http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C 2026-05-27T21:29:08Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=82172&oldid=prev 2025-11-16T19:01:57Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی، قابل بازیابی از: https://www.pactranz.com/chinese-translations/</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همسان‌سازی </del>زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدنه‌ی </del>اصلی و اکثریت نژاد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خنه جامعه‌ی </del>[[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همسان­ سازی </ins>زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدنه ی </ins>اصلی و اکثریت نژاد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خَنِ </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوع جامعه چین|جامعه­‌ی </ins>چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب ماندگی کشور [[چین]] را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده­‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای زبان چینی است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919دو تغییر عمده در [[خط چینی|زبان نوشتاری]] به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حاکمیت حزب کمونیست]] نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور </del>[[چین]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">را </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گفتاری </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری زبان سخت </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیچیده‌ی چینی دانسته </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان چینی</del>]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است، </del>در این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور تبلیغ می‌شد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اگرچه </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش‌ها </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن زمان </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده </del>در زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وجود آمد که </del>یکی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتن </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ به راست به جای </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بالا به پایین بود </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگری ساده‌سازی </del>آن از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طریق حذف برخی </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاراکترها</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این هدف </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمان حاکمیت </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حزب کمونیست</del>]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورای دولتی </ins>چین]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در سال1956میلادی، مقرراتی تحت عنوان«استاندارد سازی </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ­خوا(Putonghua)، لهجه­‌ی رسمی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدارس و [[دانشگاه های مشهور چین|دانشگاه­‌ها]] </ins>و [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات در چین|مطبوعات</ins>]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و رادیو [[تلویزیون </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین|تلویزیون]] موظف شدند از </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه استفاده کنند[i]</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای تحقق </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدف مجددا </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود. باتوجه </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اهمیت موضوع، [[کنگره ملی نمایندگان خلق چین|کنگره ی خلق چین]] بار دیگر </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال2000میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ­خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده از لهجه­‌ی پوتونگ خوا بوده و </ins>یکی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای گسترش </ins>آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش نمایند. طبق یک نظر سنجی نمونه ای که در سال2004 از میان470هزار نفر </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مناطق مختلف صورت گرفت، در 80درصد </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به هرحال، دولت </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظر دارد تا نیمه­‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ­ خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین</ins>]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنماید</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شورای دولتی چین]] </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد </del>سازی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>زبان چینی<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]» </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصویب رساند که براساس </del>آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدارس </del>و [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه های مشهور </del>چین<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|دانشگاه‌ها</del>]] و [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات در </del>چین<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|مطبوعات</del>]] و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رادیو </del>در چین<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|رادیو]] </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلویزیون در چین|تلویزیون</del>]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موظف شدند </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این لهجه </del>استفاده <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البته میان زبان شناسان و ادبای چینی، </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خصوص ساده سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علایم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان </ins>سازی زبان چینی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">با زبان­‌های بین المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شدت با هرگونه دست­کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده سازی </ins>آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه ی هزاران ساله است، می­دانند. این گروه استدلال می­کنند که با این اقدام نسل‌های آینده با آثار </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبیات غنی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کهن چینی که همیشه مایه ی مباهات مردم </ins>[[چین]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بوده، غریبه خواهند شد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوعی قدرناشناسی نسبت به تلاش‌ها و زحمات نیاکان، و محروم ساختن نسل­‌های آینده از ذخایر فرهنگی و تمدنی چین و مخالفت با سیاست کلی تنوع قومی و فرهنگی کشور </ins>[[چین]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خواهد بود.  تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت­‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره </ins>در چین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای ساکنان هنگ­ کنگ و ماکائو و </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تایوان</ins>]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و سایر مناطقی که هنوز </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خط قدیمی چینی </ins>استفاده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­کنند دشوار </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حتی امکان ناپذیر شود</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">با توجه به اهمیت موضوع، [[کنگره ملی نمایندگان خلق چین|کنگره‌ی خلق چین]] بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­رسد </ins>چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یادگیری۳۵۰۰ </ins>کاراکتر، خواندن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۹۰درصد </ins>از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیلم­‌ها </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­‌های غیر تخصصی </ins>امکان پذیر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­شود</ins>. برای خواندن ۱۰ درصد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باقی مانده </ins>فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن­ها </ins>نیست! <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چون </ins>دو کاراکتر که دو معنای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غیر مرتبط </ins>دارند، در کنار هم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کلمه ی جدیدی </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> تشکیل </ins>می‌دهند که معنای آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لزوما </ins>با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در [[چین]] برای ساکنان [[هنگ‌کنگ]] و ماکائو و [[تایوان]] و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌رسد </del>چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یادگیری ۳۵۰۰ </del>کاراکتر، خواندن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۹۰ درصد </del>از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیلم‌ها </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب‌های غیرتخصصی </del>امکان پذیر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شود</del>. برای خواندن ۱۰ درصد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باقی‌مانده </del>فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن‌ها </del>نیست! <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چرا که </del>دو کاراکتر که دو معنای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غیرمرتبط </del>دارند، در کنار هم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کلمه‌ای </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تشکیل </del>می‌دهند که معنای آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لزوماً </del>با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[زبان و خط چینی]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ </ins>[[زبان چینی]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ </ins>[[سیر تحول زبان چینی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[زبان و خط چینی]]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[زبان چینی]]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[سیر تحول زبان چینی]]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - &lt;small&gt;این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.&lt;/small&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - &lt;small&gt;این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.&lt;/small&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب شناسی </del>==</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">منبع اصلی </ins>==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نویسنده مقاله ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علی محمد سابقی</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:زبان]]</ins></div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=23735&oldid=prev 2024-03-04T00:22:36Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۲۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l12">خط ۱۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در [[چین]] برای ساکنان [[هنگ‌کنگ]] و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در [[چین]] برای ساکنان [[هنگ‌کنگ]] و ماکائو و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>تایوان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=19330&oldid=prev 2024-02-23T15:22:45Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور [[چین]] را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور [[چین]] را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>حزب کمونیست<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[شورای دولتی چین]] در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی [[زبان چینی]]» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و [[دانشگاه های مشهور چین|دانشگاه‌ها]] و [[مطبوعات در چین|مطبوعات]] و [[رادیو در چین|رادیو]] [[تلویزیون در چین|تلویزیون]] موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[شورای دولتی چین]] در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی [[زبان چینی]]» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و [[دانشگاه های مشهور چین|دانشگاه‌ها]] و [[مطبوعات در چین|مطبوعات]] و [[رادیو در چین|رادیو]] [[تلویزیون در چین|تلویزیون]] موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=11137&oldid=prev 2023-12-18T14:18:01Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان چینی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان چینی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور [[چین]] را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورای دولتی </del>چین]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی </del>[[زبان چینی]]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">» </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصویب رساند </del>که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براساس </del>آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه‌ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این لهجه استفاده کنند[i]</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای تحقق </del>این هدف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجدداً </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور </ins>[[چین]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای </ins>[[زبان چینی]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی </ins>آن از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طریق حذف برخی از کاراکترها</ins>. این هدف در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تا حدودی با موفقیت همراه بوده است</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>چین]] بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شورای دولتی چین]] در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی [[زبان چینی]]» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و [[دانشگاه های مشهور چین|دانشگاه‌ها]] و [[مطبوعات در چین|مطبوعات]] و [[رادیو در چین|رادیو]] [[تلویزیون در چین|تلویزیون]] موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با توجه به اهمیت موضوع، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کنگره ملی نمایندگان خلق چین|</ins>کنگره‌ی خلق چین]] بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l14">خط ۱۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">؛ </del>[[زبان چینی]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== </ins>نیز نگاه کنید به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[زبان و خط چینی]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان چینی]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[سیر تحول </ins>زبان چینی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=4536&oldid=prev 2023-11-14T15:27:17Z

<p><span class="autocomment">پاورقی</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در [[چین]] برای ساکنان هنگ‌کنگ و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در [[چین]] برای ساکنان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>هنگ‌کنگ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سابقی محمدعلی</del>(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سابقی، علی محمد</ins>(1392). جامعه و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=4342&oldid=prev 2023-11-13T10:50:49Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان چینی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان چینی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[شورای دولتی چین]] در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی [[زبان چینی]]» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه‌ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[شورای دولتی چین]] در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی [[زبان چینی]]» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه‌ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق چین بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در چین برای ساکنان هنگ‌کنگ و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>برای ساکنان هنگ‌کنگ و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=3743&oldid=prev 2023-11-10T07:43:46Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:زبان-چینی-ساده-شده.png|بندانگشتی|ساده سازی زبان چینی]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران [[سلسله چینگ]]، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Shekvati http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=3742&oldid=prev 2023-11-10T07:43:03Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== ''ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی'' ===</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از دوران سلسله‌ی چینگ، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [[چین]] که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای [[زبان چینی]] است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورای دولتی چین</del>]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاندارد </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرتاسر </del>کشور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شناخته شده </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدارس </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه‌ها </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رادیو تلویزیون موظف شدند از این لهجه استفاده کنند</del>[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">i</del>]. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای تحقق این هدف مجدداً </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 1998 دولت سومین هفته </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماه سپتامبر هر سال </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اجباری زیادی </del>برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جا انداختن </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مورد اجرا گذاشته می‌شود. </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق چین بار دیگر </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 2000 میلادی قانون </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمومی چین را </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصویب رسانده </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدین </del>طریق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طبق </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قانون، مراکز </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا </del>بوده <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نماین</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از دوران </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلسله چینگ</ins>]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، تلاش زیادی برای همسان‌سازی </ins>زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگ اقوام مختلف </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>کشور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صورت گرفت تا از این طریق هویت </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان واحد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدنه‌ی اصلی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی [</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چین]</ins>] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد</ins>. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اوایل قرن بیستم نیز برخی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان گفتاری </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی </ins>برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زبان چینی]] است، در </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نتیجه نرسید، ولی </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده </ins>در زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پایین بود </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگری ساده‌سازی آن از </ins>طریق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حذف برخی از کاراکترها</ins>. این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تا حدودی با موفقیت همراه </ins>بوده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است.</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">د. طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که </del>در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">80 درصد </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان و </del>لهجه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیستند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به </del>هر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یکم پوتونگ‌خوا را زبان </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌ی اصلی سراسر چین بنماید</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شورای دولتی چین]] </ins>در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی [[زبان چینی]]» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه‌ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند </ins>از این لهجه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده کنند[i]</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر </ins>هر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البته میان زبان‌شناسان </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهاي چیني دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌گویند که بخش عمده‌ای </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاراکترهاي کنونی نیز بایستی براي همسان‌سازی </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چيني با زبان‌هاي بين‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازي آن مخالفت کرده و </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمل را نوعی اقدام انتحاری برای </del>زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خط و لهجه‌های </del>مختلف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چيني که داراي سابقه‌ي هزاران ساله است، می‌دانند. تلاش برای ساده کردن </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درک متون گذشته عاجز باشند </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب‌های منتشره در چین </del>برای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساکنان هنگ‌کنگ و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">با توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق چین بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی [[چین]] را به تصویب رسانده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طبق این قانون، مراکز </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نهادها </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یکی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنار </ins>این زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اقوام </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساکنان مناطق </ins>مختلف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌توانند از </ins>زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌ی محلی خود استفاده </ins>و برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گسترش آن تلاش نمایند</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مورد تعداد </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد</del>. به نظر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد ا</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان و لهجه نیستند</ins>. به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هر حال، دولت در </ins>نظر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر [[چین]] بنماید</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ز </del>مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البته میان زبان‌شناسان و ادبای چینی، در خصوص ساده‌سازی هرچه بیشتر کاراکترهای چینی دو نظریه‌ی متفاوت وجود دارد. برخی معتقدند برای آسان‌کردن آموزش و فراگیری این زبان، بایستی تمامی علائم و نویسه‌هایی که بر صعوبت آن می‌افزاید را حذف کرد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند که بخش عمده‌ای از کاراکترهای کنونی نیز بایستی برای همسان‌سازی زبان چینی با زبان‌های بین‌المللی حذف شوند، ولی گروهی نیز به شدت با هرگونه دست‌کاری در نویسه‌ها و حذف و ساده‌سازی آن مخالفت کرده و این عمل را نوعی اقدام انتحاری برای زبان و خط و لهجه‌های مختلف چینی که دارای سابقه‌ی هزاران ساله است، می‌دانند.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه موفقیت‌های زیادی برای فراگیران، به ویژه زبان‌آموزان خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل کرده‌اند، از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و کتاب‌های منتشره در چین برای ساکنان هنگ‌کنگ و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده می‌کنند دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در مورد تعداد این نویسه‌ها اقوال متعددی وجود دارد. به نظر می‌رسد چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است که با یادگیری ۳۵۰۰ کاراکتر، خواندن ۹۰ درصد از </ins>مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&gt;&lt;big</ins>&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/big&gt;</ins>&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پاورقی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;small&gt;</ins>این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/small&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتاب شناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتاب شناسی ==</div></td></tr> </table>

Shekvati http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=3038&oldid=prev 2023-11-05T21:12:45Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== &#039;&#039;ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی&#039;&#039; ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== &#039;&#039;ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی&#039;&#039; ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران سلسله‌ی چینگ، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی چین که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای زبان چینی است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از دوران سلسله‌ی چینگ، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>زبان چینی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شورای دولتی چین در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی زبان چینی» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه‌ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود. با توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق چین بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی چین را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نماین</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>شورای دولتی چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد سازی زبان چینی» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه‌ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجدداً در سال 1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام و همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود. با توجه به اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق چین بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون زبان عمومی چین را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند از زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نماین</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>د. طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر چین بنماید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>د. طبق یک نظرسنجی نمونه‌ای که در سال 2004 از میان 470 هزار نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در 80 درصد از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان پوتونگ‌خوا محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز 47 درصد مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به هر حال، دولت در نظر دارد تا نیمه‌ی قرن بیست و یکم پوتونگ‌خوا را زبان و لهجه‌ی اصلی سراسر چین بنماید.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l12">خط ۱۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ز مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ز مطالب روزنامه‌ها و زیرنویس فیلم‌ها و کتاب‌های غیرتخصصی امکان پذیر می‌شود. برای خواندن ۱۰ درصد باقی‌مانده فرد باید حدود ۸۰۰۰ کاراکتر دیگر را بیاموزد. البته خواندن کاراکترها به معنای فهمیدن آن‌ها نیست! چرا که دو کاراکتر که دو معنای غیرمرتبط دارند، در کنار هم کلمه‌ای را تشکیل می‌دهند که معنای آن لزوماً با هیچ یک از معانی پیشین ارتباطی ندارد.&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== پاورقی ==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</del>== کتاب شناسی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</del>==</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتاب شناسی ==</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=950&oldid=prev 2023-10-20T16:41:54Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">=== ''ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی'' ===</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از دوران سلسله‌ی چینگ، تلاش زیادی برای همسان‌سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف در این کشور صورت گرفت تا از این طریق هویت و زبان واحد و وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام و بدنه‌ی اصلی و اکثریت نژاد خنه جامعه‌ی چین که با حاکمیت اقلیت منچو بر این سرزمین موافق نبودند، توفیقی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل قرن بیستم نیز برخی از روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب‌ماندگی کشور چین را زبان گفتاری و نوشتاری زبان سخت و پیچیده‌ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی با حروف الفبا داشتند. به همین دلیل برای چندین دهه زبان اسپرانتو که فکر می‌شد جایگزین مناسبی برای زبان چینی است، در این کشور تبلیغ می‌شد. اگرچه این تلاش‌ها در آن زمان به نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم در ماه مه 1919 دو تغییر عمده در زبان نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن از چپ به راست به جای از بالا به پایین بود و دیگری ساده‌سازی آن از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== ''ساده </del>سازی و استاندارد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازی زبان چینی'' ==</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورای دولتی چین در سال 1956 میلادی، مقرراتی تحت عنوان «استاندارد </ins>سازی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان چینی» به تصویب رساند که براساس آن لهجه‌ی پکنی ماندارین یا پوتونگ‌خوا (Putonghua)، لهجه‌ی رسمی </ins>و استاندارد در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرتاسر </ins>کشور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شناخته شده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدارس </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه‌ها </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رادیو تلویزیون موظف شدند از </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدف مجدداً </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 1998 دولت سومین هفته </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماه سپتامبر هر سال </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌ی گسترش لهجه‌ی پوتونگ‌خوا اعلام </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همه ساله برنامه‌های مختلف تشویقی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می‌شود. </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">توجه </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اهمیت موضوع، کنگره‌ی خلق چین بار دیگر در سال 2000 میلادی قانون </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمومی چین را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ‌خوا جایگاه قانونی پیدا کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طبق </ins>این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استفاده از لهجه‌ی پوتونگ‌خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ‌هوا اعلام گردید، اگرچه </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنار این </ins>زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اقوام و ساکنان مناطق مختلف می‌توانند </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان و لهجه‌ی محلی خود استفاده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای گسترش </ins>آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش نماین</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از دوران سلسله­ی چینگ، تلاش زیادی برای همسان­سازی زبان و فرهنگ اقوام مختلف </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </del>کشور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صورت گرفت تا از این طریق هویت </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان واحد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وحدت ملی ایجاد شود، اما به دلیل عدم همراهی اقوام </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بدنه­ی اصلی </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اکثریت نژاد خَنِ جامعه­ی چین که با حاکمیت اقلیت منچو بر </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرزمین موافق نبودند، توفیقی در </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمینه حاصل نشد. </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اوایل قرن بیستم نیز برخی </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روشنفکران چینی دلیل اصلی عقب ماندگی کشور چین </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان گفتاری </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری زبان سخت </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیچیده­ی چینی دانسته و پیشنهاد کنار گذاشتن آن جایگزین کردن کاراکترهای چینی </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حروف الفبا داشتند. </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همین دلیل برای چندین دهه </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسپرانتو که فکر می­شد جایگزین مناسبی برای </del>زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چینی است، در این کشور تبلیغ می­شد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اگرچه </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تلاش­ها در آن زمان </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نتیجه نرسید، ولی با کوشش طرفداران جنبش چهارم </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماه مه1919دو تغییر عمده </del>در زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشتاری به وجود آمد که یکی نوشتن </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چپ به راست به جای از بالا به پایین بود </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگری ساده سازی </del>آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از طریق حذف برخی از کاراکترها. این هدف در زمان حاکمیت حزب کمونیست نیز تعقیب و تا حدودی با موفقیت همراه بوده است.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شورای دولتی چین در سال1956میلادی، مقرراتی تحت عنوان«استاندارد سازی زبان چینی» به تصویب رساند که براساس آن لهجه­ی پکنی ماندارین یا پوتونگ­خوا[1]، لهجه­ی رسمی و استاندارد در سرتاسر کشور شناخته شده و مدارس و دانشگاه­ها و مطبوعات و رادیو تلویزیون موظف شدند از این لهجه استفاده کنند[i]. برای تحقق این هدف مجددا در سال1998 دولت سومین هفته از ماه سپتامبر هر سال را هفته­ی گسترش لهجه­ی پوتونگ­خوا اعلام و همه ساله برنامه­های مختلف تشویقی و اجباری زیادی برای جا انداختن این لهجه به مورد اجرا گذاشته می­شود. باتوجه به اهمیت موضوع، کنگره­ی خلق چین بار دیگر در سال2000میلادی قانون زبان عمومی چین را به تصویب رسانده و بدین طریق استاندارد سازی زبان پوتونگ­خوا جایگاه قانونی پیدا کرد. طبق این قانون، مراکز و نهادها و کارکنان دولتی، ملزم به استفاده از لهجه­ی پوتونگ­خوا بوده و یکی از شرایط استخدام و اشتغال در نهادهای دولتی گذراندن آزمون زبان پوتونگ­هوا اعلام گردید، اگرچه در کنار این زبان اقوام و ساکنان مناطق مختلف می­توانند از زبان و لهجه­ی محلی خود استفاده و برای گسترش آن تلاش نمایند</del>. طبق یک <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظر سنجی نمونه­ای </del>که در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال2004 </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میان470هزار </del>نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">80درصد </del>از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ­خوا </del>محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">47درصد </del>مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هرحال، </del>دولت در نظر دارد تا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیمه­ی </del>قرن بیست و یکم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ­خوا </del>را زبان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه­ی </del>اصلی سراسر چین بنماید.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">د</ins>. طبق یک <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظرسنجی نمونه‌ای </ins>که در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سال 2004 </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میان 470 هزار </ins>نفر از مناطق مختلف صورت گرفت، در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">80 درصد </ins>از شهرهای بزرگ و متوسط، زبان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ‌خوا </ins>محبوبیت پیدا کرده است، اگرچه هنوز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">47 درصد </ins>مردم قادر به تکلم به این زبان و لهجه نیستند. به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هر حال، </ins>دولت در نظر دارد تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیمه‌ی </ins>قرن بیست و یکم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پوتونگ‌خوا </ins>را زبان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌ی </ins>اصلی سراسر چین بنماید.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميان زبان شناسان </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادباي چيني، </del>در خصوص <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده سازي </del>هرچه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيشتر كاراكترهاي چيني </del>دو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظريه­ي </del>متفاوت وجود دارد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخي </del>معتقدند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براي آسان كردن </del>آموزش و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فراگيري اين </del>زبان، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بايستي تمامي علايم </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه هايي كه </del>بر صعوبت آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي­افزايد </del>را حذف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرد</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حتي برخي </del>پا را فراتر گذاشته و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي­گويند كه </del>بخش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمده­اي </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كاراكترهاي كنوني نيز بايستي </del>براي <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همسان سازي </del>زبان چيني با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان­هاي بين المللي </del>حذف شوند، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ولي گروهي نيز </del>به شدت با هرگونه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دست­كاري </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه­ها </del>و حذف و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده سازي </del>آن مخالفت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كرده </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>عمل را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوعي </del>اقدام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتحاري براي </del>زبان و خط و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه­های </del>مختلف چيني <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>داراي <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سابقه­ي </del>هزاران ساله است، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي­دانند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين گروه استدلال مي­كنند كه با اين اقدام نسل­هاي آينده با آثار و ادبيات غني و كهن چيني كه هميشه مايه­ي مباهات مردم چین بوده، غريبه خواهند شد و نوعي قدرناشناسي نسبت به تلاش­ها و زحمات نياكان، و محروم ساختن نسل­هاي آينده از ذخاير فرهنگي و تمدني چين و مخالفت با سیاست کلی تنوع قومی و فرهنگی کشور چین خواهد بود. (Dali L. Yang,2007) </del>تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موفقیت­های </del>زیادی برای فراگیران، به ویژه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان آموزان </del>خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرده­اند، </del>از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­های </del>منتشره در چین برای ساکنان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنگ­کنگ </del>و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­کنند </del>دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میان زبان‌شناسان </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادبای چینی، </ins>در خصوص <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده‌سازی </ins>هرچه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیشتر کاراکترهاي چیني </ins>دو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظریه‌ی </ins>متفاوت وجود دارد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخی </ins>معتقدند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای آسان‌کردن </ins>آموزش و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فراگیری این </ins>زبان، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بایستی تمامی علائم </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه‌هایی که </ins>بر صعوبت آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌افزاید </ins>را حذف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حتی برخی </ins>پا را فراتر گذاشته و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌گویند که </ins>بخش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عمده‌ای </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاراکترهاي کنونی نیز بایستی </ins>براي <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همسان‌سازی </ins>زبان چيني با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان‌هاي بين‌المللی </ins>حذف شوند، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ولی گروهی نیز </ins>به شدت با هرگونه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دست‌کاری </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه‌ها </ins>و حذف و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساده‌سازي </ins>آن مخالفت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>عمل را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوعی </ins>اقدام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتحاری برای </ins>زبان و خط و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لهجه‌های </ins>مختلف چيني <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>داراي <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سابقه‌ي </ins>هزاران ساله است، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌دانند</ins>. تلاش برای ساده کردن زبان نوشتاری اگرچه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موفقیت‌های </ins>زیادی برای فراگیران، به ویژه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زبان‌آموزان </ins>خارجی، داشته است، ولی موجب شده کسانی که به سبک جدید تحصیل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کرده‌اند، </ins>از خواندن و درک متون گذشته عاجز باشند و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب‌های </ins>منتشره در چین برای ساکنان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنگ‌کنگ </ins>و ماکائو و تایوان و سایر مناطقی که هنوز از خط قدیمی چینی استفاده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌کنند </ins>دشوار و حتی امکان ناپذیر شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه ها </del>اقوال متعددی وجود دارد. به نظر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­رسد </del>چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یادگیری۳۵۰۰ </del>کاراکتر، خواندن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۹۰درصد از </del>مطالب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه­ها </del>و زیرنویس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیلم­ها </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب­های غیر تخصصی </del>امکان پذیر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي­شود</del>. برای خواندن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۰درصد باقي مانده </del>فرد باید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حدود۸۰۰۰ </del>کاراکتر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ديگر </del>را بیاموزد. البته خواندن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كاراكترها </del>به معنای فهمیدن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن­ها </del>نیست! <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چون </del>دو کاراکتر که دو معنای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غير مرتبط </del>دارند، در کنار هم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کلمه­ي جدیدي </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> تشکیل می­دهند </del>که معنای آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لزوما </del>با هیچ یک از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">معاني پيشين ارتباطي </del>ندارد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در مورد تعداد این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نویسه‌ها </ins>اقوال متعددی وجود دارد. به نظر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌رسد </ins>چینی ساده شده در حدود ۱۱۰۰۰ کاراکتر داشته باشد. معروف است <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یادگیری ۳۵۰۰ </ins>کاراکتر، خواندن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۹۰ درصد ا</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----[1] - Putonghua.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----</del>[i] - این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ز </ins>مطالب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌ها </ins>و زیرنویس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیلم‌ها </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتاب‌های غیرتخصصی </ins>امکان پذیر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شود</ins>. برای خواندن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۰ درصد باقی‌مانده </ins>فرد باید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حدود ۸۰۰۰ </ins>کاراکتر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگر </ins>را بیاموزد. البته خواندن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاراکترها </ins>به معنای فهمیدن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن‌ها </ins>نیست! <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چرا که </ins>دو کاراکتر که دو معنای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غیرمرتبط </ins>دارند، در کنار هم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کلمه‌ای </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تشکیل می‌دهند </ins>که معنای آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">لزوماً </ins>با هیچ یک از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">معانی پیشین ارتباطی </ins>ندارد.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;&lt;sub&gt;سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1040&lt;/sub&gt;&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[i] - این در حالی است که در این کشور بیش از 80 زبان و لهجه رایج است که همه با هم تفاوت دارند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==== کتاب شناسی ====</ins></div></td></tr> </table>

Jafari