زبان و ادبیات تایلند - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۲

2025-07-24T08:52:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:الفبای تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|الفبای تایلندی.برگرفته از سایت مجله گردشگری الی ~~گشت،قابل~~ بازیابی از<nowiki/>https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%B1/]]زبان ملی و رسمی‌ [[تایلند]]، زبان تایلندی است که با گویش‌های گوناگون در سراسر این کشور به‌ کار می‌رود و زبانی آهنگین است که افعال آن صرف نمی‌شود. بیشتر واژه‌های آن تک‌هجایی است و هر کلمه با پنج لحن گوناگون ادا می‌شود که هر لحن، معنای آن کلمه را تغییر می‌دهد و یادگیری آن دشوار است. بیشتر کلمات چندهجایی این زبان، از زبان‌های خمر، پالی یا سانسکریت به آن وارد شده‌اند. ترتیب کلمات در این زبان به شکل فاعل، فعل و مفعول است و فاعل را معمولاً نمی‌آورند.		[[پرونده:الفبای تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|الفبای تایلندی. برگرفته از سایت مجله گردشگری الی گشت ، قابل بازیابی<nowiki/> از<nowiki/>https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%B1/]]زبان ملی و رسمی‌ [[تایلند]]، زبان تایلندی است که با گویش‌های گوناگون در سراسر این کشور به‌ کار می‌رود و زبانی آهنگین است که افعال آن صرف نمی‌شود. بیشتر واژه‌های آن تک‌هجایی است و هر کلمه با پنج لحن گوناگون ادا می‌شود که هر لحن، معنای آن کلمه را تغییر می‌دهد و یادگیری آن دشوار است. بیشتر کلمات چندهجایی این زبان، از زبان‌های خمر، پالی یا سانسکریت به آن وارد شده‌اند. ترتیب کلمات در این زبان به شکل فاعل، فعل و مفعول است و فاعل را معمولاً نمی‌آورند.

	در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.		در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.
خط ۶:		خط ۶:

	=== [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تایلند\|تاریخ ادبیات و کتابت]] ===		=== [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تایلند\|تاریخ ادبیات و کتابت]] ===
	نخستین نوشتهٔ موجود به الفبای زبان تایلندی، سنگ نوشته‌ای است که از دورهٔ سلطنت رام کام هنگ، یعنی از [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] بر جای مانده است و تاریخ آن ۱۲۸۳م است. در ۱۷۳۲م، در هنگام سلطنت باروماکوت(Barommakote) از پادشاهان دورهٔ [[آیوتایا]] کتاب ~~جوا[[هرات]]~~ یا جیندامانی(Jindamanee) از نخستین کتاب‌های تایلندی بود، که نوشته شد.		نخستین نوشتهٔ موجود به الفبای زبان تایلندی، سنگ نوشته‌ای است که از دورهٔ سلطنت رام کام هنگ، یعنی از [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] بر جای مانده است و تاریخ آن ۱۲۸۳م است. در ۱۷۳۲م، در هنگام سلطنت باروماکوت(Barommakote) از پادشاهان دورهٔ [[آیوتایا]] کتاب جواهرات یا جیندامانی(Jindamanee) از نخستین کتاب‌های تایلندی بود، که نوشته شد.

	یکی از آثار منظوم دورهٔ [[آیوتایا]] کتابی است با عنوان فرا مالای خام لونگ(Phra Malai Kham Luong) که شاهزاده «تاماتی بت»(Thammathibet) آن را نوشته است. داستان این کتاب دربارهٔ یکی از مقدسین به نام «فرامالای» است که به درون جهنمی از گناهکاران می‌افتد و آن‌ها را تا هنگامی‌که به مواعظ او گوش می‌دهند، از عذاب دور می‌کند. این قصه موضوع بسیاری از مجسمه‌ها و نقاشی‌های [[تایلند]] قرار گرفته است.		یکی از آثار منظوم دورهٔ [[آیوتایا]] کتابی است با عنوان فرا مالای خام لونگ(Phra Malai Kham Luong) که شاهزاده «تاماتی بت»(Thammathibet) آن را نوشته است. داستان این کتاب دربارهٔ یکی از مقدسین به نام «فرامالای» است که به درون جهنمی از گناهکاران می‌افتد و آن‌ها را تا هنگامی‌که به مواعظ او گوش می‌دهند، از عذاب دور می‌کند. این قصه موضوع بسیاری از مجسمه‌ها و نقاشی‌های [[تایلند]] قرار گرفته است.
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref>.		یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref>.
	=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===		=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===
	[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka).قابل بازیابی از[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|h]]~~<nowiki/>~~[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|ttps://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]]]		[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka). قابل بازیابی از<nowiki/> [[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|h]][[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|ttps://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]]]
	ادبیات سنتی منظوم [[تایلند]] از دورهٔ [[آیوتایا]] (۱۳۵۰م تا ۱۷۶۷ م) آغاز می‌شود. آثار مذهبی این دوره عبارتند از:		ادبیات سنتی منظوم [[تایلند]] از دورهٔ [[آیوتایا]] (۱۳۵۰م تا ۱۷۶۷ م) آغاز می‌شود. آثار مذهبی این دوره عبارتند از:

	۱.کتاب تولد بزرگ(Maha Chat)(که بعدها با عنوان نسخهٔ سلطنتی تولد بزرگ بازنویسی شد)؛		* کتاب تولد بزرگ(Maha Chat)(که بعدها با عنوان نسخهٔ سلطنتی تولد بزرگ بازنویسی شد)؛
			* ویرایش تایلندی کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka)(که داستان زندگی ماقبل آخر بودای آینده بر روی زمین است)؛
	۲. ویرایش تایلندی کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka)(که داستان زندگی ماقبل آخر بودای آینده بر روی زمین است)؛		* داستان شاهزاده لو(Lilit Phra Lo)(داستانی تراژیک که یکی از آثار بزرگ منظوم ادبیات [[تایلند]] شمرده می‌شود)؛
			* شکست یوان(Lilit Yuan Phai)(اثری تاریخی دربارهٔ شکست نیروهای کشور لان نا(Lan Na) از لشکریان [[آیوتایا]]).
	۳. داستان شاهزاده لو(Lilit Phra Lo)(داستانی تراژیک که یکی از آثار بزرگ منظوم ادبیات [[تایلند]] شمرده می‌شود)؛

	۰۴ شکست یوان(Lilit Yuan Phai)(اثری تاریخی دربارهٔ شکست نیروهای کشور لان نا(Lan Na) از لشکریان [[آیوتایا]]).

	دورهٔ سلطنت نارای کبیر از پادشاهان دوران [[آیوتایا]] (۱۶۵۶م تا ۱۶۸۸م) را باید از ادوار طلایی ادبیات [[تایلند]] دانست که دربار نویسندگان را حمایت می‌کرد و کتاب‌های شعر جدیدی در این مدت تدوین شد. مهم‌ترین سفرنامه‌های منظوم [[تایلند]]، با موضوع اصلی مسافرت، جدایی، و عشق و عاشقی‌های سوزناک، مربوط به این دوره است. از جملهٔ آن‌ها می‌توان از کتاب سفر اندوهگین(Nirat Khlong Kamsuan) نوشته سی پرات(Si Prat) نام برد که شرح سفر او به تبعید در «ناکون سیتامارات» از شهرهای جنوبی [[تایلند]] است.		دورهٔ سلطنت نارای کبیر از پادشاهان دوران [[آیوتایا]] (۱۶۵۶م تا ۱۶۸۸م) را باید از ادوار طلایی ادبیات [[تایلند]] دانست که دربار نویسندگان را حمایت می‌کرد و کتاب‌های شعر جدیدی در این مدت تدوین شد. مهم‌ترین سفرنامه‌های منظوم [[تایلند]]، با موضوع اصلی مسافرت، جدایی، و عشق و عاشقی‌های سوزناک، مربوط به این دوره است. از جملهٔ آن‌ها می‌توان از کتاب سفر اندوهگین(Nirat Khlong Kamsuan) نوشته سی پرات(Si Prat) نام برد که شرح سفر او به تبعید در «ناکون سیتامارات» از شهرهای جنوبی [[تایلند]] است.
خط ۸۲:		خط ۷۹:

	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.
	[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.برگرفته از سایت ~~ایبنا،~~ قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ibna.ir/]]		[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است. برگرفته از سایت ایبنا ، قابل بازیابی <nowiki/>از<nowiki/>https://www.ibna.ir/]]
	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref>.		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref>.

Nazanin در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۹

2025-01-10T16:29:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۹
خط ۳:		خط ۳:
	در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.		در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.

	خط تایلندی را رام کام هنگ، پادشاه دورهٔ [[سوخوتای]] از خط هندی و الفبای خمری اقتباس کرده است<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.235-236.</ref>.		خط تایلندی را رام کام هنگ، پادشاه دورهٔ [[سوخوتای]] از خط هندی و الفبای خمری اقتباس کرده است.

	=== [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تایلند\|تاریخ ادبیات و کتابت]] ===		=== [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تایلند\|تاریخ ادبیات و کتابت]] ===
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	در قرون جدید اندک‌اندک آثار ادبی جدیدی به‌نثر تایلندی راه یافت. نخست حکایات بسیار از داستان‌ها و عشق‌نامه‌های چینی ترجمه و نثر تایلندی غنی و توانگر شد و بعد از آن از ادبیات اروپایی، مخصوصاً اشعار و منثورات فرانسوی و انگلیسی از قرن نوزدهم به بعد، کسوت آن زبان را پوشیده است و به‌تدریج نویسندگانی در آن کشور به ظهور رسیده‌اند که به تقلید از نویسندگان اروپا حکایات کوچک و رمان‌های بزرگ به زبان ملی خود نوشته‌اند.		در قرون جدید اندک‌اندک آثار ادبی جدیدی به‌نثر تایلندی راه یافت. نخست حکایات بسیار از داستان‌ها و عشق‌نامه‌های چینی ترجمه و نثر تایلندی غنی و توانگر شد و بعد از آن از ادبیات اروپایی، مخصوصاً اشعار و منثورات فرانسوی و انگلیسی از قرن نوزدهم به بعد، کسوت آن زبان را پوشیده است و به‌تدریج نویسندگانی در آن کشور به ظهور رسیده‌اند که به تقلید از نویسندگان اروپا حکایات کوچک و رمان‌های بزرگ به زبان ملی خود نوشته‌اند.

	یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.		یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref>.
	=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===		=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===
	[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka).قابل بازیابی از[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|h]]<nowiki/>[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|ttps://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]]]		[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka).قابل بازیابی از[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|h]]<nowiki/>[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|ttps://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]]]
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref>.

	=== آشنایی با ادبیات غرب ===		=== آشنایی با ادبیات غرب ===
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.
	[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.برگرفته از سایت ایبنا، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ibna.ir/]]		[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.برگرفته از سایت ایبنا، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ibna.ir/]]
	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۱:

	Lotus Co Ltd; 1st edition.		Lotus Co Ltd; 1st edition.

			== منبع اصلی ==
			الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.235-247.

			== نویسنده مقاله ==
			امیر سعید الهی
	[[رده:خط، زبان و ادبیات]]		[[رده:خط، زبان و ادبیات]]

Momtaz در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸

2024-08-05T08:48:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.		یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.
	=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===		=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===
	[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka) .قابل بازیابی از<nowiki/>~~https~~://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]		[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka).قابل بازیابی از[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|h]]<nowiki/>[[wikipedia:Vessantara_Jātaka\|ttps://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]]]
	ادبیات سنتی منظوم [[تایلند]] از دورهٔ [[آیوتایا]] (۱۳۵۰م تا ۱۷۶۷ م) آغاز می‌شود. آثار مذهبی این دوره عبارتند از:		ادبیات سنتی منظوم [[تایلند]] از دورهٔ [[آیوتایا]] (۱۳۵۰م تا ۱۷۶۷ م) آغاز می‌شود. آثار مذهبی این دوره عبارتند از:

خط ۴۰:		خط ۴۰:
	یکی دیگر از نویسندگان و پژوهشگران برجستهٔ [[تایلند]] «فرایا آنومان راجادون» (Phraya Anuman Rajadnon)(۱۸۸۸م تا ۱۹۶۹م) است که شیفتهٔ فرهنگ سنتی [[تایلند]]،از زبان‌شناسی تا فولکور بود. آثار بسیاری در این زمینه‌ها نگاشت و منبع الهام‌بخشی برای بسیاری از جوانان تایلندی شد که اکنون در حوزه‌های دانشگاهی می‌درخشند.		یکی دیگر از نویسندگان و پژوهشگران برجستهٔ [[تایلند]] «فرایا آنومان راجادون» (Phraya Anuman Rajadnon)(۱۸۸۸م تا ۱۹۶۹م) است که شیفتهٔ فرهنگ سنتی [[تایلند]]،از زبان‌شناسی تا فولکور بود. آثار بسیاری در این زمینه‌ها نگاشت و منبع الهام‌بخشی برای بسیاری از جوانان تایلندی شد که اکنون در حوزه‌های دانشگاهی می‌درخشند.

	در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» (Dokmaisod) علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی (Phu Di)، نونگ نای روی (Nung Nai Roy)(به معنای یک‌درصد)، نیت (Nit) ، چای‌چانا خونگ لوانگ (Chaichana Khong Luang) و ناروبان (Naruban). بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.		در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» (Dokmaisod) علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی (Phu Di)، نونگ نای روی (Nung Nai Roy)(به معنای یک‌درصد)، نیت (Nit)، چای‌چانا خونگ لوانگ (Chaichana Khong Luang) و ناروبان (Naruban). بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.

	کتاب تونگ ماهارات (Tung Maharat) دربارهٔ زندگی روستایی است و لونگ فرای (Long Phrai) ماجراهای جنگل است. این‌ها دو اثر مهم و معروف «مالای چو پینیج» (Malai Choopinij) هستند که در نوشتن داستان کوتاه تایلندی سرآمد بود؛ کتاب‌های وی را با دو نام مستعار یعنی«مای آنونگ» (Mae Anong) و «نوی اینتانون» (Noi Intanon) منتشر می‌کنند.		کتاب تونگ ماهارات (Tung Maharat) دربارهٔ زندگی روستایی است و لونگ فرای (Long Phrai) ماجراهای جنگل است. این‌ها دو اثر مهم و معروف «مالای چو پینیج» (Malai Choopinij) هستند که در نوشتن داستان کوتاه تایلندی سرآمد بود؛ کتاب‌های وی را با دو نام مستعار یعنی«مای آنونگ» (Mae Anong) و «نوی اینتانون» (Noi Intanon) منتشر می‌کنند.
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	«سووانی سوخونتا» (Suwanee Sukhontha) و داستان چوکان (Chu Kan) درباره پزشک جوانی که برای کار به روستا می‌رود.		«سووانی سوخونتا» (Suwanee Sukhontha) و داستان چوکان (Chu Kan) درباره پزشک جوانی که برای کار به روستا می‌رود.

	و سرانجام «کوکریت پراموج» (Kukrit Pramoj) نخست‌وزیر پیشین و اثر مشهور وی به‌نام سی‌فاندین (Si Phandin). سی فاندین درواقع تصویری از جامعهٔ [[تایلند]] در دوران سلطنت چهار پادشاه، از رامای پنجم تا رامای هشتم، را نشان می‌دهد (164-2000:162 .(Thailand into the		و سرانجام «کوکریت پراموج» (Kukrit Pramoj) نخست‌وزیر پیشین و اثر مشهور وی به‌نام سی‌فاندین (Si Phandin). سی فاندین درواقع تصویری از جامعهٔ [[تایلند]] در دوران سلطنت چهار پادشاه، از رامای پنجم تا رامای هشتم، را نشان می‌دهد (164-2000:162.(Thailand into the

	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

Samiei در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۶

2024-07-31T21:26:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۶
خط ۸۶:		خط ۸۶:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[زبان و ادبیات ژاپن]]؛ [[زبان و ادبیات روسی]]؛ [[زبان و ادبیات کانادا]]؛ [[زبان و ادبیات کوبا]]؛ [[زبان و ادبیات لبنان]]؛ [[زبان و ادبیات مصر]]؛ [[زبان و ادبیات تونس]]؛ [[زبان و ادبیات افغانستان]]؛ [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[زبان و ادبیات سنگال]]؛ [[زبان و ادبیات آرژانتین]]؛ [[زبان و ادبیات فرانسه]]؛ [[زبان و ادبیات اسپانیا]]؛ [[زبان و ادبیات مالی]]؛ [[زبان و ادبیات ساحل عاج]]؛ [[زبان و ادبیات ~~اردن~~]]؛ [[زبان و ادبیات ~~سوریه~~]]؛ [[زبان و ادبیات ~~اتیوپی~~]]؛ [[زبان و ادبیات ~~زیمبابوه~~]]؛ [[زبان و ادبیات ~~سیرالئون~~]]؛ [[زبان و ادبیات ~~قطر~~]]؛ [[زبان و ادبیات ~~سودان~~]]		[[زبان و ادبیات ژاپن]]؛ [[زبان و ادبیات روسی]]؛ [[زبان و ادبیات کانادا]]؛ [[زبان و ادبیات کوبا]]؛ [[زبان و ادبیات لبنان]]؛ [[زبان و ادبیات مصر]]؛ [[زبان و ادبیات تونس]]؛ [[زبان و ادبیات افغانستان]]؛ [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[زبان و ادبیات سنگال]]؛ [[زبان و ادبیات آرژانتین]]؛ [[زبان و ادبیات فرانسه]]؛ [[زبان و ادبیات اسپانیا]]؛ [[زبان و ادبیات مالی]]؛ [[زبان و ادبیات ساحل عاج]]؛ [[زبان و ادبیات سوریه]]؛ [[زبان و ادبیات اتیوپی]]؛ [[زبان و ادبیات زیمبابوه]]؛ [[زبان و ادبیات سیرالئون]]؛ [[زبان و ادبیات قطر]]؛ [[زبان و ادبیات سودان]]؛ [[زبان و ادبیات گرجستان]]؛ [[زبان و ادبیات تاجیکستان]]؛ [[زبان و ادبیات قزاقستان]]؛ [[زبان و ادبیات بنگلادش]]؛ [[زبان و ادبیات سریلانکا]]؛ [[زبان و ادبیات اردن]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۱:

	Lotus Co Ltd; 1st edition.		Lotus Co Ltd; 1st edition.
			[[رده:خط، زبان و ادبیات]]

Shekvati در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۱

2024-06-05T17:01:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:الفبای تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|الفبای تایلندی]]زبان ملی و رسمی‌ [[تایلند]]، زبان تایلندی است که با گویش‌های گوناگون در سراسر این کشور به‌ کار می‌رود و زبانی آهنگین است که افعال آن صرف نمی‌شود. بیشتر واژه‌های آن تک‌هجایی است و هر کلمه با پنج لحن گوناگون ادا می‌شود که هر لحن، معنای آن کلمه را تغییر می‌دهد و یادگیری آن دشوار است. بیشتر کلمات چندهجایی این زبان، از زبان‌های خمر، پالی یا سانسکریت به آن وارد شده‌اند. ترتیب کلمات در این زبان به شکل فاعل، فعل و مفعول است و فاعل را معمولاً نمی‌آورند.		[[پرونده:الفبای تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|الفبای تایلندی.برگرفته از سایت مجله گردشگری الی گشت،قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%B1/]]زبان ملی و رسمی‌ [[تایلند]]، زبان تایلندی است که با گویش‌های گوناگون در سراسر این کشور به‌ کار می‌رود و زبانی آهنگین است که افعال آن صرف نمی‌شود. بیشتر واژه‌های آن تک‌هجایی است و هر کلمه با پنج لحن گوناگون ادا می‌شود که هر لحن، معنای آن کلمه را تغییر می‌دهد و یادگیری آن دشوار است. بیشتر کلمات چندهجایی این زبان، از زبان‌های خمر، پالی یا سانسکریت به آن وارد شده‌اند. ترتیب کلمات در این زبان به شکل فاعل، فعل و مفعول است و فاعل را معمولاً نمی‌آورند.

	در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.		در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.		یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.
	~~[[پرونده:ادبیات تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|[[ادبیات سنتی تایلند]]]]~~

	=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===		=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===
			[[پرونده:ادبیات.jpg\|بندانگشتی\|کتاب وسانتارا جاتاکا(Vessantara Jataka) .قابل بازیابی از<nowiki/>https://en.wikipedia.org/wiki/Vessantara_J%C4%81taka]]
	ادبیات سنتی منظوم [[تایلند]] از دورهٔ [[آیوتایا]] (۱۳۵۰م تا ۱۷۶۷ م) آغاز می‌شود. آثار مذهبی این دوره عبارتند از:		ادبیات سنتی منظوم [[تایلند]] از دورهٔ [[آیوتایا]] (۱۳۵۰م تا ۱۷۶۷ م) آغاز می‌شود. آثار مذهبی این دوره عبارتند از:

خط ۸۳:		خط ۸۲:

	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.
	[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.]]		[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.برگرفته از سایت ایبنا، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ibna.ir/]]
	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.

Shekvati: /* کتابشناسی */

2024-04-28T15:41:42Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۱
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>(~~پاک آئین، ۱۳۹۰؛~~ ۱۳۰).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.

	=== آشنایی با ادبیات غرب ===		=== آشنایی با ادبیات غرب ===
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.
	[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.]]		[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.]]
	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>(~~پاک‌آئین، ۱۳۹۰~~: ۱۲۹).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۲۹.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Shekvati در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵

2024-04-26T10:25:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۸۳:		خط ۸۳:

	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.
			[[پرونده:کتابخانه درختی1.jpg\|بندانگشتی\|کتابخانه درختی تایلند برای کودکان که از چوب بامبو ساخته شده است.]]
	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>(پاک‌آئین، ۱۳۹۰: ۱۲۹).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>(پاک‌آئین، ۱۳۹۰: ۱۲۹).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.

Shekvati در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۷

2024-04-26T10:07:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۵:		خط ۵:
	خط تایلندی را رام کام هنگ، پادشاه دورهٔ [[سوخوتای]] از خط هندی و الفبای خمری اقتباس کرده است<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.235-236.</ref>.		خط تایلندی را رام کام هنگ، پادشاه دورهٔ [[سوخوتای]] از خط هندی و الفبای خمری اقتباس کرده است<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.235-236.</ref>.

	=== تاریخ ادبیات و کتابت ===		=== [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تایلند\|تاریخ ادبیات و کتابت]] ===
	نخستین نوشتهٔ موجود به الفبای زبان تایلندی، سنگ نوشته‌ای است که از دورهٔ سلطنت رام کام هنگ، یعنی از [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] بر جای مانده است و تاریخ آن ۱۲۸۳م است. در ۱۷۳۲م، در هنگام سلطنت باروماکوت(Barommakote) از پادشاهان دورهٔ [[آیوتایا]] کتاب جوا[[هرات]] یا جیندامانی(Jindamanee) از نخستین کتاب‌های تایلندی بود، که نوشته شد.		نخستین نوشتهٔ موجود به الفبای زبان تایلندی، سنگ نوشته‌ای است که از دورهٔ سلطنت رام کام هنگ، یعنی از [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] بر جای مانده است و تاریخ آن ۱۲۸۳م است. در ۱۷۳۲م، در هنگام سلطنت باروماکوت(Barommakote) از پادشاهان دورهٔ [[آیوتایا]] کتاب جوا[[هرات]] یا جیندامانی(Jindamanee) از نخستین کتاب‌های تایلندی بود، که نوشته شد.

خط ۱۷:		خط ۱۷:

	یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.		یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.
			[[پرونده:ادبیات تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|[[ادبیات سنتی تایلند]]]]

	=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===		=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===
خط ۳۳:		خط ۳۴:
	بیشتر آثار ادبی [[تایلند]] در هجوم ویرانگر برمه‌ای‌ها به [[آیوتایا]] در ۱۷۶۷ م، از میان رفت و غارت شد؛ ولی پس از بیرون‌راندن برمه‌ای‌ها و انتقال پایتخت به [[بانکوک]]، بسیاری از قوانین، آثار مذهبی و متون ادبی بازنویسی شد، از جمله حماسهٔ راماکیئن و کتاب مقدس تری پیتاکا (سه سبد) در دوران رامای یکم (۱۷۸۲م تا ۱۸۰۹ م) تدوین شدند؛ حماسهٔ منظوم چانگ خون فائین(Chaichana Khong Luang) پُر از ماجراهای عشقی و سلحشورانه است و عنوان این کتاب و عنوان حماسهٔ فراآفای مانی، از نام قهرمانان این داستان گرفته شده است و هر دوی آن‌ها در دوران سلطنت رامای دوم (۱۸۰۹م تا۱۸۲۴م) نوشته شده است. آوردن نخستین دستگاه چاپ به [[تایلند]] که مبلغان مسیحی آن را به این کشور وارد کردند، تحولی شگرف در تاریخ کتابت به وجود آورد<ref name=":0">Smyth, D. A.(2012)."Thai Literature". Encyclopedia Britannica. Sukrung.K. "Mystery of a Princess" Bangkok Post. Feb.25.1999. p.2 (Horizon). </ref>.		بیشتر آثار ادبی [[تایلند]] در هجوم ویرانگر برمه‌ای‌ها به [[آیوتایا]] در ۱۷۶۷ م، از میان رفت و غارت شد؛ ولی پس از بیرون‌راندن برمه‌ای‌ها و انتقال پایتخت به [[بانکوک]]، بسیاری از قوانین، آثار مذهبی و متون ادبی بازنویسی شد، از جمله حماسهٔ راماکیئن و کتاب مقدس تری پیتاکا (سه سبد) در دوران رامای یکم (۱۷۸۲م تا ۱۸۰۹ م) تدوین شدند؛ حماسهٔ منظوم چانگ خون فائین(Chaichana Khong Luang) پُر از ماجراهای عشقی و سلحشورانه است و عنوان این کتاب و عنوان حماسهٔ فراآفای مانی، از نام قهرمانان این داستان گرفته شده است و هر دوی آن‌ها در دوران سلطنت رامای دوم (۱۸۰۹م تا۱۸۲۴م) نوشته شده است. آوردن نخستین دستگاه چاپ به [[تایلند]] که مبلغان مسیحی آن را به این کشور وارد کردند، تحولی شگرف در تاریخ کتابت به وجود آورد<ref name=":0">Smyth, D. A.(2012)."Thai Literature". Encyclopedia Britannica. Sukrung.K. "Mystery of a Princess" Bangkok Post. Feb.25.1999. p.2 (Horizon). </ref>.

	==== حماسهٔ فرا آفای مانی ====		==== [[حماسه فرا آفای مانی\|حماسهٔ فرا آفای مانی]] ====
	سانتون پو (Sunthon Phu) از چهره‌های مشهور ادبی [[تایلند]] و از شعرای کلاسیک این سرزمین است که در میان مردم محبوبیت فراوانی دارد. وی در ۱۷۸۶م زاده شد و در میانهٔ سدهٔ نوزدهم (۱۸۵۵م) درگذشت. او در نوشته‌های خود به‌خوبی احساس مردم را بیان می‌کرد و برای مردم می‌نوشت؛ از این رو نوشته‌های او که برای همه آسان فهم بود، محبوبیت فراوانی در میان قشرهای گوناگون جامعه پیدا کرد. اثر دیگر او عبارت است از کتاب مشهور نُه سفر (Nine Nirat) که سفرنامهٔ او به نقاط مرکزی و شرقی [[تایلند]] است و خاطرات او را از زیارت معابد آن ناحیه بیان می‌کند.		سانتون پو (Sunthon Phu) از چهره‌های مشهور ادبی [[تایلند]] و از شعرای کلاسیک این سرزمین است که در میان مردم محبوبیت فراوانی دارد. وی در ۱۷۸۶م زاده شد و در میانهٔ سدهٔ نوزدهم (۱۸۵۵م) درگذشت. او در نوشته‌های خود به‌خوبی احساس مردم را بیان می‌کرد و برای مردم می‌نوشت؛ از این رو نوشته‌های او که برای همه آسان فهم بود، محبوبیت فراوانی در میان قشرهای گوناگون جامعه پیدا کرد. اثر دیگر او عبارت است از کتاب مشهور نُه سفر (Nine Nirat) که سفرنامهٔ او به نقاط مرکزی و شرقی [[تایلند]] است و خاطرات او را از زیارت معابد آن ناحیه بیان می‌کند.

	پادشاهان [[تایلند]] یعنی رامای پنجم و رامای ششم نیز نویسندگان برجسته‌ای بودند که میراث معنوی پرشماری از نظم و نثر از خود باقی گذاشتند. در میان آثار برجستهٔ رامای پنجم باید از انگوپا (Ngo. Pa) و سفرنامهٔ وی با عنوان کالی بین (Kali Bin)(سال‌های دور از خانه) که خاطرات سفر وی به اروپا در سال‌های ۱۹۰۶م و ۱۹۰۷م است، نام برد. آثار رامای ششم نیز شامل ماتاناپاتا (Matana Phata)، فرانان خام لونگ (Phraya Anuman Rajadnon) و سلسله مقالات وطنی او با عنوان «موانگ تای چونگ تون توت» (Muang Thai Chongtun Toet)(تایلندی‌ها بیدار شوید) است، این دو پادشاه کوشیدند که فرهنگ سنتی [[تایلند]] را با روش زندگی نوین غرب آشتی دهند.		پادشاهان [[تایلند]] یعنی رامای پنجم و رامای ششم نیز نویسندگان برجسته‌ای بودند که میراث معنوی پرشماری از نظم و نثر از خود باقی گذاشتند. در میان آثار برجستهٔ رامای پنجم باید از انگوپا (Ngo. Pa) و سفرنامهٔ وی با عنوان کالی بین (Kali Bin)(سال‌های دور از خانه) که خاطرات سفر وی به اروپا در سال‌های ۱۹۰۶م و ۱۹۰۷م است، نام برد. آثار رامای ششم نیز شامل ماتاناپاتا (Matana Phata)، فرانان خام لونگ (Phraya Anuman Rajadnon) و سلسله مقالات وطنی او با عنوان «موانگ تای چونگ تون توت» (Muang Thai Chongtun Toet)(تایلندی‌ها بیدار شوید) است، این دو پادشاه کوشیدند که فرهنگ سنتی [[تایلند]] را با روش زندگی نوین غرب آشتی دهند.

	یکی دیگر از نویسندگان و پژوهشگران برجستهٔ [[تایلند]] «فرایا آنومان راجادون» (Phraya Anuman Rajadnon)(۱۸۸۸م تا ۱۹۶۹م) است که شیفتهٔ فرهنگ سنتی [[تایلند]]~~، از~~ زبان‌شناسی تا فولکور بود. آثار بسیاری در این زمینه‌ها نگاشت و منبع الهام‌بخشی برای بسیاری از جوانان تایلندی شد که اکنون در حوزه‌های دانشگاهی می‌درخشند.		یکی دیگر از نویسندگان و پژوهشگران برجستهٔ [[تایلند]] «فرایا آنومان راجادون» (Phraya Anuman Rajadnon)(۱۸۸۸م تا ۱۹۶۹م) است که شیفتهٔ فرهنگ سنتی [[تایلند]]،از زبان‌شناسی تا فولکور بود. آثار بسیاری در این زمینه‌ها نگاشت و منبع الهام‌بخشی برای بسیاری از جوانان تایلندی شد که اکنون در حوزه‌های دانشگاهی می‌درخشند.

	در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» (Dokmaisod) علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی (Phu Di)، نونگ نای روی (Nung Nai Roy)(به معنای یک‌درصد)، نیت (Nit) ، چای‌چانا خونگ لوانگ (Chaichana Khong Luang) و ناروبان (Naruban). بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.		در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» (Dokmaisod) علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی (Phu Di)، نونگ نای روی (Nung Nai Roy)(به معنای یک‌درصد)، نیت (Nit) ، چای‌چانا خونگ لوانگ (Chaichana Khong Luang) و ناروبان (Naruban). بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.
خط ۸۶:		خط ۸۷:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[زبان و ادبیات ژاپن]]؛ [[زبان و ادبیات روسی]]؛ [[زبان و ادبیات کانادا]]؛ [[زبان و ادبیات کوبا]]؛ [[زبان و ادبیات لبنان]]؛ [[زبان و ادبیات مصر]]؛ [[زبان و ادبیات تونس]]؛ [[زبان و ادبیات افغانستان]]؛ [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[زبان و ادبیات سنگال]]؛ [[زبان و ادبیات آرژانتین]]؛ [[زبان و ادبیات فرانسه]]؛ [[زبان و ادبیات اسپانیا]]؛ [[زبان و ادبیات مالی]]؛ [[زبان و ادبیات ساحل عاج]]؛ [[زبان و ادبیات اردن]]؛ [[زبان و ادبیات سوریه]]؛ [[زبان و ادبیات اتیوپی]]؛ [[زبان و ادبیات زیمبابوه]]؛ [[زبان و ادبیات سیرالئون]]؛ [[زبان و ادبیات قطر]]؛ زبان و ادبیات سودان		[[زبان و ادبیات ژاپن]]؛ [[زبان و ادبیات روسی]]؛ [[زبان و ادبیات کانادا]]؛ [[زبان و ادبیات کوبا]]؛ [[زبان و ادبیات لبنان]]؛ [[زبان و ادبیات مصر]]؛ [[زبان و ادبیات تونس]]؛ [[زبان و ادبیات افغانستان]]؛ [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[زبان و ادبیات سنگال]]؛ [[زبان و ادبیات آرژانتین]]؛ [[زبان و ادبیات فرانسه]]؛ [[زبان و ادبیات اسپانیا]]؛ [[زبان و ادبیات مالی]]؛ [[زبان و ادبیات ساحل عاج]]؛ [[زبان و ادبیات اردن]]؛ [[زبان و ادبیات سوریه]]؛ [[زبان و ادبیات اتیوپی]]؛ [[زبان و ادبیات زیمبابوه]]؛ [[زبان و ادبیات سیرالئون]]؛ [[زبان و ادبیات قطر]]؛ [[زبان و ادبیات سودان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۵

2024-04-26T09:35:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۳:		خط ۳:
	در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.		در [[تایلند]] همچنین زبان‌های چینی (در شمال) و ملایو (در جنوب) هم به‌کار می‌رود. زبان انگلیسی هم که تدریس آن در مدارس دولتی اجباری است، در سراسر کشور، به‌ویژه در [[بانکوک]] و دیگر شهرهای اصلی کاربرد دارد؛ اما مردم تسلط چندانی به این زبان ندارند.

	خط تایلندی را رام کام هنگ، پادشاه دورهٔ [[سوخوتای]] از خط هندی و الفبای خمری اقتباس کرده است<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی ~~الهدی،ص~~.235-236.</ref>.		خط تایلندی را رام کام هنگ، پادشاه دورهٔ [[سوخوتای]] از خط هندی و الفبای خمری اقتباس کرده است<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.235-236.</ref>.

	=== تاریخ ادبیات و کتابت ===		=== تاریخ ادبیات و کتابت ===
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	در قرون جدید اندک‌اندک آثار ادبی جدیدی به‌نثر تایلندی راه یافت. نخست حکایات بسیار از داستان‌ها و عشق‌نامه‌های چینی ترجمه و نثر تایلندی غنی و توانگر شد و بعد از آن از ادبیات اروپایی، مخصوصاً اشعار و منثورات فرانسوی و انگلیسی از قرن نوزدهم به بعد، کسوت آن زبان را پوشیده است و به‌تدریج نویسندگانی در آن کشور به ظهور رسیده‌اند که به تقلید از نویسندگان اروپا حکایات کوچک و رمان‌های بزرگ به زبان ملی خود نوشته‌اند.		در قرون جدید اندک‌اندک آثار ادبی جدیدی به‌نثر تایلندی راه یافت. نخست حکایات بسیار از داستان‌ها و عشق‌نامه‌های چینی ترجمه و نثر تایلندی غنی و توانگر شد و بعد از آن از ادبیات اروپایی، مخصوصاً اشعار و منثورات فرانسوی و انگلیسی از قرن نوزدهم به بعد، کسوت آن زبان را پوشیده است و به‌تدریج نویسندگانی در آن کشور به ظهور رسیده‌اند که به تقلید از نویسندگان اروپا حکایات کوچک و رمان‌های بزرگ به زبان ملی خود نوشته‌اند.

	یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر ~~فرهنگی~~. ~~ص583~~.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی ~~الهدی،ص~~.236-238.</ref>.		یکی از سلاطین‌دانشمندان آن کشور، موسوم به واجیراودها (Vajiravudha) ملقب به رامای ششم، که مردی ادیب و صاحب‌قلم بوده است، مقداری از تئاترهای انگلیسی شکسپیر را به زبان قومی خود ترجمه کرده است و آن‌ها را در تئاتر سلطنتی نمایش داده‌اند. این پادشاه بعضی از دراماهای کلاسیک سانسکریت مانند شاکونتالا و سادتری، را نیز به زبان تایلندی درآورده است و زمان او مقدمهٔ عصر نوین در ادبیات تای به شمار می‌رود»<ref>حکمت، علی اصغر(۱۳۷۹)، «سفرنامه برما (میانمار) و سیام (تایلند) با ضمیمه سفرنامه»، رهاورد حکمت، ج۲، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی،ص.583.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.236-238.</ref>.

	=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===		=== [[ادبیات سنتی تایلند]] ===
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>(پاک آئین، ۱۳۹۰؛ ۱۳۰).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی ~~الهدی،ص~~.238-242.</ref>.		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>(پاک آئین، ۱۳۹۰؛ ۱۳۰).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.

	=== آشنایی با ادبیات غرب ===		=== آشنایی با ادبیات غرب ===
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.

	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>(پاک‌آئین، ۱۳۹۰: ۱۲۹).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی ~~الهدی،ص~~.242-247.</ref>		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>(پاک‌آئین، ۱۳۹۰: ۱۲۹).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.242-247.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei در ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۷

2024-04-24T15:47:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۷
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست (پاک آئین، ۱۳۹۰؛ ۱۳۰).		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>(پاک آئین، ۱۳۹۰؛ ۱۳۰).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی،ص.238-242.</ref>.

	=== آشنایی با ادبیات غرب ===		=== آشنایی با ادبیات غرب ===
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.		از ۱۹۷۸م که جایزهٔ ادبی سازمان آسه‌آن برقرار شد، یکی از نویسندگان تایلندی به‌نام «وین لیو وارین» (Win Lyovarin) تاکنون دو بار در سال‌های ۱۹۹۷ م و ۱۹۹۹م موفق به دریافت این جایزه شده است. داستان‌های او بیشتر دربارهٔ موضوعات دوران معاصر و از جمله مسائل سیاسی [[تایلند]] است.

	در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است (پاک‌آئین، ۱۳۹۰: ۱۲۹).		در زمینهٔ ادبیات کودکان باید از «گارپون وجاجیوا» (Ngarpun (Jane) Vejjajiva) با نام مستعار «جین» که یکی از نویسندگان و مترجمان معروف تایلندی است، نام برد که به فلج مغزی دچار است. کتاب شادمانی کتی که در ۲۰۰۳م چاپ شد، نخستین رمان اوست. این کتاب دربارهٔ دختری تایلندی است که برای از دست‌دادن خانوادهٔ خود، سوگوار است ولی؛ از زندگی در کنار مادربزرگ خود در روستای کوچکی در کرانهٔ رود چائوفرایا لذت می‌برد. این رمان جوایز بسیاری را به خود اختصاص داد و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است<ref>(پاک‌آئین، ۱۳۹۰: ۱۲۹).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی،ص.242-247.</ref>

	~~برای مطالعه بیشتر~~ نگاه کنید به:		== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان و ادبیات ژاپن]]؛ [[زبان و ادبیات روسی]]؛ [[زبان و ادبیات کانادا]]؛ [[زبان و ادبیات کوبا]]؛ [[زبان و ادبیات لبنان]]؛ [[زبان و ادبیات مصر]]؛ [[زبان و ادبیات تونس]]؛ [[زبان و ادبیات افغانستان]]؛ [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[زبان و ادبیات سنگال]]؛ [[زبان و ادبیات آرژانتین]]؛ [[زبان و ادبیات فرانسه]]؛ [[زبان و ادبیات اسپانیا]]؛ [[زبان و ادبیات مالی]]؛ [[زبان و ادبیات ساحل عاج]]؛ [[زبان و ادبیات اردن]]؛ [[زبان و ادبیات سوریه]]؛ [[زبان و ادبیات اتیوپی]]؛ [[زبان و ادبیات زیمبابوه]]؛ [[زبان و ادبیات سیرالئون]]؛ [[زبان و ادبیات قطر]]؛ زبان و ادبیات سودان

			== کتابشناسی ==
			<references />

			== برای مطالعه بیشتر ==
	Eoseewong, Nidhi. Pen and Sail: Literature and History in Early Bangkok, Silkworm Books, 2006.		Eoseewong, Nidhi. Pen and Sail: Literature and History in Early Bangkok, Silkworm Books, 2006.

خط ۹۶:		خط ۱۰۱:

	Lotus Co Ltd; 1st edition.		Lotus Co Ltd; 1st edition.

	~~== نیز نگاه کنید به ==~~

	* [[زبان و ادبیات ژاپن]]
	* [[زبان و ادبیات روسی]]
	* [[زبان و ادبیات کانادا]]
	* [[زبان و ادبیات کوبا]]
	* [[زبان و ادبیات لبنان]]
	* [[زبان و ادبیات مصر]]
	* [[زبان و ادبیات تونس]]
	* [[زبان و ادبیات افغانستان]]
	* [[زبان و ادبیات چینی]]
	* [[زبان و ادبیات سنگال]]

	~~== کتابشناسی ==~~