زبان و ادبیات اوکراین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samiei: /* میکولا زروف و نئوکلاسیسم اوکراینی */

2024-06-06T18:26:30Z

میکولا زروف و نئوکلاسیسم اوکراینی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۶
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	==== تاراس شفچنکو، پانتلیمون کولیش و رمانتیسم اوکراینی ====		==== تاراس شفچنکو، پانتلیمون کولیش و رمانتیسم اوکراینی ====
	تاراس شفچنکو(1861 -1814م) و پانتلیمون کولیش (1897 – 1819م) نامدارترین نمایندگان نهضت رمانتیسم اوکراین به شمار می آیند. نهضتی که در ابعادی وسیع، هویت ملی اوکراینی جدید را متبلور کرد. شاعر و هنرمند برونگرا، اجتماعی و پرشور، شفچنکو، شاعر مشهور ملی اوکراین شد و اندیشمند درونگرا و گوشه گیر، کولیش را ‌بیش‌تر توده گرایان معاصرش به دلیل آثار بحث انگیز و جدی و افکار نخبه گرایانه اش محکوم کرده اند. هر چند در مباحث ادبی سال 1925 میکولا خویلووی، از کولیش به عنوان اندیشمند راستین اروپای دفاع کرد.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص16و17</ref>		تاراس شفچنکو(1861 -1814م) و پانتلیمون کولیش (1897 – 1819م) نامدارترین نمایندگان نهضت رمانتیسم اوکراین به شمار می آیند. نهضتی که در ابعادی وسیع، هویت ملی اوکراینی جدید را متبلور کرد. شاعر و هنرمند برونگرا، اجتماعی و پرشور، شفچنکو، شاعر مشهور ملی اوکراین شد و اندیشمند درونگرا و گوشه گیر، کولیش را ‌بیش‌تر توده گرایان معاصرش به دلیل آثار بحث انگیز و جدی و افکار نخبه گرایانه اش محکوم کرده اند. هر چند در مباحث ادبی سال 1925 میکولا خویلووی، از کولیش به عنوان اندیشمند راستین اروپای دفاع کرد.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران: انتشارات سخنوران، ص16و17</ref>

	==== انجمن برادری سنت سریل و متودیوس ====		==== انجمن برادری سنت سریل و متودیوس ====
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	==== [[میخائیلو پاولیک]] ====		==== [[میخائیلو پاولیک]] ====
	[[میخائیلو پاولیک]](Mykhailo Pavlyk)(1915- 1853م)، شخصیت سوسیالیست گالیسیایی، ناشر و فعال سیاسی، دوست صمیمی و همکار [[ایوان فرانکو]] بود. این دو سوسیالیست دوستدار [[اوکراین]]، تحت تاثیر آموزه‌های دراهومانوف بودند. پاولیک بارها و بارها محاکمه، زندانی و منزوی شد اما به فعالیت‌های ساسی اجتماعی و ادبی خود در کنار فرانکو ادامه داد<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص19و20</ref>.		[[میخائیلو پاولیک]](Mykhailo Pavlyk)(1915- 1853م)، شخصیت سوسیالیست گالیسیایی، ناشر و فعال سیاسی، دوست صمیمی و همکار [[ایوان فرانکو]] بود. این دو سوسیالیست دوستدار [[اوکراین]]، تحت تاثیر آموزه‌های دراهومانوف بودند. پاولیک بارها و بارها محاکمه، زندانی و منزوی شد اما به فعالیت‌های ساسی اجتماعی و ادبی خود در کنار فرانکو ادامه داد<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران: انتشارات سخنوران، ص19و20</ref>.

	==== [[السیا اوکراینکا]](1913-1871م) ====		==== [[السیا اوکراینکا]](1913-1871م) ====
خط ۸۶:		خط ۸۶:

	==== [[پاولو تچینا]] ====		==== [[پاولو تچینا]] ====
	[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص 28</ref>.		[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران: انتشارات سخنوران، ص 28</ref>.

	==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====		==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====

Samiei: /* کتابشناسی */

2024-06-06T18:18:51Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	شکوفایی ادبیات اوکراینی در دوره موسوم به روس کیفی، مدیون سنت غنی شفاهی عامیانه و اشاعه متون دینی ترجمه شده از زبان‌های دیگر بود. قدیمی ترین و شایان ذکرترین اثر تعلیمی، نوشته ایلاریون پایتخت نشین(Metropolitan Ilarion](1050)) است. نوع لطیف تر ادبیات تعلیمی را می توان در آثار متعدد زندگی نامه ای یافت که شرح زندگی قدیسانی است که به تقلید از زندگی نامه‌های ترجمه شده نگاشته شده است. این زندگی نامه‌ها عبارتند از: زندگی نامه سنت آنتونی غارها (Saint Anthony of the caves)، سنت ولادیمیر بزرگ(Saint Vladimir the Great)، سنت پرنسس الگا (Saint Princess Olha) که در یک مجموعه گردآوری شده است. قابل توجه ترین مجموعه زندگی نامه در دوره کی یفی است و مجموعه داستان‌هایی درباره راهبان صومعه غارهای کی یف است و نسخه اصلی آن پس از سال 1215 تحت سرپرستس دو راهب دیر، سایمون(Monk Simon) و پولیکارپ(Monk Polikarp) نوشته شده است که از قالب نامه نگاری به عنوان شیوه ای ادبی بهره جسته اند. نامه‌ها شامل بیست قصه درباره راهبان نیکوکار یا گناهکار دیر بر اساس افسانه‌های شفاهی و منابع مکتوب متعددی همچون زندگی سنت آنتونی غارها و وقایع غارهای کی یف و وقایع راستوف پدید آمده است که نسخه‌های آن به دست ما نرسیده است.بسیاری از متون اصلی مربوط به وقایع تاریخی سده یازدهم است و شامل برخی شرح کوتاه وقایع تا برخی متون رمان گونه همچون رمان موسای مجارستانی است. این نوشته‌های جعلی نیز همانند قصه‌های ترجمه شده، در بین مردم شایع بود. نخستین سفرنامه نوشته هکومن دانیلو نیز مشهور بود. هر چند بی نظیرترین و برجسته ترین یادگار ادبی دیرسال اوکراین، حماسه غیر دینی داستان نبرد ایگور (1187) است.		شکوفایی ادبیات اوکراینی در دوره موسوم به روس کیفی، مدیون سنت غنی شفاهی عامیانه و اشاعه متون دینی ترجمه شده از زبان‌های دیگر بود. قدیمی ترین و شایان ذکرترین اثر تعلیمی، نوشته ایلاریون پایتخت نشین(Metropolitan Ilarion](1050)) است. نوع لطیف تر ادبیات تعلیمی را می توان در آثار متعدد زندگی نامه ای یافت که شرح زندگی قدیسانی است که به تقلید از زندگی نامه‌های ترجمه شده نگاشته شده است. این زندگی نامه‌ها عبارتند از: زندگی نامه سنت آنتونی غارها (Saint Anthony of the caves)، سنت ولادیمیر بزرگ(Saint Vladimir the Great)، سنت پرنسس الگا (Saint Princess Olha) که در یک مجموعه گردآوری شده است. قابل توجه ترین مجموعه زندگی نامه در دوره کی یفی است و مجموعه داستان‌هایی درباره راهبان صومعه غارهای کی یف است و نسخه اصلی آن پس از سال 1215 تحت سرپرستس دو راهب دیر، سایمون(Monk Simon) و پولیکارپ(Monk Polikarp) نوشته شده است که از قالب نامه نگاری به عنوان شیوه ای ادبی بهره جسته اند. نامه‌ها شامل بیست قصه درباره راهبان نیکوکار یا گناهکار دیر بر اساس افسانه‌های شفاهی و منابع مکتوب متعددی همچون زندگی سنت آنتونی غارها و وقایع غارهای کی یف و وقایع راستوف پدید آمده است که نسخه‌های آن به دست ما نرسیده است.بسیاری از متون اصلی مربوط به وقایع تاریخی سده یازدهم است و شامل برخی شرح کوتاه وقایع تا برخی متون رمان گونه همچون رمان موسای مجارستانی است. این نوشته‌های جعلی نیز همانند قصه‌های ترجمه شده، در بین مردم شایع بود. نخستین سفرنامه نوشته هکومن دانیلو نیز مشهور بود. هر چند بی نظیرترین و برجسته ترین یادگار ادبی دیرسال اوکراین، حماسه غیر دینی داستان نبرد ایگور (1187) است.

	نخستین نمونه‌های ادبیات دوران روس کی یفی در کلیسای اسلاوی پدید آمده و از سده یازدهم تا سیزدهم میلادی دارای نفوذ و اعتبار ویژه ای بوده است. این امربدین دلیل بود که در آن دوره،کلیسا مرکز آموزش بود. کلیسا دارای مجموعه انبوهی از ترجمه‌هایی از زبان یونانی بود که برای مردم اسلاوی زبان نوشته شده بود. وجود این ادبیات،تغییر کیش کشور به آیین مسیحیت اسلاوهای شرقی را آسان و آنان را با فلسفه، دانش و تاریخ نگاری ابتدایی یونانی آشنا نمود، بدون این که نیازی به آموختن زبان یونانی داشته باشند. ادبیات غیر دینی نیز جایگاه سترگی داشت. نستور وقایع نگار نویسنده و مورخی شاخص در دوران روس کی یفی بود و سالیان سپری شده او جایگاه مهمی در تاریخ ادبیات این کشور دارد. کتابی است که زندگانی امپراطور را شرح می دهد او همچنین درباره ماجرای شهیدان و قدیسان دینی مطالبی نوشته است. اثر مهم دیگر به نام افسانه نبردهای ایگور از نویسنده ای ناشناس است که کشف آن به دانشمندان و محققان دید تازه تر و بهتری نسبت به زندگی در دوران روس کی یفی داد. ضمن اینکه گزارش تاریخی ارزنده ای از نبردهای این شاه ارائه کرده، نقد و نظر‌های فراوانی درباره اعتبار و اصالت آن نیز مطرح شده است. نسخه خطی اصلی آن در آتش سوزی عظیم مسکو در سال 1812 از بین رفته و نبود نسخه اصلی آن، برخی منتقدان را بر آن داشته است که آن را نسخه ای جعلی متعلق به دوره‌های بعدی بپندارند. هر چند پژوهشگران، آن را معتبر می دانند.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص.13و14</ref>		نخستین نمونه‌های ادبیات دوران روس کی یفی در کلیسای اسلاوی پدید آمده و از سده یازدهم تا سیزدهم میلادی دارای نفوذ و اعتبار ویژه ای بوده است. این امربدین دلیل بود که در آن دوره،کلیسا مرکز آموزش بود. کلیسا دارای مجموعه انبوهی از ترجمه‌هایی از زبان یونانی بود که برای مردم اسلاوی زبان نوشته شده بود. وجود این ادبیات،تغییر کیش کشور به آیین مسیحیت اسلاوهای شرقی را آسان و آنان را با فلسفه، دانش و تاریخ نگاری ابتدایی یونانی آشنا نمود، بدون این که نیازی به آموختن زبان یونانی داشته باشند. ادبیات غیر دینی نیز جایگاه سترگی داشت. نستور وقایع نگار نویسنده و مورخی شاخص در دوران روس کی یفی بود و سالیان سپری شده او جایگاه مهمی در تاریخ ادبیات این کشور دارد. کتابی است که زندگانی امپراطور را شرح می دهد او همچنین درباره ماجرای شهیدان و قدیسان دینی مطالبی نوشته است. اثر مهم دیگر به نام افسانه نبردهای ایگور از نویسنده ای ناشناس است که کشف آن به دانشمندان و محققان دید تازه تر و بهتری نسبت به زندگی در دوران روس کی یفی داد. ضمن اینکه گزارش تاریخی ارزنده ای از نبردهای این شاه ارائه کرده، نقد و نظر‌های فراوانی درباره اعتبار و اصالت آن نیز مطرح شده است. نسخه خطی اصلی آن در آتش سوزی عظیم مسکو در سال 1812 از بین رفته و نبود نسخه اصلی آن، برخی منتقدان را بر آن داشته است که آن را نسخه ای جعلی متعلق به دوره‌های بعدی بپندارند. هر چند پژوهشگران، آن را معتبر می دانند<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران: انتشارات سخنوران، ص.13و14</ref>.

	==== میراث مشترک لیتوانی – لهستانی ====		==== میراث مشترک لیتوانی – لهستانی ====
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	==== تاراس شفچنکو، پانتلیمون کولیش و رمانتیسم اوکراینی ====		==== تاراس شفچنکو، پانتلیمون کولیش و رمانتیسم اوکراینی ====
	تاراس شفچنکو(1861 -1814م) و پانتلیمون کولیش (1897 – 1819م) نامدارترین نمایندگان نهضت رمانتیسم اوکراین به شمار می آیند. نهضتی که در ابعادی وسیع، هویت ملی اوکراینی جدید را متبلور کرد. شاعر و هنرمند برونگرا، اجتماعی و پرشور، شفچنکو، شاعر مشهور ملی اوکراین شد و اندیشمند درونگرا و گوشه گیر، کولیش را ‌بیش‌تر توده گرایان معاصرش به دلیل آثار بحث انگیز و جدی و افکار نخبه گرایانه اش محکوم کرده اند. هر چند در مباحث ادبی سال 1925 میکولا خویلووی، از کولیش به عنوان اندیشمند راستین اروپای دفاع کرد.<ref>~~بهادری~~(1390). ص16و17</ref>		تاراس شفچنکو(1861 -1814م) و پانتلیمون کولیش (1897 – 1819م) نامدارترین نمایندگان نهضت رمانتیسم اوکراین به شمار می آیند. نهضتی که در ابعادی وسیع، هویت ملی اوکراینی جدید را متبلور کرد. شاعر و هنرمند برونگرا، اجتماعی و پرشور، شفچنکو، شاعر مشهور ملی اوکراین شد و اندیشمند درونگرا و گوشه گیر، کولیش را ‌بیش‌تر توده گرایان معاصرش به دلیل آثار بحث انگیز و جدی و افکار نخبه گرایانه اش محکوم کرده اند. هر چند در مباحث ادبی سال 1925 میکولا خویلووی، از کولیش به عنوان اندیشمند راستین اروپای دفاع کرد.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص16و17</ref>

	==== انجمن برادری سنت سریل و متودیوس ====		==== انجمن برادری سنت سریل و متودیوس ====
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	==== [[میخائیلو پاولیک]] ====		==== [[میخائیلو پاولیک]] ====
	[[میخائیلو پاولیک]](Mykhailo Pavlyk)(1915- 1853م)، شخصیت سوسیالیست گالیسیایی، ناشر و فعال سیاسی، دوست صمیمی و همکار [[ایوان فرانکو]] بود. این دو سوسیالیست دوستدار [[اوکراین]]، تحت تاثیر آموزه‌های دراهومانوف بودند. پاولیک بارها و بارها محاکمه، زندانی و منزوی شد اما به فعالیت‌های ساسی اجتماعی و ادبی خود در کنار فرانکو ادامه داد<ref>~~بهادری~~(1390). ص19و20</ref>.		[[میخائیلو پاولیک]](Mykhailo Pavlyk)(1915- 1853م)، شخصیت سوسیالیست گالیسیایی، ناشر و فعال سیاسی، دوست صمیمی و همکار [[ایوان فرانکو]] بود. این دو سوسیالیست دوستدار [[اوکراین]]، تحت تاثیر آموزه‌های دراهومانوف بودند. پاولیک بارها و بارها محاکمه، زندانی و منزوی شد اما به فعالیت‌های ساسی اجتماعی و ادبی خود در کنار فرانکو ادامه داد<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص19و20</ref>.

	==== [[السیا اوکراینکا]](1913-1871م) ====		==== [[السیا اوکراینکا]](1913-1871م) ====
خط ۸۶:		خط ۸۶:

	==== [[پاولو تچینا]] ====		==== [[پاولو تچینا]] ====
	[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است<ref>~~بهادری~~(1390). ص 28</ref>.		[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص 28</ref>.

	==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====		==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====
خط ۱۱۳:		خط ۱۱۳:

	==== برخی از نویسندان و شاعران اوکراین ====		==== برخی از نویسندان و شاعران اوکراین ====
	اما آندریوسکا، یوری آندروخویچ، بوریسآنتوننکو داویدوویچ، بوگدان ایگور آنتونیچ، الکساندرایروانتس، ایزدریک، ایگور کالینتس، لینا کاستنکو، لس کورباس، آندری مالیشکو،ماریاماتیوس، لادیا موخیلیانسکا، ویکتور نبوراک، ژوزف اولسکیو.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص29و30</ref> <ref>موسسه ایراس(1392). جامعه و فرهنگ [[اوکراین]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>.		اما آندریوسکا، یوری آندروخویچ، بوریسآنتوننکو داویدوویچ، بوگدان ایگور آنتونیچ، الکساندرایروانتس، ایزدریک، ایگور کالینتس، لینا کاستنکو، لس کورباس، آندری مالیشکو،ماریاماتیوس، لادیا موخیلیانسکا، ویکتور نبوراک، ژوزف اولسکیو.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران: انتشارات سخنوران، ص29و30</ref> <ref>موسسه ایراس(1392). جامعه و فرهنگ [[اوکراین]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* کتابشناسی */

2024-06-06T18:16:30Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۶
خط ۱۱۳:		خط ۱۱۳:

	==== برخی از نویسندان و شاعران اوکراین ====		==== برخی از نویسندان و شاعران اوکراین ====
	اما آندریوسکا، یوری آندروخویچ، بوریسآنتوننکو داویدوویچ، بوگدان ایگور آنتونیچ، الکساندرایروانتس، ایزدریک، ایگور کالینتس، لینا کاستنکو، لس کورباس، آندری مالیشکو،ماریاماتیوس، لادیا موخیلیانسکا، ویکتور نبوراک، ژوزف اولسکیو.<ref>~~بهادری~~(1390). ص29و30</ref> <ref>موسسه ایراس(1392). جامعه و فرهنگ [[اوکراین]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>.		اما آندریوسکا، یوری آندروخویچ، بوریسآنتوننکو داویدوویچ، بوگدان ایگور آنتونیچ، الکساندرایروانتس، ایزدریک، ایگور کالینتس، لینا کاستنکو، لس کورباس، آندری مالیشکو،ماریاماتیوس، لادیا موخیلیانسکا، ویکتور نبوراک، ژوزف اولسکیو.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص29و30</ref> <ref>موسسه ایراس(1392). جامعه و فرهنگ [[اوکراین]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei: /* کتابشناسی */

2024-06-06T18:15:59Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۵
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	شکوفایی ادبیات اوکراینی در دوره موسوم به روس کیفی، مدیون سنت غنی شفاهی عامیانه و اشاعه متون دینی ترجمه شده از زبان‌های دیگر بود. قدیمی ترین و شایان ذکرترین اثر تعلیمی، نوشته ایلاریون پایتخت نشین(Metropolitan Ilarion](1050)) است. نوع لطیف تر ادبیات تعلیمی را می توان در آثار متعدد زندگی نامه ای یافت که شرح زندگی قدیسانی است که به تقلید از زندگی نامه‌های ترجمه شده نگاشته شده است. این زندگی نامه‌ها عبارتند از: زندگی نامه سنت آنتونی غارها (Saint Anthony of the caves)، سنت ولادیمیر بزرگ(Saint Vladimir the Great)، سنت پرنسس الگا (Saint Princess Olha) که در یک مجموعه گردآوری شده است. قابل توجه ترین مجموعه زندگی نامه در دوره کی یفی است و مجموعه داستان‌هایی درباره راهبان صومعه غارهای کی یف است و نسخه اصلی آن پس از سال 1215 تحت سرپرستس دو راهب دیر، سایمون(Monk Simon) و پولیکارپ(Monk Polikarp) نوشته شده است که از قالب نامه نگاری به عنوان شیوه ای ادبی بهره جسته اند. نامه‌ها شامل بیست قصه درباره راهبان نیکوکار یا گناهکار دیر بر اساس افسانه‌های شفاهی و منابع مکتوب متعددی همچون زندگی سنت آنتونی غارها و وقایع غارهای کی یف و وقایع راستوف پدید آمده است که نسخه‌های آن به دست ما نرسیده است.بسیاری از متون اصلی مربوط به وقایع تاریخی سده یازدهم است و شامل برخی شرح کوتاه وقایع تا برخی متون رمان گونه همچون رمان موسای مجارستانی است. این نوشته‌های جعلی نیز همانند قصه‌های ترجمه شده، در بین مردم شایع بود. نخستین سفرنامه نوشته هکومن دانیلو نیز مشهور بود. هر چند بی نظیرترین و برجسته ترین یادگار ادبی دیرسال اوکراین، حماسه غیر دینی داستان نبرد ایگور (1187) است.		شکوفایی ادبیات اوکراینی در دوره موسوم به روس کیفی، مدیون سنت غنی شفاهی عامیانه و اشاعه متون دینی ترجمه شده از زبان‌های دیگر بود. قدیمی ترین و شایان ذکرترین اثر تعلیمی، نوشته ایلاریون پایتخت نشین(Metropolitan Ilarion](1050)) است. نوع لطیف تر ادبیات تعلیمی را می توان در آثار متعدد زندگی نامه ای یافت که شرح زندگی قدیسانی است که به تقلید از زندگی نامه‌های ترجمه شده نگاشته شده است. این زندگی نامه‌ها عبارتند از: زندگی نامه سنت آنتونی غارها (Saint Anthony of the caves)، سنت ولادیمیر بزرگ(Saint Vladimir the Great)، سنت پرنسس الگا (Saint Princess Olha) که در یک مجموعه گردآوری شده است. قابل توجه ترین مجموعه زندگی نامه در دوره کی یفی است و مجموعه داستان‌هایی درباره راهبان صومعه غارهای کی یف است و نسخه اصلی آن پس از سال 1215 تحت سرپرستس دو راهب دیر، سایمون(Monk Simon) و پولیکارپ(Monk Polikarp) نوشته شده است که از قالب نامه نگاری به عنوان شیوه ای ادبی بهره جسته اند. نامه‌ها شامل بیست قصه درباره راهبان نیکوکار یا گناهکار دیر بر اساس افسانه‌های شفاهی و منابع مکتوب متعددی همچون زندگی سنت آنتونی غارها و وقایع غارهای کی یف و وقایع راستوف پدید آمده است که نسخه‌های آن به دست ما نرسیده است.بسیاری از متون اصلی مربوط به وقایع تاریخی سده یازدهم است و شامل برخی شرح کوتاه وقایع تا برخی متون رمان گونه همچون رمان موسای مجارستانی است. این نوشته‌های جعلی نیز همانند قصه‌های ترجمه شده، در بین مردم شایع بود. نخستین سفرنامه نوشته هکومن دانیلو نیز مشهور بود. هر چند بی نظیرترین و برجسته ترین یادگار ادبی دیرسال اوکراین، حماسه غیر دینی داستان نبرد ایگور (1187) است.

	نخستین نمونه‌های ادبیات دوران روس کی یفی در کلیسای اسلاوی پدید آمده و از سده یازدهم تا سیزدهم میلادی دارای نفوذ و اعتبار ویژه ای بوده است. این امربدین دلیل بود که در آن دوره،کلیسا مرکز آموزش بود. کلیسا دارای مجموعه انبوهی از ترجمه‌هایی از زبان یونانی بود که برای مردم اسلاوی زبان نوشته شده بود. وجود این ادبیات،تغییر کیش کشور به آیین مسیحیت اسلاوهای شرقی را آسان و آنان را با فلسفه، دانش و تاریخ نگاری ابتدایی یونانی آشنا نمود، بدون این که نیازی به آموختن زبان یونانی داشته باشند. ادبیات غیر دینی نیز جایگاه سترگی داشت. نستور وقایع نگار نویسنده و مورخی شاخص در دوران روس کی یفی بود و سالیان سپری شده او جایگاه مهمی در تاریخ ادبیات این کشور دارد. کتابی است که زندگانی امپراطور را شرح می دهد او همچنین درباره ماجرای شهیدان و قدیسان دینی مطالبی نوشته است. اثر مهم دیگر به نام افسانه نبردهای ایگور از نویسنده ای ناشناس است که کشف آن به دانشمندان و محققان دید تازه تر و بهتری نسبت به زندگی در دوران روس کی یفی داد. ضمن اینکه گزارش تاریخی ارزنده ای از نبردهای این شاه ارائه کرده، نقد و نظر‌های فراوانی درباره اعتبار و اصالت آن نیز مطرح شده است. نسخه خطی اصلی آن در آتش سوزی عظیم مسکو در سال 1812 از بین رفته و نبود نسخه اصلی آن، برخی منتقدان را بر آن داشته است که آن را نسخه ای جعلی متعلق به دوره‌های بعدی بپندارند. هر چند پژوهشگران، آن را معتبر می دانند.<ref>~~بهادری~~(1390). ~~ص13و14~~</ref>		نخستین نمونه‌های ادبیات دوران روس کی یفی در کلیسای اسلاوی پدید آمده و از سده یازدهم تا سیزدهم میلادی دارای نفوذ و اعتبار ویژه ای بوده است. این امربدین دلیل بود که در آن دوره،کلیسا مرکز آموزش بود. کلیسا دارای مجموعه انبوهی از ترجمه‌هایی از زبان یونانی بود که برای مردم اسلاوی زبان نوشته شده بود. وجود این ادبیات،تغییر کیش کشور به آیین مسیحیت اسلاوهای شرقی را آسان و آنان را با فلسفه، دانش و تاریخ نگاری ابتدایی یونانی آشنا نمود، بدون این که نیازی به آموختن زبان یونانی داشته باشند. ادبیات غیر دینی نیز جایگاه سترگی داشت. نستور وقایع نگار نویسنده و مورخی شاخص در دوران روس کی یفی بود و سالیان سپری شده او جایگاه مهمی در تاریخ ادبیات این کشور دارد. کتابی است که زندگانی امپراطور را شرح می دهد او همچنین درباره ماجرای شهیدان و قدیسان دینی مطالبی نوشته است. اثر مهم دیگر به نام افسانه نبردهای ایگور از نویسنده ای ناشناس است که کشف آن به دانشمندان و محققان دید تازه تر و بهتری نسبت به زندگی در دوران روس کی یفی داد. ضمن اینکه گزارش تاریخی ارزنده ای از نبردهای این شاه ارائه کرده، نقد و نظر‌های فراوانی درباره اعتبار و اصالت آن نیز مطرح شده است. نسخه خطی اصلی آن در آتش سوزی عظیم مسکو در سال 1812 از بین رفته و نبود نسخه اصلی آن، برخی منتقدان را بر آن داشته است که آن را نسخه ای جعلی متعلق به دوره‌های بعدی بپندارند. هر چند پژوهشگران، آن را معتبر می دانند.<ref>بیلنکو، آناتول (1390).افسانه های [[اوکراین]]: تاریخچه [[ادبیات اوکراین]] و سیری در افسانه های آن. ترجمه بهادر باقری تهران : انتشارات سخنوران، ص.13و14</ref>

	==== میراث مشترک لیتوانی – لهستانی ====		==== میراث مشترک لیتوانی – لهستانی ====

Samiei در ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۲

2024-06-06T18:12:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۲
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	از نویسندگان پیشکسوت مدرنیست [[اوکراین]] و زنی خودآموخته و خوب خوانده بود. نخستین آثار داستانی اش در آلمان منتشر شد. سفرهای او و آشنایی اش با لسیا اوکراینکا، ایوان فرانکو، [[واسیل استفانیک]]، دیدگاه سیاسی و فرهنگی او را تغییر داد و وارد جنبش زنان اوکراینی در بوکووینا(Bukovyna) شد ونوشتن به زبان اوکراینی را آغاز کرد. شخصیت اصلی بسیاری از آثارش از جمله رمان‌های یک نفر(A Person) در سال 1891 و شاهزاده خانم(The Princess) در سال1895، زنان فرهیخته و آزاده گرفتار در یک جامعه بی فرهنگ و شهرستانی اند. آثار ادبی اوبه توصیفات اکسپرسیونیستی و غنایی از طبیعت مشهور است.		از نویسندگان پیشکسوت مدرنیست [[اوکراین]] و زنی خودآموخته و خوب خوانده بود. نخستین آثار داستانی اش در آلمان منتشر شد. سفرهای او و آشنایی اش با لسیا اوکراینکا، ایوان فرانکو، [[واسیل استفانیک]]، دیدگاه سیاسی و فرهنگی او را تغییر داد و وارد جنبش زنان اوکراینی در بوکووینا(Bukovyna) شد ونوشتن به زبان اوکراینی را آغاز کرد. شخصیت اصلی بسیاری از آثارش از جمله رمان‌های یک نفر(A Person) در سال 1891 و شاهزاده خانم(The Princess) در سال1895، زنان فرهیخته و آزاده گرفتار در یک جامعه بی فرهنگ و شهرستانی اند. آثار ادبی اوبه توصیفات اکسپرسیونیستی و غنایی از طبیعت مشهور است.

	==== ~~میکولاخویلووی،~~ وپلایتو رنسانس فرهنگی دهه 1920 ====		==== [[میکولاخویلووی]]، وپلایتو رنسانس فرهنگی دهه 1920 ====
	سقوط امپراطوری [[روسیه]] پس از جنگ جهانی اول، باعث لغو سانسور شدید حکومتی در اوکراین، تاسیس کشور اوکراین مستقل( هرچند برای مدتی کوتاه) و ملایمت و مدارای نسبی رژیم شوروی دردهه 1920 شد و این همه به پیدایش رنسانس عظیم ادبی و فعالیت‌های فرهنگی در اوکراین انجامید. انبوهی از نویسندگان و شاعران هویدا شدند. و با تشکیل ده‌ها گروه ادبی، چهره ادبی اوکراین را تغییر دادند. احتمالا شاخص ترین شخصیت فرهنگی که رهبر جریانات ادبی بود، میکولا خویلووی(Mykola Khvylovy)، نویسنده نامدار، ناشر و بنیانگذار سازمان ادبی نخبگان با عنوان وپلایت(Vaplite) (آکادمی آزاد ادبیات کارگری) بود. از اعضای این سازمان می توان از نویسندگان و شخصیت‌هایی نام برد همچون: نمایشنامه نویس نامدار میکولاکولیش(Mykola Kulish)، یوری یانووسکی(Yuri Yanovsky)، شاعر روشنفکر سمبولیست [[پاولو تچینا]] (Pavlo Tychyna) و نویسنده و شاعر آوانگارد مایک یوهانسن(Maik Yohansen) و نویسندگان و شاعرانی چون یوری یانووسکی (Yuri Yanovsky)، آرکادی لیوبچنکو(Arkadi Liubchenko) و میکو لا باژان(Mykola Bazhan). رنسانس فرهنگی دهه 1920 اوکراین با ترورهای وحشتناک رژیم استالین در دهه 1930 سرکوب و نابود شد. خویلووی به عنوان اقدامی نمادین برای اعتراض شدید نسبت به قحطی ساختگی و عمدی رژیم استالین و قتل عام مردم اوکراین و گسترش ترورهای سیاسی در سال 1933 خودکشی کرد. اکثر اعضای این گروه از جمله کولیش و یوهانسن، زندانی و اعدام شدند. دیگران از جمله تچینا مجبور شدند که تسلیم رژیم استالین و نویسنده سبک رئالیسم سوسیالیستی فرمایشی و مبلغ افکار استالین و حزب حاکم شوند. با تمام این احوال، در این دوران بسیار کوتاه آزادی خلاقیت ادبی، این نویسندگان توانستند آثار ادبی والا و ماندگار فراوانی پدید آورند.		سقوط امپراطوری [[روسیه]] پس از جنگ جهانی اول، باعث لغو سانسور شدید حکومتی در اوکراین، تاسیس کشور اوکراین مستقل( هرچند برای مدتی کوتاه) و ملایمت و مدارای نسبی رژیم شوروی دردهه 1920 شد و این همه به پیدایش رنسانس عظیم ادبی و فعالیت‌های فرهنگی در اوکراین انجامید. انبوهی از نویسندگان و شاعران هویدا شدند. و با تشکیل ده‌ها گروه ادبی، چهره ادبی اوکراین را تغییر دادند. احتمالا شاخص ترین شخصیت فرهنگی که رهبر جریانات ادبی بود، میکولا خویلووی(Mykola Khvylovy)، نویسنده نامدار، ناشر و بنیانگذار سازمان ادبی نخبگان با عنوان وپلایت(Vaplite) (آکادمی آزاد ادبیات کارگری) بود. از اعضای این سازمان می توان از نویسندگان و شخصیت‌هایی نام برد همچون: نمایشنامه نویس نامدار میکولاکولیش(Mykola Kulish)، یوری یانووسکی(Yuri Yanovsky)، شاعر روشنفکر سمبولیست [[پاولو تچینا]] (Pavlo Tychyna) و نویسنده و شاعر آوانگارد مایک یوهانسن(Maik Yohansen) و نویسندگان و شاعرانی چون یوری یانووسکی (Yuri Yanovsky)، آرکادی لیوبچنکو(Arkadi Liubchenko) و میکو لا باژان(Mykola Bazhan). رنسانس فرهنگی دهه 1920 اوکراین با ترورهای وحشتناک رژیم استالین در دهه 1930 سرکوب و نابود شد. خویلووی به عنوان اقدامی نمادین برای اعتراض شدید نسبت به قحطی ساختگی و عمدی رژیم استالین و قتل عام مردم اوکراین و گسترش ترورهای سیاسی در سال 1933 خودکشی کرد. اکثر اعضای این گروه از جمله کولیش و یوهانسن، زندانی و اعدام شدند. دیگران از جمله تچینا مجبور شدند که تسلیم رژیم استالین و نویسنده سبک رئالیسم سوسیالیستی فرمایشی و مبلغ افکار استالین و حزب حاکم شوند. با تمام این احوال، در این دوران بسیار کوتاه آزادی خلاقیت ادبی، این نویسندگان توانستند آثار ادبی والا و ماندگار فراوانی پدید آورند.

خط ۸۶:		خط ۸۶:

	==== [[پاولو تچینا]] ====		==== [[پاولو تچینا]] ====
	[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است.<ref>بهادری(1390). ص 28</ref>		[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است<ref>بهادری(1390). ص 28</ref>.

	==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====		==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====

Samiei: /* زبان اوکراین */

2024-06-06T18:10:15Z

زبان اوکراین

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۸

2024-06-06T17:18:05Z

نمایش تغییرات

Samiei: /* میکولاخویلووی[Mykola Khvylovy]، وپلایت[Vaplite] و رنسانس فرهنگی دهه 1920 */

2024-06-06T17:02:20Z

میکولاخویلووی[Mykola Khvylovy]، وپلایت[Vaplite] و رنسانس فرهنگی دهه 1920

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	از نویسندگان پیشکسوت مدرنیست [[اوکراین]] و زنی خودآموخته و خوب خوانده بود. نخستین آثار داستانی اش در آلمان منتشر شد. سفرهای او و آشنایی اش با لسیا اوکراینکا، ایوان فرانکو، [[واسیل استفانیک]]، دیدگاه سیاسی و فرهنگی او را تغییر داد و وارد جنبش زنان اوکراینی در بوکووینا(Bukovyna) شد ونوشتن به زبان اوکراینی را آغاز کرد. شخصیت اصلی بسیاری از آثارش از جمله رمان‌های یک نفر(A Person) در سال 1891 و شاهزاده خانم(The Princess) در سال1895، زنان فرهیخته و آزاده گرفتار در یک جامعه بی فرهنگ و شهرستانی اند. آثار ادبی اوبه توصیفات اکسپرسیونیستی و غنایی از طبیعت مشهور است.		از نویسندگان پیشکسوت مدرنیست [[اوکراین]] و زنی خودآموخته و خوب خوانده بود. نخستین آثار داستانی اش در آلمان منتشر شد. سفرهای او و آشنایی اش با لسیا اوکراینکا، ایوان فرانکو، [[واسیل استفانیک]]، دیدگاه سیاسی و فرهنگی او را تغییر داد و وارد جنبش زنان اوکراینی در بوکووینا(Bukovyna) شد ونوشتن به زبان اوکراینی را آغاز کرد. شخصیت اصلی بسیاری از آثارش از جمله رمان‌های یک نفر(A Person) در سال 1891 و شاهزاده خانم(The Princess) در سال1895، زنان فرهیخته و آزاده گرفتار در یک جامعه بی فرهنگ و شهرستانی اند. آثار ادبی اوبه توصیفات اکسپرسیونیستی و غنایی از طبیعت مشهور است.

	==== ~~میکولاخویلووی[Mykola Khvylovy]، وپلایت[Vaplite] و~~ رنسانس فرهنگی دهه 1920 ====		==== میکولاخویلووی، وپلایتو رنسانس فرهنگی دهه 1920 ====
	سقوط امپراطوری روسیه پس از جنگ جهانی اول، باعث لغو سانسور شدید حکومتی در اوکراین، تاسیس کشور اوکراین مستقل( هرچند برای مدتی کوتاه) و ملایمت و مدارای نسبی رژیم شوروی دردهه 1920 شد و این همه به پیدایش رنسانس عظیم ادبی و فعالیت‌های فرهنگی در اوکراین انجامید. انبوهی از نویسندگان و شاعران هویدا شدند. و با تشکیل ده‌ها گروه ادبی، چهره ادبی اوکراین را تغییر دادند. احتمالا شاخص ترین شخصیت فرهنگی که رهبر جریانات ادبی بود، میکولا ~~خویلووی،~~ نویسنده نامدار، ناشر و بنیانگذار سازمان ادبی نخبگان با عنوان وپلایت(آکادمی آزاد ادبیات کارگری) بود. از اعضای این سازمان می توان از نویسندگان و شخصیت‌هایی نام برد همچون: نمایشنامه نویس نامدار میکولاکولیش[Mykola Kulish]، یوری یانووسکی[Yuri Yanovsky]، شاعر روشنفکر سمبولیست [[پاولو تچینا]] [Pavlo Tychyna]و نویسنده و شاعر آوانگارد مایک یوهانسن[Maik Yohansen] و نویسندگان و شاعرانی چون یوری یانووسکی [Yuri Yanovsky]، آرکادی لیوبچنکو[Arkadi Liubchenko] و میکو لا باژان[Mykola Bazhan]. رنسانس فرهنگی دهه 1920 اوکراین با ترورهای وحشتناک رژیم استالین در دهه 1930 سرکوب و نابود شد. خویلووی به عنوان اقدامی نمادین برای اعتراض شدید نسبت به قحطی ساختگی و عمدی رژیم استالین و قتل عام مردم اوکراین و گسترش ترورهای سیاسی در سال 1933 خودکشی کرد. اکثر اعضای این گروه از جمله کولیش و یوهانسن، زندانی و اعدام شدند. دیگران از جمله تچینا مجبور شدند که تسلیم رژیم استالین و نویسنده سبک رئالیسم سوسیالیستی فرمایشی و مبلغ افکار استالین و حزب حاکم شوند. با تمام این احوال، در این دوران بسیار کوتاه آزادی خلاقیت ادبی، این نویسندگان توانستند آثار ادبی والا و ماندگار فراوانی پدید آورند.		سقوط امپراطوری [[روسیه]] پس از جنگ جهانی اول، باعث لغو سانسور شدید حکومتی در اوکراین، تاسیس کشور اوکراین مستقل( هرچند برای مدتی کوتاه) و ملایمت و مدارای نسبی رژیم شوروی دردهه 1920 شد و این همه به پیدایش رنسانس عظیم ادبی و فعالیت‌های فرهنگی در اوکراین انجامید. انبوهی از نویسندگان و شاعران هویدا شدند. و با تشکیل ده‌ها گروه ادبی، چهره ادبی اوکراین را تغییر دادند. احتمالا شاخص ترین شخصیت فرهنگی که رهبر جریانات ادبی بود، میکولا خویلووی(Mykola Khvylovy)، نویسنده نامدار، ناشر و بنیانگذار سازمان ادبی نخبگان با عنوان وپلایت(Vaplite) (آکادمی آزاد ادبیات کارگری) بود. از اعضای این سازمان می توان از نویسندگان و شخصیت‌هایی نام برد همچون: نمایشنامه نویس نامدار میکولاکولیش(Mykola Kulish)، یوری یانووسکی(Yuri Yanovsky)، شاعر روشنفکر سمبولیست [[پاولو تچینا]] (Pavlo Tychyna) و نویسنده و شاعر آوانگارد مایک یوهانسن(Maik Yohansen) و نویسندگان و شاعرانی چون یوری یانووسکی (Yuri Yanovsky)، آرکادی لیوبچنکو(Arkadi Liubchenko) و میکو لا باژان(Mykola Bazhan). رنسانس فرهنگی دهه 1920 اوکراین با ترورهای وحشتناک رژیم استالین در دهه 1930 سرکوب و نابود شد. خویلووی به عنوان اقدامی نمادین برای اعتراض شدید نسبت به قحطی ساختگی و عمدی رژیم استالین و قتل عام مردم اوکراین و گسترش ترورهای سیاسی در سال 1933 خودکشی کرد. اکثر اعضای این گروه از جمله کولیش و یوهانسن، زندانی و اعدام شدند. دیگران از جمله تچینا مجبور شدند که تسلیم رژیم استالین و نویسنده سبک رئالیسم سوسیالیستی فرمایشی و مبلغ افکار استالین و حزب حاکم شوند. با تمام این احوال، در این دوران بسیار کوتاه آزادی خلاقیت ادبی، این نویسندگان توانستند آثار ادبی والا و ماندگار فراوانی پدید آورند.

	==== ~~'''~~[[میکولا کولیش]](1937-1892 م)~~'''~~ ====		==== [[میکولا کولیش]](1937-1892 م) ====
	مشهورترین نمایشنامه نویس اوکراین در قرن بیستم است. پس از مرگ مادرش، ‌بیش‌ترین بخش دوران کودکی را در یتیم خانه‌ها گذراند. در رشته تاریخ و فیلولوژی دردانشگاه اودسا تحصیل کرد اما تحصیلاتش با شروع جنگ جهانی اول ناتمام ماند. در نهضت استقلال طلبی اوکراین (1920~~-1918~~) شرکت کرد و گروهی چریکی برای جنگ با ارتش داوطلبان روس در اوکراین جنوبی ترتیب داد. در 1924 با انجمن نویسندگان کارگری آشنا شد و در شهر خارکوف با ~~دیگراعضای~~ این انجمن بویژه خویلووی آشنا شد و تحت تاثیر او به فعالیت ادبی خود ادامه داد. بساری از نمایشنامه‌های او در آن زمان اجرا شد.		مشهورترین نمایشنامه نویس [[اوکراین]] در قرن بیستم است. پس از مرگ مادرش، ‌بیش‌ترین بخش دوران کودکی را در یتیم خانه‌ها گذراند. در رشته تاریخ و فیلولوژی دردانشگاه اودسا تحصیل کرد اما تحصیلاتش با شروع جنگ جهانی اول ناتمام ماند. در نهضت استقلال طلبی [[اوکراین]] (1918 - 1920) شرکت کرد و گروهی چریکی برای جنگ با ارتش داوطلبان روس در [[اوکراین]] جنوبی ترتیب داد. در 1924 با انجمن نویسندگان کارگری آشنا شد و در شهر خارکوف با دیگر اعضای این انجمن بویژه خویلووی آشنا شد و تحت تاثیر او به فعالیت ادبی خود ادامه داد. بساری از نمایشنامه‌های او در آن زمان اجرا شد.

	==== ~~'''~~[[یوهانسن مایک]](1937-1895م)~~'''~~ ====		==== [[یوهانسن مایک]](1937-1895م) ====
	شاعر، مترجم، نظریه پرداز ادبی و زبانشناس متخصص زبان‌های اوکراینی و آلمانی است. تا سال 1917 آثار خود را به زبان‌های اوکراینی و آلمانی می نوشت و سپس یکی از اعضای بنیانگذار انجمن ویلایت شد و پس از از انحلال این انجمن توسط حکومت استالین در سال 1928، به فعالیت‌های ادبی خود در نشریات پرداخت. تنها عضو گروه وپلایت بود که با این درخواست همگانی مواجه شد ه انجمن ادبی مردمی تری تشکیل دهد. او این درخواست را نپذیرفت و به جای آن، گروه ادبی غیرسیاسی دیگری تاسیس کرد که فعالیت آن هم در سال 1930 ممنوع شد.		شاعر، مترجم، نظریه پرداز ادبی و زبانشناس متخصص زبان‌های اوکراینی و آلمانی است. تا سال 1917 آثار خود را به زبان‌های اوکراینی و آلمانی می نوشت و سپس یکی از اعضای بنیانگذار انجمن ویلایت شد و پس از از انحلال این انجمن توسط حکومت استالین در سال 1928، به فعالیت‌های ادبی خود در نشریات پرداخت. تنها عضو گروه وپلایت بود که با این درخواست همگانی مواجه شد ه انجمن ادبی مردمی تری تشکیل دهد. او این درخواست را نپذیرفت و به جای آن، گروه ادبی غیرسیاسی دیگری تاسیس کرد که فعالیت آن هم در سال 1930 ممنوع شد.

	===== [[پاولو تچینا]][Pavlo Tychyna](1967-1891 م ) ~~=====~~		==== [[پاولو تچینا]] ====
	شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین ~~حایزه‌های~~ ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش اوکراین بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی[Clarinets of the Sun] را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم[Clarinetism] است.<ref>بهادری(1390). ص 28</ref>		[[پاولو تچینا]](Pavlo Tychyna)(1967-1891 م )، شاعر نامدار اوکراینی، برنده مهم ترین جایزه‌های ادبی اتحاد جماهیر شوروی، دارای مناصب حکومتی و سیاسی مختلف و وزیر آموزش [[اوکراین]] بود. در دوران جوانی با روزنامه‌های گوناگون همکاری داشت. نخستین مجموعه شعرش به نام قرهنی‌های خورشیدی(Clarinets of the Sun)را در سال 1918 منتشر کرد. در این اثر، بنیان‌گذار نوع بی نظیری از سمبولیسم اوکراینی و سبک شخصی ادبی با عنوان کلارینتیسم(Clarinetism) است.<ref>بهادری(1390). ص 28</ref>

	==== ~~'''~~[[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی~~'''~~ ====		==== [[میکولا زروف]] و نئوکلاسیسم اوکراینی ====
	هسته اصلی تشکیل دهنده نئوکلاسیسم اوکراین دهه 1920 عبارت بود از نویسندگانی چون: میکولا زروف، ماکسیم ریلسکی، پاولو فیلیپوویچ و میخاییلو داری خمارا. آن‌ها هرگز انجمنی رسمی تشکیل ندادند و برنامه مدون و خاصی ارائه نکردند اما علایق فرهنگی و زیبا شناختی مشترکی داشتند. عنوان این گروه از آنجا ناشی شد که آن‌ها از موضوعات و صور خیال قدیمی بهره می بردند و همچنین با مباحث داغ ادبی سالهای 1925 تا 1928 مخالف بودند.		هسته اصلی تشکیل دهنده نئوکلاسیسم اوکراین دهه 1920 عبارت بود از نویسندگانی چون: میکولا زروف، ماکسیم ریلسکی، پاولو فیلیپوویچ و میخاییلو داری خمارا. آن‌ها هرگز انجمنی رسمی تشکیل ندادند و برنامه مدون و خاصی ارائه نکردند اما علایق فرهنگی و زیبا شناختی مشترکی داشتند. عنوان این گروه از آنجا ناشی شد که آن‌ها از موضوعات و صور خیال قدیمی بهره می بردند و همچنین با مباحث داغ ادبی سالهای 1925 تا 1928 مخالف بودند.

Samiei در ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۶

2024-06-06T16:56:06Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-06-05T08:53:01Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:
	بلافاصله پی از جنگ جهانی دوم در نیمه دوم دهه 1940 ادبیات اوکراین در بیرون از خاک آن، در کمپ‌های مهاجران واقع در آلمان غربی و اتریش، دوره غیرعادی توسعه و تحولی را تجربه کرد. این کمپ‌ها که پناهگاه بیش از دویست هزار نفر از آوارگان جنگ اوکراینی از جمله تعداد قابل توجهی از نویسندگان ومحققان ادبی بود، مرکز خوبی برای فعالیت‌های فرهنگی شد. بدین دلیل دوره 1945 تا 1949 را محققان ادبی دوره رنسانس کم اهمیت یا فرعی ادبیات اوکراینی می نامند. نویسندگانی که از مناطق مختلف اوکراین از بد حادثه آنجا به پناه آمده بودند، دور هم گرد آمدند و بر آن شدند که فعالیت‌های ادبی دهه 1920 را احیاء و تکرار کنند. کنگره‌های فراوان برپا کردند، انجمن‌های ادبی راه انداختند و به انتشار زندگی نامه، روزنامه و کتاب همت گماشتند.		بلافاصله پی از جنگ جهانی دوم در نیمه دوم دهه 1940 ادبیات اوکراین در بیرون از خاک آن، در کمپ‌های مهاجران واقع در آلمان غربی و اتریش، دوره غیرعادی توسعه و تحولی را تجربه کرد. این کمپ‌ها که پناهگاه بیش از دویست هزار نفر از آوارگان جنگ اوکراینی از جمله تعداد قابل توجهی از نویسندگان ومحققان ادبی بود، مرکز خوبی برای فعالیت‌های فرهنگی شد. بدین دلیل دوره 1945 تا 1949 را محققان ادبی دوره رنسانس کم اهمیت یا فرعی ادبیات اوکراینی می نامند. نویسندگانی که از مناطق مختلف اوکراین از بد حادثه آنجا به پناه آمده بودند، دور هم گرد آمدند و بر آن شدند که فعالیت‌های ادبی دهه 1920 را احیاء و تکرار کنند. کنگره‌های فراوان برپا کردند، انجمن‌های ادبی راه انداختند و به انتشار زندگی نامه، روزنامه و کتاب همت گماشتند.

	نقش اساسی در مهم ترین فعالیت‌های ادبی این دوره را ام.یو.آر بر عهده داشت. سازمانی که با رهبری [[جرج یوری شولوف]] زبان شناس، محقق و منتقد ادبی و همچنین رمان نویس مشهور [[یولاس سامچوک]] شکل گرفت. دیگر اعضای مهم و نام آور این گروه عبارت بودند از: نمایشنامه نویس، نویسنده، مقاله نویس و محقق و ناشر سرشناس ویکتور پتروف، یوری کوساچ که از نظر سیاسی، شخصیت متزلزل و مرددی داشت و واسیل بارکای شاعر، این رنسانس کم اهمیت در اوایل دهه 1950 ار بین رفت چرا که اکثر نویسندگان مهاجر این کمپ‌ها به آمریکای ~~شمالی~~ رفتند و کارهای ادبی خود را آنجا ادامه دادند.		نقش اساسی در مهم ترین فعالیت‌های ادبی این دوره را ام.یو.آر بر عهده داشت. سازمانی که با رهبری [[جرج یوری شولوف]] زبان شناس، محقق و منتقد ادبی و همچنین رمان نویس مشهور [[یولاس سامچوک]] شکل گرفت. دیگر اعضای مهم و نام آور این گروه عبارت بودند از: نمایشنامه نویس، نویسنده، مقاله نویس و محقق و ناشر سرشناس ویکتور پتروف، یوری کوساچ که از نظر سیاسی، شخصیت متزلزل و مرددی داشت و واسیل بارکای شاعر، این رنسانس کم اهمیت در اوایل دهه 1950 ار بین رفت چرا که اکثر نویسندگان مهاجر این کمپ‌ها به آمریکای ش[[مالی]] رفتند و کارهای ادبی خود را آنجا ادامه دادند.

	'''نهضت هنری اوکراین'''		'''نهضت هنری اوکراین'''