http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86 2026-05-27T10:33:48Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86&diff=70566&oldid=prev 2025-01-28T21:43:11Z

<p><span class="autocomment">نیز نگاه کنید به</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این روزنامه زیر نظر [[ژان پل سارتر]]، سرژ ژولی، فیلیپ گاوی، و برنار لالمان و ژان کلود ورینه راه‌اندازی و نخستین شماره آن در 18 آوریل 1973 منتشر شد و خط مشی آن چپ افراطی بود. سرژ ژولی پس از سارتر مدیریت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستین سال‌های دهه 1980، رویکرد سیاسی لیبراسیون به چپ و سوسیال دموکراسی گرایش یافت. پرداختن این روزنامه به آزادی‌ها، شیوه ساده‌نگاری‌اش، مطالبش درباره مسائل مربوط به خانواده و حاشیه‌نشین‌ها، تیترهای گیرا، پردازش نیشدار رویدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روز، به زودی کلیشه مطبوعات روزانه سراسری را شکست.یا این همه، ده سال طول کشید تا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تیراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان لیبراسیون به 195 هزار نسخه در روز افزایش یافت. در 2002 یک روز پس از نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری، در صفحه نخست لیبراسیون عکسی از ژان ماری لوپن در کنار واژه ساده &quot; نه&quot; منتشر شد که شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این روزنامه زیر نظر [[ژان پل سارتر]]، سرژ ژولی، فیلیپ گاوی، و برنار لالمان و ژان کلود ورینه راه‌اندازی و نخستین شماره آن در 18 آوریل 1973 منتشر شد و خط مشی آن چپ افراطی بود. سرژ ژولی پس از سارتر مدیریت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستین سال‌های دهه 1980، رویکرد سیاسی لیبراسیون به چپ و سوسیال دموکراسی گرایش یافت. پرداختن این روزنامه به آزادی‌ها، شیوه ساده‌نگاری‌اش، مطالبش درباره مسائل مربوط به خانواده و حاشیه‌نشین‌ها، تیترهای گیرا، پردازش نیشدار رویدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روز، به زودی کلیشه مطبوعات روزانه سراسری را شکست.یا این همه، ده سال طول کشید تا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تیراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان لیبراسیون به 195 هزار نسخه در روز افزایش یافت. در 2002 یک روز پس از نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری، در صفحه نخست لیبراسیون عکسی از ژان ماری لوپن در کنار واژه ساده &quot; نه&quot; منتشر شد که شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که بسیارى از روزنامه‌هاى قدیمى و سنتى فرانسه سال‌ها است که ضرر مى‌دهند، بنابراین وضع به گونه‌ای شد که بخش عمده‌اى از سهام لیبراسیون مهم‌ترین روزنامه ارگان چپ‌هاى میانه فرانسوى به ادوارد روتچیلد، بانک‌دار و سرمایه‌دار معروف و وابسته به یکى از خاندان سلطنتى معروف اروپایى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه‌گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنیان‌گذار و رئیس هیأت مدیره لیبراسیون ادعا کرد مالکیت روتچیلد به هیچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان یک روزنامه با گرایشات چپ خدشه‌دار نخواهد کرد. [[روزنامه لیبراسیون]] پس از شورش‌هاى دانشجویى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همکارى روشنفکرانى چون ژان پل سارتر و میشل فوکو شکل گرفت. کارمندان و اعضاى تحریریه لیبراسیون نیز از معامله جدید روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال کرده‌اند. با این حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصمیمات مدیریت را براى خود محفوظ نگاه داشته‌اند. رئیس فدراسیون روزنامه‌نگاران که مقر آن در بروکسل است مى‌گوید: «حتى اگر تلاش کنید یک مرز کاملاً شفاف بین فعالیت‌هاى تحریریه و منابع تجارى روزنامه برقرار کنید باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحریریه مى‌خزد. این مسئله نگران‌کننده است زیرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولی در 30 ژوئن 2006 زیر فشارهای " ادوارد روتچیلد" سهامدار اصلی روزنامه،ناگزیر از کناره‌گیری از مدیریت لیبراسیون شد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Lib%C3%A9ration_(journal)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی گورابی، محمدحسین(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار )،</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که بسیارى از روزنامه‌هاى قدیمى و سنتى فرانسه سال‌ها است که ضرر مى‌دهند، بنابراین وضع به گونه‌ای شد که بخش عمده‌اى از سهام لیبراسیون مهم‌ترین روزنامه ارگان چپ‌هاى میانه فرانسوى به ادوارد روتچیلد، بانک‌دار و سرمایه‌دار معروف و وابسته به یکى از خاندان سلطنتى معروف اروپایى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه‌گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنیان‌گذار و رئیس هیأت مدیره لیبراسیون ادعا کرد مالکیت روتچیلد به هیچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان یک روزنامه با گرایشات چپ خدشه‌دار نخواهد کرد. [[روزنامه لیبراسیون]] پس از شورش‌هاى دانشجویى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همکارى روشنفکرانى چون ژان پل سارتر و میشل فوکو شکل گرفت. کارمندان و اعضاى تحریریه لیبراسیون نیز از معامله جدید روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال کرده‌اند. با این حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصمیمات مدیریت را براى خود محفوظ نگاه داشته‌اند. رئیس فدراسیون روزنامه‌نگاران که مقر آن در بروکسل است مى‌گوید: «حتى اگر تلاش کنید یک مرز کاملاً شفاف بین فعالیت‌هاى تحریریه و منابع تجارى روزنامه برقرار کنید باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحریریه مى‌خزد. این مسئله نگران‌کننده است زیرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولی در 30 ژوئن 2006 زیر فشارهای " ادوارد روتچیلد" سهامدار اصلی روزنامه،ناگزیر از کناره‌گیری از مدیریت لیبراسیون شد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Lib%C3%A9ration_(journal)&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==منبع اصلی==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نعیمی گورابی، محمدحسین(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار )،</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نویسنده مقاله==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محمدحسین نعیمی‌گورابی</ins></div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86&diff=58666&oldid=prev 2024-08-17T12:25:24Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لیبراسیون(Libération) نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در پاریس منتشر می‌شود. روزنامه‌ه‏اى خبرى، سیاسى و اجتماعى است که به وقایع مهم روز اهمیت بسیار مى‏‌دهد. این روزنامه تا سال 1981 میلادی طرفدار چپى‌‏هاى افراطى بود. اما از این سال به بعد با آمدن &quot;سرژژولى&quot;(Serge July) که کم‌تر طرفدار چپ‌هاى افراطى است، تعادلى در مواضع این نشریه پدید آمد. خوانندگان آن بیشتر ازجوانان طبقه مرفه وروشنفکران هستند. این روزنامه ادعا مى‏‌کند مستقل است و به هیچ گروهى وابسته نیست. شمارگان روزانه این نشریه 125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لیبراسیون(Libération) نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در پاریس منتشر می‌شود. روزنامه‌ه‏اى خبرى، سیاسى و اجتماعى است که به وقایع مهم روز اهمیت بسیار مى‏‌دهد. این روزنامه تا سال 1981 میلادی طرفدار چپى‌‏هاى افراطى بود. اما از این سال به بعد با آمدن &quot;سرژژولى&quot;(Serge July) که کم‌تر طرفدار چپ‌هاى افراطى است، تعادلى در مواضع این نشریه پدید آمد. خوانندگان آن بیشتر ازجوانان طبقه مرفه وروشنفکران هستند. این روزنامه ادعا مى‏‌کند مستقل است و به هیچ گروهى وابسته نیست. شمارگان روزانه این نشریه 125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این روزنامه زیر نظر [[ژان پل سارتر]] ، سرژ ژولی، فیلیپ گاوی، و برنار لالمان و ژان کلود ورینه راه‌اندازی و نخستین شماره آن در 18 آوریل 1973 منتشر شد و خط مشی آن چپ افراطی بود. سرژ ژولی پس از سارتر مدیریت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستین سال‌های دهه 1980، رویکرد سیاسی لیبراسیون به چپ و سوسیال دموکراسی گرایش یافت. پرداختن این روزنامه به آزادی‌ها، شیوه ساده‌نگاری‌اش، مطالبش درباره مسائل مربوط به خانواده و حاشیه‌نشین‌ها، تیترهای گیرا، پردازش نیشدار رویدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روز، به زودی کلیشه مطبوعات روزانه سراسری را شکست.یا این همه، ده سال طول کشید تا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تیراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان لیبراسیون به 195 هزار نسخه در روز افزایش یافت. در 2002 یک روز پس از نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری، در صفحه نخست لیبراسیون عکسی از ژان ماری لوپن در کنار واژه ساده " نه" منتشر شد که شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این روزنامه زیر نظر [[ژان پل سارتر]]، سرژ ژولی، فیلیپ گاوی، و برنار لالمان و ژان کلود ورینه راه‌اندازی و نخستین شماره آن در 18 آوریل 1973 منتشر شد و خط مشی آن چپ افراطی بود. سرژ ژولی پس از سارتر مدیریت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستین سال‌های دهه 1980، رویکرد سیاسی لیبراسیون به چپ و سوسیال دموکراسی گرایش یافت. پرداختن این روزنامه به آزادی‌ها، شیوه ساده‌نگاری‌اش، مطالبش درباره مسائل مربوط به خانواده و حاشیه‌نشین‌ها، تیترهای گیرا، پردازش نیشدار رویدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روز، به زودی کلیشه مطبوعات روزانه سراسری را شکست.یا این همه، ده سال طول کشید تا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تیراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان لیبراسیون به 195 هزار نسخه در روز افزایش یافت. در 2002 یک روز پس از نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری، در صفحه نخست لیبراسیون عکسی از ژان ماری لوپن در کنار واژه ساده " نه" منتشر شد که شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که بسیارى از روزنامه‌هاى قدیمى و سنتى فرانسه سال‌ها است که ضرر مى‌دهند، بنابراین وضع به گونه‌ای شد که بخش عمده‌اى از سهام لیبراسیون مهم‌ترین روزنامه ارگان چپ‌هاى میانه فرانسوى به ادوارد روتچیلد، بانک‌دار و سرمایه‌دار معروف و وابسته به یکى از خاندان سلطنتى معروف اروپایى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه‌گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنیان‌گذار و رئیس هیأت مدیره لیبراسیون ادعا کرد مالکیت روتچیلد به هیچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان یک روزنامه با گرایشات چپ خدشه‌دار نخواهد کرد. [[روزنامه لیبراسیون]] پس از شورش‌هاى دانشجویى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همکارى روشنفکرانى چون ژان پل سارتر و میشل فوکو شکل گرفت. کارمندان و اعضاى تحریریه لیبراسیون نیز از معامله جدید روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال کرده‌اند. با این حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصمیمات مدیریت را براى خود محفوظ نگاه داشته‌اند. رئیس فدراسیون روزنامه‌نگاران که مقر آن در بروکسل است مى‌گوید: «حتى اگر تلاش کنید یک مرز کاملاً شفاف بین فعالیت‌هاى تحریریه و منابع تجارى روزنامه برقرار کنید باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحریریه مى‌خزد. این مسئله نگران‌کننده است زیرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولی در 30 ژوئن 2006 زیر فشارهای " ادوارد روتچیلد" سهامدار اصلی روزنامه،ناگزیر از کناره‌گیری از مدیریت لیبراسیون شد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Lib%C3%A9ration_(journal)&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گورابی ، محمد حسین ، </del>جامعه و فرهنگ فرانسه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، </del>[https://<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">alhoda</del>.ir/ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسسه فرهنگی هنری </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین المللی الهدی</del>] ، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تهران ، 1392 .ص551-552.</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که بسیارى از روزنامه‌هاى قدیمى و سنتى فرانسه سال‌ها است که ضرر مى‌دهند، بنابراین وضع به گونه‌ای شد که بخش عمده‌اى از سهام لیبراسیون مهم‌ترین روزنامه ارگان چپ‌هاى میانه فرانسوى به ادوارد روتچیلد، بانک‌دار و سرمایه‌دار معروف و وابسته به یکى از خاندان سلطنتى معروف اروپایى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه‌گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنیان‌گذار و رئیس هیأت مدیره لیبراسیون ادعا کرد مالکیت روتچیلد به هیچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان یک روزنامه با گرایشات چپ خدشه‌دار نخواهد کرد. [[روزنامه لیبراسیون]] پس از شورش‌هاى دانشجویى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همکارى روشنفکرانى چون ژان پل سارتر و میشل فوکو شکل گرفت. کارمندان و اعضاى تحریریه لیبراسیون نیز از معامله جدید روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال کرده‌اند. با این حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصمیمات مدیریت را براى خود محفوظ نگاه داشته‌اند. رئیس فدراسیون روزنامه‌نگاران که مقر آن در بروکسل است مى‌گوید: «حتى اگر تلاش کنید یک مرز کاملاً شفاف بین فعالیت‌هاى تحریریه و منابع تجارى روزنامه برقرار کنید باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحریریه مى‌خزد. این مسئله نگران‌کننده است زیرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولی در 30 ژوئن 2006 زیر فشارهای " ادوارد روتچیلد" سهامدار اصلی روزنامه،ناگزیر از کناره‌گیری از مدیریت لیبراسیون شد.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Lib%C3%A9ration_(journal)&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گورابی، محمدحسین(1392). </ins>جامعه و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]. تهران: </ins>[https://<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">www.icro</ins>.ir/ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازمان فرهنگ </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارتباطات اسلامی</ins>] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">( در دست انتشار )</ins>،&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛[[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86&diff=52788&oldid=prev 2024-07-28T19:15:03Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''</del>لیبراسیون<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''[72]</del>نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>پاریس<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>منتشر می‌شود. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‏اى </del>خبرى، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سياسى </del>و اجتماعى است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وقايع </del>مهم روز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اهميت بسيار مى‏دهد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه تا سال 1981 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميلادي </del>طرفدار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپى‏هاى </del>افراطى بود. اما از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>سال به بعد با آمدن "سرژژولى"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[73] كه كمتر </del>طرفدار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ هاى </del>افراطى است، تعادلى در مواضع <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نشريه پديد </del>آمد. خوانندگان آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيشتر </del>ازجوانان طبقه مرفه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وروشنفكران </del>هستند. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه ادعا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‏كند </del>مستقل است و به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هيچ </del>گروهى وابسته <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيست</del>. شمارگان روزانه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نشريه </del>125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>لیبراسیون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Libération) </ins>نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در پاریس منتشر می‌شود. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌ه‏اى </ins>خبرى، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسى </ins>و اجتماعى است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وقایع </ins>مهم روز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اهمیت بسیار مى‏‌دهد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه تا سال 1981 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میلادی </ins>طرفدار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپى‌‏هاى </ins>افراطى بود. اما از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>سال به بعد با آمدن "سرژژولى"<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Serge July) که کم‌تر </ins>طرفدار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ‌هاى </ins>افراطى است، تعادلى در مواضع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نشریه پدید </ins>آمد. خوانندگان آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیشتر </ins>ازجوانان طبقه مرفه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وروشنفکران </ins>هستند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه ادعا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‏‌کند </ins>مستقل است و به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هیچ </ins>گروهى وابسته <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیست</ins>. شمارگان روزانه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نشریه </ins>125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زير </del>نظر [[ژان پل سارتر]] ، سرژ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژولي، فيليپ گاوي، </del>و برنار لالمان و ژان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كلود ورينه راه اندازي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستين </del>شماره آن در 18 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آوريل </del>1973 منتشر شد و خط <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مشي ان </del>چپ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افراطي </del>بود. سرژ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژولي </del>پس از سارتر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مديريت </del>روزنامه را بر عهده گرفت. در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستين سال هاي </del>دهه 1980، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رويكرد سياسي ليبراسيون </del>به چپ و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوسيال دموكراسي گرايش يافت</del>. پرداختن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>روزنامه به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزادي ها، شيوه ساده نگاري اش، </del>مطالبش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در باره </del>مسائل مربوط به خانواده و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حاشيه نشين ها، تيترهاي گيرا، </del>پردازش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيشدار رويدادهاي سياسي، اجتماعي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگي </del>روز، به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زودي كليشه </del>مطبوعات روزانه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سراسري </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شكست</del>.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يا اين </del>همه، ده سال طول <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كشيدتا </del>روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تيراژش </del>به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ليبراسيون </del>به 195 هزار نسخه در روز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افزايش يافت</del>. در 2002 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يك </del>روز پس از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستين </del>دور انتخابات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رياست جمهوري، </del>در صفحه نخست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ليبراسيون عكسي </del>از ژان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماري </del>لوپن در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كنار </del>واژه ساده " نه" منتشر شد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زیر </ins>نظر [[ژان پل سارتر]] ، سرژ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژولی، فیلیپ گاوی، </ins>و برنار لالمان و ژان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کلود ورینه راه‌اندازی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستین </ins>شماره آن در 18 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آوریل </ins>1973 منتشر شد و خط <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مشی آن </ins>چپ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افراطی </ins>بود. سرژ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژولی </ins>پس از سارتر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدیریت </ins>روزنامه را بر عهده گرفت. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستین سال‌های </ins>دهه 1980، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رویکرد سیاسی لیبراسیون </ins>به چپ و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوسیال دموکراسی گرایش یافت</ins>. پرداختن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>روزنامه به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آزادی‌ها، شیوه ساده‌نگاری‌اش، </ins>مطالبش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درباره </ins>مسائل مربوط به خانواده و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حاشیه‌نشین‌ها، تیترهای گیرا، </ins>پردازش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیشدار رویدادهای سیاسی، اجتماعی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگی </ins>روز، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زودی کلیشه </ins>مطبوعات روزانه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سراسری </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شکست</ins>.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یا این </ins>همه، ده سال طول <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشید تا </ins>روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تیراژش </ins>به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لیبراسیون </ins>به 195 هزار نسخه در روز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افزایش یافت</ins>. در 2002 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک </ins>روز پس از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستین </ins>دور انتخابات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ریاست جمهوری، </ins>در صفحه نخست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لیبراسیون عکسی </ins>از ژان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماری </ins>لوپن در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنار </ins>واژه ساده " نه" منتشر شد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بسيارى </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه هاى قديمى </del>و سنتى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] سال ها </del>است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>ضرر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى دهند، </del>بنابراین وضع به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گونه ای </del>شد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>بخش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمده اى </del>از سهام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ليبراسيون مهم ترين </del>روزنامه ارگان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ هاى ميانه </del>فرانسوى به ادوارد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روتچيلد، بانکدار </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرمایه دار </del>معروف و وابسته به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يكى </del>از خاندان سلطنتى معروف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اروپايى </del>واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرمایه گذاری </del>به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنيان گذار </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رئيس هيأت مديره ليبراسيون </del>ادعا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرد مالكيت روتچيلد </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هيچ </del>وجه اعتبار روزنامه را به عنوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يك </del>روزنامه با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گرايشات </del>چپ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خدشه دار </del>نخواهد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرد</del>. روزنامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ليبراسيون </del>پس از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورش هاى دانشجويى </del>سال ۱۹۶۸ در فرانسه با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همكارى روشنفكرانى </del>چون ژان پل سارتر و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميشل فوكو شكل </del>گرفت. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كارمندان </del>و اعضاى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تحريريه ليبراسيون نيز </del>از معامله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جديد </del>روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرده اند</del>. با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>حال آنها هنوز حق وتو نسبت به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصميمات مديريت </del>را براى خود محفوظ نگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">داشته اند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رئيس فدراسيون روزنامه نگاران كه </del>مقر آن در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بروكسل </del>است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى گويد</del>: «حتى اگر تلاش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كنيد يك </del>مرز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كاملاً </del>شفاف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بين فعاليت هاى تحريريه </del>و منابع تجارى روزنامه برقرار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كنيد </del>باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تحريريه مى خزد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>مسئله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگران كننده </del>است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زيرا </del>باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژولي </del>در 30 ژوئن 2006 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زير فشارهاي </del>" ادوارد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روتچيلد</del>" سهامدار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اصلي روزنامه،ناگزير </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كناره گيري </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مديريت ليبراسيون </del>شد.[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">74</del>]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بسیارى </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌هاى قدیمى </ins>و سنتى فرانسه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال‌ها </ins>است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>ضرر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‌دهند، </ins>بنابراین وضع به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گونه‌ای </ins>شد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>بخش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمده‌اى </ins>از سهام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لیبراسیون مهم‌ترین </ins>روزنامه ارگان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ‌هاى میانه </ins>فرانسوى به ادوارد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روتچیلد، بانک‌دار </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرمایه‌دار </ins>معروف و وابسته به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یکى </ins>از خاندان سلطنتى معروف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اروپایى </ins>واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرمایه‌گذاری </ins>به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنیان‌گذار </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رئیس هیأت مدیره لیبراسیون </ins>ادعا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرد مالکیت روتچیلد </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هیچ </ins>وجه اعتبار روزنامه را به عنوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک </ins>روزنامه با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گرایشات </ins>چپ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خدشه‌دار </ins>نخواهد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>روزنامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لیبراسیون]] </ins>پس از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورش‌هاى دانشجویى </ins>سال ۱۹۶۸ در فرانسه با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همکارى روشنفکرانى </ins>چون ژان پل سارتر و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میشل فوکو شکل </ins>گرفت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کارمندان </ins>و اعضاى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تحریریه لیبراسیون نیز </ins>از معامله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدید </ins>روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرده‌اند</ins>. با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>حال آنها هنوز حق وتو نسبت به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصمیمات مدیریت </ins>را براى خود محفوظ نگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">داشته‌اند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رئیس فدراسیون روزنامه‌نگاران که </ins>مقر آن در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بروکسل </ins>است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مى‌گوید</ins>: «حتى اگر تلاش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنید یک </ins>مرز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاملاً </ins>شفاف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین فعالیت‌هاى تحریریه </ins>و منابع تجارى روزنامه برقرار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنید </ins>باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تحریریه مى‌خزد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>مسئله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نگران‌کننده </ins>است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زیرا </ins>باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژولی </ins>در 30 ژوئن 2006 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زیر فشارهای </ins>" ادوارد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روتچیلد</ins>" سهامدار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اصلی روزنامه،ناگزیر </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کناره‌گیری </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدیریت لیبراسیون </ins>شد.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://fr.wikipedia.org/wiki/Lib%C3%A9ration_(journal)&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی گورابی ، محمد حسین ، جامعه و فرهنگ فرانسه ، [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و بین المللی الهدی] ، تهران ، 1392 .ص551-552.&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نیز نگاه کنید به==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در اتیوپی]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]] ؛</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[روزنامه در ژاپن]] ؛ [[روزنامه های زیمبابوه]]؛ [[روزنامه های اردن]]؛ [[روزنامه ها در قطر]</ins>]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==کتابشناسی==</ins></div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86&diff=30977&oldid=prev 2024-04-04T09:27:00Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''لیبراسیون'''[72]نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در پاریس منتشر می‌شود. روزنامه‏اى خبرى، سياسى و اجتماعى است كه به وقايع مهم روز اهميت بسيار مى‏دهد. اين روزنامه تا سال 1981 ميلادي طرفدار چپى‏هاى افراطى بود. اما از اين سال به بعد با آمدن "سرژژولى"[73] كه كمتر طرفدار چپ هاى افراطى است، تعادلى در مواضع اين نشريه پديد آمد. خوانندگان آن بيشتر ازجوانان طبقه مرفه وروشنفكران هستند. اين روزنامه ادعا مى‏كند مستقل است و به هيچ گروهى وابسته نيست. شمارگان روزانه اين نشريه 125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''لیبراسیون'''[72]نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>پاریس<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>منتشر می‌شود. روزنامه‏اى خبرى، سياسى و اجتماعى است كه به وقايع مهم روز اهميت بسيار مى‏دهد. اين روزنامه تا سال 1981 ميلادي طرفدار چپى‏هاى افراطى بود. اما از اين سال به بعد با آمدن "سرژژولى"[73] كه كمتر طرفدار چپ هاى افراطى است، تعادلى در مواضع اين نشريه پديد آمد. خوانندگان آن بيشتر ازجوانان طبقه مرفه وروشنفكران هستند. اين روزنامه ادعا مى‏كند مستقل است و به هيچ گروهى وابسته نيست. شمارگان روزانه اين نشريه 125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين روزنامه زير نظر ژان پل سارتر ، سرژ ژولي، فيليپ گاوي، و برنار لالمان و ژان كلود ورينه راه اندازي و نخستين شماره آن در 18 آوريل 1973 منتشر شد و خط مشي ان چپ افراطي بود. سرژ ژولي پس از سارتر مديريت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستين سال هاي دهه 1980، رويكرد سياسي ليبراسيون به چپ و سوسيال دموكراسي گرايش يافت. پرداختن اين روزنامه به آزادي ها، شيوه ساده نگاري اش، مطالبش در باره مسائل مربوط به خانواده و حاشيه نشين ها، تيترهاي گيرا، پردازش نيشدار رويدادهاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي روز، به زودي كليشه مطبوعات روزانه سراسري را شكست.يا اين همه، ده سال طول كشيدتا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تيراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان ليبراسيون به 195 هزار نسخه در روز افزايش يافت. در 2002 يك روز پس از نخستين دور انتخابات رياست جمهوري، در صفحه نخست ليبراسيون عكسي از ژان ماري لوپن در كنار واژه ساده " نه" منتشر شد كه شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين روزنامه زير نظر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ژان پل سارتر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>، سرژ ژولي، فيليپ گاوي، و برنار لالمان و ژان كلود ورينه راه اندازي و نخستين شماره آن در 18 آوريل 1973 منتشر شد و خط مشي ان چپ افراطي بود. سرژ ژولي پس از سارتر مديريت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستين سال هاي دهه 1980، رويكرد سياسي ليبراسيون به چپ و سوسيال دموكراسي گرايش يافت. پرداختن اين روزنامه به آزادي ها، شيوه ساده نگاري اش، مطالبش در باره مسائل مربوط به خانواده و حاشيه نشين ها، تيترهاي گيرا، پردازش نيشدار رويدادهاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي روز، به زودي كليشه مطبوعات روزانه سراسري را شكست.يا اين همه، ده سال طول كشيدتا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تيراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان ليبراسيون به 195 هزار نسخه در روز افزايش يافت. در 2002 يك روز پس از نخستين دور انتخابات رياست جمهوري، در صفحه نخست ليبراسيون عكسي از ژان ماري لوپن در كنار واژه ساده " نه" منتشر شد كه شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که بسيارى از روزنامه هاى قديمى و سنتى فرانسه سال ها است كه ضرر مى دهند، بنابراین وضع به گونه ای شد كه بخش عمده اى از سهام ليبراسيون مهم ترين روزنامه ارگان چپ هاى ميانه فرانسوى به ادوارد روتچيلد، بانکدار و سرمایه دار معروف و وابسته به يكى از خاندان سلطنتى معروف اروپايى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنيان گذار و رئيس هيأت مديره ليبراسيون ادعا كرد مالكيت روتچيلد به هيچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان يك روزنامه با گرايشات چپ خدشه دار نخواهد كرد. روزنامه ليبراسيون پس از شورش هاى دانشجويى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همكارى روشنفكرانى چون ژان پل سارتر و ميشل فوكو شكل گرفت. كارمندان و اعضاى تحريريه ليبراسيون نيز از معامله جديد روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال كرده اند. با اين حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصميمات مديريت را براى خود محفوظ نگاه داشته اند. رئيس فدراسيون روزنامه نگاران كه مقر آن در بروكسل است مى گويد: «حتى اگر تلاش كنيد يك مرز كاملاً شفاف بين فعاليت هاى تحريريه و منابع تجارى روزنامه برقرار كنيد باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحريريه مى خزد. اين مسئله نگران كننده است زيرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولي در 30 ژوئن 2006 زير فشارهاي " ادوارد روتچيلد" سهامدار اصلي روزنامه،ناگزير از كناره گيري از مديريت ليبراسيون شد.[74]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از آنجا که بسيارى از روزنامه هاى قديمى و سنتى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>سال ها است كه ضرر مى دهند، بنابراین وضع به گونه ای شد كه بخش عمده اى از سهام ليبراسيون مهم ترين روزنامه ارگان چپ هاى ميانه فرانسوى به ادوارد روتچيلد، بانکدار و سرمایه دار معروف و وابسته به يكى از خاندان سلطنتى معروف اروپايى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنيان گذار و رئيس هيأت مديره ليبراسيون ادعا كرد مالكيت روتچيلد به هيچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان يك روزنامه با گرايشات چپ خدشه دار نخواهد كرد. روزنامه ليبراسيون پس از شورش هاى دانشجويى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همكارى روشنفكرانى چون ژان پل سارتر و ميشل فوكو شكل گرفت. كارمندان و اعضاى تحريريه ليبراسيون نيز از معامله جديد روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال كرده اند. با اين حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصميمات مديريت را براى خود محفوظ نگاه داشته اند. رئيس فدراسيون روزنامه نگاران كه مقر آن در بروكسل است مى گويد: «حتى اگر تلاش كنيد يك مرز كاملاً شفاف بين فعاليت هاى تحريريه و منابع تجارى روزنامه برقرار كنيد باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحريريه مى خزد. اين مسئله نگران كننده است زيرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولي در 30 ژوئن 2006 زير فشارهاي " ادوارد روتچيلد" سهامدار اصلي روزنامه،ناگزير از كناره گيري از مديريت ليبراسيون شد.[74]</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86&diff=30408&oldid=prev 2024-04-01T21:37:29Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;لیبراسیون&#039;&#039;&#039;[72]نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در پاریس منتشر می‌شود. روزنامه‏اى خبرى، سياسى و اجتماعى است كه به وقايع مهم روز اهميت بسيار مى‏دهد. اين روزنامه تا سال 1981 ميلادي طرفدار چپى‏هاى افراطى بود. اما از اين سال به بعد با آمدن &quot;سرژژول...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;لیبراسیون&#039;&#039;&#039;[72]نام روزنامه فرانسوی‌زبان است که در پاریس منتشر می‌شود. روزنامه‏اى خبرى، سياسى و اجتماعى است كه به وقايع مهم روز اهميت بسيار مى‏دهد. اين روزنامه تا سال 1981 ميلادي طرفدار چپى‏هاى افراطى بود. اما از اين سال به بعد با آمدن &quot;سرژژولى&quot;[73] كه كمتر طرفدار چپ هاى افراطى است، تعادلى در مواضع اين نشريه پديد آمد. خوانندگان آن بيشتر ازجوانان طبقه مرفه وروشنفكران هستند. اين روزنامه ادعا مى‏كند مستقل است و به هيچ گروهى وابسته نيست. شمارگان روزانه اين نشريه 125113 هزار در سال 2011 بود و قیمت آن 50/1 یورو است.<br /> <br /> اين روزنامه زير نظر ژان پل سارتر ، سرژ ژولي، فيليپ گاوي، و برنار لالمان و ژان كلود ورينه راه اندازي و نخستين شماره آن در 18 آوريل 1973 منتشر شد و خط مشي ان چپ افراطي بود. سرژ ژولي پس از سارتر مديريت روزنامه را بر عهده گرفت. در نخستين سال هاي دهه 1980، رويكرد سياسي ليبراسيون به چپ و سوسيال دموكراسي گرايش يافت. پرداختن اين روزنامه به آزادي ها، شيوه ساده نگاري اش، مطالبش در باره مسائل مربوط به خانواده و حاشيه نشين ها، تيترهاي گيرا، پردازش نيشدار رويدادهاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي روز، به زودي كليشه مطبوعات روزانه سراسري را شكست.يا اين همه، ده سال طول كشيدتا روزنامه موانع را پشت سر بگذارد و تيراژش به صد هزار نسخه در 1984 برسد.چهار سال پس از آن، شمارگان ليبراسيون به 195 هزار نسخه در روز افزايش يافت. در 2002 يك روز پس از نخستين دور انتخابات رياست جمهوري، در صفحه نخست ليبراسيون عكسي از ژان ماري لوپن در كنار واژه ساده &quot; نه&quot; منتشر شد كه شمارگان آن را به 700 هزار نسخه رساند.<br /> <br /> از آنجا که بسيارى از روزنامه هاى قديمى و سنتى فرانسه سال ها است كه ضرر مى دهند، بنابراین وضع به گونه ای شد كه بخش عمده اى از سهام ليبراسيون مهم ترين روزنامه ارگان چپ هاى ميانه فرانسوى به ادوارد روتچيلد، بانکدار و سرمایه دار معروف و وابسته به يكى از خاندان سلطنتى معروف اروپايى واگذار شد.  ادوارد روتچیلد 38.87 درصد سهام لیبراسیون را با یک سرمایه گذاری به دست آورد و سهامدار عمده این روزنامه شده است. کارکنان لیبراسیون 18.45 درصد سهام این روزنامه را در اختیار دارند. سرژ ژولى بنيان گذار و رئيس هيأت مديره ليبراسيون ادعا كرد مالكيت روتچيلد به هيچ وجه اعتبار روزنامه را به عنوان يك روزنامه با گرايشات چپ خدشه دار نخواهد كرد. روزنامه ليبراسيون پس از شورش هاى دانشجويى سال ۱۹۶۸ در فرانسه با همكارى روشنفكرانى چون ژان پل سارتر و ميشل فوكو شكل گرفت. كارمندان و اعضاى تحريريه ليبراسيون نيز از معامله جديد روزنامه با شاهزاده فرانسوى استقبال كرده اند. با اين حال آنها هنوز حق وتو نسبت به تصميمات مديريت را براى خود محفوظ نگاه داشته اند. رئيس فدراسيون روزنامه نگاران كه مقر آن در بروكسل است مى گويد: «حتى اگر تلاش كنيد يك مرز كاملاً شفاف بين فعاليت هاى تحريريه و منابع تجارى روزنامه برقرار كنيد باز هم خودسانسورى آرام آرام به درون تحريريه مى خزد. اين مسئله نگران كننده است زيرا باعث نابودى استقلال روزنامه خواهد شد». بالاخره سرژ ژولي در 30 ژوئن 2006 زير فشارهاي &quot; ادوارد روتچيلد&quot; سهامدار اصلي روزنامه،ناگزير از كناره گيري از مديريت ليبراسيون شد.[74]</div>

Samiei