رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۸

2025-11-25T10:58:20Z

Noskhechi: /* پاورقی */

2024-12-14T16:23:15Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۲۳
خط ۶۸۴:		خط ۶۸۴:
	\|		\|
	\|}		\|}
	<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد3،</ref>

	== نیزنگاه کنید به ==		== نیزنگاه کنید به ==
	[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی آرژانتین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی گرجستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی بنگلادش]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تاجیکستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سریلانکا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قزاقستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]		[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی آرژانتین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اتیوپی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اسپانیا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی افغانستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اوکراین]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تایلند]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تونس]]؛[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی روسیه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ژاپن]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کوبا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی فرانسه]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مالی]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی ساحل عاج]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سیرالئون]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی لبنان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی مصر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قطر]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی کانادا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سودان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی گرجستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی بنگلادش]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی تاجیکستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی سریلانکا]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی قزاقستان]]؛ [[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی اردن]]
خط ۶۹۸:		خط ۶۹۶:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد3،ص.1285- 1353.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
	[[رده:رسانه]]		[[رده:رسانه]]

Samiei در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۶

2024-08-08T17:06:20Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-02T01:24:42Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۲۴
خط ۲۹۹:		خط ۲۹۹:
	\|'''19 مارس 1985'''		\|'''19 مارس 1985'''
	\|'''19 دسامبر 1984'''		\|'''19 دسامبر 1984'''
	\|'''معاهده پاریس)حمایت از مالکیت صنعتی('''		\|'''معاهده [[پاریس]])حمایت از مالکیت صنعتی('''
	\|'''2'''		\|'''2'''
	\|-		\|-

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-16T02:27:33Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۷
خط ۲۴۵:		خط ۲۴۵:
	پیش از این، معمولا جریان اطلاعات یک طرفه و از سوی دولت به مردم انجام می‌گرفت ولی اینک جریان دو طرفه شده و مطالب انتقادی درباره مقامات محلی و دولت، رهبری و سیاست‌ها حزبی دیگر مثل گذشته سانسور نمی‌شود. البته هرگونه مطلب که به تحریک مردم و به تظاهرات و اعتراضات جمعی منجر شود، به شدت سانسور می‌شود. براساس گزارش روزنامه گلوبال تایمز، دولت با این اقدام سعی دارد تا با قدرت، موضوع پخش شایعات از طریق اینترنت را کنترل و مدیریت نماید. مقامات دولتی گفته اندکه محدودیت قانونی برای کسانی اعمال می‌شود که می‌خواهند به عنوان کاربر جدید، کاربران خصوصی، و همچنین مؤسسات و افراد غیر حقیقی از [[اینترنت در چین\|اینترنت]] استفاده کنند خواهد شد و کاربران قدیمی همچنان، می‌توانند با عناوین و اسامی غیر واقعی خود به فعالیت ادامه دهند. قوانین جدید بر اساس قانون عمومی چین و برای جلوگیری از حفاظت از سلامت فرهنگی اینترنت برقرار شده و کلیه کاربران باید به طور کامل این قانون را رعایت نمایند.		پیش از این، معمولا جریان اطلاعات یک طرفه و از سوی دولت به مردم انجام می‌گرفت ولی اینک جریان دو طرفه شده و مطالب انتقادی درباره مقامات محلی و دولت، رهبری و سیاست‌ها حزبی دیگر مثل گذشته سانسور نمی‌شود. البته هرگونه مطلب که به تحریک مردم و به تظاهرات و اعتراضات جمعی منجر شود، به شدت سانسور می‌شود. براساس گزارش روزنامه گلوبال تایمز، دولت با این اقدام سعی دارد تا با قدرت، موضوع پخش شایعات از طریق اینترنت را کنترل و مدیریت نماید. مقامات دولتی گفته اندکه محدودیت قانونی برای کسانی اعمال می‌شود که می‌خواهند به عنوان کاربر جدید، کاربران خصوصی، و همچنین مؤسسات و افراد غیر حقیقی از [[اینترنت در چین\|اینترنت]] استفاده کنند خواهد شد و کاربران قدیمی همچنان، می‌توانند با عناوین و اسامی غیر واقعی خود به فعالیت ادامه دهند. قوانین جدید بر اساس قانون عمومی چین و برای جلوگیری از حفاظت از سلامت فرهنگی اینترنت برقرار شده و کلیه کاربران باید به طور کامل این قانون را رعایت نمایند.

	بنابر تحقیقی که خانم رِبِکا ماکینون(Rebecca Mackinnon) استاد مرکز مطالعات رسانه‌ها و خبرنگاری و تیم وی در دانشگاه هنگ‌کنگ انجام داده‌اند، تا نیمه سال 2008، بیش از 253 میلیون چینی آنلاین بوده اند که با عبور از آمریکا، رتبه اول جهان را در تعداد کاربران به خود اختصاص دادند. کاربران چینی بعد از کره و فرانسه بیشترین مشارکت را در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، وبلاگ‌ها، چت روم‌ها، وب سایت‌هایی که عکس و فیلم را به مشارکت می گذارند داشته‌اند. به کارگیری هزاران پلیس اینترنتی که در بسیاری از شهرها به کار گرفته شده اند تنها یکی از سلاح‌هایی است که [[قوه مجريه چین\|دولت چین]] در مبارزه با خواسته‌های قلبی و افکار مردم [[چین]] داز آنها استفاده می‌کند. در حال حاضر، ده‌ها هزار وبسایت خارجی به روی کاربران چینی بسته شده اند. شهروندانی در هر شهر یا استان به عنوان داوطلب یا مزدگیر، برای هدایت مکالمات آنلاین به طرفداری از دولت، و یا به عنوان ناظر و گزارشگر مکالمات ضد دولتی به مقامات به کار گرفته می‌شوند. از مدیران و کارمندان شرکت‌های اینترنتی( داخلی و خارجی) می‌خواهند تا سهم خود را در روند گفتگوهای آنلاین غیر قابل کنترل ایفا نمایند. فیلترینگ در سطوح مختلف خانگی، محلی و تجاری،ISP ها و شبکه‌های منطقه‌ای و ملی صورت می‌پذیرد.		بنابر تحقیقی که خانم رِبِکا ماکینون(Rebecca Mackinnon) استاد مرکز مطالعات رسانه‌ها و خبرنگاری و تیم وی در دانشگاه هنگ‌کنگ انجام داده‌اند، تا نیمه سال 2008، بیش از 253 میلیون چینی آنلاین بوده اند که با عبور از آمریکا، رتبه اول جهان را در تعداد کاربران به خود اختصاص دادند. کاربران چینی بعد از کره و [[فرانسه]] بیشترین مشارکت را در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، وبلاگ‌ها، چت روم‌ها، وب سایت‌هایی که عکس و فیلم را به مشارکت می گذارند داشته‌اند. به کارگیری هزاران پلیس اینترنتی که در بسیاری از شهرها به کار گرفته شده اند تنها یکی از سلاح‌هایی است که [[قوه مجريه چین\|دولت چین]] در مبارزه با خواسته‌های قلبی و افکار مردم [[چین]] داز آنها استفاده می‌کند. در حال حاضر، ده‌ها هزار وبسایت خارجی به روی کاربران چینی بسته شده اند. شهروندانی در هر شهر یا استان به عنوان داوطلب یا مزدگیر، برای هدایت مکالمات آنلاین به طرفداری از دولت، و یا به عنوان ناظر و گزارشگر مکالمات ضد دولتی به مقامات به کار گرفته می‌شوند. از مدیران و کارمندان شرکت‌های اینترنتی( داخلی و خارجی) می‌خواهند تا سهم خود را در روند گفتگوهای آنلاین غیر قابل کنترل ایفا نمایند. فیلترینگ در سطوح مختلف خانگی، محلی و تجاری،ISP ها و شبکه‌های منطقه‌ای و ملی صورت می‌پذیرد.

	همه شرکت‌های مرتبط با وب سایت‌ها، اعم از پرتال‌ها، موتورهای جستجوگر، سرویس‌های شبکه‌های اجتماعی، چت روم‌ها، وبلاگ‌ها و ... برای آنکه مجوز شغلی خود را از دست ندهند، همگی ملزم هستند دستورهای سانسور صادر شده از طرف دولت را رعایت نمایند. موضوعات حساس سیاسی یا توسط کارمندان شرکت‌ها و یا با برنامه‌های کامپیوتری که کارمندان حود شرکت‌ها طراحی می‌شود حذف می‌گردند. این اقدامات یا طبق دستور مستقیم مسئولان دولتی و یا به خاطر جلوگیری از مشکلات احتمالی، توسط شرکت‌ها(خود سانسوری) صورت می‌گیرد. از وبسایت‌هایی که در خارج از [[چین]] مستقر هستند و مطالبی به زبان چینی دارند و یا مخاطبان آنها چینی‌های مقیم سرزمین چین می‌باشد نیز خواسته شده تا برخی از موضوعات حساس سیاسی را منتشر نسازند، در غیر این صورت فیلتر خواهند شد. برخی از شرکت‌های خارجی به این درخواست تن نداده و فرصت حضور در بازار [[چین]] را از دست دادهاند. بقیه، همچون گوگل، یاهو و مایکروسافت، برای آنکه روابط خوبی با دولت چین داشته باشند، موتورهای جستجوگر خود را با نسخه سانسور شدهای ارایه کردهاند. در مقایسه با رسانه‌های سنتی، در وبلاگ‌ها تبلیغات حکومتی مشاهده نمی‌شود و احتمال بیشتری وجود دارد که دیدگاه‌های انتقادی و مخالفت با دولت نیز دیده شود. وبلاگ نویسان چینی از طنز، کنایه، ابهامات ادبی، و عبارات رمزی و حتی تصویر برای انتقال پیام‌های مهم بهره می‌برند. آنها معمولا واقع گرا و عملگرا هستند و هنگام ارسال مطلب می‌دانند چه چیز مشکلات جدی به همراه دارد و ارزش ریسک را ندارد. موضوعات مرتبط با گروه غیر قانونی فالون گنگ، سرکوب میدان تیان آنمِن در سال1989، استقلال خواهی تبت، رویدادها، المپیک، مخالفان، [[اقلیت های قومی در چین\|اقلیت‌های نژادی]]، رهبران ملی، دستگیری‌های سیاسی، مشکلات کار و اشتغال، سانسور، موارد مربوط به دفاع از حقوق افراد، مسایل تاریخی، موضوعات مذهبی، به شدت تحت سانسور می‌شوند. به هر صورت، روش و موضوعات [[سانسور در اینترنت در چین\|سانسور در اینترنت]] مشابه سانسور در [[رسانه ها و مطبوعات در چین\|رسانه‌های سنتی و چاپی]] است. برخی از [[مطبوعات در چین\|روزنامه‌ها و مجلات چینی]] از کنار موضوعات سخت و بحث برانگیز از قبیل اینکه دفتر مرکزی نشریه یا ایستگاه تلویزیونی در کجا واقع شده؟ چه کسی مالک آن رسانه است؟چه کسی سردبیر آن است؟ ارتباط او با افراد در رأس قدرت چگونه است؟ ارزشهای این افراد چیست و به چیزی بستگی دارد، خیلی راحت می‌گذرند. به عبارت دیگر، علیرغم ماهیت حاکمیت محور [[قوه مجريه چین\|دولت چین]]، شاغلان در رسانه‌های سنتی و جدید را نمی‌توان فاقد قدرت معرفی کرد<ref>First Monday, 2009</ref>.		همه شرکت‌های مرتبط با وب سایت‌ها، اعم از پرتال‌ها، موتورهای جستجوگر، سرویس‌های شبکه‌های اجتماعی، چت روم‌ها، وبلاگ‌ها و ... برای آنکه مجوز شغلی خود را از دست ندهند، همگی ملزم هستند دستورهای سانسور صادر شده از طرف دولت را رعایت نمایند. موضوعات حساس سیاسی یا توسط کارمندان شرکت‌ها و یا با برنامه‌های کامپیوتری که کارمندان حود شرکت‌ها طراحی می‌شود حذف می‌گردند. این اقدامات یا طبق دستور مستقیم مسئولان دولتی و یا به خاطر جلوگیری از مشکلات احتمالی، توسط شرکت‌ها(خود سانسوری) صورت می‌گیرد. از وبسایت‌هایی که در خارج از [[چین]] مستقر هستند و مطالبی به زبان چینی دارند و یا مخاطبان آنها چینی‌های مقیم سرزمین چین می‌باشد نیز خواسته شده تا برخی از موضوعات حساس سیاسی را منتشر نسازند، در غیر این صورت فیلتر خواهند شد. برخی از شرکت‌های خارجی به این درخواست تن نداده و فرصت حضور در بازار [[چین]] را از دست دادهاند. بقیه، همچون گوگل، یاهو و مایکروسافت، برای آنکه روابط خوبی با دولت چین داشته باشند، موتورهای جستجوگر خود را با نسخه سانسور شدهای ارایه کردهاند. در مقایسه با رسانه‌های سنتی، در وبلاگ‌ها تبلیغات حکومتی مشاهده نمی‌شود و احتمال بیشتری وجود دارد که دیدگاه‌های انتقادی و مخالفت با دولت نیز دیده شود. وبلاگ نویسان چینی از طنز، کنایه، ابهامات ادبی، و عبارات رمزی و حتی تصویر برای انتقال پیام‌های مهم بهره می‌برند. آنها معمولا واقع گرا و عملگرا هستند و هنگام ارسال مطلب می‌دانند چه چیز مشکلات جدی به همراه دارد و ارزش ریسک را ندارد. موضوعات مرتبط با گروه غیر قانونی فالون گنگ، سرکوب میدان تیان آنمِن در سال1989، استقلال خواهی تبت، رویدادها، المپیک، مخالفان، [[اقلیت های قومی در چین\|اقلیت‌های نژادی]]، رهبران ملی، دستگیری‌های سیاسی، مشکلات کار و اشتغال، سانسور، موارد مربوط به دفاع از حقوق افراد، مسایل تاریخی، موضوعات مذهبی، به شدت تحت سانسور می‌شوند. به هر صورت، روش و موضوعات [[سانسور در اینترنت در چین\|سانسور در اینترنت]] مشابه سانسور در [[رسانه ها و مطبوعات در چین\|رسانه‌های سنتی و چاپی]] است. برخی از [[مطبوعات در چین\|روزنامه‌ها و مجلات چینی]] از کنار موضوعات سخت و بحث برانگیز از قبیل اینکه دفتر مرکزی نشریه یا ایستگاه تلویزیونی در کجا واقع شده؟ چه کسی مالک آن رسانه است؟چه کسی سردبیر آن است؟ ارتباط او با افراد در رأس قدرت چگونه است؟ ارزشهای این افراد چیست و به چیزی بستگی دارد، خیلی راحت می‌گذرند. به عبارت دیگر، علیرغم ماهیت حاکمیت محور [[قوه مجريه چین\|دولت چین]]، شاغلان در رسانه‌های سنتی و جدید را نمی‌توان فاقد قدرت معرفی کرد<ref>First Monday, 2009</ref>.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-03T21:05:56Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۰۵
خط ۲۶۴:		خط ۲۶۴:
	این کشور دو [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در چین\|سازمان خبرگزاری داخلی و خبرگزاری خارجی]] دارد.خبرگزاری چین نو یا شین خوا، که ابتدا [[چین]] سرخ نامیده می‌شد، دارای بیش از100 شعبه و دفتر در داخل و خارج از [[چین]] بوده و هر روز بسیاری از [[مطبوعات در چین\|روزنامه‌ها، مجلات]]، و ایستگاه‌های رادیویی را به [[زبان چینی\|زبان‌های چینی]]، انگلیسی، فرانسه، اسپانیایی، عربی، و روسی پوشش خبری می‌دهد<ref name=":0" />. به شین خوا مجوز [[سانسور در اینترنت در چین\|سانسور]] و ویرایش اخبار داده شده است. این قدرت باعث ضعف آزادی مطبوعات شده و به شین خوا قدرت کنترل کامل بازار خبر را داده است. شعب این خبرگزاری در شرق آسیا، خاورمیانه، آمریکای لاتین، و آفریقا و ... آن را به یکی از مهم‌ترین آژانس‌های خبری دنیا تبدیل کرده‌اند.		این کشور دو [[خبرگزاری ها و سازمان‌های رسانه ای در چین\|سازمان خبرگزاری داخلی و خبرگزاری خارجی]] دارد.خبرگزاری چین نو یا شین خوا، که ابتدا [[چین]] سرخ نامیده می‌شد، دارای بیش از100 شعبه و دفتر در داخل و خارج از [[چین]] بوده و هر روز بسیاری از [[مطبوعات در چین\|روزنامه‌ها، مجلات]]، و ایستگاه‌های رادیویی را به [[زبان چینی\|زبان‌های چینی]]، انگلیسی، فرانسه، اسپانیایی، عربی، و روسی پوشش خبری می‌دهد<ref name=":0" />. به شین خوا مجوز [[سانسور در اینترنت در چین\|سانسور]] و ویرایش اخبار داده شده است. این قدرت باعث ضعف آزادی مطبوعات شده و به شین خوا قدرت کنترل کامل بازار خبر را داده است. شعب این خبرگزاری در شرق آسیا، خاورمیانه، آمریکای لاتین، و آفریقا و ... آن را به یکی از مهم‌ترین آژانس‌های خبری دنیا تبدیل کرده‌اند.

	سرویس خبری چین هم همچون شین خوا، دفتر مرکزی خود را در [[پکن]] قرار داده است. این خبرگزاری عمدتا نیازهای خبری چینی‌های مقیم خارج، شهروندان خارجی مقیم [[چین]]، اهالی هنگ‌کنگ، ماکائو و تایوان را تأمین می‌کند<ref name=":1" />.		سرویس خبری چین هم همچون شین خوا، دفتر مرکزی خود را در [[پکن]] قرار داده است. این خبرگزاری عمدتا نیازهای خبری چینی‌های مقیم خارج، شهروندان خارجی مقیم [[چین]]، اهالی هنگ‌کنگ، ماکائو و [[تایوان]] را تأمین می‌کند<ref name=":1" />.

	=== [[صنعت چاپ و نشر کتاب در چین]] ===		=== [[صنعت چاپ و نشر کتاب در چین]] ===

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T15:21:49Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۱
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:
	اگر چه انتشار نشریه‌های ادواری و غیر منظم با محتوای اسلامی از گذشته‌های دور و حتی در دوران جنگ ضد ژاپنی [[چین]] در بین مسلمانان از سابقه نسبتا طولانی برخوردار است، ولی [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|گسترش انتشار مجلات اسلامی]] توسط بخش‌های غیردولتی و [[مساجد در چین\|مساجد و مراکز اسلامی]] پس از اجرای اصلاحات و در بیست سال آخر قرن بیستم از نظر تعداد و کمیت در [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه چین]] بی سابقه است.		اگر چه انتشار نشریه‌های ادواری و غیر منظم با محتوای اسلامی از گذشته‌های دور و حتی در دوران جنگ ضد ژاپنی [[چین]] در بین مسلمانان از سابقه نسبتا طولانی برخوردار است، ولی [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|گسترش انتشار مجلات اسلامی]] توسط بخش‌های غیردولتی و [[مساجد در چین\|مساجد و مراکز اسلامی]] پس از اجرای اصلاحات و در بیست سال آخر قرن بیستم از نظر تعداد و کمیت در [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه چین]] بی سابقه است.

	انتشار حدود یکصد عنوان نشریه توسط مسلمانان مناطق مختلف [[چین]] در طول سه دهه گذشته، اگر چه در مقایسه با بیش از یازده هزار عنوان مجله و روزنامه منتشره در این کشور از نظر کمیت و کیفیت نا چیز و غیرقابل توجه است، ولی این اقبال بیانگر رویکرد جامعه مسلمانان این کشور به حفظ‌ هویت و استفاده از فرصت ایجاد شده و ابزار مطبوعاتی برای مطرح ساختن [[فرهنگ چینی\|فرهنگ]]، [[تاریخ چین\|تاریخ]] و گذشته خود و اثبات وجود جامعه چند ده میلیونی مسلمان در جامعه 3/1 میلیارد نفری چینی است. از میان نشریات اسلامی، ماهنامه «المسلم الصینی» که به دو [[زبان چینی]] و اویغوری منتشر می‌شود و ماهنامه «مطالعات قوم خوی» که به ترتیب از سوی انجمن اسلامی سراسری [[چین]] و آکادمی علوم اجتماعی استان خودمختار نینگ شیا و با بودجه دولت [[چین]] منتشر و در دکه مطبوعات توزیع می‌شوند، تنها [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|نشریات اسلامی]] هستند که به‌صورت رسمی و با مجوز دولتی منتشر می‌گردند. بقیه [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|مجلات و نشریات اسلامی]]، به‌صورت غیر رسمی و غیر منظم و بدون مجوز رسمی دولت بوده و اجازه فروش و توزیع رسمی را ندارند. و لذا، با کمک‌های مالی مردمی و نا منظم منتشر و به‌صورت رایگان توزیع می‌شوند که برخی از این [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|نشریات]] به شرح زیر می‌باشند:		انتشار حدود یکصد عنوان نشریه توسط مسلمانان مناطق مختلف [[چین]] در طول سه دهه گذشته، اگر چه در مقایسه با بیش از یازده هزار عنوان مجله و روزنامه منتشره در این کشور از نظر کمیت و کیفیت نا چیز و غیرقابل توجه است، ولی این اقبال بیانگر رویکرد جامعه مسلمانان این کشور به حفظ‌ هویت و استفاده از فرصت ایجاد شده و ابزار مطبوعاتی برای مطرح ساختن [[فرهنگ چینی\|فرهنگ]]، [[تاریخ چین\|تاریخ]] و گذشته خود و اثبات وجود جامعه چند ده میلیونی مسلمان در جامعه 3/1 میلیارد نفری چینی است. از میان نشریات اسلامی، ماهنامه «المسلم الصینی» که به دو [[زبان چینی]] و اویغوری منتشر می‌شود و ماهنامه «مطالعات قوم خوی» که به ترتیب از سوی انجمن اسلامی سراسری [[چین]] و آکادمی علوم اجتماعی استان خودمختار نینگ شیا و با بودجه دولت [[چین]] منتشر و در دکه مطبوعات توزیع می‌شوند، تنها [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|نشریات اسلامی]] هستند که به‌صورت رسمی و با مجوز دولتی منتشر می‌گردند. بقیه [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|مجلات و نشریات اسلامی]]، به‌صورت غیر رسمی و غیر منظم و بدون مجوز رسمی دولت بوده و اجازه فروش و توزیع رسمی را ندارند. و لذا، با کمک‌های [[مالی]] مردمی و نا منظم منتشر و به‌صورت رایگان توزیع می‌شوند که برخی از این [[مجلات و نشریات اسلامی در چین\|نشریات]] به شرح زیر می‌باشند:

	1- ماهنامه «اطلاعات مسلمانان»: این ماهنامه در سال 1999 توسط انجمن آموزش فرهنگی مسلمانان شهر لانجو از استان گانسو تاسیس شد.		1- ماهنامه «اطلاعات مسلمانان»: این ماهنامه در سال 1999 توسط انجمن آموزش فرهنگی مسلمانان شهر لانجو از استان گانسو تاسیس شد.

Samiei: /* مهمترین شبکه تلویزیونی چین */

2024-01-11T18:24:36Z

مهمترین شبکه تلویزیونی چین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۴
خط ۱۸۵:		خط ۱۸۵:
	[https://english.cctv.com/ تلویزیون مرکزی چین] بزرگترین و قدرتمندترین ایستگاه تلویزیونی [[چین]] است و با بیش از 250 سازمان تلویزیونی از 130 کشور مبادلات برنامه‌ای و روابط تجاری دارد. این تلویزیون سه شبکه اختصاصی خبر، کودک، و موسیقی را راه اندازی نموده است<ref>https://english.cctv.com/</ref>.		[https://english.cctv.com/ تلویزیون مرکزی چین] بزرگترین و قدرتمندترین ایستگاه تلویزیونی [[چین]] است و با بیش از 250 سازمان تلویزیونی از 130 کشور مبادلات برنامه‌ای و روابط تجاری دارد. این تلویزیون سه شبکه اختصاصی خبر، کودک، و موسیقی را راه اندازی نموده است<ref>https://english.cctv.com/</ref>.

	[https://english.cctv.com/ تلویزیون مرکزی چین(CCTV)]، با 22 کانال تنها شبکه ملی [[چین]] است که بخش بزرگی از بازار تولید و پخش برنامه‌های تلویزیونی را در چین در اختیار دارد. این شبکه تلویزیونی با حدود 10 هزار کارمند و با درآمدی بسیار بالا، تحت نظارت دو جانبه اداره تبلیغات(مسئول نهایی محتوای رسانه‌ها) و اداره کل رادیو، فیلم و تلویزیون دولتی (که عملیات و برنامه‌ها را فرماندهی می‌کند) اداره می‌شود. معاون وزیر به عنوان رئیس تلویزیون مرکزی هم هست. مدیران اصلی و سایر مسئولان توسط دولت منصوب می‌شوند. این شبکه اخبار ویژه خود را تهیه کرده و روزانه 11 بار خبر پخش کرده و قوی‌ترین و پرکارترین تولید کننده برنامه‌های تلویزیونی در این کشور به‌شمار می‌رود. [https://english.cctv.com/ سی سی تی وی] تنها شبکه‌ای است که مجوز خرید فیلم از خارج را دارد. تمامی شبکه‌های محلی باید اخبار ساعت 7 شب این شبکه را پوشش دهند. تقریبا 500 میلیون نفر مرتب این برنامه خبری را تماشا می‌کنند. اگر چه [https://english.cctv.com/ سی سی تی وی] قوی‌ترین شبکه چین است اما تنها 30 درصد مردم [[چین]] بیننده آن هستند.		[https://english.cctv.com/ تلویزیون مرکزی چین(CCTV)]، با 22 کانال تنها شبکه ملی [[چین]] است که بخش بزرگی از بازار تولید و پخش برنامه‌های تلویزیونی را در چین در اختیار دارد. این شبکه تلویزیونی با حدود 10 هزار کارمند و با درآمدی بسیار بالا، تحت نظارت دو جانبه اداره تبلیغات(مسئول نهایی محتوای رسانه‌ها) و اداره کل رادیو، فیلم و تلویزیون دولتی (که عملیات و برنامه‌ها را فرماندهی می‌کند) اداره می‌شود. معاون وزیر به عنوان رئیس تلویزیون مرکزی هم هست. مدیران اصلی و سایر مسئولان توسط دولت منصوب می‌شوند.

	علاوه بر 300 کانال شبکه‌های بین المللی، سراسری و استانی [[چین]] که در پکن نیز قابل دریافت هستند، شبکه (BTV) مخصوص [[پکن]] بوده و در اغلب مناطق چین نیز قابل دریافت است. این شبکه 14 کانال دارد و هر کانال به موضوع خاصی همچون [[ورزش در چین\|ورزش]]، [[سینماگران و هنرمندان معروف چین\|فیلم‌های سینمایی]]، تئاتر، آموزش، خبر و ... می‌پردازد و برنامه‌های متنوعی به [[زبان چینی]] برای شهروندان پکنی تهیه و پخش می‌کند. میزان پوشش [[رادیو در چین\|رادیو]] و [[تلویزیون در چین\|تلویزیون]] سراسری در این شهر 99/99 درصد و سطح پوشش تلویزیون‌های کابلی 64 درصد است.		این شبکه اخبار ویژه خود را تهیه کرده و روزانه 11 بار خبر پخش کرده و قوی‌ترین و پرکارترین تولید کننده برنامه‌های تلویزیونی در این کشور به‌شمار می‌رود. [https://english.cctv.com/ سی.سی.تی.وی] تنها شبکه‌ای است که مجوز خرید فیلم از خارج را دارد. تمامی شبکه‌های محلی باید اخبار ساعت 7 شب این شبکه را پوشش دهند. تقریبا 500 میلیون نفر مرتب این برنامه خبری را تماشا می‌کنند. اگر چه [https://english.cctv.com/ سی.سی.تی.وی] قوی‌ترین شبکه [[چین]] است اما تنها 30 درصد مردم [[چین]] بیننده آن هستند.

			علاوه بر 300 کانال شبکه‌های بین المللی، سراسری و استانی [[چین]] که در [[پکن]] نیز قابل دریافت هستند، شبکه (BTV) مخصوص [[پکن]] بوده و در اغلب مناطق چین نیز قابل دریافت است. این شبکه 14 کانال دارد و هر کانال به موضوع خاصی همچون [[ورزش در چین\|ورزش]]، [[سینماگران و هنرمندان معروف چین\|فیلم‌های سینمایی]]، تئاتر، آموزش، خبر و ... می‌پردازد و برنامه‌های متنوعی به [[زبان چینی]] برای شهروندان پکنی تهیه و پخش می‌کند. میزان پوشش [[رادیو در چین\|رادیو]] و [[تلویزیون در چین\|تلویزیون]] سراسری در این شهر 99/99 درصد و سطح پوشش [[شبکه های کابلی و دیجیتالی در چین\|تلویزیون‌های کابلی]] 64 درصد است.

	=== [[ایجاد فضای بازتر برای برنامه های تلویزیونی در چین\|ایجاد فضای بازتر برای برنامه‌های تلویزیونی]] ===		=== [[ایجاد فضای بازتر برای برنامه های تلویزیونی در چین\|ایجاد فضای بازتر برای برنامه‌های تلویزیونی]] ===
خط ۲۲۱:		خط ۲۲۳:
	نخستین ارتباط اینترنتی [[چین]] با جهان خارج، در تاریخ 20سپتامبر سال 1987 برقرار شد و این رسانه جدید وارد عرصه رقابت اطلاع رسانی در این کشور شد. از آن زمان تا کنون، این رسانه به شدت توسعه یافته و گسترش پیدا کرده است، به نحوی که امروزه، [[چین\|کشور چین]] به بزرگترین پایگاه کاربران اینترنتی در جهان تبدیل شده است. با توسعه فن‌آوری اطلاعات در [[چین]]، [[اینترنت در چین\|اینترنت]] در یکی دو دهه گذشته در این کشور به پدیده فراگیر فرهنگی تأثیر گذاری تبدیل شده است.		نخستین ارتباط اینترنتی [[چین]] با جهان خارج، در تاریخ 20سپتامبر سال 1987 برقرار شد و این رسانه جدید وارد عرصه رقابت اطلاع رسانی در این کشور شد. از آن زمان تا کنون، این رسانه به شدت توسعه یافته و گسترش پیدا کرده است، به نحوی که امروزه، [[چین\|کشور چین]] به بزرگترین پایگاه کاربران اینترنتی در جهان تبدیل شده است. با توسعه فن‌آوری اطلاعات در [[چین]]، [[اینترنت در چین\|اینترنت]] در یکی دو دهه گذشته در این کشور به پدیده فراگیر فرهنگی تأثیر گذاری تبدیل شده است.

	در اواخر1994 بود که [[اینترنت در چین\|اینترنت]] ابعاد جدیدی به دیپلماسی عمومی چین داد. از سال 1995 رسانه‌های خبری، بنگاه های انتشاراتی، ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی، برای بهره برداری از امکانات این رسانه وب سایت‌های اینترنتی خود را راه اندازی نمودند.		در اواخر1994 بود که [[اینترنت در چین\|اینترنت]] ابعاد جدیدی به دیپلماسی عمومی [[چین]] داد. از سال 1995 رسانه‌های خبری، بنگاه های انتشاراتی، ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی، برای بهره برداری از امکانات این رسانه وب سایت‌های اینترنتی خود را راه اندازی نمودند.

	در سال 2001 وب سایت‌های خبری متعددی همچون<ref>China.com.cn</ref> تحت نظارت نهادهای دولتی توسعه یافته و فراگیر شده و سایت‌هایی برای معرفی [[چین]] به خارجی‌ها طراحی شد<ref>https://research.nus.edu.sg/eai/</ref>. وزارت ارتباطات و کمیسیون توسعه و اصلاحات [[چین]] مسئولیت اجرای پروژه ملی توسعه باند پهن اینترنتی چین(Broad Band China)را بر عهده گرفتند. این پروژه به عنوان یکی از طرح‌های استراتژیک کشور مطرح شد. در چارچوب این پروژه، شبکه فیبری کشور توسعه یابد. لذا، سرمایه‌گذاری‌های گستردهای برای بهره‌برداری از این فن‌آوری جدید صورت گرفت''.''		در سال 2001 وب سایت‌های خبری متعددی همچون<ref>China.com.cn</ref> تحت نظارت نهادهای دولتی توسعه یافته و فراگیر شده و سایت‌هایی برای معرفی [[چین]] به خارجی‌ها طراحی شد<ref>https://research.nus.edu.sg/eai/</ref>. وزارت ارتباطات و کمیسیون توسعه و اصلاحات [[چین]] مسئولیت اجرای پروژه ملی توسعه باند پهن اینترنتی چین(Broad Band China)را بر عهده گرفتند. این پروژه به عنوان یکی از طرح‌های استراتژیک کشور مطرح شد. در چارچوب این پروژه، شبکه فیبری کشور توسعه یابد. لذا، سرمایه‌گذاری‌های گستردهای برای بهره‌برداری از این فن‌آوری جدید صورت گرفت''.''

Samiei: /* تأسیس نخستین ایستگاه رادیویی دولتی */

2024-01-11T18:20:12Z

تأسیس نخستین ایستگاه رادیویی دولتی

نمایش تغییرات

Samiei: /* ایجاد فضای بازتر برای برنامه‌های تلویزیونی */

2024-01-11T18:02:32Z

ایجاد فضای بازتر برای برنامه‌های تلویزیونی

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۷
خط ۲۴۵:		خط ۲۴۵:
	پیش از این، معمولا جریان اطلاعات یک طرفه و از سوی دولت به مردم انجام می‌گرفت ولی اینک جریان دو طرفه شده و مطالب انتقادی درباره مقامات محلی و دولت، رهبری و سیاست‌ها حزبی دیگر مثل گذشته سانسور نمی‌شود. البته هرگونه مطلب که به تحریک مردم و به تظاهرات و اعتراضات جمعی منجر شود، به شدت سانسور می‌شود. براساس گزارش روزنامه گلوبال تایمز، دولت با این اقدام سعی دارد تا با قدرت، موضوع پخش شایعات از طریق اینترنت را کنترل و مدیریت نماید. مقامات دولتی گفته اندکه محدودیت قانونی برای کسانی اعمال می‌شود که می‌خواهند به عنوان کاربر جدید، کاربران خصوصی، و همچنین مؤسسات و افراد غیر حقیقی از [[اینترنت در چین\|اینترنت]] استفاده کنند خواهد شد و کاربران قدیمی همچنان، می‌توانند با عناوین و اسامی غیر واقعی خود به فعالیت ادامه دهند. قوانین جدید بر اساس قانون عمومی چین و برای جلوگیری از حفاظت از سلامت فرهنگی اینترنت برقرار شده و کلیه کاربران باید به طور کامل این قانون را رعایت نمایند.		پیش از این، معمولا جریان اطلاعات یک طرفه و از سوی دولت به مردم انجام می‌گرفت ولی اینک جریان دو طرفه شده و مطالب انتقادی درباره مقامات محلی و دولت، رهبری و سیاست‌ها حزبی دیگر مثل گذشته سانسور نمی‌شود. البته هرگونه مطلب که به تحریک مردم و به تظاهرات و اعتراضات جمعی منجر شود، به شدت سانسور می‌شود. براساس گزارش روزنامه گلوبال تایمز، دولت با این اقدام سعی دارد تا با قدرت، موضوع پخش شایعات از طریق اینترنت را کنترل و مدیریت نماید. مقامات دولتی گفته اندکه محدودیت قانونی برای کسانی اعمال می‌شود که می‌خواهند به عنوان کاربر جدید، کاربران خصوصی، و همچنین مؤسسات و افراد غیر حقیقی از [[اینترنت در چین\|اینترنت]] استفاده کنند خواهد شد و کاربران قدیمی همچنان، می‌توانند با عناوین و اسامی غیر واقعی خود به فعالیت ادامه دهند. قوانین جدید بر اساس قانون عمومی چین و برای جلوگیری از حفاظت از سلامت فرهنگی اینترنت برقرار شده و کلیه کاربران باید به طور کامل این قانون را رعایت نمایند.

	بنابر تحقیقی که خانم رِبِکا ماکینون(Rebecca Mackinnon) استاد مرکز مطالعات رسانه‌ها و خبرنگاری و تیم وی در دانشگاه هنگ‌کنگ انجام داده‌اند، تا نیمه سال 2008، بیش از 253 میلیون چینی آنلاین بوده اند که با عبور از آمریکا، رتبه اول جهان را در تعداد کاربران به خود اختصاص دادند. کاربران چینی بعد از کره و فرانسه بیشترین مشارکت را در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، وبلاگ‌ها، چت روم‌ها، وب سایت‌هایی که عکس و فیلم را به مشارکت می گذارند داشته‌اند. به کارگیری هزاران پلیس اینترنتی که در بسیاری از شهرها به کار گرفته شده اند تنها یکی از سلاح‌هایی است که [[قوه مجريه چین\|دولت چین]] در مبارزه با خواسته‌های قلبی و افکار مردم [[چین]] داز آنها استفاده می‌کند. در حال حاضر، ده‌ها هزار وبسایت خارجی به روی کاربران چینی بسته شده اند. شهروندانی در هر شهر یا استان به عنوان داوطلب یا مزدگیر، برای هدایت مکالمات آنلاین به طرفداری از دولت، و یا به عنوان ناظر و گزارشگر مکالمات ضد دولتی به مقامات به کار گرفته می‌شوند. از مدیران و کارمندان شرکت‌های اینترنتی( داخلی و خارجی) می‌خواهند تا سهم خود را در روند گفتگوهای آنلاین غیر قابل کنترل ایفا نمایند. فیلترینگ در سطوح مختلف خانگی، محلی و تجاری،ISP ها و شبکه‌های منطقه‌ای و ملی صورت می‌پذیرد.		بنابر تحقیقی که خانم رِبِکا ماکینون(Rebecca Mackinnon) استاد مرکز مطالعات رسانه‌ها و خبرنگاری و تیم وی در دانشگاه هنگ‌کنگ انجام داده‌اند، تا نیمه سال 2008، بیش از 253 میلیون چینی آنلاین بوده اند که با عبور از آمریکا، رتبه اول جهان را در تعداد کاربران به خود اختصاص دادند. کاربران چینی بعد از کره و [[فرانسه]] بیشترین مشارکت را در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، وبلاگ‌ها، چت روم‌ها، وب سایت‌هایی که عکس و فیلم را به مشارکت می گذارند داشته‌اند. به کارگیری هزاران پلیس اینترنتی که در بسیاری از شهرها به کار گرفته شده اند تنها یکی از سلاح‌هایی است که [[قوه مجريه چین\|دولت چین]] در مبارزه با خواسته‌های قلبی و افکار مردم [[چین]] داز آنها استفاده می‌کند. در حال حاضر، ده‌ها هزار وبسایت خارجی به روی کاربران چینی بسته شده اند. شهروندانی در هر شهر یا استان به عنوان داوطلب یا مزدگیر، برای هدایت مکالمات آنلاین به طرفداری از دولت، و یا به عنوان ناظر و گزارشگر مکالمات ضد دولتی به مقامات به کار گرفته می‌شوند. از مدیران و کارمندان شرکت‌های اینترنتی( داخلی و خارجی) می‌خواهند تا سهم خود را در روند گفتگوهای آنلاین غیر قابل کنترل ایفا نمایند. فیلترینگ در سطوح مختلف خانگی، محلی و تجاری،ISP ها و شبکه‌های منطقه‌ای و ملی صورت می‌پذیرد.

	همه شرکت‌های مرتبط با وب سایت‌ها، اعم از پرتال‌ها، موتورهای جستجوگر، سرویس‌های شبکه‌های اجتماعی، چت روم‌ها، وبلاگ‌ها و ... برای آنکه مجوز شغلی خود را از دست ندهند، همگی ملزم هستند دستورهای سانسور صادر شده از طرف دولت را رعایت نمایند. موضوعات حساس سیاسی یا توسط کارمندان شرکت‌ها و یا با برنامه‌های کامپیوتری که کارمندان حود شرکت‌ها طراحی می‌شود حذف می‌گردند. این اقدامات یا طبق دستور مستقیم مسئولان دولتی و یا به خاطر جلوگیری از مشکلات احتمالی، توسط شرکت‌ها(خود سانسوری) صورت می‌گیرد. از وبسایت‌هایی که در خارج از [[چین]] مستقر هستند و مطالبی به زبان چینی دارند و یا مخاطبان آنها چینی‌های مقیم سرزمین چین می‌باشد نیز خواسته شده تا برخی از موضوعات حساس سیاسی را منتشر نسازند، در غیر این صورت فیلتر خواهند شد. برخی از شرکت‌های خارجی به این درخواست تن نداده و فرصت حضور در بازار [[چین]] را از دست دادهاند. بقیه، همچون گوگل، یاهو و مایکروسافت، برای آنکه روابط خوبی با دولت چین داشته باشند، موتورهای جستجوگر خود را با نسخه سانسور شدهای ارایه کردهاند. در مقایسه با رسانه‌های سنتی، در وبلاگ‌ها تبلیغات حکومتی مشاهده نمی‌شود و احتمال بیشتری وجود دارد که دیدگاه‌های انتقادی و مخالفت با دولت نیز دیده شود. وبلاگ نویسان چینی از طنز، کنایه، ابهامات ادبی، و عبارات رمزی و حتی تصویر برای انتقال پیام‌های مهم بهره می‌برند. آنها معمولا واقع گرا و عملگرا هستند و هنگام ارسال مطلب می‌دانند چه چیز مشکلات جدی به همراه دارد و ارزش ریسک را ندارد. موضوعات مرتبط با گروه غیر قانونی فالون گنگ، سرکوب میدان تیان آنمِن در سال1989، استقلال خواهی تبت، رویدادها، المپیک، مخالفان، [[اقلیت های قومی در چین\|اقلیت‌های نژادی]]، رهبران ملی، دستگیری‌های سیاسی، مشکلات کار و اشتغال، سانسور، موارد مربوط به دفاع از حقوق افراد، مسایل تاریخی، موضوعات مذهبی، به شدت تحت سانسور می‌شوند. به هر صورت، روش و موضوعات [[سانسور در اینترنت در چین\|سانسور در اینترنت]] مشابه سانسور در [[رسانه ها و مطبوعات در چین\|رسانه‌های سنتی و چاپی]] است. برخی از [[مطبوعات در چین\|روزنامه‌ها و مجلات چینی]] از کنار موضوعات سخت و بحث برانگیز از قبیل اینکه دفتر مرکزی نشریه یا ایستگاه تلویزیونی در کجا واقع شده؟ چه کسی مالک آن رسانه است؟چه کسی سردبیر آن است؟ ارتباط او با افراد در رأس قدرت چگونه است؟ ارزشهای این افراد چیست و به چیزی بستگی دارد، خیلی راحت می‌گذرند. به عبارت دیگر، علیرغم ماهیت حاکمیت محور [[قوه مجريه چین\|دولت چین]]، شاغلان در رسانه‌های سنتی و جدید را نمی‌توان فاقد قدرت معرفی کرد<ref>First Monday, 2009</ref>.		همه شرکت‌های مرتبط با وب سایت‌ها، اعم از پرتال‌ها، موتورهای جستجوگر، سرویس‌های شبکه‌های اجتماعی، چت روم‌ها، وبلاگ‌ها و ... برای آنکه مجوز شغلی خود را از دست ندهند، همگی ملزم هستند دستورهای سانسور صادر شده از طرف دولت را رعایت نمایند. موضوعات حساس سیاسی یا توسط کارمندان شرکت‌ها و یا با برنامه‌های کامپیوتری که کارمندان حود شرکت‌ها طراحی می‌شود حذف می‌گردند. این اقدامات یا طبق دستور مستقیم مسئولان دولتی و یا به خاطر جلوگیری از مشکلات احتمالی، توسط شرکت‌ها(خود سانسوری) صورت می‌گیرد. از وبسایت‌هایی که در خارج از [[چین]] مستقر هستند و مطالبی به زبان چینی دارند و یا مخاطبان آنها چینی‌های مقیم سرزمین چین می‌باشد نیز خواسته شده تا برخی از موضوعات حساس سیاسی را منتشر نسازند، در غیر این صورت فیلتر خواهند شد. برخی از شرکت‌های خارجی به این درخواست تن نداده و فرصت حضور در بازار [[چین]] را از دست دادهاند. بقیه، همچون گوگل، یاهو و مایکروسافت، برای آنکه روابط خوبی با دولت چین داشته باشند، موتورهای جستجوگر خود را با نسخه سانسور شدهای ارایه کردهاند. در مقایسه با رسانه‌های سنتی، در وبلاگ‌ها تبلیغات حکومتی مشاهده نمی‌شود و احتمال بیشتری وجود دارد که دیدگاه‌های انتقادی و مخالفت با دولت نیز دیده شود. وبلاگ نویسان چینی از طنز، کنایه، ابهامات ادبی، و عبارات رمزی و حتی تصویر برای انتقال پیام‌های مهم بهره می‌برند. آنها معمولا واقع گرا و عملگرا هستند و هنگام ارسال مطلب می‌دانند چه چیز مشکلات جدی به همراه دارد و ارزش ریسک را ندارد. موضوعات مرتبط با گروه غیر قانونی فالون گنگ، سرکوب میدان تیان آنمِن در سال1989، استقلال خواهی تبت، رویدادها، المپیک، مخالفان، [[اقلیت های قومی در چین\|اقلیت‌های نژادی]]، رهبران ملی، دستگیری‌های سیاسی، مشکلات کار و اشتغال، سانسور، موارد مربوط به دفاع از حقوق افراد، مسایل تاریخی، موضوعات مذهبی، به شدت تحت سانسور می‌شوند. به هر صورت، روش و موضوعات [[سانسور در اینترنت در چین\|سانسور در اینترنت]] مشابه سانسور در [[رسانه ها و مطبوعات در چین\|رسانه‌های سنتی و چاپی]] است. برخی از [[مطبوعات در چین\|روزنامه‌ها و مجلات چینی]] از کنار موضوعات سخت و بحث برانگیز از قبیل اینکه دفتر مرکزی نشریه یا ایستگاه تلویزیونی در کجا واقع شده؟ چه کسی مالک آن رسانه است؟چه کسی سردبیر آن است؟ ارتباط او با افراد در رأس قدرت چگونه است؟ ارزشهای این افراد چیست و به چیزی بستگی دارد، خیلی راحت می‌گذرند. به عبارت دیگر، علیرغم ماهیت حاکمیت محور [[قوه مجريه چین\|دولت چین]]، شاغلان در رسانه‌های سنتی و جدید را نمی‌توان فاقد قدرت معرفی کرد<ref>First Monday, 2009</ref>.

رسانه و وسايل ارتباط جمعی چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۸

Noskhechi: /* پاورقی */

Samiei در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۶

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

Samiei: /* مهم­ترین شبکه تلویزیونی چین */

Samiei: /* تأسیس نخستین ایستگاه رادیویی دولتی */

Samiei: /* ایجاد فضای بازتر برای برنامه‌های تلویزیونی */

Samiei: /* مهمترین شبکه تلویزیونی چین */