روابط روسیه با کشورهای جهان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina: /* نویسنده مقاله */

2025-09-18T08:07:59Z

نویسنده مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	==نویسنده مقاله==		==نویسنده مقاله==
	جهانگیر کرمی		جهانگیر کرمی
	~~[[رده:سیاست خارجی و کنشگری فراملی]]~~
	[[رده:سیاست خارجی و کنشگری در جهان]]		[[رده:سیاست خارجی و کنشگری در جهان]]

Noskhechi: /* نیز نگاه کنید به */

2025-01-19T19:01:26Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۱
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	از این رو می‌توان گفت که اگر چه مسائل و موضوعات زیادی در مناسبات امریکا و [[روسیه]] وجود دارد اما در دو سال اخیر دو دولت تمرکز اصلی خود را بیشتر روی حل و فصل اختلافات در مورد طرح دفاع موشکی، همسایگان [[روسیه]]، کمک به توسعه [[روسیه]] و چالش‌های استراتژیک گذاشته‌اند و توافقات مهمی نیز در مورد آن به عمل آورده‌اند. در عین حال هیچ یک از این موضوعات نیز تاکنون به صورت کامل حل و فصل نشده و اساساً ماهیت آن‌ها به گونه‌ای نیست که بتوان به طور کامل به توافق رسید. در واقع آن‌ها هر یک روندی هستند که در طول زمان در حرکت می‌باشند.		از این رو می‌توان گفت که اگر چه مسائل و موضوعات زیادی در مناسبات امریکا و [[روسیه]] وجود دارد اما در دو سال اخیر دو دولت تمرکز اصلی خود را بیشتر روی حل و فصل اختلافات در مورد طرح دفاع موشکی، همسایگان [[روسیه]]، کمک به توسعه [[روسیه]] و چالش‌های استراتژیک گذاشته‌اند و توافقات مهمی نیز در مورد آن به عمل آورده‌اند. در عین حال هیچ یک از این موضوعات نیز تاکنون به صورت کامل حل و فصل نشده و اساساً ماهیت آن‌ها به گونه‌ای نیست که بتوان به طور کامل به توافق رسید. در واقع آن‌ها هر یک روندی هستند که در طول زمان در حرکت می‌باشند.

	در واقع، با نگاهی به سیاست خارجی [[روسیه]] طی سال‌های 1991 تا 2010 می‌توان فراز و نشیب‌های آن را دید که چگونه از یک سیاست منفعل در دهه 1990 به یک سیاست فعال در سال‌های 2000 تا 2003 می‌رسد و سپس به تدریج فعال‌تر شده و در سال‌های 2006 تا 2008 شدیدا هجومی می‌گردد<ref>Jeffry Mankoff, “Russia and the west: Taking the longer view”, the Washington Quarterly, spring 2007, p. 123, and http:// Taraqiu. Eu, and http:// Russian.com . p124.</ref><ref>Cohen. p1-2.</ref>. از این رو، تحولی که در [[روسیه]] طی سال‌های زمامداری [[ولادیمیر پوتین]] از 2000 تا 2007 روی داده نشان‌دهنده آنست که با وجود یک رهبر نیرومند، قاطع و با اراده و نیز برخی شرایط بین المللی مساعد (از حادثه 11 سپتامبر 2001 گرفته، تا افزایش درآمدهای نفتی) موقعیتی ایجاد کرده که بسیاری از مشکلات پیشین نیز کم‌کم در پرتو آن رنگ باخته‌اند~~<ref>کرمی، جهانگیر (1392). جامعه و فرهنگ [[روسیه]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،</ref>~~.		در واقع، با نگاهی به سیاست خارجی [[روسیه]] طی سال‌های 1991 تا 2010 می‌توان فراز و نشیب‌های آن را دید که چگونه از یک سیاست منفعل در دهه 1990 به یک سیاست فعال در سال‌های 2000 تا 2003 می‌رسد و سپس به تدریج فعال‌تر شده و در سال‌های 2006 تا 2008 شدیدا هجومی می‌گردد<ref>Jeffry Mankoff, “Russia and the west: Taking the longer view”, the Washington Quarterly, spring 2007, p. 123, and http:// Taraqiu. Eu, and http:// Russian.com . p124.</ref><ref>Cohen. p1-2.</ref>. از این رو، تحولی که در [[روسیه]] طی سال‌های زمامداری [[ولادیمیر پوتین]] از 2000 تا 2007 روی داده نشان‌دهنده آنست که با وجود یک رهبر نیرومند، قاطع و با اراده و نیز برخی شرایط بین المللی مساعد (از حادثه 11 سپتامبر 2001 گرفته، تا افزایش درآمدهای نفتی) موقعیتی ایجاد کرده که بسیاری از مشکلات پیشین نیز کم‌کم در پرتو آن رنگ باخته‌اند.
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
			[[سیاست و حکومت روسیه]]؛ [[روابط خارجی روسیه]]
	* [[سیاست و حکومت روسیه]]
	* [[روابط خارجی روسیه]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			==منبع اصلی==
			کرمی، جهانگیر (1392). جامعه و فرهنگ [[روسیه]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد اول، 198-217.
			==نویسنده مقاله==
			جهانگیر کرمی
			[[رده:سیاست خارجی و کنشگری فراملی]]
			[[رده:سیاست خارجی و کنشگری در جهان]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-27T11:28:57Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۶:		خط ۶:
	نگرش ارواسیاگرا، [[روسیه]] را جدا از غرب می‌داند که مأموریت ویژه‌ای به عنوان پلی میان تمدن‌های شرق و غرب دارد. با ابتکار و حفظ یک گفتگوی چند جانبه با فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و دولت‌ها، [[روسیه]] کشوری میانجی، متحد کننده، و هماهنگ کننده بود که میان شرق و غرب و شمال و جنوب، موقعیت منحصری داشت تا به یک سمفونی تاریخی دست یابد از این نگاه، اوراسیاگرایی به معنای دوری از غرب نبود، بلکه یک سیاست موازنه‌ای محسوب می‌شد. اوراسیاگراها اعتقاد داشتند که [[روسیه]] در بهترین موقعیت می‌توانست موقعیت یک شریک کوچک را در ارتباط با غرب به دست آورد، این در حالی بود که در میان دولت‌های شرقی این وضعیت کاملاً متفاوت بود.		نگرش ارواسیاگرا، [[روسیه]] را جدا از غرب می‌داند که مأموریت ویژه‌ای به عنوان پلی میان تمدن‌های شرق و غرب دارد. با ابتکار و حفظ یک گفتگوی چند جانبه با فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و دولت‌ها، [[روسیه]] کشوری میانجی، متحد کننده، و هماهنگ کننده بود که میان شرق و غرب و شمال و جنوب، موقعیت منحصری داشت تا به یک سمفونی تاریخی دست یابد از این نگاه، اوراسیاگرایی به معنای دوری از غرب نبود، بلکه یک سیاست موازنه‌ای محسوب می‌شد. اوراسیاگراها اعتقاد داشتند که [[روسیه]] در بهترین موقعیت می‌توانست موقعیت یک شریک کوچک را در ارتباط با غرب به دست آورد، این در حالی بود که در میان دولت‌های شرقی این وضعیت کاملاً متفاوت بود.

	در دوره ریاست جمهوری [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] از سال 2000 تا 2008، مهم‌ترین مسائل بین المللی برای سیاست خارجی [[روسیه]] عبارت بود اند از: جنگ [[افغانستان]]، جنگ عراق، پرونده هسته‌ای کره شمالی، پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران، مساله صلح خاورمیانه، انقلاب رنگی در گرجستان و اوکراین، مسائل مولداوی و کوزوو و سرانجام سپر موشکی در لهستان و چک. از میان ده مساله مذکور، پنج مساله نخست به آسیا و پنج مورد دوم به اروپا مربوط هستند که در مورد آنها بحث می کنم.		در دوره ریاست جمهوری [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] از سال 2000 تا 2008، مهم‌ترین مسائل بین المللی برای سیاست خارجی [[روسیه]] عبارت بود اند از: جنگ [[افغانستان]]، جنگ عراق، پرونده هسته‌ای کره شمالی، پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران، مساله صلح خاورمیانه، انقلاب رنگی در [[گرجستان]] و اوکراین، مسائل مولداوی و کوزوو و سرانجام سپر موشکی در لهستان و چک. از میان ده مساله مذکور، پنج مساله نخست به آسیا و پنج مورد دوم به اروپا مربوط هستند که در مورد آنها بحث می کنم.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-18T03:03:17Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۰۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:


	روابط امریکا و [[روسیه]] که به خاطر مسائل مربوط به بحران کوزوو و حمله نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک ش[[مالی]](ناتو) به صربستان در سال 1999 تیره شده بود پس از وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001 بهبود یافت و [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] از نخستین دولتمردانی بود که برای مبارزه با تروریسم اعلام همکاری کرد و به قطعنامه شورای امنیت برای صدور مجوز حمله به [[افغانستان]] رای مثبت داد. همکاری‌های دو کشور تا زمستان 2003 که بحث حمله امریکا به عراق به میان آمد ادامه داشت. از این زمان بدگمانی دولت [[روسیه]] به اقدامات واشنگتن افزایش یافت و به ویژه با آغاز موج انقلاب‌های رنگی از گرجستان و سپس در اوکراین تندتر شد. اما با طرح مساله استقرار سپر موشکی در جمهوری‌های چک و لهستان و گام‌های بعدی برای عملیاتی کردن آن، روابط دو طرف به وخامت گرائید و واکنش‌های تند و بی‌سابقه مقامات روسی از زمان نشست امنیتی مونیخ در 10 فوریه 2007 آغاز شد<ref>WWW.bAZTAB.IR</ref>. [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] "استفاده لگام گسیخته از زور را در مناسبات بین المللی"، نکوهش کرده و آن را "عاملی برای تشویق دیگران به تلاش برای دسترسی به جنگ افزارهای کشتار جمعی " دانست. او اشاره کرد که پس از فروپاشی دیوار برلین، "اکنون برخی کشورها می‌کوشند خط‌ها و دیوارهای جدید جداکننده‌ای بر ما تحمیل نمایند." او گفت:<blockquote>"رفیق گرگ ما می‌داند چه چیز را بخورد و بدون اینکه به حرف کسی گوش کند طعمه‌هایش را پاره می کند<ref>www.taragi.eu</ref>."</blockquote>پس از آن، [[روسیه]] مجموعه‌ای از اقدامات را انجام داد که نشان از جدیت و شدت عمل کرملین در پاسخ به شرایط جدید بود. در این رابطه می‌توان از کارهایی چون نصب پرچم [[روسیه]] در بستر دریای قطب شمال، برقراری پروازهای تجسسی و پرواز بمب افکن‌های هسته‌ای و برقراری گشت زیردریایی‌های هسته‌ای پس از دو دهه تعطیلی، تهدید پایگاه دریایی امریکا در گوام و پایگاه‌های ناتو در شمال اروپا از سوی جنگنده‌های روسی از طریق انجام مانو و پرواز بر فراز آن‌ها، برپایی سامانه‌های دفاع موشکی در مناطق مرزی نزدیک اروپا، اعلام آغاز ساخت گونه‌های مختلف رادار و موشک، شلیک موشک به گرجستان، اعلام استقرار موشک‌ها در بیلوروس و نشانه روی آن‌ها به سمت اروپا، خروج از پیمان کنترل نیروهای متعارف اروپا، تهدید احتمال حمله به لهستان، چک و اوکراین<ref>www.irandiplomacy.ir</ref> در صورت استقرار سامانه‌های موشکی امریکا یاد کرد. حتی رئیس ستاد مشترک ارتش [[روسیه]] اعلام کرد که "در صورت ادامه موضوع سپر موشکی، [[روسیه]] احتمالاً با اروپا و [[آمریکا]] وارد جنگ خواهد شد.<ref>www.agahsazi.com</ref>" پوتین نیز نصب سامانه های دفاع موشکی را با بحران [[کوبا]] در دهه 1960 مقایسه کرد. همه این‌ها در شرایطی بود که امریکا نیز به خاطر مجموعه‌ای از مسائل چون مبارزه با تروریسم، کنترل گسترش فن آوری‌های غیر متعارف و حل و فصل بحران‌های بین المللی به همکاری‌های [[روسیه]] نیاز داشت. اما می‌توان از پاسخ نظامی گسترده در حمایت از استیای جنوبی به ارتش گرجستان در تابستان 2008 به عنوان اوج هجومی شدن سیاست خارجی [[روسیه]] یاد کرد.		روابط امریکا و [[روسیه]] که به خاطر مسائل مربوط به بحران کوزوو و حمله نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک ش[[مالی]](ناتو) به صربستان در سال 1999 تیره شده بود پس از وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001 بهبود یافت و [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] از نخستین دولتمردانی بود که برای مبارزه با تروریسم اعلام همکاری کرد و به قطعنامه شورای امنیت برای صدور مجوز حمله به [[افغانستان]] رای مثبت داد. همکاری‌های دو کشور تا زمستان 2003 که بحث حمله امریکا به عراق به میان آمد ادامه داشت. از این زمان بدگمانی دولت [[روسیه]] به اقدامات واشنگتن افزایش یافت و به ویژه با آغاز موج انقلاب‌های رنگی از گرجستان و سپس در [[اوکراین]] تندتر شد. اما با طرح مساله استقرار سپر موشکی در جمهوری‌های چک و لهستان و گام‌های بعدی برای عملیاتی کردن آن، روابط دو طرف به وخامت گرائید و واکنش‌های تند و بی‌سابقه مقامات روسی از زمان نشست امنیتی مونیخ در 10 فوریه 2007 آغاز شد<ref>WWW.bAZTAB.IR</ref>. [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] "استفاده لگام گسیخته از زور را در مناسبات بین المللی"، نکوهش کرده و آن را "عاملی برای تشویق دیگران به تلاش برای دسترسی به جنگ افزارهای کشتار جمعی " دانست. او اشاره کرد که پس از فروپاشی دیوار برلین، "اکنون برخی کشورها می‌کوشند خط‌ها و دیوارهای جدید جداکننده‌ای بر ما تحمیل نمایند." او گفت:<blockquote>"رفیق گرگ ما می‌داند چه چیز را بخورد و بدون اینکه به حرف کسی گوش کند طعمه‌هایش را پاره می کند<ref>www.taragi.eu</ref>."</blockquote>پس از آن، [[روسیه]] مجموعه‌ای از اقدامات را انجام داد که نشان از جدیت و شدت عمل کرملین در پاسخ به شرایط جدید بود. در این رابطه می‌توان از کارهایی چون نصب پرچم [[روسیه]] در بستر دریای قطب شمال، برقراری پروازهای تجسسی و پرواز بمب افکن‌های هسته‌ای و برقراری گشت زیردریایی‌های هسته‌ای پس از دو دهه تعطیلی، تهدید پایگاه دریایی امریکا در گوام و پایگاه‌های ناتو در شمال اروپا از سوی جنگنده‌های روسی از طریق انجام مانو و پرواز بر فراز آن‌ها، برپایی سامانه‌های دفاع موشکی در مناطق مرزی نزدیک اروپا، اعلام آغاز ساخت گونه‌های مختلف رادار و موشک، شلیک موشک به گرجستان، اعلام استقرار موشک‌ها در بیلوروس و نشانه روی آن‌ها به سمت اروپا، خروج از پیمان کنترل نیروهای متعارف اروپا، تهدید احتمال حمله به لهستان، چک و اوکراین<ref>www.irandiplomacy.ir</ref> در صورت استقرار سامانه‌های موشکی امریکا یاد کرد. حتی رئیس ستاد مشترک ارتش [[روسیه]] اعلام کرد که "در صورت ادامه موضوع سپر موشکی، [[روسیه]] احتمالاً با اروپا و [[آمریکا]] وارد جنگ خواهد شد.<ref>www.agahsazi.com</ref>" پوتین نیز نصب سامانه های دفاع موشکی را با بحران [[کوبا]] در دهه 1960 مقایسه کرد. همه این‌ها در شرایطی بود که امریکا نیز به خاطر مجموعه‌ای از مسائل چون مبارزه با تروریسم، کنترل گسترش فن آوری‌های غیر متعارف و حل و فصل بحران‌های بین المللی به همکاری‌های [[روسیه]] نیاز داشت. اما می‌توان از پاسخ نظامی گسترده در حمایت از استیای جنوبی به ارتش گرجستان در تابستان 2008 به عنوان اوج هجومی شدن سیاست خارجی [[روسیه]] یاد کرد.

	پس از بحران استیا، کمتر کسی تصور می‌کرد که یخ‌های روابط [[روسیه]] و امریکا بزودی باز شود. با توجه به تعلیق روابط [[روسیه]] – ناتو و [[روسیه]] با اتحادیه اروپا و امریکا و مانور گسترده ناتو در دریای سیاه، انتظار دوره‌ای طولانی از خصومت می‌رفت. اما با پیروزی اوباما و برنامۀ سیاست خارجی او ورق برگشت. اوباما در نوشته‌ها و سخنان انتخاباتی خود، همکاری با [[روسیه]] مقابله با گسترش سلاح‌های کشتار جمعی را مورد تاکید قرارداد. نماد این نگرش جدید، هدیه کلینتون به لاوروف در ژنو با علامت «از سر گیری دوباره» بود. پس از این، دیدار اوباما و مدودف در آوریل 2009 در لندن در حاشیه کنفرانس سران کشورهای عضو گروه 20 و هنگام صدور بیانیه مشترک امریکا و [[روسیه]] شکل گرفت و محور این بیانیه مشترک، همکاری در امنیت بین الملل و از سر گیری مذاکرات کاهش سلاح‌های استراتژیک هسته‌ای بود<ref>سجادپور. ص33.</ref>. از زمان روی کار آمدن اوباما تا کنون، روسای جمهور دو کشور هفت بار با یکدیگر دیدار داشته و توافقات مهمی به عمل آورده‌اند.		پس از بحران استیا، کمتر کسی تصور می‌کرد که یخ‌های روابط [[روسیه]] و امریکا بزودی باز شود. با توجه به تعلیق روابط [[روسیه]] – ناتو و [[روسیه]] با اتحادیه اروپا و امریکا و مانور گسترده ناتو در دریای سیاه، انتظار دوره‌ای طولانی از خصومت می‌رفت. اما با پیروزی اوباما و برنامۀ سیاست خارجی او ورق برگشت. اوباما در نوشته‌ها و سخنان انتخاباتی خود، همکاری با [[روسیه]] مقابله با گسترش سلاح‌های کشتار جمعی را مورد تاکید قرارداد. نماد این نگرش جدید، هدیه کلینتون به لاوروف در ژنو با علامت «از سر گیری دوباره» بود. پس از این، دیدار اوباما و مدودف در آوریل 2009 در لندن در حاشیه کنفرانس سران کشورهای عضو گروه 20 و هنگام صدور بیانیه مشترک امریکا و [[روسیه]] شکل گرفت و محور این بیانیه مشترک، همکاری در امنیت بین الملل و از سر گیری مذاکرات کاهش سلاح‌های استراتژیک هسته‌ای بود<ref>سجادپور. ص33.</ref>. از زمان روی کار آمدن اوباما تا کنون، روسای جمهور دو کشور هفت بار با یکدیگر دیدار داشته و توافقات مهمی به عمل آورده‌اند.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T15:50:22Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:


	روابط امریکا و [[روسیه]] که به خاطر مسائل مربوط به بحران کوزوو و حمله نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک ~~شمالی~~(ناتو) به صربستان در سال 1999 تیره شده بود پس از وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001 بهبود یافت و [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] از نخستین دولتمردانی بود که برای مبارزه با تروریسم اعلام همکاری کرد و به قطعنامه شورای امنیت برای صدور مجوز حمله به [[افغانستان]] رای مثبت داد. همکاری‌های دو کشور تا زمستان 2003 که بحث حمله امریکا به عراق به میان آمد ادامه داشت. از این زمان بدگمانی دولت [[روسیه]] به اقدامات واشنگتن افزایش یافت و به ویژه با آغاز موج انقلاب‌های رنگی از گرجستان و سپس در اوکراین تندتر شد. اما با طرح مساله استقرار سپر موشکی در جمهوری‌های چک و لهستان و گام‌های بعدی برای عملیاتی کردن آن، روابط دو طرف به وخامت گرائید و واکنش‌های تند و بی‌سابقه مقامات روسی از زمان نشست امنیتی مونیخ در 10 فوریه 2007 آغاز شد<ref>WWW.bAZTAB.IR</ref>. [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] "استفاده لگام گسیخته از زور را در مناسبات بین المللی"، نکوهش کرده و آن را "عاملی برای تشویق دیگران به تلاش برای دسترسی به جنگ افزارهای کشتار جمعی " دانست. او اشاره کرد که پس از فروپاشی دیوار برلین، "اکنون برخی کشورها می‌کوشند خط‌ها و دیوارهای جدید جداکننده‌ای بر ما تحمیل نمایند." او گفت:<blockquote>"رفیق گرگ ما می‌داند چه چیز را بخورد و بدون اینکه به حرف کسی گوش کند طعمه‌هایش را پاره می کند<ref>www.taragi.eu</ref>."</blockquote>پس از آن، [[روسیه]] مجموعه‌ای از اقدامات را انجام داد که نشان از جدیت و شدت عمل کرملین در پاسخ به شرایط جدید بود. در این رابطه می‌توان از کارهایی چون نصب پرچم [[روسیه]] در بستر دریای قطب شمال، برقراری پروازهای تجسسی و پرواز بمب افکن‌های هسته‌ای و برقراری گشت زیردریایی‌های هسته‌ای پس از دو دهه تعطیلی، تهدید پایگاه دریایی امریکا در گوام و پایگاه‌های ناتو در شمال اروپا از سوی جنگنده‌های روسی از طریق انجام مانو و پرواز بر فراز آن‌ها، برپایی سامانه‌های دفاع موشکی در مناطق مرزی نزدیک اروپا، اعلام آغاز ساخت گونه‌های مختلف رادار و موشک، شلیک موشک به گرجستان، اعلام استقرار موشک‌ها در بیلوروس و نشانه روی آن‌ها به سمت اروپا، خروج از پیمان کنترل نیروهای متعارف اروپا، تهدید احتمال حمله به لهستان، چک و اوکراین<ref>www.irandiplomacy.ir</ref> در صورت استقرار سامانه‌های موشکی امریکا یاد کرد. حتی رئیس ستاد مشترک ارتش [[روسیه]] اعلام کرد که "در صورت ادامه موضوع سپر موشکی، [[روسیه]] احتمالاً با اروپا و [[آمریکا]] وارد جنگ خواهد شد.<ref>www.agahsazi.com</ref>" پوتین نیز نصب سامانه های دفاع موشکی را با بحران [[کوبا]] در دهه 1960 مقایسه کرد. همه این‌ها در شرایطی بود که امریکا نیز به خاطر مجموعه‌ای از مسائل چون مبارزه با تروریسم، کنترل گسترش فن آوری‌های غیر متعارف و حل و فصل بحران‌های بین المللی به همکاری‌های [[روسیه]] نیاز داشت. اما می‌توان از پاسخ نظامی گسترده در حمایت از استیای جنوبی به ارتش گرجستان در تابستان 2008 به عنوان اوج هجومی شدن سیاست خارجی [[روسیه]] یاد کرد.		روابط امریکا و [[روسیه]] که به خاطر مسائل مربوط به بحران کوزوو و حمله نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک ش[[مالی]](ناتو) به صربستان در سال 1999 تیره شده بود پس از وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001 بهبود یافت و [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] از نخستین دولتمردانی بود که برای مبارزه با تروریسم اعلام همکاری کرد و به قطعنامه شورای امنیت برای صدور مجوز حمله به [[افغانستان]] رای مثبت داد. همکاری‌های دو کشور تا زمستان 2003 که بحث حمله امریکا به عراق به میان آمد ادامه داشت. از این زمان بدگمانی دولت [[روسیه]] به اقدامات واشنگتن افزایش یافت و به ویژه با آغاز موج انقلاب‌های رنگی از گرجستان و سپس در اوکراین تندتر شد. اما با طرح مساله استقرار سپر موشکی در جمهوری‌های چک و لهستان و گام‌های بعدی برای عملیاتی کردن آن، روابط دو طرف به وخامت گرائید و واکنش‌های تند و بی‌سابقه مقامات روسی از زمان نشست امنیتی مونیخ در 10 فوریه 2007 آغاز شد<ref>WWW.bAZTAB.IR</ref>. [[ولادیمیر پوتین\|پوتین]] "استفاده لگام گسیخته از زور را در مناسبات بین المللی"، نکوهش کرده و آن را "عاملی برای تشویق دیگران به تلاش برای دسترسی به جنگ افزارهای کشتار جمعی " دانست. او اشاره کرد که پس از فروپاشی دیوار برلین، "اکنون برخی کشورها می‌کوشند خط‌ها و دیوارهای جدید جداکننده‌ای بر ما تحمیل نمایند." او گفت:<blockquote>"رفیق گرگ ما می‌داند چه چیز را بخورد و بدون اینکه به حرف کسی گوش کند طعمه‌هایش را پاره می کند<ref>www.taragi.eu</ref>."</blockquote>پس از آن، [[روسیه]] مجموعه‌ای از اقدامات را انجام داد که نشان از جدیت و شدت عمل کرملین در پاسخ به شرایط جدید بود. در این رابطه می‌توان از کارهایی چون نصب پرچم [[روسیه]] در بستر دریای قطب شمال، برقراری پروازهای تجسسی و پرواز بمب افکن‌های هسته‌ای و برقراری گشت زیردریایی‌های هسته‌ای پس از دو دهه تعطیلی، تهدید پایگاه دریایی امریکا در گوام و پایگاه‌های ناتو در شمال اروپا از سوی جنگنده‌های روسی از طریق انجام مانو و پرواز بر فراز آن‌ها، برپایی سامانه‌های دفاع موشکی در مناطق مرزی نزدیک اروپا، اعلام آغاز ساخت گونه‌های مختلف رادار و موشک، شلیک موشک به گرجستان، اعلام استقرار موشک‌ها در بیلوروس و نشانه روی آن‌ها به سمت اروپا، خروج از پیمان کنترل نیروهای متعارف اروپا، تهدید احتمال حمله به لهستان، چک و اوکراین<ref>www.irandiplomacy.ir</ref> در صورت استقرار سامانه‌های موشکی امریکا یاد کرد. حتی رئیس ستاد مشترک ارتش [[روسیه]] اعلام کرد که "در صورت ادامه موضوع سپر موشکی، [[روسیه]] احتمالاً با اروپا و [[آمریکا]] وارد جنگ خواهد شد.<ref>www.agahsazi.com</ref>" پوتین نیز نصب سامانه های دفاع موشکی را با بحران [[کوبا]] در دهه 1960 مقایسه کرد. همه این‌ها در شرایطی بود که امریکا نیز به خاطر مجموعه‌ای از مسائل چون مبارزه با تروریسم، کنترل گسترش فن آوری‌های غیر متعارف و حل و فصل بحران‌های بین المللی به همکاری‌های [[روسیه]] نیاز داشت. اما می‌توان از پاسخ نظامی گسترده در حمایت از استیای جنوبی به ارتش گرجستان در تابستان 2008 به عنوان اوج هجومی شدن سیاست خارجی [[روسیه]] یاد کرد.

	پس از بحران استیا، کمتر کسی تصور می‌کرد که یخ‌های روابط [[روسیه]] و امریکا بزودی باز شود. با توجه به تعلیق روابط [[روسیه]] – ناتو و [[روسیه]] با اتحادیه اروپا و امریکا و مانور گسترده ناتو در دریای سیاه، انتظار دوره‌ای طولانی از خصومت می‌رفت. اما با پیروزی اوباما و برنامۀ سیاست خارجی او ورق برگشت. اوباما در نوشته‌ها و سخنان انتخاباتی خود، همکاری با [[روسیه]] مقابله با گسترش سلاح‌های کشتار جمعی را مورد تاکید قرارداد. نماد این نگرش جدید، هدیه کلینتون به لاوروف در ژنو با علامت «از سر گیری دوباره» بود. پس از این، دیدار اوباما و مدودف در آوریل 2009 در لندن در حاشیه کنفرانس سران کشورهای عضو گروه 20 و هنگام صدور بیانیه مشترک امریکا و [[روسیه]] شکل گرفت و محور این بیانیه مشترک، همکاری در امنیت بین الملل و از سر گیری مذاکرات کاهش سلاح‌های استراتژیک هسته‌ای بود<ref>سجادپور. ص33.</ref>. از زمان روی کار آمدن اوباما تا کنون، روسای جمهور دو کشور هفت بار با یکدیگر دیدار داشته و توافقات مهمی به عمل آورده‌اند.		پس از بحران استیا، کمتر کسی تصور می‌کرد که یخ‌های روابط [[روسیه]] و امریکا بزودی باز شود. با توجه به تعلیق روابط [[روسیه]] – ناتو و [[روسیه]] با اتحادیه اروپا و امریکا و مانور گسترده ناتو در دریای سیاه، انتظار دوره‌ای طولانی از خصومت می‌رفت. اما با پیروزی اوباما و برنامۀ سیاست خارجی او ورق برگشت. اوباما در نوشته‌ها و سخنان انتخاباتی خود، همکاری با [[روسیه]] مقابله با گسترش سلاح‌های کشتار جمعی را مورد تاکید قرارداد. نماد این نگرش جدید، هدیه کلینتون به لاوروف در ژنو با علامت «از سر گیری دوباره» بود. پس از این، دیدار اوباما و مدودف در آوریل 2009 در لندن در حاشیه کنفرانس سران کشورهای عضو گروه 20 و هنگام صدور بیانیه مشترک امریکا و [[روسیه]] شکل گرفت و محور این بیانیه مشترک، همکاری در امنیت بین الملل و از سر گیری مذاکرات کاهش سلاح‌های استراتژیک هسته‌ای بود<ref>سجادپور. ص33.</ref>. از زمان روی کار آمدن اوباما تا کنون، روسای جمهور دو کشور هفت بار با یکدیگر دیدار داشته و توافقات مهمی به عمل آورده‌اند.

Samiei در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۸

2024-01-27T11:48:55Z

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹

2024-01-27T11:39:51Z

نمایش تغییرات

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «........................» ایجاد کرد

2024-01-27T11:32:25Z

صفحه‌ای تازه حاوی «........................» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

........................