رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina: /* نویسندگان مقاله */

2025-07-29T17:03:28Z

نویسندگان مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۱۶۹:		خط ۱۶۹:
	== نویسندگان مقاله ==		== نویسندگان مقاله ==
	فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری		فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری
	[[~~index.php?title=~~رده:رسانه]]
			[[رده:رسانه]]

Mina در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۲

2025-07-29T17:02:55Z

نمایش تغییرات

Mina در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۲

2025-07-29T17:02:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۸:		خط ۸:
	بعد از ابلاغ [[کمیسیون قانون اساسی ژاپن\|قانون اساسی]]، قوانین مختلف زیادی در رابطه با رسانه‌ها وضع شد. برای مثال در دهه 1990 «قانون رسانه‌های ارتباط جمعی»، «قانون رسانه‌های گروهی»، «قانون اطلاعات» و... ابلاغ شدند،<ref>Suzuki, H (2008). Media hō wa doko he yukunoka-Media hō kenkyūsha no ninshiki. Masu komyunikēshon kenkyū, Nihon Masu komyunikēshon Gakkai. Dai 72 gō. P13</ref> اما شاکله اصلی تمامی این قوانین همان اصل 21 [[کمیسیون قانون اساسی ژاپن\|قانون اساسی]] بوده و بر این اساس باید اصل آزادی در آن‌ها رعایت می‌شد و لذا برخی از این قوانین حتی به دلیل مغایرت با همان اصل، ملغی شدند.<ref>Suzuki, H. (2008). Media hō wa doko he yukunoka-Media hō kenkyūsha no ninshiki. Masu komyunikēshon kenkyū, Nihon Masu komyunikēshon Gakkai. Dai 72 gō. P14</ref>		بعد از ابلاغ [[کمیسیون قانون اساسی ژاپن\|قانون اساسی]]، قوانین مختلف زیادی در رابطه با رسانه‌ها وضع شد. برای مثال در دهه 1990 «قانون رسانه‌های ارتباط جمعی»، «قانون رسانه‌های گروهی»، «قانون اطلاعات» و... ابلاغ شدند،<ref>Suzuki, H (2008). Media hō wa doko he yukunoka-Media hō kenkyūsha no ninshiki. Masu komyunikēshon kenkyū, Nihon Masu komyunikēshon Gakkai. Dai 72 gō. P13</ref> اما شاکله اصلی تمامی این قوانین همان اصل 21 [[کمیسیون قانون اساسی ژاپن\|قانون اساسی]] بوده و بر این اساس باید اصل آزادی در آن‌ها رعایت می‌شد و لذا برخی از این قوانین حتی به دلیل مغایرت با همان اصل، ملغی شدند.<ref>Suzuki, H. (2008). Media hō wa doko he yukunoka-Media hō kenkyūsha no ninshiki. Masu komyunikēshon kenkyū, Nihon Masu komyunikēshon Gakkai. Dai 72 gō. P14</ref>

	با این همه در شاخص آزادی رسانه یا مطبوعات (Press Freedom Index) که سالانه از سوی سازمان گزارشگران بدون مرز (Reporters without borders) منتشر می‌شود، [[ژاپن]] جایگاه چندان مناسبی ندراد. در آخرین رتبه‌بندی که از سوی این سازمان در سال 2021 منتشر شده، این کشور در جایگاه 67 جهان قرار گرفته است و وضعیت آن «دارای مشکلات قابل توجه» رنگ‌بندی شده است.<ref>Reporters without Borders. (2021,25nov). World Press Freedom Index. Retrieved from https://rsf.org/en/ranking.</ref> البته وضعیت این کشور همیشه چنین نبوده است. در سال 2010 [[ژاپن]] در میان 180 کشور جهان در رتبه یازدهم ~~قرار~~ داشت،<ref name=":0">Wakao, N (2017). Kokusai shakai kara mita Nihon no hōdō no jiyū. Bukkyō daigaku shakai fukushi gakubu ronshū. Dai 13 gō. P43.</ref> اما وقوع حادثه نیروگاه اتمی فوکوشیما و محدودیت‌هایی که [[ژاپن]] برای دسترسی خبرنگاران به این محل وضع کرد، باعث شد تا رتبه این کشور شروع به تنزل کند و در سال 2011 به 22 برسد.<ref name=":0" /> تصویب «قانون مرتبط با حفاظت از برخی اسرار خاص» (「特定秘密の保護に関する法律」/Tokutei himitsu ni kansuru Hōritsu) که با نام اختصاری «قانون حفظ اسرار» هم شناخته می‌شود در سال 2013 و اجرای آن از سال 2014 موجب تنزّل بیشتر جایگاه این کشور شود، تا جایی‌که در سال 2014 به رتبه 59 رسید.<ref name=":0" />		با این همه در شاخص آزادی رسانه یا مطبوعات (Press Freedom Index) که سالانه از سوی سازمان گزارشگران بدون مرز (Reporters without borders) منتشر می‌شود، [[ژاپن]] جایگاه چندان مناسبی ندراد. در آخرین رتبه‌بندی که از سوی این سازمان در سال 2021 منتشر شده، این کشور در جایگاه 67 جهان قرار گرفته است و وضعیت آن «دارای مشکلات قابل توجه» رنگ‌بندی شده است.<ref>Reporters without Borders. (2021,25nov). World Press Freedom Index. Retrieved from https://rsf.org/en/ranking.</ref> البته وضعیت این کشور همیشه چنین نبوده است. در سال 2010 [[ژاپن]] در میان 180 کشور جهان در رتبه یازدهم قرار داشت،<ref name=":0">Wakao, N (2017). Kokusai shakai kara mita Nihon no hōdō no jiyū. Bukkyō daigaku shakai fukushi gakubu ronshū. Dai 13 gō. P43.</ref> اما وقوع حادثه نیروگاه اتمی فوکوشیما و محدودیت‌هایی که [[ژاپن]] برای دسترسی خبرنگاران به این محل وضع کرد، باعث شد تا رتبه این کشور شروع به تنزل کند و در سال 2011 به 22 برسد.<ref name=":0" /> تصویب «قانون مرتبط با حفاظت از برخی اسرار خاص» (「特定秘密の保護に関する法律」/Tokutei himitsu ni kansuru Hōritsu) که با نام اختصاری «قانون حفظ اسرار» هم شناخته می‌شود در سال 2013 و اجرای آن از سال 2014 موجب تنزّل بیشتر جایگاه این کشور شود، تا جایی‌که در سال 2014 به رتبه 59 رسید.<ref name=":0" />

	برغم ارزیابی منفی گزارشگران بدون مرز، [[ژاپن]] اما دارای نظام دسترسی آزاد به اطلاعات هم هست که بر اساس «قانون مرتبط با افشای اطلاعات نگهداری شده توسط نهادهای اجرایی» (「行政機関の保有する情報の公開に関する法律」/Gyōsei kikan no hoyūsuru jōhō no kōkai ni kansuru hōritsu) تضمین شده است. به موجب این قانون که 1999 تصویب و از 2001 اجرایی شد، تمام کسانی که اطلاعاتی در اختیار دارند که شامل ادارات و نهادهای دولتی در مرکز، استان‌ها، شهرها و روستاها، مؤسسات تحقیقاتی، نهادهای آموزشی، دانشگاه‌های دولتی و... می‌باشد، موظفند در مقابل درخواست هر فردی در این دنیا (چه ژاپنی و چه غیر ژاپنی) این اطلاعات را ارائه دهند.<ref>Nakagawa, T (2001). Jōhō kōkai. Bessatsu Hōgaku seminā Hōgaku nyūmon, Kōbe daigaku. P81.</ref> به عبارتی هر شهروند ژاپنی در هر موقعیتی که باشد، می‌تواند از هر نهاد اجرایی [[ژاپن]] بخواهد که اطلاعات را در اختیار او قرار دهد و این مسأله باعث نظارت مردم و رسانه‌ها بر دولت می‌شود و از فساد کم می‌کند.		برغم ارزیابی منفی گزارشگران بدون مرز، [[ژاپن]] اما دارای نظام دسترسی آزاد به اطلاعات هم هست که بر اساس «قانون مرتبط با افشای اطلاعات نگهداری شده توسط نهادهای اجرایی» (「行政機関の保有する情報の公開に関する法律」/Gyōsei kikan no hoyūsuru jōhō no kōkai ni kansuru hōritsu) تضمین شده است. به موجب این قانون که 1999 تصویب و از 2001 اجرایی شد، تمام کسانی که اطلاعاتی در اختیار دارند که شامل ادارات و نهادهای دولتی در مرکز، استان‌ها، شهرها و روستاها، مؤسسات تحقیقاتی، نهادهای آموزشی، دانشگاه‌های دولتی و... می‌باشد، موظفند در مقابل درخواست هر فردی در این دنیا (چه ژاپنی و چه غیر ژاپنی) این اطلاعات را ارائه دهند.<ref>Nakagawa, T (2001). Jōhō kōkai. Bessatsu Hōgaku seminā Hōgaku nyūmon, Kōbe daigaku. P81.</ref> به عبارتی هر شهروند ژاپنی در هر موقعیتی که باشد، می‌تواند از هر نهاد اجرایی [[ژاپن]] بخواهد که اطلاعات را در اختیار او قرار دهد و این مسأله باعث نظارت مردم و رسانه‌ها بر دولت می‌شود و از فساد کم می‌کند.
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	چند کشور اروپایی و آمریکا پخش تلویزیونی را قبل از جنگ جهانی دوم شروع کردند. نخستین پخش منظم برنامه‌ تلویزیونی در جهان، در آلمان و در سال 1935 بود. بعد از این کشور انگلیس، [[فرانسه]] و آمریکا هم در دهه 1940 اقدام به پخش منظم برنامه تلویزیونی در کشورشان کردند. در [[ژاپن]] هم هر چند تلاش‌ها و تحقیقاتی قبل از جنگ برای راه‌اندازی پخش تلویزیونی انجام شد و حتی اقدام به پخش آزمایشی هم کردند، اما عملا شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] در این کشور به سال 1953 بر می‌گردد.		چند کشور اروپایی و آمریکا پخش تلویزیونی را قبل از جنگ جهانی دوم شروع کردند. نخستین پخش منظم برنامه‌ تلویزیونی در جهان، در آلمان و در سال 1935 بود. بعد از این کشور انگلیس، [[فرانسه]] و آمریکا هم در دهه 1940 اقدام به پخش منظم برنامه تلویزیونی در کشورشان کردند. در [[ژاپن]] هم هر چند تلاش‌ها و تحقیقاتی قبل از جنگ برای راه‌اندازی پخش تلویزیونی انجام شد و حتی اقدام به پخش آزمایشی هم کردند، اما عملا شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] در این کشور به سال 1953 بر می‌گردد.

	فوریه 1953 نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]] یعنی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[توکیو]] (NHK東京テレビジョン/NHK Tōkyō Terebijon) متعلق به ان‌اچ‌کِی شروع به کار کرد که نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] زمینی [[ژاپن]] هم به حساب می‌آید. یک ماه قبل شروع به کار تلویزیون، شرکت شارپ (シャープ株式会社/Sharp Kabushiki Kaisha) نخستین تلویزیون ساخت [[ژاپن]] را برای فروش به بازار عرضه کرد. در سال‌های نخست شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]]، دستگاه‌های بزرگ [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] را در میادین شهری، ایستگاه‌های قطار شهری و.... قرار می‌دادند و رهگذران ایستاده تجمع می‌کردند و به تماشای [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] مشغول می‌شدند. شش ماه بعد از راه اندازی نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]]، اولین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] خصوصی این کشور یعنی نیهون تربی (日本テレビ/Nihon Terebi) هم آغاز به کار کرد. سال 1955 هم [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[رادیو در ژاپن\|رادیو]] [[توکیو]] (ラジオ東京テレビ/Rajio Tōkyō Terebi) شروع به کار کرد که بعدها [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] تی‌بی‌اس (TBSテレビ/TBS Terebi) شد.		فوریه 1953 نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]] یعنی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[توکیو]] (NHK東京テレビジョン/NHK Tōkyō Terebijon) متعلق به ان‌اچ‌کِی شروع به کار کرد که نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] زمینی [[ژاپن]] هم به حساب می‌آید. یک ماه قبل شروع به کار تلویزیون، شرکت شارپ (シャープ株式会社/Sharp Kabushiki Kaisha) نخستین تلویزیون ساخت [[ژاپن]] را برای فروش به بازار عرضه کرد. در سال‌های نخست شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]]، دستگاه‌های بزرگ [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] را در میادین شهری، ایستگاه‌های قطار شهری و.... قرار می‌دادند و رهگذران ایستاده تجمع می‌کردند و به تماشای [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] مشغول می‌شدند. شش ماه بعد از راه اندازی نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]]، اولین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] خصوصی این کشور یعنی نیهون تربی (日本テレビ/Nihon Terebi) هم آغاز به کار کرد. سال 1955 هم [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[رادیو در ژاپن\|رادیو]] [[توکیو]] (ラジオ東京テレビ/Rajio Tōkyō Terebi) شروع به کار کرد که بعدها [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] تی‌بی‌اس (TBSテレビ/TBS Terebi) شد.

	سال 1956، ان‌اچ‌کِی اقدام به پخش آزمایشی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] رنگی کرد، اما پخش اصولی و رسمی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] رنگی در این کشور از سال 1960 بود. همین سال و در پی این اقدام ان‌اچ‌کی، شرکت‌های توشیبا (東芝/Tōshiba)، هیتاچی (日立/Hitachi) و ماتسوشیتا (松下/Matsushita) تلویزیون‌های رنگی ساخت خود را به بازار عرضه کردند. در نیمه دوم دهه 1950 ما شاهد رواج اصطلاح سه کالای ایزدان (三種の神器/Sanshu no Jingi) هم هستیم که نشان‌دهنده رشد اقتصادی [[ژاپن]] در این دوره است. سه کالای ایزدان اشاره به سه گنجینه اشاره دارد که نشان [[امپراتوری در ژاپن\|امپراتوری]] است و از نسل اندر نسل از [[امپراتوری در ژاپن\|امپراتوری]] به امپراتور دیگر منتقل شده است. این سه گنجینه عبارت از آینه، شمشیر و ماگا[[تاما]] (勾玉/Magatama) که نوعی تزئین از یشم سبز یا دیگر سنگ‌ها و فلزات است و حالتی خمیده دارد. با این همه اصطلاح سه کالای ایزدان که در نیمه دوم دهه 1950 رایج شد، اشاره به سه کالای تجاری یعنی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] سیاه و سفید، ماشین لباسشویی و یخچال داشت که تمامی خانواده‌ها اشتیاق به خرید آن داشتند و البته نماد رفاه این دوران هم به حساب می‌آید.		سال 1956، ان‌اچ‌کِی اقدام به پخش آزمایشی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] رنگی کرد، اما پخش اصولی و رسمی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] رنگی در این کشور از سال 1960 بود. همین سال و در پی این اقدام ان‌اچ‌کی، شرکت‌های توشیبا (東芝/Tōshiba)، هیتاچی (日立/Hitachi) و ماتسوشیتا (松下/Matsushita) تلویزیون‌های رنگی ساخت خود را به بازار عرضه کردند. در نیمه دوم دهه 1950 ما شاهد رواج اصطلاح سه کالای ایزدان (三種の神器/Sanshu no Jingi) هم هستیم که نشان‌دهنده رشد اقتصادی [[ژاپن]] در این دوره است. سه کالای ایزدان اشاره به سه گنجینه اشاره دارد که نشان [[امپراتوری در ژاپن\|امپراتوری]] است و از نسل اندر نسل از [[امپراتوری در ژاپن\|امپراتوری]] به امپراتور دیگر منتقل شده است. این سه گنجینه عبارت از آینه، شمشیر و ماگا[[تاما]] (勾玉/Magatama) که نوعی تزئین از یشم سبز یا دیگر سنگ‌ها و فلزات است و حالتی خمیده دارد. با این همه اصطلاح سه کالای ایزدان که در نیمه دوم دهه 1950 رایج شد، اشاره به سه کالای تجاری یعنی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] سیاه و سفید، ماشین لباسشویی و یخچال داشت که تمامی خانواده‌ها اشتیاق به خرید آن داشتند و البته نماد رفاه این دوران هم به حساب می‌آید.
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	با آغاز قرن بیست و یکم، شیوه‌های جدید پخش تلویزیونی مورد استفاده قرار گرفتند. یکی از نخستین این روش‌ها [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] دیجیتال است که انتقال‌دهنده فایل‌های صوتی و تصویری پردازش‌شده به شکل دیجیتال بود و در مقابل تلویزیون آنالوگ قرار می‌گیرد. [[ژاپن]] سال 2003 پخش دیجیتال را با محوریت شهرهای بزرگ توکیو، ناگویا و اوساکا شروع کرد و در سال 2012 تمام این کشور تحت پوشش دیجیتال قرار گرفت و تلویزیون آنالوگ برای همیشه کنار گذاشته شد. از سال 2015 هم تلویزیون توکیومتروپولیتن یا [[توکیو]] ام ایکس (東京メトロポリタンテレビジョン/Tōkyō meteroporitan terebijon/TOKYO MX) و برخی دیگر از [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>ها پخش همزمان بر بستر [[اینترنت در ژاپن\|اینترنت]] را شروع کردند و به این ترتیب این شیوه پخش جدید هم به تدریج همه‌گیر شد.		با آغاز قرن بیست و یکم، شیوه‌های جدید پخش تلویزیونی مورد استفاده قرار گرفتند. یکی از نخستین این روش‌ها [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] دیجیتال است که انتقال‌دهنده فایل‌های صوتی و تصویری پردازش‌شده به شکل دیجیتال بود و در مقابل تلویزیون آنالوگ قرار می‌گیرد. [[ژاپن]] سال 2003 پخش دیجیتال را با محوریت شهرهای بزرگ توکیو، ناگویا و اوساکا شروع کرد و در سال 2012 تمام این کشور تحت پوشش دیجیتال قرار گرفت و تلویزیون آنالوگ برای همیشه کنار گذاشته شد. از سال 2015 هم تلویزیون توکیومتروپولیتن یا [[توکیو]] ام ایکس (東京メトロポリタンテレビジョン/Tōkyō meteroporitan terebijon/TOKYO MX) و برخی دیگر از [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>ها پخش همزمان بر بستر [[اینترنت در ژاپن\|اینترنت]] را شروع کردند و به این ترتیب این شیوه پخش جدید هم به تدریج همه‌گیر شد.

	بنا به آمار منتشر شده در کتاب «آمار [[ژاپن]] 2021»، تعداد تلویزیون‌های خصوصی در [[ژاپن]] در سال ~~2019،~~ 127 شبکه تلویزیونی بود که از این تعداد 41 تلویزیون ماهواره‌ای بود.<ref name=":9" /> همچنین تعداد [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>های زیرمجموعه ان‌اچ‌کِی، 4399 [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] بود.<ref name=":9" /> در این سال تعداد قراردادهای منعقده برای استفاده از برنامه‌های تلویزیونی در مجموع 45 میلیون و 225 هزار قرارداد بود که تقریبا نیمی از آن مربوط به گیرنده‌های زمینی تلویزیون و نیمی مربوط به [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>های ماهواره‌ای بود.<ref name=":9" /> همچنین درآمد حاصل از پیام‌های بازرگانی در این سال در [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>های دارای فرستنده زمینی 1734 میلیارد ین بود.<ref name=":10" />		بنا به آمار منتشر شده در کتاب «آمار [[ژاپن]] 2021»، تعداد تلویزیون‌های خصوصی در [[ژاپن]] در سال 2019، 127 شبکه تلویزیونی بود که از این تعداد 41 تلویزیون ماهواره‌ای بود.<ref name=":9" /> همچنین تعداد [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>های زیرمجموعه ان‌اچ‌کِی، 4399 [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] بود.<ref name=":9" /> در این سال تعداد قراردادهای منعقده برای استفاده از برنامه‌های تلویزیونی در مجموع 45 میلیون و 225 هزار قرارداد بود که تقریبا نیمی از آن مربوط به گیرنده‌های زمینی تلویزیون و نیمی مربوط به [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>های ماهواره‌ای بود.<ref name=":9" /> همچنین درآمد حاصل از پیام‌های بازرگانی در این سال در [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون‌]]<nowiki/>های دارای فرستنده زمینی 1734 میلیارد ین بود.<ref name=":10" />

	==== [[شبكه‌های ماهواره‌ای ژاپن\|شبکه‌های ماهواره‌ای ژاپن]] ====		==== [[شبكه‌های ماهواره‌ای ژاپن\|شبکه‌های ماهواره‌ای ژاپن]] ====
خط ۱۶۷:		خط ۱۶۷:
	حسنی، زهرا (1402). «رسانه و وسایل ارتباط جمعی». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. ص300 - 314.		حسنی، زهرا (1402). «رسانه و وسایل ارتباط جمعی». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. ص300 - 314.

	== ~~نویسنده~~ مقاله ==		== نویسندگان مقاله ==
	~~زهرا حسنی~~		فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری
	[[رده:رسانه]]		[[رده:رسانه]]

Mohammad: /* نیز نگاه کنید به */

2025-01-05T17:57:35Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۷
خط ۱۵۶:		خط ۱۵۶:
	'''[[خبرگزاری جیجی در ژاپن]]'''		'''[[خبرگزاری جیجی در ژاپن]]'''

	[[خبرگزاری جیجی در ژاپن\|خبرگزاری جیجی]] درست مانند [[خبرگزاری کیودو در ژاپن\|خبرگزاری کیودو]] اول نوامبر 1945 تأسیس شد، اما بر خلاف [[خبرگزاری کیودو در ژاپن\|خبرگزاری کیودو]] [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در ژاپن\|خبرگزاری]]<nowiki/>ای متعلق به بخش خصوصی است. تقریبا در تمام شهرهای بزرگ [[ژاپن]] شعبه دارد، اما به نسبت [[خبرگزاری کیودو در ژاپن\|خبرگزاری کیودو]] دفترهای خارج از کشور آن بسیار کم هستند. برای مثال این [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در ژاپن\|خبرگزاری]] در آفریقا و خاورمیانه تنها در [[قاهره]] دفتر دارد.<ref>حسنی، زهرا (1402). «رسانه و وسایل ارتباط جمعی». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. ص300 - 314.</ref>		[[خبرگزاری جیجی در ژاپن\|خبرگزاری جیجی]] درست مانند [[خبرگزاری کیودو در ژاپن\|خبرگزاری کیودو]] اول نوامبر 1945 تأسیس شد، اما بر خلاف [[خبرگزاری کیودو در ژاپن\|خبرگزاری کیودو]] [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در ژاپن\|خبرگزاری]]<nowiki/>ای متعلق به بخش خصوصی است. تقریبا در تمام شهرهای بزرگ [[ژاپن]] شعبه دارد، اما به نسبت [[خبرگزاری کیودو در ژاپن\|خبرگزاری کیودو]] دفترهای خارج از کشور آن بسیار کم هستند. برای مثال این [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در ژاپن\|خبرگزاری]] در آفریقا و خاورمیانه تنها در [[قاهره]] دفتر دارد.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۶۵:		خط ۱۶۵:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].		حسنی، زهرا (1402). «رسانه و وسایل ارتباط جمعی». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. ص300 - 314.

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	زهرا حسنی		زهرا حسنی
	[[رده:رسانه]]		[[رده:رسانه]]

Nazanin در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۸

2024-12-01T13:58:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۳:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

			== نویسنده مقاله ==
			زهرا حسنی
	[[رده:رسانه]]		[[رده:رسانه]]

Samiei در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۷

2024-08-08T17:07:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۷
خط ۱۵۹:		خط ۱۵۹:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی آرژانتین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی گرجستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی بنگلادش]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تاجیکستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سریلانکا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قزاقستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|~~رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~کانادا~~]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین~~]]
	* [[رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین\|رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|~~رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~تونس~~]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|~~رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|~~رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~مصر~~]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|~~رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~افغانستان~~]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|~~رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ~~روسیه~~]]
	* [[~~رسانه~~ و ~~وسايل~~ ارتباط جمعی ~~چین\|رسانه ها~~ و وسائل ارتباط جمعی ~~سنگال~~]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
			[[رده:رسانه]]

Mahdi: /* روزنامه در ژاپن */

2024-07-08T10:16:58Z

روزنامه در ژاپن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==== [[روزنامه در ژاپن]] ====		==== [[روزنامه در ژاپن]] ====
			[[پرونده:Yomiuri shinbun.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه Yomiuri shinbun - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/Yomiuri_Shimbun]]
	بی هیچ شکی [[ژاپن]] یکی از پر آوزاه‌ترین کشورهای جهان در زمینه شمارگان روزنامه‌های چاپ شده در روز و سرانه روزنامه به ازای هر نفر است. با استناد به آماری که انجمن جهانی روزنامه‌ها و ناشران اخبار (World Association of Newspapers and News Publishers(WAN-IFRA)) (WAN-IFRA) در سال 2017 منتشر کرد، در سال 2016 در میان ده روزنامه پر شمارگان دنیا، چهار روزنامه یومیوری (『読売新聞』/Yomiuri shinbun)، آساهی (『朝日新聞』/Asahi Shinbun)، ماینیچی (『毎日新聞』/Mainichi Shinbun) و نیکِّی (『日経新聞』/Nikkei Shinbun) [[ژاپن]] به ترتیب در رده‌های اول، دوم، ششم و دهم قرار داشتند.<ref name=":2">WAN-IFRA. (2021, November 26). World Press Trends 2016: Facts and Figures. Retrieved from http://www.wptdatabase.org/world-press-trends-2016-facts-and-figures.</ref> شمارگان [[روزنامه یومیوری ژاپن\|روزنامه یومیوری]] در آن سال 9 میلیون و 101 هزار نسخه در روز بود که خود به تنهایی بیشتر از مجموع شمارگان سه روزنامه هندی است که در رتبه‌های چهارم، پنجم و هشتم این فهرست قرار داشتند.<ref name=":2" /> در همین سال [[روزنامه آساهی ژاپن\|روزنامه آساهی]]، شمارگان 6 میلیون و 622 هزار نسخه در روز را داشت و دو روزنامه ماینیچی و نیکِّی هم به ترتیب شمارگان 3 میلیون و 133 هزار و 2 میلیون و 729 هزار نسخه را داشتند.<ref name=":2" />		بی هیچ شکی [[ژاپن]] یکی از پر آوزاه‌ترین کشورهای جهان در زمینه شمارگان روزنامه‌های چاپ شده در روز و سرانه روزنامه به ازای هر نفر است. با استناد به آماری که انجمن جهانی روزنامه‌ها و ناشران اخبار (World Association of Newspapers and News Publishers(WAN-IFRA)) (WAN-IFRA) در سال 2017 منتشر کرد، در سال 2016 در میان ده روزنامه پر شمارگان دنیا، چهار روزنامه یومیوری (『読売新聞』/Yomiuri shinbun)، آساهی (『朝日新聞』/Asahi Shinbun)، ماینیچی (『毎日新聞』/Mainichi Shinbun) و نیکِّی (『日経新聞』/Nikkei Shinbun) [[ژاپن]] به ترتیب در رده‌های اول، دوم، ششم و دهم قرار داشتند.<ref name=":2">WAN-IFRA. (2021, November 26). World Press Trends 2016: Facts and Figures. Retrieved from http://www.wptdatabase.org/world-press-trends-2016-facts-and-figures.</ref> شمارگان [[روزنامه یومیوری ژاپن\|روزنامه یومیوری]] در آن سال 9 میلیون و 101 هزار نسخه در روز بود که خود به تنهایی بیشتر از مجموع شمارگان سه روزنامه هندی است که در رتبه‌های چهارم، پنجم و هشتم این فهرست قرار داشتند.<ref name=":2" /> در همین سال [[روزنامه آساهی ژاپن\|روزنامه آساهی]]، شمارگان 6 میلیون و 622 هزار نسخه در روز را داشت و دو روزنامه ماینیچی و نیکِّی هم به ترتیب شمارگان 3 میلیون و 133 هزار و 2 میلیون و 729 هزار نسخه را داشتند.<ref name=":2" />

	انجمن روزنامه‌های [[ژاپن]] (日本新聞協会/Nihon Shinbun Kyōkai) هم در مقایسه‌ای که بین شمارگان [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] در کشورهای مختلف و سرانه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] به ازای هر هزار نفر در این کشورها انجام داده، به نتایج جالبی رسیده است. در حالی‌که شمارگان روزانه روزنامه‌ها در [[ژاپن]] در سال 2017، 42 میلیون و 128 هزار نسخه بود، این رقم برای کشورهایی مانند آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 14484000، 7847000، 5816000، 1132000 و 5667000 نسخه در روز بوده است.<ref name=":3">Nihon shinbun kyōkai (2021-a). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation04.html<nowiki/>(Sanshō: 2021-11-26).</ref> اگر جمعیت بالغ هر کشور را در نظر بگیریم و سرانه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] برای هر هزار نفر را محاسبه کنیم، سال 2017 این رقم 381.4 نسخه برای هر هزار نفر در روز بود، در حالی‌که این رقم برای کشورهای آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 201.5، 144.4، 105.8، 245.7 و 34.6 نسخه برای هر هزار نفر بود.<ref name=":3" /> این آمار به خوبی نشان‌دهنده جایگاه روزنامه در جامعه [[ژاپن]] است.		انجمن روزنامه‌های [[ژاپن]] (日本新聞協会/Nihon Shinbun Kyōkai) هم در مقایسه‌ای که بین شمارگان [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] در کشورهای مختلف و سرانه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] به ازای هر هزار نفر در این کشورها انجام داده، به نتایج جالبی رسیده است. در حالی‌که شمارگان روزانه روزنامه‌ها در [[ژاپن]] در سال 2017، 42 میلیون و 128 هزار نسخه بود، این رقم برای کشورهایی مانند آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 14484000، 7847000، 5816000، 1132000 و 5667000 نسخه در روز بوده است.<ref name=":3">Nihon shinbun kyōkai (2021-a). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation04.html<nowiki/>(Sanshō: 2021-11-26).</ref> اگر جمعیت بالغ هر کشور را در نظر بگیریم و سرانه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] برای هر هزار نفر را محاسبه کنیم، سال 2017 این رقم 381.4 نسخه برای هر هزار نفر در روز بود، در حالی‌که این رقم برای کشورهای آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 201.5، 144.4، 105.8، 245.7 و 34.6 نسخه برای هر هزار نفر بود.<ref name=":3" /> این آمار به خوبی نشان‌دهنده جایگاه روزنامه در جامعه [[ژاپن]] است.
			[[پرونده:Asahi Shimbun.png\|بندانگشتی\|روزنامه Asahi Shimbun - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Asahi_Shimbun]]
	آخرین آماری که از انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ در ژاپن]] داریم، مربوط به سال 2019 است که در کتاب «آمار [[ژاپن]] 2021» آمده است. در این سال روزانه 37 میلیون و 811 هزار نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده که با توجه به [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت ژاپن]] به ازای هر 3.3 نفر یک نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده است.<ref name=":4">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkēkyoku. P257.</ref> البته مقایسه آمار این سال با سال‌های قبل ما را متوجه روندی کاهشی در تعداد شمارگان روزانه [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] می‌کند. برای مثال تعداد شمارگان [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] در سال 2019، حدود 2 میلیون نسخه از سال قبل آن کمتر شده و نسبت به سال قبل از آن هم کاهشی حدود 4 میلیونی داشته است.<ref name=":4" /> دلیل اصلی این کاهش، دیجیتالی شدن رسانه‌ها و تنگ شدن عرصه بر [[روزنامه در ژاپن\|مطبوعات]] چاپی است، هر چند نمی‌شود از مسأله رشد منفی [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت]] در این کشور هم به راحتی گذشت. در زمینه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌]]<nowiki/>هایی که در [[ژاپن]] منتشر شده، با استناد به آمار ارائه شده از سوی انجمن [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌های ژاپن]] باید گفت، در سال 2020، 116 روزنامه‌ی مختلف در این کشور منتشر شده است.<ref>Nihon shinbun kyōkai (2021-b). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation05.php (Sanshō: 2021-11-26).</ref>		آخرین آماری که از انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ در ژاپن]] داریم، مربوط به سال 2019 است که در کتاب «آمار [[ژاپن]] 2021» آمده است. در این سال روزانه 37 میلیون و 811 هزار نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده که با توجه به [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت ژاپن]] به ازای هر 3.3 نفر یک نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده است.<ref name=":4">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkēkyoku. P257.</ref> البته مقایسه آمار این سال با سال‌های قبل ما را متوجه روندی کاهشی در تعداد شمارگان روزانه [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] می‌کند. برای مثال تعداد شمارگان [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] در سال 2019، حدود 2 میلیون نسخه از سال قبل آن کمتر شده و نسبت به سال قبل از آن هم کاهشی حدود 4 میلیونی داشته است.<ref name=":4" /> دلیل اصلی این کاهش، دیجیتالی شدن رسانه‌ها و تنگ شدن عرصه بر [[روزنامه در ژاپن\|مطبوعات]] چاپی است، هر چند نمی‌شود از مسأله رشد منفی [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت]] در این کشور هم به راحتی گذشت. در زمینه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌]]<nowiki/>هایی که در [[ژاپن]] منتشر شده، با استناد به آمار ارائه شده از سوی انجمن [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌های ژاپن]] باید گفت، در سال 2020، 116 روزنامه‌ی مختلف در این کشور منتشر شده است.<ref>Nihon shinbun kyōkai (2021-b). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation05.php (Sanshō: 2021-11-26).</ref>

خط ۳۲:		خط ۳۳:

	باتابی‌یا یا باتاویا (Batavia) نام قدیمی جاکارتا پایتخت کنونی اندونزی است که در آن زمان قلمرو و یکی از مراکز تجارت کمپانی هند شرقی هلند بود. در اینجا روزنامه‌ای به زبان هلندی به نام «اخبار جاوه» (Javaansche Courant) منتشر می‌شد و بازرگانان هلندی که به [[ژاپن]] می‌آمدند، این نشریه را به حکومت [[ژاپن]] تقدیم می‌کردند. ژاپنی‌ها هم با ترجمه این روزنامه هلندی آن را با عنوان «کانپان باتابی‌یا شینبون» به حکومت مرکزی تقدیم می‌کردند که این روزنامه حاوی اطلاعاتی از جهان آن روزگار بود.		باتابی‌یا یا باتاویا (Batavia) نام قدیمی جاکارتا پایتخت کنونی اندونزی است که در آن زمان قلمرو و یکی از مراکز تجارت کمپانی هند شرقی هلند بود. در اینجا روزنامه‌ای به زبان هلندی به نام «اخبار جاوه» (Javaansche Courant) منتشر می‌شد و بازرگانان هلندی که به [[ژاپن]] می‌آمدند، این نشریه را به حکومت [[ژاپن]] تقدیم می‌کردند. ژاپنی‌ها هم با ترجمه این روزنامه هلندی آن را با عنوان «کانپان باتابی‌یا شینبون» به حکومت مرکزی تقدیم می‌کردند که این روزنامه حاوی اطلاعاتی از جهان آن روزگار بود.
			[[پرونده:Mainichi Shimbun.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه Mainichi Shimbun - برگرفته از سایت eastview - قابل بازیابی از: https://www.eastview.com/resources/newspapers/mainichi-shimbun/]]
	با آغاز دوران میجی و تلاش [[ژاپن]] برای اخذ علوم و فرهنگ غربی، روزنامه‌نگاری هم متحول شد و سرانجام در این دوره نخستین روزنامه ژاپنی که روزانه منتشر می‌شد، پای به عرصه وجود گذاشت. روزنامه «یوکوهاما ماینیچی شینبون» (『横浜毎日新聞』/Yokohama mainichi Shinbun) نخستین [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه ژاپنی]] است که انتشار روزانه داشت و از ژانویه 1871 منتشر شد. انتشار این روزنامه تا 1940 ادامه یافت، هر چند در مدت انتشار هم نام‌های مختلف داشت.		با آغاز دوران میجی و تلاش [[ژاپن]] برای اخذ علوم و فرهنگ غربی، روزنامه‌نگاری هم متحول شد و سرانجام در این دوره نخستین روزنامه ژاپنی که روزانه منتشر می‌شد، پای به عرصه وجود گذاشت. روزنامه «یوکوهاما ماینیچی شینبون» (『横浜毎日新聞』/Yokohama mainichi Shinbun) نخستین [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه ژاپنی]] است که انتشار روزانه داشت و از ژانویه 1871 منتشر شد. انتشار این روزنامه تا 1940 ادامه یافت، هر چند در مدت انتشار هم نام‌های مختلف داشت.

خط ۳۸:		خط ۳۹:

	سال 1909 قانون روزنامه‌ها (新聞紙法/Shinbunshi hō) تصویب و ابلاغ شد که انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] و مجلات را قانون‌مند می‌کرد، اما از سوی دیگر موجب تشدید ممیزی شد. با قدرت گرفتن نظامیان و به خصوص بعد از ورود [[ژاپن]] به جنگ با [[چین]] و بعدتر جنگ جهانی دوم، این ممیزی بسیار شدیدتر شد. سال 1940 دولت [[ژاپن]] نظام یکپارچگی روزنامه‌ها (新聞統制/Shinbun tōsei) را ابلاغ کرد که هر چند نظامی برای محدودتر کردن آزادی بیان بود، اما در قسمتی از آن این اجبار وجود داشت که جز روزنامه‌های سراسری که در شهرهای بزرگ مانند توکیو، اوساکا، ناگویا و... منتشر می‌شوند، روزنامه‌های استانی باید تجمیع شوند و هر استان تنها یک روزنامه داشته باشد که این قانون تأثیرات زیادی حتی تا به امروز داشته است.		سال 1909 قانون روزنامه‌ها (新聞紙法/Shinbunshi hō) تصویب و ابلاغ شد که انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] و مجلات را قانون‌مند می‌کرد، اما از سوی دیگر موجب تشدید ممیزی شد. با قدرت گرفتن نظامیان و به خصوص بعد از ورود [[ژاپن]] به جنگ با [[چین]] و بعدتر جنگ جهانی دوم، این ممیزی بسیار شدیدتر شد. سال 1940 دولت [[ژاپن]] نظام یکپارچگی روزنامه‌ها (新聞統制/Shinbun tōsei) را ابلاغ کرد که هر چند نظامی برای محدودتر کردن آزادی بیان بود، اما در قسمتی از آن این اجبار وجود داشت که جز روزنامه‌های سراسری که در شهرهای بزرگ مانند توکیو، اوساکا، ناگویا و... منتشر می‌شوند، روزنامه‌های استانی باید تجمیع شوند و هر استان تنها یک روزنامه داشته باشد که این قانون تأثیرات زیادی حتی تا به امروز داشته است.
			[[پرونده:Nikkei Shinbun.png\|بندانگشتی\|روزنامه Nikkei Shinbun - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Nikkei]]
	با شکست [[ژاپن]] در جنگ و اشغال این کشور توسط فرماندهی عالی متفقین، این فرماندهی به منظور شکستن انحصار بیان، کمک به روزنامه‌های محلی و تشویق [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] و مجلات سرگرم‌کننده را در دستور کار قرار داد. از همین زمان هم بود که انتشار نخستین روزنامه ورزشی [[ژاپن]] یعنی «نیکّان اسپوتز» (『日刊スポーツ』Nikkan Supōtsu) شروع شد. از سال 1949 به بعد مجددا روزنامه‌ها رونق گرفتند و بعد از انعقاد قرارداد صلح سانفرانسیسکو در سال 1951، [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌های ژاپنی]] با تأسیس دفاتر خود در خارج از کشور، اقدام به کسب خبر درجه اول نمودند.		با شکست [[ژاپن]] در جنگ و اشغال این کشور توسط فرماندهی عالی متفقین، این فرماندهی به منظور شکستن انحصار بیان، کمک به روزنامه‌های محلی و تشویق [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] و مجلات سرگرم‌کننده را در دستور کار قرار داد. از همین زمان هم بود که انتشار نخستین روزنامه ورزشی [[ژاپن]] یعنی «نیکّان اسپوتز» (『日刊スポーツ』Nikkan Supōtsu) شروع شد. از سال 1949 به بعد مجددا روزنامه‌ها رونق گرفتند و بعد از انعقاد قرارداد صلح سانفرانسیسکو در سال 1951، [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌های ژاپنی]] با تأسیس دفاتر خود در خارج از کشور، اقدام به کسب خبر درجه اول نمودند.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-01T01:25:15Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۲۵
خط ۱۱۹:		خط ۱۱۹:
	در آیین‌نامه ساماندهی و توسعه رسانه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی دیجیتال در ایران، بسته نرم‌افزاری رسانه‌ای یکی از شکل‌های [[رسانه‌های ديجيتالی در ژاپن\|رسانه دیجیتال]] است و یک کالای شامل اثر دیداری و شنیداری محسوب می‌شود. بسته نرم‌افزاری رسانه‌ای شامل چندرسانه‌ای‌ها، بازی‌ها و سرگرمی‌های دیجیتال است. در اینجا به وضعیت این محصولات در [[ژاپن]] می‌پردازیم.		در آیین‌نامه ساماندهی و توسعه رسانه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی دیجیتال در ایران، بسته نرم‌افزاری رسانه‌ای یکی از شکل‌های [[رسانه‌های ديجيتالی در ژاپن\|رسانه دیجیتال]] است و یک کالای شامل اثر دیداری و شنیداری محسوب می‌شود. بسته نرم‌افزاری رسانه‌ای شامل چندرسانه‌ای‌ها، بازی‌ها و سرگرمی‌های دیجیتال است. در اینجا به وضعیت این محصولات در [[ژاپن]] می‌پردازیم.

	شکل‌گیری بسته‌های نرم‌افزاری رسانه‌ای مرهون توسعه سخت‌افزارهایی چون سی‌دی رام (CD-ROM) و رایانه است که [[ژاپن]] در توسعه و عرضه این سخت‌افزارها به بازار نقش قابل توجه‌ای داشته است. می‌دانیم که در نیمه نخست دهه 1970 شرکت هلندی فیلیپس (PHILIPS) لوح‌های لیزری یا دیسک لیزری (Laser Disk) را توسعه داد که قطر آن 30 سانتیمتر بود. شرکت سونی [[ژاپن]] هم سال 1975 دست به کار توسعه دیسک‌های نوری شد که قطر آن 12 سانتیمتر بود و این دقیقا همان چیزی بود که بعدا به لوح‌های فشرده رایج بدل شد. البته بعدها و در دهه 1980 با تولید انبوه لوح فشرده توسط فیلیپس و سونی، این دو شرکت به تفاهم رسیدند تا به شکل استاندارد اقدام به تولید لوح فشرده کنند که این شکل استاندارد قطری برابر 12 سانتیمتر داشت. در اکتبر 1982 شرکت‌های سونی، هیتاچی و دنون (デノン/Denon) [[ژاپن]] برای نخستین بار در جهان اقدام به تولید و عرضه پخش کننده لوح فشرده یا سی‌دی پلیر (CD Player) کردند. در همین ماه سونی و شرکت سهامی نیپّون کلمبیا (日本コロムビア株式会社/Nippon Columbia Co Ltd) [[ژاپن]] نخستین لوح فشرده موسیقی جهان را به بازار عرضه کردند. این چنین شرکت‌های ژاپنی پیشگام در عرصه تولید و عرضه لوح فشرده و پخش‌کننده لوح فشرده در جهان شدند.		شکل‌گیری بسته‌های نرم‌افزاری رسانه‌ای مرهون توسعه سخت‌افزارهایی چون سی‌دی رام (CD-ROM) و رایانه است که [[ژاپن]] در توسعه و عرضه این سخت‌افزارها به بازار نقش قابل توجه‌ای داشته است. می‌دانیم که در نیمه نخست دهه 1970 شرکت هلندی فیلیپس (PHILIPS) لوح‌های لیزری یا دیسک لیزری (Laser Disk) را توسعه داد که [[قطر]] آن 30 سانتیمتر بود. شرکت سونی [[ژاپن]] هم سال 1975 دست به کار توسعه دیسک‌های نوری شد که قطر آن 12 سانتیمتر بود و این دقیقا همان چیزی بود که بعدا به لوح‌های فشرده رایج بدل شد. البته بعدها و در دهه 1980 با تولید انبوه لوح فشرده توسط فیلیپس و سونی، این دو شرکت به تفاهم رسیدند تا به شکل استاندارد اقدام به تولید لوح فشرده کنند که این شکل استاندارد قطری برابر 12 سانتیمتر داشت. در اکتبر 1982 شرکت‌های سونی، هیتاچی و دنون (デノン/Denon) [[ژاپن]] برای نخستین بار در جهان اقدام به تولید و عرضه پخش کننده لوح فشرده یا سی‌دی پلیر (CD Player) کردند. در همین ماه سونی و شرکت سهامی نیپّون کلمبیا (日本コロムビア株式会社/Nippon Columbia Co Ltd) [[ژاپن]] نخستین لوح فشرده موسیقی جهان را به بازار عرضه کردند. این چنین شرکت‌های ژاپنی پیشگام در عرصه تولید و عرضه لوح فشرده و پخش‌کننده لوح فشرده در جهان شدند.

	در زمینه پخش‌کننده‌های لوح‌های فشرده تصویری هم شرکت‌های ژاپنی پیشرو بودند. شرکت پایونیر (パイオニア株式会社/Pioneer Corporation) سال 1987 نخستین پخش‌کننده لوح‌های فشرده تصویری لیزری را به بازار عرضه کرد. همچنین شرکت پاناسونیک هم نخستین پخش‌کننده لوح فشرده تصویری وی اچ دی (VHD) را ساخت و به بازار عرضه کرد. با ورود به قرن بیست و یکم و شروع رواج [[اینترنت در ژاپن\|اینترنت]] و نیز با گسترش دانلود [[موسیقی در ژاپن\|موسیقی]] و فیلم از طریق [[اینترنت در ژاپن\|اینترنت]]، اقبال به لوح‌های فشرده صوتی و تصویری کم شد و تولید آن‌ها رو به کاهش گذاشت. به طوری که در سال 2014 میزان موسیقی‌های دانلود شده بیشتر از میزان موسیقی‌های عرضه شده به وسیله لوح فشرده بود.		در زمینه پخش‌کننده‌های لوح‌های فشرده تصویری هم شرکت‌های ژاپنی پیشرو بودند. شرکت پایونیر (パイオニア株式会社/Pioneer Corporation) سال 1987 نخستین پخش‌کننده لوح‌های فشرده تصویری لیزری را به بازار عرضه کرد. همچنین شرکت پاناسونیک هم نخستین پخش‌کننده لوح فشرده تصویری وی اچ دی (VHD) را ساخت و به بازار عرضه کرد. با ورود به قرن بیست و یکم و شروع رواج [[اینترنت در ژاپن\|اینترنت]] و نیز با گسترش دانلود [[موسیقی در ژاپن\|موسیقی]] و فیلم از طریق [[اینترنت در ژاپن\|اینترنت]]، اقبال به لوح‌های فشرده صوتی و تصویری کم شد و تولید آن‌ها رو به کاهش گذاشت. به طوری که در سال 2014 میزان موسیقی‌های دانلود شده بیشتر از میزان موسیقی‌های عرضه شده به وسیله لوح فشرده بود.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-16T02:42:10Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۴۲
خط ۹۴:		خط ۹۴:

	==== [[تلویزیون در ژاپن]] ====		==== [[تلویزیون در ژاپن]] ====
	چند کشور اروپایی و آمریکا پخش تلویزیونی را قبل از جنگ جهانی دوم شروع کردند. نخستین پخش منظم برنامه‌ تلویزیونی در جهان، در آلمان و در سال 1935 بود. بعد از این کشور انگلیس، فرانسه و آمریکا هم در دهه 1940 اقدام به پخش منظم برنامه تلویزیونی در کشورشان کردند. در [[ژاپن]] هم هر چند تلاش‌ها و تحقیقاتی قبل از جنگ برای راه‌اندازی پخش تلویزیونی انجام شد و حتی اقدام به پخش آزمایشی هم کردند، اما عملا شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] در این کشور به سال 1953 بر می‌گردد.		چند کشور اروپایی و آمریکا پخش تلویزیونی را قبل از جنگ جهانی دوم شروع کردند. نخستین پخش منظم برنامه‌ تلویزیونی در جهان، در آلمان و در سال 1935 بود. بعد از این کشور انگلیس، [[فرانسه]] و آمریکا هم در دهه 1940 اقدام به پخش منظم برنامه تلویزیونی در کشورشان کردند. در [[ژاپن]] هم هر چند تلاش‌ها و تحقیقاتی قبل از جنگ برای راه‌اندازی پخش تلویزیونی انجام شد و حتی اقدام به پخش آزمایشی هم کردند، اما عملا شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] در این کشور به سال 1953 بر می‌گردد.

	فوریه 1953 نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]] یعنی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[توکیو]] (NHK東京テレビジョン/NHK Tōkyō Terebijon) متعلق به ان‌اچ‌کِی شروع به کار کرد که نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] زمینی [[ژاپن]] هم به حساب می‌آید. یک ماه قبل شروع به کار تلویزیون، شرکت شارپ (シャープ株式会社/Sharp Kabushiki Kaisha) نخستین تلویزیون ساخت [[ژاپن]] را برای فروش به بازار عرضه کرد. در سال‌های نخست شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]]، دستگاه‌های بزرگ [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] را در میادین شهری، ایستگاه‌های قطار شهری و.... قرار می‌دادند و رهگذران ایستاده تجمع می‌کردند و به تماشای [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] مشغول می‌شدند. شش ماه بعد از راه اندازی نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]]، اولین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] خصوصی این کشور یعنی نیهون تربی (日本テレビ/Nihon Terebi) هم آغاز به کار کرد. سال 1955 هم [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[رادیو در ژاپن\|رادیو]] [[توکیو]] (ラジオ東京テレビ/Rajio Tōkyō Terebi) شروع به کار کرد که بعدها [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] تی‌بی‌اس (TBSテレビ/TBS Terebi) شد.		فوریه 1953 نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]] یعنی [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[توکیو]] (NHK東京テレビジョン/NHK Tōkyō Terebijon) متعلق به ان‌اچ‌کِی شروع به کار کرد که نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] زمینی [[ژاپن]] هم به حساب می‌آید. یک ماه قبل شروع به کار تلویزیون، شرکت شارپ (シャープ株式会社/Sharp Kabushiki Kaisha) نخستین تلویزیون ساخت [[ژاپن]] را برای فروش به بازار عرضه کرد. در سال‌های نخست شروع به کار [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]]، دستگاه‌های بزرگ [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] را در میادین شهری، ایستگاه‌های قطار شهری و.... قرار می‌دادند و رهگذران ایستاده تجمع می‌کردند و به تماشای [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] مشغول می‌شدند. شش ماه بعد از راه اندازی نخستین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون ژاپن]]، اولین [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] خصوصی این کشور یعنی نیهون تربی (日本テレビ/Nihon Terebi) هم آغاز به کار کرد. سال 1955 هم [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] [[رادیو در ژاپن\|رادیو]] [[توکیو]] (ラジオ東京テレビ/Rajio Tōkyō Terebi) شروع به کار کرد که بعدها [[تلویزیون در ژاپن\|تلویزیون]] تی‌بی‌اس (TBSテレビ/TBS Terebi) شد.

Mahdi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۱

2024-02-17T11:21:56Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==== [[روزنامه در ژاپن]] ====		==== [[روزنامه در ژاپن]] ====
			[[پرونده:Yomiuri shinbun.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه Yomiuri shinbun - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/Yomiuri_Shimbun]]
	بی هیچ شکی [[ژاپن]] یکی از پر آوزاه‌ترین کشورهای جهان در زمینه شمارگان روزنامه‌های چاپ شده در روز و سرانه روزنامه به ازای هر نفر است. با استناد به آماری که انجمن جهانی روزنامه‌ها و ناشران اخبار (World Association of Newspapers and News Publishers(WAN-IFRA)) (WAN-IFRA) در سال 2017 منتشر کرد، در سال 2016 در میان ده روزنامه پر شمارگان دنیا، چهار روزنامه یومیوری (『読売新聞』/Yomiuri shinbun)، آساهی (『朝日新聞』/Asahi Shinbun)، ماینیچی (『毎日新聞』/Mainichi Shinbun) و نیکِّی (『日経新聞』/Nikkei Shinbun) [[ژاپن]] به ترتیب در رده‌های اول، دوم، ششم و دهم قرار داشتند.<ref name=":2">WAN-IFRA. (2021, November 26). World Press Trends 2016: Facts and Figures. Retrieved from http://www.wptdatabase.org/world-press-trends-2016-facts-and-figures.</ref> شمارگان [[روزنامه یومیوری ژاپن\|روزنامه یومیوری]] در آن سال 9 میلیون و 101 هزار نسخه در روز بود که خود به تنهایی بیشتر از مجموع شمارگان سه روزنامه هندی است که در رتبه‌های چهارم، پنجم و هشتم این فهرست قرار داشتند.<ref name=":2" /> در همین سال [[روزنامه آساهی ژاپن\|روزنامه آساهی]]، شمارگان 6 میلیون و 622 هزار نسخه در روز را داشت و دو روزنامه ماینیچی و نیکِّی هم به ترتیب شمارگان 3 میلیون و 133 هزار و 2 میلیون و 729 هزار نسخه را داشتند.<ref name=":2" />		بی هیچ شکی [[ژاپن]] یکی از پر آوزاه‌ترین کشورهای جهان در زمینه شمارگان روزنامه‌های چاپ شده در روز و سرانه روزنامه به ازای هر نفر است. با استناد به آماری که انجمن جهانی روزنامه‌ها و ناشران اخبار (World Association of Newspapers and News Publishers(WAN-IFRA)) (WAN-IFRA) در سال 2017 منتشر کرد، در سال 2016 در میان ده روزنامه پر شمارگان دنیا، چهار روزنامه یومیوری (『読売新聞』/Yomiuri shinbun)، آساهی (『朝日新聞』/Asahi Shinbun)، ماینیچی (『毎日新聞』/Mainichi Shinbun) و نیکِّی (『日経新聞』/Nikkei Shinbun) [[ژاپن]] به ترتیب در رده‌های اول، دوم، ششم و دهم قرار داشتند.<ref name=":2">WAN-IFRA. (2021, November 26). World Press Trends 2016: Facts and Figures. Retrieved from http://www.wptdatabase.org/world-press-trends-2016-facts-and-figures.</ref> شمارگان [[روزنامه یومیوری ژاپن\|روزنامه یومیوری]] در آن سال 9 میلیون و 101 هزار نسخه در روز بود که خود به تنهایی بیشتر از مجموع شمارگان سه روزنامه هندی است که در رتبه‌های چهارم، پنجم و هشتم این فهرست قرار داشتند.<ref name=":2" /> در همین سال [[روزنامه آساهی ژاپن\|روزنامه آساهی]]، شمارگان 6 میلیون و 622 هزار نسخه در روز را داشت و دو روزنامه ماینیچی و نیکِّی هم به ترتیب شمارگان 3 میلیون و 133 هزار و 2 میلیون و 729 هزار نسخه را داشتند.<ref name=":2" />

	انجمن روزنامه‌های [[ژاپن]] (日本新聞協会/Nihon Shinbun Kyōkai) هم در مقایسه‌ای که بین شمارگان [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] در کشورهای مختلف و سرانه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] به ازای هر هزار نفر در این کشورها انجام داده، به نتایج جالبی رسیده است. در حالی‌که شمارگان روزانه روزنامه‌ها در [[ژاپن]] در سال 2017، 42 میلیون و 128 هزار نسخه بود، این رقم برای کشورهایی مانند آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 14484000، 7847000، 5816000، 1132000 و 5667000 نسخه در روز بوده است.<ref name=":3">Nihon shinbun kyōkai (2021-a). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation04.html<nowiki/>(Sanshō: 2021-11-26).</ref> اگر جمعیت بالغ هر کشور را در نظر بگیریم و سرانه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] برای هر هزار نفر را محاسبه کنیم، سال 2017 این رقم 381.4 نسخه برای هر هزار نفر در روز بود، در حالی‌که این رقم برای کشورهای آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 201.5، 144.4، 105.8، 245.7 و 34.6 نسخه برای هر هزار نفر بود.<ref name=":3" /> این آمار به خوبی نشان‌دهنده جایگاه روزنامه در جامعه [[ژاپن]] است.		انجمن روزنامه‌های [[ژاپن]] (日本新聞協会/Nihon Shinbun Kyōkai) هم در مقایسه‌ای که بین شمارگان [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] در کشورهای مختلف و سرانه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] به ازای هر هزار نفر در این کشورها انجام داده، به نتایج جالبی رسیده است. در حالی‌که شمارگان روزانه روزنامه‌ها در [[ژاپن]] در سال 2017، 42 میلیون و 128 هزار نسخه بود، این رقم برای کشورهایی مانند آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 14484000، 7847000، 5816000، 1132000 و 5667000 نسخه در روز بوده است.<ref name=":3">Nihon shinbun kyōkai (2021-a). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation04.html<nowiki/>(Sanshō: 2021-11-26).</ref> اگر جمعیت بالغ هر کشور را در نظر بگیریم و سرانه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] برای هر هزار نفر را محاسبه کنیم، سال 2017 این رقم 381.4 نسخه برای هر هزار نفر در روز بود، در حالی‌که این رقم برای کشورهای آلمان، انگلیس، فرانسه، فنلاند و برزیل به ترتیب 201.5، 144.4، 105.8، 245.7 و 34.6 نسخه برای هر هزار نفر بود.<ref name=":3" /> این آمار به خوبی نشان‌دهنده جایگاه روزنامه در جامعه [[ژاپن]] است.
			[[پرونده:Asahi Shimbun.png\|بندانگشتی\|روزنامه Asahi Shimbun - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Asahi_Shimbun]]
	آخرین آماری که از انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ در ژاپن]] داریم، مربوط به سال 2019 است که در کتاب «آمار [[ژاپن]] 2021» آمده است. در این سال روزانه 37 میلیون و 811 هزار نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده که با توجه به [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت ژاپن]] به ازای هر 3.3 نفر یک نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده است.<ref name=":4">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkēkyoku. P257.</ref> البته مقایسه آمار این سال با سال‌های قبل ما را متوجه روندی کاهشی در تعداد شمارگان روزانه [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] می‌کند. برای مثال تعداد شمارگان [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] در سال 2019، حدود 2 میلیون نسخه از سال قبل آن کمتر شده و نسبت به سال قبل از آن هم کاهشی حدود 4 میلیونی داشته است.<ref name=":4" /> دلیل اصلی این کاهش، دیجیتالی شدن رسانه‌ها و تنگ شدن عرصه بر [[روزنامه در ژاپن\|مطبوعات]] چاپی است، هر چند نمی‌شود از مسأله رشد منفی [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت]] در این کشور هم به راحتی گذشت. در زمینه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌]]<nowiki/>هایی که در [[ژاپن]] منتشر شده، با استناد به آمار ارائه شده از سوی انجمن [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌های ژاپن]] باید گفت، در سال 2020، 116 روزنامه‌ی مختلف در این کشور منتشر شده است.<ref>Nihon shinbun kyōkai (2021-b). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation05.php (Sanshō: 2021-11-26).</ref>		آخرین آماری که از انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ در ژاپن]] داریم، مربوط به سال 2019 است که در کتاب «آمار [[ژاپن]] 2021» آمده است. در این سال روزانه 37 میلیون و 811 هزار نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده که با توجه به [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت ژاپن]] به ازای هر 3.3 نفر یک نسخه [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] منتشر شده است.<ref name=":4">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkēkyoku. P257.</ref> البته مقایسه آمار این سال با سال‌های قبل ما را متوجه روندی کاهشی در تعداد شمارگان روزانه [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌ها]] می‌کند. برای مثال تعداد شمارگان [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] در سال 2019، حدود 2 میلیون نسخه از سال قبل آن کمتر شده و نسبت به سال قبل از آن هم کاهشی حدود 4 میلیونی داشته است.<ref name=":4" /> دلیل اصلی این کاهش، دیجیتالی شدن رسانه‌ها و تنگ شدن عرصه بر [[روزنامه در ژاپن\|مطبوعات]] چاپی است، هر چند نمی‌شود از مسأله رشد منفی [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت]] در این کشور هم به راحتی گذشت. در زمینه تعداد [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌]]<nowiki/>هایی که در [[ژاپن]] منتشر شده، با استناد به آمار ارائه شده از سوی انجمن [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌های ژاپن]] باید گفت، در سال 2020، 116 روزنامه‌ی مختلف در این کشور منتشر شده است.<ref>Nihon shinbun kyōkai (2021-b). Kakkokubetsu nikkanshi no hakkō busū, Hakkōsū, Seijin sennin Atari busū. https://www.pressnet.or.jp/data/circulation/circulation05.php (Sanshō: 2021-11-26).</ref>

خط ۳۲:		خط ۳۳:

	باتابی‌یا یا باتاویا (Batavia) نام قدیمی جاکارتا پایتخت کنونی اندونزی است که در آن زمان قلمرو و یکی از مراکز تجارت کمپانی هند شرقی هلند بود. در اینجا روزنامه‌ای به زبان هلندی به نام «اخبار جاوه» (Javaansche Courant) منتشر می‌شد و بازرگانان هلندی که به [[ژاپن]] می‌آمدند، این نشریه را به حکومت [[ژاپن]] تقدیم می‌کردند. ژاپنی‌ها هم با ترجمه این روزنامه هلندی آن را با عنوان «کانپان باتابی‌یا شینبون» به حکومت مرکزی تقدیم می‌کردند که این روزنامه حاوی اطلاعاتی از جهان آن روزگار بود.		باتابی‌یا یا باتاویا (Batavia) نام قدیمی جاکارتا پایتخت کنونی اندونزی است که در آن زمان قلمرو و یکی از مراکز تجارت کمپانی هند شرقی هلند بود. در اینجا روزنامه‌ای به زبان هلندی به نام «اخبار جاوه» (Javaansche Courant) منتشر می‌شد و بازرگانان هلندی که به [[ژاپن]] می‌آمدند، این نشریه را به حکومت [[ژاپن]] تقدیم می‌کردند. ژاپنی‌ها هم با ترجمه این روزنامه هلندی آن را با عنوان «کانپان باتابی‌یا شینبون» به حکومت مرکزی تقدیم می‌کردند که این روزنامه حاوی اطلاعاتی از جهان آن روزگار بود.
			[[پرونده:Mainichi Shimbun.jpg\|بندانگشتی\|روزنامه Mainichi Shimbun - برگرفته از سایت eastview - قابل بازیابی از: https://www.eastview.com/resources/newspapers/mainichi-shimbun/]]
	با آغاز دوران میجی و تلاش [[ژاپن]] برای اخذ علوم و فرهنگ غربی، روزنامه‌نگاری هم متحول شد و سرانجام در این دوره نخستین روزنامه ژاپنی که روزانه منتشر می‌شد، پای به عرصه وجود گذاشت. روزنامه «یوکوهاما ماینیچی شینبون» (『横浜毎日新聞』/Yokohama mainichi Shinbun) نخستین [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه ژاپنی]] است که انتشار روزانه داشت و از ژانویه 1871 منتشر شد. انتشار این روزنامه تا 1940 ادامه یافت، هر چند در مدت انتشار هم نام‌های مختلف داشت.		با آغاز دوران میجی و تلاش [[ژاپن]] برای اخذ علوم و فرهنگ غربی، روزنامه‌نگاری هم متحول شد و سرانجام در این دوره نخستین روزنامه ژاپنی که روزانه منتشر می‌شد، پای به عرصه وجود گذاشت. روزنامه «یوکوهاما ماینیچی شینبون» (『横浜毎日新聞』/Yokohama mainichi Shinbun) نخستین [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه ژاپنی]] است که انتشار روزانه داشت و از ژانویه 1871 منتشر شد. انتشار این روزنامه تا 1940 ادامه یافت، هر چند در مدت انتشار هم نام‌های مختلف داشت.

خط ۳۸:		خط ۳۹:

	سال 1909 قانون روزنامه‌ها (新聞紙法/Shinbunshi hō) تصویب و ابلاغ شد که انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] و مجلات را قانون‌مند می‌کرد، اما از سوی دیگر موجب تشدید ممیزی شد. با قدرت گرفتن نظامیان و به خصوص بعد از ورود [[ژاپن]] به جنگ با [[چین]] و بعدتر جنگ جهانی دوم، این ممیزی بسیار شدیدتر شد. سال 1940 دولت [[ژاپن]] نظام یکپارچگی روزنامه‌ها (新聞統制/Shinbun tōsei) را ابلاغ کرد که هر چند نظامی برای محدودتر کردن آزادی بیان بود، اما در قسمتی از آن این اجبار وجود داشت که جز روزنامه‌های سراسری که در شهرهای بزرگ مانند توکیو، اوساکا، ناگویا و... منتشر می‌شوند، روزنامه‌های استانی باید تجمیع شوند و هر استان تنها یک روزنامه داشته باشد که این قانون تأثیرات زیادی حتی تا به امروز داشته است.		سال 1909 قانون روزنامه‌ها (新聞紙法/Shinbunshi hō) تصویب و ابلاغ شد که انتشار [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه]] و مجلات را قانون‌مند می‌کرد، اما از سوی دیگر موجب تشدید ممیزی شد. با قدرت گرفتن نظامیان و به خصوص بعد از ورود [[ژاپن]] به جنگ با [[چین]] و بعدتر جنگ جهانی دوم، این ممیزی بسیار شدیدتر شد. سال 1940 دولت [[ژاپن]] نظام یکپارچگی روزنامه‌ها (新聞統制/Shinbun tōsei) را ابلاغ کرد که هر چند نظامی برای محدودتر کردن آزادی بیان بود، اما در قسمتی از آن این اجبار وجود داشت که جز روزنامه‌های سراسری که در شهرهای بزرگ مانند توکیو، اوساکا، ناگویا و... منتشر می‌شوند، روزنامه‌های استانی باید تجمیع شوند و هر استان تنها یک روزنامه داشته باشد که این قانون تأثیرات زیادی حتی تا به امروز داشته است.
			[[پرونده:Nikkei Shinbun.png\|بندانگشتی\|روزنامه Nikkei Shinbun - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Nikkei]]
	با شکست [[ژاپن]] در جنگ و اشغال این کشور توسط فرماندهی عالی متفقین، این فرماندهی به منظور شکستن انحصار بیان، کمک به روزنامه‌های محلی و تشویق [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] و مجلات سرگرم‌کننده را در دستور کار قرار داد. از همین زمان هم بود که انتشار نخستین روزنامه ورزشی [[ژاپن]] یعنی «نیکّان اسپوتز» (『日刊スポーツ』Nikkan Supōtsu) شروع شد. از سال 1949 به بعد مجددا روزنامه‌ها رونق گرفتند و بعد از انعقاد قرارداد صلح سانفرانسیسکو در سال 1951، [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌های ژاپنی]] با تأسیس دفاتر خود در خارج از کشور، اقدام به کسب خبر درجه اول نمودند.		با شکست [[ژاپن]] در جنگ و اشغال این کشور توسط فرماندهی عالی متفقین، این فرماندهی به منظور شکستن انحصار بیان، کمک به روزنامه‌های محلی و تشویق [[روزنامه در ژاپن\|روزنامه‌ها]] و مجلات سرگرم‌کننده را در دستور کار قرار داد. از همین زمان هم بود که انتشار نخستین روزنامه ورزشی [[ژاپن]] یعنی «نیکّان اسپوتز» (『日刊スポーツ』Nikkan Supōtsu) شروع شد. از سال 1949 به بعد مجددا روزنامه‌ها رونق گرفتند و بعد از انعقاد قرارداد صلح سانفرانسیسکو در سال 1951، [[روزنامه‌های مهم ژاپن\|روزنامه‌های ژاپنی]] با تأسیس دفاتر خود در خارج از کشور، اقدام به کسب خبر درجه اول نمودند.