روابط سریلانکا با ج.ا.ایران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati: /* نویسنده مقاله */

2025-08-19T16:13:52Z

نویسنده مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۳
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	مهدیقلی رکنی		مهدیقلی رکنی
	[[~~index.php?title=~~رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]		[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]
	[[~~index.php?title=~~رده:روابط و همکاری های با ایران ( فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی)]]		[[رده:روابط و همکاری های با ایران ( فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی)]]

Shekvati: /* تاریخچه‌ روابط ایران و سریلانکا */

2025-08-18T16:59:22Z

تاریخچه‌ روابط ایران و سریلانکا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۹
خط ۸:		خط ۸:

	=== [[پیشینه روابط سیاسی و فرهنگی سریلانکا و ج. ا. ایران\|تاریخچه‌ روابط ایران و سریلانکا]] ===		=== [[پیشینه روابط سیاسی و فرهنگی سریلانکا و ج. ا. ایران\|تاریخچه‌ روابط ایران و سریلانکا]] ===
	[[سریلانکا]] از روزگاران قدیم به علت واقع شدن در مسیر خطوط کشتیرانی شرق، جنوب شرق و غرب آسیا و شمال افریقا مورد توجه همگان به ویژه بازرگانان و قدرت‌های بزرگ منطقه‌ای و بین المللی بوده است. کالاها و محصولات چینی، کامبوج، مالزی، اندونزیایی، هندی، ایرانی، یمنی و مصری در بنادر آن به مقاصد مختلف جابجا می‌شده است. اهمیت استراتژیک آن سبب رویدادهای تلخ و شیرین مردم این سرزمین در روابط خارجی‌شان با دیگران شده است. نزدیکترین همسایه این کشور هندوستان است و مردم و مقامات دو کشور پیوسته با هم در تماس و داد و ستد بوده‌اند. گهگاه که جنگ قدرت بین حکام و پادشاهان محلی بروز میکرده بعضی از آنان از حکام جنوب هند استمداد می‌خواستند و در مقاطعی از تاریخ نیز فرمانروایان جنوب هند بر [[سریلانکا]] حکومت میراندند. چند قدم آن ~~طرفتر~~ همسایه بزرگ دیگر یعنی امپراطوری [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ایران] بود که مرزهایش از هندوستان در شرق تا مدیترانه در غرب امتداد داشت. مردم [[سریلانکا]] از قرن اول میلادی با ایرانیان شامل مردمان خراسان بزرگ و آسیای میانه فعلی روابط داشتند. سکه‌هایی از حکام [[بلخ]] و [[قندهار]] در "روهونا(Ruhuna)" پیدا شده که از این روابط حکایت دارند. در "سیتولپاهوا (Situlpahuwa)" در بخش "هامبانتوتا(The Hambantota district)" نیز سه کتیبه هست که در آنها کلمه "کبوجا(Kaboja (The Kambojas))" حک شده است. کمبوجا مردمی بودند که در بخش غربی قلمرو حکومت موریان زندگی و به زبان فارسی صحبت می‌کردند. بنابر قولی دیگر این قوم هندو ایرانی احتمالا از نسل [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86 ساسانیان] و [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D9%86 پارتیان] بودند که در قرن اول و دوم میلادی شمال غرب هند را اشغال کردند. به هر حال از سوی غرب تجارت در کنترل ایرانیان بود و [[سریلانکا]] با آنان تماس داشت. اسناد متعددی ایرانی حکایت می کنند که پادشاه [[سریلانکا]] سفیری را با دو هزار قطعه چوب ساج و مقداری مروارید به عنوان هدیه روانه دربار انوشیروان( 531 تا 578 میلادی) کرده است.		[[سریلانکا]] از روزگاران قدیم به علت واقع شدن در مسیر خطوط کشتیرانی شرق، جنوب شرق و غرب آسیا و شمال افریقا مورد توجه همگان به ویژه بازرگانان و قدرت‌های بزرگ منطقه‌ای و بین المللی بوده است. کالاها و محصولات چینی، کامبوج، مالزی، اندونزیایی، هندی، ایرانی، یمنی و مصری در بنادر آن به مقاصد مختلف جابجا می‌شده است. اهمیت استراتژیک آن سبب رویدادهای تلخ و شیرین مردم این سرزمین در روابط خارجی‌شان با دیگران شده است. نزدیکترین همسایه این کشور هندوستان است و مردم و مقامات دو کشور پیوسته با هم در تماس و داد و ستد بوده‌اند. گهگاه که جنگ قدرت بین حکام و پادشاهان محلی بروز میکرده بعضی از آنان از حکام جنوب هند استمداد می‌خواستند و در مقاطعی از تاریخ نیز فرمانروایان جنوب هند بر [[سریلانکا]] حکومت میراندند. چند قدم آن طرف‌تر همسایه بزرگ دیگر یعنی امپراطوری [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ایران] بود که مرزهایش از هندوستان در شرق تا مدیترانه در غرب امتداد داشت. مردم [[سریلانکا]] از قرن اول میلادی با ایرانیان شامل مردمان خراسان بزرگ و آسیای میانه فعلی روابط داشتند. سکه‌هایی از حکام [[بلخ]] و [[قندهار]] در "روهونا(Ruhuna)" پیدا شده که از این روابط حکایت دارند. در "سیتولپاهوا (Situlpahuwa)" در بخش "هامبانتوتا(The Hambantota district)" نیز سه کتیبه هست که در آنها کلمه "کبوجا(Kaboja (The Kambojas))" حک شده است. کمبوجا مردمی بودند که در بخش غربی قلمرو حکومت موریان زندگی و به زبان فارسی صحبت می‌کردند. بنابر قولی دیگر این قوم هندو ایرانی احتمالا از نسل [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86 ساسانیان] و [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D9%86 پارتیان] بودند که در قرن اول و دوم میلادی شمال غرب هند را اشغال کردند. به هر حال از سوی غرب تجارت در کنترل ایرانیان بود و [[سریلانکا]] با آنان تماس داشت. اسناد متعددی ایرانی حکایت می کنند که پادشاه [[سریلانکا]] سفیری را با دو هزار قطعه چوب ساج و مقداری مروارید به عنوان هدیه روانه دربار انوشیروان( 531 تا 578 میلادی) کرده است.

	موضوع دیگری که نشانگر رفت و آمدهای ملت‌های منطقه و حاکی از حساسیت آنان نسبت به اخبار همدیگر و به نوعی مرتبط با [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ایران] و اسلام می باشد، مطلبی است که ابن شهریار، ناخدا و دریانورد مشهور ایرانی در کتابش به نام "عجائب الهند بره و بحره و جزائره" در قرن چهارم هجری نقل کرده است<ref>(ایران, 1389, ص. شماره 4464)</ref>(عجائب الهند بره و بحره و جزائره در سال های1883 تا 1886 تصحیح و به [[فرانسه]] ترجمه شد و همراه متن عربی در لیدن به چاپ رسید<ref>(ملك زاده، ص 13).</ref>. محمدملک زاده در سال 1348ش/ 1970 آن را به فارسی برگرداند. ترجمه انگلیسی آن نیز در سال 1928 در لندن منتشر شد.). بنابر شنیده‌هایش وی در این کتاب نوشته پادشاه [[سریلانکا]] "آگابودهی سوم(Aggabodhi III)" (628 تا 639) پس از آن که از ظهور اسلام مطلع شد سفیری را به مدینه نزد پیامبر اکرم(ص) اعزام کرد. این سفیر هنگامی به مدینه می‌رسد که پیامبر(ص) چشم از جهان فرو بسته بودند. به هر تقدیر او عزم وطن می‌کند؛ ولی در مسیر برگشت دار فانی را وداع می‌کند و پس از وی خدمتکارش این خبر را به پادشاه میرساند<ref>International relations in ancient and medieval Sri Lanka. (n.d.). Retrieved 3 12, 2013, from flickr: http://www.flickr.com/photos/menik/2208629145/</ref>'''. '''		موضوع دیگری که نشانگر رفت و آمدهای ملت‌های منطقه و حاکی از حساسیت آنان نسبت به اخبار همدیگر و به نوعی مرتبط با [https://iranology-e.ir/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ایران] و اسلام می باشد، مطلبی است که ابن شهریار، ناخدا و دریانورد مشهور ایرانی در کتابش به نام "عجائب الهند بره و بحره و جزائره" در قرن چهارم هجری نقل کرده است<ref>(ایران, 1389, ص. شماره 4464)</ref>(عجائب الهند بره و بحره و جزائره در سال های1883 تا 1886 تصحیح و به [[فرانسه]] ترجمه شد و همراه متن عربی در لیدن به چاپ رسید<ref>(ملك زاده، ص 13).</ref>. محمدملک زاده در سال 1348ش/ 1970 آن را به فارسی برگرداند. ترجمه انگلیسی آن نیز در سال 1928 در لندن منتشر شد.). بنابر شنیده‌هایش وی در این کتاب نوشته پادشاه [[سریلانکا]] "آگابودهی سوم(Aggabodhi III)" (628 تا 639) پس از آن که از ظهور اسلام مطلع شد سفیری را به مدینه نزد پیامبر اکرم(ص) اعزام کرد. این سفیر هنگامی به مدینه می‌رسد که پیامبر(ص) چشم از جهان فرو بسته بودند. به هر تقدیر او عزم وطن می‌کند؛ ولی در مسیر برگشت دار فانی را وداع می‌کند و پس از وی خدمتکارش این خبر را به پادشاه میرساند<ref>International relations in ancient and medieval Sri Lanka. (n.d.). Retrieved 3 12, 2013, from flickr: http://www.flickr.com/photos/menik/2208629145/</ref>'''. '''
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	مهدیقلی رکنی		مهدیقلی رکنی
	[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]		[[index.php?title=رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]
	[[رده:روابط و همکاری های با ایران ( فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی)]]		[[index.php?title=رده:روابط و همکاری های با ایران ( فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی)]]

Shekvati در ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۰

2025-08-18T16:50:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:روابط سریلانکا.jpg\|بندانگشتی\|سفیر ایران و رییس مجلس سریلانکا ، قابل بازیابی از https://www.tasnimnews.com/fa/news/1404/04/18/3351405/%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7-%D8%A8%D8%B1-%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C]]
	روابط [[سریلانکا\|کشور سریلانکا]] با جمهوری اسلامی ایران شامل روابط خارجی؛ [[عضویت سریلانکا در سازمان های منطقه ای و بین المللی]]؛ [[پیشینه روابط سیاسی و فرهنگی سریلانکا و ج. ا. ایران]]؛ [[روابط سیاسی و اقتصادی سریلانکا و ج. ا. ایران]] و [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران]] است.		روابط [[سریلانکا\|کشور سریلانکا]] با جمهوری اسلامی ایران شامل روابط خارجی؛ [[عضویت سریلانکا در سازمان های منطقه ای و بین المللی]]؛ [[پیشینه روابط سیاسی و فرهنگی سریلانکا و ج. ا. ایران]]؛ [[روابط سیاسی و اقتصادی سریلانکا و ج. ا. ایران]] و [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران]] است.

خط ۲۳:		خط ۲۴:

	به‌رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده [[سریلانکا]] در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم‌های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد<ref name=":2" />.		به‌رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده [[سریلانکا]] در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم‌های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد<ref name=":2" />.
			[[پرونده:فرهنگ دوستی.jpg\|بندانگشتی\|هفته دوستی کودک ایران و سریلانکا توسط رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در سریلانکا با مشارکت شورای شهر کلمبو ، قابل بازیابی از https://www.mehrnews.com/news/5834957/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF]]

	=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===		=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===
	سال 1364 سفارت جمهوری اسلامی ایران با گشایش دفتری تحت عنوان "وابستگی فرهنگی" در کلمبو به صورت یکجانبه روابط فرهنگی خود را با سریلانکا عملاً آغاز کرد که با امضای موافقتنامه فرهنگی توسط وزرای فرهنگ دو کشور (سال 1379 و 24 جولای 2000) این مناسبات شکل رسمی یافت. ~~بر اساس~~ یکی از مواد آن این توافقنامه 5 ساله است و پس از پایان این مدت خود به خود و برای همیشه به مدت یک سال تمدید میگردد؛ مگر یکی از طرفین شش ماه جلوتر درخواست بازنگری و یا فسخ آن را داده باشد. به ~~هر حال~~ بر اساس این موافقتنامه همکاری طی این چند دهه فضای خوب و مطلوبی برای تعاملات، مبادلات و ~~برنامه های~~ فرهنگی، هنری، دانشگاهی، حوزوی و دینی حاکم بوده و ~~فعالیتهای~~ خوبی انجام شده است.		سال 1364 سفارت جمهوری اسلامی ایران با گشایش دفتری تحت عنوان "وابستگی فرهنگی" در کلمبو به صورت یکجانبه روابط فرهنگی خود را با [[سریلانکا]] عملاً آغاز کرد که با امضای موافقتنامه فرهنگی توسط وزرای فرهنگ دو کشور (سال 1379 و 24 جولای 2000) این مناسبات شکل رسمی یافت. براساس یکی از مواد آن این توافقنامه 5 ساله است و پس از پایان این مدت خود به خود و برای همیشه به مدت یک سال تمدید میگردد؛ مگر یکی از طرفین شش ماه جلوتر درخواست بازنگری و یا فسخ آن را داده باشد. به هرحال بر اساس این موافقتنامه همکاری طی این چند دهه فضای خوب و مطلوبی برای تعاملات، مبادلات و برنامه‌های فرهنگی، هنری، دانشگاهی، حوزوی و دینی حاکم بوده و فعالیت‌های خوبی انجام شده است.

	در زمینه ~~همکاری های~~ دانشگاهی به جز روابط سطحی رفت و آمدهای تشریفاتی و ~~برنامه هایی~~ نظیر همایش و سخنرانی و یا اعزام تعدادی دانشجو هنوز دو طرف موفق به برقراری روابط پایداری ~~نشده اند~~. حتی زبان فارسی که زمانی در دانشگاه پراداینا در شهر کندی توسط مرحوم پرفسور امام (سفیراسبق پاکستان در عراق) تدریس میشد، پیش از تاسیس نمایندگی فرهنگی ایران در کلمبو ظاهراً به علت بازنشستگی وی این کرسی نیز تعطیل گردید و از آن پس هرگز راه اندازی نشد. متاسفانه حتی به زبان بومی ~~در باره~~ زبان فارسی و ایرانشناسی سرفصل درسی مستقلی موجود نیست. البته دانشگاه پرادنیا در رشته ~~باستان شناسی~~ و دانشگاه جنوب شرقی سریلانکا در رشته ~~شرق شناسی~~ مطالب مختصری درباره ایرانشناسی و آشنایی با ~~زبانهای~~ شرقی (زبان فارسی) ~~دارند~~.		در زمینه همکاری‌های دانشگاهی به جز روابط سطحی رفت و آمدهای تشریفاتی و برنامه‌هایی نظیر همایش و سخنرانی و یا اعزام تعدادی دانشجو هنوز دو طرف موفق به برقراری روابط پایداری نشده‌اند. حتی زبان فارسی که زمانی در دانشگاه پراداینا در شهر کندی توسط مرحوم پرفسور امام (سفیراسبق پاکستان در عراق) تدریس میشد، پیش از تاسیس نمایندگی فرهنگی ایران در کلمبو ظاهراً به علت بازنشستگی وی این کرسی نیز تعطیل گردید و از آن پس هرگز راه اندازی نشد. متاسفانه حتی به زبان بومی درباره زبان فارسی و ایرانشناسی سرفصل درسی مستقلی موجود نیست. البته دانشگاه پرادنیا در رشته باستان‌شناسی و دانشگاه جنوب شرقی [[سریلانکا]] در رشته شرق‌شناسی مطالب مختصری درباره ایرانشناسی و آشنایی با زبان‌های شرقی (زبان فارسی) دارند.

	اما در عرصه ~~همکاری های~~ آموزشی دینی و حوزوی به دلیل وجود تمایلات مردمی قدم های بهتر و استوارتری ~~بر داشته~~ شده و نمونه آن حوزه علمیه "منبع الهدی" است که در سال 1368 توسط اولین فرد شیعه اثنی عشری [[سریلانکا]] آقای مولوی محمد اسحاق لبه تمبی که فارغ التحصیل حوزه علمیه قم است در شهر والیچنی در شرق این کشور تاسیس گردید. این حوزه اکنون مطابق نظام درسی جامعه المصطفی(ص) اداره ~~می شود~~. جامعه المصطفی(ص) تنها نهاد آموزش عالی جمهوری اسلامی در [[سریلانکا]] است که در این کشور دفتر نمایندگی دارد.		اما در عرصه همکاری‌های آموزشی دینی و حوزوی به دلیل وجود تمایلات مردمی قدم های بهتر و استوارتری برداشته شده و نمونه آن حوزه علمیه "منبع الهدی" است که در سال 1368 توسط اولین فرد شیعه اثنی عشری [[سریلانکا]] آقای مولوی محمد اسحاق لبه تمبی که فارغ التحصیل حوزه علمیه قم است در شهر والیچنی در شرق این کشور تاسیس گردید. این حوزه اکنون مطابق نظام درسی جامعه المصطفی(ص) اداره می‌شود. جامعه المصطفی(ص) تنها نهاد آموزش عالی جمهوری اسلامی در [[سریلانکا]] است که در این کشور دفتر نمایندگی دارد.

	در عرصه تبادل ~~صاحبنظران~~ مذهبی مسلمان و گفتگوی ادیان ~~تا کنون~~ رفت و آمدهایی از سوی مقامات و اندیشمندان مسلمان و ~~بودایی ها~~ و بعضاً ~~شحصیت های~~ مسیحی دو طرف صورت گرفته و چند نشست گفتگوی اسلام و بودیسم نیز در ~~سالهای~~ مختلف در دو کشور برگزار شده است. البته روابط بین ~~شخصیت های~~ مسلمانان ~~گسترده تر~~ است.		در عرصه تبادل صاحب‌نظران مذهبی مسلمان و گفتگوی ادیان تاکنون رفت و آمدهایی از سوی مقامات و اندیشمندان مسلمان و بودایی‌ها و بعضاً شخصیت‌های مسیحی دو طرف صورت گرفته و چند نشست گفتگوی اسلام و بودیسم نیز در سال‌های مختلف در دو کشور برگزار شده است. البته روابط بین شخصیت‌های مسلمانان گسترده‌تر است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۴۴:		خط ۴۶:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	مهدیقلی رکنی		مهدیقلی رکنی
	[[~~index.php?title=~~رده:روابط و ~~همکاری های~~ با ایران ( ~~فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی~~)]]		[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]
	[[~~index.php?title=~~رده:روابط و ~~همکاری‌های~~ با ایران (~~سیاسی، اقتصادی~~)]]		[[رده:روابط و همکاری های با ایران ( فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی)]]

Shekvati در ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۹

2025-08-18T16:39:43Z

نمایش تغییرات

Mohammad در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۷

2024-12-12T17:57:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۷
خط ۴:		خط ۴:

	==== [[عضویت سریلانکا در سازمان های منطقه ای و بین المللی\|عضویت در سازمان های منطقه ای و بین المللی]] ====		==== [[عضویت سریلانکا در سازمان های منطقه ای و بین المللی\|عضویت در سازمان های منطقه ای و بین المللی]] ====
	[[سریلانکا]] عضو انجمن همکاری های منطقهای جنوب آسیا(The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC))) (معروف به سارک) شامل کشورهایی مانند هندوستان، [[بنگلادش]]، پاکستان، نپال، مالدیو و بوتان و عضو کشورهای مشترک المنافع(The Commonwealth of Nations) و عضو سازمان ملل متحد است.<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		[[سریلانکا]] عضو انجمن همکاری های منطقهای جنوب آسیا(The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC))) (معروف به سارک) شامل کشورهایی مانند هندوستان، [[بنگلادش]]، پاکستان، نپال، مالدیو و بوتان و عضو کشورهای مشترک المنافع(The Commonwealth of Nations) و عضو سازمان ملل متحد است.

	=== [[پیشینه روابط سیاسی و فرهنگی سریلانکا و ج. ا. ایران\|تاریخچه‌ روابط ایران و سریلانکا]] ===		=== [[پیشینه روابط سیاسی و فرهنگی سریلانکا و ج. ا. ایران\|تاریخچه‌ روابط ایران و سریلانکا]] ===
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	قرن ها بعد جهانگردی دیگر در سفرنامه اش مطالبی را می نویسد که نشان از عمیقتر شدن روابط این دو ملت دارد. [[ابن بطوطه]] در سفرنامه اش به موضوع گفتگویش با پادشاه [[سریلانکا]] به زبان فارسی اشاره کرده نشان دهنده میزان نفوذ ایرانیان در منطقه و به ویژه این کشور است؛ چرا که این نوشته دلیلی بر این است که زبان فارسی در آن زمان زبان رابط ملت های منطقه بوده است. ابن بطوطه نوشته: " ایری شکروتی را با پادشاه معبر رابطه دوستی بود و او بفرمود که از من پذیرائی بکنند. سه روز پیش وی بودم و هر روز بر اکرام من می افزود. این سلطان زبان فارسی می فهمید و از حکایاتی که من برای در باره پادشاهان و کشورها می گفتم خوشش می آمد" <ref name=":1">. (1370). ''سفرنامه ابن بطوطه'' (Vol. 2). سپهر نقش.</ref>.		قرن ها بعد جهانگردی دیگر در سفرنامه اش مطالبی را می نویسد که نشان از عمیقتر شدن روابط این دو ملت دارد. [[ابن بطوطه]] در سفرنامه اش به موضوع گفتگویش با پادشاه [[سریلانکا]] به زبان فارسی اشاره کرده نشان دهنده میزان نفوذ ایرانیان در منطقه و به ویژه این کشور است؛ چرا که این نوشته دلیلی بر این است که زبان فارسی در آن زمان زبان رابط ملت های منطقه بوده است. ابن بطوطه نوشته: " ایری شکروتی را با پادشاه معبر رابطه دوستی بود و او بفرمود که از من پذیرائی بکنند. سه روز پیش وی بودم و هر روز بر اکرام من می افزود. این سلطان زبان فارسی می فهمید و از حکایاتی که من برای در باره پادشاهان و کشورها می گفتم خوشش می آمد" <ref name=":1">. (1370). ''سفرنامه ابن بطوطه'' (Vol. 2). سپهر نقش.</ref>.

	در بخش دیگر او اسامی بسیاری را یاد می کند که همگی نشان از رفت و آمد گسترده ایرانیان به این سرزمین به خصوص برای زیارت قدمگاه حضرت آدم(ع) دارد، ابن بطوطه نوشته است: <blockquote>(پادشاه معبر) "گفت ... هر چه می خواهی از من بطلب. گفتم از هنگامی که به این جزیره رسیده ام جز زیارت قدمگاه آدم علیه السلام (مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در ذیل آیه در سوره اعراف به نقل از کتاب احتجاج آورده است: مرد شامى از على علیه السلام پرسید: گرامى ترین سرزمینها روى زمین کجا است؟ حضرت فرموند: سرزمینی است که آنجا را سراندیب میخوانند، آدم وقتى از آسمان هبوط کرد، در آنجا فرود آمد. مرحوم علامه می افزاید: در برابر این روایت ، روایات بسیار نیز زیادى هستند که می گویند آدم در مکه فرود آمده است. البته می توان بین این روایات مختلف را این طور جمع کرد که: ممکن است آنجناب از آسمان ابتدا به سراندیب فرود آمده و سپس از سراندیب به سرزمین مکه هبوط کرده باشد. این دو نزول در عرض هم نیستند که چنین جمع کردنی ممکن نباشد (طباطبایی))مرادی ندارم- در آنجا آدم را "بابا" و حوا را "ماما" می نامند – گفت این آسان است. راهنمایی معین می کنیم که ترا به آنجا برساند<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 249)</ref> </blockquote>سلطان تخت روانی به من بخشید که غلامان وی آنرا به دوش خود حمل می کردند و عده ای دیگر مرکب از چهار تن از جوکیان که همه ساله به زیارت قدم گاه می روند با سه تن از برهمنان را با با ده تن دیگر از کسان خود و پانزده تن مامور حمل آذوقه همراه من کرد. آب در این راه فراوان است. همان روز اول از رودخانه ای که به وسیله پلی که با چوب های خیزران ساخته شده بود، عبور کردیم و آنگاه به منارمندلی رسیدیم که شهری زیبا و در آخر قلمرو سلطان واقع است ... در این شهر فقط یک تن مسلمان وجود داشت که از اهالی خراسان بود و او به علت بیماری در این جا مانده بود و به اتفاق ما حرکت کرد... بعد از آن به کنکار رسیدیم ... در بیرون این شهر مسجد شیخ عثمان شیرازی معروف به چاوش واقع شده است. سلطان این شهر و مردم آن این مسجد را زیارت می کنند و محترم می دارند. شیخ مزبور راهنمای قدم گاه بود<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 250)...</ref>. از آنجا هم حرکت کرده نخست به هفت مغاره و سپس به مغاره اسکندر و پس از آن به مغاره اصفهانی و سپس به چشمه آبی و خرابه ای رسیدیم. در پای قلعه مزبور خوری هست که به نام غوطه گاه عارفان مشهور می باشد<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 253).</ref>. قدمگاه؛ جای پای پدر ما آدم (سلام و درود خدا بر او) بر صخره ای بلند و سیاهی که در محوطه پهناوری واقع است، قرار دارد. جای پا در روی صخره به شکل فرو رفتگی نمودار است و طول آن یازده وجب می باشد. رسم چنان است که زوار سه روز در مغاره خضر می مانند و صبح ها و عصرها به زیارت قدمگاه می روند. ما نیز بهمین ترتیب عمل کردیم. بعد از سه روز به جاده ماما بازگشته به مغاره شیم که همان شیث پسر حضرت آدم باشد، رسیدیم .... سلطان بلاد معبر، نام او غباث الدین دامغانی است<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 254-257.</ref>. شیخ صالح محمد نیشابوری را که یکی از دراویش مولّه(حیدری) می باشد، در آن شهر ملاقات کردم<ref name=":1~~" /><ref name=":0~~" />.		در بخش دیگر او اسامی بسیاری را یاد می کند که همگی نشان از رفت و آمد گسترده ایرانیان به این سرزمین به خصوص برای زیارت قدمگاه حضرت آدم(ع) دارد، ابن بطوطه نوشته است: <blockquote>(پادشاه معبر) "گفت ... هر چه می خواهی از من بطلب. گفتم از هنگامی که به این جزیره رسیده ام جز زیارت قدمگاه آدم علیه السلام (مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در ذیل آیه در سوره اعراف به نقل از کتاب احتجاج آورده است: مرد شامى از على علیه السلام پرسید: گرامى ترین سرزمینها روى زمین کجا است؟ حضرت فرموند: سرزمینی است که آنجا را سراندیب میخوانند، آدم وقتى از آسمان هبوط کرد، در آنجا فرود آمد. مرحوم علامه می افزاید: در برابر این روایت ، روایات بسیار نیز زیادى هستند که می گویند آدم در مکه فرود آمده است. البته می توان بین این روایات مختلف را این طور جمع کرد که: ممکن است آنجناب از آسمان ابتدا به سراندیب فرود آمده و سپس از سراندیب به سرزمین مکه هبوط کرده باشد. این دو نزول در عرض هم نیستند که چنین جمع کردنی ممکن نباشد (طباطبایی))مرادی ندارم- در آنجا آدم را "بابا" و حوا را "ماما" می نامند – گفت این آسان است. راهنمایی معین می کنیم که ترا به آنجا برساند<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 249)</ref> </blockquote>سلطان تخت روانی به من بخشید که غلامان وی آنرا به دوش خود حمل می کردند و عده ای دیگر مرکب از چهار تن از جوکیان که همه ساله به زیارت قدم گاه می روند با سه تن از برهمنان را با با ده تن دیگر از کسان خود و پانزده تن مامور حمل آذوقه همراه من کرد. آب در این راه فراوان است. همان روز اول از رودخانه ای که به وسیله پلی که با چوب های خیزران ساخته شده بود، عبور کردیم و آنگاه به منارمندلی رسیدیم که شهری زیبا و در آخر قلمرو سلطان واقع است ... در این شهر فقط یک تن مسلمان وجود داشت که از اهالی خراسان بود و او به علت بیماری در این جا مانده بود و به اتفاق ما حرکت کرد... بعد از آن به کنکار رسیدیم ... در بیرون این شهر مسجد شیخ عثمان شیرازی معروف به چاوش واقع شده است. سلطان این شهر و مردم آن این مسجد را زیارت می کنند و محترم می دارند. شیخ مزبور راهنمای قدم گاه بود<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 250)...</ref>. از آنجا هم حرکت کرده نخست به هفت مغاره و سپس به مغاره اسکندر و پس از آن به مغاره اصفهانی و سپس به چشمه آبی و خرابه ای رسیدیم. در پای قلعه مزبور خوری هست که به نام غوطه گاه عارفان مشهور می باشد<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 253).</ref>. قدمگاه؛ جای پای پدر ما آدم (سلام و درود خدا بر او) بر صخره ای بلند و سیاهی که در محوطه پهناوری واقع است، قرار دارد. جای پا در روی صخره به شکل فرو رفتگی نمودار است و طول آن یازده وجب می باشد. رسم چنان است که زوار سه روز در مغاره خضر می مانند و صبح ها و عصرها به زیارت قدمگاه می روند. ما نیز بهمین ترتیب عمل کردیم. بعد از سه روز به جاده ماما بازگشته به مغاره شیم که همان شیث پسر حضرت آدم باشد، رسیدیم .... سلطان بلاد معبر، نام او غباث الدین دامغانی است<ref>(ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 254-257.</ref>. شیخ صالح محمد نیشابوری را که یکی از دراویش مولّه(حیدری) می باشد، در آن شهر ملاقات کردم<ref name=":1" />.

	=== [[روابط سیاسی و اقتصادی سریلانکا و ج. ا. ایران\|روابط سیاسی و اقتصادی در دوره مدرن]] ===		=== [[روابط سیاسی و اقتصادی سریلانکا و ج. ا. ایران\|روابط سیاسی و اقتصادی در دوره مدرن]] ===
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	در سفر رئیس جمهور [[سریلانکا]] به ایران در سال 1386 دو طرف در عرصه های مختلف انرژی (احداث نیروگاه، برق روستایی، فروش نفت و گاز، پالایشگاه)، مسکن، کشتیرانی، گمرکی، خدمات مهندسی و همکاریهای رسانهای سند همکاری امضاء کردند. بنا بر آنچه در رسانه ها منتشر شده ارزش پروژه های در دست اقدام ایران در سریلانکا حدوداً معادل 5/1 میلیارد دلار است<ref name=":2">برگرفته از سایت ایسنا(2009)، هزینه تحریم نفت ایران روی دوش مردم [[سریلانکا]]، قابل بازیابی از http://isna.ir/fa/news/91120805217</ref>. بنا بر گفته مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت) روابط سیاسی ایران و سریلانکا در حد بسیار خوب در جریان است و حجم روابط تجاری میان دو کشور نیز با درنظر گرفتن صادرات نفت حدود یک و شش دهم میلیارد دلار است و حجم روابط تجاری میان دو کشور بدون درنظر گرفتن نفت حدود سیصد میلیون دلار است. ایران از سریلانکا چای، کائوچو، نارگیل و برخی موادشیمیایی و سریلانکا نیز از ایران قیر، نفت، سرب و خشکبار وارد میکند <ref>برگرفته از [http://khabarfarsi.com/n/4004747/%D8%BA%D8%B6%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%AC%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%9B_%DB%8C%DA%A9%60 http://khabarfarsi.com/n/4004747/]</ref>.		در سفر رئیس جمهور [[سریلانکا]] به ایران در سال 1386 دو طرف در عرصه های مختلف انرژی (احداث نیروگاه، برق روستایی، فروش نفت و گاز، پالایشگاه)، مسکن، کشتیرانی، گمرکی، خدمات مهندسی و همکاریهای رسانهای سند همکاری امضاء کردند. بنا بر آنچه در رسانه ها منتشر شده ارزش پروژه های در دست اقدام ایران در سریلانکا حدوداً معادل 5/1 میلیارد دلار است<ref name=":2">برگرفته از سایت ایسنا(2009)، هزینه تحریم نفت ایران روی دوش مردم [[سریلانکا]]، قابل بازیابی از http://isna.ir/fa/news/91120805217</ref>. بنا بر گفته مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت) روابط سیاسی ایران و سریلانکا در حد بسیار خوب در جریان است و حجم روابط تجاری میان دو کشور نیز با درنظر گرفتن صادرات نفت حدود یک و شش دهم میلیارد دلار است و حجم روابط تجاری میان دو کشور بدون درنظر گرفتن نفت حدود سیصد میلیون دلار است. ایران از سریلانکا چای، کائوچو، نارگیل و برخی موادشیمیایی و سریلانکا نیز از ایران قیر، نفت، سرب و خشکبار وارد میکند <ref>برگرفته از [http://khabarfarsi.com/n/4004747/%D8%BA%D8%B6%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%AC%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%9B_%DB%8C%DA%A9%60 http://khabarfarsi.com/n/4004747/]</ref>.

	به رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد<ref name=":2~~" /> <ref name=":0~~" />.		به رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد<ref name=":2" />.

	=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===		=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	اما در عرصه همکاری های آموزشی دینی و حوزوی به دلیل وجود تمایلات مردمی قدم های بهتر و استوارتری بر داشته شده و نمونه آن حوزه علمیه "منبع الهدی" است که در سال 1368 توسط اولین فرد شیعه اثنی عشری [[سریلانکا]] آقای مولوی محمد اسحاق لبه تمبی که فارغ التحصیل حوزه علمیه قم است در شهر والیچنی در شرق این کشور تاسیس گردید. این حوزه اکنون مطابق نظام درسی جامعه المصطفی(ص) اداره می شود. جامعه المصطفی(ص) تنها نهاد آموزش عالی جمهوری اسلامی در [[سریلانکا]] است که در این کشور دفتر نمایندگی دارد.		اما در عرصه همکاری های آموزشی دینی و حوزوی به دلیل وجود تمایلات مردمی قدم های بهتر و استوارتری بر داشته شده و نمونه آن حوزه علمیه "منبع الهدی" است که در سال 1368 توسط اولین فرد شیعه اثنی عشری [[سریلانکا]] آقای مولوی محمد اسحاق لبه تمبی که فارغ التحصیل حوزه علمیه قم است در شهر والیچنی در شرق این کشور تاسیس گردید. این حوزه اکنون مطابق نظام درسی جامعه المصطفی(ص) اداره می شود. جامعه المصطفی(ص) تنها نهاد آموزش عالی جمهوری اسلامی در [[سریلانکا]] است که در این کشور دفتر نمایندگی دارد.

	در عرصه تبادل صاحبنظران مذهبی مسلمان و گفتگوی ادیان تا کنون رفت و آمدهایی از سوی مقامات و اندیشمندان مسلمان و بودایی ها و بعضاً شحصیت های مسیحی دو طرف صورت گرفته و چند نشست گفتگوی اسلام و بودیسم نیز در سالهای مختلف در دو کشور برگزار شده است. البته روابط بین شخصیت های مسلمانان گسترده تر است.~~<ref name=":0" />~~		در عرصه تبادل صاحبنظران مذهبی مسلمان و گفتگوی ادیان تا کنون رفت و آمدهایی از سوی مقامات و اندیشمندان مسلمان و بودایی ها و بعضاً شحصیت های مسیحی دو طرف صورت گرفته و چند نشست گفتگوی اسلام و بودیسم نیز در سالهای مختلف در دو کشور برگزار شده است. البته روابط بین شخصیت های مسلمانان گسترده تر است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	[[رده:~~روابط،~~ همکاری و ~~مبادلات تجاری~~ و ~~سیاسی~~ ایران ~~و سایر کشورها~~]]		<references />

			== منبع اصلی ==
			رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار).

			== نویسنده مقاله ==
			مهدیقلی رکنی
			[[رده:روابط و همکاری های با ایران ( فرهنگی و علمی، گردشگری و ورزشی)]]
			[[رده:روابط و همکاری‌های با ایران (سیاسی، اقتصادی)]]

Samiei: /* روابط فرهنگی در چند دهه اخیر */

2024-07-30T19:27:21Z

روابط فرهنگی در چند دهه اخیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران رییس جمهور و نخست وزیر سریلانکا در بین اولین مقامات دنیا بودند که به صورت جداگانه به دولت و مردم ایران این پیروزی را تبریک گفتند. در طول چند دهه اخیر مقامات این دو کشور تا کنون همواره روابط خوب و مبتنی بر احترام متقابل با یکدیگر به مناسبت های مختلف رفت و آمدهایی به کشورهای یکدیگر داشته و به صورت مرتب نشست های "کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی" در تهران و کلمبو برگزار کرده اند. اوج این روابط و رفت و آمدها سفرهای خانم چاندریکا باندرانایکه (آذر سال 1383) و سفر ماهیندا راجا پاکسه (آذر سال 1386 و اردیبهشت سال1389) به ایران و سفر آقای احمدی نژاد (اردیبهشت سال 1387) به [[سریلانکا]] است. این سفرها حکایت از سطح مطلوب روابط فیمابین دارد.		پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران رییس جمهور و نخست وزیر سریلانکا در بین اولین مقامات دنیا بودند که به صورت جداگانه به دولت و مردم ایران این پیروزی را تبریک گفتند. در طول چند دهه اخیر مقامات این دو کشور تا کنون همواره روابط خوب و مبتنی بر احترام متقابل با یکدیگر به مناسبت های مختلف رفت و آمدهایی به کشورهای یکدیگر داشته و به صورت مرتب نشست های "کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی" در تهران و کلمبو برگزار کرده اند. اوج این روابط و رفت و آمدها سفرهای خانم چاندریکا باندرانایکه (آذر سال 1383) و سفر ماهیندا راجا پاکسه (آذر سال 1386 و اردیبهشت سال1389) به ایران و سفر آقای احمدی نژاد (اردیبهشت سال 1387) به [[سریلانکا]] است. این سفرها حکایت از سطح مطلوب روابط فیمابین دارد.

	در سفر رئیس جمهور [[سریلانکا]] به ایران در سال 1386 دو طرف در عرصه های مختلف انرژی (احداث نیروگاه، برق روستایی، فروش نفت و گاز، پالایشگاه)، مسکن، کشتیرانی، گمرکی، خدمات مهندسی و همکاریهای رسانهای سند همکاری امضاء کردند. بنا بر آنچه در رسانه ها منتشر شده ارزش پروژه های در دست اقدام ایران در سریلانکا حدوداً معادل 5/1 میلیارد دلار است<ref>(~~ISNA~~ 2009)</ref>. بنا بر گفته مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت) روابط سیاسی ایران و سریلانکا در حد بسیار خوب در جریان است و حجم روابط تجاری میان دو کشور نیز با درنظر گرفتن صادرات نفت حدود یک و شش دهم میلیارد دلار است و حجم روابط تجاری میان دو کشور بدون درنظر گرفتن نفت حدود سیصد میلیون دلار است. ایران از سریلانکا چای، کائوچو، نارگیل و برخی موادشیمیایی و سریلانکا نیز از ایران قیر، نفت، سرب و خشکبار وارد میکند <ref>برگرفته از [http://khabarfarsi.com/n/4004747/%D8%BA%D8%B6%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%AC%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%9B_%DB%8C%DA%A9%60 http://khabarfarsi.com/n/4004747/]</ref>.		در سفر رئیس جمهور [[سریلانکا]] به ایران در سال 1386 دو طرف در عرصه های مختلف انرژی (احداث نیروگاه، برق روستایی، فروش نفت و گاز، پالایشگاه)، مسکن، کشتیرانی، گمرکی، خدمات مهندسی و همکاریهای رسانهای سند همکاری امضاء کردند. بنا بر آنچه در رسانه ها منتشر شده ارزش پروژه های در دست اقدام ایران در سریلانکا حدوداً معادل 5/1 میلیارد دلار است<ref name=":2">برگرفته از سایت ایسنا(2009)، هزینه تحریم نفت ایران روی دوش مردم [[سریلانکا]]، قابل بازیابی از http://isna.ir/fa/news/91120805217</ref>. بنا بر گفته مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت) روابط سیاسی ایران و سریلانکا در حد بسیار خوب در جریان است و حجم روابط تجاری میان دو کشور نیز با درنظر گرفتن صادرات نفت حدود یک و شش دهم میلیارد دلار است و حجم روابط تجاری میان دو کشور بدون درنظر گرفتن نفت حدود سیصد میلیون دلار است. ایران از سریلانکا چای، کائوچو، نارگیل و برخی موادشیمیایی و سریلانکا نیز از ایران قیر، نفت، سرب و خشکبار وارد میکند <ref>برگرفته از [http://khabarfarsi.com/n/4004747/%D8%BA%D8%B6%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%AC%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%9B_%DB%8C%DA%A9%60 http://khabarfarsi.com/n/4004747/]</ref>.

	به رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد <ref~~>برگرفته از سایت ایسنا، هزینه تحریم نفت ایران روی دوش مردم [[سریلانکا]]، قابل بازیابی از http~~:/~~/isna.ir/fa/news/91120805217</ref~~><ref name=":0" />.		به رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد<ref name=":2" /> <ref name=":0" />.

	=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===		=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===

Samiei در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۴

2024-07-30T19:24:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران رییس جمهور و نخست وزیر سریلانکا در بین اولین مقامات دنیا بودند که به صورت جداگانه به دولت و مردم ایران این پیروزی را تبریک گفتند. در طول چند دهه اخیر مقامات این دو کشور تا کنون همواره روابط خوب و مبتنی بر احترام متقابل با یکدیگر به مناسبت های مختلف رفت و آمدهایی به کشورهای یکدیگر داشته و به صورت مرتب نشست های "کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی" در تهران و کلمبو برگزار کرده اند. اوج این روابط و رفت و آمدها سفرهای خانم چاندریکا باندرانایکه (آذر سال 1383) و سفر ماهیندا راجا پاکسه (آذر سال 1386 و اردیبهشت سال1389) به ایران و سفر آقای احمدی نژاد (اردیبهشت سال 1387) به [[سریلانکا]] است. این سفرها حکایت از سطح مطلوب روابط فیمابین دارد.		پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران رییس جمهور و نخست وزیر سریلانکا در بین اولین مقامات دنیا بودند که به صورت جداگانه به دولت و مردم ایران این پیروزی را تبریک گفتند. در طول چند دهه اخیر مقامات این دو کشور تا کنون همواره روابط خوب و مبتنی بر احترام متقابل با یکدیگر به مناسبت های مختلف رفت و آمدهایی به کشورهای یکدیگر داشته و به صورت مرتب نشست های "کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی" در تهران و کلمبو برگزار کرده اند. اوج این روابط و رفت و آمدها سفرهای خانم چاندریکا باندرانایکه (آذر سال 1383) و سفر ماهیندا راجا پاکسه (آذر سال 1386 و اردیبهشت سال1389) به ایران و سفر آقای احمدی نژاد (اردیبهشت سال 1387) به [[سریلانکا]] است. این سفرها حکایت از سطح مطلوب روابط فیمابین دارد.

	در سفر رئیس جمهور [[سریلانکا]] به ایران در سال 1386 دو طرف در عرصه های مختلف انرژی (احداث نیروگاه، برق روستایی، فروش نفت و گاز، پالایشگاه)، مسکن، کشتیرانی، گمرکی، خدمات مهندسی و همکاریهای رسانهای سند همکاری امضاء کردند. بنا بر آنچه در رسانه ها منتشر شده ارزش پروژه های در دست اقدام ایران در سریلانکا حدوداً معادل 5/1 میلیارد دلار است<ref>(ISNA 2009)</ref>. بنا بر گفته مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت) روابط سیاسی ایران و سریلانکا در حد بسیار خوب در جریان است و حجم روابط تجاری میان دو کشور نیز با درنظر گرفتن صادرات نفت حدود یک و شش دهم میلیارد دلار است و حجم روابط تجاری میان دو کشور بدون درنظر گرفتن نفت حدود سیصد میلیون دلار است. ایران از سریلانکا چای، کائوچو، نارگیل و برخی موادشیمیایی و سریلانکا نیز از ایران قیر، نفت، سرب و خشکبار وارد میکند <ref>~~. (1391, 9 20). Retrieved 12 11, 1391, from~~ http://khabarfarsi.com/n/4004747/%D8%BA%D8%B6%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%AC%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%9B_%DB%8C%DA%A9`</ref>.		در سفر رئیس جمهور [[سریلانکا]] به ایران در سال 1386 دو طرف در عرصه های مختلف انرژی (احداث نیروگاه، برق روستایی، فروش نفت و گاز، پالایشگاه)، مسکن، کشتیرانی، گمرکی، خدمات مهندسی و همکاریهای رسانهای سند همکاری امضاء کردند. بنا بر آنچه در رسانه ها منتشر شده ارزش پروژه های در دست اقدام ایران در سریلانکا حدوداً معادل 5/1 میلیارد دلار است<ref>(ISNA 2009)</ref>. بنا بر گفته مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت) روابط سیاسی ایران و سریلانکا در حد بسیار خوب در جریان است و حجم روابط تجاری میان دو کشور نیز با درنظر گرفتن صادرات نفت حدود یک و شش دهم میلیارد دلار است و حجم روابط تجاری میان دو کشور بدون درنظر گرفتن نفت حدود سیصد میلیون دلار است. ایران از سریلانکا چای، کائوچو، نارگیل و برخی موادشیمیایی و سریلانکا نیز از ایران قیر، نفت، سرب و خشکبار وارد میکند <ref>برگرفته از [http://khabarfarsi.com/n/4004747/%D8%BA%D8%B6%D9%86%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%AC%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%9B_%DB%8C%DA%A9%60 http://khabarfarsi.com/n/4004747/]</ref>.

	به رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد <ref>~~. (1391, 11 8). Retrieved 12 11, 1391, from <nowiki>~~http://isna.ir/fa/news/91120805217~~/هزینه-تحریم-نفت-ایران-روی-دوش-مردم-سریلانکا</nowiki>~~</ref><ref name=":0" />.		به رغم وجود روابط دوستانه فیمابین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریم های یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت [[سریلانکا]] فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد <ref>برگرفته از سایت ایسنا، هزینه تحریم نفت ایران روی دوش مردم [[سریلانکا]]، قابل بازیابی از http://isna.ir/fa/news/91120805217</ref><ref name=":0" />.

	=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===		=== [[روابط فرهنگی سریلانکا و ایران\|روابط فرهنگی در چند دهه اخیر]] ===

Samiei در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۸

2024-07-30T19:08:04Z

نمایش تغییرات

Farshad در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۱

2024-07-29T20:01:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۴:		خط ۴:
	[[سریلانکا]] عضو انجمن همکاری های منطقهای جنوب آسیا(The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC))) (معروف به سارک) شامل کشورهایی مانند هندوستان، بنگلادش، پاکستان، نپال، مالدیو و بوتان و عضو کشورهای مشترک المنافع(The Commonwealth of Nations) و عضو سازمان ملل متحد است(Encarta).<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		[[سریلانکا]] عضو انجمن همکاری های منطقهای جنوب آسیا(The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC))) (معروف به سارک) شامل کشورهایی مانند هندوستان، بنگلادش، پاکستان، نپال، مالدیو و بوتان و عضو کشورهای مشترک المنافع(The Commonwealth of Nations) و عضو سازمان ملل متحد است(Encarta).<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	==== تاريخچه‌ روابط ایران و سری لانکا: ====		==== تاريخچه‌ روابط ایران و سری لانکا ====
	سریلانکا از روزگاران قدیم به علت واقع شدن در مسیر خطوط کشتیرانی شرق، جنوب شرق و غرب آسیا و شمال افریقا مورد توجه همگان به ویژه بازرگانان و قدرتهای بزرگ منطقه ای و بین المللی بوده است. کالاها و محصولات چینی، کامبوج، مالزی، اندونزیایی، هندی، ایرانی، یمنی و مصری در بنادر آن به مقاصد مختلف جابجا می شده است. اهمیت استراتژیک آن سبب رویدادهای تلخ و شیرین مردم این سرزمین در روابط خارجی شان با دیگران شده است. نزدیکترین همسایه این کشور هندوستان است و مردم و مقامات دو کشور پیوسته با هم در تماس و داد و ستد بودهاند. گهگاه که جنگ قدرت بین حکام و پادشاهان محلی بروز میکرده بعضی از آنان از حکام جنوب هند استمداد می خواستند و در مقاطعی از تاریخ نیز فرمانروایان جنوب هند بر سریلانکا حکومت میراندند. چند قدم آن طرفتر همسایه بزرگ دیگر یعنی امپراطوری ایران بود که مرزهایش از هندوستان در شرق تا مدیترانه در غرب امتداد داشت. مردم سریلانکا از قرن اول میلادی با ایرانیان شامل مردمان خراسان بزرگ و آسیای میانه فعلی روابط داشتند. سکه هایی از حکام [[بلخ]] و [[قندهار]] در "روهونا(Ruhuna)" پیدا شده که از این روابط حکایت دارند. در "سیتولپاهوا (Situlpahuwa)" در بخش "هامبانتوتا(The Hambantota district)" نیز سه کتیبه هست که در آنها کلمه "کبوجا(Kaboja (The Kambojas))" حک شده است. کمبوجا مردمی بودند که در بخش غربی قلمرو حکومت موریان زندگی و به زبان فارسی صحبت می کردند (wikipedia). بنا بر قولی دیگر این قوم هندوایرانی احتمالا از نسل ساسانیان و پارتیان بودند که در قرن اول و دوم میلادی شمال غرب هند را اشغال کردند. به هر حال از سوی غرب تجارت در کنترل ایرانیان بود و سریلانکا با آنان تماس داشت. اسناد متعددی ایرانی حکایت می کنند که پادشاه سریلانکا سفیری را با دو هزار قطعه چوب ساج و مقداری مروارید به عنوان هدیه روانه دربار انوشیروان(578-531 میلادی) کرده است.		سریلانکا از روزگاران قدیم به علت واقع شدن در مسیر خطوط کشتیرانی شرق، جنوب شرق و غرب آسیا و شمال افریقا مورد توجه همگان به ویژه بازرگانان و قدرتهای بزرگ منطقه ای و بین المللی بوده است. کالاها و محصولات چینی، کامبوج، مالزی، اندونزیایی، هندی، ایرانی، یمنی و مصری در بنادر آن به مقاصد مختلف جابجا می شده است. اهمیت استراتژیک آن سبب رویدادهای تلخ و شیرین مردم این سرزمین در روابط خارجی شان با دیگران شده است. نزدیکترین همسایه این کشور هندوستان است و مردم و مقامات دو کشور پیوسته با هم در تماس و داد و ستد بودهاند. گهگاه که جنگ قدرت بین حکام و پادشاهان محلی بروز میکرده بعضی از آنان از حکام جنوب هند استمداد می خواستند و در مقاطعی از تاریخ نیز فرمانروایان جنوب هند بر سریلانکا حکومت میراندند. چند قدم آن طرفتر همسایه بزرگ دیگر یعنی امپراطوری ایران بود که مرزهایش از هندوستان در شرق تا مدیترانه در غرب امتداد داشت. مردم سریلانکا از قرن اول میلادی با ایرانیان شامل مردمان خراسان بزرگ و آسیای میانه فعلی روابط داشتند. سکه هایی از حکام [[بلخ]] و [[قندهار]] در "روهونا(Ruhuna)" پیدا شده که از این روابط حکایت دارند. در "سیتولپاهوا (Situlpahuwa)" در بخش "هامبانتوتا(The Hambantota district)" نیز سه کتیبه هست که در آنها کلمه "کبوجا(Kaboja (The Kambojas))" حک شده است. کمبوجا مردمی بودند که در بخش غربی قلمرو حکومت موریان زندگی و به زبان فارسی صحبت می کردند (wikipedia). بنا بر قولی دیگر این قوم هندوایرانی احتمالا از نسل ساسانیان و پارتیان بودند که در قرن اول و دوم میلادی شمال غرب هند را اشغال کردند. به هر حال از سوی غرب تجارت در کنترل ایرانیان بود و سریلانکا با آنان تماس داشت. اسناد متعددی ایرانی حکایت می کنند که پادشاه سریلانکا سفیری را با دو هزار قطعه چوب ساج و مقداری مروارید به عنوان هدیه روانه دربار انوشیروان(578-531 میلادی) کرده است.

Farshad در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۸

2024-07-28T12:28:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	=== ~~'''~~روابط خارجی سریلانکا~~'''~~ ===		=== روابط خارجی سریلانکا ===

	==== ~~'''~~عضویت در سازمان های منطقهای و بین المللی~~'''~~ ====		==== عضویت در سازمان های منطقهای و بین المللی ====
	[[سریلانکا]] عضو انجمن همکاری های منطقهای جنوب آسیا(The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC))) (معروف به سارک) شامل کشورهایی مانند هندوستان، بنگلادش، پاکستان، نپال، مالدیو و بوتان و عضو کشورهای مشترک المنافع(The Commonwealth of Nations) و عضو سازمان ملل متحد است(Encarta).<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		[[سریلانکا]] عضو انجمن همکاری های منطقهای جنوب آسیا(The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC))) (معروف به سارک) شامل کشورهایی مانند هندوستان، بنگلادش، پاکستان، نپال، مالدیو و بوتان و عضو کشورهای مشترک المنافع(The Commonwealth of Nations) و عضو سازمان ملل متحد است(Encarta).<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	==== ~~'''~~تاريخچه‌ روابط ایران و سری لانکا:~~'''~~ ====		==== تاريخچه‌ روابط ایران و سری لانکا: ====
	سریلانکا از روزگاران قدیم به علت واقع شدن در مسیر خطوط کشتیرانی شرق، جنوب شرق و غرب آسیا و شمال افریقا مورد توجه همگان به ویژه بازرگانان و قدرتهای بزرگ منطقه ای و بین المللی بوده است. کالاها و محصولات چینی، کامبوج، مالزی، اندونزیایی، هندی، ایرانی، یمنی و مصری در بنادر آن به مقاصد مختلف جابجا می شده است. اهمیت استراتژیک آن سبب رویدادهای تلخ و شیرین مردم این سرزمین در روابط خارجی شان با دیگران شده است. نزدیکترین همسایه این کشور هندوستان است و مردم و مقامات دو کشور پیوسته با هم در تماس و داد و ستد بودهاند. گهگاه که جنگ قدرت بین حکام و پادشاهان محلی بروز میکرده بعضی از آنان از حکام جنوب هند استمداد می خواستند و در مقاطعی از تاریخ نیز فرمانروایان جنوب هند بر سریلانکا حکومت میراندند. چند قدم آن طرفتر همسایه بزرگ دیگر یعنی امپراطوری ایران بود که مرزهایش از هندوستان در شرق تا مدیترانه در غرب امتداد داشت. مردم سریلانکا از قرن اول میلادی با ایرانیان شامل مردمان خراسان بزرگ و آسیای میانه فعلی روابط داشتند. سکه هایی از حکام [[بلخ]] و [[قندهار]] در "روهونا(Ruhuna)" پیدا شده که از این روابط حکایت دارند. در "سیتولپاهوا (Situlpahuwa)" در بخش "هامبانتوتا(The Hambantota district)" نیز سه کتیبه هست که در آنها کلمه "کبوجا(Kaboja (The Kambojas))" حک شده است. کمبوجا مردمی بودند که در بخش غربی قلمرو حکومت موریان زندگی و به زبان فارسی صحبت می کردند (wikipedia). بنا بر قولی دیگر این قوم هندوایرانی احتمالا از نسل ساسانیان و پارتیان بودند که در قرن اول و دوم میلادی شمال غرب هند را اشغال کردند. به هر حال از سوی غرب تجارت در کنترل ایرانیان بود و سریلانکا با آنان تماس داشت. اسناد متعددی ایرانی حکایت می کنند که پادشاه سریلانکا سفیری را با دو هزار قطعه چوب ساج و مقداری مروارید به عنوان هدیه روانه دربار انوشیروان(578-531 میلادی) کرده است.		سریلانکا از روزگاران قدیم به علت واقع شدن در مسیر خطوط کشتیرانی شرق، جنوب شرق و غرب آسیا و شمال افریقا مورد توجه همگان به ویژه بازرگانان و قدرتهای بزرگ منطقه ای و بین المللی بوده است. کالاها و محصولات چینی، کامبوج، مالزی، اندونزیایی، هندی، ایرانی، یمنی و مصری در بنادر آن به مقاصد مختلف جابجا می شده است. اهمیت استراتژیک آن سبب رویدادهای تلخ و شیرین مردم این سرزمین در روابط خارجی شان با دیگران شده است. نزدیکترین همسایه این کشور هندوستان است و مردم و مقامات دو کشور پیوسته با هم در تماس و داد و ستد بودهاند. گهگاه که جنگ قدرت بین حکام و پادشاهان محلی بروز میکرده بعضی از آنان از حکام جنوب هند استمداد می خواستند و در مقاطعی از تاریخ نیز فرمانروایان جنوب هند بر سریلانکا حکومت میراندند. چند قدم آن طرفتر همسایه بزرگ دیگر یعنی امپراطوری ایران بود که مرزهایش از هندوستان در شرق تا مدیترانه در غرب امتداد داشت. مردم سریلانکا از قرن اول میلادی با ایرانیان شامل مردمان خراسان بزرگ و آسیای میانه فعلی روابط داشتند. سکه هایی از حکام [[بلخ]] و [[قندهار]] در "روهونا(Ruhuna)" پیدا شده که از این روابط حکایت دارند. در "سیتولپاهوا (Situlpahuwa)" در بخش "هامبانتوتا(The Hambantota district)" نیز سه کتیبه هست که در آنها کلمه "کبوجا(Kaboja (The Kambojas))" حک شده است. کمبوجا مردمی بودند که در بخش غربی قلمرو حکومت موریان زندگی و به زبان فارسی صحبت می کردند (wikipedia). بنا بر قولی دیگر این قوم هندوایرانی احتمالا از نسل ساسانیان و پارتیان بودند که در قرن اول و دوم میلادی شمال غرب هند را اشغال کردند. به هر حال از سوی غرب تجارت در کنترل ایرانیان بود و سریلانکا با آنان تماس داشت. اسناد متعددی ایرانی حکایت می کنند که پادشاه سریلانکا سفیری را با دو هزار قطعه چوب ساج و مقداری مروارید به عنوان هدیه روانه دربار انوشیروان(578-531 میلادی) کرده است.

خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در بخش دیگر او اسامی بسیاری را یاد می کند که همگی نشان از رفت و آمد گسترده ایرانیان به این سرزمین به خصوص برای زیارت قدمگاه حضرت آدم(ع) دارد، ابن بطوطه نوشته است: (پادشاه معبر) "گفت ... هر چه می خواهی از من بطلب. گفتم از هنگامی که به این جزیره رسیده ام جز زیارت قدمگاه آدم علیه السلام (مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در ذیل آیه در سوره اعراف به نقل از كتاب احتجاج آورده است: مرد شامى از على عليه السلام پرسيد. گرامى ترين سرزمینها روى زمين كجا است؟ حضرت فرموند: سرزمینی است كه آنجا را سرانديب ميخوانند، آدم وقتى از آسمان هبوط كرد، در آنجا فرود آمد. مرحوم علامه می افزاید: در برابر اين روايت ، روايات بسيار نیز زيادى هستند كه می گویند آدم در مكه فرود آمده است. البته می توان بین اين روايات مختلف را این طور جمع كرد که: ممكن است آنجناب از آسمان ابتدا به سرانديب فرود آمده و سپس از سرانديب به سرزمين مكه هبوط كرده باشد. این دو نزول در عرض هم نیستند که چنین جمع کردنی ممكن نباشد (طباطبایی))مرادی ندارم- در آنجا آدم را "بابا" و حوا را "ماما" می نامند – گفت این آسان است. راهنمایی معین می کنیم که ترا به آنجا برساند (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 249)د... سلطان تخت روانی به من بخشید که غلامان وی آنرا به دوش خود حمل می کردند و عده ای دیگر مرکب از چهار تن از جوکیان که همه ساله به زیارت قدم گاه می روند با سه تن از برهمنان را با با ده تن دیگر از کسان خود و پانزده تن مامور حمل آذوقه همراه من کرد. آب در این راه فراوان است. همان روز اول از رودخانه ای که به وسیله پلی که با چوب های خیزران ساخته شده بود، عبور کردیم و آنگاه به منارمندلی رسیدیم که شهری زیبا و در آخر قلمرو سلطان واقع است ... در این شهر فقط یک تن مسلمان وجود داشت که از اهالی خراسان بود و او به علت بیماری در این جا مانده بود و به اتفاق ما حرکت کرد... بعد از آن به کنکار رسیدیم ... در بیرون این شهر مسجد شیخ عثمان شیرازی معروف به چاوش واقع شده است. سلطان این شهر و مردم آن این مسجد را زیارت می کنند و محترم می دارند. شیخ مزبور راهنمای قدم گاه بود (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 250)... از آنجا هم حرکت کرده نخست به هفت مغاره و سپس به مغاره اسکندر و پس از آن به مغاره اصفهانی و سپس به چشمه آبی و خرابه ای رسیدیم. در پای قلعه مزبور خوری هست که به نام غوطه گاه عارفان مشهور می باشد (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 253).. قدمگاه؛ جای پای پدر ما آدم (سلام و درود خدا بر او) بر صخره ای بلند و سیاهی که در محوطه پهناوری واقع است، قرار دارد. جای پا در روی صخره به شکل فرو رفتگی نمودار است و طول آن یازده وجب می باشد... رسم چنان است که زوار سه روز در مغاره خضر می مانند و صبح ها و عصرها به زیارت قدمگاه می روند. ما نیز بهمین ترتیب عمل کردیم. بعد از سه روز به جاده ماما بازگشته به مغاره شیم که همان شیث پسر حضرت آدم باشد، رسیدیم (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 254).... سلطان بلاد معبر، نام او غباث الدین دامغانی است (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 257). شیخ صالح محمد نیشابوری را که یکی از دراویش مولّه(حیدری) می باشد، در آن شهر ملاقات کردم<ref name=":1" />.<ref name=":0" />		در بخش دیگر او اسامی بسیاری را یاد می کند که همگی نشان از رفت و آمد گسترده ایرانیان به این سرزمین به خصوص برای زیارت قدمگاه حضرت آدم(ع) دارد، ابن بطوطه نوشته است: (پادشاه معبر) "گفت ... هر چه می خواهی از من بطلب. گفتم از هنگامی که به این جزیره رسیده ام جز زیارت قدمگاه آدم علیه السلام (مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در ذیل آیه در سوره اعراف به نقل از كتاب احتجاج آورده است: مرد شامى از على عليه السلام پرسيد. گرامى ترين سرزمینها روى زمين كجا است؟ حضرت فرموند: سرزمینی است كه آنجا را سرانديب ميخوانند، آدم وقتى از آسمان هبوط كرد، در آنجا فرود آمد. مرحوم علامه می افزاید: در برابر اين روايت ، روايات بسيار نیز زيادى هستند كه می گویند آدم در مكه فرود آمده است. البته می توان بین اين روايات مختلف را این طور جمع كرد که: ممكن است آنجناب از آسمان ابتدا به سرانديب فرود آمده و سپس از سرانديب به سرزمين مكه هبوط كرده باشد. این دو نزول در عرض هم نیستند که چنین جمع کردنی ممكن نباشد (طباطبایی))مرادی ندارم- در آنجا آدم را "بابا" و حوا را "ماما" می نامند – گفت این آسان است. راهنمایی معین می کنیم که ترا به آنجا برساند (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 249)د... سلطان تخت روانی به من بخشید که غلامان وی آنرا به دوش خود حمل می کردند و عده ای دیگر مرکب از چهار تن از جوکیان که همه ساله به زیارت قدم گاه می روند با سه تن از برهمنان را با با ده تن دیگر از کسان خود و پانزده تن مامور حمل آذوقه همراه من کرد. آب در این راه فراوان است. همان روز اول از رودخانه ای که به وسیله پلی که با چوب های خیزران ساخته شده بود، عبور کردیم و آنگاه به منارمندلی رسیدیم که شهری زیبا و در آخر قلمرو سلطان واقع است ... در این شهر فقط یک تن مسلمان وجود داشت که از اهالی خراسان بود و او به علت بیماری در این جا مانده بود و به اتفاق ما حرکت کرد... بعد از آن به کنکار رسیدیم ... در بیرون این شهر مسجد شیخ عثمان شیرازی معروف به چاوش واقع شده است. سلطان این شهر و مردم آن این مسجد را زیارت می کنند و محترم می دارند. شیخ مزبور راهنمای قدم گاه بود (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 250)... از آنجا هم حرکت کرده نخست به هفت مغاره و سپس به مغاره اسکندر و پس از آن به مغاره اصفهانی و سپس به چشمه آبی و خرابه ای رسیدیم. در پای قلعه مزبور خوری هست که به نام غوطه گاه عارفان مشهور می باشد (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 253).. قدمگاه؛ جای پای پدر ما آدم (سلام و درود خدا بر او) بر صخره ای بلند و سیاهی که در محوطه پهناوری واقع است، قرار دارد. جای پا در روی صخره به شکل فرو رفتگی نمودار است و طول آن یازده وجب می باشد... رسم چنان است که زوار سه روز در مغاره خضر می مانند و صبح ها و عصرها به زیارت قدمگاه می روند. ما نیز بهمین ترتیب عمل کردیم. بعد از سه روز به جاده ماما بازگشته به مغاره شیم که همان شیث پسر حضرت آدم باشد، رسیدیم (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 254).... سلطان بلاد معبر، نام او غباث الدین دامغانی است (ابن بطوطه، موحد، علی محمد, 1370, ص. 257). شیخ صالح محمد نیشابوری را که یکی از دراویش مولّه(حیدری) می باشد، در آن شهر ملاقات کردم<ref name=":1" />.<ref name=":0" />

	===== ~~'''~~روابط سیاسی و اقتصادی در دوره مدرن~~'''~~ =====		===== روابط سیاسی و اقتصادی در دوره مدرن =====
	سال 1341 ایران سفیر خود در پاكستان را به عنوان سفير اكروديته در سریلانکا به مقامات سریلانکایی معرفی کرد. سریلانکا نیز به وسیله سفارتش در پاکستان امور مربوط به روابط دو کشور را پی میگرفت. روابط رسمی دو کشور از طریق نمایندگیهایشان در اسلام آباد جریان داشت تا این که در سال 1354 ايران با افتتاح سفارت در كلمبو به صورت یکجانبه سطح روابطش را بالا برد. سریلانکا تا سال 1990 میلادی در ایران سفارت نداشت.		سال 1341 ایران سفیر خود در پاكستان را به عنوان سفير اكروديته در سریلانکا به مقامات سریلانکایی معرفی کرد. سریلانکا نیز به وسیله سفارتش در پاکستان امور مربوط به روابط دو کشور را پی میگرفت. روابط رسمی دو کشور از طریق نمایندگیهایشان در اسلام آباد جریان داشت تا این که در سال 1354 ايران با افتتاح سفارت در كلمبو به صورت یکجانبه سطح روابطش را بالا برد. سریلانکا تا سال 1990 میلادی در ایران سفارت نداشت.

خط ۲۲:		خط ۲۲:
	به رغم وجود روابط دوستانه فیما بین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بینالمللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هستهاي ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریمهای یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت سریلانکا فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد <ref>. (1391, 11 8). Retrieved 12 11, 1391, from <nowiki>http://isna.ir/fa/news/91120805217/هزینه-تحریم-نفت-ایران-روی-دوش-مردم-سریلانکا</nowiki></ref>'''.'''<ref name=":0" />		به رغم وجود روابط دوستانه فیما بین دو کشور، نماینده سریلانکا در آژانس بینالمللی انرژی اتمی در هنگام طرح موضوع ارجاع پرونده هستهاي ایران به شورای امنیت سازمان ملل به آن رای مثبت داد. این موضوع به عنوان سندی سیاه در تاریخ روابط دو کشور تا ابد باقی خواهد ماند. البته مقامات این کشور در قضیه تحریمهای یکجانبه امریکا علیه ایران با تن دادن به تحریم نفت ایران به دلیل ضعف در برابر فشار خارجی حتی علیه منافع خودشان نیز اقدام کردند؛ چرا که پالایشگاه نفت سریلانکا فقط با نفت ایران سازگار است و به علت خرید نفت از منابع دیگر باعث کاهش کیفیت تولیدات و زیان بیست درصدی این کشور شد <ref>. (1391, 11 8). Retrieved 12 11, 1391, from <nowiki>http://isna.ir/fa/news/91120805217/هزینه-تحریم-نفت-ایران-روی-دوش-مردم-سریلانکا</nowiki></ref>'''.'''<ref name=":0" />

	===== ~~'''~~روابط فرهنگی در چند دهه اخیر~~'''~~ =====		===== روابط فرهنگی در چند دهه اخیر =====
	سال 1364 سفارت جمهوري اسلامي ایران با گشایش دفتری تحت عنوان "وابستگي فرهنگي" در كلمبو به صورت یکجانبه روابط فرهنگي خود را با سریلانکا عملاً آغاز کرد که با امضاي موافقتنامه فرهنگي توسط وزرای فرهنگ دو کشور (سال 1379 و 24 جولاي 2000) این مناسبات شکل رسمی یافت. بر اساس یکی از مواد آن این توافقنامه 5 ساله است و پس از پایان این مدت خود به خود و برای همیشه به مدت یک سال تمديد ميگردد؛ مگر یکی از طرفین شش ماه جلوتر درخواست بازنگری و یا فسخ آن را داده باشد. به هر حال بر اساس این موافقتنامه همکاری طی این چند دهه فضای خوب و مطلوبی برای تعاملات، مبادلات و برنامههای فرهنگی، هنری، دانشگاهی، حوزوی و دینی حاکم بوده و فعالیتهای خوبی انجام شده است.		سال 1364 سفارت جمهوري اسلامي ایران با گشایش دفتری تحت عنوان "وابستگي فرهنگي" در كلمبو به صورت یکجانبه روابط فرهنگي خود را با سریلانکا عملاً آغاز کرد که با امضاي موافقتنامه فرهنگي توسط وزرای فرهنگ دو کشور (سال 1379 و 24 جولاي 2000) این مناسبات شکل رسمی یافت. بر اساس یکی از مواد آن این توافقنامه 5 ساله است و پس از پایان این مدت خود به خود و برای همیشه به مدت یک سال تمديد ميگردد؛ مگر یکی از طرفین شش ماه جلوتر درخواست بازنگری و یا فسخ آن را داده باشد. به هر حال بر اساس این موافقتنامه همکاری طی این چند دهه فضای خوب و مطلوبی برای تعاملات، مبادلات و برنامههای فرهنگی، هنری، دانشگاهی، حوزوی و دینی حاکم بوده و فعالیتهای خوبی انجام شده است.