شعر در سنگال - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Amani در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸

2025-08-14T19:38:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:شعر در سنگال.jpg\|بندانگشتی\|لئوپولد سیدار سنگهور (1906-2001). قابل بازیابی از https://www.blackpast.org/]]		[[پرونده:شعر در سنگال.jpg\|بندانگشتی\|لئوپولد سیدار سنگهور (1906-2001). قابل بازیابی از https://www.blackpast.org/]]
	شعر آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته‌ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		[[شعر در سنگال\|شعر]] آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته‌ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه‌ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه [[شعر در سنگال]] در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه‌ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:

	معروف ترین این شاعران لئوپولد سدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده‌ی سنگالی و اولین رئیس جمهور [[سنگال]] در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در [[فرانسه]] وزیر بود. وی نماد همکاری بین [[فرانسه]] و مستعمرات قدیمی این کشور بود.		معروف ترین این شاعران لئوپولد سدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده‌ی سنگالی و اولین رئیس جمهور [[سنگال]] در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در [[فرانسه]] وزیر بود. وی نماد همکاری بین [[فرانسه]] و مستعمرات قدیمی این کشور بود.

	شعر او نمادین و به صورت نظم و نثر بوده و شامل آواز ها و گفته‌هایی است که موضوع آنها سیاسی، حماسی، زن آفریقایی و غیره است، خلق یک تمدن جهانی علی رغم سنت‌های گوناگون نیز یکی از مهمترین موضوع های شعر اوست.		[[شعر در سنگال\|شعر]] او نمادین و به صورت نظم و نثر بوده و شامل آواز ها و گفته‌هایی است که موضوع آنها سیاسی، حماسی، زن آفریقایی و غیره است، خلق یک تمدن جهانی علی رغم سنت‌های گوناگون نیز یکی از مهمترین موضوع های [[شعر در سنگال\|شعر]] اوست.

	وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [[فرانسه]]، شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است».<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>		وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [[فرانسه]]، [[شعر در سنگال\|شعر]] و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه [[شعر در سنگال\|شعر]] از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است»<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>.

	ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سنگوری را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [[فرانسه]] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.		ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه [[شعر در سنگال\|شعر]] "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سنگوری را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [[فرانسه]] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.

	نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه‌ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقایی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.		نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه‌ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقایی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([[فرانسه]] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.		سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([[فرانسه]] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.

	"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنایی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله‌ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر [[شعر در سنگال\|شعر]] قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه [[شعر در سنگال\|شعر]] او "حیله ها و روشنایی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله‌ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.

	مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه‌ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده‌ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>		مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه‌ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده‌ی تعداد زیادی [[شعر در سنگال\|شعر]] است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[شعر ژاپنی]]؛ [[شعر معاصر لبنان]]؛ [[شعر در مصر]]؛ [[شعر و ادبیات مقاومت در افغانستان]]؛ [[شعر و ادبیات مهاجرت در افغانستان]]؛ [[شعر در ادبیات چینی]]؛ [[شعر در فرانسه]]؛ [[شعر در اسپانیا]]؛ [[شعر اردن\|شعراردن]]		[[شعر ژاپنی]]؛ [[شعر معاصر لبنان]]؛ [[شعر در مصر]]؛ [[شعر و ادبیات مقاومت در افغانستان]]؛ [[شعر و ادبیات مهاجرت در افغانستان]]؛ [[شعر در ادبیات چینی]]؛ [[شعر در فرانسه]]؛ [[شعر در اسپانیا]]؛ [[شعر اردن\|شعراردن]]
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.		[i] - سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401). جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار).

			== نویسندگان مقاله ==
			محمدعلی بصیری و ریحانه فتحی پور

Rashid در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۰

2024-08-08T02:20:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:شعر در سنگال.jpg\|بندانگشتی\|لئوپولد سیدار سنگهور (1906-2001). قابل بازیابی از https://www.blackpast.org/]]		[[پرونده:شعر در سنگال.jpg\|بندانگشتی\|لئوپولد سیدار سنگهور (1906-2001). قابل بازیابی از https://www.blackpast.org/]]
	شعر آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست ~~رفته ی~~ نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته‌ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان ~~مجموعه ای~~ از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه‌ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:

	معروف ترین این شاعران لئوپولد سدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و ~~نویسنده ی~~ سنگالی و اولین رئیس جمهور [[سنگال]] در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در [[فرانسه]] وزیر بود. وی نماد همکاری بین [[فرانسه]] و مستعمرات قدیمی این کشور بود.		معروف ترین این شاعران لئوپولد سدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده‌ی سنگالی و اولین رئیس جمهور [[سنگال]] در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در [[فرانسه]] وزیر بود. وی نماد همکاری بین [[فرانسه]] و مستعمرات قدیمی این کشور بود.

	شعر او نمادین و به صورت نظم و نثر بوده و شامل آواز ها و گفته‌هایی است که موضوع آنها سیاسی، حماسی، زن آفریقایی و غیره است، خلق یک تمدن جهانی علی رغم سنت‌های گوناگون نیز یکی از مهمترین موضوع های شعر اوست.		شعر او نمادین و به صورت نظم و نثر بوده و شامل آواز ها و گفته‌هایی است که موضوع آنها سیاسی، حماسی، زن آفریقایی و غیره است، خلق یک تمدن جهانی علی رغم سنت‌های گوناگون نیز یکی از مهمترین موضوع های شعر اوست.
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سنگوری را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [[فرانسه]] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.		ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سنگوری را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [[فرانسه]] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.

	نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ~~ریشه ای~~ نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که ~~آفریقائی~~ ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.		نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه‌ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقایی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.

	همزمان با لئو پولد سدار سنگور، شاعر آنتیلی(Antillais) "اِمه سزِر"(Aimé Césaire) در شعر معروف خود سال 1939 "دفترچه از بازگشتی به سرزمین مادری(Cahier d’un retour au pays natal) نام "نگریتود"(Négritude) را برد و هویت آفریقایی را تأیید کرد. در نزد لئوپودو سدار سنگور سنگالی مفهوم نگریتود موضوعی زیبا شناختی و عرفانی می شود، او در اثر خود تحت عنوان "زیبایی شناختی سیاه – آفریقایی''"''(Esthétique négro-africaine) در سال 1956 سعی دارد که تعریفی از نگریتود بدهد.		همزمان با لئو پولد سدار سنگور، شاعر آنتیلی(Antillais) "اِمه سزِر"(Aimé Césaire) در شعر معروف خود سال 1939 "دفترچه از بازگشتی به سرزمین مادری(Cahier d’un retour au pays natal) نام "نگریتود"(Négritude) را برد و هویت آفریقایی را تأیید کرد. در نزد لئوپودو سدار سنگور سنگالی مفهوم نگریتود موضوعی زیبا شناختی و عرفانی می شود، او در اثر خود تحت عنوان "زیبایی شناختی سیاه – آفریقایی"(Esthétique négro-africaine) در سال 1956 سعی دارد که تعریفی از نگریتود بدهد.

	سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([[فرانسه]] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.		سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([[فرانسه]] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.

	"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و ~~روشنائی~~ ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس ~~تاًثیر~~ زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به ~~وسیله ی~~ شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنایی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله‌ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.

	مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "~~خانه ی~~ آفریقایی شعر بین المللی" است. وی ~~نویسنده ی~~ تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>		مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه‌ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده‌ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>
			== نیز نگاه کنید به ==
			[[شعر ژاپنی]]؛ [[شعر معاصر لبنان]]؛ [[شعر در مصر]]؛ [[شعر و ادبیات مقاومت در افغانستان]]؛ [[شعر و ادبیات مهاجرت در افغانستان]]؛ [[شعر در ادبیات چینی]]؛ [[شعر در فرانسه]]؛ [[شعر در اسپانیا]]؛ [[شعر اردن\|شعراردن]]
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.		[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.
	~~== نیز نگاه کنید به ==~~
	[[شعر ژاپنی]]؛ [[شعر معاصر لبنان]]؛ [[شعر در مصر]]؛ [[شعر و ادبیات مقاومت در افغانستان]]؛ [[شعر و ادبیات مهاجرت در افغانستان]]؛ [[شعر در ادبیات چینی]]؛ [[شعر در فرانسه]]؛ [[شعر در اسپانیا]]؛ [[شعر اردن\|شعراردن]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Rashid در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۱۶

2024-07-28T22:16:52Z

Rashid در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳

2024-06-11T12:03:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:شعر در سنگال.jpg\|بندانگشتی\|لئوپولد سیدار سنگهور (1906-2001). قابل بازیابی از https://www.blackpast.org/]]
	شعر آفریقایی به زبان [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

خط ۱۹:		خط ۲۰:
	"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.

	مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [https://wikimelal.ir/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 زبان سنگال] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی(در دست انتشار)</ref>		مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [https://wikimelal.ir/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 زبان سنگال] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی](در دست انتشار)</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.		[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-28T11:58:20Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۹:		خط ۹:
	وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه]، شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است».<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>		وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه]، شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است».<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>

	ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار ~~سنگوری~~ را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.		ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سن[[گوری]] را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.

	نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقائی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.		نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقائی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-18T10:42:58Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.

	مهمترین شاعر معاصر فرانسه [https://wikimelal.ir/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 زبان سنگال] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی(در دست انتشار)</ref>		مهمترین شاعر معاصر [[فرانسه]] [https://wikimelal.ir/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 زبان سنگال] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی(در دست انتشار)</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.		[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.

Rashid در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۷

2024-05-17T15:47:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	شعر آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه [https://wikimelal.ir/%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 شعر در سنگال] در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:

	معروف ترین این شاعران ~~لئوپولدسدار~~ سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده ی سنگالی و اولین رئیس جمهور سنگال در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در فرانسه وزیر بود. وی نماد همکاری بین فرانسه و مستعمرات قدیمی این کشور بود.		معروف ترین این شاعران لئوپولد سدار سنگور(Léopold Sédar Senghor)(2001-1906) است. سدار سنگور در روستای ژوآل(Joal) به دنیا آمد. او مهمترین شاعر و نویسنده ی سنگالی و اولین رئیس جمهور [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] در سال های 1980-1960 می‌باشد وی اولین آفریقایی بود که در آکادمی فرانسوی یک کرسی به خود اختصاص داد. همچنین او قبل از استقلال کشورش در [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] وزیر بود. وی نماد همکاری بین [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] و مستعمرات قدیمی این کشور بود.

	شعر او نمادین و به صورت نظم و نثر بوده و شامل ~~آوازها~~ و گفته‌هایی است که موضوع آنها سیاسی، حماسی، زن آفریقایی و غیره است، خلق یک تمدن جهانی علی رغم سنت‌های گوناگون نیز یکی از مهمترین موضوع های شعر اوست.		شعر او نمادین و به صورت نظم و نثر بوده و شامل آواز ها و گفته‌هایی است که موضوع آنها سیاسی، حماسی، زن آفریقایی و غیره است، خلق یک تمدن جهانی علی رغم سنت‌های گوناگون نیز یکی از مهمترین موضوع های شعر اوست.

	وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان ~~فرانسه،~~ شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود ~~بجای~~ گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) ~~بنیان گذاری~~ شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و ~~تاریخمان~~ و ~~فرهنگمان~~ نشئت گرفته است».<ref>Senghor,(1964).~~159~~</ref>		وی دکتر و عضو 37 دانشگاه بین المللی بود و حدود سی مدال طلای زبان [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه]، شعر و نویسندگان را از آن خود کرده است. از نظر آثار ادبی شانزده مجموعه شعر از خود به‌جای گذاشت که بیشتر آن ها در نشر سولی(Soleil) چاپ شده است. وی هشت رساله مهم نیز چاپ کرده است. از مهم ترین مجموعه شعر های وی می توان به "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و"میزبان های سیاه"(Hosties nègres)(1948) و "اتیوپیک"(Éthiopiques) اشاره کرد. آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دوجنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود، پرده برداری و راز گشایی از تمدن های آفریقایی است. سنگور فلسفه جنبش سیاه «نگریتود» را که توسط اٍمه سزر(Aimé Césaire) بنیان‌گذاری شد را این گونه ارائه می‌دهد: «جنبش سیاه» شناختی ساده از موجود سیاه است و قبول این موجود سیاه پوستی که از سرنوشت سیاه بودنمان و تاریخ‌مان و فرهنگ‌مان نشئت گرفته است».<ref>Senghor, L. S. (1964). Liberté I: L’esthétique négro-africaine. Paris: Seuil.</ref>

	ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سنگوری را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات فرانسه هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، ~~علیرغم~~ تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.		ایده های مجموعه شعرهای سنگور تهدیدی برای نظام استعماری نبود، بلکه مثلاً در مجموعه شعر "میزبان های سیاه"(Hosties noires)، بیشتر شخصیت لئوپولد سدار سنگوری را نشان می دهد که انسانی آشتی پذیراست و حتی برای نجات [https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] هم از خداوند طلب کمک می کند. خواسته های انسان ها، رقص برای ملت سیاه، هیجانات خاص سیاه پوستان، علی‌رغم تمام ابهامات و مشخصات توسط خود شاعر، بیشتر به بنیاد نهادن شکست انسان آفریقایی و فهماندن وضعیت استعماری کمک می کند. سنگور که ذاتاً انسانی آشتی پذیر بود قبل از سال 1954 شعری نوآوری کرد که در آن سفید پوست استعمارگر و سیاه پوست مستعمره با هم درک متقابل دارند.

	نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقائی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین ~~دوجنگ~~ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، ~~پرده برداری~~ و ~~راز گشایی~~ از تمدن های آفریقایی است.		نگریتود به عنوان یک جنبش فرهنگی در ادبیات مخصوصاً نگریتود سنگور در قاره آفریقا به معنی زیر سوأل بردن ریشه ای نظام استعمار نبود بلکه بیشتر نوعی اعتراض به شمار می آمد به این معنی که ایدئولوژی استعمار ادعا می کرد که آفریقائی ها تمدن نداشته اند. "تخته سنگ تمیز"(table rase) "آهنگ های سایه"(1945)(Chants d’ombre) و''"''میزبان های سیاه''"''(Hosties nègres)(1948) آثار لئو پولد سدار سنگور، مجموعه هایی هستند که بیشتر قطعات آن در بین دو جنگ جهانی نوشته شده و موضوع آن نگریتود،معرفی، پرده‌برداری و راز‌گشایی از تمدن های آفریقایی است.

	همزمان با لئو پولد سدار سنگور، شاعر آنتیلی(Antillais) "اِمه سزِر"(Aimé Césaire) در شعر معروف خود سال 1939 "دفترچه از بازگشتی به سرزمین مادری(Cahier d’un retour au pays natal) نام "نگریتود"(Négritude) را برد و هویت آفریقایی را تأیید کرد. در نزد لئوپودو سدار سنگور سنگالی مفهوم نگریتود موضوعی زیبا شناختی و عرفانی می شود، او در اثر خود تحت عنوان "زیبایی شناختی سیاه – آفریقایی''"''(Esthétique négro-africaine) در سال 1956 سعی دارد که تعریفی از نگریتود بدهد.		همزمان با لئو پولد سدار سنگور، شاعر آنتیلی(Antillais) "اِمه سزِر"(Aimé Césaire) در شعر معروف خود سال 1939 "دفترچه از بازگشتی به سرزمین مادری(Cahier d’un retour au pays natal) نام "نگریتود"(Négritude) را برد و هویت آفریقایی را تأیید کرد. در نزد لئوپودو سدار سنگور سنگالی مفهوم نگریتود موضوعی زیبا شناختی و عرفانی می شود، او در اثر خود تحت عنوان "زیبایی شناختی سیاه – آفریقایی''"''(Esthétique négro-africaine) در سال 1956 سعی دارد که تعریفی از نگریتود بدهد.

	سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی(فرانسه زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.		سنگور یکی از حامیان مهم فرانکوفونی([https://wikimelal.ir/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] زبانی) نیز بود و نایب رئیس شورای آن شد. در سال 1978 لقب پادشاه شعرا را به او دادند و در آکادمی فرانسوی شانزدهمین کرسی را به خود اختصاص داد، او اولین آفریقایی بود که به این جایگاه راه پیدا کرد. او در سال 2001 از دنیا رفت و عبدالله واد(Wad) رئیس جمهور وقت مراسم ویژه‌ای برای او تدارک دید و افراد مهم سیاسی و ادبی در این مراسم شرکت کردند.

	"بیراگو دیوپ"(1906-1989)(Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به ~~رشته ی~~ تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.		"بیراگو دیوپ"(1906-1989) (Birago Diop) یکی دیگر از نویسندگان و شاعران معروف سنگالی است که علاوه بر شعر قصه های زیادی را به رشته‌ی تحریر درآورده است. مجموعه شعر او "حیله ها و روشنائی ها"(Leurres et Lueurs)نام دارد، نوع آن تغزلی بوده و در سال 1960 چاپ شد، از بین شعر های او مشهورترین آن "نفس ها"(Souffles) است. شعرهای او نیز به نوبه خود مزاحم نظام استعماری نبود شعر او را نمی توان در جنبش نگریتود قرار داد، بلکه شعر او بیشتر توصیفی و معاصر بود. تاًثیر تحصیلات او در مدرسه شعر فرانسوی قرن 19 بسیار مشخص است. او بیشتر غزل های قانونمند موزون می نوشت، گردشی مشهور درباره تفسیر دنیای زنده ها و دنیای مرده ها و همچنین شعرهایی که افسوس تاًثیر زمان روی طبیعت انسانی را بیان می کند: از دست دادن جوانی، بیراگو به وسیله ی شعرش و بیشتر قصه هایش وجود تمدن های سیاه را اثبات کرده است. تئأتر نیز در نزد این نویسنده آرام و قانونمند و منظم است. تئأتر ادبی بیشتر از آثار دیگر ادبی تحت کنترل استعمارگران و تحت فرماندهی "برنارد کرنوت"(Bernard Cornut) بود. او یک سیستم کنترل تولید اثر ادبی کاملاً امن برای استعمارگران اجتماعی ترتیب داده بود که با ناسیونالیسم آفریقایی مخصوصاً در مدرسه "ویلیام پونتی"(William Ponty) مبارزه می کرد. علاوه بر این وی مؤلف پنج کتاب، سه مجموعه قصه و یک نمایشنامه است.

	مهمترین شاعر معاصر فرانسه [[زبان سنگال]] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [[سنگال]] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401 ).جامعه و فرهنگ سنگال. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>
	~~== نیز نگاه کنید به ==~~

	* [[شعر ژاپنی]]
	* [[شعر معاصر لبنان]]
	* [[شعر در مصر]]
	* [[شعر و ادبیات مقاومت در افغانستان]]
	* [[شعر و ادبیات مهاجرت در افغانستان]]
	* ''' '''[[شعر در ادبیات چینی]]
	* [[شعر معاصر روسیه]]

			مهمترین شاعر معاصر فرانسه [https://wikimelal.ir/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 زبان سنگال] "آمادو لامین سال"(Amadou Lamine Sall) نام دارد که در سال 1951 در [https://wikimelal.ir/%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%84 سنگال] به دنیا آمد او مؤسس انجمن "خانه ی آفریقایی شعر بین المللی" است. وی نویسنده ی تعداد زیادی شعر است که بیشتر آنها به صورت بیت آزاد و بدون نقطه‌گذاری است. مهمترین مجموعه شعر هایی که او را بسیار بین المللی کرد در باره‌ی "آرتور رامبو"(Arthur Rimbaut) است.<ref>بصیری، محمدعلی، فتحی پور، ریحانه (1401).جامعه و فرهنگ [[سنگال]]. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی(در دست انتشار)</ref>
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.		[i] -سیاه پوست بودن، ویژگی های سیاه پوست.
			== نیز نگاه کنید به ==
			[[شعر ژاپنی]]؛ [[شعر معاصر لبنان]]؛ [[شعر در مصر]]؛ [[شعر و ادبیات مقاومت در افغانستان]]؛ [[شعر و ادبیات مهاجرت در افغانستان]]؛ [[شعر در ادبیات چینی]]؛ [[شعر در فرانسه]]؛ [[شعر در اسپانیا]]؛ [[شعر اردن\|شعراردن]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-04T21:15:19Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	شعر آفریقایی به زبان فرانسه در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه شعر در سنگال در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [i] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها(sérère: نام یک قبیله) همه این ها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. [[سنگال]] سرزمین حدود پانزده شاعر به نام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:

Rashid در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۲۹

2024-04-29T15:29:00Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-16T10:17:16Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	شعر آفریقایی به زبان فرانسه در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.		شعر آفریقایی به زبان [[فرانسه]] در خارج از قاره آفریقا منزلت از دست رفته ی نویسندگانی که هویت آفریقایی شان را کشف کردند، از خلال جنبش نگریتود را دوباره زنده و ارث به جا مانده از تاریخ و فرهنگ آفریقایی که تحت تسلط اروپا بوده و هستی خود را انکار می کردند، را متولد کرد.

	در زمینه شعر در [[سنگال]] در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [1] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها (sérère : نام یک قبیله) همه اینها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. سنگال سرزمین حدود پانزده شاعر بنام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود:		در زمینه شعر در [[سنگال]] در فاصله بین دو جنگ جهانی تحولاتی به وجود آمد و آن جنبش نگریتود «سیاه پوست بودن» [1] است. تداعی هنرهای آفریقا، ستایش «زیبایی سیاه جاودانه»، شعر سرزمین و تداعی شب های سرزمین سِرِرها (sérère : نام یک قبیله) همه اینها شعرهایی ساخته شده اند که نگریتود را به عنوان مجموعه ای از ارزش های تمدن دنیای سیاه به تصویر کشیده است. سنگال سرزمین حدود پانزده شاعر بنام است که در این قسمت به معرفی دو نفر از برجسته ترین آنها پرداخته می شود: