شعر معاصر چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۶

2025-11-17T18:46:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۱:		خط ۱:

	بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده ‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى [[سلسله چینگ]]، منقرض شد و [[جمهوری خلق چین]] در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]]، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و [[ژاپن]] و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین [[چین]] را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع ~~می توان~~ گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس [[جمهوری خلق چین]] به رهبری دکتر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]] آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار ~~می رود~~.		بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده ‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى [[سلسله چینگ]]، منقرض شد و [[جمهوری خلق چین]] در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]]، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و [[ژاپن]] و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین [[چین]] را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع می‌توان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس [[جمهوری خلق چین]] به رهبری دکتر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]] آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار می‌رود.

	جنبش فرهنگى-ادبی نوین [[چین]]، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوسى]] و سنت‏ گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی [[چین]] را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج ~~می کرد،~~ طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی [[زبان چینی]]، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش ‏ها و اصالت فرد و بازسازى [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه]] و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ]] را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، ~~می توان~~ گفت که در [[ادبیات معاصر چین\|ادبیات معاصر و نوگرای چین]]، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی ~~روزمره ی~~ مردم ~~می پرداخت،~~ روی آوردند.		جنبش فرهنگى-ادبی نوین [[چین]]، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوسى]] و سنت‏ گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی [[چین]] را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج می‌کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی [[زبان چینی]]، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش ‏ها و اصالت فرد و بازسازى [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه]] و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ]] را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می‌توان گفت که در [[ادبیات معاصر چین\|ادبیات معاصر و نوگرای چین]]، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمره‌ی مردم می‌پرداخت، روی آوردند.

	در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#~~%20ftn2~~\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار می رود. لوشون که نام اصلى‏ اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او ~~نماینده‌‌ ی~~ بى ‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بود.<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی، جلد اول ص1114</big></sub></ref>		در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین# ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار می رود. لوشون که نام اصلى‏ اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌‌ی بى ‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بود.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]؛ [[عصر طلایی ادبیات معاصر چین]]

	* [[زبان و ~~ادبیات چینی]]~~		== منبع اصلی ==
	* [[~~ادبیات باستان در~~ چین]]		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>
	* [~~[عصر طلایی ادبیات معاصر چین]~~]

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:ادبیات]]

Samiei در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۶

2023-12-20T17:06:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۱:		خط ۱:

	بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده ‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى [[سلسله چینگ]]، منقرض شد و [[جمهوری خلق چین]] در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]]، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین [[چین]] را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع می توان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس [[جمهوری خلق چین]] به رهبری دکتر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]] آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار می رود.		بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده ‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى [[سلسله چینگ]]، منقرض شد و [[جمهوری خلق چین]] در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]]، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و [[ژاپن]] و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین [[چین]] را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع می توان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس [[جمهوری خلق چین]] به رهبری دکتر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]] آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار می رود.

	جنبش فرهنگى-ادبی نوین [[چین]]، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن ~~کنفوسیوسى(←~~[[کنفوسیوس و اندیشه های او]])و سنت‏ گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی [[چین]] را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج می کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی [[زبان چینی]]، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش ‏ها و اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می توان گفت که در ادبیات معاصر و نوگرای [[چین]]، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمره ی مردم می پرداخت، روی آوردند.		جنبش فرهنگى-ادبی نوین [[چین]]، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوسى]] و سنت‏ گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی [[چین]] را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج می کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی [[زبان چینی]]، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش ‏ها و اصالت فرد و بازسازى [[جامعه و نظام اجتماعی چین\|جامعه]] و [[فرهنگ چینی\|فرهنگ]] را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می توان گفت که در [[ادبیات معاصر چین\|ادبیات معاصر و نوگرای چین]]، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمره ی مردم می پرداخت، روی آوردند.

	در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار می رود. لوشون که نام اصلى‏ اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی ~~بى‏بدیل~~ رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بود.<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی ~~الهدی~~ جلد اول ص1114</big></sub></ref>		در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار می رود. لوشون که نام اصلى‏ اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی بى ‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بود.<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی، جلد اول ص1114</big></sub></ref>

	نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]؛ [[عصر طلایی ادبیات معاصر چین]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[زبان و ادبیات چینی]]
			* [[ادبیات باستان در چین]]
			* [[عصر طلایی ادبیات معاصر چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۳

2023-11-14T18:03:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~=== ''شعر معاصر چین:'' ===~~
	بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى سلسله‌ی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى سون یاتسِن، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین چین را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع میتوان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس جمهوری چین به رهبری دکتر سون یاتسِن آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار میرود.

	~~جنبش فرهنگى-~~ادبی ~~نوین~~ [[چین]]، در ~~سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز~~ شد. ~~آنان براى رسیدن~~ به ~~آزداى، مردم‌سالارى، برابرى~~ و ~~عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى و سنت‏گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی~~ چین را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج مى‏کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی زبان چینى، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. ~~در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى،~~ از جمله ~~استقلال ملى، ارزش ‏ها~~ و ~~اصالت فرد~~ و ~~بازسازى جامعه~~ و ~~فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای~~ [[~~ادبیات معاصر~~ چین]] شد. در ~~واقع،~~ می ~~توان~~ گفت که در ادبیات معاصر و ~~نوگرای چین، اغلب نویسندگان~~ از ادبیات ~~کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمره ی مردم~~ می ~~پرداخت، روی آوردند~~.		بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده ‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى [[سلسله چینگ]]، منقرض شد و [[جمهوری خلق چین]] در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]]، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین [[چین]] را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع می توان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس [[جمهوری خلق چین]] به رهبری دکتر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین\|سون یات سن]] آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار می رود.

	در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار ~~میرود~~. لوشون که نام ~~اصلى‏اش~~ جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب مائو بود.<ref><sub>~~سابقی محمدعلی~~(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1114</sub></ref>		جنبش فرهنگى-ادبی نوین [[چین]]، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى(←[[کنفوسیوس و اندیشه های او]])و سنت‏ گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی [[چین]] را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج می کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی [[زبان چینی]]، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش ‏ها و اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می توان گفت که در ادبیات معاصر و نوگرای [[چین]]، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمره ی مردم می پرداخت، روی آوردند.

			در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار می رود. لوشون که نام اصلى‏ اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بود.<ref><sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1114</big></sub></ref>

			نیز نگاه کنید به [[زبان و ادبیات چینی]]؛ [[ادبیات باستان در چین]]؛ [[عصر طلایی ادبیات معاصر چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۸

2023-11-12T15:48:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	=== ''شعر معاصر چین:'' ===		=== ''شعر معاصر چین:'' ===
	بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى سلسله‌ی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى سون یاتسِن، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى چین معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست چین و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین چین را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع میتوان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر چین از سال 1911 میلادی، تأسیس جمهوری چین به رهبری دکتر سون یاتسِن آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار میرود.		بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى سلسله‌ی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى سون یاتسِن، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى [[چین]] معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست [[چین]] و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین چین را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع میتوان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر [[چین]] از سال 1911 میلادی، تأسیس جمهوری چین به رهبری دکتر سون یاتسِن آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار میرود.

	جنبش فرهنگى-ادبی نوین ~~چین،~~ در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى و سنت‏گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی چین را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج مى‏کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی زبان چینى، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ~~ارزش‏ها~~ و اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می توان گفت که در ادبیات معاصر و نوگرای چین، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی ~~روزمرهی~~ مردم ~~میپرداخت،~~ روی آوردند.		جنبش فرهنگى-ادبی نوین [[چین]]، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى و سنت‏گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی چین را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج مى‏کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی زبان چینى، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش ‏ها و اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می توان گفت که در ادبیات معاصر و نوگرای چین، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمره ی مردم می پرداخت، روی آوردند.

	در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر چین به‌شمار میرود. لوشون که نام اصلى‏اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن چین مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى چین و نویسنده‏‌ی محبوب مائو بود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1114</sub></ref>		در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر [[چین]] به‌شمار میرود. لوشون که نام اصلى‏اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن [[چین]] مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى [[چین]] و نویسنده‏‌ی محبوب مائو بود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1114</sub></ref>

	==== کتابشناسی ====		== کتابشناسی ==

Jafari در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۶

2023-10-30T12:36:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
			=== ''شعر معاصر چین:'' ===
			بنا به گفته‌ی تمام شخصیت‌های ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر [[چین]] از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسله‌ی امپراتورى از سلسله‌‏هاى هفده‏گانه و چند هزار ساله‌ی این قلمرو، یعنى سلسله‌ی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى سون یاتسِن، در پى تحولات و جنگ‏‌هایى رخ داد که سیماى چین معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست چین و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهره‌ی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین چین را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع میتوان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر چین از سال 1911 میلادی، تأسیس جمهوری چین به رهبری دکتر سون یاتسِن آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات به‌شمار میرود.

	~~== ''شعر معاصر چین:'' ==~~		جنبش فرهنگى-ادبی نوین چین، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردم‌سالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى و سنت‏گرایى ریشه‌‏دار چندین هزار ساله‌ی چین را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج مى‏کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‌‏گیرى از شکل عمومی زبان چینى، باى هوا (Bai Hua) براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش‏ها و اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای [[ادبیات معاصر چین]] شد. در واقع، می توان گفت که در ادبیات معاصر و نوگرای چین، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمرهی مردم میپرداخت، روی آوردند.
	~~بنا~~ به ~~گفتهی تمام شخصیتهای ادبی چینی~~ و ~~خارجی، شعر معاصر چین از سال 1911میلادی~~ آغاز شد. ~~چون دراین سال، آخرین سلسلهی امپراتورى از سلسله‏هاى هفده‏گانه~~ و ~~چند~~ هزار ~~سالهی این قلمرو، یعنى سلسلهی چینگ، منقرض شد~~ و ~~جمهورى چین~~ در ~~1912میلادی تأسیس~~ شد~~. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى سون یاتسِن، در پى تحولات و جنگ‏هایى رخ داد~~ که ~~سیماى چین معاصر را تغییر داد.~~ از جمله ~~جنگ نخست چین~~ و ~~ژاپن~~ و ~~قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهرهی اجتماعى فرهنگى~~ و ~~ادبی سرزمین چین~~ را ~~دگرگون ساخت~~ و ~~نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد~~. در ~~واقع میتوان~~ گفت که ادبیات ~~مدرن و شعر~~ معاصر ~~چین از سال 1911 میلادی، تأسیس جمهوری چین به رهبری دکتر سون یاتسِن آغاز~~ و ~~جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک~~ از ادبیات ~~بهشمار میرود~~.

	~~جنبش فرهنگى-ادبی نوین چین،~~ در ~~سال1915میلادی، به رهبرى استادان~~ و ~~دانشجویان آغاز شد.~~ آنان براى رسیدن به آزداى، مردمسالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى و سنت‏گرایى ریشه‏دار چندین هزار سالهی چین را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج مى‏کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‏گیرى از شکل عمومی زبان چینى، باى هوا[[شعر معاصر چین#%~~20ftn1~~\|~~[1]~~]] براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش‏ها و ~~اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود~~ قرار ~~داده و بنیان محکمی برای~~ ادبیات معاصر چین شد. ~~در واقع، می توان گفت~~ که ~~در ادبیات معاصر~~ و ~~نوگرای چین، اغلب نویسندگان از~~ ادبیات ~~کلاسیک که عموما در ستایش کوه~~ و ~~جنگل و گل~~ و ~~گیاه~~ بود ~~روی گردانده~~ و ~~به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمرهی مردم میپرداخت، روی آوردند~~.		در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون [[شعر معاصر چین#%20ftn2\|(Lu Xun]])، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر چین به‌شمار میرود. لوشون که نام اصلى‏اش جوشورن (Zhou Shuren) بود، نویسنده‌ی داستان‏‌هاى کوتاه، مقاله‏‌نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن چین مدیون فعالیت و آثار اوست. او نماینده‌‌ ی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى چین و نویسنده‏‌ی محبوب مائو بود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1114</sub></ref>

	در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون[[شعر معاصر چین#%20ftn2\|[2]]]، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر چین بهشمار میرود. لوشون که نام اصلى‏اش جوشورن[[شعر معاصر چین#%20ftn3\|[3]]] بود، نویسندهی داستان‏هاى کوتاه، مقاله‏نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن چین مدیون فعالیت و آثار اوست. او نمایندهی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى چین و نویسنده‏ی محبوب مائو بود.		==== کتابشناسی ====
	~~----[[شعر معاصر چین#%20ftnref1\|[1]]] - Bai Hua~~

	~~[[شعر معاصر چین#%20ftnref2\|[2]]] - Lu Xun.~~

	~~[[شعر معاصر چین#%20ftnref3\|[3]]] - Zhou Shuren.~~

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « == ''شعر معاصر چین:'' == بنا به گفتهی تمام شخصیتهای ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر چین از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسلهی امپراتورى از سلسله‏هاى هفده‏گانه و چند هزار سالهی این قلمرو، یعنى سلسلهی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین د...» ایجاد کرد

2023-10-16T06:48:25Z

صفحه‌ای تازه حاوی « == ''شعر معاصر چین:'' == بنا به گفتهی تمام شخصیتهای ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر چین از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسلهی امپراتورى از سلسله‏هاى هفده‏گانه و چند هزار سالهی این قلمرو، یعنى سلسلهی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== ''شعر معاصر چین:'' ==
بنا به گفتهی تمام شخصیتهای ادبی چینی و خارجی، شعر معاصر چین از سال 1911میلادی آغاز شد. چون دراین سال، آخرین سلسلهی امپراتورى از سلسله‏هاى هفده‏گانه و چند هزار سالهی این قلمرو، یعنى سلسلهی چینگ، منقرض شد و جمهورى چین در 1912میلادی تأسیس شد. انقلاب ملى سال 1911 به رهبرى سون یاتسِن، در پى تحولات و جنگ‏هایى رخ داد که سیماى چین معاصر را تغییر داد. از جمله جنگ نخست چین و ژاپن و قیام بوکسورها. ولی این انقلاب سال1911 بود که چهرهی اجتماعى فرهنگى و ادبی سرزمین چین را دگرگون ساخت و نسل جدیدى از شاعران و نویسندگان نوگرا را پدید آورد. در واقع میتوان گفت که ادبیات مدرن و شعر معاصر چین از سال 1911 میلادی، تأسیس جمهوری چین به رهبری دکتر سون یاتسِن آغاز و جنبش چهارم ماه مه در سال 1919میلادی، شروع دوران جهش این سبک از ادبیات بهشمار میرود.

جنبش فرهنگى-ادبی نوین چین، در سال1915میلادی، به رهبرى استادان و دانشجویان آغاز شد. آنان براى رسیدن به آزداى، مردمسالارى، برابرى و عدالت اجتماعى به پا خاسته و سنت کهن کنفوسیوسى و سنت‏گرایى ریشه‏دار چندین هزار سالهی چین را که اطاعت و تسلیم بى‏چون و چرا از حاکمان را ترویج مى‏کرد، طرد کرده و خواستار تحولات نوین از جمله بهره‏گیرى از شکل عمومی زبان چینى، باى هوا[[شعر معاصر چین#%20ftn1|[1]]] براى کاربرد ادبى شدند. در ماه مه سال1919 جنبش دیگری آغاز شد که اصلاحات سیاسى-اجتماعى، از جمله استقلال ملى، ارزش‏ها و اصالت فرد و بازسازى جامعه و فرهنگ را در رأس اهداف خود قرار داده و بنیان محکمی برای ادبیات معاصر چین شد. در واقع، می توان گفت که در ادبیات معاصر و نوگرای چین، اغلب نویسندگان از ادبیات کلاسیک که عموما در ستایش کوه و جنگل و گل و گیاه بود روی گردانده و به ادبیاتی که به مشکلات زندگی روزمرهی مردم میپرداخت، روی آوردند.

در این دوران پنجاه ساله، شاعران و نویسندگان بزرگى پدید آمدند که در رأس آنان لوشون[[شعر معاصر چین#%20ftn2|[2]]]، انقلابى، نویسنده و شاعر قرار داشت. او بنیانگذار ادبیات معاصر چین بهشمار میرود. لوشون که نام اصلى‏اش جوشورن[[شعر معاصر چین#%20ftn3|[3]]] بود، نویسندهی داستان‏هاى کوتاه، مقاله‏نویس، شاعر و انقلابى بزرگی بود که ادبیات مدرن چین مدیون فعالیت و آثار اوست. او نمایندهی بى‏بدیل رئالیسم سوسیالیستى چین و نویسنده‏ی محبوب مائو بود.
----[[شعر معاصر چین#%20ftnref1|[1]]] - Bai Hua

[[شعر معاصر چین#%20ftnref2|[2]]] - Lu Xun.

[[شعر معاصر چین#%20ftnref3|[3]]] - Zhou Shuren.