زنان در ژاپن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۹

2025-07-28T13:09:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)، برگرفته از ویکی پدیای فارسی، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.		[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)، برگرفته از ویکی پدیای فارسی، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی [[ژاپن]] هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه [[ژاپن]] باز شد.
	از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در [[ایالات متحده]] به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان [[توکیو]] (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>		از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در [[ایالات متحده]] به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان [[توکیو]] (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>

	در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان توکیو (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود.<ref name=":0">Ōtake, Hideo (2017). [フェミニストたちの政治史: 参政権,リブ,平等.法]. Tōkyōdaigakushuppankai, 67.</ref>		در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان [[توکیو]] (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود.<ref name=":0">Ōtake, Hideo (2017). [フェミニストたちの政治史: 参政権,リブ,平等.法]. Tōkyōdaigakushuppankai, 67.</ref>

	با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی" (集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou) فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید.<ref name=":0" />		با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی" (集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou) فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید.<ref name=":0" />

	از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ~~ژاپن،~~ تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>		از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی [[ژاپن]]، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>

	در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت [[مالی]] از مادران تنها بوده است.		در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در [[ژاپن]] هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	~~احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در~~ پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]ص 66- 88.		پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله(1402). جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]ص 66- 88.

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	~~سهراب احمدیان~~		فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری
	[[رده:زنان]]		[[رده:زنان]]

Setayesh در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۴

2025-01-13T15:54:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.		[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)، برگرفته از ویکی پدیای فارسی، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.
	از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در [[ایالات متحده]] به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان [[توکیو]] (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>		از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در [[ایالات متحده]] به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان [[توکیو]] (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>

Nazanin در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۴

2024-12-16T17:14:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۴
خط ۸:		خط ۸:
	از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>		از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>

	در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت [[مالی]] از مادران تنها بوده است<ref>احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]ص 66- 88. </ref>.		در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت [[مالی]] از مادران تنها بوده است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:زن]]
			== منبع اصلی ==
			احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]ص 66- 88.

			== نویسنده مقاله ==
			سهراب احمدیان
			[[رده:زنان]]

Samiei در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۳

2024-07-25T05:43:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۳
خط ۸:		خط ۸:
	از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>		از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>

	در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت [[مالی]] از مادران تنها بوده است.		در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت [[مالی]] از مادران تنها بوده است<ref>احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]ص 66- 88. </ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[زنان در روسیه]]؛ [[زنان در کانادا]]؛ [[زنان در لبنان]]؛ [[زنان مصر]]؛ [[وضعیت زنان در چین]]؛ [[زنان در افغانستان]]؛ [[زنان در تونس]]؛ [[زنان در سنگال]]؛ [[زنان در آرژانتین]]؛ [[زنان در فرانسه]]؛ [[زنان در مالی]]؛ [[زنان در سوریه]]؛ [[زنان در سودان]]؛ [[زنان در ساحل عاج]]؛ [[زنان در زیمبابوه]]؛ [[زنان در اوکراین]]؛ [[زنان در اسپانیا]]؛ [[زنان در اردن]]؛ [[زنان در اتیوپی]]؛ [[زنان در قطر]]؛ [[زنان در بنگلادش]]؛ [[زنان در گرجستان]]؛ [[زنان در تاجیکستان]]؛ [[زنان در قزاقستان]]؛ [[زنان در سیرالئون]]؛ [[زنان در تایلند]]
	* [[زنان در روسیه]]
	* [[زنان در لبنان]]
	* [[زنان در ~~کانادا~~]]
	* [[زنان در ~~کوبا~~]]
	* [[زنان در تونس]]
	* [[زنان در ~~افغانستان~~]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:زن]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T17:03:14Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۸:		خط ۸:
	از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>		از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>

	در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.		در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت [[مالی]] از مادران تنها بوده است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-23T15:05:47Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.		[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.
	از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در ایالات متحده به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان توکیو (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>		از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در [[ایالات متحده]] به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان [[توکیو]] (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>

	در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان توکیو (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود.<ref name=":0">Ōtake, Hideo (2017). [フェミニストたちの政治史: 参政権,リブ,平等.法]. Tōkyōdaigakushuppankai, 67.</ref>		در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان توکیو (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود.<ref name=":0">Ōtake, Hideo (2017). [フェミニストたちの政治史: 参政権,リブ,平等.法]. Tōkyōdaigakushuppankai, 67.</ref>

Hasti: ویرایش متن

2024-01-14T16:41:20Z

ویرایش متن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.		[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)]]هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.
	~~[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)]]~~		از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در ایالات متحده به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان توکیو (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند.<ref>Higuma, Ai (2018). [日本の女性運動-1970年代から何が引き継がれたのか-].shakaigaku ronkō, 105.</ref>
	از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در ایالات متحده به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان توکیو (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند<ref>~~هیگوما،~~ 2018: 105</ref>.

	در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان توکیو (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود<ref name=":0">~~آُتاکه،2017~~: ~~69-~~67</ref>.		در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان توکیو (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود.<ref name=":0">Ōtake, Hideo (2017). [フェミニストたちの政治史: 参政権,リブ,平等.法]. Tōkyōdaigakushuppankai, 67.</ref>

	با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی" (集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou) فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید<ref name=":0" />.		با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی" (集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou) فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید.<ref name=":0" />

	از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند<ref>~~دانجوکیودو سانکاکو کیوکو،~~ 1999</ref>.		از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند.<ref>Danjo kyōdō sankakukyoku (1999). [男女共同参画社会基本法]. naikakufu.</ref>

	در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.		در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.

Hasti: ویرایش و اضافه کردن عکس

2023-12-21T19:53:00Z

ویرایش و اضافه کردن عکس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.		هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.
			[[پرونده:زنان ژاپنی.jpg\|بندانگشتی\|تصویری از زنان ژاپنی(1902)]]
			از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا (津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903)) در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در ایالات متحده به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان توکیو (東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō) در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند<ref>هیگوما، 2018: 105</ref>.

	~~از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا<sup>[1]</sup>~~ در سال ~~1869 به دولت وقت بود تا~~ از ~~خرید~~ و ~~فروش زنان جلوگیری کند~~. ~~همچنین در~~ سال ~~1871 پنج نفر~~ از زنان ~~برای تحصیل در ایالات متحده به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق~~ به ~~زنان نیز اعطا~~ و ~~یک مرکز آموزش حرفه ای~~ برای زنان ~~ایجاد~~ شد~~. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم~~ زنان ~~توکیو[2]~~ در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند (هیگوما، 2018: ~~105)~~.		در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما (矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925)) انجمن زنان توکیو (東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai) را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود<ref name=":0">آُتاکه،2017: 69-67</ref>.

	در ادامه ~~سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم~~ و ~~فناوری،~~ از ~~کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب~~ و ~~مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد~~ که یک سال ~~بعد بر اساس همین شعار~~ "~~دستورالعمل آموزش دانش آموزان~~"~~در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما<sup>[3]<~~/~~sup> انجمن~~ زنان ~~توکیو<sup>[4]</sup>~~ را ~~راه‌اندازی~~ کرد ~~که شاخه‌ای از اتحادیه~~ زنان ~~مسیحی به شمار می‌رفت و~~ از این ~~طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل~~ قانون ~~تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری~~ در ~~قانون پلیس امنیت را مطرح نمود (آُتاکه،2017~~: ~~69)~~.		با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی" (集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou) فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید<ref name=":0" />.

	با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی"<sup>[5]</sup> فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید (همان: 67).		از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند<ref>دانجوکیودو سانکاکو کیوکو، 1999</ref>.

	از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند (دانجوکیودو سانکاکو کیوکو، 1999).

	در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.		در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.
	~~----[1] 津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903).~~

	~~[2] 東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō.~~

	~~[3] 矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925).~~		== نیز نگاه کنید به ==

	[4] ~~東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai.~~		* [[زنان در روسیه]]
			* [[زنان در لبنان]]
			* [[زنان در کانادا]]
			* [[زنان در کوبا]]
			* [[زنان در تونس]]
			* [[زنان در افغانستان]]

	~~[5] 集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou~~		== کتابشناسی ==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «هر چند در جامعه ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و ت...» ایجاد کرد

2023-12-03T19:11:15Z

صفحه‌ای تازه حاوی «هر چند در جامعه ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و ت...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

هر چند در جامعه [[ژاپن]] بعد از جنگ جهانی دوم شرایط تا حد زیادی به نفع زنان و حقوقشان تغییر پیدا کرد و در قانون اساسی جدید حقوقشان با مردان مساوی وضع گردید، اما نمی‌توان انکار کرد که زنان در جامعه کنونی ژاپن هنوز با مشکلاتی از نظر برابری جنسیتی و تبعیض رو به رو هستند. همزمان با اصلاحات دوره میجی علیرغم واکنش‌هایی منفی از جانب برخی گروها و اقشار جامعه سیاست‌هایی برای آزادی زنان تعیین و به تدریج مسیرهایی برای بهبود جایگاه زنان در جامعه ژاپن باز شد.

از جمله این فعالیت‌های راهگشا در مسیر این جنبش‌ها گزارش وکیلی به نام مامیچی تسودا[1] در سال 1869 به دولت وقت بود تا از خرید و فروش زنان جلوگیری کند. همچنین در سال 1871 پنج نفر از زنان برای تحصیل در ایالات متحده به آن کشور اعزام شدند، در سال 1873 حق دادخواست طلاق به زنان نیز اعطا و یک مرکز آموزش حرفه ای برای زنان ایجاد شد. آماده شدن این بسترها به تاسیس مدرسه تربیت معلم زنان توکیو[2] در سال 1874 انجامید که هدف آن تربیت معلمان ابتدایی در سیستم آموزشی آن دوران بود که بعدها در سایر استان‌ها نیز چنین مدارسی ایجاد شدند (هیگوما، 2018: 105).

در ادامه سیاست‌های آزادی بخش برای زنان سال 1885، اولین وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری، از کابینه آرینوری موری اظهار داشت که " آموزش همسر خوب و مادر فرزانه" باید سیاست ملی باشد که یک سال بعد بر اساس همین شعار "دستورالعمل آموزش دانش آموزان"در مدارس دخترانه سراسر کشور توزیع شد. سال 1886، کاجیکو یاجیما[3] انجمن زنان توکیو[4] را راه‌اندازی کرد که شاخه‌ای از اتحادیه زنان مسیحی به شمار می‌رفت و از این طریق صدایی برای جنبش زنان شد و مطالبات بیشتری را شامل قانون تک همسری، جرمزدایی از روسپیگری، همچنین مطالبه حق رأی زنان و بازنگری در قانون پلیس امنیت را مطرح نمود (آُتاکه،2017: 69).

با ادامه روند رو به رشد جنبش‌های زنان، تظاهراتی با شعار برابری جنسیتی به راه افتاد که این عامل به تدریج سیاست‌ها و قوانین کنترلی و سرکوب نیز از جانب دولت و حاکمان وقت را در برداشت تا جایی که دولت در هفت ژانویه سال 1890 با اعلام "قانون منع تجمعات سیاسی"[5] فعالیت‌های سیاسی زنان را ممنوع کرد. بر اساس این قانون زنان همچنین از حضور در تجمعات سیاسی محروم ‌شدند. این قانون حدود سه سال برقرار بود تا اینکه در چهاردهم آوریل 1893 لغو گردید (همان: 67).

از جمله راهبردهای دولت در رفع شکاف و تبعیض‌های جنسیتی در جامعه کنونی ژاپن، تصویب قطع نامه جدیدی تحت عنوان «قطعنامه برابری جنسیتی» در 16 جولای 1999 درمجلس است که در آن آمده؛ برابری جنسیتی به این معناست که "زن و مرد" به عنوان اعضای برابر جامعه، این فرصت را دارند که با ابتکار عمل خود در فعالیت‌ها و در همه حوزه‌های جامعه مشارکت کنند، به طوری که "زن و مرد" به یک اندازه از مزایای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن بهره‌مند شوند و مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده بگیرند (دانجوکیودو سانکاکو کیوکو، 1999).

در وضعیت کنونی هرچند حصارهای نابرابری جنسیتی و تبعیض نسبت به زنان در ژاپن هنوز برداشته نشده است، اما دولت‌هایی که سرکار می‌آیند پیوسته قوانین و تمهیدات جدیدی برای از بین بردن شکاف موجود وضع می‌کنند. در همین راستا دولت در کابینه خود دفتر رسیدگی به امور برابری جنسیتی راه اندازی کرده و به دنبال آن اقدام به گشایش شعبه‌ها و دفاتر مشابهی، در ادارات و سازمان‌های مرتبط از جمله شهرداری‌های سراسر کشور نموده که ماموریت آنها ترویج برابری جنسیتی است. تا جایی که عملاً مشهود است این بخش‌ها بیشتر فعالیتشان تحت پوشش و حمایت درآوردن زنان بی سرپرست، مراقبت‌های درمانی و حمایت مالی از مادران تنها بوده است.
----[1] 津田真道/Tsuda Mamichi(1829-1903).

[2] 東京女子師範学校/Tōkyō joshi shihan Gakkō.

[3] 矢嶋楫子/Yajima Kajiko(1833-1925).

[4] 東京婦人矯風会//Tōkyō Fujin Kyōfū Kai.

[5] 集会及政社法/Shukai kyou Seisha Hou