http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%81%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88 2026-05-27T19:14:54Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%81%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88&diff=70565&oldid=prev 2025-01-28T21:42:42Z

<p><span class="autocomment">نیز نگاه کنید به</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فیگارو تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ مى‌رسید اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به &quot; لو فیگارو کوتیدین&quot; تغییر یافت و به دست &quot; هیپولیت دوویل موسان&quot;(Hippolyte de Villemessant) رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست بالاترین تیراژ را نسبت به سایر روزنامه‌هاى فرانسه به دست آورد. اولین شماره فیگارو در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ رسید. بنابراین از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل جدى‌تر پرداخت.این روزنامه خود را لیبرال می‌دانست و قصد داشت در زمینه رویدادهای سیاسی و فرهنگی فرانسه و جهان اطلاع‌رسانی کند. از 1950 مدیریت آن به &quot; ژان پرووست&quot;(Jean Prouvost) و پس از درگذشت او، به روبر هرسان(Robert Hersant) در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با ایجاد صفحات و ضمیمه‌های موضوعی مانند فیگارو اقتصادی، فیگارو ادبی، زندگی رسانه‌ها، و... نوسازی کرد. او همچنین نخستین کسی بود که ضمیمه‌های مجله‌ای آخر هفته با بهای مناسب را برای این روزنامه در نظر گرفت. فیگارو مگزین در 1978 به بازار آمد و سپس فیگارو مادام و فیگارو تی وی منتشر شدند. او با انتشار این مجلات موفق شد روزنامه‌ای را رونق دوباره بخشد که برخی از کارشناسان مرگ گریز ناپذیر آن را پیش‌بینی می‌کردند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فیگارو تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ مى‌رسید اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به &quot; لو فیگارو کوتیدین&quot; تغییر یافت و به دست &quot; هیپولیت دوویل موسان&quot;(Hippolyte de Villemessant) رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست بالاترین تیراژ را نسبت به سایر روزنامه‌هاى فرانسه به دست آورد. اولین شماره فیگارو در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ رسید. بنابراین از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل جدى‌تر پرداخت.این روزنامه خود را لیبرال می‌دانست و قصد داشت در زمینه رویدادهای سیاسی و فرهنگی فرانسه و جهان اطلاع‌رسانی کند. از 1950 مدیریت آن به &quot; ژان پرووست&quot;(Jean Prouvost) و پس از درگذشت او، به روبر هرسان(Robert Hersant) در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با ایجاد صفحات و ضمیمه‌های موضوعی مانند فیگارو اقتصادی، فیگارو ادبی، زندگی رسانه‌ها، و... نوسازی کرد. او همچنین نخستین کسی بود که ضمیمه‌های مجله‌ای آخر هفته با بهای مناسب را برای این روزنامه در نظر گرفت. فیگارو مگزین در 1978 به بازار آمد و سپس فیگارو مادام و فیگارو تی وی منتشر شدند. او با انتشار این مجلات موفق شد روزنامه‌ای را رونق دوباره بخشد که برخی از کارشناسان مرگ گریز ناپذیر آن را پیش‌بینی می‌کردند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۵میلادی فیگارو به وسیله «روبر هرسان» خریدارى شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه کارلایل ۴۰ درصد از سهام این روزنامه را به دست آورد که بعداً آن را در سال ۲۰۰۲میلادی فروخت. از سال ۲۰۰۴میلادی تاکنون فیگارو تحت مالکیت «سرژ داسو»است. سرژ داسائو یک بازرگان و سیاستمدار محافظه کار است و اداره صنایع هواپیماسازى «هوانوردى داسو» را نیز برعهده دارد. گروه داسائو مالک چندین روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله اکسپرس و فیگارو است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ می‌شود. فیگارو در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله سیاست، فرهنگ، بین‌الملل، ورزش، سرگرمى، سینما و تلویزیون مى‌پردازد و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، تک رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى کاغذ کاهى منتشر مى‌شود. تیراژ این روزنامه طبق آخرین آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه فیگارو داراى ضمایم زیادى با مضامین گوناگون است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: فیگارو اقتصادى، فیگارو سرمایه‌ها، راهنماى فیگارو، فیگارو موسسات، فیگارو ادبى، فیگارو اسکاپ و مادام فیگارو. قیمت هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 یورو به 30/1 یورو افزایش یافت و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر این روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در پاریس نهم قرار دارد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Figaro<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی گورابی، محمدحسین(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار )،</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۵میلادی فیگارو به وسیله «روبر هرسان» خریدارى شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه کارلایل ۴۰ درصد از سهام این روزنامه را به دست آورد که بعداً آن را در سال ۲۰۰۲میلادی فروخت. از سال ۲۰۰۴میلادی تاکنون فیگارو تحت مالکیت «سرژ داسو»است. سرژ داسائو یک بازرگان و سیاستمدار محافظه کار است و اداره صنایع هواپیماسازى «هوانوردى داسو» را نیز برعهده دارد. گروه داسائو مالک چندین روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله اکسپرس و فیگارو است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ می‌شود. فیگارو در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله سیاست، فرهنگ، بین‌الملل، ورزش، سرگرمى، سینما و تلویزیون مى‌پردازد و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، تک رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى کاغذ کاهى منتشر مى‌شود. تیراژ این روزنامه طبق آخرین آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه فیگارو داراى ضمایم زیادى با مضامین گوناگون است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: فیگارو اقتصادى، فیگارو سرمایه‌ها، راهنماى فیگارو، فیگارو موسسات، فیگارو ادبى، فیگارو اسکاپ و مادام فیگارو. قیمت هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 یورو به 30/1 یورو افزایش یافت و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر این روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در پاریس نهم قرار دارد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Figaro&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==منبع اصلی==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نعیمی گورابی، محمدحسین(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار )،</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نویسنده مقاله==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محمدحسین نعیمی‌گورابی</ins></div></td></tr> <!-- diff cache key dmelal-hY7SGReQW:diff:1.41:old-58665:rev-70565:php=table --> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%81%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88&diff=58665&oldid=prev 2024-08-17T12:18:45Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فیگارو(Le Figaro) ،  یکى از مهم‌ترین و قدیمى‌ترین روزنامه‌هاى صبح فرانسه و از بزرگ‌ترین روزنامه‌هاى جهان است که از نظر جهت‌گیرى سیاسى محافظه‌کار و متمایل به جناح راست و در حال حاضر تحت مالکیت شرکت سوک پرس(Socpresse)  است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فیگارو(Le Figaro)،  یکى از مهم‌ترین و قدیمى‌ترین روزنامه‌هاى صبح فرانسه و از بزرگ‌ترین روزنامه‌هاى جهان است که از نظر جهت‌گیرى سیاسى محافظه‌کار و متمایل به جناح راست و در حال حاضر تحت مالکیت شرکت سوک پرس(Socpresse)  است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>روزنامه فیگارو که به زبان فرانسه و در پاریس منتشر مى‌شود، در 1826 به دست &quot; موریس آلوی&quot; و یک رمان‌نویس به نام&quot;آتیین آراگو&quot;(Maurice Alhoy et Étienne Arago) بنیاد نهاده شد. در آغاز به صورت هفته‌نامه و در چهار صفحه به عنوان یک هفته‌نامه طنز و انتقادى منتشر شد و به همین دلیل از ابتداى تاسیس مخاطبین بسیارى پیدا کرد. این روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در نمایشنامه‌های ازدواج فیگارو، آرایشگر شهر سویل و مادر گناهکار نوشته «پیر بو مارشه» اقتباس کرد. شعار این نمایشنامه‌ها نیز این بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، معنایى ندارد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>روزنامه فیگارو که به زبان فرانسه و در پاریس منتشر مى‌شود، در 1826 به دست &quot; موریس آلوی&quot; و یک رمان‌نویس به نام&quot;آتیین آراگو&quot;(Maurice Alhoy et Étienne Arago) بنیاد نهاده شد. در آغاز به صورت هفته‌نامه و در چهار صفحه به عنوان یک هفته‌نامه طنز و انتقادى منتشر شد و به همین دلیل از ابتداى تاسیس مخاطبین بسیارى پیدا کرد. این روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در نمایشنامه‌های ازدواج فیگارو، آرایشگر شهر سویل و مادر گناهکار نوشته «پیر بو مارشه» اقتباس کرد. شعار این نمایشنامه‌ها نیز این بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، معنایى ندارد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فیگارو تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ مى‌رسید اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به " لو فیگارو کوتیدین" تغییر یافت و به دست " هیپولیت دوویل موسان"(Hippolyte de Villemessant) رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست بالاترین تیراژ را نسبت به سایر روزنامه‌هاى فرانسه به دست آورد. اولین شماره فیگارو در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ رسید. بنابراین از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل جدى‌تر پرداخت.این روزنامه خود را لیبرال می‌دانست و قصد داشت در زمینه رویدادهای سیاسی و فرهنگی فرانسه و جهان اطلاع‌رسانی کند. از 1950 مدیریت آن به " ژان پرووست"(Jean Prouvost) و پس از درگذشت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او ، </del>به روبر هرسان(Robert Hersant) در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با ایجاد صفحات و ضمیمه‌های موضوعی مانند فیگارو اقتصادی، فیگارو ادبی، زندگی رسانه‌ها، و... نوسازی کرد. او همچنین نخستین کسی بود که ضمیمه‌های مجله‌ای آخر هفته با بهای مناسب را برای این روزنامه در نظر گرفت. فیگارو مگزین در 1978 به بازار آمد و سپس فیگارو مادام و فیگارو تی وی منتشر شدند. او با انتشار این مجلات موفق شد روزنامه‌ای را رونق دوباره بخشد که برخی از کارشناسان مرگ گریز ناپذیر آن را پیش‌بینی می‌کردند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>فیگارو تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ مى‌رسید اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به " لو فیگارو کوتیدین" تغییر یافت و به دست " هیپولیت دوویل موسان"(Hippolyte de Villemessant) رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست بالاترین تیراژ را نسبت به سایر روزنامه‌هاى فرانسه به دست آورد. اولین شماره فیگارو در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ رسید. بنابراین از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل جدى‌تر پرداخت.این روزنامه خود را لیبرال می‌دانست و قصد داشت در زمینه رویدادهای سیاسی و فرهنگی فرانسه و جهان اطلاع‌رسانی کند. از 1950 مدیریت آن به " ژان پرووست"(Jean Prouvost) و پس از درگذشت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او، </ins>به روبر هرسان(Robert Hersant) در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با ایجاد صفحات و ضمیمه‌های موضوعی مانند فیگارو اقتصادی، فیگارو ادبی، زندگی رسانه‌ها، و... نوسازی کرد. او همچنین نخستین کسی بود که ضمیمه‌های مجله‌ای آخر هفته با بهای مناسب را برای این روزنامه در نظر گرفت. فیگارو مگزین در 1978 به بازار آمد و سپس فیگارو مادام و فیگارو تی وی منتشر شدند. او با انتشار این مجلات موفق شد روزنامه‌ای را رونق دوباره بخشد که برخی از کارشناسان مرگ گریز ناپذیر آن را پیش‌بینی می‌کردند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۵میلادی فیگارو به وسیله «روبر هرسان» خریدارى شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه کارلایل ۴۰ درصد از سهام این روزنامه را به دست آورد که بعداً آن را در سال ۲۰۰۲میلادی فروخت. از سال ۲۰۰۴میلادی تاکنون فیگارو تحت مالکیت «سرژ داسو»است. سرژ داسائو یک بازرگان و سیاستمدار محافظه کار است و اداره صنایع هواپیماسازى «هوانوردى داسو» را نیز برعهده دارد. گروه داسائو مالک چندین روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله اکسپرس و فیگارو است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ می‌شود. فیگارو در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله سیاست، فرهنگ، بین‌الملل، ورزش، سرگرمى، سینما و تلویزیون مى‌پردازد و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، تک رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى کاغذ کاهى منتشر مى‌شود. تیراژ این روزنامه طبق آخرین آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه فیگارو داراى ضمایم زیادى با مضامین گوناگون است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: فیگارو اقتصادى، فیگارو سرمایه‌ها، راهنماى فیگارو، فیگارو موسسات، فیگارو ادبى، فیگارو اسکاپ و مادام فیگارو. قیمت هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 یورو به 30/1 یورو افزایش یافت و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر این روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در پاریس نهم قرار دارد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Figaro&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گورابی ، محمد حسین ، </del>جامعه و فرهنگ فرانسه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، </del>[https://<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">alhoda</del>.ir/ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسسه فرهنگی هنری </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین المللی الهدی</del>] ، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تهران ، 1392 .ص549-550.</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۵میلادی فیگارو به وسیله «روبر هرسان» خریدارى شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه کارلایل ۴۰ درصد از سهام این روزنامه را به دست آورد که بعداً آن را در سال ۲۰۰۲میلادی فروخت. از سال ۲۰۰۴میلادی تاکنون فیگارو تحت مالکیت «سرژ داسو»است. سرژ داسائو یک بازرگان و سیاستمدار محافظه کار است و اداره صنایع هواپیماسازى «هوانوردى داسو» را نیز برعهده دارد. گروه داسائو مالک چندین روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله اکسپرس و فیگارو است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ می‌شود. فیگارو در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله سیاست، فرهنگ، بین‌الملل، ورزش، سرگرمى، سینما و تلویزیون مى‌پردازد و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، تک رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى کاغذ کاهى منتشر مى‌شود. تیراژ این روزنامه طبق آخرین آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه فیگارو داراى ضمایم زیادى با مضامین گوناگون است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: فیگارو اقتصادى، فیگارو سرمایه‌ها، راهنماى فیگارو، فیگارو موسسات، فیگارو ادبى، فیگارو اسکاپ و مادام فیگارو. قیمت هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 یورو به 30/1 یورو افزایش یافت و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر این روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در پاریس نهم قرار دارد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Figaro&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گورابی، محمدحسین(1392). </ins>جامعه و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]. تهران: </ins>[https://<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">www.icro</ins>.ir/ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازمان فرهنگ </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارتباطات اسلامی</ins>] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">( در دست انتشار )</ins>،&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%81%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88&diff=52784&oldid=prev 2024-07-28T19:13:26Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''فيگارو[65]''' يكى </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهم ترين </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قديمى ترين روزنامه هاى </del>صبح <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>و از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بزرگترين روزنامه هاى </del>جهان است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>از نظر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جهت گيرى سياسى محافظه كار </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">متمايل </del>به جناح راست و در حال حاضر تحت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مالكيت شركت سوك </del>پرس<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[66]</del>  است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو(Le Figaro) ،  یکى </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهم‌ترین </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قدیمى‌ترین روزنامه‌هاى </ins>صبح فرانسه و از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بزرگ‌ترین روزنامه‌هاى </ins>جهان است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>از نظر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جهت‌گیرى سیاسى محافظه‌کار </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">متمایل </ins>به جناح راست و در حال حاضر تحت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مالکیت شرکت سوک </ins>پرس<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Socpresse)</ins>  است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>روزنامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو كه </del>به زبان فرانسه و در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاريس </del>منتشر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى شود، </del>در 1826 به دست " <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موريس آلوي</del>" و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يك رمان نويس </del>به نام"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آتيين </del>آراگو"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[67] بنياد </del>نهاده شد. در آغاز به صورت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته نامه </del>و در چهار صفحه به عنوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يك هفته نامه </del>طنز و انتقادى منتشر شد و به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همين دليل </del>از ابتداى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاسيس مخاطبين بسيارى پيدا كرد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمايشنامه های </del>ازدواج <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو، آرايشگر </del>شهر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سويل </del>و مادر گناهکار نوشته <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«پير </del>بو مارشه» اقتباس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرد</del>. شعار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نمايشنامه ها </del>نیز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">معنايى </del>ندارد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>روزنامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو که </ins>به زبان فرانسه و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاریس </ins>منتشر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‌شود، </ins>در 1826 به دست " <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موریس آلوی</ins>" و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک رمان‌نویس </ins>به نام"<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آتیین </ins>آراگو"<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Maurice Alhoy et Étienne Arago) بنیاد </ins>نهاده شد. در آغاز به صورت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌نامه </ins>و در چهار صفحه به عنوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک هفته‌نامه </ins>طنز و انتقادى منتشر شد و به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همین دلیل </ins>از ابتداى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاسیس مخاطبین بسیارى پیدا کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمایشنامه‌های </ins>ازدواج <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو، آرایشگر </ins>شهر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سویل </ins>و مادر گناهکار نوشته <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«پیر </ins>بو مارشه» اقتباس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرد</ins>. شعار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نمایشنامه‌ها </ins>نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">معنایى </ins>ندارد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى رسيد </del>اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به " لو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو كوتيدين</del>" <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تغيير يافت </del>و به دست " <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هيپوليت دوويل </del>موسان"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[68] </del>رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بالاترين تيراژ </del>را نسبت به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساير روزنامه هاى </del>فرانسه به دست آورد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اولين </del>شماره <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسيد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنابراين </del>از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدى تر </del>پرداخت.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه خود را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ليبرال مي دانست </del>و قصد داشت در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمينه رويدادهاي سياسي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگي </del>فرانسه و جهان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اطلاع رساني كند</del>. از 1950 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مديريت </del>آن به " ژان پرووست"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[69] </del>و پس از درگذشت او ، به روبر هرسان<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[70] </del>در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايجاد </del>صفحات و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ضميمه هاي موضوعي </del>مانند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو اقتصادي، فيگارو ادبي، زندگي رسانه ها، </del>و... <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوسازي كرد</del>. او <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همچنين نخستين كسي </del>بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه ضميمه هاي مجله اي </del>آخر هفته با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهاي </del>مناسب را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براي اين </del>روزنامه در نظر گرفت. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو مگزين </del>در 1978 به بازار آمد و سپس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>مادام و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو تي وي </del>منتشر شدند. او با انتشار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>مجلات موفق شد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه اي </del>را رونق دوباره بخشد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه برخي </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كارشناسان </del>مرگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گريز ناپذير </del>آن را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيش بيني مي كردند</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‌رسید </ins>اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به " لو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو کوتیدین</ins>" <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تغییر یافت </ins>و به دست " <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هیپولیت دوویل </ins>موسان"<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Hippolyte de Villemessant) </ins>رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بالاترین تیراژ </ins>را نسبت به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سایر روزنامه‌هاى </ins>فرانسه به دست آورد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اولین </ins>شماره <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسید</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنابراین </ins>از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدى‌تر </ins>پرداخت.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه خود را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لیبرال می‌دانست </ins>و قصد داشت در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمینه رویدادهای سیاسی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگی </ins>فرانسه و جهان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اطلاع‌رسانی کند</ins>. از 1950 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدیریت </ins>آن به " ژان پرووست"<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Jean Prouvost) </ins>و پس از درگذشت او ، به روبر هرسان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Robert Hersant) </ins>در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایجاد </ins>صفحات و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ضمیمه‌های موضوعی </ins>مانند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو اقتصادی، فیگارو ادبی، زندگی رسانه‌ها، </ins>و... <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوسازی کرد</ins>. او <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همچنین نخستین کسی </ins>بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که ضمیمه‌های مجله‌ای </ins>آخر هفته با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهای </ins>مناسب را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای این </ins>روزنامه در نظر گرفت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو مگزین </ins>در 1978 به بازار آمد و سپس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>مادام و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو تی وی </ins>منتشر شدند. او با انتشار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>مجلات موفق شد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌ای </ins>را رونق دوباره بخشد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که برخی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کارشناسان </ins>مرگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گریز ناپذیر </ins>آن را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیش‌بینی می‌کردند</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۵میلادی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وسيله </del>«روبر هرسان» <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خريدارى </del>شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كارلايل </del>۴۰ درصد از سهام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه را به دست آورد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>بعداً آن را در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰۰۲ميلادي </del>فروخت. از سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰۰۴ميلادي تاكنون فيگارو </del>تحت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مالكيت </del>«سرژ داسو»است. سرژ داسائو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يك </del>بازرگان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سياستمدار </del>محافظه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كار </del>است و اداره <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صنايع هواپيماسازى </del>«هوانوردى داسو» را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيز </del>برعهده دارد. گروه داسائو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مالك چندين </del>روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اكسپرس </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می شود</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سياست، </del>فرهنگ، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بين الملل، </del>ورزش، سرگرمى، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سينما </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلويزيون مى پردازد </del>و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تك </del>رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كاغذ كاهى </del>منتشر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى شود</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تيراژ اين </del>روزنامه طبق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آخرين </del>آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>داراى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ضمايم زيادى </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مضامين </del>گوناگون است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه مهمترين </del>آنها عبارتند از: <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>اقتصادى، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو سرمايه ها، </del>راهنماى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو، فيگارو </del>موسسات، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو </del>ادبى، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو اسكاپ </del>و مادام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيگارو</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قيمت </del>هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يورو </del>به 30/1 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يورو افزايش يافت </del>و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاريس </del>نهم قرار دارد.[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">71</del>]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال ۱۹۷۵میلادی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وسیله </ins>«روبر هرسان» <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خریدارى </ins>شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کارلایل </ins>۴۰ درصد از سهام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه را به دست آورد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>بعداً آن را در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰۰۲میلادی </ins>فروخت. از سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۰۰۴میلادی تاکنون فیگارو </ins>تحت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مالکیت </ins>«سرژ داسو»است. سرژ داسائو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک </ins>بازرگان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاستمدار </ins>محافظه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کار </ins>است و اداره <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صنایع هواپیماسازى </ins>«هوانوردى داسو» را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز </ins>برعهده دارد. گروه داسائو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مالک چندین </ins>روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اکسپرس </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شود</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاست، </ins>فرهنگ، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین‌الملل، </ins>ورزش، سرگرمى، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سینما </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلویزیون مى‌پردازد </ins>و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تک </ins>رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاغذ کاهى </ins>منتشر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‌شود</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تیراژ این </ins>روزنامه طبق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آخرین </ins>آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>داراى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ضمایم زیادى </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مضامین </ins>گوناگون است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که مهم‌ترین </ins>آنها عبارتند از: <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>اقتصادى، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو سرمایه‌ها، </ins>راهنماى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو، فیگارو </ins>موسسات، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو </ins>ادبى، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو اسکاپ </ins>و مادام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیگارو</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قیمت </ins>هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یورو </ins>به 30/1 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یورو افزایش یافت </ins>و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاریس </ins>نهم قرار دارد.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Figaro&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی گورابی ، محمد حسین ، جامعه و فرهنگ فرانسه ، [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و بین المللی الهدی] ، تهران ، 1392 .ص549-550.&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نیز نگاه کنید به==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]</ins>]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==کتابشناسی==</ins></div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%81%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88&diff=30973&oldid=prev 2024-04-04T09:24:34Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''فيگارو[65]''' يكى از مهم ترين و قديمى ترين روزنامه هاى صبح فرانسه و از بزرگترين روزنامه هاى جهان است كه از نظر جهت گيرى سياسى محافظه كار و متمايل به جناح راست و در حال حاضر تحت مالكيت شركت سوك پرس[66]  است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''فيگارو[65]''' يكى از مهم ترين و قديمى ترين روزنامه هاى صبح <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و از بزرگترين روزنامه هاى جهان است كه از نظر جهت گيرى سياسى محافظه كار و متمايل به جناح راست و در حال حاضر تحت مالكيت شركت سوك پرس[66]  است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>روزنامه فيگارو كه به زبان فرانسه و در پاريس منتشر مى شود، در 1826 به دست &quot; موريس آلوي&quot; و يك رمان نويس به نام&quot;آتيين آراگو&quot;[67] بنياد نهاده شد. در آغاز به صورت هفته نامه و در چهار صفحه به عنوان يك هفته نامه طنز و انتقادى منتشر شد و به همين دليل از ابتداى تاسيس مخاطبين بسيارى پيدا كرد. اين روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در نمايشنامه های ازدواج فيگارو، آرايشگر شهر سويل و مادر گناهکار نوشته «پير بو مارشه» اقتباس كرد. شعار اين نمايشنامه ها نیز اين بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، معنايى ندارد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>روزنامه فيگارو كه به زبان فرانسه و در پاريس منتشر مى شود، در 1826 به دست &quot; موريس آلوي&quot; و يك رمان نويس به نام&quot;آتيين آراگو&quot;[67] بنياد نهاده شد. در آغاز به صورت هفته نامه و در چهار صفحه به عنوان يك هفته نامه طنز و انتقادى منتشر شد و به همين دليل از ابتداى تاسيس مخاطبين بسيارى پيدا كرد. اين روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در نمايشنامه های ازدواج فيگارو، آرايشگر شهر سويل و مادر گناهکار نوشته «پير بو مارشه» اقتباس كرد. شعار اين نمايشنامه ها نیز اين بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، معنايى ندارد.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%81%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88&diff=30407&oldid=prev 2024-04-01T21:36:28Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;فيگارو[65]&#039;&#039;&#039; يكى از مهم ترين و قديمى ترين روزنامه هاى صبح فرانسه و از بزرگترين روزنامه هاى جهان است كه از نظر جهت گيرى سياسى محافظه كار و متمايل به جناح راست و در حال حاضر تحت مالكيت شركت سوك پرس[66]  است. روزنامه فيگارو كه به زبان فرانسه و در پار...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;فيگارو[65]&#039;&#039;&#039; يكى از مهم ترين و قديمى ترين روزنامه هاى صبح فرانسه و از بزرگترين روزنامه هاى جهان است كه از نظر جهت گيرى سياسى محافظه كار و متمايل به جناح راست و در حال حاضر تحت مالكيت شركت سوك پرس[66]  است.<br /> <br /> روزنامه فيگارو كه به زبان فرانسه و در پاريس منتشر مى شود، در 1826 به دست &quot; موريس آلوي&quot; و يك رمان نويس به نام&quot;آتيين آراگو&quot;[67] بنياد نهاده شد. در آغاز به صورت هفته نامه و در چهار صفحه به عنوان يك هفته نامه طنز و انتقادى منتشر شد و به همين دليل از ابتداى تاسيس مخاطبين بسيارى پيدا كرد. اين روزنامه نام خود را از شخصیت «فیگارو»در نمايشنامه های ازدواج فيگارو، آرايشگر شهر سويل و مادر گناهکار نوشته «پير بو مارشه» اقتباس كرد. شعار اين نمايشنامه ها نیز اين بود:یعنی مدح چاپلوس بدون آزادى انتقاد، معنايى ندارد.<br /> <br /> فيگارو تا سال ۱۸۵۴م به طور نامنظم و نامرتب به چاپ مى رسيد اما در 16 نوامبر 1866 نام آن به &quot; لو فيگارو كوتيدين&quot; تغيير يافت و به دست &quot; هيپوليت دوويل موسان&quot;[68] رونق گرفت و انتشار آن منظم شد و توانست بالاترين تيراژ را نسبت به ساير روزنامه هاى فرانسه به دست آورد. اولين شماره فيگارو در ۱۶نوامبر ۱۸۶۶میلادی با شمارگان  ۵۶ هزار نسخه به چاپ رسيد. بنابراين از حالت طنز خارج شد و به صورت روزنامه به مسائل جدى تر پرداخت.اين روزنامه خود را ليبرال مي دانست و قصد داشت در زمينه رويدادهاي سياسي و فرهنگي فرانسه و جهان اطلاع رساني كند. از 1950 مديريت آن به &quot; ژان پرووست&quot;[69] و پس از درگذشت او ، به روبر هرسان[70] در 1975 سپرده شد.هرسان روزنامه را با ايجاد صفحات و ضميمه هاي موضوعي مانند فيگارو اقتصادي، فيگارو ادبي، زندگي رسانه ها، و... نوسازي كرد. او همچنين نخستين كسي بود كه ضميمه هاي مجله اي آخر هفته با بهاي مناسب را براي اين روزنامه در نظر گرفت. فيگارو مگزين در 1978 به بازار آمد و سپس فيگارو مادام و فيگارو تي وي منتشر شدند. او با انتشار اين مجلات موفق شد روزنامه اي را رونق دوباره بخشد كه برخي از كارشناسان مرگ گريز ناپذير آن را پيش بيني مي كردند.<br /> <br /> در سال ۱۹۷۵میلادی فيگارو به وسيله «روبر هرسان» خريدارى شد و در سال ۱۹۹۹ میلادی گروه كارلايل ۴۰ درصد از سهام اين روزنامه را به دست آورد كه بعداً آن را در سال ۲۰۰۲ميلادي فروخت. از سال ۲۰۰۴ميلادي تاكنون فيگارو تحت مالكيت «سرژ داسو»است. سرژ داسائو يك بازرگان و سياستمدار محافظه كار است و اداره صنايع هواپيماسازى «هوانوردى داسو» را نيز برعهده دارد. گروه داسائو مالك چندين روزنامه و مجله مهم فرانسه از جمله اكسپرس و فيگارو است.از سوم اکتبر 2005م شکل ظاهری این روزنامه پس از سی سال تغییر کرد و عنوان روزنامه با رنگ آبی چاپ می شود. فيگارو در حال حاضر به موضوعات گوناگونى از جمله سياست، فرهنگ، بين الملل، ورزش، سرگرمى، سينما و تلويزيون مى پردازد و عمدتاً در ۲۸ صفحه و به صورت رنگى در صفحات اول و آخر، تك رنگ و دو رنگ در صفحات داخل و در قطع متوسط و بر روى كاغذ كاهى منتشر مى شود. تيراژ اين روزنامه طبق آخرين آمار در سال 2011 میلادی بالغ بر 334406 نسخه در روز است. روزنامه فيگارو داراى ضمايم زيادى با مضامين گوناگون است كه مهمترين آنها عبارتند از: فيگارو اقتصادى، فيگارو سرمايه ها، راهنماى فيگارو، فيگارو موسسات، فيگارو ادبى، فيگارو اسكاپ و مادام فيگارو. قيمت هر نسخه روزنامه از22 دسامبر 2008م از 20/1 يورو به 30/1 يورو افزايش يافت و در حال حاضر 50/1 یورو و شماره آخر هفته 50/4 یورو است. دفتر اين روزنامه در ساختمان شماره 14دربولوار اُسمَن در پاريس نهم قرار دارد.[71]</div>

Samiei