زبان چینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۹

2025-11-16T18:59:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	در حال حاضر نگارش به [[خط چینی]] به دو صورت سنتی و یا کلاسیک، و ساده شده صورت میگیرد. ساده شدن کاراکترهای زبان چینی پس از روی کار آمدن [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] و به دستور [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] انجام شد. از سال 1958 نیز برای آوانویسی نویسه‌های چینی، سیستمی به نام پین یین (Pin Yin) ابداع شد تا تلفظ آن برای غیر چینی زبان‌ها نیز آسان شود. خط نوشتاری و زبان گفتاری چینی انواع مختلفی دارد که عمده‌ترین آنها 14 زبان است که در نواحی مختلف [[چین]] مورد استفاده قرار می‌گیرد.		در حال حاضر نگارش به [[خط چینی]] به دو صورت سنتی و یا کلاسیک، و ساده شده صورت میگیرد. ساده شدن کاراکترهای زبان چینی پس از روی کار آمدن [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حزب کمونیست]] و به دستور [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] انجام شد. از سال 1958 نیز برای آوانویسی نویسه‌های چینی، سیستمی به نام پین یین (Pin Yin) ابداع شد تا تلفظ آن برای غیر چینی زبان‌ها نیز آسان شود. خط نوشتاری و زبان گفتاری چینی انواع مختلفی دارد که عمده‌ترین آنها 14 زبان است که در نواحی مختلف [[چین]] مورد استفاده قرار می‌گیرد.

	تکامل تدریجی زبان چینی نیز شبیه زبان‌های لاتین است. اما زمینه‌های سیاسی و اجتماعی که زبان چینی در آن رشد کرده با زبان لاتین کاملا متفاوت است. در اروپا تجزیه‌ی سیاسی باعث پیدایش کشورهای مستقلی شد که هر کدام به بزرگی یکی از استان‌های [[چین]] هستند. تشکیل کشور مستقل، باعث پیدایش تمایل سیاسی برای ایجاد فرهنگ و ادبیات جدا و مستقل شد تا هر کشوری را از دیگری متمایز سازد و زبان ویژه ای برای هر کدام از دولت-ملتها ایجاد شود. اما در [[چین]] فرهنگ و ادبیات واحد به حیات خود ادامه داد، در حالیکه ~~[[زبان چینی\|~~زبان گفتاری]] در شهرها و مناطق مختلف به لحاظ ویژگی‌های جغرافیایی از یکدیگر متفاوت بودند. جنوب [[چین]] که کوهستانی است، تنوع زبانی آن از شمال [[چین]] که دشت است بیش تر است. هم چنین، در اروپا زبان هر کشور، بر اساس زبان پایتخت استاندارد می شد و این مسأله دسته بندی زبان‌ها را به تناسب کشورها آسان می کرد و این شیوه باعث عمیق شدن تفاوت‌های زبانی شد. مثلا یک کشاورز در یک سوی مرز می‌بایست شیوه‌ی سخن گفتن خود را با [[پاریس]] تنظیم کند، در حالیکه کشاورز دیگری در آن سوی خط مرزی، از الگوی مادریدی استفاده می‌کرد. افزون براین، سبک نوشتن نیز از پایتخت الگو برداری می شد و استفاده از زبان محلی یا آمیختن زبان پایتخت با زبان محلی خوشایند نبود. اما این شیوه‌ی استاندارد سازی زبان گفتاری هم در [[چین]] اتفاق نیفتاد. لذا زبان گفتاری استانداردی که در سرتاسر [[چین]] مورد استفاده قرار گیرد، به وجود نیامد.[[پرونده:Marco-zuppone-zHwWnUDMizo-unsplash.jpg\|بندانگشتی\|زبان چینی، قابل بازیابی از:‌ https://www.kcl.ac.uk/language-centre/resources/language-events?date=2019-11-13]]در زبان چینی، قاعده‌های صرف و نحو چنان ساده است که میتوان گفت اصلا صرف و نحو ندارد. هر یک از واژه‌های چینی برحسب جایگاهش در جمله و بر اساس تغییر لحن و تأکید گوینده روی واژه‌ها می‌تواند در حکم اسم یا فعل، صفت یا قید باشد. در زبان معمول چینی، واژه‌ها عموما تک هجایی هستند، و هرچند که گویش‌های آن در مناطق مختلف با هم تفاوت دارند، ولی همگی در این اصل مشترکند. از دیگر ویژگی‌های زبان چینی این است که آواهای هر واژه به چهار گونه تلفظ می‌شود(زبان ماندارین یا زبان شمال [[چین]] دارای 4 آهنگ و زبان کانتونی 8 آهنگ است) و هر تلفظی معنای متفاوتی دارد و از نوع قرار گرفتن کاراکترها در کنار هم هزاران واژه‌ی تازه ساخته می شود. بنابراین، هر کلمه دارای معانی بسیاری می‌تواند باشد که تنها با تغییر در لحن و تأکید روی هجاها و کاراکترها از هم باز شناخته می‌شوند. در زبان چینی اصل براین است که هر واژه دارای معانی گوناگون و بدون حد و حصر باشد. برای نمونه، واژه‌ی یک هجایی«فو» با تغییر نواخت به معنای شوهر، پدر، زن، مربی، کاخ، جامه، پوست، تیر، دیگ، سعادت، توانگر، نیرو دادن، پایبند کردن، پاک کردن، موافقت، باز و فرو افتاده به کار می‌رود. در این زبان گاهی با به کار بردن کلمات مترادف در کنار هم و یا تکرار یک کلمه، واژه ساخته می‌شود، مانند«کَن- چی یِن» به معنای( نگاه کردن- دیدن) و یا «مَن- مَن» به معنای(آهسته).		تکامل تدریجی زبان چینی نیز شبیه زبان‌های لاتین است. اما زمینه‌های سیاسی و اجتماعی که زبان چینی در آن رشد کرده با زبان لاتین کاملا متفاوت است. در اروپا تجزیه‌ی سیاسی باعث پیدایش کشورهای مستقلی شد که هر کدام به بزرگی یکی از استان‌های [[چین]] هستند. تشکیل کشور مستقل، باعث پیدایش تمایل سیاسی برای ایجاد فرهنگ و ادبیات جدا و مستقل شد تا هر کشوری را از دیگری متمایز سازد و زبان ویژه ای برای هر کدام از دولت-ملتها ایجاد شود. اما در [[چین]] فرهنگ و ادبیات واحد به حیات خود ادامه داد، در حالیکه زبان گفتاری در شهرها و مناطق مختلف به لحاظ ویژگی‌های جغرافیایی از یکدیگر متفاوت بودند. جنوب [[چین]] که کوهستانی است، تنوع زبانی آن از شمال [[چین]] که دشت است بیش تر است. هم چنین، در اروپا زبان هر کشور، بر اساس زبان پایتخت استاندارد می شد و این مسأله دسته بندی زبان‌ها را به تناسب کشورها آسان می کرد و این شیوه باعث عمیق شدن تفاوت‌های زبانی شد. مثلا یک کشاورز در یک سوی مرز می‌بایست شیوه‌ی سخن گفتن خود را با [[پاریس]] تنظیم کند، در حالیکه کشاورز دیگری در آن سوی خط مرزی، از الگوی مادریدی استفاده می‌کرد. افزون براین، سبک نوشتن نیز از پایتخت الگو برداری می شد و استفاده از زبان محلی یا آمیختن زبان پایتخت با زبان محلی خوشایند نبود. اما این شیوه‌ی استاندارد سازی زبان گفتاری هم در [[چین]] اتفاق نیفتاد. لذا زبان گفتاری استانداردی که در سرتاسر [[چین]] مورد استفاده قرار گیرد، به وجود نیامد.[[پرونده:Marco-zuppone-zHwWnUDMizo-unsplash.jpg\|بندانگشتی\|زبان چینی، قابل بازیابی از:‌ https://www.kcl.ac.uk/language-centre/resources/language-events?date=2019-11-13]]در زبان چینی، قاعده‌های صرف و نحو چنان ساده است که میتوان گفت اصلا صرف و نحو ندارد. هر یک از واژه‌های چینی برحسب جایگاهش در جمله و بر اساس تغییر لحن و تأکید گوینده روی واژه‌ها می‌تواند در حکم اسم یا فعل، صفت یا قید باشد. در زبان معمول چینی، واژه‌ها عموما تک هجایی هستند، و هرچند که گویش‌های آن در مناطق مختلف با هم تفاوت دارند، ولی همگی در این اصل مشترکند. از دیگر ویژگی‌های زبان چینی این است که آواهای هر واژه به چهار گونه تلفظ می‌شود(زبان ماندارین یا زبان شمال [[چین]] دارای 4 آهنگ و زبان کانتونی 8 آهنگ است) و هر تلفظی معنای متفاوتی دارد و از نوع قرار گرفتن کاراکترها در کنار هم هزاران واژه‌ی تازه ساخته می شود. بنابراین، هر کلمه دارای معانی بسیاری می‌تواند باشد که تنها با تغییر در لحن و تأکید روی هجاها و کاراکترها از هم باز شناخته می‌شوند. در زبان چینی اصل براین است که هر واژه دارای معانی گوناگون و بدون حد و حصر باشد. برای نمونه، واژه‌ی یک هجایی«فو» با تغییر نواخت به معنای شوهر، پدر، زن، مربی، کاخ، جامه، پوست، تیر، دیگ، سعادت، توانگر، نیرو دادن، پایبند کردن، پاک کردن، موافقت، باز و فرو افتاده به کار می‌رود. در این زبان گاهی با به کار بردن کلمات مترادف در کنار هم و یا تکرار یک کلمه، واژه ساخته می‌شود، مانند«کَن- چی یِن» به معنای( نگاه کردن- دیدن) و یا «مَن- مَن» به معنای(آهسته).

	[[زبان چینی]] از لحاظ داشتن افعالی که ظرافت تغییر و به تبع آن دگرگونی معنایی داشته باشد فقیر است، ولی به لحاظ داشتن واژه‌هایی که اَشکالی هستند، قوی است. این زبان تک سیلابی غیر صرفی است. واژه‌ها بیشتر تصورات عینی را به شنونده منتقل می‌کنند تا مفاهیم انتزاعی قابل درک از آن واژه را. توضیح و تفسیرها هم اغلب با کمک نمادهای مشهود انجام می‌گیرد و چیزی که قابل مشاهده و حسی نباشد، مورد شک و تردید قرار می گیرد. مطلوب آن‌ها، درک بی‌واسطه است.		[[زبان چینی]] از لحاظ داشتن افعالی که ظرافت تغییر و به تبع آن دگرگونی معنایی داشته باشد فقیر است، ولی به لحاظ داشتن واژه‌هایی که اَشکالی هستند، قوی است. این زبان تک سیلابی غیر صرفی است. واژه‌ها بیشتر تصورات عینی را به شنونده منتقل می‌کنند تا مفاهیم انتزاعی قابل درک از آن واژه را. توضیح و تفسیرها هم اغلب با کمک نمادهای مشهود انجام می‌گیرد و چیزی که قابل مشاهده و حسی نباشد، مورد شک و تردید قرار می گیرد. مطلوب آن‌ها، درک بی‌واسطه است.

	می‌توان گفت [[زبان چینی]] زبانی هنری است، زیرا میل به خوش آهنگی دارد و جمله‌هایش آکنده از معانی ظریف و زیباست که بر پایه‌ی مفاهیم انتزاعی و کلی نیست، بلکه بر استفاده‌ی آزاد از عبارات و اشارات تاریخی استوار است. لذا، ادبای چینی علاقه به کاربرد اصطلاحات غامضی دارند که سرشار از واژه‌های پرآب و تاب و ایما و اشاره باشد. و به همین دلیل است که چینی که در گذشته حتی 3درصد از جمعیتش نیز باسواد نبوده‌اند، از ادبیات وسیع و پرباری و گسترده‌ای برخوردار است.		می‌توان گفت زبان چینی زبانی هنری است، زیرا میل به خوش آهنگی دارد و جمله‌هایش آکنده از معانی ظریف و زیباست که بر پایه‌ی مفاهیم انتزاعی و کلی نیست، بلکه بر استفاده‌ی آزاد از عبارات و اشارات تاریخی استوار است. لذا، ادبای چینی علاقه به کاربرد اصطلاحات غامضی دارند که سرشار از واژه‌های پرآب و تاب و ایما و اشاره باشد. و به همین دلیل است که چینی که در گذشته حتی 3درصد از جمعیتش نیز باسواد نبوده‌اند، از ادبیات وسیع و پرباری و گسترده‌ای برخوردار است.

	=== محدوده ی سرزمینی زبان چینی ===		=== محدوده ی سرزمینی زبان چینی ===
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد. مشکل دوم اصوات در زبان چینی است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر میرسند. اما تعدادی از آنها نیز، نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع«ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ میکنیم.) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هرکدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آنها به هم نزدیک هم هست، خواندن متون و کلا کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده ی مفهموم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلا کاراکتر«خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌ی خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل میشود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی میتوان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.		فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد. مشکل دوم اصوات در زبان چینی است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر میرسند. اما تعدادی از آنها نیز، نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع«ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ میکنیم.) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هرکدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آنها به هم نزدیک هم هست، خواندن متون و کلا کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده ی مفهموم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلا کاراکتر«خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌ی خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل میشود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی میتوان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.

	از آنجا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معنای آن از روی شکل، کار هر کسی هم نیست. در دهه‌های اخیر در [[چین\|سرزمین اصلی چین]]، برای ساده سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آنها حذف شده و ساده تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی\|خط چینی سنتی]] است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت تر و وقت گیرتر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده ~~می شود~~.		از آنجا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معنای آن از روی شکل، کار هر کسی هم نیست. در دهه‌های اخیر در [[چین\|سرزمین اصلی چین]]، برای ساده سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آنها حذف شده و ساده تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی\|خط چینی سنتی]] است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت تر و وقت گیرتر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.

	=== [[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی]] ===		=== [[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی]] ===

Mahdi: /* تاریخچه */

2025-11-16T18:53:17Z

تاریخچه

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۸

2024-08-05T04:58:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۸
خط ۹۳:		خط ۹۳:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان ژاپنی]]؛ [[زبان روسی]]؛ [[زبان رسمی کانادا]]؛ [[زبان و خط کوبایی]]؛ [[زبان و خط تونسی]]؛ [[زبان افغانستان]]؛ [[زبان سنگال]]؛ [[زبان و خط فرانسوی]]؛ [[زبان و خط آرژانتینی]]؛ [[زبان و خط رسمی مالی]]؛ [[زبان و خط رسمی ساحل عاج]]؛ [[زبان و خط رسمی تایلند]]؛ [[زبان اوکراین]]؛ [[زبان اسپانیایی]]؛ [[زبان و خط رسمی اردن]]؛ [[زبان و خط رسمی اتیوپی]]؛ [[زبان و خط رسمی سیرالئون]]؛ [[زبان و خط رسمی قطر]]؛ [[زبان گرجی]]؛ [[زبان و خط رسمی سریلانکا]]؛ [[زبان و خط رسمی بنگلادش]]؛ [[زبان و خط قزاقستان]]؛ [[زبان تاجیکی]]
	* [[زبان ژاپنی]]
	* [[زبان روسی]]
	* [[زبان رسمی کانادا]]
	* [[زبان و خط کوبایی]]
	* [[زبان و خط تونسی]]
	* [[زبان افغانستان]]
	* [[زبان سنگال]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
خط ۱۰۶:		خط ۹۹:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:زبان]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-02T04:37:39Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	تکامل تدریجی زبان چینی نیز شبیه زبان های لاتین است. اما زمینه های سیاسی و اجتماعی که زبان چینی در آن رشد کرده با زبان لاتین کاملا متفاوت است. در اروپا تجزیه ی سیاسی باعث پیدایش کشورهای مستقلی شد که هر کدام به بزرگی یکی از استان های [[چین]] هستند.		تکامل تدریجی زبان چینی نیز شبیه زبان های لاتین است. اما زمینه های سیاسی و اجتماعی که زبان چینی در آن رشد کرده با زبان لاتین کاملا متفاوت است. در اروپا تجزیه ی سیاسی باعث پیدایش کشورهای مستقلی شد که هر کدام به بزرگی یکی از استان های [[چین]] هستند.

	تشکیل کشور مستقل، باعث پیدایش تمایل سیاسی برای ایجاد فرهنگ و ادبیات جدا و مستقل شد تا هر کشوری را از دیگری متمایز سازد و زبان ویژهای برای هر کدام از دولت-ملت ها ایجاد شود. اما در [[چین]] فرهنگ و ادبیات واحد به حیات خود ادامه داد، در حالیکه زبان گفتاری در شهرها و مناطق مختلف به لحاظ ویژگی های جغرافیایی از یکدیگر متفاوت بودند. جنوب [[چین]] که کوهستانی است، تنوع زبانی آن از شمال [[چین]] که دشت است بیش تر است. هم چنین، در اروپا زبان هر کشور، بر اساس زبان پایتخت استاندارد می شد و این مسأله دسته بندی زبانها را به تناسب کشورها آسان می کرد و این شیوه باعث عمیق شدن تفاوت های زبانی شد. مثلا یک کشاورز در یک سوی مرز می بایست شیوه ی سخن گفتن خود را با پاریس تنظیم کند، در حالی که کشاورز دیگری در آن سوی خط مرزی، از الگوی مادریدی استفاده میکرد.		تشکیل کشور مستقل، باعث پیدایش تمایل سیاسی برای ایجاد فرهنگ و ادبیات جدا و مستقل شد تا هر کشوری را از دیگری متمایز سازد و زبان ویژهای برای هر کدام از دولت-ملت ها ایجاد شود. اما در [[چین]] فرهنگ و ادبیات واحد به حیات خود ادامه داد، در حالیکه زبان گفتاری در شهرها و مناطق مختلف به لحاظ ویژگی های جغرافیایی از یکدیگر متفاوت بودند. جنوب [[چین]] که کوهستانی است، تنوع زبانی آن از شمال [[چین]] که دشت است بیش تر است. هم چنین، در اروپا زبان هر کشور، بر اساس زبان پایتخت استاندارد می شد و این مسأله دسته بندی زبانها را به تناسب کشورها آسان می کرد و این شیوه باعث عمیق شدن تفاوت های زبانی شد. مثلا یک کشاورز در یک سوی مرز می بایست شیوه ی سخن گفتن خود را با [[پاریس]] تنظیم کند، در حالی که کشاورز دیگری در آن سوی خط مرزی، از الگوی مادریدی استفاده میکرد.

	افزون براین، سبک نوشتن نیز از پایتخت الگو برداری میشد و استفاده از زبان محلی یا آمیختن زبان پایتخت با زبان محلی خوشایند نبود. اما این شیوه ی استاندارد سازی زبان گفتاری هم در چین اتفاق نیفتاد. لذا زبان گفتاری استانداردی که در [[چین\|سرتاسر چین]] مورد استفاده قرار گیرد، به وجود نیامد.در زبان چینی، قاعده های صرف و نحو چنان ساده است كه می توان گفت اصلا صرف و نحو ندارد. هر یك از واژه های چینی برحسب جایگاهش در جمله و بر اساس تغییر لحن و تأكید گوینده روی واژه ها می تواند در حكم اسم یا فعل، صفت یا قید باشد.		افزون براین، سبک نوشتن نیز از پایتخت الگو برداری میشد و استفاده از زبان محلی یا آمیختن زبان پایتخت با زبان محلی خوشایند نبود. اما این شیوه ی استاندارد سازی زبان گفتاری هم در چین اتفاق نیفتاد. لذا زبان گفتاری استانداردی که در [[چین\|سرتاسر چین]] مورد استفاده قرار گیرد، به وجود نیامد.در زبان چینی، قاعده های صرف و نحو چنان ساده است كه می توان گفت اصلا صرف و نحو ندارد. هر یك از واژه های چینی برحسب جایگاهش در جمله و بر اساس تغییر لحن و تأكید گوینده روی واژه ها می تواند در حكم اسم یا فعل، صفت یا قید باشد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-14T03:41:19Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۴۱
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	6- گویش مین ش[[مالی]](مین بی(Min Bei): این گویش ده میلیون و سیصد هزار گویشور دارد که عمدتا در سنگاپور و شمال استان«فوجیان» در[[چین]] حضور دارند. «مین» نام کلاسیک استان فوجیان و «بی» به معنای شمال است.		6- گویش مین ش[[مالی]](مین بی(Min Bei): این گویش ده میلیون و سیصد هزار گویشور دارد که عمدتا در سنگاپور و شمال استان«فوجیان» در[[چین]] حضور دارند. «مین» نام کلاسیک استان فوجیان و «بی» به معنای شمال است.

	7- گویش مین شرقی(مین دونگ(Min Dong)): این گویش در بخش مرکزی استان فوجیان و در برونئی، اندونزی( جاوه و بالی)، مالزی، سنگاپور، تایلند صحبت شده و گویشوران بومی آن حدود250 هزار نفر است.		7- گویش مین شرقی(مین دونگ(Min Dong)): این گویش در بخش مرکزی استان فوجیان و در برونئی، اندونزی( جاوه و بالی)، مالزی، سنگاپور، [[تایلند]] صحبت شده و گویشوران بومی آن حدود250 هزار نفر است.

	8- گویش مین مرکزی( مین جوانگ(Min Zhuang)): بیشتر در بخش مرکزی استان فوجیان به این گویش صحبت می شود.		8- گویش مین مرکزی( مین جوانگ(Min Zhuang)): بیشتر در بخش مرکزی استان فوجیان به این گویش صحبت می شود.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-03T23:41:46Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۴۱
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	[[شورای دولتی چین]] در سال1956میلادی، مقرراتی تحت عنوان[[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی\|«استاندارد سازی زبان چینی»]] به تصویب رساند که براساس آن لهجه ی پکنی ماندارین یا پوتونگخوا(Putonghua)، لهجه ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و [[دانشگاه های مشهور چین\|دانشگاه ها]] و [[مطبوعات در چین\|مطبوعات]] و رادیو [[تلویزیون در چین\|تلویزیون]] موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجددا در سال1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته ی گسترش لهجه ی پوتونگ خوا اعلام و همه ساله برنامه های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می شود. باتوجه به اهمیت موضوع، [[کنگره ملی نمایندگان خلق چین\|کنگره ی خلق چین]] بار دیگر در سال2000میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگخوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه ی پوتونگ خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می توانند از زبان و لهجه ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند. طبق یک نظر سنجی نمونه ای که در سال2004 از میان470هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هرحال، دولت در نظر دارد تا نیمه ی قرن بیست و یکم پوتونگ خوا را زبان و لهجه ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.		[[شورای دولتی چین]] در سال1956میلادی، مقرراتی تحت عنوان[[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی\|«استاندارد سازی زبان چینی»]] به تصویب رساند که براساس آن لهجه ی پکنی ماندارین یا پوتونگخوا(Putonghua)، لهجه ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و [[دانشگاه های مشهور چین\|دانشگاه ها]] و [[مطبوعات در چین\|مطبوعات]] و رادیو [[تلویزیون در چین\|تلویزیون]] موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجددا در سال1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته ی گسترش لهجه ی پوتونگ خوا اعلام و همه ساله برنامه های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می شود. باتوجه به اهمیت موضوع، [[کنگره ملی نمایندگان خلق چین\|کنگره ی خلق چین]] بار دیگر در سال2000میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگخوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه ی پوتونگ خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می توانند از زبان و لهجه ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند. طبق یک نظر سنجی نمونه ای که در سال2004 از میان470هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هرحال، دولت در نظر دارد تا نیمه ی قرن بیست و یکم پوتونگ خوا را زبان و لهجه ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.

	البته میان زبان شناسان و ادبای چینی، در خصوص [[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی\|ساده سازی هرچه بیشتر كاراكترهای چینی]] دو نظریه ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان كردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علایم و نویسه هایی كه بر صعوبت آن می افزاید را حذف كرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می گویند كه بخش عمده ای از كاراكترهای كنونی نیز بایستی برای همسان سازی زبان چینی با زبان های بین المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دستكاری در نویسه ها و حذف و ساده سازی آن مخالفت كرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه های مختلف چینی كه دارای سابقه ی هزاران ساله است، میدانند. این گروه استدلال میكنند كه با این اقدام نسل های آینده با آثار و ادبیات غنی و كهن چینی كه همیشه مایه ی مباهات مردم [[چین]] بوده، غریبه خواهند شد و نوعی قدرناشناسی نسبت به تلاش ها و زحمات نیاكان، و محروم ساختن نسل های آینده از ذخایر فرهنگی و تمدنی چین و مخالفت با سیاست کلی تنوع قومی و فرهنگی کشور [[چین]] خواهد بود. <ref>-Dali L. Yang,(2007). Language and the Politics of Identity in China in the age of Globalization. Institute of International Relations. National Chengchi University.</ref> تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب های منتشره در چین برای ساکنان هنگ کنگ و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده میکنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.		البته میان زبان شناسان و ادبای چینی، در خصوص [[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی\|ساده سازی هرچه بیشتر كاراكترهای چینی]] دو نظریه ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان كردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علایم و نویسه هایی كه بر صعوبت آن می افزاید را حذف كرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می گویند كه بخش عمده ای از كاراكترهای كنونی نیز بایستی برای همسان سازی زبان چینی با زبان های بین المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دستكاری در نویسه ها و حذف و ساده سازی آن مخالفت كرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه های مختلف چینی كه دارای سابقه ی هزاران ساله است، میدانند. این گروه استدلال میكنند كه با این اقدام نسل های آینده با آثار و ادبیات غنی و كهن چینی كه همیشه مایه ی مباهات مردم [[چین]] بوده، غریبه خواهند شد و نوعی قدرناشناسی نسبت به تلاش ها و زحمات نیاكان، و محروم ساختن نسل های آینده از ذخایر فرهنگی و تمدنی چین و مخالفت با سیاست کلی تنوع قومی و فرهنگی کشور [[چین]] خواهد بود. <ref>-Dali L. Yang,(2007). Language and the Politics of Identity in China in the age of Globalization. Institute of International Relations. National Chengchi University.</ref> تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب های منتشره در چین برای ساکنان هنگ کنگ و ماکائو و [[تایوان]] و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده میکنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.

	در مورد تعداد این نویسه ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر میرسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است كه با یادگیری۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰درصد از مطالب روزنامه ها و زیرنویس فیلم ها و کتاب های غیر تخصصی امکان پذیر میشود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن كاراكترها به معنای فهمیدن آنها نیست! چون دو کاراکتر که دو معنای غیر مرتبط دارند، در کنار هم کلمه ی جدیدی را تشکیل می دهند که معنای آن لزوما با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.		در مورد تعداد این نویسه ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر میرسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است كه با یادگیری۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰درصد از مطالب روزنامه ها و زیرنویس فیلم ها و کتاب های غیر تخصصی امکان پذیر میشود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن كاراكترها به معنای فهمیدن آنها نیست! چون دو کاراکتر که دو معنای غیر مرتبط دارند، در کنار هم کلمه ی جدیدی را تشکیل می دهند که معنای آن لزوما با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T16:57:16Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۷
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	5- گویش خاکا(Hakka): این گویش در جنوب شرقی چین و قسمت هایی از تایوان و هنگ کنگ صحبت می شود. افزون براین، گروه حائز اهمیتی از گویش وران هاکا در کشورهایی همچون آمریکا، فرانسه، گینه، موریتانی و انگلستان حضور دارند.		5- گویش خاکا(Hakka): این گویش در جنوب شرقی چین و قسمت هایی از تایوان و هنگ کنگ صحبت می شود. افزون براین، گروه حائز اهمیتی از گویش وران هاکا در کشورهایی همچون آمریکا، فرانسه، گینه، موریتانی و انگلستان حضور دارند.

	6- گویش مین ~~شمالی~~(مین بی(Min Bei): این گویش ده میلیون و سیصد هزار گویشور دارد که عمدتا در سنگاپور و شمال استان«فوجیان» در[[چین]] حضور دارند. «مین» نام کلاسیک استان فوجیان و «بی» به معنای شمال است.		6- گویش مین ش[[مالی]](مین بی(Min Bei): این گویش ده میلیون و سیصد هزار گویشور دارد که عمدتا در سنگاپور و شمال استان«فوجیان» در[[چین]] حضور دارند. «مین» نام کلاسیک استان فوجیان و «بی» به معنای شمال است.

	7- گویش مین شرقی(مین دونگ(Min Dong)): این گویش در بخش مرکزی استان فوجیان و در برونئی، اندونزی( جاوه و بالی)، مالزی، سنگاپور، تایلند صحبت شده و گویشوران بومی آن حدود250 هزار نفر است.		7- گویش مین شرقی(مین دونگ(Min Dong)): این گویش در بخش مرکزی استان فوجیان و در برونئی، اندونزی( جاوه و بالی)، مالزی، سنگاپور، تایلند صحبت شده و گویشوران بومی آن حدود250 هزار نفر است.

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-01-12T11:18:32Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[زبان و ~~ادبیات چینی~~]]		* [[زبان ژاپنی]]
	* [[~~تاریخ چین~~]]		* [[زبان روسی]]
	* [[~~خط چینی~~]]		* [[زبان رسمی کانادا]]
			* [[زبان و خط کوبایی]]
			* [[زبان و خط تونسی]]
			* [[زبان افغانستان]]
			* [[زبان سنگال]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Samiei در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰

2023-12-18T13:40:13Z

نمایش تغییرات

Mahdi در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۹

2023-11-13T10:39:26Z

نمایش تغییرات