سیر تحول سینمای سنگال - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Amani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱

2025-08-21T09:41:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۹۸:		خط ۹۸:
	- رِکس (Rex)		- رِکس (Rex)
	\|		\|
	\|}~~سه مؤسسه در شهر داکار سالن های خاص خود را دارا بوده و در زمینه‌ی نمایش فیلم همچنان فعال هستند:~~		\|}

	~~1. مرکز فرهنگی فرانسوی لئوپولد سدار سنگور ([https://www.bing.com/ck/a?!&&p~~=~~01c8f512824a05fbJmltdHM9MTcxNDM0ODgwMCZpZ3VpZD0xN2EzNWYwYS05OTg2LTYyOTgtM2M1Yi00Y2U5OThkNDYzMzEmaW5zaWQ9NTE1Nw&ptn~~=~~3&ver~~=~~2&hsh~~=~~3&fclid~~=~~17a35f0a-9986-6298-3c5b-4ce998d46331&psq~~=~~CCF&u~~=~~a1aHR0cHM6Ly9jY2YuZnIv&ntb~~=~~1 CCF]). این مرکز فیلم~~ های ~~به زبان~~ [[~~فرانسه~~]] را پخش می کند. برنامه های آن متنوع است، گاهی فیلم، گاهی مستند و گاهی هم همراه با کنفرانس است. مرکز سمعی - بصری آن از سال 2008 راه اندازی شده است. این مرکز به تمام مراجعین فیلم کرایه می دهد<ref>(Centre culturelle française.(2012</ref>.		==== [[مراکز نمایش فیلم در سنگال]] ====
			سه مؤسسه در شهر داکار سالن های خاص خود را دارا بوده و در زمینه‌ی [[مراکز نمایش فیلم در سنگال\|نمایش فیلم]] همچنان فعال هستند:

	2. ~~مرکز رسانه‌ای داکار~~. این مرکز ~~هر ساله در ماه دسامبر جشنواره~~ فیلم ~~محلی~~ را ~~اجرا~~ می کند. ~~بیشتر موضوعات~~ آن مستند و ~~خیالی~~ است. ~~فیلم های تولید~~ شده ~~بیشتر فیلم های کارآموزان~~ این مرکز ~~رسانه‌ای درباره مسائل اجتماعی است~~. ~~کلوب سینمای آن نیز فعال است~~.		===== مرکز فرهنگی فرانسوی لئوپولد سدار سنگور ([https://www.bing.com/ck/a?!&&p=01c8f512824a05fbJmltdHM9MTcxNDM0ODgwMCZpZ3VpZD0xN2EzNWYwYS05OTg2LTYyOTgtM2M1Yi00Y2U5OThkNDYzMzEmaW5zaWQ9NTE1Nw&ptn=3&ver=2&hsh=3&fclid=17a35f0a-9986-6298-3c5b-4ce998d46331&psq=CCF&u=a1aHR0cHM6Ly9jY2YuZnIv&ntb=1 CCF]) =====
			این مرکز فیلم های به زبان [https://dmelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] را پخش می کند. برنامه های آن متنوع است، گاهی فیلم، گاهی مستند و گاهی هم همراه با کنفرانس است. مرکز سمعی - بصری آن از سال 2008 راه اندازی شده است. این مرکز به تمام مراجعین فیلم کرایه می دهد<ref>(Centre culturelle française.(2012</ref>.

	~~3. انستیتو گوته:~~ این مرکز ~~برای کودکان~~ هر ~~شب چهارشنبه و جمعه~~ فیلم ~~پخش~~ می کند~~<ref>Institut Goethe~~. ~~(2012)~~. ~~Titre de la page. retrieved from: http://www.goethe.de/ins/sn/dak/frindex~~.~~htm</ref>~~.		===== مرکز رسانه‌ای داکار =====
			این مرکز هر ساله در ماه دسامبر جشنواره فیلم محلی را اجرا می کند. بیشتر موضوعات آن مستند و خیالی است. فیلم های تولید شده بیشتر فیلم های کارآموزان این مرکز رسانه‌ای درباره مسائل اجتماعی است. کلوب سینمای آن نیز فعال است.

	~~انجمن [[~~فیلم ~~سازان سنگالی]] نیز سی~~.~~دی های [[عثمان سامبن\|عثمان ‌سامبن]] را به فروش می رساند~~.		===== انستیتو گوته =====
			این مرکز برای کودکان هر شب چهارشنبه و جمعه فیلم پخش می کند<ref>Institut Goethe. (2012). Titre de la page. retrieved from: http://www.goethe.de/ins/sn/dak/frindex.htm</ref>.

	"تصویر زندگی" انجمنی است که اهداف اصلی آن اهمیت دادن به فرهنگ و آموزش از طریق [[سینمای سنگال\|سینما]] و تلاش برای نشر سینمای آفریقایی است. این انجمن به فیلم سازان جوان کمک کرده و هر ساله در ماه ژوئن یک جشنواره در شهر داکار همراه با بحث و بررسی و کارگاه آموزشی اجرا می کند<ref>Image de la vie. (2012). Retrieved May 15, 2012, from: http://www.imagevie.org</ref>.		انجمن [[فیلم سازان سنگالی]] نیز سی.دی های [[عثمان سامبن\|عثمان ‌سامبن]] را به فروش می رساند. "تصویر زندگی" انجمنی است که اهداف اصلی آن اهمیت دادن به فرهنگ و آموزش از طریق [[سینمای سنگال\|سینما]] و تلاش برای نشر سینمای آفریقایی است. این انجمن به [[فیلم سازان سنگالی\|فیلم سازان]] جوان کمک کرده و هر ساله در ماه ژوئن یک جشنواره در شهر داکار همراه با بحث و بررسی و کارگاه آموزشی اجرا می کند<ref>Image de la vie. (2012). Retrieved May 15, 2012, from: http://www.imagevie.org</ref>.

	[[سینمای سنگال]] به علت تنوع زیادی که داشته است، غنی ترین [[سینمای سنگال\|سینما]] در آفریقا به شمار می رفته است. امروزه حدود 250 فیلم که حدود 30 تای آن بلند است در این کشور پخش می شود.		[[سینمای سنگال]] به علت تنوع زیادی که داشته است، غنی ترین [[سینمای سنگال\|سینما]] در آفریقا به شمار می رفته است. امروزه حدود 250 فیلم که حدود 30 تای آن بلند است در این کشور پخش می شود.

Amani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۰

2025-08-20T17:30:41Z

نمایش تغییرات

Rashid در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۵

2024-08-08T12:05:00Z

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۱

2024-07-28T10:11:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	از جمله فیلم سازان دیگر می توان از اسامی زیر نام برد:		از جمله فیلم سازان دیگر می توان از اسامی زیر نام برد:

	- "شیخ تیدیان آو" (Cheikh Tidiane Aw) با فیلم"برای کسانی که می دانند 1971"، "دستبند رز، 1974"؛ - "موسی توره" (Moussa Touré) با فیلم "توباب بی" ~~(Tobab Bi: 1991)~~؛ - "موسی سِن آبسا" (Moussa Sene Absa) با فیلم "تابلوی آهنی 1995"؛ -"صافی فای" (Safi Faye)، با فیلم "رهگذر، 1972" و "نامه روستایی در سال 1975" نگاه وی در این فیلم دیدی قبیله شناسی ~~است، سپس~~ فیلم " "فاد جاپ" "Fad’jap" در سال ~~1979 و~~" موسان" " Mossane" در سال 1996.		* "شیخ تیدیان آو" (Cheikh Tidiane Aw) با فیلم"برای کسانی که می دانند 1971"، "دستبند رز، 1974"؛
			* "موسی توره" (Moussa Touré) با فیلم "توباب بی"؛
			* "موسی سِن آبسا" (Moussa Sene Absa) با فیلم "تابلوی آهنی 1995"؛
			* "صافی فای" (Safi Faye)، با فیلم "رهگذر، 1972"
			* "نامه روستایی در سال 1975" نگاه وی در این فیلم دیدی قبیله شناسی است؛
			* فیلم " "فاد جاپ" "Fad’jap" در سال 1979؛
			* " موسان" " Mossane" در سال 1996.

	کشور [[سنگال]] یکی از مهم ترین تولید کنندگان فیلم در آفریقا بوده است. امروز همچنان فیلم سازان به کار خود مشغول هستند، ولی متأسفانه به علت بستن اغلب سالن های سینما، تقریباً نمی توان فیلمی را در سینمائی در [[سنگال]] دید. با این وجود، فیلم سنگالی در جشنواره های سینمایی دنیا حاضر است. ویژگی فیلم سنگالی داستانی بودن آن است که مفاهیم و موضوعات آن حقیقت گرایی اجتماعی و آموزشی است. سینمای مستند نیز توسط تولید کنندگان سنگالی و خارجی بسیار فعال است.		کشور [[سنگال]] یکی از مهم ترین تولید کنندگان فیلم در آفریقا بوده است. امروز همچنان فیلم سازان به کار خود مشغول هستند، ولی متأسفانه به علت بستن اغلب سالن های سینما، تقریباً نمی توان فیلمی را در سینمائی در [[سنگال]] دید. با این وجود، فیلم سنگالی در جشنواره های سینمایی دنیا حاضر است. ویژگی فیلم سنگالی داستانی بودن آن است که مفاهیم و موضوعات آن حقیقت گرایی اجتماعی و آموزشی است. سینمای مستند نیز توسط تولید کنندگان سنگالی و خارجی بسیار فعال است. متأسفانه در طول ده سال اخیر، سالن های سینما تقریباً به علت مسائل [[مالی]] بسته شده اند. تعداد زیادی از آنها امروزه تبدیل به مراکز تجاری و هتل گردیده اند. اما تعداد کمی از آنها فعال هستند:

	~~متأسفانه در طول ده سال اخیر،~~ سالن های سینما تقریباً به علت مسائل [[مالی]] بسته شده اند. تعداد زیادی از آنها امروزه تبدیل به مراکز تجاری و هتل گردیده اند. اما تعداد کمی از آنها فعال هستند:		جدول شماره 1. سالن های سینمای سنگال
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| rowspan="3" \|سینما ها در داکار		\| rowspan="3" \|سینما ها در داکار
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۸:
	1- سینمای دوره استعمار که مربوط به فیلم های ساخته شده در زمان سلطه استعمار است که به نوعی از حضور استعمارگران دفاع و آنها را ناجی ملل آفریقا معرفی می کنند و بیشترین بینندگان آن مردمان غیر بومی هستند. موارد زیر نمونه هایی از آن هستند:		1- سینمای دوره استعمار که مربوط به فیلم های ساخته شده در زمان سلطه استعمار است که به نوعی از حضور استعمارگران دفاع و آنها را ناجی ملل آفریقا معرفی می کنند و بیشترین بینندگان آن مردمان غیر بومی هستند. موارد زیر نمونه هایی از آن هستند:

	- باغ وحش انسان ها (zoos humains) اثر" پاسکال بلانشارد" (Pascal Blanchard) و "اریک دِرو" (Eric Deroo) در سال 2002؛		* باغ وحش انسان ها (zoos humains) اثر" پاسکال بلانشارد" (Pascal Blanchard) و "اریک دِرو" (Eric Deroo) در سال 2002؛
			* "در کشور پی دِ پیگمها" (Au pays des pygmées) اثر "ژاک دوپُن" (Jacques Dupont) در سال 1948؛
	- "در کشور پی دِ پیگمها" (Au pays des pygmées) اثر "ژاک دوپُن" (Jacques Dupont) در سال 1948؛		* " عروسی آب" (Noces d’eau) اثر" ژان کاپرون" (Jean Capron) و "سِرژ ریسی" (Serge – (Ricci در سال 1953.-

	- " عروسی آب" (Noces d’eau) اثر" ژان کاپرون" (Jean Capron) و "سِرژ ریسی" (Serge – (Ricci در سال 1953.

	2- سینمای پس از استعمار (دهه های اول پس از استقلال) که بیشتر فیلم ها علیه آثار مخرب باقی مانده از استعمار ساخته شده و بیشترین بینندگان آن ها سنگالی ها هستند و شامل نمونه های زیر است:		2- سینمای پس از استعمار (دهه های اول پس از استقلال) که بیشتر فیلم ها علیه آثار مخرب باقی مانده از استعمار ساخته شده و بیشترین بینندگان آن ها سنگالی ها هستند و شامل نمونه های زیر است:

	-"آفریقا 50" اثر "رونه ووتیه" (René Vautier) در سال 1950؛		* "آفریقا 50" اثر "رونه ووتیه" (René Vautier) در سال 1950؛

	~~- "مجسمه ها هم می میرند"، اثر "آلن رسنه" (Alain Resnais) سال 1953؛~~

	- "آفریقا روی رود سن" اثر "محمد سار" (Sarr) و "پولن سومانو ویرا" (Paulin Soumanou Vieyra) در سال1957.		* "مجسمه ها هم می میرند"، اثر "آلن رسنه" (Alain Resnais) سال 1953؛
			* "آفریقا روی رود سن" اثر "محمد سار" (Sarr) و "پولن سومانو ویرا" (Paulin Soumanou Vieyra) در سال1957.

	3- سینمای استعمار فرا نو که مربوط به دو سه دهه جاری و بیشتر شامل مشکلات جاری [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال\|جامعه]]، [[زنان در سنگال\|زنان]] و جوانان سنگالی می شود. مشخصه این سینما نسبت به دوره دوم این است که مشکلات موجود در جامعه را ناشی از ادامه حضور غیر مستقیم استعمار در افکار و اندیشه نخبگان و [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال\|جامعه سنگال]] می داند که باعث وابسستگی غیر مستقیم به غرب بوده و باعث شده مشکلات وابستگی گذشته حتی بعد از استقلال حل نشود و یا مرتب اضافه شود.		3- سینمای استعمار فرا نو که مربوط به دو سه دهه جاری و بیشتر شامل مشکلات جاری [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال\|جامعه]]، [[زنان در سنگال\|زنان]] و جوانان سنگالی می شود. مشخصه این سینما نسبت به دوره دوم این است که مشکلات موجود در جامعه را ناشی از ادامه حضور غیر مستقیم استعمار در افکار و اندیشه نخبگان و [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال\|جامعه سنگال]] می داند که باعث وابسستگی غیر مستقیم به غرب بوده و باعث شده مشکلات وابستگی گذشته حتی بعد از استقلال حل نشود و یا مرتب اضافه شود.
خط ۱۳۴:		خط ۱۳۷:
	به جز آفریقای شمالی وآفریقای جنوبی، اغلب سینماهای آفریقایی مانند [[سنگال]] (به ویژه آنهایی که درجشنواره ها شرکت می کنند) به علت کمبود بودجه به کمک های خارجی وابسته هستند. تعداد زیادی از تهیه کنندگان از کشور های خارجی مانند [[فرانسه]] و بلژیک کمک دریافت می کنند.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>		به جز آفریقای شمالی وآفریقای جنوبی، اغلب سینماهای آفریقایی مانند [[سنگال]] (به ویژه آنهایی که درجشنواره ها شرکت می کنند) به علت کمبود بودجه به کمک های خارجی وابسته هستند. تعداد زیادی از تهیه کنندگان از کشور های خارجی مانند [[فرانسه]] و بلژیک کمک دریافت می کنند.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[سیر تحول سینمای چین]]؛ [[پیشینه سینمای لبنان]]؛ [[سینمای ژاپن قبل از جنگ جهانی دوم]]؛ [[سینمای ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم~~]]؛ [[تاریخچه ورود و تحول صنعت سینما در تایلند\|سیر تحول سینمای تایلند~~]]؛ [[پیشینه سینمای فرانسه]]؛ [[پیشینه ~~سینمای آرژانتین~~]]؛ [[~~پیشینه~~ صنعت ~~فیلم سازی~~ در ~~مالی~~]]؛ [[تاریخچه سینمای اردن]].		[[پیشینه سینمای آرژانتین]]؛ [[سیر تحول سینمای چین]]؛ [[پیشینه سینمای لبنان]]؛ [[سینمای ژاپن قبل از جنگ جهانی دوم]]؛ [[سینمای ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم]]؛ [[پیشینه سینمای فرانسه]]؛ [[پیشینه صنعت فیلم سازی در مالی]]؛ [[تاریخچه ورود و تحول صنعت سینما در تایلند]]؛ [[تاریخچه سینمای اردن]]؛ [[تاریخچه صنعت سینما در بنگلادش]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:سینما، مستند و پویانمایی]]

Rashid در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۶

2024-06-11T20:56:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۶
خط ۱۳۲:		خط ۱۳۲:
	آخرین متهم ها (Les derniers accuses) یک فیلم مستند دیگر از سدریک کاندون (Cedric Candon) و نویسندگی ژان ایو لو نائور (Jean-Yves le Nauru) از خاطرات و مسائل زندگی کهنه سربازان سنگالی است.<ref>Le Point. (2020, September 25). Docu-télé France 5: Les derniers tirailleurs racontent. Retrieved November 10, 2020, from: https://www.lepoint.fr/afrique/docu-tele-france-5-les-derniers-tirailleurs-racontent-25-09-2020-2393653_3826.php</ref>		آخرین متهم ها (Les derniers accuses) یک فیلم مستند دیگر از سدریک کاندون (Cedric Candon) و نویسندگی ژان ایو لو نائور (Jean-Yves le Nauru) از خاطرات و مسائل زندگی کهنه سربازان سنگالی است.<ref>Le Point. (2020, September 25). Docu-télé France 5: Les derniers tirailleurs racontent. Retrieved November 10, 2020, from: https://www.lepoint.fr/afrique/docu-tele-france-5-les-derniers-tirailleurs-racontent-25-09-2020-2393653_3826.php</ref>

	به جز آفریقای شمالی وآفریقای جنوبی، اغلب سینماهای آفریقایی مانند [[سنگال]] (به ویژه آنهایی که درجشنواره ها شرکت می کنند) به علت کمبود بودجه به کمک های خارجی وابسته هستند. تعداد زیادی از تهیه کنندگان از کشور های خارجی مانند [[فرانسه]] و بلژیک کمک دریافت می کنند.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی(در دست انتشار)</ref>		به جز آفریقای شمالی وآفریقای جنوبی، اغلب سینماهای آفریقایی مانند [[سنگال]] (به ویژه آنهایی که درجشنواره ها شرکت می کنند) به علت کمبود بودجه به کمک های خارجی وابسته هستند. تعداد زیادی از تهیه کنندگان از کشور های خارجی مانند [[فرانسه]] و بلژیک کمک دریافت می کنند.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[سیر تحول سینمای چین]]؛ [[پیشینه سینمای لبنان]]؛ [[سینمای ژاپن قبل از جنگ جهانی دوم]]؛ [[سینمای ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم]]؛ [[تاریخچه ورود و تحول صنعت سینما در تایلند\|سیر تحول سینمای تایلند]]؛ [[پیشینه سینمای فرانسه]]؛ [[پیشینه سینمای آرژانتین]]؛ [[پیشینه صنعت فیلم سازی در مالی]]؛ [[تاریخچه سینمای اردن]].		[[سیر تحول سینمای چین]]؛ [[پیشینه سینمای لبنان]]؛ [[سینمای ژاپن قبل از جنگ جهانی دوم]]؛ [[سینمای ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم]]؛ [[تاریخچه ورود و تحول صنعت سینما در تایلند\|سیر تحول سینمای تایلند]]؛ [[پیشینه سینمای فرانسه]]؛ [[پیشینه سینمای آرژانتین]]؛ [[پیشینه صنعت فیلم سازی در مالی]]؛ [[تاریخچه سینمای اردن]].

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-18T09:24:41Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۴
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	کشور [[سنگال]] یکی از مهم ترین تولید کنندگان فیلم در آفریقا بوده است. امروز همچنان فیلم سازان به کار خود مشغول هستند، ولی متأسفانه به علت بستن اغلب سالن های سینما، تقریباً نمی توان فیلمی را در سینمائی در [[سنگال]] دید. با این وجود، فیلم سنگالی در جشنواره های سینمایی دنیا حاضر است. ویژگی فیلم سنگالی داستانی بودن آن است که مفاهیم و موضوعات آن حقیقت گرایی اجتماعی و آموزشی است. سینمای مستند نیز توسط تولید کنندگان سنگالی و خارجی بسیار فعال است.		کشور [[سنگال]] یکی از مهم ترین تولید کنندگان فیلم در آفریقا بوده است. امروز همچنان فیلم سازان به کار خود مشغول هستند، ولی متأسفانه به علت بستن اغلب سالن های سینما، تقریباً نمی توان فیلمی را در سینمائی در [[سنگال]] دید. با این وجود، فیلم سنگالی در جشنواره های سینمایی دنیا حاضر است. ویژگی فیلم سنگالی داستانی بودن آن است که مفاهیم و موضوعات آن حقیقت گرایی اجتماعی و آموزشی است. سینمای مستند نیز توسط تولید کنندگان سنگالی و خارجی بسیار فعال است.

	متأسفانه در طول ده سال اخیر، سالن های سینما تقریباً به علت مسائل مالی بسته شده اند. تعداد زیادی از آنها امروزه تبدیل به مراکز تجاری و هتل گردیده اند. اما تعداد کمی از آنها فعال هستند:		متأسفانه در طول ده سال اخیر، سالن های سینما تقریباً به علت مسائل [[مالی]] بسته شده اند. تعداد زیادی از آنها امروزه تبدیل به مراکز تجاری و هتل گردیده اند. اما تعداد کمی از آنها فعال هستند:
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| rowspan="3" \|سینما ها در داکار		\| rowspan="3" \|سینما ها در داکار

Rashid در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۴۹

2024-05-17T22:49:09Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-04T19:30:39Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۰
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	کشور [[سنگال]] یکی از مهم ترین تولید کنندگان فیلم در آفریقا بوده است. امروزهمچنان فیلم سازان به کار خود مشغول هستند، ولی متأسفانه به علت بستن اغلب سالن های سینما، تقریباً نمی توان فیلمی را در سینمائی در [[سنگال]] دید. با این وجود، فیلم سنگالی در جشنواره های سینمایی دنیا حاضر است. ویژگی فیلم سنگالی داستانی بودن آن است که مفاهیم و موضوعات آن حقیقت گرایی اجتماعی و آموزشی است. سینمای مستند نیز توسط تولید کنندگان سنگالی و خارجی بسیار فعال است.		کشور [[سنگال]] یکی از مهم ترین تولید کنندگان فیلم در آفریقا بوده است. امروزهمچنان فیلم سازان به کار خود مشغول هستند، ولی متأسفانه به علت بستن اغلب سالن های سینما، تقریباً نمی توان فیلمی را در سینمائی در [[سنگال]] دید. با این وجود، فیلم سنگالی در جشنواره های سینمایی دنیا حاضر است. ویژگی فیلم سنگالی داستانی بودن آن است که مفاهیم و موضوعات آن حقیقت گرایی اجتماعی و آموزشی است. سینمای مستند نیز توسط تولید کنندگان سنگالی و خارجی بسیار فعال است.

	متأسفانه در طول ده سال اخیر، سالن های سینما تقریباً به علت مسائل مالی بسته شده اند. تعداد زیادی از آنها امروزه تبدیل به مراکز تجاری و هتل گردیده اند. اما تعداد کمی از آنها فعال هستند:		متأسفانه در طول ده سال اخیر، سالن های سینما تقریباً به علت مسائل [[مالی]] بسته شده اند. تعداد زیادی از آنها امروزه تبدیل به مراکز تجاری و هتل گردیده اند. اما تعداد کمی از آنها فعال هستند:
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| rowspan="3" \|سینما ها در داکار		\| rowspan="3" \|سینما ها در داکار
خط ۱۲۰:		خط ۱۲۰:
	از نمونه فیلم های سینمای استعمار فرا نو فیلم "رئیس" اثر" ژان – مقی تنو" (Jean – Marie Teno) در سال 1999 است.<ref>Regard sur l’histoire du cinéma africain.(2010).30</ref> و فیلم "موسی توره" (Moussa Touré) تحت عنوان "قایق های کوچک" که در جشنواره ی "کان" (Cannes) فرانسه در سال 2012 مورد تشویق حاضران قرار گرفت. موضوع این فیلم جوانانی بودند که فکر می کردند اروپا بهشت زمین است و از طریق دریا با قایق های کوچکی به آنجا مهاجرت می کنند، اما بعد متوجه می شوند که اشتباه کرده و می بایستی در آفریقا بمانند.		از نمونه فیلم های سینمای استعمار فرا نو فیلم "رئیس" اثر" ژان – مقی تنو" (Jean – Marie Teno) در سال 1999 است.<ref>Regard sur l’histoire du cinéma africain.(2010).30</ref> و فیلم "موسی توره" (Moussa Touré) تحت عنوان "قایق های کوچک" که در جشنواره ی "کان" (Cannes) فرانسه در سال 2012 مورد تشویق حاضران قرار گرفت. موضوع این فیلم جوانانی بودند که فکر می کردند اروپا بهشت زمین است و از طریق دریا با قایق های کوچکی به آنجا مهاجرت می کنند، اما بعد متوجه می شوند که اشتباه کرده و می بایستی در آفریقا بمانند.

	در مورد سینمای جنگ سنگال باید گفت که تفنگداران سنگالی از سال 1857 در قلب تاریخ فرانسه بوده اند. در آن سال است که فرانسویان از اواخر قرن نوزدهم در تمام مراحل استعمار در آفریقا نیروی سیاه را در سن لوئیس (Saint Louis) [[سنگال]] ایجاد کردند. از نیروی 15000 نفری، در سال 1914، نه فقط [[سنگال]] بلکه از تمام ملت های آفریقا بودند که از آن زمان به امپراتوری فرانسه وابسته بودند.این نیروهای جنگی در هر کجا لازم بود مثل هند و [[چین]] و کوه های الجزایر درگیر همه نبردها بودند.		در مورد سینمای جنگ سنگال باید گفت که تفنگداران سنگالی از سال 1857 در قلب [[تاریخ فرانسه]] بوده اند. در آن سال است که فرانسویان از اواخر قرن نوزدهم در تمام مراحل استعمار در آفریقا نیروی سیاه را در سن لوئیس (Saint Louis) [[سنگال]] ایجاد کردند. از نیروی 15000 نفری، در سال 1914، نه فقط [[سنگال]] بلکه از تمام ملت های آفریقا بودند که از آن زمان به امپراتوری فرانسه وابسته بودند.این نیروهای جنگی در هر کجا لازم بود مثل هند و [[چین]] و کوه های الجزایر درگیر همه نبردها بودند.

	آنها در باشکوه ترین رزم های خود به ارتش فرانسه خدمت کردند: مانند آزادی شهر تولون (Toulon) و نجات پرووانس (Provence) همچنین در حوادث تلخ تر، مانند سرکوب قیام قسطنطنیه (Constantine) در الجزایر در می 1945 یا سرکوب مردم ماداگاسکار(Madagascar)درسال 1947 نیز شرکت داشته اند. آنها قبلا به ویژه در تصرف قلعه دوومونت (Domunt) در سال 1916 مورد توجه قرار گرفته بودند که سی هزار نفر از آنها در میدان جنگ کشته شدند. در سال 1939، 140،000 نفر از آنها درگیر جنگ جهانی دوم شدند و 24،000 نفر به اسارت در آمدند یا کشته شدند. از حدود دهه نود میلادی ، سنگالی ها شروع به طرح و استفاده از این تاریخ جنگی کردند و به ویژه اینکه این نبردها از جنگ بزرگان مبارز خود که در استقلال جنگیده بودند، به عنوان همکاران دولت استعمار مسئله ای متفاوت بوده است. فیلم گلوله ها (les-tirs) ساخته سان پلوتی قیور سنگالی (Sene Plus - Tirailleurs) از سینمای جنگ سنگال از زندگی سربازان سنگالی ارتش فرانسه و مسائل خانواده های آنها می باشد. فیلم دیگر اردوگاه تیارو (Camp de Thiaroye) فیلمی سنگالی از سینمای جنگ پیرامون شرائط و خاطرات جنگجویان این کشور در ارتش فرانسه از اوسمان سمبن (Osman Samban) و تیرنو فطی سو (Thierno Faty Sow) است که در سال 1988 ساخته شده است.<ref>Meyer, C. (2004). Retrieved November 10, 2020, from: https://www.semaphore.uqar.ca/id/eprint/229/1/Charlotte_Meyer_decembre2004.pdf</ref>		آنها در باشکوه ترین رزم های خود به ارتش فرانسه خدمت کردند: مانند آزادی شهر تولون (Toulon) و نجات پرووانس (Provence) همچنین در حوادث تلخ تر، مانند سرکوب قیام قسطنطنیه (Constantine) در الجزایر در می 1945 یا سرکوب مردم ماداگاسکار(Madagascar)درسال 1947 نیز شرکت داشته اند. آنها قبلا به ویژه در تصرف قلعه دوومونت (Domunt) در سال 1916 مورد توجه قرار گرفته بودند که سی هزار نفر از آنها در میدان جنگ کشته شدند. در سال 1939، 140،000 نفر از آنها درگیر جنگ جهانی دوم شدند و 24،000 نفر به اسارت در آمدند یا کشته شدند. از حدود دهه نود میلادی ، سنگالی ها شروع به طرح و استفاده از این تاریخ جنگی کردند و به ویژه اینکه این نبردها از جنگ بزرگان مبارز خود که در استقلال جنگیده بودند، به عنوان همکاران دولت استعمار مسئله ای متفاوت بوده است. فیلم گلوله ها (les-tirs) ساخته سان پلوتی قیور سنگالی (Sene Plus - Tirailleurs) از سینمای جنگ سنگال از زندگی سربازان سنگالی ارتش فرانسه و مسائل خانواده های آنها می باشد. فیلم دیگر اردوگاه تیارو (Camp de Thiaroye) فیلمی سنگالی از سینمای جنگ پیرامون شرائط و خاطرات جنگجویان این کشور در ارتش فرانسه از اوسمان سمبن (Osman Samban) و تیرنو فطی سو (Thierno Faty Sow) است که در سال 1988 ساخته شده است.<ref>Meyer, C. (2004). Retrieved November 10, 2020, from: https://www.semaphore.uqar.ca/id/eprint/229/1/Charlotte_Meyer_decembre2004.pdf</ref>

Rashid در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۳

2024-05-01T15:23:55Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-16T09:09:15Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۲:		خط ۲:


	سینما برای اولین بار هنگامی پایش را به سنگال، کشور زیر سلطه استعمار فرانسه گذاشت که ژرژ ملیس(George Melis) فیلمساز بزرگ فرانسوی و خالق اثر مهم «سفر به ماه» (۱۹۰۳) دو فیلم با نام های «راهپیمایی داکار» و «رقص سیاهان سیرک نو» را در این کشور در سال ۱۹۰۵ تولید کرد.		سینما برای اولین بار هنگامی پایش را به سنگال، کشور زیر سلطه استعمار [[فرانسه]] گذاشت که ژرژ ملیس(George Melis) فیلمساز بزرگ فرانسوی و خالق اثر مهم «سفر به ماه» (۱۹۰۳) دو فیلم با نام های «راهپیمایی داکار» و «رقص سیاهان سیرک نو» را در این کشور در سال ۱۹۰۵ تولید کرد.

	اما اگر بخواهیم سینمای [[سنگال]] و آفریقای سیاه (اصطلاحی است که به کشورهای پایین صحرای بزرگ آفریقا گفته می شود) را پیش از استقلال کشورهایش که اغلب در دهه شصت میلادی اتفاق افتاد بررسی کنیم باید به سال ۱۹۳۴ و فرمان لاوال (Laval Decree) برگردیم. این فرمان به قانونی فرانسوی گفته می شد که محتوای تمام فیلم های ساخته شده در کشورهای فرانسوی زبان قاره آفریقا را کنترل می کرد. فرمان لاوال بر هر موضوعی که به سرزنش حکومت استعماری می پرداخت اعمال سانسور می کرد با این حال این سیاست به گونه ای منتج به ساخت اولین فیلم آفریقایی فرانسوی زبان شد. فیلم کوتاه ۲۲ دقیقه ای «آفریقا در کنار رود سن» اثر پائولین سومانو ویرا (Paulin Soumanou Vieyra) که اولین فیلم آفریقایی فرانسوی زبان تاریخ سینماست در سال ۱۹۵۵ متاثر از سینمای نئورالیسم ایتالیا در کشور فرانسه تولید شد ویرا این فیلم را با همکاری سه دوست فیلمساز دیگرش ممدو سار (Mamado Sar)، رابرت کریستان (Robert Crisiain) و ژاک ملوکان( Jack Malokan) ساخت. این فیلم در حالی ساخته شد که قانون استعمار فرانسه شهروندان سنگالی را از ساختن فیلم منع کرده بود. وی همچنین اولین تاریخ شناس سینماهای آفریقا می باشد.		اما اگر بخواهیم سینمای [[سنگال]] و آفریقای سیاه (اصطلاحی است که به کشورهای پایین صحرای بزرگ آفریقا گفته می شود) را پیش از استقلال کشورهایش که اغلب در دهه شصت میلادی اتفاق افتاد بررسی کنیم باید به سال ۱۹۳۴ و فرمان لاوال (Laval Decree) برگردیم. این فرمان به قانونی فرانسوی گفته می شد که محتوای تمام فیلم های ساخته شده در کشورهای فرانسوی زبان قاره آفریقا را کنترل می کرد. فرمان لاوال بر هر موضوعی که به سرزنش حکومت استعماری می پرداخت اعمال سانسور می کرد با این حال این سیاست به گونه ای منتج به ساخت اولین فیلم آفریقایی فرانسوی زبان شد. فیلم کوتاه ۲۲ دقیقه ای «آفریقا در کنار رود سن» اثر پائولین سومانو ویرا (Paulin Soumanou Vieyra) که اولین فیلم آفریقایی فرانسوی زبان تاریخ سینماست در سال ۱۹۵۵ متاثر از سینمای نئورالیسم ایتالیا در کشور فرانسه تولید شد ویرا این فیلم را با همکاری سه دوست فیلمساز دیگرش ممدو سار (Mamado Sar)، رابرت کریستان (Robert Crisiain) و ژاک ملوکان( Jack Malokan) ساخت. این فیلم در حالی ساخته شد که قانون استعمار فرانسه شهروندان سنگالی را از ساختن فیلم منع کرده بود. وی همچنین اولین تاریخ شناس سینماهای آفریقا می باشد.
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	از نمونه فیلم های سینمای استعمار فرا نو فیلم "رئیس" اثر" ژان – مقی تنو" (Jean – Marie Teno) در سال 1999 است. (Regard sur l’histoire du cinéma africain.2010: 30) و فیلم "موسی توره" (Moussa Touré) تحت عنوان "قایق های کوچک" که در جشنواره ی "کان"(Cannes) فرانسه در سال 2012 مورد تشویق حاضران قرار گرفت. موضوع این فیلم جوانانی بودند که فکر می کردند اروپا بهشت زمین است و از طریق دریا با قایق های کوچکی به آنجا مهاجرت می کنند، اما بعد متوجه می شوند که اشتباه کرده و می بایستی در آفریقا بمانند.		از نمونه فیلم های سینمای استعمار فرا نو فیلم "رئیس" اثر" ژان – مقی تنو" (Jean – Marie Teno) در سال 1999 است. (Regard sur l’histoire du cinéma africain.2010: 30) و فیلم "موسی توره" (Moussa Touré) تحت عنوان "قایق های کوچک" که در جشنواره ی "کان"(Cannes) فرانسه در سال 2012 مورد تشویق حاضران قرار گرفت. موضوع این فیلم جوانانی بودند که فکر می کردند اروپا بهشت زمین است و از طریق دریا با قایق های کوچکی به آنجا مهاجرت می کنند، اما بعد متوجه می شوند که اشتباه کرده و می بایستی در آفریقا بمانند.

	در مورد سینمای جنگ سنگال باید گفت که تفنگداران سنگالی از سال 1857 در قلب تاریخ فرانسه بوده اند. در آن سال است که فرانسویان از اواخر قرن نوزدهم در تمام مراحل استعمار در آفریقا نیروی سیاه را در سن لوئیس (Saint Louis) سنگال ایجاد کردند. از نیروی 15000 نفری ، در سال 1914 ، نه فقط سنگال بلکه از تمام ملت های آفریقا بودند که از آن زمان به امپراتوری فرانسه وابسته بودند .این نیروهای جنگی در هر کجا لازم بود مثل هندو[[چین]] و کوه های الجزایر درگیر همه نبردها بودند.		در مورد سینمای جنگ سنگال باید گفت که تفنگداران سنگالی از سال 1857 در قلب [[تاریخ فرانسه]] بوده اند. در آن سال است که فرانسویان از اواخر قرن نوزدهم در تمام مراحل استعمار در آفریقا نیروی سیاه را در سن لوئیس (Saint Louis) سنگال ایجاد کردند. از نیروی 15000 نفری ، در سال 1914 ، نه فقط سنگال بلکه از تمام ملت های آفریقا بودند که از آن زمان به امپراتوری فرانسه وابسته بودند .این نیروهای جنگی در هر کجا لازم بود مثل هندو[[چین]] و کوه های الجزایر درگیر همه نبردها بودند.

	آنها در باشکوه ترین رزم های خود به ارتش فرانسه خدمت کردند: مانند آزادی شهر تولون (Toulon) و نجات پرووانس (Provence) همچنین در حوادث تلخ تر، مانند سرکوب قیام قسطنطنیه Constantine) ( در الجزایر در می 1945 یا سرکوب مردم ماداگاسکارMadagascar) (درسال 1947 نیز شرکت داشته اند. آنها قبلا به ویژه در تصرف قلعه دوومونت (Domunt) در سال 1916 مورد توجه قرار گرفته بودند که سی هزار نفر از آنها در میدان جنگ کشته شدند. در سال 1939 ، 140،000 نفر از آنها درگیر جنگ جهانی دوم شدند و 24،000 نفر به اسارت در آمدند یا کشته شدند.		آنها در باشکوه ترین رزم های خود به ارتش فرانسه خدمت کردند: مانند آزادی شهر تولون (Toulon) و نجات پرووانس (Provence) همچنین در حوادث تلخ تر، مانند سرکوب قیام قسطنطنیه Constantine) ( در الجزایر در می 1945 یا سرکوب مردم ماداگاسکارMadagascar) (درسال 1947 نیز شرکت داشته اند. آنها قبلا به ویژه در تصرف قلعه دوومونت (Domunt) در سال 1916 مورد توجه قرار گرفته بودند که سی هزار نفر از آنها در میدان جنگ کشته شدند. در سال 1939 ، 140،000 نفر از آنها درگیر جنگ جهانی دوم شدند و 24،000 نفر به اسارت در آمدند یا کشته شدند.