روزنامه‌ها در واقع وابسته به یک جناح و یا تفکر سیاسی بودند و در صورتی که مخالف دولت محسوب می‌شدند سعی داشتند با بالا بردن صدای انتقاد خود، چاپ کاریکاتور و... ضمن رساندن پیام خود به مردم، فضای جامعه را در راستای اهداف تعیین شده حزبی و جناحی آماده نمایند. متوسط مطالعه روزنامه و نشریه نیز در این جامعه با ورود مهاجرانی که عمدتا اروپایی بودند به شدت رو به افزایش گذاشت.

	بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.		بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.
	[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا]]		[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا - برگرفته از سایت kiosko - قابل بازیابی از: https://en.kiosko.net/ar/2010-05-11/np/ar_laprensa.html]]
	نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص336-338.</ref>.		نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص336-338.</ref>.

خط ۱۹۳:		خط ۱۹۳:
	\|}		\|}
	منبع: [https://www.sinca.cultura.gov.ar دبیرخانه فرهنگی کشور]		منبع: [https://www.sinca.cultura.gov.ar دبیرخانه فرهنگی کشور]
	[[پرونده:خبرگزاری تلام.png\|بندانگشتی\|320x320پیکسل\|خبرگزاری تلام]]		[[پرونده:خبرگزاری تلام.png\|بندانگشتی\|320x320پیکسل\|خبرگزاری تلام - برگرفته از سایت wikimedia commons - قابل بازیابی از: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:T%C3%A9lam-logo-2021.svg]]

	==== [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در آرژانتین\|خبرگزاری ها]] ====		==== [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در آرژانتین\|خبرگزاری ها]] ====

Mahdi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۳

2024-04-30T14:23:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۸:		خط ۸:

	بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.		بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.
			[[پرونده:روزنامه ل.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه لاپرنسا]]
	نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص336-338.</ref>.		نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص336-338.</ref>.

Mahdi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۳

2024-04-30T14:23:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۱۹۲:		خط ۱۹۲:
	\|۲۰۱۰		\|۲۰۱۰
	\|}		\|}
	منبع: [https://www.sinca.cultura.gov.ar دبیرخانه فرهنگی کشور]		منبع: [https://www.sinca.cultura.gov.ar دبیرخانه فرهنگی کشور]
			[[پرونده:خبرگزاری تلام.png\|بندانگشتی\|320x320پیکسل\|خبرگزاری تلام]]

	==== [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در آرژانتین\|خبرگزاری ها]] ====		==== [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در آرژانتین\|خبرگزاری ها]] ====

Mahdi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۰

2024-04-30T14:10:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۰
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===		=== [[جایگاه رسانه در آرژانتین\|جایگاه و نقش رسانه‌ها]] ===
			[[پرونده:روزنامه کپیتال آرژانتین.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه کپیتال آرژانتین]]
	روزنامه‌ها اولین رسانه‌های کشور استقلال‌یافته [[آرژانتین]] بودند. اولین روزنامه با نام‌گازتا در اوایل دهه ۱۸۲۰ منتشر گردید. در دهه ۱۸۶۰ تعداد روزنامه‌ها به شدت افزایش یافت. به عنوان مثال روزنامه «کاپیتال» (Capital) در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. در سال ۱۸۶۹ روزنامه لاپرنسا (La prensa) برای اولین بار منتشر گردید و در سال ۱۸۷۰ روزنامه لاناسیون (La Nacion) به عنوان یک روزنامه جدید انتشار یافت. هر کدام از روزنامه‌ها در واقع وابسته به یک جناح و یا تفکر سیاسی بودند و در صورتی که مخالف دولت محسوب می‌شدند سعی داشتند با بالا بردن صدای انتقاد خود، چاپ کاریکاتور و... ضمن رساندن پیام خود به مردم، فضای جامعه را در راستای اهداف تعیین شده حزبی و جناحی آماده نمایند. متوسط مطالعه روزنامه و نشریه نیز در این جامعه با ورود مهاجرانی که عمدتا اروپایی بودند به شدت رو به افزایش گذاشت.		روزنامه‌ها اولین رسانه‌های کشور استقلال‌یافته [[آرژانتین]] بودند. اولین روزنامه با نام‌گازتا در اوایل دهه ۱۸۲۰ منتشر گردید. در دهه ۱۸۶۰ تعداد روزنامه‌ها به شدت افزایش یافت. به عنوان مثال روزنامه «کاپیتال» (Capital) در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. در سال ۱۸۶۹ روزنامه لاپرنسا (La prensa) برای اولین بار منتشر گردید و در سال ۱۸۷۰ روزنامه لاناسیون (La Nacion) به عنوان یک روزنامه جدید انتشار یافت. هر کدام از روزنامه‌ها در واقع وابسته به یک جناح و یا تفکر سیاسی بودند و در صورتی که مخالف دولت محسوب می‌شدند سعی داشتند با بالا بردن صدای انتقاد خود، چاپ کاریکاتور و... ضمن رساندن پیام خود به مردم، فضای جامعه را در راستای اهداف تعیین شده حزبی و جناحی آماده نمایند. متوسط مطالعه روزنامه و نشریه نیز در این جامعه با ورود مهاجرانی که عمدتا اروپایی بودند به شدت رو به افزایش گذاشت.

Mahdi در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۰

2024-04-27T15:20:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۰
خط ۳۲۳:		خط ۳۲۳:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سوریه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~کانادا~~]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~ژاپن~~]]
	* [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~تونس~~]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~افغانستان~~]]
	* [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~روسیه~~]]
	* [[~~رسانه ها~~ و وسائل ارتباط جمعی ~~سنگال~~]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۱

2024-04-25T16:11:51Z

نمایش تغییرات

Mahdi در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۲

2024-04-23T19:12:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	طبق قانون اساسی [[آرژانتین]]، همه افراد ملت در بیان عقاید خود از طریق مطبوعات و بدون هیچ‌گونه سانسوری آزاد می‌باشند (ماده ۱۴ قانون اساسی [[آرژانتین]]). در ماده ۳۲ همین قانون، قوای حاکمه کشور از وضع قوانینی که به هر صورت به دنبال محدود نمودن آزادی بیان باشد، منع شده‌اند. بررسی مفاد قوانین فوق به خوبی نشان‌دهنده اهمیت این بخش برای رهبران اولیه کشور [[آرژانتین]] می‌باشد. در طول دویست سال پس از استقلال این کشور نیز رسانه‌ها همواره نقشی اساسی در شکل‌دهی به سمت و سوی حرکت جامعه ایفا نموده‌اند.		طبق قانون اساسی [[آرژانتین]]، همه افراد ملت در بیان عقاید خود از طریق مطبوعات و بدون هیچ‌گونه سانسوری آزاد می‌باشند (ماده ۱۴ قانون اساسی [[آرژانتین]]). در ماده ۳۲ همین قانون، قوای حاکمه کشور از وضع قوانینی که به هر صورت به دنبال محدود نمودن آزادی بیان باشد، منع شده‌اند. بررسی مفاد قوانین فوق به خوبی نشان‌دهنده اهمیت این بخش برای رهبران اولیه کشور [[آرژانتین]] می‌باشد. در طول دویست سال پس از استقلال این کشور نیز رسانه‌ها همواره نقشی اساسی در شکل‌دهی به سمت و سوی حرکت جامعه ایفا نموده‌اند.

	در حال حاضر طبق قوانین موجود، همه افراد جامعه می‌توانند با ثبت یک شرکت، نسبت به انتشار روزنامه و یا مجله و... اقدام‌کنند. در بخش رادیو و تلویزیون‌ها نیز بر اساس آخرین قانون مصوب 2009 همه گروه‌های اجتماعی قادر به داشتن رسانه دیداری و شنیداری خود خواهند بود. هدف از وضع قانون مزبور تمرکززدایی و رفع انحصار از صنعت رادیو و تلویزیون کشور بود. تا پیش از این رادیو و تلویزیون‌های کشور در انحصار چند گروه رسانه‌ای خصوصی بود.		در حال حاضر طبق قوانین موجود، همه افراد جامعه می‌توانند با ثبت یک شرکت، نسبت به انتشار روزنامه و یا مجله و... اقدام‌کنند. در بخش رادیو و تلویزیون‌ها نیز بر اساس آخرین قانون مصوب 2009 همه گروه‌های اجتماعی قادر به داشتن رسانه دیداری و شنیداری خود خواهند بود. هدف از وضع قانون مزبور تمرکززدایی و رفع انحصار از صنعت رادیو و تلویزیون کشور بود. تا پیش از این رادیو و تلویزیون‌های کشور در انحصار چند گروه رسانه‌ای خصوصی بود.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی، ص335-336.</ref>

	=== جایگاه و نقش رسانه‌ها ===		=== جایگاه و نقش رسانه‌ها ===
خط ۸:		خط ۸:
	بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.		بر اساس تحقیقات انجام شده توسط مؤسسه ارنستو کسادا (Ernesto Quesada) ، تعداد ۱۴۸ روزنامه، هفته‌نامه و ماهنامه در سال ۱۸۷۷ در [[آرژانتین]] منتشر می‌شده است. به عبارت بهتر برای هر ۱۵۷۰۰ نفر یک مجله در [[آرژانتین]] منتشر می‌گردیده است که بدین ترتیب، [[آرژانتین]] چهارمین رتبه را در جهان در آن دوره به خود اختصاص داده بود. مهم‌ترین روزنامه‌های آن عصر علاوه بر موارد پیش‌گفته، عبارت بودند از ال ناسیونال (El nacional)، لا تریبونا (La Tribuna)، ال سیگلو (El Siglo) و ال پوئبلو آرخنتینو (El Pueblo Argentino). این روند به تدریج افزایش یافت. با ورود به قرن بیستم و اختراع رادیو و سپس تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی بسیاری بر این باور بودند که نقش رسانه‌های چاپی رو به افول خواهد گذارد. البته در دوره‌هایی این روند به وجود آمده است اما به دلایل مختلف از جمله جذابیت‌هایی‌که رسانه‌های چاپی داشته‌اند و تنوع در مطالب و مطالب گرافیکی، همچنان این رسانه‌ها مورد توجه مخاطبین خود قرار دارند.

	نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد.		نقش و جایگاه رسانه‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی [[آرژانتین]] به ویژه در زمان سرنگونی دولت‌های قانونی و به خصوص دوره دیکتاتوری ویدلا و جنگ کثیف ۱۹۸۳-۱۹۷۶م بسیار شاخص است، بیشترین فشار بر رسانه‌های ارتباط جمعی در اوایل این دوره بوده است، در این دوره هر مطلبی که در روزنامه‌ای به چاپ می‌رسید، پیش از آن می‌بایست به دفتری در ریاست جمهوری ارائه و پس از کسب مجوز در روزنامه‌ها منتشر می‌شد<ref name=":0">برگرفته از https://www.camouflagecomics.com</ref> به تدریج روزنامه‌ها و رسانه‌های گروهی دیگری تأسیس و با این قانون به مبارزه برخاستند. بعد از گذشت چند سال، به تدریج این قانون کمرنگ شد. نکته جالب توجه این است که انحصار چند گروه رسانه‌ای محدود بر این بخش مهم، باعث شد که دولت در سال‌های اخیر خود را به شدت محدود کند و رسانه‌های مهم، عمدتا تعیین‌کننده سمت و سوی حرکت دولت بوده و دولت را به گروگان گرفته بودند. وضعیت فوق باعث شد که خانم کرچنر در مبارزات انتخاباتی یکی از مهم‌ترین اهداف خود را شکستن این انحصار اعلام کند. تصویب قانون جدید رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ در واقع ناشی از این وضعیت می‌باشد.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی، ص336-338.</ref>

	=== رسانه‌های ارتباط جمعی ===		=== رسانه‌های ارتباط جمعی ===
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	در دوره دیکتاتوری وحشتناک کشور (۱۹۸۳-۱۹۷۶) کنترل کاملی بر همه برنامه‌های تلویزیون‌ها از سوی نظامیان صورت می‌گرفت. در این دوره کنترل شبکه‌ها بین سه نیروی دریایی شبکه ۱۳، هوایی شبکه ۱۱ و زمینی شبکه ۹ نظامی و کانال ۷ که دولتی بود، در اختیار رئیس‌جمهور قرار داشت. بعد از پایان دوره دیکتاتوری و انتخاب رائول آلفونسین به ریاست جمهوری، خصوصی‌سازی مجددا در دستور کار قرار گرفت و در اولین گام، کانال ۹ به صاحب اولیه‌اش بازگردانده شد.		در دوره دیکتاتوری وحشتناک کشور (۱۹۸۳-۱۹۷۶) کنترل کاملی بر همه برنامه‌های تلویزیون‌ها از سوی نظامیان صورت می‌گرفت. در این دوره کنترل شبکه‌ها بین سه نیروی دریایی شبکه ۱۳، هوایی شبکه ۱۱ و زمینی شبکه ۹ نظامی و کانال ۷ که دولتی بود، در اختیار رئیس‌جمهور قرار داشت. بعد از پایان دوره دیکتاتوری و انتخاب رائول آلفونسین به ریاست جمهوری، خصوصی‌سازی مجددا در دستور کار قرار گرفت و در اولین گام، کانال ۹ به صاحب اولیه‌اش بازگردانده شد.

	از اواخر دهه ۱۹۸۰ و به ویژه دهه ۱۹۹۰ تلویزیون‌های کابلی به شدت افزایش یافتند و اپراتورهای این تلویزیون‌ها در سراسر کشور به عدد ۲۰۰ رسید، به دلیل تأسیس شرکت‌های معظم تلویزیون کابلی در دهه ۱۹۹۰ این صنعت به شدت گسترش یافت.		از اواخر دهه ۱۹۸۰ و به ویژه دهه ۱۹۹۰ تلویزیون‌های کابلی به شدت افزایش یافتند و اپراتورهای این تلویزیون‌ها در سراسر کشور به عدد ۲۰۰ رسید، به دلیل تأسیس شرکت‌های معظم تلویزیون کابلی در دهه ۱۹۹۰ این صنعت به شدت گسترش یافت.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی، ص338-341.</ref>

	=== رسانه‌های چاپی ===		=== رسانه‌های چاپی ===
خط ۳۱۸:		خط ۳۱۸:
	بر اساس گزارش مؤسسه ملی اطلاعات و آمار [[آرژانتین]]، در سال ۲۰۱۰ تعداد ۲۶۳۹۱ عنوان شابک (ISBN) دریافت شده است که ۱۴ درصد بالاتر از سال قبل از آن بوده است. در کل تعداد ۷/۷۵ میلیون نسخه کتاب منتشر شده است که متوسط شمارگان تیراژ هر کتاب برابر ۲۸۶۹ نسخه بوده است. در همین مدت قریب ۸۶ درصد عناوین کتاب‌های منتشره و ۷۹ درصد تعداد نسخه‌های چاپ شده برای کتاب‌های جدید بوده است. از این لحاظ ۵ درصد در مقایسه با سال قبل از آن کم‌تر بوده است.<ref>برگرفته از https://www.indec.gov.ar</ref> بیشترین عناوین منتشره با ۶/۳۸ درصد مربوط به ادبیات داستانی از جمله داستان‌های کودکان و نوجوانان بوده است. در رده دوم بخش مربوط به کتاب‌های علوم اجتماعی، انسانی و حقوقی با ۲۴ درصد و در رده سوم کتاب‌های مذهبی با ۱۲ درصد قرار داشته است- بخش‌های سلامت، علوم مهندسی و تجربی در رده‌های بعدی قرار داشته است '''''(پیشین)'''''.		بر اساس گزارش مؤسسه ملی اطلاعات و آمار [[آرژانتین]]، در سال ۲۰۱۰ تعداد ۲۶۳۹۱ عنوان شابک (ISBN) دریافت شده است که ۱۴ درصد بالاتر از سال قبل از آن بوده است. در کل تعداد ۷/۷۵ میلیون نسخه کتاب منتشر شده است که متوسط شمارگان تیراژ هر کتاب برابر ۲۸۶۹ نسخه بوده است. در همین مدت قریب ۸۶ درصد عناوین کتاب‌های منتشره و ۷۹ درصد تعداد نسخه‌های چاپ شده برای کتاب‌های جدید بوده است. از این لحاظ ۵ درصد در مقایسه با سال قبل از آن کم‌تر بوده است.<ref>برگرفته از https://www.indec.gov.ar</ref> بیشترین عناوین منتشره با ۶/۳۸ درصد مربوط به ادبیات داستانی از جمله داستان‌های کودکان و نوجوانان بوده است. در رده دوم بخش مربوط به کتاب‌های علوم اجتماعی، انسانی و حقوقی با ۲۴ درصد و در رده سوم کتاب‌های مذهبی با ۱۲ درصد قرار داشته است- بخش‌های سلامت، علوم مهندسی و تجربی در رده‌های بعدی قرار داشته است '''''(پیشین)'''''.

	بر اساس همین گزارش ۶۵ درصد عناوین به ثبت رسیده و ۷۵ درصد نسخ چاپ شده در [[آرژانتین]] در شهر [[بوئنوس‌آیرس]] انجام شده است. در همین مدت ۷۰ درصد کتاب‌های منتشره در [[آرژانتین]]، نوشته اتباع آرژانتینی یا آرژنتینی الاصل بوده است '''''(پیشین)'''''.		بر اساس همین گزارش ۶۵ درصد عناوین به ثبت رسیده و ۷۵ درصد نسخ چاپ شده در [[آرژانتین]] در شهر [[بوئنوس‌آیرس]] انجام شده است. در همین مدت ۷۰ درصد کتاب‌های منتشره در [[آرژانتین]]، نوشته اتباع آرژانتینی یا آرژنتینی الاصل بوده است '''''(پیشین)'''''.<ref>خیرمند، احمدرضا (1391). جامعه و فرهنگ [[آرژانتین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی، ص341-347.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==