زمین شناسی در سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Momeni در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸

2024-08-22T12:58:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۹:		خط ۹:
	از طرفی عملیات چین‌خوردگی آغاز و منجر به پیدایش رشته‌كوه‌های غربی شد، جایی که رسوبات «ژوراسیک» و «کرتاسیا» غالب هستند.		از طرفی عملیات چین‌خوردگی آغاز و منجر به پیدایش رشته‌كوه‌های غربی شد، جایی که رسوبات «ژوراسیک» و «کرتاسیا» غالب هستند.

	بنابراین، بیشتر مواد اولیه تشکیل دهنده سرزمین [[سوریه]] یا آهکی است و یا بازالتی؛ اما غلبه با طبیعت آهکی است.		بنابراین، بیشتر مواد اولیه تشکیل دهنده سرزمین [[سوریه]] یا آهکی است و یا بازالتی؛ اما غلبه با طبیعت آهکی است.<ref>شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[جغرافیای طبیعی سوریه]]

			== کتابشناسی ==

Momeni در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۸

2024-06-14T19:08:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین ~~سوریه،~~ مربوط به جوانترین ادوار ~~زمینساخت؛~~ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است.		تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین [[سوریه]]، مربوط به جوانترین ادوار زمین‌ساخت؛ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است.

	بیشتر [[سوریه]] در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛ از این رو، امروزه ~~سنگهای~~ آهکی و رسوبی دریایی، به جز قسمت شرقی، سطح وسیعی از اراضی سوریه را پوشش ~~میدهند~~.		بیشتر [[سوریه]] در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛ از این رو، امروزه سنگ‌های آهکی و رسوبی دریایی، به جز قسمت شرقی، سطح وسیعی از اراضی [[سوریه]] را پوشش می‌دهند.

	پس از عقب نشینی دریا، ~~دریاچهای~~ کوچک داخلی و چند باتلاق، در [[~~خاک~~ سوریه]] باقی ماند. این امر منجر به تشکیل رسوبات گچی شد که بخش مرکزی منطقه شرقی را پوشانده است. این ~~دریاچهها~~ و رسوبات آنها مناطق وسیعی از شمال سوریه و سایر مناطق را پوشش می‌دهد؛ مثل حوضه ~~حاصلخیز~~ غوطه دمشق، دشت‌های غنی حمص، و دره‌های فرات و الغاب.		پس از عقب نشینی دریا، دریاچه‌ای کوچک داخلی و چند باتلاق، در خاک [[سوریه]] باقی ماند. این امر منجر به تشکیل رسوبات گچی شد که بخش مرکزی منطقه شرقی را پوشانده است. این دریاچه‌ها و رسوبات آنها مناطق وسیعی از شمال [[سوریه]] و سایر مناطق را پوشش می‌دهد؛ مثل حوضه حاصل‌خیز غوطه دمشق، دشت‌های غنی حمص، و دره‌های فرات و الغاب.

	با آغاز گسلش دوران سوم زمین شناسی، فرورفتگی «بقاع» و فرورفتگی «الغاب» ایجاد شد و فعالیتهای آتشفشانی به اوج خود رسید که باعث پیدایش ~~فلاتهای~~ بازالتی در نواحی جنوبی و شرقی شمال سوریه و در ناحیه مرکزی شد؛ یعنی حمص حماه.		با آغاز گسلش دوران سوم زمین شناسی، فرورفتگی «بقاع» و فرورفتگی «الغاب» ایجاد شد و فعالیتهای آتشفشانی به اوج خود رسید که باعث پیدایش ناهمواری‌ها بازالتی در نواحی جنوبی و شرقی شمال [[سوریه]] و در ناحیه مرکزی شد؛ یعنی حمص حماه.

	از طرفی عملیات ~~چینخوردگی~~ آغاز و منجر به پیدایش ~~رشته‌کوه‌های~~ غربی شد، جایی که رسوبات «ژوراسیک» و «کرتاسیا» غالب هستند.		از طرفی عملیات چین‌خوردگی آغاز و منجر به پیدایش رشته‌كوه‌های غربی شد، جایی که رسوبات «ژوراسیک» و «کرتاسیا» غالب هستند.

	بنابراین، بیشتر مواد اولیه تشکیل دهنده سرزمین سوریه یا آهکی است و یا بازالتی؛ اما غلبه با طبیعت آهکی است.		بنابراین، بیشتر مواد اولیه تشکیل دهنده سرزمین [[سوریه]] یا آهکی است و یا بازالتی؛ اما غلبه با طبیعت آهکی است.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-28T18:38:19Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین سوریه، مربوط به جوانترین ادوار زمینساخت؛ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است.		تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین سوریه، مربوط به جوانترین ادوار زمینساخت؛ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است.

	بیشتر سوریه در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛ از این رو، امروزه سنگهای آهکی و رسوبی دریایی، به جز قسمت شرقی، سطح وسیعی از اراضی سوریه را پوشش میدهند.		بیشتر [[سوریه]] در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛ از این رو، امروزه سنگهای آهکی و رسوبی دریایی، به جز قسمت شرقی، سطح وسیعی از اراضی سوریه را پوشش میدهند.

	پس از عقب نشینی دریا، دریاچهای کوچک داخلی و چند باتلاق، در خاک سوریه باقی ماند. این امر منجر به تشکیل رسوبات گچی شد که بخش مرکزی منطقه شرقی را پوشانده است. این دریاچهها و رسوبات آنها مناطق وسیعی از شمال سوریه و سایر مناطق را پوشش می‌دهد؛ مثل حوضه حاصلخیز غوطه دمشق، دشت‌های غنی حمص، و دره‌های فرات و الغاب.		پس از عقب نشینی دریا، دریاچهای کوچک داخلی و چند باتلاق، در [[خاک سوریه]] باقی ماند. این امر منجر به تشکیل رسوبات گچی شد که بخش مرکزی منطقه شرقی را پوشانده است. این دریاچهها و رسوبات آنها مناطق وسیعی از شمال سوریه و سایر مناطق را پوشش می‌دهد؛ مثل حوضه حاصلخیز غوطه دمشق، دشت‌های غنی حمص، و دره‌های فرات و الغاب.

	با آغاز گسلش دوران سوم زمین شناسی، فرورفتگی «بقاع» و فرورفتگی «الغاب» ایجاد شد و فعالیتهای آتشفشانی به اوج خود رسید که باعث پیدایش فلاتهای بازالتی در نواحی جنوبی و شرقی شمال سوریه و در ناحیه مرکزی شد؛ یعنی حمص حماه.		با آغاز گسلش دوران سوم زمین شناسی، فرورفتگی «بقاع» و فرورفتگی «الغاب» ایجاد شد و فعالیتهای آتشفشانی به اوج خود رسید که باعث پیدایش فلاتهای بازالتی در نواحی جنوبی و شرقی شمال سوریه و در ناحیه مرکزی شد؛ یعنی حمص حماه.

Momtaz: صفحه‌ای تازه حاوی «تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین سوریه، مربوط به جوانترین ادوار زمینساخت؛ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است. بیشتر سوریه در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛...» ایجاد کرد

2024-02-27T18:46:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین سوریه، مربوط به جوانترین ادوار زمینساخت؛ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است. بیشتر سوریه در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

تشکیل بیشترین قسمت از سرزمین سوریه، مربوط به جوانترین ادوار زمینساخت؛ یعنی دوران «کامبرین» (''Cambrian'')؛ آخرین دوره عصر «دیرینهزیستی» (''Paleozoic''/ پالئوزوئیک) است.

بیشتر سوریه در ابتدا دریاهای کم عمقی که در آن رسوبات آهکی غلبه داشت، غوطه ور بود؛ از این رو، امروزه سنگهای آهکی و رسوبی دریایی، به جز قسمت شرقی، سطح وسیعی از اراضی سوریه را پوشش میدهند.

پس از عقب نشینی دریا، دریاچهای کوچک داخلی و چند باتلاق، در خاک سوریه باقی ماند. این امر منجر به تشکیل رسوبات گچی شد که بخش مرکزی منطقه شرقی را پوشانده است. این دریاچهها و رسوبات آنها مناطق وسیعی از شمال سوریه و سایر مناطق را پوشش می‌دهد؛ مثل حوضه حاصلخیز غوطه دمشق، دشت‌های غنی حمص، و دره‌های فرات و الغاب.

با آغاز گسلش دوران سوم زمین شناسی، فرورفتگی «بقاع» و فرورفتگی «الغاب» ایجاد شد و فعالیتهای آتشفشانی به اوج خود رسید که باعث پیدایش فلاتهای بازالتی در نواحی جنوبی و شرقی شمال سوریه و در ناحیه مرکزی شد؛ یعنی حمص حماه.

از طرفی عملیات چینخوردگی آغاز و منجر به پیدایش رشته‌کوه‌های غربی شد، جایی که رسوبات «ژوراسیک» و «کرتاسیا» غالب هستند.

بنابراین، بیشتر مواد اولیه تشکیل دهنده سرزمین سوریه یا آهکی است و یا بازالتی؛ اما غلبه با طبیعت آهکی است.