شاهکارهای ادبی تایلند - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸

2025-01-30T09:48:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390). [[تایلند]]. مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390). [[تایلند]]. مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.

			==نویسنده مقاله==
			امیرسعید الهی

Samiei در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۲

2024-04-28T22:02:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390). [[تایلند]]. مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان و ادبیات تایلند]]؛ [[تاریخ ادبیات و سبک‌های ادبی تایلند]]؛ [[ادبیات سنتی تایلند]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati: /* کتابشناسی */

2024-04-28T15:43:53Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>(~~پاک آئین، ۱۳۹۰؛~~ ۱۳۰).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>پاک‌آئین، محسن(1390).تایلند.مشهد: آفتاب هشتم،ص.۱۳۰.</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵

2024-04-26T10:05:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی"، نونگ نای روی (به معنای یک‌درصد)، نیت ، چای‌چانا خونگ لوانگ و ناروبان". بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.		در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» (Dokmaisod) علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی (Phu Di)، نونگ نای روی (Nung Nai Roy)(به معنای یک‌درصد)، نیت (Nit) ، چای‌چانا خونگ لوانگ (Chaichana Khong Luang) و ناروبان (Naruban). بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.

	~~در سال‌های پایانی دهه ۱۹۲۰م، دوره‌ای طلایی آغاز شد~~ که در ~~آن، نویسندگان~~ تایلندی ~~برای نخستین بار به نقد موضوعات اجتماعی پرداختند و به مسائلی چون چندهمسری، روسپی‌گری، نابرابری‌های اجتماعی~~ و ~~جامعه طبقاتی توجه جدی شد~~.		کتاب تونگ ماهارات (Tung Maharat) دربارهٔ زندگی روستایی است و لونگ فرای (Long Phrai) ماجراهای جنگل است. این‌ها دو اثر مهم و معروف «مالای چو پینیج» (Malai Choopinij) هستند که در نوشتن داستان کوتاه تایلندی سرآمد بود؛ کتاب‌های وی را با دو نام مستعار یعنی«مای آنونگ» (Mae Anong) و «نوی اینتانون» (Noi Intanon) منتشر می‌کنند.

	~~آثاری چون سیرک زندگی~~ از ~~آکادام کونگ را پیپات۲ در ۱۹۲۹م، نبرد زندگی" در ۱۹۳۲م~~ و ~~«آن سوی نقاشی و چند~~ داستان ~~دیگر» از سیبورافاه~~ (~~با نام مستعار کولاپ سای پرادیت~~)~~۶ روسپی" در ۱۹۳۷م از ک.سوان کانانگ^ با نام مستعار کانها کینگ سیری"~~ و ~~کتاب اشراف~~ اثر ~~دوک مای سوت~~ (~~با نام مستعار بوپا کونچون~~)~~۱۲، از آثار کلاسیک ادبیات تایلند شمرده می‌شود~~.		از میان نویسندگان برجسته و مدرن [[تایلند]] باید از نویسندگان زیر نام ببریم: «یاکوپ» (Yakhop) نویسنده داستان پوچاناسیپ تیت (Phu Chana Sip Thit)(درباره دربار پادشاهی برمه)، «سری بورافا» (Sri Burapha) و اثر عاشقانه مشهور او، کانگ لانگ فاپ (Khang Lang Phap).

	معروف‌ترین این آثار، داستان «آن سوی نقاشی» است که تا آغاز سده بیست و یکم، چهل بار تجدید چاپ و به زبان‌های چینی و ژاپنی هم ترجمه شده است و از ~~روی آن دو فیلم سینمایی ساخته‌اند.~~ داستان ~~درباره عشقی پرشور میان دانشجوی تایلندی رشته مالیه در [[ژاپن]]~~ و ~~زن اشرافی تایلندی است که متأهل و بزرگ‌تر از اوست~~. این داستان با بسیاری از داستان‌های این دوره، به‌سبب بیان صادقانه احساسات انسانی، تفاوت اساسی دارد، بیش از ده سال پس از نخستین چاپ این کتاب، یکی از منتقدان، در مقاله‌ای شخصیت‌های		کریشنا آسوکسین (Krishna Asokesin)، نویسنده بیش از یک‌صد داستان دربارهٔ عشق و مشکلات زندگی خانوادگی.

	1. ~~Lakhon Haeg Chiwit~~		«سووانی سوخونتا» (Suwanee Sukhontha) و داستان چوکان (Chu Kan) درباره پزشک جوانی که برای کار به روستا می‌رود.

	2. ~~Akatdamkoeng Raphiphat 3~~. ~~Songkhram Chiwit 4. Khang Lang Phap 5. Siburapha~~		و سرانجام «کوکریت پراموج» (Kukrit Pramoj) نخست‌وزیر پیشین و اثر مشهور وی به‌نام سی‌فاندین (Si Phandin). سی فاندین درواقع تصویری از جامعهٔ [[تایلند]] در دوران سلطنت چهار پادشاه، از رامای پنجم تا رامای هشتم، را نشان می‌دهد (164-2000:162 .(Thailand into the

	6. ~~Kulap Saipradit~~		«تامات آی بس» (Thamaat Ibes) یکی از شعرای ملی [[تایلند]] است که حدود ۲۵۰ سال پیش می‌زیست و اشعار وی دربارهٔ میهن‌دوستی و اخلاق‌گرایی است. او علاقهٔ خاصی به حافظ شیرازی داشت و او را یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان می‌دانست و معتقد بودکه طراوت و تازگی اشعار حافظ هرگز از میان نخواهد رفت.

	7. ~~Ying Khon Chua 8~~. K. ~~Suang Khanang 9~~. ~~Kanha Khiengsiri 10~~. ~~Phudi~~		«مونتری آموی جانی» (Montri Amoyjani)، شاعر معاصر [[تایلند]] و از اعضای فرهنگستان زبان [[تایلند]] است که اشعار حافظ، خیام و عطار را به تایلندی ترجمه کرده است. او که در ۲۰۰۶ درگذشت، اشعار چند بُعدی حافظ را نشانه هوش و جهان‌بینی عمیق وی می‌دانست<ref>(پاک آئین، ۱۳۹۰؛ ۱۳۰).</ref><ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.238-242.</ref>.

	~~11. Dokmai Sot~~		== کتابشناسی ==

	~~12. Buppha Kunchon~~


	~~۲۴۴~~

	~~این داستان را نماد افول سنت اشرافی کهن و سربرآوردن طبقه جدید سرمایه‌دار کمپرادور، در تایلند معرفی کرده است.~~

	در اواخر دهه ۱۹۴۰م، بسیاری از نویسندگان تایلندی که شیفته رئالیسم سوسیالیستی شده بودند، برای مدت کوتاهی به نوشتن رمان‌های بلند و داستان‌های کوتاه پرداختند که محور آن‌ها بر بی‌عدالتی اجتماعی دور می‌زد.

	بیشتر این نویسندگان در سال‌های تاریک دهه ۱۹۵۰م و ۱۹۶۰م که آزادی بیان به شدت محدود شده بود، به خاموشی گرائیدند. در سال‌های بعد فقط داستان‌های واقع‌گریز و خیالی که «ادبیات آب راکد» خوانده می‌شود، دوام آوردند، اما یکی از نویسندگانی که در این دوره راه دیگری برگزید، «لائو کام هوم» (با نام مستعار کام سینگ سریناک)" بود که داستان‌های موشکافانه او درباره [[آداب و رسوم تایلند]] برای نخستین بار در ۱۹۵۹ م، در مجموعه‌ای با عنوان فابوکان۳ (سیاست‌مدار و داستان‌های دیگر) منتشر شد. داستان او پرمایه‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. آثار او کوتاه بودند و بهترین آن‌ها را هم در اواخر دهه ۱۹۵۰م تا اوایل دهه ۱۹۷۰م نوشت، «لائو کام هوم» در جهان نویسندگی گل کرد، آن‌چنان‌که در ۱۹۹۲ م به دریافت عنوان «هنرمند ملی تایلند» نایل شد.

	در اواخر دهه ۱۹۶۰م نسل تازه‌ای از نویسندگان، بار دیگر به واقع‌گرایی سوسیالیستی روی آوردند که این مرحله «ادبیات برای زندگی» نامیده شد و فضای روشن‌فکری حاصل از آن به سرنگونی دولت نظامی تایلند، در ۱۹۷۳م انجامید. چنین ادبیاتی با ساده‌کردن مسائل نمی‌توانست رواج چندانی پیدا کند، از این رو با کودتای نظامی و ضد انقلابی ۱۹۷۶م، سرکوب شد. این حرکت، بسیاری 1. Lao Khamhom

	~~2. Khamsing Srinawk 3. Fabokan~~


	از نویسندگان، روشن‌فکران و دانشجویان را به [[حزب کمونیست]] تایلند کشاند و ترس از بروز دوره تاریک دیگری، سراسر کشور را فراگرفت؛ اما با روی کارآمدن نظامیان لیبرال‌تر، امیدهای تازه‌ای پدید آمد.

	در ۱۹۷۷ م سوچارت ساواتسی نشریه‌ای سنت‌شکن به‌نام «جهان کتاب» به‌راه انداخت که تا ۱۹۸۳ م دوام آورد. این نشریه با مقالات برگزیده در زمینه‌های مصاحبه، بررسی کتاب، داستان‌های کوتاه و شعر، در تایلند و ادبیات جهانی، توجه همه دست‌اندرکاران ادبی و اجتماعی را به خود جلب کرد. پس از پایان کار این نشریه، سوچارت به نقش خود در ادبیات تایلند ادامه داد و به چاپ داستان‌های کوتاه در فصل‌نامه‌ای به‌نام «حلقه گل»۳ که از ۱۹۹۰م تا ۲۰۰۰م منتشر می‌شد، پرداخت؛ وی دست‌اندرکار برگزاری جوایز سالانه و پژوهش در زمینه تاریخ ادبی تایلند در سال‌های آغاز سده بیستم شد.

	کتاب تونگ ماهارات درباره زندگی روستایی است و لونگ فرای ماجراهای جنگل است. این‌ها دو اثر مهم و معروف «مالای چو پینیج»۳ هستند که در نوشتن داستان کوتاه تایلندی سرآمد بود؛ کتاب‌های وی را با دو نام مستعار یعنی«مای آنونگ»" و «نوی اینتانون» منتشر می‌کنند.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-15T08:17:55Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

Samiei در ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۶

2024-03-13T17:36:43Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-«در آغاز سده بیستم، ترجمه آثار پرفروش نویسندگان غربی مانند ماری کورل۳، ویلیام لخوس۲، چارلز گاروایس، ریدر هاگارد، ساکس رومرا، آنتونی هوپ^ و آرتورکوتان دویل، کم‌کم وارد بازار شد؛ اما تا میانه دهه ۱۹۲۰، داستان‌های اصیل تایلندی که نخست به‌صورت پاورقی در روزنامه‌ها و مجلات کشور چاپ می‌شد، به شکل کتاب درآمد و بسیار پر طرفدار شد، بیشتر این داستان‌ها، قصه‌های عشقی بودند که موضوع اکثر آن‌ها عشق دختری فقیر به پسری پولدار (یا برعکس) بود و داستان پس از گذر از سلسله ماجراهای گوناگون، به سرانجام خوبی می‌رسید.
+در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی"، نونگ نای روی (به معنای یک‌درصد)، نیت ، چای‌چانا خونگ لوانگ و ناروبان". بسیاری از آثار او را در مدارس تایلند درس می‌دهند.
 در سال‌های پایانی دهه ۱۹۲۰م، دوره‌ای طلایی آغاز شد که در آن، نویسندگان تایلندی برای نخستین بار به نقد موضوعات اجتماعی پرداختند و به مسائلی چون چندهمسری، روسپی‌گری، نابرابری‌های اجتماعی و جامعه طبقاتی توجه جدی شد.
@@ خط ۴۹: / خط ۳۶: @@
 در ۱۹۷۷ م سوچارت ساواتسی نشریه‌ای سنت‌شکن به‌نام «جهان کتاب» به‌راه انداخت که تا ۱۹۸۳ م دوام آورد. این نشریه با مقالات برگزیده در زمینه‌های مصاحبه، بررسی کتاب، داستان‌های کوتاه و شعر، در تایلند و ادبیات جهانی، توجه همه دست‌اندرکاران ادبی و اجتماعی را به خود جلب کرد. پس از پایان کار این نشریه، سوچارت به نقش خود در ادبیات تایلند ادامه داد و به چاپ داستان‌های کوتاه در فصل‌نامه‌ای به‌نام «حلقه گل»۳ که از ۱۹۹۰م تا ۲۰۰۰م منتشر می‌شد، پرداخت؛ وی دست‌اندرکار برگزاری جوایز سالانه و پژوهش در زمینه تاریخ ادبی تایلند در سال‌های آغاز سده بیستم شد.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی ««در آغاز سده بیستم، ترجمه آثار پرفروش نویسندگان غربی مانند ماری کورل۳، ویلیام لخوس۲، چارلز گاروایس، ریدر هاگارد، ساکس رومرا، آنتونی هوپ^ و آرتورکوتان دویل، کم‌کم وارد بازار شد؛ اما تا میانه دهه ۱۹۲۰، داستان‌های اصیل تایلندی که نخست به‌صور...» ایجاد کرد

2024-03-13T17:33:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی ««در آغاز سده بیستم، ترجمه آثار پرفروش نویسندگان غربی مانند ماری کورل۳، ویلیام لخوس۲، چارلز گاروایس، ریدر هاگارد، ساکس رومرا، آنتونی هوپ^ و آرتورکوتان دویل، کم‌کم وارد بازار شد؛ اما تا میانه دهه ۱۹۲۰، داستان‌های اصیل تایلندی که نخست به‌صور...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

«در آغاز سده بیستم، ترجمه آثار پرفروش نویسندگان غربی مانند ماری کورل۳، ویلیام لخوس۲، چارلز گاروایس، ریدر هاگارد، ساکس رومرا، آنتونی هوپ^ و آرتورکوتان دویل، کم‌کم وارد بازار شد؛ اما تا میانه دهه ۱۹۲۰، داستان‌های اصیل تایلندی که نخست به‌صورت پاورقی در روزنامه‌ها و مجلات کشور چاپ می‌شد، به شکل کتاب درآمد و بسیار پر طرفدار شد، بیشتر این داستان‌ها، قصه‌های عشقی بودند که موضوع اکثر آن‌ها عشق دختری فقیر به پسری پولدار (یا برعکس) بود و داستان پس از گذر از سلسله ماجراهای گوناگون، به سرانجام خوبی می‌رسید.

1. Thamaat Ibes

2. Montri Amoyjani 3, Marie Corelli

4. William Lequeux 5. Charles Garavice 6. Rider Haggard 7. Sax Rohmer

8. Anthony Hope

9. Arthur Cotan Doyle

۲۴۳

در سال‌های پایانی دهه ۱۹۲۰م، دوره‌ای طلایی آغاز شد که در آن، نویسندگان تایلندی برای نخستین بار به نقد موضوعات اجتماعی پرداختند و به مسائلی چون چندهمسری، روسپی‌گری، نابرابری‌های اجتماعی و جامعه طبقاتی توجه جدی شد.

آثاری چون سیرک زندگی از آکادام کونگ را پیپات۲ در ۱۹۲۹م، نبرد زندگی" در ۱۹۳۲م و «آن سوی نقاشی و چند داستان دیگر» از سیبورافاه (با نام مستعار کولاپ سای پرادیت)۶ روسپی" در ۱۹۳۷م از ک.سوان کانانگ^ با نام مستعار کانها کینگ سیری" و کتاب اشراف اثر دوک مای سوت (با نام مستعار بوپا کونچون)۱۲، از آثار کلاسیک ادبیات تایلند شمرده می‌شود.

معروف‌ترین این آثار، داستان «آن سوی نقاشی» است که تا آغاز سده بیست و یکم، چهل بار تجدید چاپ و به زبان‌های چینی و ژاپنی هم ترجمه شده است و از روی آن دو فیلم سینمایی ساخته‌اند. داستان درباره عشقی پرشور میان دانشجوی تایلندی رشته مالیه در ژاپن و زن اشرافی تایلندی است که متأهل و بزرگ‌تر از اوست. این داستان با بسیاری از داستان‌های این دوره، به‌سبب بیان صادقانه احساسات انسانی، تفاوت اساسی دارد، بیش از ده سال پس از نخستین چاپ این کتاب، یکی از منتقدان، در مقاله‌ای شخصیت‌های

1. Lakhon Haeg Chiwit

2. Akatdamkoeng Raphiphat 3. Songkhram Chiwit 4. Khang Lang Phap 5. Siburapha

6. Kulap Saipradit

7. Ying Khon Chua 8. K. Suang Khanang 9. Kanha Khiengsiri 10. Phudi

11. Dokmai Sot

12. Buppha Kunchon

۲۴۴

این داستان را نماد افول سنت اشرافی کهن و سربرآوردن طبقه جدید سرمایه‌دار کمپرادور، در تایلند معرفی کرده است.

در اواخر دهه ۱۹۴۰م، بسیاری از نویسندگان تایلندی که شیفته رئالیسم سوسیالیستی شده بودند، برای مدت کوتاهی به نوشتن رمان‌های بلند و داستان‌های کوتاه پرداختند که محور آن‌ها بر بی‌عدالتی اجتماعی دور می‌زد.

بیشتر این نویسندگان در سال‌های تاریک دهه ۱۹۵۰م و ۱۹۶۰م که آزادی بیان به شدت محدود شده بود، به خاموشی گرائیدند. در سال‌های بعد فقط داستان‌های واقع‌گریز و خیالی که «ادبیات آب راکد» خوانده می‌شود، دوام آوردند، اما یکی از نویسندگانی که در این دوره راه دیگری برگزید، «لائو کام هوم» (با نام مستعار کام سینگ سریناک)" بود که داستان‌های موشکافانه او درباره آداب و رسوم تایلند برای نخستین بار در ۱۹۵۹ م، در مجموعه‌ای با عنوان فابوکان۳ (سیاست‌مدار و داستان‌های دیگر) منتشر شد. داستان او پرمایه‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. آثار او کوتاه بودند و بهترین آن‌ها را هم در اواخر دهه ۱۹۵۰م تا اوایل دهه ۱۹۷۰م نوشت، «لائو کام هوم» در جهان نویسندگی گل کرد، آن‌چنان‌که در ۱۹۹۲ م به دریافت عنوان «هنرمند ملی تایلند» نایل شد.

در اواخر دهه ۱۹۶۰م نسل تازه‌ای از نویسندگان، بار دیگر به واقع‌گرایی سوسیالیستی روی آوردند که این مرحله «ادبیات برای زندگی» نامیده شد و فضای روشن‌فکری حاصل از آن به سرنگونی دولت نظامی تایلند، در ۱۹۷۳م انجامید. چنین ادبیاتی با ساده‌کردن مسائل نمی‌توانست رواج چندانی پیدا کند، از این رو با کودتای نظامی و ضد انقلابی ۱۹۷۶م، سرکوب شد. این حرکت، بسیاری 1. Lao Khamhom

2. Khamsing Srinawk 3. Fabokan

از نویسندگان، روشن‌فکران و دانشجویان را به حزب کمونیست تایلند کشاند و ترس از بروز دوره تاریک دیگری، سراسر کشور را فراگرفت؛ اما با روی کارآمدن نظامیان لیبرال‌تر، امیدهای تازه‌ای پدید آمد.

در ۱۹۷۷ م سوچارت ساواتسی نشریه‌ای سنت‌شکن به‌نام «جهان کتاب» به‌راه انداخت که تا ۱۹۸۳ م دوام آورد. این نشریه با مقالات برگزیده در زمینه‌های مصاحبه، بررسی کتاب، داستان‌های کوتاه و شعر، در تایلند و ادبیات جهانی، توجه همه دست‌اندرکاران ادبی و اجتماعی را به خود جلب کرد. پس از پایان کار این نشریه، سوچارت به نقش خود در ادبیات تایلند ادامه داد و به چاپ داستان‌های کوتاه در فصل‌نامه‌ای به‌نام «حلقه گل»۳ که از ۱۹۹۰م تا ۲۰۰۰م منتشر می‌شد، پرداخت؛ وی دست‌اندرکار برگزاری جوایز سالانه و پژوهش در زمینه تاریخ ادبی تایلند در سال‌های آغاز سده بیستم شد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی"، نونگ نای روی (به معنای یک‌درصد)، نیت ، چای‌چانا خونگ لوانگ و ناروبان". بسیاری از آثار او را در مدارس تایلند درس می‌دهند.		در دوران تازه یعنی از ۱۹۰۰م به بعد، تایلندی‌ها به آثار «دوک مای سود» علاقه نشان داده‌اند که معروف‌ترین داستان‌های او عبارتند از: فودی"، نونگ نای روی (به معنای یک‌درصد)، نیت ، چای‌چانا خونگ لوانگ و ناروبان". بسیاری از آثار او را در مدارس [[تایلند]] درس می‌دهند.

	در سال‌های پایانی دهه ۱۹۲۰م، دوره‌ای طلایی آغاز شد که در آن، نویسندگان تایلندی برای نخستین بار به نقد موضوعات اجتماعی پرداختند و به مسائلی چون چندهمسری، روسپی‌گری، نابرابری‌های اجتماعی و جامعه طبقاتی توجه جدی شد.		در سال‌های پایانی دهه ۱۹۲۰م، دوره‌ای طلایی آغاز شد که در آن، نویسندگان تایلندی برای نخستین بار به نقد موضوعات اجتماعی پرداختند و به مسائلی چون چندهمسری، روسپی‌گری، نابرابری‌های اجتماعی و جامعه طبقاتی توجه جدی شد.
خط ۵:		خط ۵:
	آثاری چون سیرک زندگی از آکادام کونگ را پیپات۲ در ۱۹۲۹م، نبرد زندگی" در ۱۹۳۲م و «آن سوی نقاشی و چند داستان دیگر» از سیبورافاه (با نام مستعار کولاپ سای پرادیت)۶ روسپی" در ۱۹۳۷م از ک.سوان کانانگ^ با نام مستعار کانها کینگ سیری" و کتاب اشراف اثر دوک مای سوت (با نام مستعار بوپا کونچون)۱۲، از آثار کلاسیک ادبیات تایلند شمرده می‌شود.		آثاری چون سیرک زندگی از آکادام کونگ را پیپات۲ در ۱۹۲۹م، نبرد زندگی" در ۱۹۳۲م و «آن سوی نقاشی و چند داستان دیگر» از سیبورافاه (با نام مستعار کولاپ سای پرادیت)۶ روسپی" در ۱۹۳۷م از ک.سوان کانانگ^ با نام مستعار کانها کینگ سیری" و کتاب اشراف اثر دوک مای سوت (با نام مستعار بوپا کونچون)۱۲، از آثار کلاسیک ادبیات تایلند شمرده می‌شود.

	معروف‌ترین این آثار، داستان «آن سوی نقاشی» است که تا آغاز سده بیست و یکم، چهل بار تجدید چاپ و به زبان‌های چینی و ژاپنی هم ترجمه شده است و از روی آن دو فیلم سینمایی ساخته‌اند. داستان درباره عشقی پرشور میان دانشجوی تایلندی رشته مالیه در ژاپن و زن اشرافی تایلندی است که متأهل و بزرگ‌تر از اوست. این داستان با بسیاری از داستان‌های این دوره، به‌سبب بیان صادقانه احساسات انسانی، تفاوت اساسی دارد، بیش از ده سال پس از نخستین چاپ این کتاب، یکی از منتقدان، در مقاله‌ای شخصیت‌های		معروف‌ترین این آثار، داستان «آن سوی نقاشی» است که تا آغاز سده بیست و یکم، چهل بار تجدید چاپ و به زبان‌های چینی و ژاپنی هم ترجمه شده است و از روی آن دو فیلم سینمایی ساخته‌اند. داستان درباره عشقی پرشور میان دانشجوی تایلندی رشته مالیه در [[ژاپن]] و زن اشرافی تایلندی است که متأهل و بزرگ‌تر از اوست. این داستان با بسیاری از داستان‌های این دوره، به‌سبب بیان صادقانه احساسات انسانی، تفاوت اساسی دارد، بیش از ده سال پس از نخستین چاپ این کتاب، یکی از منتقدان، در مقاله‌ای شخصیت‌های

	1. Lakhon Haeg Chiwit		1. Lakhon Haeg Chiwit
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	در اواخر دهه ۱۹۴۰م، بسیاری از نویسندگان تایلندی که شیفته رئالیسم سوسیالیستی شده بودند، برای مدت کوتاهی به نوشتن رمان‌های بلند و داستان‌های کوتاه پرداختند که محور آن‌ها بر بی‌عدالتی اجتماعی دور می‌زد.		در اواخر دهه ۱۹۴۰م، بسیاری از نویسندگان تایلندی که شیفته رئالیسم سوسیالیستی شده بودند، برای مدت کوتاهی به نوشتن رمان‌های بلند و داستان‌های کوتاه پرداختند که محور آن‌ها بر بی‌عدالتی اجتماعی دور می‌زد.

	بیشتر این نویسندگان در سال‌های تاریک دهه ۱۹۵۰م و ۱۹۶۰م که آزادی بیان به شدت محدود شده بود، به خاموشی گرائیدند. در سال‌های بعد فقط داستان‌های واقع‌گریز و خیالی که «ادبیات آب راکد» خوانده می‌شود، دوام آوردند، اما یکی از نویسندگانی که در این دوره راه دیگری برگزید، «لائو کام هوم» (با نام مستعار کام سینگ سریناک)" بود که داستان‌های موشکافانه او درباره آداب و رسوم تایلند برای نخستین بار در ۱۹۵۹ م، در مجموعه‌ای با عنوان فابوکان۳ (سیاست‌مدار و داستان‌های دیگر) منتشر شد. داستان او پرمایه‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. آثار او کوتاه بودند و بهترین آن‌ها را هم در اواخر دهه ۱۹۵۰م تا اوایل دهه ۱۹۷۰م نوشت، «لائو کام هوم» در جهان نویسندگی گل کرد، آن‌چنان‌که در ۱۹۹۲ م به دریافت عنوان «هنرمند ملی تایلند» نایل شد.		بیشتر این نویسندگان در سال‌های تاریک دهه ۱۹۵۰م و ۱۹۶۰م که آزادی بیان به شدت محدود شده بود، به خاموشی گرائیدند. در سال‌های بعد فقط داستان‌های واقع‌گریز و خیالی که «ادبیات آب راکد» خوانده می‌شود، دوام آوردند، اما یکی از نویسندگانی که در این دوره راه دیگری برگزید، «لائو کام هوم» (با نام مستعار کام سینگ سریناک)" بود که داستان‌های موشکافانه او درباره [[آداب و رسوم تایلند]] برای نخستین بار در ۱۹۵۹ م، در مجموعه‌ای با عنوان فابوکان۳ (سیاست‌مدار و داستان‌های دیگر) منتشر شد. داستان او پرمایه‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. آثار او کوتاه بودند و بهترین آن‌ها را هم در اواخر دهه ۱۹۵۰م تا اوایل دهه ۱۹۷۰م نوشت، «لائو کام هوم» در جهان نویسندگی گل کرد، آن‌چنان‌که در ۱۹۹۲ م به دریافت عنوان «هنرمند ملی تایلند» نایل شد.

	در اواخر دهه ۱۹۶۰م نسل تازه‌ای از نویسندگان، بار دیگر به واقع‌گرایی سوسیالیستی روی آوردند که این مرحله «ادبیات برای زندگی» نامیده شد و فضای روشن‌فکری حاصل از آن به سرنگونی دولت نظامی تایلند، در ۱۹۷۳م انجامید. چنین ادبیاتی با ساده‌کردن مسائل نمی‌توانست رواج چندانی پیدا کند، از این رو با کودتای نظامی و ضد انقلابی ۱۹۷۶م، سرکوب شد. این حرکت، بسیاری 1. Lao Khamhom		در اواخر دهه ۱۹۶۰م نسل تازه‌ای از نویسندگان، بار دیگر به واقع‌گرایی سوسیالیستی روی آوردند که این مرحله «ادبیات برای زندگی» نامیده شد و فضای روشن‌فکری حاصل از آن به سرنگونی دولت نظامی تایلند، در ۱۹۷۳م انجامید. چنین ادبیاتی با ساده‌کردن مسائل نمی‌توانست رواج چندانی پیدا کند، از این رو با کودتای نظامی و ضد انقلابی ۱۹۷۶م، سرکوب شد. این حرکت، بسیاری 1. Lao Khamhom
خط ۳۳:		خط ۳۳:


	از نویسندگان، روشن‌فکران و دانشجویان را به حزب کمونیست تایلند کشاند و ترس از بروز دوره تاریک دیگری، سراسر کشور را فراگرفت؛ اما با روی کارآمدن نظامیان لیبرال‌تر، امیدهای تازه‌ای پدید آمد.		از نویسندگان، روشن‌فکران و دانشجویان را به [[حزب کمونیست]] تایلند کشاند و ترس از بروز دوره تاریک دیگری، سراسر کشور را فراگرفت؛ اما با روی کارآمدن نظامیان لیبرال‌تر، امیدهای تازه‌ای پدید آمد.

	در ۱۹۷۷ م سوچارت ساواتسی نشریه‌ای سنت‌شکن به‌نام «جهان کتاب» به‌راه انداخت که تا ۱۹۸۳ م دوام آورد. این نشریه با مقالات برگزیده در زمینه‌های مصاحبه، بررسی کتاب، داستان‌های کوتاه و شعر، در تایلند و ادبیات جهانی، توجه همه دست‌اندرکاران ادبی و اجتماعی را به خود جلب کرد. پس از پایان کار این نشریه، سوچارت به نقش خود در ادبیات تایلند ادامه داد و به چاپ داستان‌های کوتاه در فصل‌نامه‌ای به‌نام «حلقه گل»۳ که از ۱۹۹۰م تا ۲۰۰۰م منتشر می‌شد، پرداخت؛ وی دست‌اندرکار برگزاری جوایز سالانه و پژوهش در زمینه تاریخ ادبی تایلند در سال‌های آغاز سده بیستم شد.		در ۱۹۷۷ م سوچارت ساواتسی نشریه‌ای سنت‌شکن به‌نام «جهان کتاب» به‌راه انداخت که تا ۱۹۸۳ م دوام آورد. این نشریه با مقالات برگزیده در زمینه‌های مصاحبه، بررسی کتاب، داستان‌های کوتاه و شعر، در تایلند و ادبیات جهانی، توجه همه دست‌اندرکاران ادبی و اجتماعی را به خود جلب کرد. پس از پایان کار این نشریه، سوچارت به نقش خود در ادبیات تایلند ادامه داد و به چاپ داستان‌های کوتاه در فصل‌نامه‌ای به‌نام «حلقه گل»۳ که از ۱۹۹۰م تا ۲۰۰۰م منتشر می‌شد، پرداخت؛ وی دست‌اندرکار برگزاری جوایز سالانه و پژوهش در زمینه تاریخ ادبی تایلند در سال‌های آغاز سده بیستم شد.

	کتاب تونگ ماهارات درباره زندگی روستایی است و لونگ فرای ماجراهای جنگل است. این‌ها دو اثر مهم و معروف «مالای چو پینیج»۳ هستند که در نوشتن داستان کوتاه تایلندی سرآمد بود؛ کتاب‌های وی را با دو نام مستعار یعنی«مای آنونگ»" و «نوی اینتانون» منتشر می‌کنند.		کتاب تونگ ماهارات درباره زندگی روستایی است و لونگ فرای ماجراهای جنگل است. این‌ها دو اثر مهم و معروف «مالای چو پینیج»۳ هستند که در نوشتن داستان کوتاه تایلندی سرآمد بود؛ کتاب‌های وی را با دو نام مستعار یعنی«مای آنونگ»" و «نوی اینتانون» منتشر می‌کنند.